Spojrzenie na przeszłość i teraźniejszość „Czterech słynnych ogrodów” w Suzhou: podróż przez historię czterech dynastii.
Na egzaminach z języka chińskiego dla uczniów szkół średnich w Chinach kontynentalnych, klasyczne pytanie z czytania ze zrozumieniem „Zapis Ogrodu Przebywającego” stanowi podstawę, prowadząc do eseju, który zgłębia temat „Docenianie Ogrodu Przebywającego i odkrywanie historii ogrodów Jiangnan”. Ma on inspirować i prowadzić młodych ludzi do odkrywa…

Na egzaminie z języka chińskiego dla uczniów szkół średnich w Chinach kontynentalnych, pytanie sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem z języka chińskiego klasycznego „Historia ogrodu Liuyuan” stanowi podstawę, a temat eseju obejmuje „docenianie ogrodu Liuyuan i odkrywanie historii ogrodów w Jiangnan”, inspirując i ukierunkowując młodych ludzi w celu zgłębiania wiedzy kryjącej się za dziedzictwem historycznym i kulturowym ogrodów Suzhou.
Jako słynne miasto ogrodów, Suzhou szczyci się rozległą i dogłębną wiedzą na temat ogrodów. Przyjrzyjmy się historycznym historiom „Czterech słynnych ogrodów Suzhou”.
Dalsza lektura: [Samodzielna wycieczka po Suzhou] Kompleksowy przewodnik po podróży po Suzhou, obejmujący transport, zakwaterowanie, atrakcje i jedzenie
Cztery słynne ogrody Suzhou to Pawilon Canglang, Ogród Lwiego Gaju, Ogród Pokornego Zarządcy i Ogród Przebywający, które odpowiednio reprezentują style artystyczne dynastii Song, Yuan, Ming i Qing.
Pawilon Canglang
Najstarszy ogród w Suzhou
Pawilon Canglang to najstarszy istniejący ogród w Suzhou. Pierwotnie należał do Sun Chengyou, wojskowego gubernatora Wuyue w okresie późnej dynastii Tang i Pięciu Dynastii. W 1045 roku, za czasów Północnej Dynastii Song, Su Shunqin, po utracie władzy, zamieszkał w Suzhou i nabył ten nieużytek. Zbudował pawilon nad wodą, nadając mu nazwę nawiązującą do opowieści o „praniu kapelusza w rzece Canglang”. Później należał on do rodzin Zhang i Gong. Za czasów Południowej Dynastii Song rezydował tu Han Shizhong, a pawilon nazywał się wówczas Ogrodem Han. Za czasów dynastii Yuan przemianowano go na klasztor żeński Miaoyin i klasztor żeński Dayun. W 1546 roku, za czasów dynastii Ming, mnich Wenying go odbudował. W 1696 roku, za czasów dynastii Qing, Song Luo, gubernator Jiangsu, przeniósł pawilon na ziemny kopiec. W okresach Daoguang i Tongzhi przeszedł remonty i rekonstrukcję, osiągając obecny stan. Pawilon Canglang został otwarty dla zwiedzających w 1954 roku, a w listopadzie 2000 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako rozszerzenie Klasycznych Ogrodów Suzhou.
Ogród zajmuje powierzchnię ponad jednego hektara i charakteryzuje się otwartym, naturalnym układem. Umiejętnie wkomponowuje w krajobraz wijącą się poza ogrodem rzekę Fengxi; wzdłuż brzegu zbudowano zadaszony korytarz z ażurowymi oknami, które zapewniają widok zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, płynnie łącząc naturalny krajobraz z otaczającym go krajobrazem. Tworzy to urzekającą atmosferę, a widok jest urzekający już przed wejściem do ogrodu. W Sanktuarium Pięciuset Godnych w Pawilonie Canglang znajduje się 594 bezcenne kamienne rzeźby przedstawiające słynne postaci związane z historią Suzhou, od dynastii Zhou do dynastii Qing – obejmującą ponad dwa tysiące lat. Znajduje się tu również 108 różnych stylów dekoracyjnych okien, z których każde charakteryzuje się unikalnymi wzorami i żywymi motywami.
