[Reisgids Hangzhou Westmeer] We hebben informatie over ticketreserveringen voor het Westmeer, introducties van attracties en reisroutes voor je verzameld!
Het natuurgebied Westmeer beslaat een totale oppervlakte van 49 vierkante kilometer, waarvan 245 hectare bestaat uit parklandschap en groene zones. Het Westmeer heeft een omtrek van 15 kilometer, een oppervlakte van 5,6 vierkante kilometer, een lengte van 3,3 kilometer van noord naar zuid, een breedte van 2,8 kilometer van oost naar west en een ge…
![[Reisgids Hangzhou Westmeer] We hebben informatie over ticketreserveringen voor het Westmeer, introducties van attracties en reisroutes voor je verzameld!](/public/media/e4f661bedadd01c0499a8d89.webp)
Het natuurgebied Westmeer beslaat een totale oppervlakte van 49 vierkante kilometer, waarvan 245 hectare park en groenvoorziening. Het Westmeer heeft een omtrek van 15 kilometer, een oppervlakte van 5,6 vierkante kilometer, een lengte van 3,3 kilometer van noord naar zuid, een breedte van 2,8 kilometer van oost naar west en een gemiddelde diepte van 1,5 meter. De Su-dam en de Bai-dam verdelen het Westmeer in het Buitenmeer, het Binnenmeer, het Yue-meer, het Westelijke Binnenmeer en het Kleine Zuidmeer. De 1 kilometer lange groene corridor – het Lakeside Park – biedt een prachtig uitzicht op het Westmeer.
Verder lezen: [Bezienswaardigheden in de provincie Zhejiang] Lijst en verspreidingskaart van de 22 nieuwste 5A-niveau bezienswaardigheden in Zhejiang in 2025
Het Westmeergebied staat bekend om zijn adembenemende landschappen en vele schilderachtige plekjes en historische locaties. Tot de vele bekende attracties behoren de "Tien Scènes van het Westmeer", de "Acht Scènes van Qiantang" en de "Vierentwintig Scènes van Hangzhou". Door historische veranderingen, met name de grootschalige renovatie en bouw na de oprichting van de Volksrepubliek China, is het aantal echter aanzienlijk toegenomen. Eind 1984 waren er 65 schilderachtige plekjes en historische locaties, waarvan er 38 waren aangewezen als belangrijke culturele erfgoederen op nationaal, provinciaal of gemeentelijk niveau.
Het landschap rond het Westmeer verandert voortdurend gedurende de vier seizoenen. In de warme lente, van de Kleine Koude tot de Graanregen, bloeit er elke vijf dagen een nieuwe bloem langs de oevers van het Westmeer. Beginnend met de pruimenbloesems die de lente aankondigen, camelia's, magnolia's, sierappels, orchideeën, perzikbloesems, pioenrozen... In deze tijd zijn de bergen rond het Westmeer gehuld in een groen lentekleed; Gushan, Wushan, Yuhuangshan, Longjing, Jiuxi en Shibajian... veranderen allemaal in een weelderige groene wereld. Een wandeling langs de met wilgen omzoomde oevers van de Su-dijk in de lente, te midden van het getjilp van wielewalen en zwaluwen, is werkelijk betoverend.
Informatie over tickets voor West Lake
Leifeng Pagoda: 40 yuan per persoon; Yue Fei Tempel: 25 yuan per persoon; Dierentuin van Hangzhou: 20 yuan per persoon; Botanische Tuin van Hangzhou: 10 yuan per persoon. De Drie Maanspiegelende Vijvers bevinden zich in het midden van het Westmeer en zijn alleen per boot te bereiken; het boottochtje plus de toegangsprijs voor de attracties kost 70 yuan per persoon.
Reisgids West Lake
Reisprogramma voor een dagtocht:Beginnend vanaf de parkpier, ga eerst naar Liulang Wenying, neem dan een boot naar Santan Yinyue, vervolgens naar Huagang Guanyu, vervolgens naar Nanping Wanzhong, vervolgens naar Leifeng Xizhao, vervolgens naar Su Causeway Chunxiao, vervolgens naar Shuangfeng Chayun, vervolgens naar Quyuan Fenghe, langs de Yue-tempel, vervolgens naar Pinghu Qiuyue en uiteindelijk naar Duanqiao Canxue.
's Avonds kunt u de Impression West Lake-show bekijken, "Hangzhou is het meest memorabele".
"Het meest memorabele is Hangzhou" is een grootschalige watervoorstelling op het Yuehu-meer in het Westmeer van Hangzhou. Met het water als podium, de bergen als decor en de lucht als achtergrond, geeft de voorstelling een innovatieve interpretatie van klassieke toneelkunst. Zang, dans, opera en andere artistieke elementen worden vermengd met de rijke Chinese cultuur van duizenden jaren, en klassieke Chinese en buitenlandse liederen zoals "Lente, Rivier, Bloemen, Maannacht", "Hoge Bergen en Stromend Water", "Vlinderliefhebbers", "Zwanenmeer" en "Droomparadijs" worden op vernieuwende wijze geïnterpreteerd. De voorstelling toont de traditionele Chinese cultuur, geworteld in poëzie, opera, muziek, dans en Tai Chi, met een wereldwijde expressie en benadrukt het begrip van "Jiangnan-kenmerken, Chinese stijl en wereldwijde harmonie".
