[คู่มือท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู หางโจว] เรารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการจองตั๋วเข้าชมทะเลสาบซีหู ข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยว และเส้นทางการท่องเที่ยวไว้ให้คุณแล้ว!
อุทยานทัศนียภาพทะเลสาบซีหูครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 49 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่สวนสาธารณะและพื้นที่สีเขียว 245 เฮกตาร์ ทะเลสาบซีหูมีเส้นรอบวง 15 กิโลเมตร พื้นที่ 5.6 ตารางกิโลเมตร ความยาวจากเหนือจรดใต้ 3.3 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกจรดตะวันตก 2.8 กิโลเมตร และความลึกเฉลี่ย 1.5 เมตร ทางเดินซูและทางเดินไป๋แบ่งทะเลสาบซีหูออกเป็นทะเลสาบชั้นนอก ทะเลสา…
![[คู่มือท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู หางโจว] เรารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการจองตั๋วเข้าชมทะเลสาบซีหู ข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยว และเส้นทางการท่องเที่ยวไว้ให้คุณแล้ว!](/public/media/e4f661bedadd01c0499a8d89.webp)
พื้นที่ทัศนียภาพทะเลสาบซีหูครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 49 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่สวนสาธารณะและพื้นที่สีเขียว 245 เฮกตาร์ ทะเลสาบซีหูมีเส้นรอบวง 15 กิโลเมตร พื้นที่ 5.6 ตารางกิโลเมตร ความยาวจากเหนือจรดใต้ 3.3 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกจรดตะวันตก 2.8 กิโลเมตร และความลึกเฉลี่ย 1.5 เมตร สะพานซูและสะพานไป๋แบ่งทะเลสาบซีหูออกเป็นทะเลสาบชั้นนอก ทะเลสาบชั้นใน ทะเลสาบเย่ว์ ทะเลสาบชั้นในฝั่งตะวันตก และทะเลสาบเล็กทางใต้ ทางเดินสีเขียวความยาว 1 กิโลเมตร—สวนริมทะเลสาบ—ทำหน้าที่เป็นหน้าต่างสู่ทะเลสาบซีหู
อ่านเพิ่มเติม: [สถานที่ท่องเที่ยวในมณฑลเจ้อเจียง] รายชื่อและแผนที่แสดงที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ล่าสุด 22 แห่งในมณฑลเจ้อเจียง ปี 2025
พื้นที่ท่องเที่ยวทะเลสาบซีหูมีทัศนียภาพอันงดงามและน่าทึ่ง พร้อมด้วยสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งประวัติศาสตร์มากมาย สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง ได้แก่ "สิบทัศนียภาพแห่งทะเลสาบซีหู" "แปดทัศนียภาพแห่งเฉียนถาง" และ "ยี่สิบสี่ทัศนียภาพแห่งหางโจว" อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะการบูรณะและก่อสร้างครั้งใหญ่หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน จำนวนสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งประวัติศาสตร์จึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ณ สิ้นปี 1984 มีสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งประวัติศาสตร์ 65 แห่ง ในจำนวนนี้ 38 แห่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติ ระดับจังหวัด หรือระดับเทศบาล
ทิวทัศน์ของทะเลสาบซีหูเปลี่ยนแปลงไปตลอดทั้งสี่ฤดู ในฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น จากฤดูหนาวไปจนถึงฤดูฝน ดอกไม้ชนิดใหม่จะผลิบานทุกๆ ห้าวันตามริมฝั่งทะเลสาบซีหู เริ่มจากดอกบ๊วยที่เป็นสัญลักษณ์ของฤดูใบไม้ผลิ ตามด้วยดอกคามิเลีย ดอกแมกโนเลีย ดอกแอปเปิ้ลป่า ดอกกล้วยไม้ ดอกพีช ดอกโบตั๋น… ในช่วงเวลานี้ ภูเขาที่ล้อมรอบทะเลสาบซีหูจะปกคลุมไปด้วยสีเขียวขจีของฤดูใบไม้ผลิ ภูเขากู่ซาน ภูเขาอู่ซาน ภูเขาหยูหวงซาน ภูเขาหลงจิง ภูเขาจิ่วซี และภูเขาซื่อปาเจี้ยน… ล้วนกลายเป็นโลกแห่งความเขียวขจี การเดินเล่นไปตามริมฝั่งถนนซู่ที่เรียงรายไปด้วยต้นหลิวในฤดูใบไม้ผลิ ท่ามกลางเสียงนกร้องของนกขมิ้นและนกนางแอ่นนั้นช่างน่าหลงใหลอย่างแท้จริง
ข้อมูลตั๋วเข้าชมเวสต์เลค
เจดีย์เหลยเฟิง: 40 หยวน/คน; วัดเย่ว์เฟย: 25 หยวน/คน; สวนสัตว์หางโจว: 20 หยวน/คน; สวนพฤกษศาสตร์หางโจว: 10 หยวน/คน สระน้ำสามแห่งสะท้อนจันทร์ตั้งอยู่กลางทะเลสาบซีหู ต้องนั่งเรือไป ค่าตั๋วเรือและค่าเข้าชมสถานที่ต่างๆ รวม 70 หยวน/คน
คู่มือการท่องเที่ยวเวสต์เลค
แผนการเดินทางท่องเที่ยวหนึ่งวัน:เริ่มจากท่าเรือสวนสาธารณะ ก่อนอื่นให้ไปที่ Liulang Wenying จากนั้นนั่งเรือไปที่ Santan Yinyue จากนั้นไปที่ Huagang Guanyu จากนั้นไปที่ Nanping Wanzhong จากนั้นไปที่ Leifeng Xizhao จากนั้นไปที่ Su Causeway Chunxiao จากนั้นไปที่ Shuangfeng Chayun จากนั้นไปที่ Quyuan Fenghe ผ่านวัด Yue จากนั้นไปที่ Pinghu Qiuyue และสุดท้ายคือ Duanqiao Canxue
ในช่วงเย็น คุณสามารถชมการแสดง Impression West Lake ในหัวข้อ "สิ่งที่น่าจดจำที่สุดคือเมืองหางโจว" ได้
"สิ่งที่น่าจดจำที่สุดคือหางโจว" คือการแสดงบนผืนน้ำขนาดใหญ่ที่จัดขึ้นบนทะเลสาบเย่ว์หูในทะเลสาบซีหู เมืองหางโจว โดยใช้ผืนน้ำเป็นเวที ภูเขาเป็นฉากหลัง และท้องฟ้าเป็นฉากหลัง เป็นการตีความศิลปะการแสดงบนเวทีแบบคลาสสิกในรูปแบบที่สร้างสรรค์ ผสมผสานดนตรีขับร้อง การเต้นรำ งิ้ว และองค์ประกอบทางศิลปะอื่นๆ เข้ากับมรดกทางวัฒนธรรมจีนที่สืบทอดมานับพันปี และตีความบทเพลงจีนและต่างประเทศคลาสสิกอย่างสร้างสรรค์ เช่น "ค่ำคืนดอกไม้บานริมแม่น้ำ" "ภูเขาสูงและสายน้ำไหล" "คู่รักผีเสื้อ" "ทะเลสาบหงส์" และ "สรวงสวรรค์ในฝัน" เป็นการแสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมที่หยั่งรากลึกในบทกวี งิ้ว ดนตรี การเต้นรำ และไท่เก๊ก ด้วยการแสดงออกในระดับสากล เน้นย้ำถึงความเข้าใจใน "เอกลักษณ์ของเจียงหนาน สไตล์จีน และความกลมกลืนระดับโลก"
✅️การจองตั๋ว: Klook | การเดินทาง
โดยทางเรือ:
เรือข้ามฟากสาธารณะ: ให้บริการตั้งแต่เวลา 08:30-15:30 น. และราคาตั๋วอยู่ที่ 68 หยวนต่อเที่ยว
เรือประชาสัมพันธ์การต่างประเทศ: เปิดให้บริการเวลา 09:00-17:30 น. ราคาตั๋ว 50 หยวน ท่าเรือมีสวนสาธารณะสองแห่ง สะพานเสวี่ยซือ อนุสาวรีย์ฮวากังกวนหยู ประตูยงจิน สะพานกัวหง และพระราชวังเด็ก สามารถลงจากเรือได้ที่จุดเดียวกัน
รถบัสท่องเที่ยว:
รถท่องเที่ยวสีเขียว:ค่าโดยสารป้ายละ 10 หยวน และป้ายละ 20 หยวนสำหรับรถไม้โบราณ เส้นทางเริ่มต้นจากพระราชวังเด็ก ประตูยงจิน เจดีย์เหลยเฟิง วัดเย่ว์ และพระราชวังเด็ก จากนั้นวนรอบทะเลสาบซีหูตามเข็มนาฬิกา
รถไฟฟ้าชมวิวริมทะเลสาบ:รถโดยสารให้บริการแบบ "โบกเรียกและขึ้นรถ" ไม่มีเคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋วประจำที่ ค่าโดยสารรอบทะเลสาบอยู่ที่ 40 หยวนต่อคน ค่าโดยสารระหว่างช่วงอยู่ที่ 10 หยวนต่อคน และค่าเช่าเหมาคันอยู่ที่ 390 หยวนต่อชั่วโมง เวลาให้บริการคือ 8:30-17:00 น. และ 8:30-21:00 น.