Ogród zachował swój pierwotny charakter, z „bujną roślinnością, wysokimi wzgórzami i rozległymi wodami”, z naturalnym krajobrazem i prostą, elegancką architekturą. Eksperci ogrodniczy chwalą go jako typowy „las miejski”. Przez długie lata Pawilon Canglang zawsze zachowywał swoją dawną prostotę i spokój, będąc świadectwem niezłomności i dążenia do szlachetnego charakteru przez uczonych w obliczu przeciwności losu.
Dalsza lektura: [Pawilon Canglang] Kompletny przewodnik po zwiedzaniu Pawilonu Canglang w Ogrodach Suzhou
Godziny otwarcia: 07:30-17:30
Zalecany czas pobytu: 0,5-1 godziny
Adres: ulica Canglangting nr 3, dzielnica Gusu, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu
Rezerwacja biletów: Wycieczka
Ogród Pokornego Administratora
Duchowy dom pustelników
W porównaniu z okazałymi i imponującymi ogrodami cesarskimi na północy, prywatne ogrody Suzhou ucieleśniają bardziej „kulturę odosobnienia”, a Ogród Pokornego Zarządcy jest tego doskonałym przykładem. Zajmujący powierzchnię 5,2 hektara Ogród Pokornego Zarządcy został zbudowany w 1509 roku, za czasów dynastii Ming, przez Wang Xianchena, urzędnika dworskiego, który powrócił do rodzinnego miasta po rozczarowaniu swoją oficjalną karierą. Jest to największy klasyczny ogród w Suzhou.
Wang Xianchen nadał ogrodowi nazwę nawiązującą do wersu z „Ody bezczynnego życia” Pan Yue z czasów zachodniej dynastii Jin: „Budując dom i sadząc drzewa, jestem beztroski i zadowolony… podlewam ogród i sprzedaję warzywa, aby zapewnić sobie codzienne posiłki… to również sposób rządzenia dla niezdarnego człowieka”. Nazwa ta odzwierciedla jego autoironiczne poczucie humoru i pragnienie wycofania się na wieś, aby uniknąć polityki. Legenda głosi, że podczas budowy ogrodu Wang Xianchen zlecił Wen Zhengmingowi, reprezentatywnej postaci malarstwa szkoły Wu, zaprojektowanie planu. W rezultacie powstał ogród skupiony wokół wody, przestronny i prosty, przypominający naturalny krajobraz. Ogród podzielony jest na trzy części: wschodnią, centralną i zachodnią, przy czym ogród centralny stanowi jego główną część i istotę.
Po śmierci Wang Xianchena, jego syn pewnej nocy ostro zagrał, tracąc ogród na rzecz rodziny Xu, co doprowadziło do upadku jego potomków. W 1631 roku wschodnia część ogrodu przeszła w posiadanie wiceministra Wang Xinyi i otrzymała nazwę „Gui Tian Yuan Ju” (Powrót do Wiejskiej Rezydencji Ogrodowej). Centralna i zachodnia część ogrodu często zmieniały właścicieli. We wczesnym okresie Qianlong część centralna została odrestaurowana i przeszła w posiadanie prefekta Jiang Qi. W 1860 roku armia Taiping wkroczyła do Suzhou, a Ogród Pokornego Administratora stał się rezydencją Lojalnego Księcia. Mówi się, że Lojalny Książę Li Xiucheng wykorzystywał Wieżę Jianshan w centralnej części ogrodu jako miejsce swojej administracji. W 1877 roku zachodnia część przeszła w posiadanie bogatego kupca Zhang Lüqiana i otrzymała nazwę „Bu Yuan” (Ogród Uzupełniający). Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej ten słynny ogród został objęty ochroną i odrestaurowany, a oficjalnie udostępniony zwiedzającym w 1952 roku.
W ciągu dziejów Ogród Pokornego Administratora wielokrotnie przechodził z rąk do rąk, od rezydencji urzędnika po ogród rodzinny. Był świadkiem zmian dynastycznych i wojen, a mimo to był stale odnawiany i rozbudowywany. Każdy pawilon i wieża skrywają historie i emocje z różnych okresów, niczym cicha księga historii, rejestrująca styl życia i gust estetyczny klasy literackiej Jiangnan.
