Podróż do Chin po swojemu
Odkryj mapę
Przewodnik turystyczny

[Przewodnik po Hangzhou West Lake] Zebraliśmy dla Ciebie informacje na temat rezerwacji biletów do West Lake, opisów atrakcji i tras podróży!

Obszar widokowy West Lake obejmuje całkowitą powierzchnię 49 kilometrów kwadratowych, z czego 245 hektarów zajmują parki i tereny zielone. Obwód West Lake wynosi 15 kilometrów, powierzchnia 5,6 kilometrów kwadratowych, długość z północy na południe wynosi 3,3 kilometra, szerokość z wschodu na zachód wynosi 2,8 kilometra, a średnia głębokość wynosi…

[Przewodnik po Hangzhou West Lake] Zebraliśmy dla Ciebie informacje na temat rezerwacji biletów do West Lake, opisów atrakcji i tras podróży!

Obszar Krajobrazowy Jeziora Zachodniego zajmuje powierzchnię 49 kilometrów kwadratowych, z czego 245 hektarów zajmują parki i tereny zielone. Jezioro Zachodnie ma obwód 15 kilometrów, powierzchnię 5,6 kilometrów kwadratowych, długość 3,3 kilometra w linii północ-południe, szerokość 2,8 kilometra w linii wschód-zachód i średnią głębokość 1,5 metra. Groble Su i Bai dzielą Jezioro Zachodnie na Jezioro Zewnętrzne, Jezioro Wewnętrzne, Jezioro Yue, Jezioro Zachodnie Wewnętrzne i Jezioro Małe Południowe. Kilometrowy zielony korytarz – Park Przybrzeżny – stanowi okno na Jezioro Zachodnie.

Dalsza lektura: [Atrakcje prowincji Zhejiang] Lista i mapa rozmieszczenia 22 najnowszych miejsc widokowych klasy 5A w prowincji Zhejiang w 2025 r.

Obszar Krajobrazowy Jeziora Zachodniego szczyci się zachwycającymi krajobrazami i zapierającymi dech w piersiach widokami, z licznymi punktami widokowymi i miejscami historycznymi. Wśród licznych znanych atrakcji znajdują się „Dziesięć Scen Jeziora Zachodniego”, „Osiem Scen Qiantang” i „Dwadzieścia Cztery Sceny Hangzhou”. Jednak ze względu na zmiany historyczne, zwłaszcza gruntowną renowację i budowę po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej, liczba ta znacznie przekroczyła te liczby. Pod koniec 1984 roku istniało 65 punktów widokowych i miejsc historycznych; 38 z nich było objętych ochroną krajowych, prowincjonalnych lub miejskich jednostek ochrony kluczowych zabytków kultury.

Krajobraz Jeziora Zachodniego zmienia się nieustannie w ciągu czterech pór roku. Ciepłą wiosną, od okresu „Low Cold” po „Grain Rain”, co pięć dni na brzegach Jeziora Zachodniego rozkwita nowy kwiat. Począwszy od kwiatów śliwy, które zwiastują wiosnę, kamelie, magnolie, rajskie jabłonie, storczyki, brzoskwinie, piwonie… O tej porze góry otaczające Jezioro Zachodnie okrywają się wiosenną zielenią; Gushan, Wushan, Yuhuangshan, Longjing, Jiuxi i Shibajian… wszystkie stają się zielonym światem. Spacer po porośniętych wierzbami brzegach Grobli Su wiosną, wśród śpiewu wilg i jaskółek, jest prawdziwie urzekający.

Informacje o biletach na West Lake

Pagoda Leifeng: 40 juanów/osoba; Świątynia Yue Fei: 25 juanów/osoba; Ogród Zoologiczny w Hangzhou: 20 juanów/osoba; Ogród Botaniczny w Hangzhou: 10 juanów/osoba. Trzy Baseny Odbijające Księżyc znajdują się w centrum Jeziora Zachodniego i aby do nich dotrzeć, trzeba dopłynąć łodzią; bilet na łódź plus opłata za wstęp do atrakcji kosztuje 70 juanów/osoba.

Kliknij, aby kupić bilety

Przewodnik turystyczny po West Lake

Plan jednodniowej wycieczki:Zaczynając od molo w parku, najpierw udaj się do Liulang Wenying, następnie popłyń łodzią do Santan Yinyue, następnie do Huagang Guanyu, następnie do Nanping Wanzhong, następnie do Leifeng Xizhao, następnie do Su Causeway Chunxiao, następnie do Shuangfeng Chayun, następnie do Quyuan Fenghe, mijając świątynię Yue, następnie do Pinghu Qiuyue i wreszcie do Duanqiao Canxue.

Wieczorem można obejrzeć pokaz Impression West Lake zatytułowany „The Most Memorable is Hangzhou”.

„The Most Memorable is Hangzhou” to wielkoformatowy spektakl wodny, rozgrywający się na jeziorze Yuehu w Zachodnim Jeziorze w Hangzhou. Wykorzystując wodę jako scenę, góry jako scenerię i niebo jako tło, spektakl interpretuje klasyczną sztukę sceniczną w innowacyjny sposób. Łączy on muzykę wokalną, taniec, operę i inne elementy artystyczne z duchem tysięcy lat kultury chińskiej, a także w nowatorski sposób interpretuje klasyczne chińskie i zagraniczne pieśni, takie jak „Spring River Flower Moon Night”, „High Mountains and Flowing Water”, „Butterfly Lovers”, „Swan Lake” i „Dream Paradise”. Przedstawia tradycyjną kulturę chińską, zakorzenioną w poezji, operze, muzyce, tańcu i tai chi, z globalną ekspresją, podkreślając zrozumienie „cech Jiangnan, chińskiego stylu i globalnej harmonii”.