เส้นทางการท่องเที่ยว:
ประตูยงจิน – สวนหลิวหลางเหวินหยิง – จัตุรัสโรมัน – พิพิธภัณฑ์ศิลปะถังหยุน – สวนฉางเฉียว – เจดีย์เหลยเฟิง – สะพานซู – สะพานกัวหง (วัดเย่ว์) – สุสานอู๋ซ่ง – สะพานซีหลิง – ผิงหูชิวเย่ว์ (สะพานหัก) – พระราชวังเด็ก – เขตทัศนียภาพหูปินใหม่ – ประตูยงจิน การเดินรอบทะเลสาบใช้เวลาประมาณ 70 นาที (อาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสภาพถนน)
สิบทิวทัศน์ของทะเลสาบเวสต์เลค
(I) รุ่งอรุณฤดูใบไม้ผลิบนทางเชื่อมซู
ในสมัยราชวงศ์ซ่งยุคหยวนโย่ว ซู่ซือได้ขุดลอกทะเลสาบซีหู โดยใช้โคลนจากแม่น้ำสร้างทางเดินยาวทอดยาวจากทิศใต้ไปทิศเหนือ เขาปลูกดอกไม้และต้นหลิวตามทางเดิน และสร้างสะพานหกแห่งเพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินเรือ “สะพานทั้งหกทอดข้ามทางช้างเผือก เชื่อมต่อภูเขาทางเหนือกับม่านหมอกทางใต้” คนรุ่นหลังเรียกทางเดินนี้ว่า ทางเดินซู่กง หรือเรียกสั้นๆ ว่า ทางเดินซู่ ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ มีการสร้างศาลาเก้าหลังตามทางเดิน และมีการขยายและต่อเติมให้สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง มีม้าชั้นดีจำนวนมากผ่านไปมา ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักเดินทางรอบทะเลสาบ ผู้คนในสมัยนั้นกล่าวว่าที่นี่สวยงามในทุกฤดูกาล แต่สวยงามเป็นพิเศษในยามเช้าตรู่ของฤดูใบไม้ผลิ ต่อมาทางเดินก็ค่อยๆ เสื่อมโทรมลง ในช่วงต้นสมัยเจิ้งเต๋อของราชวงศ์หมิง เจ้าเมืองหยางเมิ่งหยิงได้ขุดลอกทางเดินอีกครั้ง โดยใช้โคลนจากแม่น้ำซ่อมแซมพื้นผิวและปลูกต้นหลิว
ระหว่างการเสด็จเยือนทางใต้ จักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงได้จารึกคำว่า "รุ่งอรุณแห่งฤดูใบไม้ผลิบนสะพานซู่" และสร้างศาลาขึ้นที่ปลายด้านใต้ของสะพานหวังซาน พร้อมทั้งตั้งแผ่นศิลาจารึกไว้ ในสมัยจักรพรรดิหย่งเจิ้ง ทรงเห็นว่าศาลาเดิมคับแคบและขาดความงดงาม จึงทรงสร้างศาลาเจินโหลวขึ้นใหม่ และสร้างศาลาซู่เซียไว้ด้านหลัง ทุกฤดูใบไม้ผลิ ยามรุ่งอรุณ กลีบดอกไม้ปลิวว่อนไปตามหมอก ตกลงสู่ผืนน้ำ สร้างภาพที่งดงามตระการตา ยามพลบค่ำ แสงอาทิตย์ส่องผ่านหมอกจางๆ พร้อมกับสายลมพัดเบาๆ เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่ไม่มีวันสิ้นสุด แต่ในปลายราชวงศ์ชิง ศาลาเดิมก็พังทลาย ต้นหลิวถูกตัดโค่น และปลูกต้นหม่อนแทน ไม่เหลือภาพอันงดงามตระการตาของ "นกขมิ้นร้องเพลง ดอกไม้บานสะพรั่ง เสียงขลุ่ยและกลองดังกระหึ่ม และเรือที่จอดเทียบท่า" อีกต่อไป จนกระทั่งหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ทางเดินเชื่อมทะเลสาบจึงได้รับการซ่อมแซม ราวสะพานได้รับการบูรณะ ต้นพีชและต้นหลิวถูกปลูกเรียงรายตามทางเดินเชื่อมทะเลสาบ และศิลาจารึกของจักรพรรดิก็ได้รับการตั้งขึ้นใหม่ ด้วยเหตุนี้ รุ่งอรุณในฤดูใบไม้ผลิบนทางเดินเชื่อมทะเลสาบซู ซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งใน "สิบทัศนียภาพอันงดงามของทะเลสาบซีหู" จึงค่อยๆ กลับคืนสู่ความงดงามดังเดิม
(II) ยอดเขาแฝดที่ทะลุเมฆ
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของสะพานซิงชุน ระหว่างยอดเขาทิศใต้และยอดเขาทิศเหนือ สถานที่แห่งนี้มองเห็นทิวทัศน์อันงดงามของยอดเขาสูงตระหง่านที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงข้ามกัน ยอดเขาแฝดทั้งสองเปรียบเสมือนปากกาที่แทงทะลุฟ้า เมื่อเข้าไปใกล้ขึ้น คุณจะได้เพลิดเพลินกับป่าหมอก ฝนปรอยปรายที่มาพร้อมกับเสียงกระดิ่งลม นี่คือจุดชมวิวที่ดีที่สุดในการชื่นชมความงามของ "ยอดเขาสองยอดแทงทะลุเมฆ" ที่กวีสมัยราชวงศ์ซ่งชื่นชม กวีสมัยราชวงศ์หยวนก็เรียกมันว่า "ยอดเขาสองยอดท่ามกลางเมฆขาว" ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง เมื่อจักรพรรดิคังซีเสด็จเยือนทางใต้ พระองค์ทรงเปลี่ยน "สอง" เป็น "แฝด" และทรงให้จารึกพระราชดำรัส "ยอดเขาแฝดแทงทะลุเมฆ" ลงบนแผ่นหินและประดิษฐานไว้ในศาลาแห่งนี้ ในวันที่อากาศดีในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง เมื่อพิงศาลาและมองไปรอบๆ คุณจะเห็นเมฆมงคลลอยละล่องและฉากสีเขียวชอุ่มสะท้อนท้องฟ้า และอาจรู้สึกปรารถนาที่จะมองทะลุความลึกลับของโลกและกลับคืนสู่สายลม! ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ศาลาแห่งนี้ถูกทำลายและศิลาจารึกพังทลายลง ถูกวัชพืชปกคลุมจนหายไป
ในช่วงต้นของการก่อตั้งสาธารณรัฐจีน ถนนหลิงหยินสร้างเสร็จสมบูรณ์ และศิลาจารึกถูกย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันทางด้านทิศเหนือของถนน พร้อมกับมีการสร้างศาลาเพื่อปกป้องศิลาจารึกนั้น เนื่องจากเป็นเส้นทางสำคัญสำหรับผู้แสวงบุญไปยังวัดหลิงหยิน นักท่องเที่ยวจำนวนมากจึงแวะเวียนมาที่นี่ นับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน พื้นที่โดยรอบก็เจริญงอกงามไปด้วยดอกไม้และต้นไม้ ถนนหลงจิงและถนนหลิงหยินได้รับการปรับปรุงและขยาย ทำให้การเยี่ยมชมยอดเขาทั้งสองสะดวกยิ่งขึ้น และทัศนียภาพก็ดีขึ้นมาก น่าเสียดายที่เจดีย์โบราณบนยอดเขาถูกทำลายและยังไม่ได้รับการบูรณะ แม้ว่าต้นไม้จะเขียวชอุ่ม แต่ความสูงตระหง่านของพวกมันบดบังทัศนียภาพ ทำให้มองเห็นท้องฟ้าสีฟ้าและเมฆสีขาวได้ยาก จึงทำให้เสน่ห์ของทัศนียภาพลดลงไปบ้าง
(III) ฟังเสียงนกโอริโอลในพุ่มวิลโลว์
ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ มีสวนแห่งหนึ่งชื่อสวนจูจิง ตั้งอยู่ระหว่างกำแพงเมืองประตูชิงป๋อและประตูหย่งจิน จักรพรรดิเซียวจงเคยเสด็จมาพักผ่อนที่สวนแห่งนี้หลังจากจักรพรรดิเกาจงสละราชสมบัติ ภายในสวนมีอ่าวติงจื่อ ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีอ่าวเล็กๆ มากมาย เนื่องจากมีต้นหลิวจำนวนมากที่พลิ้วไหวไปตามลมราวกับคลื่น จึงได้ชื่อว่าท่าเรือหลิวหลาง (ท่าเรือคลื่นหลิว) มีคำกล่าวว่า "เรือควันลอยผ่านอ่าวที่เรียงรายไปด้วยหลิว เมฆและภูเขาปรากฏและหายไปท่ามกลางหลิว" ในฤดูใบไม้ผลิ นกขมิ้นร้องเพลงอยู่ท่ามกลางต้นไม้ ทำให้เกิดภาพวาดในสมัยราชวงศ์ซ่งชื่อ "ฟังเสียงนกขมิ้นในคลื่นหลิว" หลังจากราชวงศ์ซ่งใต้ พื้นที่นี้ก็ค่อยๆ ทรุดโทรมลง ในต้นราชวงศ์ชิง จักรพรรดิคังซีทรงจารึกแผ่นจารึก "ฟังเสียงนกขมิ้นในคลื่นหลิว" ด้วยพระองค์เอง เนื่องจากท่าเรือหลิวหลางตั้งอยู่ในพื้นที่คับแคบ จึงมีการสร้างศาลาและศิลาจารึกขึ้นบนที่ตั้งของวัดหลิงจือและวัดเซียนหยิงเดิม ในสวนของพระเจ้าเฉียนแห่งเมืองอู๋เยว่ทางทิศใต้ และมีการแขวนจารึกไว้บนแผ่นหิน ถัดจากนั้นคือวัดเฉียนหวางและวัดเปียวจง ซึ่งย้ายมาจากภูเขาหลงซานในสมัยราชวงศ์หมิงยุคเจียจิง สถานที่แห่งนี้มีกำแพงเมืองล้อมรอบและหันหน้าเข้าหาสระน้ำรูปสี่เหลี่ยม เต็มไปด้วยกิ่งก้านของต้นหลิวที่พลิ้วไหวและคลื่นสีเขียวระยิบระยับ เสียงร้องของนกกาเหว่าเป็นครั้งคราวสะท้อนกับเสียงเพลงของนักดนตรีบนเรือที่ทาสีสวยงามในทะเลสาบ เป็นประสบการณ์ที่งดงามและน่ารื่นรมย์อย่างแท้จริง ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยสุสานของชาวมุสลิมฮุย (สุสานเหล่านี้มีอายุย้อนไปถึงราชวงศ์หยวน แต่ค่อยๆ เพิ่มจำนวนขึ้น) แม้ว่าต้นหลิวจะยังคงสง่างาม แต่ภูมิทัศน์ก็ค่อยๆ เสื่อมโทรมลง ในสมัยสาธารณรัฐจีน กำแพงเมืองถูกทำลายลง ทำให้เมืองและทะเลสาบรวมเป็นหนึ่งเดียว เกิดเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามและเป็นเอกลักษณ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดสงครามต่อต้านญี่ปุ่นขึ้น กองทัพญี่ปุ่นได้เข้าปล้นสะดมเมืองหางโจว ตัดต้นหลิว ไล่นกกระจิบ และทำลายทุ่งหญ้าริมทะเลสาบ จนทำให้บริเวณริมทะเลสาบกลายเป็นสุสานร้างไปเกือบหมด!