Dalsza lektura: [Jednodniowa wycieczka do ogrodu skromnego administratora w Suzhou] Rezerwacja biletów, wprowadzenie i przewodnik turystyczny – wszystko zorganizowane!
Godziny otwarcia: 07:30-17:30
Zalecany czas pobytu: 2-3 godziny
Adres: ul. Northeast Street 178, dzielnica Gusu, miasto Suzhou
Rezerwacja biletów: Wycieczka
Ogród Przebywający
Odkryj cztery różne krajobrazy w jednym ogrodzie
Ogród Lingering, obok Ogrodu Pokornego Zarządcy, jest jednym z czterech największych klasycznych ogrodów w Chinach. Słynie z wykwintnej sztuki architektonicznej, z okazałymi i wspaniałymi salami oraz urozmaiconymi dziedzińcami. Najsłynniejszym kamieniem Taihu jest szczyt Guanyun, który pozwala „cieszyć się widokiem gór i lasów bez opuszczania miasta”.
Pierwotnie Ogród Wschodni Xu Taishiego, wiceministra Dworu Ofiar Cesarskich z czasów dynastii Ming, został nabyty przez Liu Shu z Dongshan w powiecie Wu w czasach dynastii Qing. Odbudował on ogród na jego pierwotnym miejscu, sadząc liczne sosny wejmutki, paulownie i bambusy. Chłodny, elegancki kolor bambusa i czysta, błękitna woda tworzyły uderzający kontrast, który dał początek nazwie „Willa Hanbi”, powszechnie znanej jako „Ogród Liu”. Liu Shu uwielbiał kamienie, zebrał dwanaście szczytów kamieni Taihu w epoce Tongzhi i umieścił je w ogrodzie. Uwielbiał również kaligrafię i malarstwo, każąc wyryć na kamieniach i wmurować w korytarze ogrodu własne napisy i starożytne kaligrafie. Późniejsi właściciele w dużej mierze podążali za tą tradycją, stopniowo kształtując charakterystyczną cechę dzisiejszego Ogrodu Liu, z licznymi kamiennymi tablicami z inskrypcjami.
Pod koniec panowania Tongzhi, Ogród Liu został zakupiony przez Sheng Kanga (ojca Sheng Xuanhuai), gubernatora prowincji Hubei, i przemianowany na „Ogród Liu”. Nazwa ta została wybrana częściowo ze względu na homofon nazwiska poprzedniego właściciela, Liu Shu, a częściowo dla upamiętnienia faktu, że ogród ten był jedynym, który przetrwał wśród ruin za Bramą Changmen w Suzhou po powstaniu Taipingów. Sheng Kang zainwestował znaczne środki finansowe i ludzkie w renowację Ogrodu Liu, zwłaszcza w budowę budynków i stworzenie unikalnych formacji skalnych. W ogrodzie hodowano również żurawie, małpy, pawie i jelenie, które stały się żywą częścią jego krajobrazu.
Po latach 30. XX wieku Ogród Przebywający stopniowo popadał w ruinę. W 1953 roku władze miejskie Suzhou podjęły decyzję o jego odnowieniu i zaprosiły grupę doświadczonych ekspertów ogrodniczych oraz wysoko wykwalifikowanych budowniczych. Po sześciu miesiącach renowacji, niegdyś słynny ogród odzyskał swój blask. W latach 90. XX wieku odrestaurowano również Dom Przodków Rodziny Sheng oraz część rezydencji, przywracając pierwotny, spójny wygląd rezydencji i ogrodu niemal do końca.
Cały ogród ma nieregularny układ, dzięki czemu architektura ogrodowa wtapia się w góry, wodę i skały, tworząc naturalny urok. Zadaszone ścieżki ogrodowe ciągną się na długości ponad 700 metrów. Mury z chmur i kompleksy budynków dzielą ogród na cztery odrębne strefy widokowe: centralną, wschodnią, północną i zachodnią, pozwalając odwiedzającym jednocześnie podziwiać cztery rodzaje krajobrazów: góry i wodę, sielski, leśny i dziedziniec.