✅️Rezerwacja biletów: Klook | Wycieczka

Statkiem:

Prom publiczny: Godziny kursowania: 08:30-15:30. Cena biletu wynosi 68 juanów za przystanek.

Statek Ministerstwa Spraw Zagranicznych: Godziny otwarcia: 9:00-17:30, cena biletu: 50 juanów. Na molo znajdują się dwa parki: Most Xueshi, Huagang Guanyu, Brama Yongjin, Most Kuahong i Pałac Dziecięcy. Można wysiąść w tym samym miejscu.

autobus turystyczny:

Zielony pojazd turystyczny:Opłata za przejazd wynosi 10 juanów za przystanek, a za drewniany pojazd w stylu antycznym – 20 juanów za przystanek. Trasa rozpoczyna się przy Pałacu Dziecięcym, Bramie Yongjin, Pagodzie Leifeng, Świątyni Yue i Pałacu Dziecięcym, a następnie biegnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół Jeziora Zachodniego.

Wycieczka meleksem po jeziorze:Autobus kursuje na zasadzie „zadzwoń i wsiądź”, bez stałej kasy biletowej. Bilet na przejazd dookoła jeziora kosztuje 40 juanów od osoby; bilet na odcinek kosztuje 10 juanów od osoby; opłata za czarter wynosi 390 juanów za godzinę. Godziny kursowania: 8:30-17:00 i 8:30-21:00.

Trasa wycieczki:

Brama Yongjin – Park Liulang Wenying – Plac Rzymski – Muzeum Sztuki Tang Yun – Park Changqiao – Pagoda Leifeng – Grobla Su – Most Kuahong (Świątynia Yue) – Grobowiec Wu Song – Most Xiling – Pinghu Qiuyue – (Złamany Most) Pałac Dziecięcy – Nowy Obszar Krajobrazowy Hubin – Brama Yongjin, okrążenie jeziora zajmuje około 70 minut (czas może się różnić w zależności od aktualnych warunków na drodze).

Dziesięć scen West Lake

(I) Wiosenny świt na drodze Su Causeway

W epoce Yuan You, za czasów dynastii Song, Su Shi pogłębił Jezioro Zachodnie, używając mułu z rzeki, aby utworzyć długą groblę biegnącą z południa na północ. Posadził kwiaty i wierzby wzdłuż grobli i zbudował sześć mostów, aby ułatwić żeglugę. „Te sześć mostów łączy Drogę Mleczną, łącząc północne góry z południowym ekranem”. Późniejsze pokolenia nazywały ją Groblą Su Gong lub po prostu Groblą Su. Za czasów Południowej dynastii Song wzdłuż grobli zbudowano dziewięć pawilonów, a sama grobla była stale rozbudowywana i podwyższana. Przechodziło tamtędy wiele dorodnych koni, co czyniło ją najpopularniejszym miejscem dla podróżnych wokół jeziora. Ludzie w tamtych czasach mówili, że jest piękna o każdej porze roku, ale szczególnie o wiosennym świcie. Później grobla stopniowo niszczała. We wczesnym okresie Zhengde, za czasów dynastii Ming, prefekt Yang Mengying ponownie pogłębił groblę, używając mułu z rzeki do naprawy powierzchni i sadząc wierzby.

Podczas swojej podróży na południe, cesarz Kangxi z dynastii Qing wyrył słowa „Wiosenny Świt na Grobli Su” i zbudował pawilon na południowym krańcu mostu Wangshan, umieszczając również kamienną tablicę. W epoce Yongzheng, uznając pawilon za zbyt ciasny i pozbawiony majestatu, przebudował pawilon Cenlou, a za nim wzniósł pawilon Shuxia. Każdej wiosny, o świcie, płatki kwiatów unosiły się w mgle, zanurzając się w wodzie, tworząc zapierający dech w piersiach widok; o zmierzchu słońce przeświecało przez lekki dym, któremu towarzyszył delikatny wietrzyk. Był to czas nieustannego zachwytu. Pod koniec dynastii Qing pawilon rozpadł się, wierzby wycięto, a wszędzie posadzono morwy, które nie miały już wspaniałego widoku „śpiewających wilg, kwitnących kwiatów, grających fletów i bębnów oraz zacumowanych malowanych łodzi”. Dopiero po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej groblę naprawiono, odrestaurowano balustrady mostu, posadzono brzoskwinie i wierzby wzdłuż grobli oraz ponownie ustawiono stelę cesarską. W ten sposób „Wiosenny Świt na Grobli Su”, niegdyś uważany za najważniejszą z „Dziesięciu Scen Jeziora Zachodniego”, stopniowo odzyskał dawną świetność.

(II) Twin Peaks przebijające chmury

Położone na zachód od mostu Xingchun, między Szczytem Południowym a Szczytem Północnym, miejsce to oferuje panoramiczny widok na surowe szczyty wznoszące się naprzeciw siebie, których bliźniacze wierzchołki niczym pióra przebijają niebo; z bliska można podziwiać mgliste lasy, mżący deszcz w towarzystwie dźwięków dzwonków wietrznych. To najlepszy punkt widokowy, aby docenić estetykę „dwóch szczytów przebijających chmury”, podziwianą przez poetów dynastii Song. Poeci dynastii Yuan nazywali ją również „dwoma szczytami pośród białych chmur”. We wczesnej dynastii Qing, podczas podróży cesarza Kangxi po południu, zmienił on „dwa” na „bliźniacze” i kazał wyryć na kamiennej tablicy i umieścić w pawilonie swoją cesarską inskrypcję „Bliźniacze Szczyty Przebijające Chmury”. W pogodne dni wiosną i jesienią, opierając się o pawilon i rozglądając się dookoła, można było zobaczyć płynące pomyślne chmury i zielone ekrany odbijające niebo, a być może nawet poczuć pragnienie, by poznać tajemnice świata i powrócić do wiatrów! Pod koniec dynastii Qing pawilon został zniszczony, a stela zawaliła się, ginąc w chwastach.

We wczesnych latach istnienia Republiki Chińskiej, Ulica Lingyin została ukończona, a stela została przeniesiona na jej obecne miejsce po północnej stronie drogi, gdzie dla jej ochrony wybudowano pawilon. Ponieważ była to niezbędna trasa dla pielgrzymów do Świątyni Lingyin, wielu turystów zatrzymywało się tutaj. Od czasu powstania Chińskiej Republiki Ludowej okolica rozkwitła kwiatami i drzewami. Ulice Longjing i Lingyin zostały odnowione i rozbudowane, dzięki czemu zwiedzanie obu szczytów stało się coraz wygodniejsze, a malownicze otoczenie znacznie się poprawiło. Niestety, starożytna pagoda na szczycie została zniszczona i wciąż nie odrestaurowana. Chociaż drzewa są bujne, ich wysokość zasłania widok, utrudniając dostrzeżenie błękitnego nieba i białych chmur, co nieco zmniejsza urok krajobrazu.

(III) Słuchanie Orioles in the Willows

W czasach Południowej dynastii Song, pomiędzy murami miejskimi Bramy Qingbo i Bramy Yongjin, znajdował się ogród zwany Ogrodem Jujing. Cesarz Xiaozong odwiedził go kiedyś, aby odpocząć po abdykacji cesarza Gaozonga. W obrębie ogrodu znajdowała się zatoka Tingzi, miejsce z wieloma zatoczkami. Ze względu na liczne wierzby płaczące, kołyszące się na wietrze niczym fale, nazwano go Portem Liulang (Portem Fal Wierzbowych). Mówi się: „Dymne łodzie dryfują po zatoce obsadzonej wierzbami, chmury i góry pojawiają się i znikają pośród wierzb”. Wiosną wilgi śpiewały wśród drzew, co doprowadziło do powstania obrazu z czasów dynastii Song zatytułowanego „Słuchanie wilg w Falach Wierzbowych”. Po zakończeniu Południowej dynastii Song obszar ten stopniowo popadał w ruinę. Na początku dynastii Qing cesarz Kangxi osobiście wyrył na tablicy napis „Słuchanie wilg w Falach Wierzbowych”. Ponieważ port Liulang znajdował się na ciasnym terenie, na miejscu dawnych świątyń Lingzhi i Xianying, w dawnym ogrodzie króla Qiana z Wuyue na południe od niego, zbudowano pawilon i stelę, a inskrypcję umieszczono na kamiennej tablicy. Obok znajdują się świątynie Qianwang i Biaozhong, przeniesione z Longshan w okresie Jiajing dynastii Ming. To miejsce, otoczone murami miejskimi i zwrócone w stronę kwadratowego stawu, wypełnione jest kołyszącymi się gałęziami wierzb i mieniącymi się zielonymi falami. Sporadyczne trele wilg odbijały się echem od śpiewów muzyków na malowanych łodziach na jeziorze – prawdziwie wyrafinowane i zachwycające doświadczenie. Pod koniec dynastii Qing okolica była usiana muzułmańskimi grobowcami Hui (grobowce te pochodzą z czasów dynastii Yuan, ale stopniowo przybywało ich). Chociaż wierzby płaczące zachowały swój majestatyczny charakter, krajobraz stopniowo popadał w ruinę. W czasach Republiki Chińskiej mury miejskie zostały zburzone, jednocząc miasto i jezioro, tworząc niepowtarzalny i piękny krajobraz. Jednak wraz z wybuchem wojny o niepodległość przeciwko Japonii, japońscy najeźdźcy splądrowali Hangzhou, wycinając wierzby, wypędzając wilgi i wypasając konie, zamieniając obszar nad jeziorem niemal z powrotem w opustoszały cmentarz!

Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej, grobowce zostały przeniesione po konsultacjach z plemieniem Hui. Teren przekształcono w Park Liulang Wenying, z wierzbami posadzonymi wzdłuż nabrzeża i odbudowanym pawilonem pamięci na rozległym trawniku na południowy zachód od pierwotnego miejsca. Wiosną wierzby falowały w wodzie, ptaki śpiewały, łodzie kołysały się na jeziorze, a śmiech i pieśni wypełniały powietrze, ponownie tworząc obraz dobrobytu. Wraz z nadejściem nowego stulecia, otoczenie uległo dalszej poprawie, a jego urok i atmosfera zdają się przewyższać nawet te z czasów wczesnej dynastii Qing.

(iv) Obserwowanie ryb w Flower Harbor

W czasach Południowej dynastii Song, między mostami Suolan i Wangshan, na Grobli Su, znajdowała się willa eunucha Lu Yunshenga. Krajobraz był wyjątkowo piękny i nazywano go Ogrodem Lu. Wokół niego płynął kręty strumień, w tym Przystań Kwiatów, która miała swój początek w górze Huajia. Lu wykopał staw, wybrukował go kamieniami i skierował do niego wodę z jeziora, hodując dziesiątki gatunków ryb. Ludzie gromadzili się, aby podziwiać scenę znaną jako „Oglądanie ryb w Przystani Kwiatów”. Miejsce to prawdopodobnie przedstawia obraz z dynastii Song zatytułowany „Oglądanie ryb w Przystani Kwiatów”. Pod koniec Południowej dynastii Song Ogród Lu popadł w ruinę. Cesarz Kangxi z dynastii Qing osobiście wyrył napis „Oglądanie ryb w Przystani Kwiatów”, a w pobliżu mostu Dingxiang, wejścia na górę Santai, między mostami Yingbo i Suolan, zbudowano pawilon i budynek do kaligrafii, aby wyryć napis i powiesić tablice. Pogłębiono także kwadratowy staw, w którym wyhodowano różne kolorowe ryby, tworząc w ten sposób „Obserwowanie ryb w Flower Harbor”, jedną z dziesięciu scen Jeziora Zachodniego.

Woda w stawie była krystalicznie czysta, a ryby radośnie brykały. Za pawilonem znajdowała się wysoka hala, kręte korytarze, skalniaki i ścieżki obsadzone kwiatami, co czyniło go prawdziwym cudem Hunanu. Współcześni wychwalali go słowami: „Wiosenne fale są ciepłe na sześciu mostach, brzoskwinie opadają, a mandarynki są dorodne”. Pod koniec dynastii Qing wielu uczonych i kupców budowało w okolicy wille, co spowodowało przesunięcie się dróg wodnych i zawalenie się pawilonów, tworząc scenę ostentacyjnego braku szacunku. Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej teren ten przekształcono w rozległy park, zwany Xishan Park lub Huagang Park. W pobliżu Grobli Su, na pierwotnym miejscu, wzniesiono nową cesarską stelę i stworzono kamienny staw dla ryb, który w pełni zasłużył na swoją nazwę. Na początku XXI wieku odnowiono południową część Jeziora Zachodniego i Groblę Yanggong, a wody różnych stawów w Hunanie swobodnie płynęły przez park do zewnętrznego Jeziora Zachodniego, przywracając mu tętniącą życiem atmosferę dawnej świetności.

(V) Lotos na wietrze w Ogrodzie Quyuan

W czasach dynastii Song, w pobliżu Dziewięciomilowej Sosny, na północny zachód od portu Jinsha, znajdował się niegdyś kręty dziedziniec (曲院), miejsce, gdzie woda z portu Jinsha służyła do warzenia oficjalnego wina. Obszar ten obfitował w kwiaty lotosu, a latem delikatny wietrzyk niósł zapach lotosu i aromat środka warzenia, oferując ukojenie w upale. Dlatego poeci i malarze dynastii Song tworzyli dzieła zatytułowane „Lotosowa Bryza na Krętym Dziedzińcu” (曲院荷风). Po zakończeniu dynastii Song szlak wodny stopniowo przesuwał się na zachód, a bez wody do warzenia i zapachu kwiatów lotosu nazwa ta przestała obowiązywać. We wczesnej dynastii Qing szlak wodny poprowadzono na północ od Mostu Tęczowego na Grobli Su, a kamienie ułożono w stosy, tworząc krętą ścieżkę. Zbudowano pawilon, w którym umieszczono tablicę z inskrypcją kaligrafii cesarza Kangxi „Lotosowa Bryza na Krętym Dziedzińcu” (曲院风荷), a następnie wzniesiono kamienną tablicę. Kangxi zmienił nazwę „Kręty Dziedziniec” (曲院) na „Kręty Dziedziniec” (曲院), co dokładnie odzwierciedla pierwotną nazwę. „Wiatr i Lotos” (风荷) z pewnością ma bardziej poetycki i artystyczny charakter niż bardziej dosłowne „Lotosowa Bryza” (荷风). Dlatego też „Lotosowa Bryza na Krętym Dziedzińcu” (曲院风荷) od tamtej pory pozostaje stałą nazwą wśród Dziesięciu Scen Jeziora Zachodniego.

Później, od wschodu dobudowano trzynawową otwartą salę, Pawilon Yingxun i Wieżę Wangchun, a od zachodu dobudowano kryty pasaż i podwójne korytarze, inkrustowane kaligrafią, którą obdarowywano urzędników podczas Południowej Inspekcji. Wiosną i latem, gdy kwitną kwiaty, w powietrzu unosi się pachnąca bryza, woda jest spokojna, a zielony baldachim i czerwone kwiaty tworzą malowniczy widok nad jeziorem. Za panowania Tongzhi jezioro uległo znacznym zniszczeniom wojennym. Chociaż później zostało odbudowane, nigdy nie odzyskało dawnej świetności. Po okresie Republiki Chińskiej, otaczające je budynki były stopniowo zagospodarowywane i do lat 50. XX wieku pozostał tylko pawilon ze stelą i staw. W ostatnich latach część przylegająca do Grobli Yanggong została rozbudowana o ogród z pawilonami, kwiatami i kanałami wodnymi, przekształcając go w rozległy park o nazwie „Quyuan Fenghe” (Lotos w Bryzie na Zakrzywionym Dziedzińcu). Oryginalny pawilon steli został przywrócony do dawnej świetności, a jego eleganckie okna oferują panoramiczne widoki, dzięki czemu znów jest miejscem, w którym warto się zatrzymać!

(VI) Jesienny księżyc nad spokojnym jeziorem

W czasach dynastii Song ludzie lubili obserwować księżyc, pić, komponować pieśni i recytować wiersze wzdłuż Grobli Su i Grobli Bai w jesienne noce. Jeden z wierszy wychwalał tę scenę: „Zimny ​​księżyc świeci na nieruchomą, mroźną wiosnę; dokąd dryfują łodzie, gdy wracają? Biała rzęsa wodna i czerwone trzciny na zachodnim wietrze; rozległa połać jesiennego jeziora odbija ten sam kolor”. Jesienne wody Jeziora Zachodniego są wyjątkowo czyste, a jesienny księżyc świeci jeszcze jaśniej, tworząc wyjątkową i piękną scenę. Scenę tę wychwalano jako „Jesienny Księżyc nad Spokojnym Jeziorem”, a wielu malarzy i poetów dynastii Song wykorzystywało ją w swoich obrazach i wierszach. Zhu Mu w swoim dziele „Fangyu Shenglan” umieścił ją na pierwszym miejscu wśród „Dziesięciu Scen Jeziora Zachodniego”. Pod koniec panowania dynastii Ming, na skrzyżowaniu z ulicą Gushan, wzniesiono pawilon zwany Pawilonem Wanghu, oferujący panoramiczny widok na jezioro. Później jednak uległ on zawaleniu. Za panowania cesarza Kangxi z dynastii Qing pawilon został odbudowany, z kamienną platformą z przodu i wodą z trzech stron. Nad pawilonem wisi cesarska tablica z napisem „Jesienny Księżyc nad Spokojnym Jeziorem”, a obok niego wzniesiono pawilon nad wodą, z krętymi barierkami i malowanymi balustradami. Każdej pogodnej jesiennej nocy, gdy woda właśnie ustępuje, a na niebie świeci jasny księżyc, rozległa tafla wody ma jednolity, błękitny kolor, jakby znajdowało się w jadeitowym pałacu, nie wiedząc już, czy jest się w świecie ludzi, ani który jest rok!

W czasach Republiki Chińskiej zbudowano drogę Baigong od Bramy Shengyin do północnego krańca mostu Xiling. Pawilon znajdował się na skrzyżowaniu tej drogi z drogą Gushan East. Kwiaty i drzewa obsiano obficie po wschodniej, zachodniej i północnej stronie, tworząc park Pinghu Qiuyue. Po latach 50. XX wieku zburzono zachodni mur, łączący go z ogrodem Luoyuan. Później, z powodu poszerzania drogi, zburzono niektóre budynki po stronie północnej, pozostawiając tylko jeden budynek, jeden pawilon, jedną kamienną platformę i jedną krętą balustradę tego malowniczego miejsca. Jednak elegancki urok pływania łódką po rzece, wspinania się na pawilon lub stania na wodzie, wpatrując się w rozległą taflę mieniącej się wody i odbicie księżyca, wciąż pozostaje! W ostatnich latach podczas każdego Święta Środka Jesieni elity Hangzhou ze wszystkich środowisk zbierają się tutaj, aby zaparzyć herbatę, podziwiać księżyc i wesoło porozmawiać, co stało się niemal nowym zwyczajem w Hangzhou.

(VII) Dzwon wieczorny w Nanping

Obraz zatytułowany „Wieczorny dzwon w Nanping” został namalowany przez artystę z dynastii Song i zaliczony do „Dziesięciorga Scen Jeziora Zachodniego”. Wynika to z faktu, że w pobliżu góry Nanping znajdują się świątynie Jingci i Xingjiao (zbudowane przez króla Wuyue, zniszczone pod koniec panowania dynastii Yuan, później przekształcone w Ogród Xiaoyoutian). Za każdym razem, gdy dzwony świątynne rozbrzmiewały po raz pierwszy, cała dolina rozbrzmiewała echem, które cichło dopiero po długim czasie. Ponieważ góra jest wysoka i ma wiele zagłębień, dźwięk rozchodzi się wyjątkowo daleko, stąd nazwa „Wieczorny dzwon w Nanping”. Kiedy cesarz Kangxi z dynastii Qing podróżował po Hangzhou i spisał Dziesięć Scen Jeziora Zachodniego, powietrze było czyste, a odgłosy natury ucichły, gdy nagle rozległ się dźwięk dzwonów, zatrzymując chmury w miejscu, co skłoniło do głębokiej refleksji. Dlatego w tej scenie zmienił „wieczór” na „świt”, inskrypcję na tablicy „Dzwon Świtu w Nanping”, która została zawieszona w nowo wybudowanej bibliotece przed świątynią Jingci. Na północ od stawu Wangong wyryto również inskrypcję w kamieniu, a na jej miejsce zbudowano pawilon. Jednak poeci i malarze na przestrzeni dziejów podziwiali obrazy dzwonów wieczornych dzwoniących w ciemnych salach buddyjskich świątyń, co widać w wersach takich jak: „Dźwięk dzwonu rozbrzmiewa głęboko w wieczornym dymie”, „Niech górscy mnisi uderzą w niego światłem księżyca”, „Dźwięk dzwonu dochodzi z odległych wieczornych chmur” i „Dźwięk dzwonu w Nanpu przychodzi z deszczem, a światła rybackie całej wioski wyłaniają się z lasu”. Dlatego, pomimo edyktu cesarskiego, mieszkańcy Hangzhou do dziś nazywają go „Dzwonem Wieczornym Nanping”.

Warto wspomnieć, że „West Lake Gazetteer” Li Weia, sporządzony w epoce Yongzheng, zawierał szczegółowy opis zmiany „wan” (晚, wieczór) na „xiao” (晓, świt) w Kangxi, ale „West Lake Gazetteer Compilation” (Kompilacja „West Lake Gazetteer”), sporządzona w epoce Qianlong, była w tej kwestii niejasna. Wiersz Qianlonga, „Świątynia Jingci spowita cieniem zwrócona w stronę Nanping, przerywane dźwięki świątyni Pulao wkraczają w noc. Pamiętam, jak cumowałem pod Suzhou i słyszałem je w świątyni Hanshan o trzeciej straży”, bezpośrednio przeczy relacji jego przodka. Obecna tablica cesarska również używa znaku „wan”, co wskazuje, że przynajmniej w epoce Qianlong ktoś już zamienił znak „xiao”, choć szczegóły nie są udokumentowane. Chociaż tablica została później zniszczona, stela z inskrypcją pozostała po lewej stronie bramy świątyni. Dla zachowania symetrii, po prawej stronie świątyni zbudowano również pawilon, w którym eksponowano wiersze Qianlonga. Od połowy XX wieku dwa pawilony przed świątynią pozostały niezmienione, nienaruszone przez rozbudowę drogi. Jednak dźwięk dzwonu świątynnego niemal całkowicie ucichł; choć piękno krajobrazu pozostało, jest to teraz jedynie pusta nazwa. W ostatnich latach, w pomyślne dni, od czasu do czasu słychać dźwięk dzwonów, co jest lepsze niż nic i może stanowić subtelną ozdobę sceny „Wieczornego Dzwonu Nanping”.

(VIII) Trzy baseny odbijające księżyc

Kiedy Su Shi pełnił funkcję gubernatora Hangzhou w czasach dynastii Song, pogłębił Jezioro Zachodnie i wzniósł na jego środku trzy pagody jako punkty orientacyjne, nakazując, aby obszar wokół pagód nie został zalany. Pagody, w kształcie butelek, unosiły się na wodzie i znajdowały się na południe od pawilonu pośrodku jeziora. Zostały zniszczone w okresie Chenghua za czasów dynastii Ming. W okresie Wanli jezioro zostało ponownie pogłębione, a błoto z jeziora wykorzystano do utworzenia nasypu wokół sadzawki w miejscu, gdzie obecnie znajduje się malowniczy punkt widokowy Trzech Stawów Odbijających Księżyc, tworząc staw odpływowy i jezioro w jeziorze. Następnie na zewnątrz stawu ustawiono trzy pagody, których odbicia odbijały światło księżyca, co stało się podstawą nazwy „Trzy Stawy Odbijające Księżyc”. W okresie Kangxi za czasów dynastii Qing nad stawem zbudowano pawilony z zawieszonym nad nimi cesarskim napisem „Trzy Stawy Odbijające Księżyc”. Na północ od stawu zbudowano również pawilon stelowy. Wzniesiono również wysokie pawilony i kręte kamienne mosty. Czyste, jasne wody i unoszące się cienie pagód oferowały spokojną ucieczkę, pozwalającą oczyścić umysł i zapomnieć o troskach świata, czy to podczas pływania łódką po jeziorze, czy relaksującego spaceru po stawie.

W połowie panowania dynastii Qing staw nadal szczycił się takimi budowlami, jak „Jesienny Hibiskus w Stawie Rybnym”, Pawilon Yingcui i Świątynia Zen Yongming. Tablica z widokiem na jezioro głosiła „Małe Yingzhou”, nazwę odziedziczoną po starym Pawilonie Wenshui na południe od Bramy Yongjin. W okresach Tongzhi i Guangxu Peng Yulin zbudował tu świątynię Tuixing, zasadził drzewa i kwiaty, wybrukował ścieżki i zbudował stawy, nadając stawowi tętniący życiem wygląd. W nocy czyste odbicia mieniły się w wodzie niczym jadeit skąpany w lodzie, urzekając duszę! Po wyzwoleniu staw został oczyszczony z bałaganu i ozdób, a także dobudowano miejsca do odpoczynku i przystań dla łodzi, dzięki czemu stał się obowiązkowym punktem zwiedzania dla turystów. W ostatnich latach zniszczone pawilony zostały przywrócone do pierwotnego stanu. Pośród kołyszących się zielonych cieni ich piękno jest jeszcze bardziej uderzające. W noc pełni księżyca, rejs łódką po stawie przywołuje słowa: „Błękitna woda stawu odbija niebo, zimny księżyc świeci jasno w środku nocy. Odsłania prawdziwe oblicze Chang'e, jej piękno przewyższa nawet wróżkę z Jade Terrace”. To przesłanie porusza serce i sprawia, że ​​tańczy się z radości.

(ix) Pagoda Leifeng o zachodzie słońca

Góra na północ od świątyni Jingci nosi nazwę Leifeng, odnogę góry Nanping. W okresie Wu-Yue księżniczka Huang, żona króla Qian Chu, zbudowała na niej pagodę, zwaną Pagodą Leifeng, znaną również jako Pagoda Huangfei. Pagoda ma podwójne okapy i belkowanie, a okna otwierają się szeroko. Pierwotnie miała siedem pięter, ale później, zgodnie z zasadami feng shui, pozostało tylko pięć. Podziemny pałac pagody zawiera kok Buddy, a cegły pagody zawierają tekst Sutry Avatamsaki. Wiersz poety z dynastii Song, Wang Xiao, „Cień pagody blednie wraz z zachodem słońca, głosy zza muru zdają się dochodzić z Ganyuan”, barwnie przedstawia otaczający krajobraz. Malarz z dynastii Song stworzył również obraz zatytułowany „Leifeng o zachodzie słońca”. Siedmioznakowy czterowiersz poety dynastii Yuan, Yin Tinggao, „Dym i światło, barwy gór, blade i mgliste, tysiącstopowa pagoda stoi samotnie na niebie. Malowane łodzie na jeziorze prawie zniknęły, samotny szczyt wciąż nosi czerwień zachodzącego słońca” jest niewątpliwie najtrafniejszym opisem „Leifenga o zachodzie słońca”. W okresie Jiajing za panowania dynastii Ming japońscy piraci najechali pagodę, podejrzewając zasadzkę, i podpalili ją, niszcząc wszystkie okapy i stopnie, pozostawiając ją nagą i czerwoną. Jednak patrząc z jeziora, „Baochu jest jak piękna kobieta, a Leifeng jak stary mnich”, co jest dość niezwykłe.

Wiersz z czasów dynastii Ming, „Pagoda Leifeng leży w ruinie, obsługując turystów jedynie w zachodzącym słońcu”, jest zadziwiająco podobny do sentymentu wyrażonego w obrazie z dynastii Song. Kiedy cesarz Kangxi z dynastii Qing wyrył Dziesięć Scen, zmienił „Blask Zachodu” na „Blask Zachodu” i zbudował pawilon po zachodniej stronie szczytu, aby umieścić na nim tablicę „Blask Zachodu Leifeng”, a za pawilonem umieścił stelę. Jednak ludzie w tamtych czasach, zainspirowani wierszem „Pagoda rozumie uczucia turystów, trzymając złoty promień zachodzącego słońca”, nadal nazywali Dziesięć Scen „Blaskiem Zachodu Leifeng”, nie zmieniając słowa „Zachód” na „Zachód Słońca”. W 1924 roku pagoda zawaliła się, pozostawiając jedynie ruiny. Utrata jednej z Dziesięciu Scen zasmuciła świat. Wezwania do odbudowy pagody i odtworzenia Dziesięciu Scen trwały przez dziesięciolecia. Pod koniec ubiegłego wieku, z myślą o wykopaniu podziemnego pałacu i ochronie starożytnych reliktów fundamentów pagody, w Nanping odtworzono siedmiopiętrową pagodę Leifeng, ostatecznie przywracając wszystkim dziesięciu scenom ich pełną formę. Dziś, każdego wieczoru o zachodzie słońca, gdy złota pagoda wraz z otaczającymi ją górami i drzewami odbija się w jeziorze, przypomina ona świeżo otwarte złote lustro lub spadającą ognistą perłę – widok jeszcze bardziej zapierający dech w piersiach niż szkarłatny zachód słońca nad Chicheng. Wchodząc po schodach na szczyt pagody, można podziwiać całą panoramę Jeziora Zachodniego – widok, który porusza serce i pozostawia w całkowitym zachwycie!

(X) Zerwany most i zalegający śnieg

Na wschodnim krańcu Grobli Baisha stoi Złamany Most, znany również jako Most Duanjia, a w czasach dynastii Song nazywano go również Mostem Baoyou. Malarz z dynastii Song, Chen Qingbo, namalował obraz zatytułowany „Złamany Most w Zalegającym Śniegu”, a poeta Wang Xiao umieścił na nim inskrypcję „Zalegający Śnieg na Moście Duan”. Późniejsze pokolenia spierały się, czy „złamany” oznaczał koniec drogi w tym miejscu, czy też „Duan” oznaczało, że mieszkała tam rodzina o nazwisku Duan. Nie ma jednak jednomyślności i trudno to wyjaśnić, ale dziś most jest najczęściej nazywany Złamanym Mostem. „Zalegający śnieg” nie odnosi się do śniegu nagromadzonego na samym moście, lecz do śniegu nagromadzonego na pawilonach i śliwach w Geling i Gushan, patrząc z mostu. Świadczą o tym wersy poety z czasów dynastii Yuan o „Zerwanym Moście w Zalegającym Śniegu”: „Szczyty o nefrytowych taliach sięgają nieba, złote pawilony i tarasy ciągną się wzdłuż brzegów w mglistej mgle” oraz „Czystego nieba Gushan nigdzie nie widać, śmiejąc się, wskazuję na kwiaty śliwy rozdzielone zimną zielenią”. Na początku panowania dynastii Qing cesarz Kangxi odwiedził to miejsce. Ziemia była ciepła, a wiosenny śnieg jeszcze nie stopniał. Odległe pawilony i tarasy pokryte były śniegiem przypominającym nefryt, a on był zachwycony poetycką sceną, twierdząc, że nie da się jej porównać ze „śniegiem na Moście Ba” w starożytnym Chang’anie. Pomyślny śnieg jest oznaką dobrych zbiorów, a starożytni zawsze uważali gromadzenie się śniegu za oznakę pomyślności dla rolnictwa. Dlatego specjalnie nakazał, aby na pawilonie zbudowanym na moście zawieszono tablicę z napisem „Zerwany Most i Zalegający Śnieg”, napisanym przez cesarza.

