[Świątynia Kaiyuan] Cztery miejsca, które koniecznie trzeba zobaczyć w świątyni Kaiyuan w Quanzhou – Zapisz ten artykuł
Świątynia Kaiyuan w Quanzhou to wyjątkowa świątynia w prowincji Fujian. Jest nie tylko świątynią kluczową narodową i jednostką ochrony zabytków kultury, ale także jednym z 22 obiektów Quanzhou wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Czytaj dalej: [Turystyka w Quanzhou] Najbardziej kompleksowy przewodnik po atrakcjach turystycznych Quanzh…
![[Świątynia Kaiyuan] Cztery miejsca, które koniecznie trzeba zobaczyć w świątyni Kaiyuan w Quanzhou – Zapisz ten artykuł](/public/media/48145da0c019c8d27571489c.webp)
Świątynia Kaiyuan w Quanzhou to niezwykle rzadka świątynia w Fujianie. Jest nie tylko świątynią-kluczem narodowym, ale także jednostką ochrony zabytków kultury narodowej i jednym z 22 obiektów światowego dziedzictwa UNESCO w Quanzhou.
Dalsza lektura: [Turystyka w Quanzhou] Najbardziej kompleksowy przewodnik po atrakcjach turystycznych Quanzhou, obejmujący transport, zakwaterowanie, trasy i jedzenie!
Kiedy niedawno ponownie odwiedziłem tę okolicę, usłyszałem rozmowę rodziny kłócącej się o to, czy wynająć przewodnika. Najwyraźniej cała trójka nie zrobiła rozeznania i nie wiedziała, jak cieszyć się wycieczką, a starszy mężczyzna martwił się kosztami przewodnika.
To naprawdę poważny problem podczas podróży do świątyń. Tak się składa, że wiem trochę o świątyni Kaiyuan w Quanzhou, więc streszczę ten artykuł jako „przewodnik”.
✅️Przewodnik + komentarz: Wycieczka
Godziny otwarcia
Od 27 października 2025 r. godziny otwarcia świątyni Quanzhou Kaiyuan ulegną zmianie.
Dostosowane do codziennego: 6:30-17:00
Świątynia zamykana jest o 17:40.
Uprzejmie prosimy odwiedzających i wiernych o odpowiednie zaplanowanie wizyty w świątyni.
Transport do świątyni Kaiyuan
Do świątyni Quanzhou Kaiyuan można łatwo dojechać komunikacją miejską. Można dojechać autobusem lub wypożyczyć rower (opłata za przejazd to tylko 2 juany). Można dojechać autobusami linii 2, autobusem nocnym 2, 40, 601, 602 itd. do stacji świątyni Kaiyuan i stamtąd przejść pieszo. Aby zwiedzić świątynię bliżej, można również wybrać się na spacer lub wypożyczyć rower.
Trasa zwiedzania świątyni Kaiyuan
Wejście przez Bramę Zachodnią: 1. Repozytorium Sutr; 2. Platforma Święceń Ganlu; 3. Sala Mahavira; 4. Dziedziniec Modlitw; 5. Pagoda Zhenguo; 8. Sala Pamięci Mistrza Hongyi (nie weszliśmy do środka, ale przy wejściu znajduje się postać „zen”, idealna do robienia zdjęć); 6. Brama Górska; 7. Pagoda Renshou.
Świątynia KaiyuanCztery najważniejsze atrakcje, których nie można przegapić
Po pierwsze, trzy wielkie legendy świątyni Kaiyuan w Quanzhou;
Po drugie, status świątyni Kaiyuan w Quanzhou;
Po trzecie, ważne zabytki kulturowe wewnątrz świątyni;
Po czwarte, historie poboczne dotyczące Wieży Wschodniej i Zachodniej
Proponuję, aby osoby zainteresowane dodały tę stronę do zakładek, a ci, którzy ją odwiedzili, mogli uzupełnić braki.
Geneza i rewitalizacja świątyni Kaiyuan w Quanzhou
Trzy legendy o pomyślnych znakach
Wchodząc do świątyni Kaiyuan od strony ulicy Zachodniej, można zobaczyć tabliczkę z napisem „Purpurowa Chmura” w Sali Niebiańskich Królów, a także napisy „Prawo Graniczne Lotosu Morwowego” i „Pomyślne Znaki Lotosu Brzoskwiniowego” na ścianach po obu stronach.
Każda z nich wiąże się z trzema pomyślnymi legendami dotyczącymi powstania i odrodzenia świątyni.