✅️Tickets boeken: Klook | Reis
Per boot:
De openbare veerboot vaart van 08:30 tot 15:30 en een ticket kost 68 yuan per halte.
Het schip van Buitenlandse Zaken: Openingstijden zijn van 09:00 tot 17:30, de toegangsprijs is 50 yuan. De pier heeft twee parken, de Xueshi-brug, Huagang Guanyu, de Yongjin-poort, de Kuahong-brug en het Kinderpaleis. U kunt op dezelfde locatie van boord gaan.
Sightseeingbus:
Groene sightseeing-auto:De ritprijs bedraagt 10 yuan per halte, en 20 yuan per halte voor het houten voertuig in antieke stijl. De route loopt van het Kinderpaleis, via de Yongjinpoort, de Leifengpagode en de Yuetempel, terug naar het Kinderpaleis, en vervolgens met de klok mee rond het Westmeer.
Elektrische golfkar voor sightseeing langs het meer:De bus rijdt volgens het principe "opstaan en instappen", er is geen vast loket. Een rit rond het meer kost 40 yuan per persoon; een rit over een deel van het meer kost 10 yuan per persoon; en de charterprijs is 390 yuan per uur. De bus rijdt van 8:30 tot 17:00 en van 8:30 tot 21:00.
Route van de rondreis:
Yongjinpoort – Liulang Wenyingpark – Romeins plein – Tang Yun Kunstmuseum – Changqiaopark – Leifengpagode – Su-dijk – Kuahongbrug (Yue-tempel) – Wu Song-graf – Xilingbrug – Pinghu Qiuyue (Gebroken Brug) Kinderpaleis – Nieuw Hubin-landschapsgebied – Yongjinpoort. De rondrit om het meer duurt ongeveer 70 minuten (kan variëren afhankelijk van de actuele wegomstandigheden).
Tien scènes van West Lake
(I) Lenteochtend op de Su Causeway
Tijdens het Yuan You-tijdperk van de Song-dynastie baggerde Su Shi het Westmeer uit en gebruikte rivierslib om een lange dam van zuid naar noord aan te leggen. Hij plantte bloemen en wilgen langs de dam en bouwde zes bruggen om de scheepvaart te vergemakkelijken. "De zes bruggen overspannen de Melkweg en verbinden de noordelijke bergen met het zuidelijke scherm." Latere generaties noemden het de Su Gong-dam, of simpelweg de Su-dam. Tijdens de Zuidelijke Song-dynastie werden er negen paviljoens langs de dam gebouwd en werd deze voortdurend uitgebreid en verhoogd. Veel prachtige paarden passeerden er, waardoor het de meest populaire plek voor reizigers rond het meer werd. Men zei destijds dat het er in alle seizoenen prachtig was, maar vooral in de vroege lente. Later raakte de dam geleidelijk in verval. In het begin van de Zhengde-periode van de Ming-dynastie baggerde prefect Yang Mengying de dam opnieuw uit, waarbij hij rivierslib gebruikte om het oppervlak te herstellen en wilgen plantte.
Tijdens zijn rondreis door het zuiden liet keizer Kangxi van de Qing-dynastie de woorden "Lentedageraad op de Su-dijk" graveren en bouwde hij een paviljoen aan het zuidelijke uiteinde van de Wangshan-brug, waar hij ook een stenen plaquette plaatste. Tijdens het bewind van Yongzheng vond hij het paviljoen te klein en miste het grandeur, waarna hij het Cenlou-paviljoen herbouwde en erachter het Shuxia-paviljoen bouwde. Elk voorjaar, bij zonsopgang, dwarrelden bloemblaadjes door de mist en doken in het water, wat een adembenemend schouwspel opleverde; bij zonsondergang scheen de zon door de lichte rook, vergezeld van een zacht briesje. Het was een tijd van voortdurende betovering. Tegen het einde van de Qing-dynastie was het paviljoen vervallen, waren de wilgen gekapt en overal moerbeibomen geplant, waardoor het magnifieke tafereel van "zingende wielewalen, bloeiende bloemen, spelende fluiten en trommels en aangemeerde beschilderde boten" verdwenen was. Pas na de oprichting van de Volksrepubliek China werd de dam hersteld, de brugleuningen gerestaureerd, perzik- en wilgenbomen langs de dam geplant en de keizerlijke stele opnieuw opgericht. Zo herwon 'Lentedagopgang op de Su-dam', ooit beschouwd als het belangrijkste van de 'Tien Scènes van het Westmeer', geleidelijk aan zijn vroegere glorie.
(II) Twee pieken die door de wolken heen prikken
Ten westen van de Xingchun-brug, tussen de Zuidpiek en de Noordpiek, biedt deze plek een panoramisch uitzicht op de ruige pieken die tegenover elkaar oprijzen, hun tweelingtoppen als pennen die de hemel doorboren. Dichterbij kan men genieten van de mistige bossen, de nevelige regen en het geluid van windgong. Dit is het beste uitkijkpunt om de esthetiek van "twee pieken die de wolken doorboren" te waarderen, die door de dichters van de Song-dynastie werd bewonderd. De dichters van de Yuan-dynastie noemden het ook wel "twee pieken te midden van witte wolken". Tijdens de vroege Qing-dynastie, toen keizer Kangxi door het zuiden reisde, veranderde hij "twee" in "tweeling" en liet hij zijn keizerlijke inscriptie "Tweelingpieken die de wolken doorboren" op een stenen tablet graveren en in een paviljoen hier plaatsen. Op mooie dagen in de lente en de herfst, leunend tegen het paviljoen en rondkijkend, zou men gunstige wolken zien rollen en groene schermen die de hemel weerspiegelen, en misschien wel de wens voelen om de mysteries van de wereld te doorgronden en terug te keren naar de wind! Aan het einde van de Qing-dynastie werd het paviljoen verwoest en stortte de stele in, overwoekerd door onkruid.