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน สุสานต่างๆ ได้ถูกย้ายไปที่อื่นหลังจากการหารือกันในหมู่ชาวฮุย พื้นที่นั้นถูกเปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะหลิวหลางเหวินหยิง โดยมีการปลูกต้นหลิวเรียงรายตามริมตลิ่ง และสร้างศาลาอนุสรณ์ขึ้นใหม่บนสนามหญ้าขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสถานที่เดิม ในฤดูใบไม้ผลิ ต้นหลิวพลิ้วไหวในน้ำ นกขับขานบทเพลง เรือแล่นไปมาบนทะเลสาบ และเสียงหัวเราะและบทเพลงดังก้องไปทั่ว แสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง เมื่อเข้าสู่ศตวรรษใหม่ สภาพแวดล้อมโดยรอบได้รับการปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น และเสน่ห์และบรรยากาศดูเหมือนจะเหนือกว่ายุคต้นราชวงศ์ชิงเสียอีก
(iv) การชมปลาที่ฟลาวเวอร์ฮาร์เบอร์
ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ ระหว่างสะพานซั่วหลานและสะพานหวังซานบนทางเชื่อมซู มีคฤหาสน์หลังหนึ่งของขันทีลู่หยุนเซิง ทิวทัศน์งดงามเป็นพิเศษ จึงได้ชื่อว่าสวนลู่ มีลำธารคดเคี้ยวไหลผ่านรอบๆ รวมถึงอ่าวดอกไม้ ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากภูเขาฮวาเจีย ลู่ได้ขุดสระน้ำ ปูด้วยหิน และผันน้ำจากทะเลสาบมาเลี้ยง ทำให้มีปลาหลายสิบชนิดอาศัยอยู่ ผู้คนต่างพากันมาชม ซึ่งเป็นภาพที่รู้จักกันในชื่อ "การชมปลาที่อ่าวดอกไม้" ภาพวาดในสมัยราชวงศ์ซ่งชื่อ "การชมปลาที่อ่าวดอกไม้" น่าจะวาดภาพสถานที่แห่งนี้ เมื่อสิ้นสุดราชวงศ์ซ่งใต้ สวนลู่ก็ทรุดโทรมลง จักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงได้จารึก "การชมปลาที่อ่าวดอกไม้" ด้วยพระองค์เอง และได้มีการสร้างศาลาและอาคารเขียนอักษรจีนไว้ใกล้สะพานติงเซียง ซึ่งเป็นทางขึ้นภูเขาซานไท่ระหว่างสะพานอิงป๋อและสะพานซั่วหลาน เพื่อแกะสลักจารึกและแขวนแผ่นป้ายไว้ มีการขุดลอกสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และเลี้ยงปลาหลากสีสันหลายชนิดไว้ในนั้น จึงเกิดเป็นภาพ "การชมปลาที่ท่าเรือดอกไม้" ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบภาพทิวทัศน์ของทะเลสาบตะวันตก
น้ำในสระใสสะอาดราวกับคริสตัล และปลาแหวกว่ายอย่างมีความสุข ด้านหลังศาลา มีหอสูง ทางเดินคดเคี้ยว สวนหิน และทางเดินที่เรียงรายไปด้วยดอกไม้ ทำให้ที่นี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางทัศนียภาพของมณฑลหูหนานอย่างแท้จริง ผู้คนในยุคนนั้นยกย่องด้วยบทกวีที่ว่า "คลื่นฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นเหนือสะพานทั้งหก ดอกพีชร่วงหล่น และปลาแมนดารินอวบอ้วน" ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง นักปราชญ์และพ่อค้าจำนวนมากได้สร้างวิลล่าในบริเวณโดยรอบ ทำให้ทางน้ำเปลี่ยนไปและศาลาพังทลายลง สร้างภาพที่แสดงถึงความไม่เคารพอย่างโจ่งแจ้ง หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน พื้นที่นี้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ เรียกว่าสวนซีซานหรือสวนฮวากัง ใกล้กับทางม้าลายซูบนพื้นที่เดิม มีการสร้างศิลาจารึกของจักรพรรดิขึ้นใหม่ และสร้างสระน้ำหินสำหรับเลี้ยงปลา ซึ่งสมกับชื่อของมันอย่างแท้จริง ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 ส่วนทางใต้ของทะเลสาบซีหูและสะพานหยางกงได้รับการปรับปรุงใหม่ และน้ำจากบ่อต่างๆ ในมณฑลหูหนานได้ไหลผ่านอุทยานไปยังทะเลสาบซีหูส่วนนอกอย่างอิสระ ทำให้บรรยากาศที่คึกคักเหมือนในอดีตกลับคืนมาอีกครั้ง
(V) ดอกบัวในสายลมที่สวนฉู่หยวน
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ใกล้กับต้นสนเก้าไมล์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของท่าเรือจินซา เคยมีลานน้ำคดเคี้ยว (曲院) ตั้งอยู่ ซึ่งเป็นสถานที่ใช้น้ำจากท่าเรือจินซาในการกลั่นเหล้าสำหรับราชสำนัก บริเวณนั้นอุดมไปด้วยดอกบัว และในฤดูร้อน สายลมเบาๆ จะพัดพาเอาความหอมของดอกบัวและกลิ่นของเหล้ามา ทำให้คลายร้อนได้ ด้วยเหตุนี้ กวีและจิตรกรในสมัยราชวงศ์ซ่งจึงสร้างสรรค์ผลงานที่มีชื่อว่า "สายลมดอกบัวที่ลานน้ำคดเคี้ยว" (曲院荷风) หลังจากราชวงศ์ซ่งสิ้นสุดลง ทางน้ำก็ค่อยๆ เปลี่ยนเส้นทางไปทางทิศตะวันตก และเมื่อไม่มีน้ำสำหรับกลั่นเหล้าหรือกลิ่นหอมของดอกบัว ชื่อนี้จึงไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง ทางน้ำถูกขุดใหม่ทางเหนือของสะพานสายรุ้งบนทางซู่ และมีการถมหินเพื่อสร้างทางเดินคดเคี้ยว มีการสร้างศาลาเพื่อจัดแสดงแผ่นจารึกที่สลักด้วยลายมือของจักรพรรดิคังซีว่า "สายลมแห่งดอกบัวในลานคดเคี้ยว" (曲院风荷) และมีการตั้งศิลาจารึกไว้ จักรพรรดิคังซีได้เปลี่ยนชื่อ "ลานคดเคี้ยว" (曲院) เป็น "ลานคดเคี้ยว" (曲院) ซึ่งสะท้อนชื่อเดิมได้อย่างถูกต้อง "สายลมและดอกบัว" (风荷) ย่อมมีความไพเราะและงดงามทางศิลปะมากกว่า "สายลมแห่งดอกบัว" (荷风) ที่แปลตรงตัว ดังนั้น "สายลมแห่งดอกบัวในลานคดเคี้ยว" (曲院风荷) จึงถูกใช้เป็นชื่อเรียกในบรรดาสิบทัศนียภาพของทะเลสาบซีหูมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ต่อมา ได้มีการสร้างศาลาเปิดโล่งสามช่อง ศาลาอิงซุน และหอคอยหวังชุนทางด้านทิศตะวันออก ขณะที่ทางเดินมีหลังคาและระเบียงคู่ทางด้านทิศตะวันตก ประดับประดาด้วยอักษรจีนที่มอบให้แก่ข้าราชการระหว่างการตรวจราชการภาคใต้ ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน เมื่อดอกไม้บานสะพรั่ง สายลมหอมกรุ่นพัดผ่าน น้ำนิ่งสงบ และร่มเงาสีเขียวของต้นไม้และดอกไม้สีแดงสร้างทัศนียภาพอันงดงามริมทะเลสาบ ในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจือ สถานที่แห่งนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากสงคราม แม้ว่าจะได้รับการซ่อมแซมในภายหลัง แต่ก็ไม่สามารถกลับคืนสู่ความรุ่งเรืองในอดีตได้ หลังจากยุคสาธารณรัฐจีน อาคารโดยรอบค่อยๆ ถูกรุกราน และในทศวรรษ 1950 เหลือเพียงศาลาศิลาจารึกและสระน้ำเท่านั้น ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ด้านที่ติดกับสะพานหยางกงได้ขยายเป็นสวน มีศาลา ดอกไม้ และทางน้ำ เปลี่ยนให้เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ชื่อ "ฉวีหยวนเฟิงเหอ" (ดอกบัวในสายลม ณ ลานโค้ง) ศาลาศิลาจารึกดั้งเดิมได้รับการบูรณะให้กลับมางดงามดังเดิม โดยมีหน้าต่างอันหรูหราที่มองเห็นทิวทัศน์แบบพาโนรามา ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ที่น่าแวะเวียนมาพักผ่อนอีกครั้ง!