Chociaż pawilon został później zniszczony, inskrypcja cesarska na płycie była nadal słabo widoczna we wczesnych latach Republiki Chińskiej. Podczas odbudowy Gushan Road nawierzchnię mostu zastąpiono pochyłością zamiast kamiennych schodów, a ostatecznie most został całkowicie zburzony. Pawilon Steli Cesarskiej na skrzyżowaniu Beishan Road na północ od mostu, choć nadgryziony zębem czasu, wciąż zachowuje ślady swojej pierwotnej formy. Stela cesarska pozostała niezmieniona, z niewielkimi zmianami w otaczających ją balustradach, kwiatach i konstrukcji pawilonu. Ponieważ słynna legenda o Białym Wężu zawiera wiele rozdziałów o zerwanym moście, jest on zawsze zatłoczony przez turystów, nie tylko z powodu silnego wiatru zachodniego. Jednak gdy tylko sześciopłatkowe płatki śniegu przelatują, nadciąga delikatny wietrzyk, a zimne skały i głębokie doliny wciąż mienią się ostatnimi promieniami światła, z jedynie białym pasemkiem na szczytach pagód, strach przed zniszczeniem tego jadeitowego piękna, gdy lekko stąpnie się po malowanym moście, jest niezwykle poruszający. Stojąc tu cicho o świcie, obserwując, jak czerwone słońce wschodzi coraz wyżej, można pomyśleć: „Kiedy lód stopnieje, dodając wiosennym falom siły, by unieść malowane wiosła?”.

Rekomendacje żywieniowe West Lake

Ocet rybny z jeziora West Lake, krewetki Longjing, wieprzowina Dongpo, zupa rybna Song Sao itp.

Trasy transportowe West Lake

metro:Zarówno stacja Longxiangqiao, jak i stacja Fengqilu na linii metra 1 znajdują się bardzo blisko Jeziora Zachodniego. Ze stacji Longxiangqiao będziesz blisko Hubin Yintai i Fontanny Muzycznej Jeziora Zachodniego; ze stacji Fengqilu będziesz blisko Złamanego Mostu i ulicy Beishan.

Transport publiczny:W okolicy malowniczego obszaru West Lake Scenic Area istnieje wiele linii autobusowych. Na przykład linie 51 i 52 to linie autobusowe, które okrążają West Lake i mijają wiele malowniczych miejsc. Linia 51 przebiega przez dworzec autobusowy Wushan, bramę Qingbo, skrzyżowanie ulic Nanshan Road Wansongling, Changqiao, świątynię Jing, groblę Su, zatokę Yuhu, sanatorium sił powietrznych, Dingjiashan, Guozhuang, szkółkę kwiatów Hangzhou Flower Nursery, świątynię Yue, hotel Xinxin, Geling, bramę Qiantang, Xiaocheqiao, skrzyżowanie ulic Dongpo Road Pinghai, First Park, bramę Yongjin, staw lotosu przy ulicy Hefang i dworzec autobusowy Wushan. Linia 52 przebiega przez centrum dystrybucji turystycznej Huanglong, liceum afiliowane przy Uniwersytecie Zhejiang, apartament Shuguang, szkółkę kwiatów Hangzhou Flower Nursery, Guozhuang i inne przystanki. Dostępna jest również linia Y9, czyli autobus turystyczny okrążający Jezioro Zachodnie, rozpoczynający i kończący trasę w Centrum Dystrybucji Turystycznej w Hangzhou (Huanglong), mijając malownicze miejsca, takie jak świątynia Yue, park Hubin, świątynia Qianwang, świątynia Jing, droga Su Causeway, Guozhuang i szkółka kwiatów w Hangzhou. Koszt biletu wynosi 5 juanów od osoby za całą podróż.

Klook poleca: Rejs po Jeziorze Zachodnim w Hangzhou + Pagoda Leifeng + Grobla Su + Oglądanie Ryb w Porcie Kwiatowym – Klasyczna Półdniowa Wycieczka (Dostępne Sesje Poranne/Popołudniowe)

Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników

Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.

Podziel się przydatną wskazówką

Podziel się szczegółami z pierwszej ręki lub zadaj pytanie. Komentarze są weryfikowane przed publikacją.

Odkrywaj dalej

Odkryj wszystko
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Opowiedz o zainteresowaniach, kierunkach i czasie podróży. Otrzymasz bezpłatne porady.

Język

Przeczytaj w swoim języku

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Daty podróży, zainteresowania, miejsca docelowe, wielkość grupy lub pytania — podaj informacje, które pomogą nam zrozumieć Twoją podróż.

Twoich danych używamy wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na to zapytanie. Prywatność