In de beginjaren van de Republiek China werd de Lingyinweg voltooid en de gedenksteen verplaatst naar de huidige locatie aan de noordzijde van de weg, waar een paviljoen werd gebouwd om hem te beschermen. Omdat dit een belangrijke route was voor pelgrims naar de Lingyintempel, bleven veel toeristen hier langer. Sinds de oprichting van de Volksrepubliek China is het omliggende gebied rijkelijk begroeid met bloemen en bomen. De Longjingweg en de Lingyinweg zijn gerenoveerd en uitgebreid, waardoor het steeds gemakkelijker is geworden om de twee bergtoppen te bezoeken en het landschap aanzienlijk is verbeterd. Helaas is de oude pagode op de top verwoest en nog niet gerestaureerd. Hoewel de bomen weelderig zijn, belemmeren hun torenhoge gestalte het uitzicht, waardoor het moeilijk is om de blauwe lucht en de witte wolken te zien, wat de schilderachtige charme enigszins vermindert.
(III) Luisteren naar de wielewalen in de wilgen
Tijdens de Zuidelijke Song-dynastie bevond zich tussen de stadsmuren van de Qingbo-poort en de Yongjin-poort een tuin genaamd Jujing-tuin. Keizer Xiaozong bezocht deze tuin ooit om uit te rusten na de abdicatie van keizer Gaozong. In de tuin lag de Tingzi-baai, een plek met vele inhammen. Vanwege de vele treurwilgen die in de wind als golven bewogen, werd de baai Liulang-haven (Wilgenhaven) genoemd. Het gezegde luidt: "Rookboten drijven over de met wilgen omzoomde baai, wolken en bergen verschijnen en verdwijnen tussen de wilgen." In de lente zongen wielewalen tussen de bomen, wat leidde tot het schilderij uit de Song-dynastie getiteld "Luisteren naar wielewalen in de wilgengolven". Na de Zuidelijke Song-dynastie raakte dit gebied geleidelijk in verval. In het begin van de Qing-dynastie liet keizer Kangxi persoonlijk een plaquette met de tekst "Luisteren naar wielewalen in de wilgengolven" aanbrengen. Omdat de haven van Liulang in een krappe ruimte lag, werden er een paviljoen en een gedenksteen gebouwd op de plek van de voormalige Lingzhi-tempel en Xianying-tempel in de voormalige tuin van koning Qian van Wuyue, ten zuiden ervan. De inscriptie werd op een stenen tablet geplaatst. Ernaast liggen de Qianwang-tempel en de Biaozhong-tempel, die tijdens de Jiajing-periode van de Ming-dynastie vanuit Longshan hierheen werden verplaatst. Deze plek, begrensd door stadsmuren en uitkijkend op een vierkante vijver, is gevuld met wuivende wilgentakken en glinsterende groene golven. Het af en toe zingen van wielewalen weerklonk met de muziek van de muzikanten op de beschilderde boten op het meer, een werkelijk verfijnde en heerlijke ervaring. Tegen het einde van de Qing-dynastie was het omliggende gebied bezaaid met Hui-moslimgraven (deze graven dateerden uit de Yuan-dynastie, maar het aantal nam geleidelijk toe). Hoewel de treurwilgen hun sierlijke vorm behielden, raakte het landschap geleidelijk in verval. Tijdens het tijdperk van de Republiek China werden de stadsmuren afgebroken, waardoor de stad en het meer werden verenigd en een uniek en prachtig tafereel ontstond. Met het uitbreken van de oorlog tegen Japan plunderden de Japanse indringers Hangzhou echter, kapten ze wilgen om, verjoegen ze wielewalen en verdreven ze de grazende paarden, waardoor het gebied rond het meer bijna weer een desolate begraafplaats werd!
Na de oprichting van de Volksrepubliek China werden de graven, na overleg met het Hui-volk, verplaatst. Het gebied werd omgevormd tot Liulang Wenying Park, met wilgen langs de oever en een herbouwd gedenkpaviljoen op het grote gazon ten zuidwesten van de oorspronkelijke locatie. In de lente wiegden de wilgen in het water, zongen de vogels, dobberden de boten op het meer en vulden gelach en gezang de lucht, wat opnieuw een beeld van voorspoed schetste. Aan het begin van de nieuwe eeuw werd de omgeving verder verbeterd en de charme en sfeer lijken zelfs die van de vroege Qing-dynastie te overtreffen.