Historia świątyni Quanzhou Kaiyuan sięga drugiego roku panowania Chuigong z dynastii Tang (686 r. n.e.). Podobno Huang Shougong, plantator morwy, przyśnił się białym lotosom kwitnącym na jego drzewach morwowych, więc podarował ziemię pod budowę świątyni, która początkowo nosiła nazwę Świątynia Lotosu.
Podczas budowy świątyni pojawił się pomyślny znak: „fioletowe chmury pokryły ziemię, a trawa nie rosła”. Dlatego nazywano ją także Świątynią Ziyun (Świątynia Purpurowego Obłoku).
Dlatego w tej świątyni na ścianie ekranowej można zobaczyć trzy duże znaki „Ziyun Ping” zapisane pismem kościelnym, które zostały napisane przez Chen Yuwanga, kaligrafa z Quanzhou w czasach dynastii Ming.
Zamek Ziyunping został zbudowany w czwartym roku panowania dynastii Wanli z dynastii Ming (1576), a przebudowany w czwartym roku panowania Tianqi (1624), ma więc historię liczącą ponad 400 lat.
Główna sala z dwuspadowym dachem i dziewięcioma przęsłami ozdobiona jest tabliczką „Sang Lian Fa Jie”, co czyni ją unikalnym symbolem świątyni Quanzhou Kaiyuan.
Ponieważ jest to styl steli Wei, niektórzy wciąż nie mogą go zrozumieć. W tym przypadku „灋” jest wymienne z „法” i można je również wymawiać jako „fa”.
Ponadto drzewa morwowe w świątyni Kaiyuan mają ponad 1300 lat, co czyni je najstarszymi drzewami morwowymi w Chinach, i pozostają wiecznie zielone przez cały rok.
Na początku ubiegłego roku zaowocowało nawet morwami, co uczyniło je prawdziwym „nieśmiertelnym drzewem”.
Aby wyrazić wdzięczność za darowiznę ziemi od Huang Shougonga, obok Repozytorium Sutr wybudowano osobną „Świątynię Tan Yue”, upamiętniającą go.
Jeśli chodzi o „Taolian Yingrui”, odnosi się to do września 1924 r., kiedy wybitni mnisi, tacy jak Yuanying, powrócili z zagranicy, aby szerzyć buddyzm i chcieli odbudować świątynię Kaiyuan.
W rezultacie, zaledwie kilka dni po rozpoczęciu budowy, drzewa brzoskwiniowe niespodziewanie wypuściły pąki i zakwitły poza sezonem... Dlatego Yuan Ying wyrył na nich słowa: „Brzoskwinia i lotos przynoszą pomyślność”.
Królewska Świątynia
Statua Buddy podarowana przez Cesarza + specjalnie zatwierdzona platforma święceń Nektaru
W 26. roku panowania dynastii Tang, cesarz Xuanzong wprowadził politykę „jednej świątyni Kaiyuan w jednej prefekturze”, dzięki czemu w całym kraju powstało tak wiele świątyń Kaiyuan.
W rezultacie świątynia Quanzhou Ziyun została przekształcona w świątynię Quanzhou Kaiyuan, stając się „świątynią królewską”.
Widziałem wielu blogerów podróżniczych, którzy przedstawiali świątynię Quanzhou Kaiyuan jako „Świątynię Da Kaiyuan” (Większą Świątynię Kaiyuan), twierdząc, że jest to największa świątynia w Fujianie. To oczywista nieprawda.
W szczytowym okresie świątynia Quanzhou Kaiyuan była około trzy razy większa niż obecnie. Trudno zweryfikować, czy była wtedy największa, ale na pewno nie jest największa obecnie. Na przykład świątynia Fuzhou Qishan Wanfo była znacznie większa.
W rzeczywistości nazwa „Świątynia Da Kaiyuan” bardziej odnosi się do jej statusu historycznego, zwłaszcza że Quanzhou było światowym centrum handlu morskiego w czasach dynastii Song i Yuan, więc dwór cesarski naturalnie „przychylał się” do niej.
Na przykład dekret cesarski Kubilaj-chana, cesarza dynastii Yuan, nadający świątyni nazwę „Świątynia Da Kaiyuan Wanshou Chan”, stał się po dziś dzień żywą wizytówką świątyni Kaiyuan w Quanzhou.