(VI) พระจันทร์ฤดูใบไม้ร่วงเหนือทะเลสาบอันสงบ
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ผู้คนนิยมชมพระจันทร์ ดื่มสุรา แต่งเพลง และท่องบทกวีตามทางเดินซู่และทางเดินไป๋ในคืนฤดูใบไม้ร่วง บทกวีบทหนึ่งได้สรรเสริญฉากนี้ว่า “พระจันทร์เย็นยะเยือกส่องแสงบนผืนน้ำนิ่งสงบ เรือล่องลอยกลับไปสู่ที่ใด ผักตบชวาขาวและต้นกกแดงพลิ้วไหวไปตามสายลมตะวันตก ผืนน้ำกว้างใหญ่ในฤดูใบไม้ร่วงสะท้อนสีเดียวกัน” น้ำในทะเลสาบซีหูในฤดูใบไม้ร่วงใสสะอาดเป็นพิเศษ และพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงก็ส่องสว่างยิ่งกว่าเดิม สร้างเป็นภาพที่งดงามและเป็นเอกลักษณ์ ฉากนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็น “พระจันทร์ฤดูใบไม้ร่วงเหนือทะเลสาบอันสงบ” และจิตรกรและกวีในสมัยราชวงศ์ซ่งหลายคนได้นำไปใช้ในภาพวาดและบทกวีของพวกเขา จูมู่ ในหนังสือ *ฟางหยูเซิงหลาน* ของเขา จัดให้ฉากนี้เป็นอันดับหนึ่งในบรรดา “สิบฉากแห่งทะเลสาบซีหู” ในช่วงปลายราชวงศ์หมิง มีการสร้างศาลาที่เรียกว่าศาลาหวังหูขึ้นที่ทางแยกของถนนกู่ซาน ซึ่งสามารถมองเห็นทิวทัศน์มุมกว้างของทะเลสาบได้ แต่ต่อมาศาลานี้ก็พังทลายลง ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง ศาลาแห่งนี้ได้รับการบูรณะใหม่ โดยมีแท่นหินอยู่ด้านหน้าและมีน้ำล้อมรอบสามด้าน มีป้ายจารึกของจักรพรรดิที่เขียนว่า "จันทร์ฤดูใบไม้ร่วงเหนือทะเลสาบอันสงบ" แขวนอยู่เหนือศาลา และมีศาลาริมน้ำพร้อมราวบันไดคดเคี้ยวและลูกกรงที่ทาสีไว้สร้างอยู่ข้างๆ ทุกคืนฤดูใบไม้ร่วงที่ท้องฟ้าแจ่มใส เมื่อน้ำเริ่มลดลงและดวงจันทร์ส่องแสงเจิดจ้าบนท้องฟ้า ผืนน้ำอันกว้างใหญ่จะกลายเป็นสีฟ้าที่ไร้รอยต่อ ราวกับว่าอยู่ในพระราชวังหยก ไม่รู้แล้วว่าตนเองอยู่ในโลกมนุษย์หรือปีใด!
ในสมัยสาธารณรัฐจีน มีการสร้างถนนไป่กงจากประตูเซิงหยินไปจนถึงปลายสะพานซีหลิงทางทิศเหนือ ศาลาแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงทางแยกของถนนสายนี้กับถนนกู่ซานตะวันออก มีการปลูกดอกไม้และต้นไม้มากมายทางด้านทิศตะวันออก ทิศตะวันตก และทิศเหนือ จนกลายเป็นสวนผิงหูชิวเยว่ ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1950 กำแพงด้านทิศตะวันตกถูกรื้อถอน เชื่อมต่อกับสวนหลัวหยวน ภายหลังการขยายถนน อาคารบางส่วนทางด้านทิศเหนือถูกรื้อถอน เหลือเพียงอาคารหนึ่งหลัง ศาลาหนึ่งหลัง แท่นหินหนึ่งแห่ง และราวบันไดคดเคี้ยวหนึ่งแห่งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เสน่ห์อันงดงามของการล่องเรือในแม่น้ำ ปีนขึ้นไปบนศาลา หรือยืนอยู่บนผืนน้ำ มองดูผืนน้ำที่ระยิบระยับและเงาสะท้อนของดวงจันทร์ ยังคงอยู่! ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ทุกปี เหล่าชนชั้นสูงจากทุกสาขาอาชีพในหางโจวจะมารวมตัวกันที่นี่เพื่อชงชา ชมพระจันทร์ และพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งเกือบจะกลายเป็นประเพณีใหม่ในหางโจวไปแล้ว
(VII) เสียงระฆังยามเย็นที่หนานผิง
ภาพวาดชื่อ "ระฆังยามเย็นที่หนานผิง" สร้างสรรค์โดยศิลปินสมัยราชวงศ์ซ่ง และถูกรวมอยู่ใน "สิบทิวทัศน์แห่งทะเลสาบซีหู" เนื่องจากใกล้กับภูเขาหนานผิงมีวัดจิงฉีและวัดซิงเจียว (สร้างโดยกษัตริย์แห่งเมืองอู๋เยว่ ถูกทำลายในปลายราชวงศ์หยวน ต่อมากลายเป็นสวนเสี่ยวโย่วเทียน) ทุกครั้งที่ระฆังวัดดังขึ้นครั้งแรก เสียงระฆังจะดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา ก่อนจะเงียบลงหลังจากผ่านไปนาน เนื่องจากภูเขาสูงและมีโพรงมากมาย เสียงจึงเดินทางไปได้ไกลเป็นพิเศษ จึงเป็นที่มาของชื่อ "ระฆังยามเย็นที่หนานผิง" เมื่อจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงเสด็จเยือนหางโจวและจารึกสิบทิวทัศน์แห่งทะเลสาบซีหู อากาศแจ่มใสและเสียงธรรมชาติเงียบสงบ เมื่อระฆังดังขึ้นอย่างกะทันหัน เสียงระฆังหยุดเมฆไว้ ทำให้เกิดการไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นพระองค์จึงเปลี่ยน "ยามเย็น" เป็น "ยามเช้า" ในฉากนี้ และจารึกแผ่นจารึกว่า "ระฆังยามเช้าที่หนานผิง" ซึ่งถูกแขวนไว้ในห้องสมุดที่สร้างขึ้นใหม่หน้าวัดจิงฉี มีการแกะสลักศิลาจารึกไว้ทางทิศเหนือของสระหวังกง และมีการสร้างศาลาเพื่อประดิษฐานศิลาจารึกนั้น อย่างไรก็ตาม กวีและจิตรกรตลอดประวัติศาสตร์ต่างชื่นชมภาพเสียงระฆังยามเย็นที่ดังก้องอยู่ในห้องโถงมืดของวัดพุทธ ดังที่เห็นได้จากบทกวีเช่น "เสียงระฆังดังก้องลึกเข้าไปในควันยามเย็น" "ให้พระภิกษุบนภูเขาตีระฆังท่ามกลางแสงจันทร์" "เสียงระฆังดังมาจากเมฆยามเย็นอันไกลโพ้น" และ "เสียงระฆังที่หนานปู่ดังมาพร้อมกับสายฝน และแสงไฟจากเรือประมงของทั้งหมู่บ้านก็ส่องสว่างออกมาจากป่า" ดังนั้น แม้จะมีพระราชโองการ แต่ชาวเมืองหางโจวยังคงเรียกมันว่า "ระฆังยามเย็นหนานผิง" มาจนถึงทุกวันนี้