(iv) Vissen bekijken in Flower Harbor
Tijdens de Zuidelijke Song-dynastie bevond zich tussen de Suolan- en Wangshan-bruggen op de Su-dijk een villa van de eunuch Lu Yunsheng. Het landschap was buitengewoon mooi en het werd Lu-tuin genoemd. Een kronkelend beekje stroomde eromheen, met daarin de Bloemenhaven, die ontspringt in de Huajia-berg. Lu groef een vijver, plaveide deze met stenen en leidde er meerwater in, waardoor er tientallen vissoorten in werden gekweekt. Mensen stroomden toe om te kijken, een tafereel dat bekend staat als "Vissen kijken in de Bloemenhaven". Een schilderij uit de Song-dynastie met de titel "Vissen kijken in de Bloemenhaven" beeldt waarschijnlijk deze plek af. Tegen het einde van de Zuidelijke Song-dynastie was Lu-tuin in verval geraakt. Keizer Kangxi van de Qing-dynastie liet persoonlijk "Vissen kijken in de Bloemenhaven" graveren, en er werden een paviljoen en een kalligrafiegebouw gebouwd nabij de Dingxiang-brug, de toegangspoort tot de Santai-berg tussen de Yingbo- en Suolan-bruggen, om de inscriptie te laten graveren en plaquettes op te hangen. Er werd ook een vierkante vijver uitgebaggerd, waarin verschillende kleurrijke vissen werden gekweekt, waarmee "Visbezichtiging bij Flower Harbor" ontstond, een van de Tien Scènes van West Lake.
Het vijverwater was kristalhelder en de vissen dartelden er vrolijk rond. Achter het paviljoen werden een hoge hal, kronkelende gangen, rotstuinen en met bloemen omzoomde paden aangelegd, waardoor het een waar natuurwonder van Hunan werd. Tijdgenoten prezen het met woorden als: "De lentegolven zijn warm over de zes bruggen, perzikbloesems vallen en mandarijnvisjes zijn dik." In de late Qing-dynastie bouwden veel geleerden en kooplieden villa's in de omgeving, waardoor de waterwegen verschoven en de paviljoens instortten, wat een tafereel van opzichtige minachting opleverde. Na de oprichting van de Volksrepubliek China werd dit gebied omgevormd tot een groot park, genaamd Xishan Park of Huagang Park. Nabij de Su-dijk op de oorspronkelijke locatie werd een nieuwe keizerlijke stele opgericht en een stenen vijver aangelegd voor de vissen, die zijn naam eer aan deed. Aan het begin van de 21e eeuw werden het zuidelijke deel van het Westmeer en de Yanggong-dijk gerenoveerd, waardoor het water van verschillende vijvers in Hunan vrij door het park naar het buitenste deel van het Westmeer stroomde en de levendige sfeer van weleer herstelde.
(V) Lotus in de bries in de Quyuan-tuin
Tijdens de Song-dynastie bevond zich nabij de Negenmijlsdennenboom ten noordwesten van de haven van Jinsha eens een kronkelende binnenplaats (曲院), een plek waar water uit de haven van Jinsha werd gebruikt om officiële wijn te brouwen. Het gebied was rijk aan lotusbloemen en in de zomer bracht een zacht briesje de geur van lotus en het aroma van het brouwsel mee, wat verkoeling bood. Zo creëerden dichters en schilders uit de Song-dynastie werken met de titel "Lotusbriesje op de kronkelende binnenplaats" (曲院荷风). Na de Song-dynastie verplaatste de waterweg zich geleidelijk naar het westen en, zonder water voor het brouwen en de geur van lotusbloemen, was de naam niet langer van toepassing. In het begin van de Qing-dynastie werd de waterweg ten noorden van de Regenboogbrug op de Su-dijk gekanaliseerd en werden stenen opgestapeld om een kronkelend pad te creëren. Er werd een paviljoen gebouwd om de plaquette met de kalligrafie van keizer Kangxi, "Lotusbries op de Kronkelende Binnenplaats" (曲院风荷), tentoon te stellen, en er werd een stenen tablet geplaatst. Kangxi veranderde "Kronkelende Binnenplaats" (曲院) in "Winding Courtyard" (曲院), wat de oorspronkelijke naam nauwkeuriger weergeeft. "Wind en Lotus" (风荷) heeft ongetwijfeld een meer poëtische en artistieke kwaliteit dan het meer letterlijke "Lotusbries" (荷风). Daarom is "Lotusbries op de Kronkelende Binnenplaats" (曲院风荷) sindsdien de vaste naam onder de Tien Scènes van het Westmeer.
Later werden aan de oostkant een open hal met drie traveeën, het Yingxun-paviljoen en de Wangchun-toren gebouwd, terwijl aan de westkant een overdekte loopbrug en dubbele gangen werden toegevoegd, ingelegd met kalligrafie die aan ambtenaren was geschonken tijdens de inspectiereis naar het zuiden. In de lente en zomer, wanneer de bloemen bloeien, waait er een geurige bries door de lucht, is het water kalm en vormen het groene bladerdak en de rode bloesems een schilderachtig tafereel aan het meer. Tijdens het bewind van Tongzhi liep het meer grote oorlogsschade op. Hoewel het later werd gerestaureerd, herwon het nooit zijn vroegere glorie. Na de periode van de Republiek China werden omliggende gebouwen geleidelijk aan ingenomen en in de jaren vijftig waren er alleen nog een gedenkpaviljoen en een vijver over. De laatste jaren is de zijde grenzend aan de Yanggong-dijk uitgebreid tot een tuin met paviljoens, bloemen en waterpartijen, waardoor het is getransformeerd tot een groot park genaamd "Quyuan Fenghe" (Lotus in de bries op de gebogen binnenplaats). Het oorspronkelijke paviljoen met de gedenksteen is in ere hersteld, met elegante ramen die een panoramisch uitzicht bieden, waardoor het weer een plek is om te vertoeven!