Pod główną salą świątyni znajdują się również cztery znaki „Cesarski Dar Statuy Buddy”. Ciekawe, ile osób je zauważyło?
W świątyni Kaiyuan w Quanzhou znajduje się posąg Pięciu Buddów, co jest charakterystyczną cechą buddyzmu ezoterycznego. Centralnym Buddą jest Budda Wajroczana, znany również jako Wielki Budda Słońca, podarowany przez cesarza.
Później Wang Shengui, jeden z „Trzech Królów Fujianu”, dodał posągi Buddy Akshobhya na wschodzie, Buddy Amitabhy na zachodzie, Buddy Ratnasambhawy na południu i Buddy Amoghasiddhiego na północy.
Sala Niebiańskich Królów flankowana jest przez Wadżrapaniego i Narajanę, postacie charakterystyczne dla buddyzmu ezoterycznego. Ci, którzy przeczytali „Nadanie Bogom”, zwykli nazywać ich „Generałami Hum i Ha”.
Co ciekawe, za główną salą znajduje się platforma święceń kapłańskich Ganlu, która ma charakterystyczne cechy buddyjskiej szkoły Vinaya. To właśnie to sprawia, że różnorodna kultura Quanzhou jest tak atrakcyjna.
W starożytności, aby otrzymać święcenia, wymagana była specjalna zgoda dworu cesarskiego, co dodatkowo potwierdzało status świątyni Quanzhou Kaiyuan.
Spośród trzech głównych platform święceń kapłańskich w Chinach (Platforma Święceń Kapłańskich Świątyni Jietai w Pekinie, Platforma Święceń Kapłańskich Świątyni Zhaoqing w Hangzhou i Platforma Święceń Kapłańskich Ganlu) platforma Święceń Kapłańskich Ganlu jest nie tylko najlepiej zachowana, ale jej kamienna platforma w stylu Sumeru jest pozostałością z czasów dynastii Song (zbudowana w 1019 r.), a drewniana konstrukcja została przebudowana w roku Bingwu panowania dynastii Kangxi (1666), co czyni ją niezwykle cenną!
Jeśli chodzi o tabliczkę z napisem „Pure Dharma Body” umieszczoną na przedniej belce, jej autorem był Hong Chengjun (trzeci młodszy brat Hong Chengchou, pierwszego premiera Chin z dynastii Qing, który poddał się dynastii Ming).
Prawdziwa kopalnia artefaktów: rzadkie hinduskie pamiątki, w tym 24 piękne latające apsary.
Podobnie jak większość świątyń, świątynię Quanzhou Kaiyuan wielokrotnie przebudowywano i odnawiano na przestrzeni dziejów, gromadząc w ten sposób liczne unikalne zabytki kulturowe.
Istniejące budynki zostały w większości wzniesione w 1637 roku (dziesiątym roku panowania Chongzhena z dynastii Ming) pod nadzorem ojca Zheng Chenggonga, Zheng Zhilonga.
Najsłynniejszą z nich jest Sala Mahavira, znana również jako „Sala Stu Filarów”, która wyróżnia się trzema wyjątkowymi cechami:
Po pierwsze, chodziło o „kradzież belek i ponowne postawienie filarów”. Choć sala nazywała się Salą Stu Filarów, w rzeczywistości wykorzystano w niej tylko 84 filary, aby zaoszczędzić miejsce na oddawanie czci Buddzie.
Sala Stu Kolumn w świątyni Kaiyuan w Quanzhou jest bardzo sławna. Nie tylko Guo Moruo odwiedził ją w 1962 roku i napisał tam wiersz, ale także ojciec narodu kambodżańskiego Norodom Sihanouk odwiedził ją dwukrotnie.
Wiersz Guo Moruo został nawet wyryty na kamiennej tablicy i przykryty „parasolem”, czego trudno tu komentować...
Po drugie, jest to jedyna hinduska kamienna relikwia będąca własnością świątyni w Chinach.
Podczas odbudowy głównej sali, przeniesiono niektóre kamienne elementy ze świątyni hinduistycznej, zniszczonej podczas wojny. Najbardziej znane z nich to dwa kamienne filary w tylnej sali, na których wygrawerowano wzory ze starożytnej mitologii hinduskiej, a także tradycyjne chińskie wzory kwiatowe.
Ze względu na rosnącą liczbę turystów odwiedzających Quanzhou, miasto zostało „zabezpieczone” szklaną pokrywą.