เป็นที่น่ากล่าวถึงว่า *หนังสือประวัติศาสตร์ทะเลสาบตะวันตก* ของหลี่เว่ย ซึ่งรวบรวมในสมัยหย่งเจิ้ง ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงคำว่า "ว่าน" (晚, ตอนเย็น) เป็น "เสี่ยว" (晓, ตอนเช้า) ในสมัยคังซี แต่ *หนังสือประวัติศาสตร์ทะเลสาบตะวันตกฉบับรวม* ซึ่งรวบรวมในสมัยเฉียนหลง กลับกล่าวถึงเรื่องนี้อย่างคลุมเครือ บทกวีของเฉียนหลงที่ว่า "วัดจิงฉีถูกปกคลุมด้วยเงาเมื่อมองไปยังหนานผิง เสียงดนตรีจากวัดปูเหลาดังแว่วมาเป็นระยะในยามค่ำคืน ข้าพเจ้าจำได้ว่าเคยจอดเรืออยู่นอกเมืองซูโจว และได้ยินเสียงนั้นที่วัดฮั่นซานในยามสาม" ขัดแย้งกับบันทึกของบรรพบุรุษของเขาโดยตรง จารึกของจักรพรรดิในปัจจุบันก็ใช้ตัวอักษร "ว่าน" เช่นกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าอย่างน้อยในสมัยเฉียนหลง ก็มีคนเปลี่ยนตัวอักษร "เสี่ยว" แล้ว แม้ว่าจะไม่มีการบันทึกรายละเอียดไว้ก็ตาม แม้ว่าจารึกจะถูกทำลายไปในภายหลัง แต่ศิลาจารึกยังคงอยู่ทางด้านซ้ายของประตูวัด เพื่อความสมมาตร จึงมีการสร้างศาลาอีกหลังหนึ่งทางด้านขวาของวัด เพื่อจัดแสดงบทกวีของพระเจ้าเฉียนหลง ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ศาลาทั้งสองหลังที่อยู่หน้าวัดยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ได้รับผลกระทบจากการขยายถนน อย่างไรก็ตาม เสียงระฆังของวัดแทบจะเงียบหายไปหมดแล้ว แม้ว่าทัศนียภาพจะยังคงอยู่ แต่ก็เป็นเพียงชื่อที่ว่างเปล่า ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ในวันมงคลต่างๆ อาจได้ยินเสียงระฆังบ้างเป็นครั้งคราว ซึ่งก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย และสามารถใช้เป็นเครื่องประดับเล็กๆ น้อยๆ ให้กับทัศนียภาพของ "เสียงระฆังยามเย็นหนานผิง" ได้
(VIII) สระน้ำสามแห่งที่สะท้อนแสงจันทร์
เมื่อซู่ซือดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหางโจวในสมัยราชวงศ์ซ่ง เขาได้ขุดลอกทะเลสาบซีหูและสร้างเจดีย์สามองค์ไว้กลางทะเลสาบเพื่อเป็นแลนด์มาร์ค โดยสั่งห้ามไม่ให้พื้นที่รอบเจดีย์จมอยู่ใต้น้ำ เจดีย์เหล่านี้มีรูปทรงคล้ายขวด ลอยอยู่บนน้ำ และตั้งอยู่ทางทิศใต้ของศาลาที่อยู่กลางทะเลสาบ เจดีย์เหล่านี้ถูกทำลายในสมัยเฉิงฮวาแห่งราชวงศ์หมิง ในสมัยว่านหลี่ ทะเลสาบถูกขุดลอกอีกครั้ง และนำโคลนจากทะเลสาบมาสร้างคันดินรอบสระน้ำ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยว "สระน้ำสามแห่งสะท้อนแสงจันทร์" ก่อให้เกิดสระน้ำระบายน้ำและสร้างทะเลสาบซ้อนทะเลสาบ จากนั้นจึงนำเจดีย์สามองค์ไปวางไว้ด้านนอกสระน้ำ เงาสะท้อนของเจดีย์สะท้อนแสงจันทร์ จึงเป็นที่มาของชื่อ "สระน้ำสามแห่งสะท้อนแสงจันทร์" ในสมัยคังซีแห่งราชวงศ์ชิง มีการสร้างศาลาขึ้นเหนือสระน้ำ โดยมีจารึกของจักรพรรดิว่า "สระน้ำสามแห่งสะท้อนแสงจันทร์" แขวนอยู่เหนือศาลา ศาลาศิลาจารึกถูกสร้างขึ้นทางทิศเหนือของสระน้ำ นอกจากนี้ยังมีการสร้างศาลาสูงและสะพานหินคดเคี้ยว น้ำใสสะอาดและเงาของเจดีย์ที่ลอยอยู่บนผิวน้ำมอบความสงบเงียบ ช่วยให้ผู้คนได้ผ่อนคลายจิตใจและขจัดความกังวลทางโลก ไม่ว่าจะเป็นการพายเรือในทะเลสาบหรือเดินเล่นสบายๆ บนสระน้ำ