(VI) Herfstmaan boven het Kalme Meer
Tijdens de Song-dynastie genoten mensen 's avonds in de herfst van het kijken naar de maan, het drinken van alcohol, het componeren van liederen en het voordragen van gedichten langs de Su-dijk en de Bai-dijk. Een gedicht bezong dit tafereel: "De koude maan schijnt op de stille, bevroren bron; waar drijven de boten heen op hun terugreis? Witte eendenkroos en rode rietstengels in de westenwind; een uitgestrekt herfstmeer weerspiegelt dezelfde kleur." Het herfstwater van het Westmeer is bijzonder helder en de herfstmaan schijnt nog helderder, wat een uniek en prachtig tafereel oplevert. Dit tafereel werd geprezen als "Herfstmaan boven het kalme meer" en veel schilders en dichters uit de Song-dynastie gebruikten het in hun schilderijen en gedichten. Zhu Mu plaatste het in zijn *Fangyu Shenglan* op de eerste plaats van de "Tien Scènes van het Westmeer". Aan het einde van de Ming-dynastie werd op de kruising van de Gushan-weg een paviljoen gebouwd, het Wanghu-paviljoen, dat een panoramisch uitzicht over het meer bood, maar dit stortte later in. Tijdens het bewind van keizer Kangxi van de Qing-dynastie werd het paviljoen herbouwd, met een stenen platform aan de voorkant en water aan drie zijden. Boven het paviljoen hangt een keizerlijke plaquette met de tekst "Herfstmaan boven het kalme meer", en ernaast zijn een paviljoen aan het water, kronkelende hekwerken en beschilderde balustrades gebouwd. Elke heldere herfstnacht, wanneer het water zich net heeft teruggetrokken en de heldere maan aan de hemel schijnt, is de uitgestrekte watervlakte een naadloos blauw, alsof men zich in een jade paleis bevindt, en niet meer weet of men zich in de mensenwereld bevindt of welk jaar het is!
Tijdens het tijdperk van de Republiek China werd de Baigongweg aangelegd, van de Shengyinpoort tot het noordelijke uiteinde van de Xilingbrug. Het paviljoen bevond zich op de kruising van deze weg en de Gushan Oostweg. Aan de oost-, west- en noordzijde werden veel bloemen en bomen geplant, waardoor het park uitgroeide tot Pinghu Qiuyue Park. Na de jaren 50 werd de westelijke muur afgebroken, waardoor het park verbonden werd met de Luoyuantuin. Later, door de verbreding van de weg, werden enkele gebouwen aan de noordzijde gesloopt, waardoor er slechts één gebouw, één paviljoen, één stenen platform en één kronkelende balustrade van deze schilderachtige plek overbleven. De elegante charme van een boottocht op de rivier, het beklimmen van het paviljoen of het staan op het water, starend naar de uitgestrekte, glinsterende wateroppervlakte en de weerspiegeling van de maan, is echter nog steeds aanwezig! De laatste jaren komen er tijdens het Mid-Autumn Festival in Hangzhou elites uit alle lagen van de bevolking samen om thee te drinken, de maan te bewonderen en gezellig te kletsen, wat bijna een nieuwe traditie in Hangzhou is geworden.
(VII) Avondklok in Nanping
Een schilderij getiteld "Avondklok bij Nanping" werd gemaakt door een kunstenaar uit de Song-dynastie en is opgenomen in de "Tien Scènes van het Westmeer". Dit komt doordat vlakbij de Nanping-berg de Jingci-tempel en de Xingjiao-tempel liggen (gebouwd door de koning van Wuyue, verwoest aan het einde van de Yuan-dynastie en later omgevormd tot de Xiaoyoutian-tuin). Wanneer de tempelklokken voor het eerst luidden, galmde de hele vallei, en pas na lange tijd verstomde het geluid. Omdat de berg hoog is en veel dalen heeft, draagt het geluid uitzonderlijk ver, vandaar de naam "Avondklok bij Nanping". Toen keizer Kangxi van de Qing-dynastie Hangzhou bezocht en de Tien Scènes van het Westmeer liet vastleggen, was de lucht helder en waren de geluiden van de natuur stil toen de klokken plotseling luidden, hun geluid de wolken deed stilstaan en aanzette tot diepe bezinning. Daarom veranderde hij in deze scène 'avond' in 'dageraad' en graveerde hij de plaquette 'Dageraadsklok van Nanping', die in de nieuw gebouwde bibliotheek voor de Jingci-tempel werd opgehangen. Ook ten noorden van de Wangong-vijver werd een stenen inscriptie uitgehouwen en een paviljoen gebouwd om de gedenksteen te huisvesten. Dichters en schilders door de geschiedenis heen hebben echter de beeldspraak van de avondklokken die luiden in de donkere hallen van boeddhistische tempels bewonderd, zoals te zien is in regels als 'Het geluid van de klok echoot diep in de avondrook', 'Laat de bergmonniken hem luiden in het maanlicht', 'Het geluid van de klok komt uit de verre avondwolken' en 'Het geluid van de klok in Nanping komt met de regen, en de vislichten van het hele dorp komen uit het bos tevoorschijn'. Daarom noemen de inwoners van Hangzhou het, ondanks het keizerlijke edict, tot op de dag van vandaag nog steeds 'Nanping Avondklok'.
Het is de moeite waard om te vermelden dat Li Wei's *West Lake Gazetteer*, samengesteld tijdens het Yongzheng-tijdperk, een gedetailleerd verslag gaf van Kangxi's verandering van "wan" (晚, avond) naar "xiao" (晓, dageraad), maar de *West Lake Gazetteer Compilation*, samengesteld tijdens het Qianlong-tijdperk, was hierover vaag. Qianlongs gedicht, "De Jingci-tempel is gehuld in schaduw tegenover Nanping, de onderbroken geluiden van de Pulao-tempel dringen de nacht binnen. Ik herinner me dat ik buiten Suzhou aanmeerde en het hoorde bij de Hanshan-tempel tijdens de derde nachtwake," spreekt het verslag van zijn voorvader rechtstreeks tegen. De huidige keizerlijke plaquette gebruikt ook het karakter "wan", wat erop wijst dat er in ieder geval tijdens het Qianlong-tijdperk al iemand het karakter "xiao" had veranderd, hoewel de details niet zijn vastgelegd. Hoewel de plaquette later werd vernietigd, bleef de gegraveerde stele aan de linkerkant van de tempelpoort staan. Omwille van de symmetrie werd aan de rechterkant van de tempel ook een paviljoen gebouwd, waarin gedichten van Qianlong werden tentoongesteld. Vanaf het midden van de 20e eeuw bleven de twee paviljoens voor de tempel onveranderd, onaangetast door de wegverbreding. Het geluid van de tempelklokken is echter vrijwel volledig verstomd; hoewel de schilderachtige schoonheid behouden is gebleven, is het nu slechts een holle naam. De laatste jaren is het geluid van de klokken op gunstige dagen af en toe nog te horen, wat beter is dan niets en een kleine verfraaiing vormt voor het tafereel van de "Nanping Avondklokken".
(VIII) Drie vijvers die de maan weerspiegelen
Toen Su Shi tijdens de Song-dynastie gouverneur van Hangzhou was, liet hij het Westmeer uitbaggeren en bouwde hij drie pagodes in het midden van het meer als herkenningspunten. Hij gaf opdracht om het gebied rond de pagodes niet onder water te zetten. De pagodes, in de vorm van flessen, dreven op het water en bevonden zich ten zuiden van het paviljoen in het midden van het meer. Ze werden verwoest tijdens de Chenghua-periode van de Ming-dynastie. Tijdens de Wanli-periode werd het meer opnieuw uitgebaggerd en werd de uitgebaggerde modder gebruikt om een dijk aan te leggen rond de vijver op de huidige locatie 'Drie Vijvers die de Maan Weerspiegelen'. Zo ontstond een afwateringsvijver, een meer in een meer. Drie pagodes werden vervolgens buiten de vijver geplaatst, waarvan de reflecties het maanlicht weerspiegelden, waarmee de naam 'Drie Vijvers die de Maan Weerspiegelen' werd waargemaakt. Tijdens de Kangxi-periode van de Qing-dynastie werden er paviljoens boven de vijver gebouwd, met daarboven een keizerlijk opschrift van 'Drie Vijvers die de Maan Weerspiegelen'. Ten noorden van de vijver werd ook een gedenksteenpaviljoen gebouwd. Daarnaast werden er hoge paviljoens en kronkelende stenen bruggen aangelegd. Het heldere, glinsterende water en de schaduwen van de drijvende pagoda's boden een rustige ontsnapping, waar men de geest kon zuiveren en aardse zorgen kon verdrijven, of men nu op het meer aan het varen was of rustig langs de vijver wandelde.
In het midden van de Qing-dynastie pronkte de vijver nog met bouwwerken zoals de "Herfsthibiscusvijver", het Yingcui-paviljoen en de Yongming-zentempel. Een plaquette met uitzicht op het meer droeg de naam "Klein Yingzhou", een naam die was overgenomen van het oude Wenshui-paviljoen ten zuiden van de Yongjin-poort. Tijdens de Tongzhi- en Guangxu-periodes bouwde Peng Yulin hier de Tuixing-tempel, plantte bomen en bloemen, legde paden aan en construeerde vijvers, waardoor de vijver een levendige uitstraling kreeg. 's Nachts glinsterden de heldere reflecties in het water, als jade gehuld in ijs, een betoverende ervaring! Na de bevrijding werd de vijver ontdaan van overbodige versieringen en werden er rustplaatsen en een aanlegsteiger aangelegd, waardoor het een populaire bestemming voor toeristen werd. De afgelopen jaren zijn de verweerde paviljoens in hun oorspronkelijke staat hersteld. Te midden van de wuivende groene schaduwen komt hun schoonheid nog beter tot zijn recht. Op een volle maanavond roept een boottochtje op de vijver de volgende regels op: "Het blauwe water van de vijver weerspiegelt de hemel, de koude maan schijnt helder midden in de nacht. Het onthult het ware gezicht van Chang'e, haar schoonheid overtreft zelfs die van het feeënmeisje op het Jade Terras," een gevoel dat het hart zal beroeren en je zal laten dansen van vreugde.
(ix) Leifeng Pagoda bij zonsondergang
De berg ten noorden van de Jingci-tempel heet Leifeng, een uitloper van de Nanping-berg. Tijdens de Wu-Yue-periode bouwde prinses Huang, de echtgenote van koning Qian Chu, er een pagode op, de Leifeng-pagode, ook wel bekend als de Huangfei-pagode. De pagode heeft dubbele dakranden en zwevende balken, met wijd openslaande ramen. Oorspronkelijk had de pagode zeven verdiepingen, maar later, volgens de principes van feng shui, bleven er slechts vijf over. In het ondergrondse paleis van de pagode bevindt zich een Boeddha-haarknot en in de bakstenen van de pagode is de tekst van de Avatamsaka-soetra gegraveerd. Het gedicht van de Song-dynastie dichter Wang Xiao, "De schaduw van de pagode vervaagt net als de zon ondergaat, stemmen van achter de muur lijken dicht bij Ganyuan te zijn", beschrijft het omringende landschap op levendige wijze. Een schilder uit de Song-dynastie maakte ook een schilderij getiteld "Leifeng bij zonsondergang". Het zevenkarakterige kwatrijn van de dichter Yin Tinggao uit de Yuan-dynastie, "Rook en licht, bergkleuren, vaag en wazig, een duizend voet hoge pagode staat eenzaam in de lucht. De beschilderde boten op het meer zijn bijna allemaal verdwenen, de eenzame piek draagt nog steeds het rood van de ondergaande zon," is ongetwijfeld de meest treffende beschrijving van "Leifeng bij zonsondergang." Tijdens de Jiajing-periode van de Ming-dynastie vielen Japanse piraten de pagode binnen, in de veronderstelling dat er een hinderlaag lag, en staken deze in brand. Alle dakranden en treden werden verwoest, waardoor de pagode kaal en rood achterbleef. Vanuit het meer gezien, is Baochu echter "als een mooie vrouw en Leifeng als een oude monnik," wat nogal ongebruikelijk is.
Het gedicht uit de Ming-dynastie, "De Leifeng-pagode ligt er vervallen bij en dient alleen nog toeristen bij zonsondergang", vertoont opmerkelijke overeenkomsten met het sentiment dat wordt uitgedrukt in een schilderij uit de Song-dynastie. Toen keizer Kangxi van de Qing-dynastie de Tien Scènes liet graveren, veranderde hij "Zonsonderganggloed" in "Westerse Gloed" en bouwde hij een paviljoen aan de westkant van de bergtop om de plaquette "Leifeng Westelijke Gloed" tentoon te stellen, met een gedenksteen achter het paviljoen. De mensen van die tijd, geïnspireerd door het gedicht "De pagode begrijpt de gevoelens van de toeristen en vangt een gouden straal van de ondergaande zon op", noemden de Tien Scènes echter nog steeds "Leifeng Zonsonderganggloed", zonder "Westerse" te veranderen in "Zonsondergang". In 1924 stortte de pagode in en bleven er alleen ruïnes over. Het verlies van een van de Tien Scènes bedroefde de wereld. Decennialang klonken er oproepen om de pagode te herbouwen en de Tien Scènes opnieuw te creëren. Aan het einde van de vorige eeuw werd, met als doel het ondergrondse paleis op te graven en de oude overblijfselen van de fundering van de pagode te beschermen, de zeven verdiepingen tellende Leifeng-pagode in Nanping herbouwd, waarbij alle tien scènes uiteindelijk in hun oorspronkelijke vorm werden hersteld. Tegenwoordig, elke avond bij zonsondergang, wanneer de gouden pagode en de omringende bergen en bomen in het meer worden weerspiegeld, lijkt het op een nieuw geopende gouden spiegel of een vallende vurige parel – een aanblik die nog adembenemender is dan de karmozijnrode zonsondergang boven Chicheng. Vanaf de trappen naar de top van de pagode kan men het gehele panorama van het Westmeer bewonderen, een aanblik die het hart raakt en je volledig betovert!
(X) Kapotte brug en aanhoudende sneeuw
Aan het oostelijke uiteinde van de Baisha-dijk staat de Gebroken Brug, ook wel bekend als de Duanjia-brug, en tijdens de Song-dynastie werd deze ook wel de Baoyou-brug genoemd. De Song-dynastie schilder Chen Qingbo schilderde een schilderij getiteld "Gebroken Brug in Aanhoudende Sneeuw", terwijl de dichter Wang Xiao er "Aanhoudende Sneeuw op de Duan-brug" op schreef. Latere generaties discussieerden over de vraag of "gebroken" betekende dat de weg daar eindigde, of dat "Duan" verwees naar een familie met de achternaam Duan die daar woonde. Er is echter geen consensus en het is moeilijk te verduidelijken, maar tegenwoordig wordt de brug meestal de Gebroken Brug genoemd. De "aanhoudende sneeuw" verwijst niet naar de sneeuw die zich op de brug zelf heeft opgehoopt, maar naar de sneeuw die zich heeft verzameld op de paviljoens en pruimenbomen van Geling en Gushan, gezien vanaf de brug. Dit wordt bevestigd door de dichtregels van de Yuan-dynastie over "De gebroken brug in de aanhoudende sneeuw": "Jadekleurige pieken reiken wijd naar de hemel, goudkleurige paviljoens en terrassen flankeren de oevers in een nevelige mist," en "De heldere hemel van Gushan is nergens te bekennen, lachend wijs ik naar de pruimenbloesems, gescheiden door het koude groen." In de vroege Qing-dynastie bezocht keizer Kangxi deze plek. De aarde was warm en de lentesneeuw was nog niet gesmolten. De paviljoens en terrassen in de verte waren bedekt met jadekleurige sneeuw, en hij was verrukt over het poëtische tafereel, zeggend dat het onvergelijkbaar was met de "sneeuw op de Ba-brug" van het oude Chang'an. Gunstige sneeuw is een teken van een goede oogst, en de Ouden beschouwden de ophoping van sneeuw altijd als een teken van voorspoed voor de landbouw. Daarom gaf hij speciaal opdracht om de plaquette met de inscriptie "De gebroken brug en de aanhoudende sneeuw", geschreven door de keizer, op te hangen aan het paviljoen op de brug.
Hoewel het paviljoen later werd verwoest, was de keizerlijke inscriptie op de plaquette in de beginjaren van de Republiek China nog vaag zichtbaar. Tijdens de reconstructie van de Gushan-weg werd het brugdek vervangen door een helling in plaats van stenen treden, en uiteindelijk werd het paviljoen volledig gesloopt. Het Keizerlijke Stelepaviljoen op de kruising met de Beishan-weg ten noorden van de brug, hoewel verweerd door de tijd, behoudt nog steeds sporen van zijn oorspronkelijke vorm. De keizerlijke stele is onveranderd gebleven, met slechts kleine aanpassingen aan de omringende leuningen, bloemen en de structuur van het paviljoen. Omdat de beroemde legende van de Witte Slang vele hoofdstukken over de gebroken brug bevat, is het er altijd druk met toeristen, niet alleen vanwege de sterke westenwind. Maar wanneer de sneeuwvlokken met zes blaadjes dwarrelen, een zacht briesje opsteekt en de koude rotsen en diepe valleien nog hun laatste zonnestralen vasthouden, met slechts een sliert wit op de pagodetoppen, is de angst om de jadekleurige schoonheid te verbrijzelen bij een voorzichtige stap op de beschilderde brug behoorlijk aangrijpend. Als je hier bij zonsopgang in stilte staat en de rode zon hoger ziet opkomen, zou je kunnen denken: "Wanneer zal het ijs smelten en de lentegolven de beschilderde roeispanen meevoeren?"
Voedselaanbevelingen voor West Lake
Vis uit het Westmeer met azijn, garnalen uit Longjing, varkensvlees uit Dongpo, vissoep uit Song Sao, enz.
West Lake Transportroutes
metro:Zowel station Longxiangqiao als station Fengqilu op metrolijn 1 liggen vlakbij het Westmeer. Vanaf station Longxiangqiao bent u dicht bij Hubin Yintai en de muzikale fontein van het Westmeer; vanaf station Fengqilu bent u dicht bij de Gebroken Brug en Beishanstraat.
Openbaar vervoer:Er zijn veel busroutes rondom het schilderachtige gebied van het Westmeer. Zo zijn er bijvoorbeeld buslijnen 51 en 52 die rond het Westmeer rijden en langs vele bezienswaardigheden komen. Buslijn 51 rijdt langs het busstation van Wushan, de Qingbo-poort, de kruising Nanshan Road en Wansongling Road, Changqiao, de Jing-tempel, de Su-dijk, Yuhu Bay, het sanatorium van de luchtmacht, Dingjiashan, Guozhuang, de bloemenkwekerij van Hangzhou, de Yue-tempel, het Xinxin Hotel, Geling, de Qiantang-poort, Xiaocheqiao, de kruising Dongpo Road en Pinghai Road, het Eerste Park, de Yongjin-poort, de lotusvijver aan Hefang Street en het busstation van Wushan. Buslijn 52 rijdt langs het toeristendistributiecentrum van Huanglong, de aan de Zhejiang Universiteit verbonden middelbare school, het Shuguang-appartementencomplex, de bloemenkwekerij van Hangzhou, Guozhuang en andere haltes. Er is ook route Y9, een hoge sightseeingbus die rond het Westmeer rijdt. De bus vertrekt en eindigt bij het toeristisch distributiecentrum van Hangzhou (Huanglong) en passeert schilderachtige plekjes zoals de Yue-tempel, Hubin Park, Qianwang-tempel, Jing-tempel, de Su-dijk, Guozhuang en de bloemenkwekerij van Hangzhou. De rit kost 5 yuan per persoon voor de hele reis.
Klook beveelt aan: Hangzhou West Lake Cruise + Leifeng Pagode + Su-dijk + Klassieke halve dagtour met visexcursie in de Bloemenhaven (ochtend-/middagsessies beschikbaar)
Reisinformatie kan wijzigen. Controleer de actuele openingstijden, reserveringsmogelijkheden en inreisvereisten voordat u op reis gaat.




Reizigersgesprek
Begin het gesprek met een handige tip of een vraag.