Jeśli przyjrzysz się uważnie, możesz również zobaczyć 73 hinduskie sfinksy wyrzeźbione w niebieskim kamieniu na podwyższeniu przed główną salą.
Po trzecie, 24 wsporniki przedstawiające latające apsary, umieszczone w głównej sali, są arcydziełami drewnianej architektury dynastii Ming.
Kiedy Mistrz Yuan Ying nadzorował odbudowę w latach dwudziestych XX wieku, budynek został odrestaurowany, dzięki czemu dziś możemy docenić mądrość naszych przodków.
Warto również wspomnieć o dwuwierszach na filarach, które głoszą: „To miejsce było kiedyś znane jako Królestwo Buddyjskie, a ulice pełne są świętych”. Jeden z nich znajduje się pod „Edyktem Cesarskim dla Wielkiej Świątyni Zen Długowieczności Kaiyuan” w Sali Niebiańskich Królów, a drugi przy pustej bramie Sali Mahavira.
Ten cytat został napisany przez Zhu Xi, a wers na filarach Sali Niebiańskich Królów – przez Mistrza Hongyi. Obok znajdują się notatki: „Ten wers znajdował się kiedyś na bramie świątyni” oraz „Napisany przez Mistrza Yiyin wiosną roku Wuyin”.
Mnich Yiyin jest Mistrzem Hongyi, co sugeruje, że książka została napisana w 1938 roku.
W rzeczywistości istnieje wiele innych wersów filarowych podobnych do tych, które napisał mistrz w świątyni Kaiyuan w Quanzhou.
Na przykład, zwykła migawka, którą robię, na zmianę staje się arcydziełem. Jeśli jesteś zainteresowany, dowiedz się więcej, a na pewno będziesz mile zaskoczony.
Ponadto w latach 70. Quanzhou zgromadziło wiele starych przedmiotów w świątyni Kaiyuan, aby chronić zabytki kulturowe, które dziś, wbrew intencjom, stały się atrakcją, której nie można pominąć.
Na przykład w pobliżu Zachodniej Pagody znajduje się kamienny napis, na którym widnieje napis „Numer jeden wśród dziesięciu tysięcy gór”.
Autorem był Huang Zhilin, Jinshi (kandydat, który zdał pomyślnie najwyższy egzamin cesarski) z Jinjiangu we wczesnej dynastii Qing, który awansował na stanowisko lewego komisarza administracji prowincjonalnej Huguang. Naśladował on „Pierwszą Górę” Mi Fu i dodał znak „Wan” (dziesięć tysięcy), pierwotnie umieszczając go przy wejściu do świątyni Dongyue w Quanzhou.
Ściana Qilin to stara pamiątka ze Świątyni Boga Miasta Quanzhou.
Ponieważ urzędnicy z dynastii Ming i Qing po objęciu urzędu zawsze odwiedzali Świątynię Boga Miasta, można przypuszczać, że Mur Qilin nie był zwykłym obiektem.
Jeśli chodzi o sztuczne wzgórze obok Wschodniej Pagody, nie zostało ono wzniesione przypadkowo. Wiele budowli zostało przeniesionych ze starożytnych prywatnych ogrodów w Quanzhou, takich jak Ogród Rodziny Su na południu miasta.
Ponadto w świątyni Kaiyuan znajduje się również świątynia Shuilu Chan (dawniej biuro administracyjne Południowego Zewnętrznego Oddziału Zongzheng z Południowej Dynastii Song, które w okresie Jiajing z czasów dynastii Ming zostało przeniesione na zachodnią stronę świątyni Kaiyuan), sala pamięci mistrza Hongyi oraz sala wystawowa starożytnych statków w zatoce Quanzhou.
Wieże Wschodnia i Zachodnia
„Cztery słynne pagody” Chin: duch Quanzhou i nostalgia
Pagody Wschodnia i Zachodnia stoją od tysiąca lat i przetrwały wiele silnych trzęsień ziemi, stając się symbolem ciężkiej pracy, wytrwałości i odporności mieszkańców Quanzhou.
Słowa Yu Guangzhonga: „Ile wiosen zakwitły drzewa koralowe? Ile lat Wschodnia i Zachodnia Pagoda patrzyły na siebie?” sprawiły, że Wschodnia i Zachodnia Pagoda stały się symbolem tęsknoty za domem dla wielu mieszkańców Quanzhou, którzy opuścili swoje rodzinne miasta.
Nagłe pojawienie się Czarnego Wukonga sprawiło, że Wschodnia i Zachodnia Pagoda utraciły swój tradycyjny status narodowy, a firmy zajmujące się fotografią podróżniczą nawet teraz oferują Złotą Pałkę jako rekwizyt...
W Internecie można znaleźć mnóstwo informacji na temat Wschodniej Pagody Zhenguo i Zachodniej Pagody Renshou, a wiele osób je zna, dlatego dodam tutaj tylko trzy punkty:
Po pierwsze, Wschodnia Pagoda była kiedyś uważana za jedną z „Czterech Słynnych Pagód”.
Autorzy listu mogą pamiętać, że w latach 90. wydano cztery znaczki zatytułowane „Starożytne pagody Chin”.
Cztery pagody to: Wielka Pagoda Dzikiej Gęsi w Xi'an, Pagoda Zhenguo w świątyni Kaiyuan w Quanzhou, Pagoda Liuhe w Hangzhou i Pagoda świątyni Youguo w Kaifeng.
Po drugie, obok Zachodniej Pagody znajduje się „Kamień Uspokojenia”, pod którym znajduje się kropka przedstawiająca znak „心” (serce).
Istnieją różne wersje jego pochodzenia! Jedna z nich jest zgodna z historią Pagód Wschodniej i Zachodniej, więc warto ją rozważyć.
W czasach dynastii Tang, Wschodnia i Zachodnia Pagoda były drewnianymi pagodami, które były podatne na pioruny i pożary. Później próbowano budować pagody murowane, ale okazały się one niewykonalne ze względu na problemy z nośnością. Dlatego w czasach Południowej Dynastii Song zrodził się pomysł budowy pagód kamiennych.
Starożytne drewniane techniki budowlane były znakomite, ale kamienna konstrukcja była dość słaba. Ponadto fundamenty Zachodniej Pagody były niższe niż fundamenty Wschodniej Pagody, dlatego mnisi odpowiedzialni za projekt i budowę najpierw zbudowali Zachodnią Pagodę jako „model”.
W końcu, po prawie 10 latach budowy, Zachodnia Pagoda została ukończona. Była solidna i niezawodna! Na kamieniu wyryto specjalny symbol serca i nazwano ją „Kamień Uspokajający”.
Następnie mógł skupić się na budowie Wschodniej Wieży, której ukończenie zajęło kolejne 12 lat.
Dziś „Kamień Spokoju Umysłu” przesiąknięty jest zenistycznym znaczeniem: „Kiedy go podniesiesz, wszystko się pojawia; kiedy go odłożysz, nic się nie dzieje”.
Po trzecie, lokalizacja posągu Monkey Walker.
Pagody Wschodnia i Zachodnia łącznie składają się ze 160 reliefów. Pagoda Wschodnia przedstawia świat Saha Wschodu, który, w języku potocznym, opowiada o trudach, jakie trzeba znieść, aby stać się Buddą. Pagoda Zachodnia natomiast przedstawia Raj Zachodni, ukazując, jaki naprawdę jest Zachód.
Posąg Króla Małp, który stał się internetową sensacją dzięki wizerunkowi Czarnego Króla Małp, znajduje się na czwartym piętrze Wieży Zachodniej. Świątynia Kaiyuan nawet z rozmysłem umieściła powiększoną wersję posągu na placu, aby turyści mogli robić sobie przy nim zdjęcia.
W rzeczywistości dokładna lokalizacja jest łatwa do znalezienia, jak widać na poniższym zdjęciu. Stojąc na placu i patrząc w dal, można ją dostrzec na pierwszy rzut oka.
Jeśli przeczytałeś „Hanshan pyta Shide'a” i zainspirowała cię otwartość i beztroski duch tej książki, możesz odwiedzić „Dwóch Nieśmiertelnych Harmonii” – Hanshan i Shide – na południowej stronie drugiego piętra Wschodniej Pagody.
Na koniec warto zauważyć, że 26. dzień dwunastego miesiąca księżycowego to dzień buddyjskiej pielgrzymki do świątyni Kaiyuan (okrążania Buddy). Już sama nazwa daje wyobrażenie o tym, jak uroczyste i pełne rozmachu jest to święto, zwłaszcza ceremonia „ofiarowania ogona” w tym dniu. Jeśli więc planujesz wizytę w świątyni Kaiyuan w Quanzhou, rozważ wizytę wieczorem 25. dnia miesiąca, aby wziąć w niej udział; z pewnością będzie to wyjątkowe przeżycie.
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.