ในช่วงกลางราชวงศ์ชิง สระน้ำแห่งนี้ยังคงมีสิ่งก่อสร้างต่างๆ เช่น "สระปลาชบาฤดูใบไม้ร่วง" ศาลาอิงฉุย และวัดเซนหย่งหมิง ป้ายที่มองเห็นสระน้ำเขียนว่า "อิงโจวน้อย" ซึ่งเป็นชื่อที่สืบทอดมาจากศาลาเหวินสุ่ยเก่าทางใต้ของประตูหย่งจิน ในช่วงยุคถงจือและกวางซู เผิงหยูหลินได้สร้างวัดถุ่ยซิงขึ้นที่นี่ ปลูกต้นไม้และดอกไม้ ปูทางเดิน และสร้างสระน้ำ ทำให้สระน้ำดูมีชีวิตชีวา ในยามค่ำคืน เงาสะท้อนใสๆ บนผืนน้ำระยิบระยับราวกับหยกที่อาบน้ำแข็ง ดึงดูดใจอย่างยิ่ง! หลังจากการปลดปล่อย สระน้ำได้รับการทำความสะอาดจากสิ่งรกและเครื่องประดับต่างๆ พร้อมทั้งเพิ่มพื้นที่พักผ่อนและท่าเทียบเรือ ทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวต้องมาเยือน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ศาลาที่ทรุดโทรมได้รับการบูรณะให้กลับคืนสู่สภาพเดิม ท่ามกลางเงาสีเขียวที่พลิ้วไหว ความงามของศาลาเหล่านั้นยิ่งโดดเด่นมากขึ้น ในคืนพระจันทร์เต็มดวง การล่องเรือในสระน้ำชวนให้นึกถึงบทกวีที่ว่า "น้ำสีฟ้าในสระน้ำสะท้อนท้องฟ้า แสงจันทร์เย็นยะเยือกส่องประกายในยามค่ำคืน เผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของฉางเอ๋อ ความงามของนางนั้นเหนือกว่านางฟ้าบนลานหยกเสียอีก" ความรู้สึกที่ปลุกเร้าหัวใจและทำให้ผู้คนเต้นรำด้วยความสุข
(ix) เจดีย์เล่ยเฟิงยามพระอาทิตย์ตก
ภูเขาทางทิศเหนือของวัดจิงฉีมีชื่อว่าเหลยเฟิง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภูเขาหนานผิง ในสมัยราชวงศ์อู่เยว่ เจ้าหญิงหวง พระมเหสีของพระเจ้าเฉียนชู ได้สร้างเจดีย์ขึ้นบนภูเขานี้ ตั้งชื่อว่าเจดีย์เหลยเฟิง หรือที่รู้จักกันในชื่อเจดีย์หวงเฟย เจดีย์มีชายคาคู่และคานยื่น พร้อมหน้าต่างที่เปิดกว้าง เดิมทีมีเจ็ดชั้น แต่ต่อมาตามหลักฮวงจุ้ยจึงเหลือเพียงห้าชั้น พระราชวังใต้ดินของเจดีย์มีมวยผมของพระพุทธเจ้า และอิฐของเจดีย์มีข้อความจากพระสูตรอวตัมสกะ บทกวีของหวังเสี่ยว กวีสมัยราชวงศ์ซ่ง ที่บรรยายภาพทิวทัศน์โดยรอบได้อย่างชัดเจน คือ "เงาของเจดีย์จางหายไปเมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน เสียงจากนอกกำแพงดังแว่วมาใกล้กานหยวน" นอกจากนี้ จิตรกรสมัยราชวงศ์ซ่งยังได้วาดภาพชื่อ "เหลยเฟิงยามพระอาทิตย์ตก" อีกด้วย บทกวีสี่ตัวอักษรเจ็ดคำของหยินติงเกา กวีสมัยราชวงศ์หยวน ที่ว่า "ควันและแสง สีสันของภูเขา เลือนรางและพร่ามัว เจดีย์พันฟุตตั้งตระหง่านอยู่โดดเดี่ยวบนท้องฟ้า เรือที่วาดไว้บนทะเลสาบแทบจะหายไปหมดแล้ว ยอดเขาโดดเดี่ยวยังคงมีสีแดงของพระอาทิตย์ตกดิน" นั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นคำบรรยายที่เหมาะสมที่สุดสำหรับ "เล่ยเฟิงยามพระอาทิตย์ตกดิน" ในสมัยราชวงศ์หมิงสมัยเจียจิง โจรทะเลญี่ปุ่นบุกเข้ามา สงสัยว่าจะมีแผนซุ่มโจมตีเจดีย์ จึงจุดไฟเผา ทำลายชายคาและบันไดทั้งหมด เหลือเพียงเจดีย์ที่เปลือยเปล่าและแดงก่ำ อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปรอบๆ จากทะเลสาบ "เป่าฉู่เปรียบเสมือนหญิงสาวสวย และเล่ยเฟิงเปรียบเสมือนพระชรา" ซึ่งเป็นเรื่องที่ค่อนข้างแปลก
บทกวีสมัยราชวงศ์หมิงที่ว่า "เจดีย์เหลยเฟิงทรุดโทรม เหลือเพียงนักท่องเที่ยวชมแสงตะวันตกดิน" นั้นคล้ายคลึงกับความรู้สึกที่แสดงออกในภาพวาดสมัยราชวงศ์ซ่งอย่างน่าทึ่ง เมื่อจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงจารึกภาพทั้งสิบฉาก พระองค์ทรงเปลี่ยน "แสงตะวันตกดิน" เป็น "แสงตะวันตก" และสร้างศาลาทางด้านตะวันตกของยอดเขาเพื่อจัดแสดงจารึก "แสงตะวันตกของเหลยเฟิง" พร้อมทั้งสร้างศิลาจารึกไว้ด้านหลังศาลา อย่างไรก็ตาม ผู้คนในสมัยนั้นได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีที่ว่า "เจดีย์เข้าใจความรู้สึกของนักท่องเที่ยว ถือแสงสีทองของพระอาทิตย์ตกดิน" จึงยังคงตั้งชื่อภาพทั้งสิบฉากว่า "แสงตะวันตกของเหลยเฟิง" โดยไม่เปลี่ยน "ตะวันตก" เป็น "พระอาทิตย์ตกดิน" จนกระทั่งปี 1924 เจดีย์ก็พังทลายลง เหลือเพียงซากปรักหักพัง การสูญเสียหนึ่งในสิบฉากทำให้ทั่วโลกเศร้าโศก การเรียกร้องให้สร้างเจดีย์ขึ้นใหม่และสร้างสิบฉากขึ้นใหม่ยังคงมีอยู่เป็นเวลาหลายทศวรรษ ในช่วงปลายศตวรรษที่ผ่านมา ภายใต้เงื่อนไขของการขุดค้นพระราชวังใต้ดินและปกป้องโบราณวัตถุของฐานเจดีย์ เจดีย์เหลยเฟิงเจ็ดชั้นจึงถูกสร้างขึ้นใหม่ในหนานผิง โดยฟื้นฟูฉากทั้งสิบให้สมบูรณ์ในที่สุด ทุกวันนี้ ทุกเย็นยามพระอาทิตย์ตกดิน เมื่อเจดีย์สีทองและภูเขาและต้นไม้โดยรอบสะท้อนในทะเลสาบ มันดูราวกับกระจกสีทองที่เพิ่งเปิดใหม่หรือไข่มุกเพลิงที่ร่วงหล่นลงมา—เป็นภาพที่งดงามยิ่งกว่าพระอาทิตย์ตกสีแดงฉานเหนือเมืองฉีเฉิง การปีนบันไดขึ้นไปบนยอดเจดีย์จะทำให้สามารถมองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดของทะเลสาบซีหู เป็นภาพที่ปลุกเร้าหัวใจและทำให้หลงใหลอย่างที่สุด!