Dalsza lektura: [Ogród trwały] Ogród trwały, ogród w Suzhou: trwała estetyka Wschodu
Godziny otwarcia: 07:30-17:30
Zalecany czas pobytu: 1-2 godziny
Adres: nr 338, Liuyuan Road, poza bramą Changmen, dystrykt Gusu, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu
Rezerwacja biletów: Wycieczka
Ogród Lwiego Gaju
Jedyny ogród zen w Suzhou
Wiele osób wie, że kiedyś mieszkał tu architekt I.M. Pei, ale jego najwcześniejszy właściciel pochodzi z czasów dynastii Yuan, z czasów Zhizheng, a nazwa pochodzi od jego nauczyciela. W tym czasie mistrz zen sekty Linji, Tianru Weize, przybył do Suzhou, aby nauczać, a jego uczniowie kupili ziemię i zbudowali dla niego domy, początkowo nazywając ją „Shizilin” (Lwi Gaj). Ponieważ ogród miał „dziesięć tysięcy bambusów i wiele dziwnych skał pod nimi, w kształcie lwów”, nazywano go również „Shizilin” (Lwi Gaj) i w tamtych czasach był to jeszcze ogród inspirowany zenistyczną filozofią.
Po śmierci mistrza zen Tianru świątynia i ogród stopniowo popadały w ruinę. Dopiero w 17. roku panowania Wanli (1618) z dynastii Ming zostały odbudowane i ponownie rozkwitły. Kiedy malarz z dynastii Ming, Ni Zan, przejeżdżał przez Suzhou, namalował „Zwój Ogrodu Lwiego Gaju”, który rozsławił Ogród Lwiego Gaju na cały świat, stając się znanym miejscem widokowym dla uczonych z Suzhou, którzy tworzyli poematy i malowali. W epoce Kangxi świątynia i ogród zostały rozdzielone. Później został on zakupiony przez Huang Xingzu, ojca Huang Xi i prefekta Hengzhou, i nazwany „Ogrodem Sheyuan”, przekształcając jego funkcję z ogrodu inspirowanego zen w niezależny ogród prywatny. Według zapisów historycznych cesarz Qianlong odwiedził Ogród Lwiego Gaju pięć razy podczas sześciu podróży na południe, okazując mu głęboką sympatię. Udekorował je tablicami pamiątkowymi, takimi jak „Zwierciadło mądrości i doskonałego oświecenia”, „Malująca świątynia zen” i „Prawdziwa rozkosz”, a także nakazał budowę dwóch replik Ogrodu Lwiego Gaju w Ogrodzie Yuanmingyuan w Pekinie i w górskim kurorcie Chengde.
W 36. roku panowania cesarza Qianlong (1787), Huang Xi osiągnął najwyższą rangę w egzaminach cesarskich. Skrupulatnie odnowił swoją rezydencję i dziedziniec, nadając mu nazwę „Wu Song Yuan” (Ogród Pięciu Sosen). W połowie ery Guangxu ród Huang podupadł, a ogród popadł w ruinę. W 1917 roku Bei Runsheng, potentat pigmentowy i prastryj I.M. Peia, kupił opuszczony ogród i przeprowadził gruntowną renowację, dodając takie obiekty jak Yan Yu Tang (Pawilon Szacunku dla Nefrytowego Cesarza), Xiao Fang Ting (Mała Kwadratowa Pawilon), Jiu Shi Feng (Szczyt Dziewięciu Lwów), Hu Xin Ting (Pawilon Jeziora), Jiu Qu Qiao (Most Dziewięciu Zakrętów), Shi Fang (Kamienna Łódź) i Hua Lan Ting (Pawilon Koszy Kwiatów), tworząc w ten sposób słynny ogród, który możemy podziwiać do dziś. Po śmierci Bei Runshenga ogrodem Lion Grove zarządzał jego wnuk, Bei Huanzhang. Ostatecznie w 1953 roku przekazano go na rzecz narodu, a w 1954 roku otwarto go dla zwiedzających.
Dalsza lektura: [Ogród Lwiego Gaju] Olśniewająca perła klasycznych ogrodów, kulturowa podróż, której nie można przegapić!
Godziny otwarcia: 07:30-17:30
Zalecany czas pobytu: 1-2 godziny
Adres: Yuanlin Road nr 23, dzielnica Gusu, miasto Suzhou
Rezerwacja biletów: Wycieczka
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.