(X) สะพานหักและหิมะที่ยังคงหลงเหลืออยู่
ที่ปลายด้านตะวันออกของถนนไป่ซา มีสะพานหัก หรือที่รู้จักกันในชื่อสะพานต้วนเจีย และในสมัยราชวงศ์ซ่งก็เรียกว่าสะพานเป่าโย่ว จิตรกรสมัยราชวงศ์ซ่ง เฉินชิงป๋อ วาดภาพชื่อ "สะพานหักในหิมะที่ยังคงอยู่" ในขณะที่กวีหวังเสี่ยวจารึกไว้ว่า "หิมะที่ยังคงอยู่บนสะพานต้วน" คนรุ่นหลังถกเถียงกันว่า "หัก" หมายถึงถนนสิ้นสุดลงตรงนั้น หรือ "ต้วน" หมายถึงตระกูลต้วนอาศัยอยู่ที่นั่น อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัด และยากที่จะชี้แจง แต่ในปัจจุบันส่วนใหญ่เรียกกันว่าสะพานหัก ส่วน "หิมะที่ยังคงอยู่" นั้นไม่ได้หมายถึงหิมะที่สะสมอยู่บนสะพาน แต่หมายถึงหิมะที่สะสมอยู่บนศาลาและต้นพลัมของเกอหลิงและกู่ซานเมื่อมองจากสะพาน สิ่งนี้ได้รับการยืนยันจากบทกวีของกวีสมัยราชวงศ์หยวนเกี่ยวกับ "สะพานหักในหิมะที่ยังคงอยู่": "ยอดเขาสีเขียวมรกตสูงตระหง่านเสียดฟ้า ศาลาและระเบียงสีทองเรียงรายอยู่ริมฝั่งในหมอกจางๆ" และ "ท้องฟ้าแจ่มใสของกู่ซานหาไม่พบ ฉันหัวเราะพลางชี้ไปยังดอกบ๊วยที่ถูกคั่นด้วยความเขียวขจีอันหนาวเย็น" ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง จักรพรรดิคังซีเสด็จเยือนสถานที่แห่งนี้ แผ่นดินอบอุ่นและหิมะในฤดูใบไม้ผลิยังไม่ละลาย ศาลาและระเบียงที่อยู่ไกลออกไปปกคลุมไปด้วยหิมะสีเขียวมรกต พระองค์ทรงพอพระทัยกับทิวทัศน์อันงดงามราวบทกวี ตรัสว่าไม่มีสิ่งใดเทียบได้กับ "หิมะบนสะพานปา" แห่งฉางอานโบราณ หิมะอันเป็นมงคลเป็นสัญญาณของการเก็บเกี่ยวที่ดี และคนโบราณมักถือว่าการสะสมของหิมะเป็นสัญญาณแห่งโชคลาภสำหรับการเกษตร ดังนั้นพระองค์จึงทรงมีพระราชดำรัสให้ติดแผ่นจารึกที่มีข้อความ "สะพานหักและหิมะที่ยังคงอยู่" ซึ่งเขียนโดยจักรพรรดิเอง ไว้ที่ศาลาที่สร้างบนสะพาน
แม้ว่าศาลาจะถูกทำลายไปในภายหลัง แต่จารึกของจักรพรรดิบนแผ่นจารึกยังคงมองเห็นได้ราง ๆ ในช่วงต้นของสาธารณรัฐจีน ในระหว่างการบูรณะถนนกู่ซาน พื้นผิวสะพานถูกเปลี่ยนเป็นทางลาดแทนบันไดหิน และในที่สุดก็ถูกรื้อถอนจนหมด ศาลาศิลาจารึกจักรพรรดิที่ทางแยกถนนเป่ยซานทางเหนือของสะพาน แม้จะสึกกร่อนไปตามกาลเวลา แต่ก็ยังคงร่องรอยของรูปแบบดั้งเดิมไว้ ศิลาจารึกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง มีเพียงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในราวบันได ดอกไม้ และโครงสร้างของศาลาโดยรอบ เนื่องจากตำนานงูขาวอันโด่งดังเกี่ยวข้องกับสะพานที่พังทลายหลายบท จึงทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวอยู่เสมอ ไม่ใช่เพียงเพราะลมตะวันตกที่แรงเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อใดก็ตามที่เกล็ดหิมะหกกลีบโปรยปรายลงมา สายลมพัดเบาๆ และโขดหินเย็นยะเยือกและหุบเขาลึกยังคงรักษาแสงสุดท้ายเอาไว้ โดยมีเพียงแสงสีขาวจางๆ หลงเหลืออยู่บนยอดเจดีย์ ความกลัวที่จะทำลายความงามดุจหยกเมื่อก้าวเท้าเบาๆ ลงบนสะพานที่ทาสีไว้นั้นช่างน่าเศร้า หากใครยืนอยู่ที่นี่อย่างเงียบๆ ในยามรุ่งอรุณ มองดูดวงอาทิตย์สีแดงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ ก็อาจคิดว่า "เมื่อไหร่น้ำแข็งจะละลาย และเพิ่มคลื่นในฤดูใบไม้ผลิเพื่อพัดพาไม้พายที่ทาสีไว้?"
คำแนะนำเกี่ยวกับร้านอาหารในเวสต์เลค
ปลาเปรี้ยวทะเลสาบซีหู, กุ้งหลงจิง, หมูตงโป, ซุปปลาซงเซา เป็นต้น
เส้นทางคมนาคมเวสต์เลค
รถไฟใต้ดิน:ทั้งสถานีหลงเซียงเฉียวและสถานีเฟิงฉีหลู่บนรถไฟฟ้าสาย 1 อยู่ใกล้กับทะเลสาบซีหูมาก จากสถานีหลงเซียงเฉียว คุณจะอยู่ใกล้กับหูปินหยินไท่และน้ำพุเต้นระบำทะเลสาบซีหู ส่วนจากสถานีเฟิงฉีหลู่ คุณจะอยู่ใกล้กับสะพานหักและถนนเป่ยซาน
การขนส่งสาธารณะ:มีเส้นทางรถประจำทางหลายสายรอบพื้นที่ท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู ตัวอย่างเช่น รถประจำทางสาย 51 และ 52 เป็นสายที่วิ่งรอบทะเลสาบซีหูและผ่านสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง สาย 51 ผ่านสถานีขนส่งอู่ซาน ประตูชิงป๋อ สี่แยกถนนหนานซาน-ว่านซงหลิง ฉางเฉียว วัดจิง สะพานซู อ่าวหยูหู สถานพักฟื้นกองทัพอากาศ ติงเจียซาน กัวจวง สวนดอกไม้หางโจว วัดเย่ว์ โรงแรมซินซิน เกอหลิง ด้านนอกประตูเฉียนถาง เสี่ยวเฉอเฉียว สี่แยกถนนตงโป-ผิงไห่ สวนสาธารณะแห่งแรก ประตูยงจิน สระบัวถนนเหอฟาง และสถานีขนส่งอู่ซาน ส่วนสาย 52 ผ่านศูนย์กระจายนักท่องเที่ยวหวงหลง โรงเรียนมัธยมในเครือมหาวิทยาลัยเจ้อเจียง อพาร์ตเมนต์ซูกวง สวนดอกไม้หางโจว กัวจวง และป้ายอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีเส้นทาง Y9 ซึ่งเป็นรถบัสชมวิวแบบยกสูงที่วิ่งวนรอบทะเลสาบซีหู โดยเริ่มต้นและสิ้นสุดที่ศูนย์กระจายนักท่องเที่ยวหางโจว (หวงหลง) ผ่านสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น วัดเย่ว์ สวนหูปิน วัดเฉียนหวาง วัดจิง สะพานซู กัวจวง และสวนดอกไม้หางโจว ค่าโดยสาร 5 หยวนต่อคนตลอดเส้นทาง
Klook แนะนำ: ทัวร์ครึ่งวัน ล่องเรือทะเลสาบซีหูหางโจว + วัดเหลยเฟิง + สะพานซู + ชมปลาที่ท่าเรือดอกไม้ (มีรอบเช้า/บ่าย)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม