[สวนเทียนถาน] คู่มือเที่ยวสวนเทียนถานในปักกิ่ง พร้อมข้อมูลการเดินทางและค่าเข้าชม หลังจากอ่านคู่มือนี้แล้ว คุณจะไม่จำเป็นต้องมีไกด์นำเที่ยวอีกต่อไป
สวนวัดเทียนถานตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนเทียนถานตะวันออก เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่จักรพรรดิราชวงศ์หมิงและชิงใช้บูชาสวรรค์และขอพรให้ได้ผลผลิตดี เป็นกลุ่มอาคารบูชาสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงเหลืออยู่ สร้างขึ้นระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ (รัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง) พร้อมๆ กับพระราชวังต้องห้าม ใช้เวลาสร้าง 1…
![[สวนเทียนถาน] คู่มือเที่ยวสวนเทียนถานในปักกิ่ง พร้อมข้อมูลการเดินทางและค่าเข้าชม หลังจากอ่านคู่มือนี้แล้ว คุณจะไม่จำเป็นต้องมีไกด์นำเที่ยวอีกต่อไป](/public/media/b1213bedb9675e74283eef43.webp)
สวนวัดเทียนถานตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนเทียนถานตะวันออก เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง ครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับจักรพรรดิราชวงศ์หมิงและชิงในการถวายเครื่องบูชาแด่สวรรค์และขอพรให้ได้ผลผลิตดี เป็นกลุ่มอาคารบูชาสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ สร้างขึ้นระหว่างรัชสมัยหย่งเล่อปีที่ 4 ถึง 18 (รัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง) พร้อมๆ กับพระราชวังต้องห้าม ใช้เวลาสร้าง 14 ปี และมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 600 ปี ครอบคลุมพื้นที่ 273 เฮกตาร์ ใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้าม 3.7 เท่า (พระราชวังต้องห้ามมีพื้นที่ 72 เฮกตาร์) บริเวณแท่นบูชามีลักษณะเป็นวงกลมทางทิศเหนือและสี่เหลี่ยมทางทิศใต้ เป็นสัญลักษณ์ของแนวคิด "สวรรค์กลม โลกสี่เหลี่ยม" วัดเทียนถานเป็นคำเรียกโดยรวม แต่จริงๆ แล้วประกอบด้วยแท่นบูชาสองแห่ง คือ แท่นบูชาวงกลมทางทิศใต้ และแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดีทางทิศเหนือ จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงและชิงให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อพิธีกรรมบูชาสวรรค์ โดยเสด็จพระราชดำเนินเสด็จพระราชดำเนินไปยังวัดเทียนถานด้วยพระองค์เองทุกปี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2461 วัดเทียนถานได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมในฐานะสวนสาธารณะ ทำให้พลเมืองทั่วไปสามารถเข้าไปในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์แห่งนี้ซึ่งเคยมีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดได้
อุทยานวัดเทียนถานมีทางเข้าสี่ทาง ได้แก่ ประตูทิศตะวันออก ประตูทิศใต้ ประตูทิศตะวันตก และประตูทิศเหนือ บทความนี้จะอธิบายสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ตามเส้นทาง โดยเริ่มจากประตูทิศตะวันออกและออกทางประตูทิศตะวันตก สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ ศาลาเชือดสัตว์ทิศเหนือ ศิลาเจ็ดดาว ทางเดินยาวเจ็ดสิบสองแห่ง ครัวทิศเหนือ ต้นไซเปรสโอบกอดต้นตั๊กแตน หออธิษฐานขอพรให้ได้ผลผลิตดี สะพานตันปี ต้นไซเปรสเก้ามังกร กำแพงสะท้อนเสียง (ห้องเก็บสมบัติหลวง) แท่นบูชาทรงกลม พระราชวังถือศีลอด สำนักงานดนตรีศักดิ์สิทธิ์ และศาลาอายุยืนสองวง หากคุณไม่ได้เข้าและออกตามลำดับข้างต้น คุณสามารถอ่านคำอธิบายของสถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งในบทความได้
▼คู่มือท่องเที่ยวปักกิ่ง▼
10 สถานที่ท่องเที่ยวที่ห้ามพลาดในปักกิ่ง พร้อมเคล็ดลับการเดินทางโดยละเอียดเพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาด!
[คำแนะนำที่พักในปักกิ่ง] การจัดประเภทและการจัดอันดับแบรนด์โรงแรมชั้นนำในปักกิ่ง!
[คู่มือท่องเที่ยวปักกิ่ง] สถานที่ท่องเที่ยวที่ห้ามพลาด ที่พัก อาหาร และค่าใช้จ่าย
สถานที่ท่องเที่ยวในอุทยานวัดเทียนถาน
โรงฆ่าสัตว์ทางเหนือ
หลังจากซื้อตั๋วและรูดบัตรที่ประตูทิศตะวันออกของวัดเทียนถานแล้ว ให้เดินไปประมาณ 200 เมตรเพื่อเข้าสู่แท่นบูชาชั้นใน ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวหลักส่วนใหญ่ของอุทยาน เมื่อผ่านกำแพงแท่นบูชาชั้นในแล้ว ให้เลี้ยวขวาเพื่อไปยังสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรก คือ ศาลาฆ่าสัตว์ทิศเหนือ
ศาลาเชือดสัตว์ทางทิศเหนือ (ซึ่งแบ่งออกเป็นศาลาเชือดสัตว์ทางทิศเหนือและศาลาเชือดสัตว์ทางทิศใต้) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี ติดกับครัวทางทิศเหนือ โดยครัวทางทิศเหนือตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของศาลาเชือดสัตว์ทางทิศเหนือ ศาลาเชือดสัตว์ทางทิศเหนือประกอบด้วยประตูภูเขาและห้องเชือดสัตว์ ซึ่งมีสองชั้น หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีเขียว และพื้นภายในปูด้วยอิฐสีน้ำเงิน
ศาลาฆ่าสัตว์ทางทิศเหนือเป็นสถานที่สำหรับฆ่าปศุสัตว์ก่อนการบูชายัญของราชวงศ์ ในระหว่างการบูชายัญเพื่อสวรรค์ เพื่อให้แน่ใจว่าสัตว์ยังคงสภาพสมบูรณ์ สัตว์จะถูกฆ่าโดยการตีที่หัวด้วยค้อนไม้ขนาดใหญ่ หลังจากถูกฆ่า สัตว์เหล่านั้นจะได้รับการแปรรูปเบื้องต้นที่เตาและสระล้างภายในศาลา จากนั้นจะถูกขนส่งผ่านทางเดินยาวไปยังครัวศักดิ์สิทธิ์เพื่อแปรรูปต่อไป
ห้องจัดแสดงนิทรรศการ ณ ศาลาฆ่าสัตว์ทางเหนือ มีพื้นที่ 280 ตารางเมตร โดยเป็นพื้นที่จัดแสดงจริง 90 ตารางเมตร ภายในจัดแสดงโบราณวัตถุขนาดใหญ่ เช่น คานไม้หนานหมูและจารึกหิน รวมถึงซากโบราณสถาน เช่น หม้อหุงข้าวและเตาที่ใช้ในการฆ่าสัตว์บูชายัญ และสระล้างสัตว์
หินเจ็ดดาว
หลังจากเยี่ยมชมศาลาฆ่าสัตว์ทางทิศเหนือแล้ว ให้กลับไปยังจุดเริ่มต้นและเดินไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 100 เมตร เพื่อไปยังสถานที่ท่องเที่ยวแห่งที่สอง: หินเจ็ดดาว
หินเจ็ดดาวแห่งวัดเทียนถานเป็นจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงในอุทยานวัดเทียนถาน ประกอบด้วยหินขนาดใหญ่เจ็ดก้อนและหินขนาดเล็กหนึ่งก้อน เรียงตัวตามทิศทางของกลุ่มดาวหมีใหญ่ เดิมทีหินเหล่านี้ถูกวางไว้โดยจักรพรรดิจิ่วจิงแห่งราชวงศ์หมิง เพื่อป้องปรามฮวงจุ้ยและปกป้องราชบัลลังก์และอายุยืนยาว จักรพรรดิจิ่วจิงเชื่อว่าทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีนั้นโล่งเกินไปและไม่เอื้ออำนวยต่อฮวงจุ้ย จึงได้วางหินขนาดใหญ่เจ็ดก้อนเพื่อป้องปราม ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง เพื่อแสดงถึงแนวคิดของชาติจีนที่เป็นหนึ่งเดียว จึงได้เพิ่มหินขนาดเล็กอีกหนึ่งก้อนที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้มีหินแปดก้อนตามที่ปรากฏในปัจจุบัน หินเหล่านี้ไม่เพียงแต่ใช้เพื่อป้องปรามฮวงจุ้ยเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มดาวหมีใหญ่ ซึ่งมีความสำคัญทางวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง หินเจ็ดดาวมีคุณภาพดีเยี่ยม แกะสลักอย่างประณีต และมีลวดลายที่สวยงาม แม้จะตั้งอยู่ที่นี่มาหลายร้อยปีแล้ว หินเหล่านี้ก็ยังไม่มีร่องรอยของการผุกร่อน แม้ว่าหินเหล่านี้อาจดูธรรมดา แต่พวกมันมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของวัดเทียนถาน และเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวไม่ควรพลาด
ทางเดิน 72 เส้น
ห่างจากหินเจ็ดดาวไปทางทิศเหนือ 90 เมตร คือจุดชมวิวระเบียงเจ็ดสิบสอง ซึ่งเชื่อมต่อศาลาเชือดสัตว์ทางทิศเหนือ ครัวศักดิ์สิทธิ์ และแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี
ระเบียงเจ็ดสิบสองมีความกว้าง 5 เมตร ยาว 295 เมตร และมีห้องทั้งหมด 72 ห้อง มีหน้าต่างอยู่ด้านหน้าและผนังอยู่ด้านหลัง และชายคาและสันหลังคาเชื่อมต่อกัน เป็นทางเดินปิดที่เชื่อมต่อศาลาเชือดสัตว์ โรงครัวศักดิ์สิทธิ์ และคลังเก็บของศักดิ์สิทธิ์ไปยังแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี ในคืนก่อนวันประกอบพิธีบูชายัญ เครื่องบูชาทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับพิธี เช่น หยก ผ้าไหม สัตว์บูชายัญ และสิ่งของอื่นๆ จะถูกนำขึ้นไปยังแท่นบูชาตามระเบียงนี้
ปัจจุบันคุณจะเห็นทางเดินยาวที่มีกำแพงอยู่ด้านหนึ่งและม้านั่งให้ผู้มาเยือนพักผ่อนอยู่ด้านตรงข้าม แต่ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิงนั้น ไม่ได้เป็นเช่นนี้ และไม่ได้เรียกว่าทางเดินยาวเจ็ดสิบสองห้อง แต่เรียกว่า "ห้องเชื่อมต่อเจ็ดสิบสองห้อง" เนื่องจากเดิมทีออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อขนส่งเครื่องบูชาสำหรับพิธีขอพรให้ได้ผลผลิตดี จึงเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "ทางเดินผักบูชา" เพื่อรักษาความสะอาดของเครื่องบูชาและป้องกันการปนเปื้อนจากลม ทราย ฝน และหิมะ "ทางเดินผักบูชา" นี้จึงมีกรอบหน้าต่างอยู่ด้านหนึ่งและกำแพงอยู่ด้านตรงข้าม แม้ว่าจะไม่มีฉากกั้นตรงกลางและไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆ แต่ก็เป็นทางเดินที่ปิดล้อมอย่างสมบูรณ์
ระหว่างการบูรณะครั้งใหญ่ของวัดเทียนถานในปี 1935 ธรณีประตู หน้าต่าง และกำแพงถูกรื้อออก และทางเดินที่ปิดล้อมถูกเปลี่ยนเป็นทางเดินเปิดโล่ง
เชฟระดับปรมาจารย์
เมื่อเดินไปตามทางเดินจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก คุณจะผ่านห้องครัวศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้เก็บรูปปั้นเทพเจ้าและเตรียมเครื่องบูชา
ภายในอุทยานวัดเทียนถานมีครัวศักดิ์สิทธิ์สองแห่ง ได้แก่ ครัวแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี (ครัวเหนือ) และครัวแท่นบูชาเนินกลม (ครัวใต้) ครัวเหนือสร้างขึ้นในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง (1420) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี โดยเชื่อมต่อกับแท่นบูชาด้วยทางเดินยาว เมื่อเข้าไปในลานของครัวเหนือ คุณจะเห็นว่าห้องโถงหลักคือคลังเก็บของศักดิ์สิทธิ์ ห้องโถงด้านตะวันออกคือครัวซ้าย และห้องโถงด้านตะวันตกคือครัวขวา
ด้านหน้าอาคารฝั่งตะวันออก มีศาลาหลังคาสูงตั้งอยู่ ภายในมี "บ่อน้ำแร่หอมหวาน"
ในอดีต ภายในพระราชวังจะมีการตั้งคลังศักดิ์สิทธิ์ (神库) พร้อมเครื่องบูชา (笾豆案) หนึ่งวันก่อนวันบูชา จักรพรรดิจะเสด็จไปที่นั่นด้วยพระองค์เอง หรือส่งข้าราชการไปแทน เพื่อตรวจสอบเครื่องบูชา โดยหลักๆ แล้วคือการตรวจสอบว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว ส่วนครัวศักดิ์สิทธิ์ (神厨) มีหน้าที่เฉพาะในการเตรียมเครื่องบูชา เช่น สัตว์เลี้ยง ไวน์ และอาหารสำหรับพิธีขอพรให้ได้ผลผลิตดี โดยจะแปรรูปสัตว์เลี้ยงและวัตถุดิบอื่นๆ ที่ส่งมาจากศาลาเชือดสัตว์ (宰牲亭) ให้เป็นเครื่องบูชาต่างๆ สำหรับพิธีกรรม
ปัจจุบันห้องครัวทางทิศเหนือถูกใช้เป็น "นิทรรศการโบราณวัตถุวัดเทียนถาน" นิทรรศการนี้มีธีมว่า "สวรรค์ โลก มนุษย์ และความกลมกลืน" จัดแสดงโบราณวัตถุล้ำค่าจากคอลเลกชันของวัดเทียนถาน รวมถึงสิ่งของที่ใช้ในพิธีกรรมบูชายัญ เครื่องดนตรีประเภทดนตรีจงเหอเส้าเยว่ เครื่องแต่งกาย และเครื่องเรือนที่จักรพรรดิใช้ในพิธีกรรมถือศีลอด
ต้นไซเปรสโอบกอดตั๊กแตน
ระหว่างครัวศักดิ์สิทธิ์และแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี มีต้นไซเปรสอายุมากกว่า 590 ปีต้นหนึ่งตั้งอยู่ ตรงกลางต้นไซเปรสมีต้นตั๊กแตนขึ้นอยู่ ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สวยงามของต้นไซเปรสโอบกอดต้นตั๊กแตน
ต้นไซเปรสที่ปลูกในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง เป็นต้นไซเปรสต้นดั้งเดิมของวัดเทียนถาน ลำต้นแตกกิ่งก้านสาขาที่ความสูงประมาณ 1 เมตร เกิดเป็นลำต้นหลายต้นที่มีกิ่งก้านสาขามากมาย ยืนตระหง่านอย่างสง่างาม ต้นตั๊กแตนซึ่งมีอายุมากกว่าหนึ่งศตวรรษ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 70 เซนติเมตร เจริญเติบโตแบบปรสิตที่จุดแตกกิ่งก้านสาขาของลำต้นหลัก ทรงพุ่มของต้นตั๊กแตนคล้ายร่ม มีกิ่งก้านสาขาหนาแน่นและให้ร่มเงามากมาย ก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่เป็นเอกลักษณ์และมีชื่อเสียงภายในวัดเทียนถาน ที่ซึ่งต้นตั๊กแตนและต้นไซเปรสโอบกอดกัน ต้นตั๊กแตนและต้นไซเปรสต่างก็เป็นต้นไม้ประจำเมืองปักกิ่ง และการที่ต้นตั๊กแตนและต้นไซเปรสโอบกอดกันนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงการอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนและความเจริญรุ่งเรืองร่วมกันของพวกมัน
หออธิษฐานเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี
เมื่อเดินเข้าไปในทางเดินยาวทางทิศใต้จากต้นไซเปรสโอบกอดต้นตั๊กแตน เลี้ยวขวาแล้วเดินตรงไปเรื่อยๆ จะนำท่านไปสู่หออธิษฐานขอพรให้ได้ผลผลิตที่ดี ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญที่สุดในอุทยานวัดสวรรค์ หออธิษฐานขอพรให้ได้ผลผลิตที่ดีมีทางเข้าสามทาง ได้แก่ ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก สถานที่แห่งนี้เปิดให้บริการทุกวันเวลา 8:00 น.
หอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี สร้างขึ้นในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ (1420) เดิมชื่อว่า "หอบูชาใหญ่" เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าใช้สำหรับบูชาสวรรค์และโลก ต่อมาในปีที่ 24 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิจิ่วจิง (1545) ได้มีการปรับปรุงใหม่เป็นอาคารทรงกลมมีชายคา 3 ชั้น หลังคาปูด้วยกระเบื้องเคลือบ 3 สี คือ สีน้ำเงินด้านบน สีเหลืองตรงกลาง และสีเขียวด้านล่าง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ โลก และสรรพสิ่ง จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "หอบูชาใหญ่" ในปีที่ 16 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง (1751) กระเบื้อง 3 สีถูกเปลี่ยนเป็นกระเบื้องสีน้ำเงินล้วนและหลังคาสีทอง และได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "หอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี" เป็นอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อขอพรให้ได้ผลผลิตดีในเดือนแรกของฤดูใบไม้ผลิ (มกราคม)
หอภาวนาเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีมีความสูง 38.2 เมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 24.2 เมตร ช่องภายในแต่ละช่องเป็นสัญลักษณ์แทนฤดูกาลทั้งสี่ เดือนทั้งสิบสอง ช่วงเวลาสองชั่วโมงทั้งสิบสองช่วง และกลุ่มดาวบนท้องฟ้า ตามลำดับ
ฐานของหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีเป็นแท่นหินทรงกลมสามชั้น ภายในขั้นบันไดหินสามชั้นด้านหน้ามีภาพแกะสลักนูนต่ำขนาดใหญ่ที่เรียกว่าภาพแกะสลักหินดานปี้อยู่ด้านหน้าหอ จากล่างขึ้นบน ภาพแกะสลักแสดงถึง: เมฆมงคลเหนือภูเขาและทะเล นกฟีนิกซ์คู่เหนือภูเขาและทะเล และมังกรคู่เหนือภูเขาและทะเล ลวดลายบนรูระบายน้ำในแต่ละชั้นสอดคล้องกับเนื้อหาของภาพแกะสลักนูนต่ำ หลังคาของหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีเป็นทรงปิรามิดทรงกลมมีชายคา 3 ชั้น เรียวขึ้นไปด้านบน ปูด้วยกระเบื้องเคลือบสีน้ำเงินทั้งหมดเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ ด้านบนสุดเป็นยอดแหลมปิดทอง เมื่อมองขึ้นไปจะเห็นเพดานรูปมังกรและนกฟีนิกซ์ โดยมีลวดลายตรงกลางเป็นมังกรและนกฟีนิกซ์มงคล
หลังคาขนาดใหญ่สามชั้นของหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีนั้นได้รับการค้ำจุนด้วยเสา 28 ต้นภายในหอ เสาสี่ต้นตรงกลางเรียกว่าเสาบ่อน้ำมังกร และทิศทั้งสี่แทนฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ตามลำดับ ช่องว่างสิบสองช่องที่แบ่งโดยเสาเคลือบสีแดงและสีทองสิบสองต้นที่ล้อมรอบเสาบ่อน้ำมังกรแทนเดือนสิบสองเดือนของปี ช่องว่างยี่สิบสี่ช่องในวงแหวนด้านนอกสองวงแทนฤดูกาลยี่สิบสี่ฤดูกาลของปี ในขณะเดียวกัน เสาขนาดใหญ่ทั้ง 28 ต้นนี้ยังแทนกลุ่มดาวฤกษ์ยี่สิบแปดกลุ่มบนท้องฟ้าอีกด้วย
เฟอร์นิเจอร์ภายในห้องโถงในปัจจุบันได้รับการบูรณะให้กลับคืนสู่สภาพดั้งเดิมในสมัยเซียนเฟิงของราชวงศ์ชิง บนบัลลังก์มังกรด้านหน้ามีแผ่นจารึกของจักรพรรดิสูงสุดแห่งสวรรค์ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างอักษรแมนจูและฮั่น บนแท่นหินด้านซ้ายและขวามีแผ่นจารึกของจักรพรรดิแปดพระองค์แรกของราชวงศ์ชิง
เช่นเดียวกับพิธีบูชายัญประจำปีต่อสวรรค์ สถานที่แห่งนี้ใช้สำหรับขอพรให้ได้ผลผลิตดี ในวันประกอบพิธี วงดนตรีจะบรรเลงเพลงบนเวทีด้านนอกหอประชุม จักรพรรดิฉลองพระองค์บูชายัญเสด็จเข้าวัดด้วยความศรัทธา กราบไหว้ศิลาบรรพบุรุษอย่างลึกซึ้ง และขอพรต่อสวรรค์ จากนั้น พระองค์จะทรงนำเครื่องบูชาไปเผาในกระถางธูปและกองไฟด้านนอกประตูขอพรทางทิศตะวันออก เพื่อส่งไปยังพระราชวังสวรรค์ พิธีกรรมในการขอพรให้ได้ผลผลิตดีนั้นคล้ายคลึงกับพิธีกรรมบูชายัญต่อสวรรค์
หวงอัน ฮอลล์
ทางทิศเหนือของหอภาวนาขอพรให้ได้ผลผลิตดี มีอาคารเสริมซึ่งมีหน้าที่คล้ายกับหอสมบัติจักรพรรดิ คือเป็นสถานที่เก็บรักษาแผ่นจารึกบรรพบุรุษของแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี อาคารนี้คือหอสมบัติจักรพรรดิ
หอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี คือ "คลังสมบัติแห่งสวรรค์" ของแท่นบูชาขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี แผ่นจารึกของ "จักรพรรดิสูงสุดแห่งสวรรค์" และแผ่นจารึกบรรพบุรุษของจักรพรรดิ ซึ่งปกติประดิษฐานอยู่ในหอแห่งนี้ จะถูกนำออกมาประดิษฐานเฉพาะในวันก่อนพิธีขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีเท่านั้น จักรพรรดิจะทรงจุดธูปและประกอบพิธีเชิญเทพเจ้าด้วยพระองค์เอง ก่อนที่ข้าราชการจากราชสำนักจะเคลื่อนย้ายแผ่นจารึกไปยังหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดีในศาลามังกรอย่างเคารพ หอแห่งนี้สร้างขึ้นในปีที่สิบแปดแห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ (1420) เป็นหอห้าช่องที่มีหลังคาทรงปั้นหยาปูด้วยกระเบื้องเคลือบสีน้ำเงิน ที่ปลายด้านเหนือและด้านใต้ของกำแพงด้านตะวันตกที่ล้อมรอบหอขอพรเพื่อการเก็บเกี่ยวที่ดี มีประตูสองบาน เรียงจากทิศใต้ไปทิศเหนือ คือ ประตูหกสิบปีและประตูเจ็ดสิบปี
จักรพรรดิต้องเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจากถนนสายหลัก (สะพานตานปี่) ไปยังแท่นบูชาเพื่อทรงสวดภาวนาขอให้ได้ผลผลิตทางการเกษตรที่ดี ในปีที่ 37 แห่งรัชสมัยของพระเจ้าเฉียนหลง (1772) จักรพรรดิมีพระชนมายุ 60 พรรษาและทรงรู้สึกว่าพระองค์ไม่สามารถเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ...
ในปี ค.ศ. 1781 ซึ่งเป็นปีที่ 46 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อพระองค์มีพระชนมายุ 70 พรรษา ข้าราชการได้เสนอให้สร้างประตูเล็กๆ ด้านข้างทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งบรรพบุรุษ เพื่อให้จักรพรรดิใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและลดระยะทางในการเดิน จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเห็นด้วย แต่ทรงเกรงว่าพระราชโอรสธิดาจะใช้ประตูนี้กันหมด ทำให้เกิดความประมาทและไม่เคารพ จึงได้ออกพระราชกฤษฎีกาชี้แจงว่า "นับจากนี้ไป เฉพาะพระราชโอรสธิดาที่มีพระชนมายุครบ 70 พรรษาเท่านั้นที่จะสามารถเข้าออกทางประตูนี้ได้" จึงเป็นที่มาของชื่อ "ประตูเจ็ดสิบปี" อย่างไรก็ตาม หลังจากจักรพรรดิเฉียนหลงแล้ว ไม่มีจักรพรรดิราชวงศ์ชิงพระองค์ใดมีพระชนมายุยืนยาวถึงขนาดนั้น อันที่จริง มีเพียงจักรพรรดิเฉียนหลงเท่านั้นที่เคยใช้ประตูนี้
สะพานดานบี
หลังจากเยี่ยมชมหออธิษฐานขอพรให้ได้ผลผลิตดีแล้ว ให้เดินออกทางประตูทิศใต้และเดินไปทางทิศใต้เพื่อไปยังสะพานดานบี ซึ่งเชื่อมระหว่างหออธิษฐานขอพรให้ได้ผลผลิตดีและแท่นบูชาทรงกลม
สะพานตานปี้มีความยาว 360 เมตร เป็นถนนสายใหญ่ที่สูงจากพื้นดิน 4 เมตร เชื่อมระหว่างวัดขอพรให้ได้ผลผลิตดีและแท่นบูชาทรงกลม ทางเดินโค้งทอดยาวจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกอยู่ใต้ส่วนกลางของถนน จึงเป็นที่มาของชื่อสะพาน สะพานกว้าง 30 เมตร ทางเดินปูด้วยหินตรงกลางคือ "ทางศักดิ์สิทธิ์" สงวนไว้สำหรับจักรพรรดิหยก ส่วนทางเดินปูด้วยอิฐทางด้านตะวันออกคือ "ทางจักรพรรดิ" ซึ่งก็สงวนไว้สำหรับจักรพรรดิเช่นกัน ข้าราชการระดับสูงและเสนาบดีสามารถใช้ได้เฉพาะ "ทางหลวง" ทางด้านตะวันตกเท่านั้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงลำดับชั้นและสถานะอย่างชัดเจน สะพานตานปี้ลาดเอียงจากทิศเหนือไปทิศใต้ ทำให้ผู้ที่มุ่งหน้าไปทางเหนือรู้สึกราวกับกำลังขึ้นสู่สวรรค์
ทำไมสะพานดานบีถึงเรียกว่าสะพาน ทั้งๆ ที่เป็นเพียงทางผ่าน? มีคำอธิบายอยู่สองประการ ประการแรกคือ พื้นผิวถนนลาดเอียงจากทิศใต้ไปทิศเหนือ สูงขึ้นเป็นขั้นๆ เหมือนสะพานที่เชื่อมไปยังสวรรค์ ประการที่สองคือ มีประตูอยู่ใต้ถนนสำหรับปศุสัตว์ คล้ายกับสะพานลอย จึงได้ชื่อว่า "สะพาน" ส่วนเรื่องประตูนั้น ก่อนการบูชายัญ วัวและแกะจะผ่านประตูโค้งใต้สะพานเพื่อไปยังโรงฆ่าสัตว์ที่อยู่ห่างออกไป 500 เมตร เพื่อถูกฆ่าและนำไปทำเป็นเครื่องบูชา ดังนั้น ทางผ่านนี้จึงถูกเรียกว่า "ประตูแห่งนรก" เพราะเมื่อเข้าไปแล้วก็ไม่มีโอกาสรอดชีวิต
ไซเปรสเก้ามังกร
หลังจากข้ามสะพานตานปี่และผ่านประตูเฉิงเจิ้นแล้ว คุณจะเห็นกำแพงเสียงสะท้อนและหอสมุดหลวงอยู่ตรงข้าม ในมุมตะวันตกเฉียงเหนือด้านนอกกำแพงเสียงสะท้อน มีต้นไม้โบราณสูง 8.5 เมตร ซึ่งก็คือต้นสนเก้ามังกร
ต้นไซเปรสเก้ามังกรเป็นต้นไซเปรสที่มีอายุมากกว่า 600 ปี ลำต้นมีลวดลายเนื้อไม้ที่เป็นเอกลักษณ์มาก เต็มไปด้วยร่องและบิดงอ คล้ายกับมังกรเก้าตัวที่กำลังขดตัวเล่นอยู่ ดังนั้นการเรียกมันว่าต้นไซเปรสเก้ามังกรจึงไม่ใช่การกล่าวเกินจริงเลย ต้นไซเปรสเก้ามังกรมีใบและเข็มสีเขียว เก่าแก่และแข็งแรง ร่องแนวตั้งบนลำต้นแบ่งต้นไม้เป็นกิ่งก้านหลายกิ่ง บิดงอขึ้นไปด้านบน เหมือนมังกรเก้าตัวที่กำลังขดตัวและเลื้อยขึ้น ดูสง่างามและพร้อมที่จะเคลื่อนไหว
มีตำนานสองเรื่องเกี่ยวกับต้นไซเปรสเก้ามังกร ตำนานหนึ่งกล่าวว่า ในปีหนึ่ง ก่อนที่จักรพรรดิเฉียนหลงจะเสด็จเยือนวัดเทียนถานเพื่อถวายเครื่องบูชา พระองค์ได้เสด็จตรวจตราหอสมุดหลวง ในขณะที่ทรงอยู่ในสภาพมึนงง พระองค์ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลังหอทางทิศตะวันตกของหอสมุดหลวง เมื่อทรงตามเสียงไป ก็พบงูเก้าตัวกำลังถวายความเคารพ จักรพรรดิเฉียนหลงทอดพระเนตรเห็นงูทั้งเก้าตัวว่ายออกไปนอกกำแพงแท่นบูชาแล้วหายไป เมื่อทรงเงยพระพักตร์ขึ้น ก็ทรงประหลาดใจที่เห็นต้นไซเปรสเก้ามังกรยืนตระหง่านอยู่ พระองค์ทรงตระหนักว่าต้นไซเปรสเก้ามังกรคืองูศักดิ์สิทธิ์ที่แปลงร่างมา ส่งมาจากสวรรค์เพื่อเฝ้ารักษาแท่นบูชา อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่า ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง ก่อนที่จะมีการสร้างแท่นบูชาทรงกลม สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ริมถนนด้านนอกประตูทิศใต้ของวัดเทียนถาน เมื่อจักรพรรดิเสด็จมายังแท่นบูชาเพื่อถวายความเคารพ พระองค์จะเสด็จลงจากรถม้าไม่ไกลจากทางทิศตะวันตกของต้นไซเปรสเก้ามังกร ต้นไซเปรสเก้ามังกรยืนตระหง่านอย่างเคารพอยู่หน้าประตูริมถนน จึงเป็นที่มาของชื่อ "เก้ามังกรต้อนรับนักบุญ"
วิหารอิมพีเรียลแห่งสวรรค์และกำแพงเสียงสะท้อน
เมื่อมุ่งหน้าไปทางทิศใต้จากฝั่งต้นไซเปรสเก้ามังกร คุณจะไปถึงหอสมบัติแห่งสวรรค์และกำแพงเสียงสะท้อน
หอพระที่นั่งหลวงสร้างขึ้นในปีที่เก้าแห่งรัชสมัยของพระเจ้าเจียจิง (1530) เดิมทีเป็นอาคารทรงกลมมีชายคาคู่ และทำหน้าที่เป็นหอหลักของคลังสมบัติสวรรค์แห่งแท่นบูชาวงกลม ใช้สำหรับประดิษฐานเทพเจ้าที่ได้รับการบูชาในพิธีกรรมใหญ่ของการบูชาสวรรค์ ในปีที่สิบเจ็ดแห่งรัชสมัยของพระเจ้าเจียจิง (1538) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "หอพระที่นั่งหลวง" และในปีที่สิบเจ็ดแห่งรัชสมัยของพระเจ้าเฉียนหลง (1752) ได้สร้างใหม่ในรูปแบบปัจจุบัน
หอสมุดหลวงแห่งสวรรค์มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าสี่ร้อยปี ตัวอาคารสูง 19.5 เมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่ฐาน 15.6 เมตร สร้างด้วยอิฐและไม้ ค้ำยันด้วยเสาแปดต้น หลังคาไม่มีคานแนวนอน แต่มีคานรองรับหลายชั้นซ้อนกัน โดยเพดานค่อยๆ แคบลงจนเป็นโดมที่สวยงาม บัลลังก์หินตรงกลางอาคารเป็นที่ประดิษฐานแผ่นจารึกของจักรพรรดิสูงสุดแห่งสวรรค์ แท่นหินทางด้านซ้ายและขวาของบัลลังก์เป็นที่ประดิษฐานแผ่นจารึกของบรรพบุรุษของจักรพรรดิ ส่วนอาคารด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกด้านนอกอาคารหลักเป็นที่ประดิษฐานแผ่นจารึกของเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว เมฆ ฝน ลม และฟ้าร้อง
กำแพงทรงกลมที่ล้อมรอบพระราชวังหลวงคือ กำแพงสะท้อนเสียงอันเลื่องชื่อ มีเส้นรอบวง 193.2 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 61.5 เมตร ความสูง 3.72 เมตร และความหนา 0.9 เมตร ความพิเศษของมันไม่ได้อยู่ที่รูปลักษณ์ภายนอก แต่在于ปรากฏการณ์ทางเสียงที่น่าทึ่ง หากคนสองคนยืนอยู่หลังกำแพง ด้านหลังโถงด้านตะวันออกและตะวันตกของลานภายใน หันหน้าไปทางทิศเหนือทั้งคู่ และพูดเบาๆ กับกำแพง พวกเขาสามารถสนทนากันได้ราวกับกำลังคุยโทรศัพท์ เป็นปรากฏการณ์ที่น่าอัศจรรย์และน่าทึ่งอย่างแท้จริง นี่คือที่มาของชื่อกำแพงสะท้อนเสียง
เนินกลม
ทางทิศใต้ของกำแพงเสียงสะท้อนคือแท่นบูชาเนินดินทรงกลม ซึ่งในอดีตจักรพรรดิเคยประกอบพิธีกรรมอันยิ่งใหญ่เพื่อบูชาสวรรค์ในวันเหมายันทุกปี ซึ่งโดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อแท่นบูชาแห่งสวรรค์
แท่นบูชาทรงกลมสร้างขึ้นในปีที่เก้าของรัชสมัยจักรพรรดิจิ่วจิง (1530) ทุกปีในวันเหมายัน จะมีการจัดพิธีบูชาสวรรค์อย่างยิ่งใหญ่บนแท่นนี้ ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่าแท่นบูชาสวรรค์ เดิมทีเป็นแท่นทรงกลมที่ทำจากกระเบื้องเคลือบสีน้ำเงิน ต่อมาได้มีการขยายในปีที่สิบสี่ของรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง (1749) และในเวลาเดียวกันนั้น กระเบื้องเคลือบสีน้ำเงินก็ถูกแทนที่ด้วยราวบันไดหินอ่อนสีขาวและแท่นหินสีเขียว จำนวนขั้นบันไดหิน จำนวนหินในแต่ละชั้นของแท่น และจำนวนราวบันไดหินบนแท่นบูชาทรงกลม ล้วนเป็นจำนวนทวีคูณของเก้า แต่ละชั้นมีเก้าขั้น ซึ่งสอดคล้องกับ "สวรรค์ทั้งเก้า" การใช้เลขเก้าซ้ำๆ กันนี้เป็นการเน้นย้ำถึงสถานะสูงสุดของสวรรค์
ใจกลางแท่นบูชาคือหินทรงกลมที่ยื่นออกมาเรียกว่าหินหัวใจสวรรค์ รอบๆ หินนั้น วงแหวนแรกประกอบด้วยแผ่นหินรูปพัดขนาดใหญ่ 9 แผ่น วงแหวนที่สองมี 18 แผ่น และเป็นเช่นนี้เรื่อยไปจนถึงวงแหวนนอกสุดที่เก้าซึ่งมีแผ่นหินทั้งหมด 81 แผ่น ผนังโดยรอบซึ่งทุกคนมองเห็นได้นั้นแบ่งออกเป็นสี่ส่วนด้วยขั้นบันได แต่ละส่วนมีแผ่นหิน 9 แผ่น ส่วนกลางมี 18 แผ่น และส่วนล่างมี 27 แผ่น ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่? แน่นอนว่าไม่ใช่ ตามทฤษฎีหยินหยางและธาตุทั้งห้า เก้าเป็นเลขหยางสุดขั้ว ดังนั้นช่างฝีมือโบราณจึงใช้เลขนี้เพื่อสร้างความสง่างามให้กับแท่นบูชา
แท่นบูชาทรงกลมมีกำแพงล้อมรอบสองชั้น โดยกำแพงชั้นนอกเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสและกำแพงชั้นในเป็นรูปวงกลม สอดคล้องกับแนวคิดสวรรค์กลมและโลกสี่เหลี่ยม กำแพงแต่ละชั้นมีประตูหลิงซิงสี่ชุด เรียงหมายเลขจากทิศตะวันออกเป็นไท่หยวน จ้าวเหิง กวงหลี่ และเฉิงเจิ้น โดยแต่ละชุดมีประตูสามบาน รวมทั้งหมด 24 บาน รู้จักกันในชื่อ "ประตูหยกบนเมฆ" ประตูหลิงซิงมีขนาดแตกต่างกัน เนื่องจากประตูตรงกลางสงวนไว้สำหรับเทพเจ้าจึงสูงกว่า จักรพรรดิสามารถเข้าได้เฉพาะทางประตูซ้าย และข้าราชการอื่นๆ สามารถผ่านได้เฉพาะประตูที่เล็กที่สุดทางด้านขวา
ที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ของแท่นบูชาทรงกลม มีเสาไม้สูงมากต้นหนึ่งเรียกว่า เสาสำหรับแขวนโคมไฟ ใช้สำหรับแขวนโคมไฟในระหว่างพิธีบูชาสวรรค์ ทำไมต้องแขวนโคมไฟในพิธีบูชาสวรรค์? เพราะพิธีไม่ได้จัดขึ้นในเวลากลางวัน แต่จัดขึ้นเจ็ดในสี่ของเวลาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เวลา 4:15 น. ในคืนฤดูหนาวที่มืดมิด ขณะที่ผู้คนทั่วไปหลับใหลอยู่ในบ้าน จักรพรรดิเสด็จมาประกอบพิธี—เป็นงานที่ยิ่งใหญ่มาก! การแขวนโคมไฟเพื่อให้แสงสว่างดูเหมือนจะสมเหตุสมผลใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม แสงสว่างของจักรพรรดินั้นพิเศษมาก ต้องเป็น "โคมไฟมงคลที่ส่องสว่างเจิดจ้า" เสาต้นนี้สูงเก้าจาง เก้าฉี และเก้าชุน ไม่เพียงแต่เสาจะแปลกเท่านั้น แต่โคมไฟก็พิเศษเช่นกัน สูงสองเมตรและเส้นผ่านศูนย์กลางสองเมตรหกเฟิน แต่สิ่งที่พิเศษที่สุดคือเทียนรูปมังกรที่ขดอยู่ด้านใน ยาวหนึ่งเมตรสามเฟินและเส้นผ่านศูนย์กลางสามสิบเซนติเมตร สามารถลุกไหม้ได้ต่อเนื่อง 12 ชั่วโมงโดยไม่ต้องตัดแต่งหรือหยดขี้ผึ้ง นี่คือเทียนพิเศษของจักรพรรดิที่ใช้ในพิธีบูชาฟ้าดิน เดิมทีมีเสาชมโคมไฟสามต้น แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะเพียงต้นเดียว ส่วนอีกสองต้นเหลือเพียงฐานโคมไฟหินเท่านั้น
ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของแท่นบูชาทรงกลม มีอาคารสีเขียวที่เรียกว่าเตาไฟลุกโชน เตาไฟลุกโชนเป็นเตาอิฐทรงกลมขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยกระเบื้องเคลือบสีเขียว มีบันไดเก้าขั้นอยู่แต่ละด้าน เมื่อพิธีบูชาสวรรค์อันยิ่งใหญ่เริ่มต้นขึ้น ลูกวัวที่ทำความสะอาดแล้วจะถูกวางไว้บนเตาและเผาพร้อมกับกิ่งสนและกกเพื่อต้อนรับเทพเจ้าแห่งสวรรค์ ซึ่งเป็นพิธีที่รู้จักกันในชื่อ "พิธีเผาเพื่อต้อนรับจักรพรรดิเทพเจ้า"
เตาเผาเครื่องบูชาเป็นเตาเหล็กที่ใช้สำหรับเผาเครื่องบูชา มีเตาเผาเครื่องบูชาแปดเตาในวัดเทียนถาน ซึ่งใช้สำหรับเผาเครื่องบูชาหน้าศาลของจักรพรรดิแปดพระองค์แรกแห่งราชวงศ์ชิง
พระราชวังแห่งการถือศีลอด
เดินไปทางทิศตะวันตกจากแท่นบูชาทรงกลมประมาณ 320 เมตร จากนั้นเดินไปทางทิศเหนือผ่านประตูสามบาน เดินต่ออีก 200 เมตร คุณจะถึงพระราชวังถือศีลอดทางทิศตะวันตก
พระราชวังไจกงสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1420 (ปีที่ 18 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ) เป็นพระราชวังเฉพาะสำหรับจักรพรรดิในการถือศีลอด สามวันก่อนพิธี จักรพรรดิจะต้องถือศีลอดที่พระราชวังไจกง งดเว้นจากเนื้อสัตว์ สุรา ดนตรี การเข้าพระราชวังชั้นใน การกระทำผิดทางอาญา การเจ็บป่วย และการไว้ทุกข์ เพื่อแสดงความเคารพยำเกรง กระเบื้องสีเขียวซึ่งตั้งอยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงใต้ของแท่นบูชาขอพรให้ได้ผลผลิตดี หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการยอมจำนนต่อสวรรค์และความอ่อนน้อมถ่อมตนของจักรพรรดิ พระราชวังไจกงมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ครอบคลุมพื้นที่เกือบ 40,000 ตารางเมตร ภายในประกอบด้วยอาคารต่างๆ สำหรับพิธีการ ที่พักอาศัย การบริการ และโครงสร้างด้านความปลอดภัย รวมถึงหอไร้คาน พระราชวังนอน ศาลาหินรูปสำริด หอระฆัง ป้อมยาม และทางเดินลาดตระเวน พระราชวังไจกงมีผังที่เข้มงวดและสภาพแวดล้อมที่งดงาม ป้องกันด้วยกำแพงพระราชวังสองชั้นและคูเมืองสองชั้น
หอระฆังตั้งอยู่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของพระราชวังไจกง ในสมัยราชวงศ์หมิง มีการสร้างโครงไม้ขึ้นในพระราชวังไจกงเพื่อแขวนระฆังทองสัมฤทธิ์ ระฆังจะถูกตีเพื่อต้อนรับและส่งจักรพรรดิทุกครั้งที่พระองค์เสด็จเข้าหรือออกจากพระราชวังไจกง ในปีที่แปดแห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง (1743) ได้มีการสร้างหอระฆังสองชั้นที่มีหลังคาจั่วคู่ขึ้น ภายในมีระฆังขนาดใหญ่เรียบง่ายที่หล่อขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ ชื่อว่า "ระฆังไท่เหอ" ระฆังมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เสียงของมันนุ่มนวลและก้องกังวาน ก่อนพิธีสำคัญต่างๆ ระฆังจะเริ่มตีเมื่อจักรพรรดิเสด็จออกจากพระราชวังไจกง และจะหยุดตีเมื่อพระองค์เสด็จถึงแท่นบูชา
แผนกเสินเล่อ
ออกจากประตูทิศตะวันออกของพระราชวังไจกง เดินไปทางทิศใต้ 100 เมตร แล้วเลี้ยวไปทางทิศตะวันตกอีก 300 เมตร ก็จะถึงสำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (Shenleshu)
สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (Shenle Shu) เป็นหนึ่งในอาคารของวัดเทียนถาน ตั้งอยู่บนแท่นบูชาด้านนอกทางทิศตะวันตก ทำหน้าที่เป็นสถานที่ฝึกฝนดนตรีบูชาและพิธีกรรมต่างๆ ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง และได้รับการยกย่องว่าเป็นสถาบันการเรียนรู้ดนตรีและพิธีกรรมที่สูงที่สุดในยุคนั้น สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยหย่งเล่อ (1420) เดิมเรียกว่า สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (Shenle Guan) สำนักแห่งนี้ประกอบด้วยห้องโถงและอาคารจำนวนมาก มีสภาพแวดล้อมที่สวยงาม รวมถึงโรงน้ำชาและร้านขายยา นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อวัดเต๋าแห่งวัดเทียนถาน ในปีที่ 8 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (1743) สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นสำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (Shenle Suo) และในปีที่ 19 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (1754) ก็ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (Shenle Shu) สำนักดนตรีศักดิ์สิทธิ์มีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตั้งอยู่บนแท่นบูชาด้านนอกทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หันหน้าไปทางทิศตะวันออก อาคารหลักประกอบด้วยหนิงเตียน (หอสมาธิ) และเซียนโย่วเตียน (หอแสดงพร) ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยทางเดิน ทางเดินมีประตูอยู่ทางทิศตะวันออก ทิศเหนือ และทิศใต้ และมีลานกว้างสร้างอยู่ด้านหน้าหนิงซีเตียน (หอแห่งความสุข)
สำนักงานดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (เสินเล่อซู) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเพิ่มเติมที่ต้องเสียค่าเข้าชมภายในอุทยานวัดเทียนถาน ค่าเข้าชมสำนักงานดนตรีศักดิ์สิทธิ์ไม่รวมอยู่ในบัตรเข้าชมอุทยานวัดเทียนถานแบบรวม และต้องซื้อแยกต่างหากในราคา 10 หยวน สำนักงานดนตรีศักดิ์สิทธิ์มีห้องจัดแสดงนิทรรศการทางประวัติศาสตร์มากมายที่จัดแสดงเครื่องดนตรีและเครื่องแต่งกายของนักดนตรีและนักเต้นจากราชวงศ์หมิงและชิง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงบริบททางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ในยุคนั้น นอกจากนี้ หอหนิงซีภายในสำนักงานดนตรีศักดิ์สิทธิ์ยังมีการแสดง "จงเหอเส้าเยว่" ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์
ศาลาอายุยืนวงแหวนคู่
เมื่อออกจากวัดเทียนถานและมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ คุณจะผ่านเส้นทางชมวิวที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในวัดเทียนถาน ห่างออกไปทางทิศเหนืออีกประมาณ 200 เมตร คือศาลาอายุยืนวงแหวนคู่
ศาลาซวงหวนว่านโช่วประกอบด้วยศาลาทรงกลมสองหลังซ้อนกัน มีโครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์และแข็งแรง การออกแบบที่สง่างามและสมมาตร และหลังคาที่มุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีน้ำเงินอมเขียว ทำให้ดูสดใสและร่าเริง เป็นตัวอย่างสถาปัตยกรรมโบราณประเภทนี้ที่ยังคงหลงเหลืออยู่เพียงแห่งเดียวในประเทศจีน ตำนานเล่าว่าสร้างขึ้นในปี 1741 (ปีที่ 6 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง) เพื่อเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดครบ 50 ปีของพระมารดา ผังของศาลาคล้ายกับลูกพีชสองลูก และบันไดด้านหน้ามีรูปร่างคล้ายปลายลูกพีชสองอัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ "ความกลมกลืน ความเป็นมงคล และอายุยืนยาว" ศาลาแห่งนี้ถูกย้ายมาอยู่ที่ตั้งปัจจุบันในปี 1975
หลังจากเยี่ยมชมศาลาซวงหวนว่านโช่วแล้ว คุณสามารถเลือกประตูทิศตะวันตกที่ใกล้ที่สุดเพื่อออกจากอุทยานได้
ข้อเท็จจริงที่ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับพิธีบูชาสวรรค์
ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง จักรพรรดิจะทรงถวายเครื่องบูชาแด่สวรรค์ ณ ที่แห่งนี้ทุกปีในวันเหมายัน สองวันก่อนพิธี จักรพรรดิจะทรงถือศีลอดในพระราชวังต้องห้าม และในวันที่สาม ซึ่งเป็นวันก่อนวันเหมายัน พระองค์จะทรงถือศีลอดอีกครั้ง ณ พระราชวังถือศีลอดในวัดเทียนถาน ในวันเหมายัน เจ็ดในสี่ของเวลาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น (ประมาณ 4 นาฬิกาของวันนี้) จะมีการประกาศเวลา จักรพรรดิจะเสด็จออกไป และระฆังที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของพระราชวังถือศีลอดจะเริ่มดังขึ้น หลังจากทรงชำระล้างและเปลี่ยนฉลองพระองค์ที่แท่นทรงเครื่องแล้ว จะมีการวางแผ่นจารึกศักดิ์สิทธิ์ไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสมบนแท่น ซึ่งก็คือแผ่นจารึกศักดิ์สิทธิ์เจ็ดชุด เรียกว่า เจ็ดเต็นท์ จะมีการวางลูกวัวไว้บนเตาฟืนหน้าแท่นบูชาทรงกลมและเผาด้วยกิ่งสน และจะมีการแขวนโคมไฟบนเสาโคมไฟทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ไว้สูง โดยจุดเทียนรูปมังกรไว้ตลอดทั้งคืน มีการจัดวงดนตรีไว้ที่จัตุรัสทางใต้ของแท่นพิธี บรรเลงเพลงจงเหอเส้า พิธีถวายเครื่องบูชาแด่สวรรค์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการโดยมีข้าราชการพลเรือนและทหารเข้าร่วม จักรพรรดิเสด็จขึ้นแท่นบูชาผ่านประตูซ้ายของหลิงซิงใต้ เมื่อระฆังหยุดลง หลังจากทรงยืนในท่าบูชาทางด้านใต้ของชั้นสองแล้ว พระองค์ทรงรอให้เจ้าภาพประกาศกำหนดการ จากนั้นจึงมีการอ่านบทสวดต่อพระเจ้าสูงสุดแห่งสวรรค์ หลังจากพิธีเสร็จสิ้น เครื่องบูชาที่วางไว้หน้าศาลเจ้าจะถูกนำไปเผาในเตาเผา (เครื่องบูชาที่นำออกจากศาลเจ้าหลักจะถูกนำไปเผาอีกครั้ง โดยจักรพรรดิจะทรงยืนดูด้วยความเคารพ ซึ่งเป็นประเพณีที่เรียกว่า "การเฝ้าดูการเผา") และเตาเผา (มีเตาเผาทั้งหมด 12 เตาที่แท่นบูชาทรงกลม โดย 8 เตาเรียงจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกทางด้านเหนือของหลุมฝังศพ และอีก 2 เตาอยู่นอกประตูหลิงซิงด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของกำแพงชั้นใน เครื่องบูชาจากศาลเจ้ารองจะถูกนำไปเผาในเตาเผา 8 เตา ในขณะที่เครื่องบูชาจากศาลเจ้าย่อยทั้ง 4 แห่งจะถูกนำไปที่ประตูหลิงซิง) ควันไฟที่ลอยขึ้นเป็นสัญลักษณ์ของการถูกส่งไปยังสวรรค์ หลังจากนั้น หางวัว ขนวัว และเลือดวัวจะถูกนำไปฝังในหลุมฝังศพ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ลืมวิถีชีวิตดั้งเดิมของบรรพบุรุษ
เวลาเปิดทำการของสวนวัดสวรรค์
ช่วงฤดูท่องเที่ยว: สวนสาธารณะเปิดเวลา 6:00 น. เข้าชมรอบสุดท้ายเวลา 21:00 น. และปิดเวลา 22:00 น. (1 เมษายน ถึง 31 ตุลาคม ของทุกปี)
ช่วงนอกฤดูกาลท่องเที่ยว: สวนสาธารณะเปิดเวลา 6:30 น. เข้าชมรอบสุดท้ายเวลา 21:00 น. และปิดเวลา 22:00 น. ช่วงนอกฤดูกาลท่องเที่ยว (1 พฤศจิกายน ถึง 31 มีนาคมของปีถัดไป)
สถานที่ท่องเที่ยว: (หออธิษฐานขอพรให้เก็บเกี่ยวได้ผลดี, กำแพงสะท้อนเสียง, แท่นบูชาทรงกลม, พระราชวังถือศีลอด, ครัวทางเหนือ, ศาลาเชือดสัตว์ทางเหนือ)
ช่วงฤดูท่องเที่ยว: เปิดเวลา 8:00 น. เข้าชมรอบสุดท้ายเวลา 17:30 น. ปิดเวลา 18:00 น.
ช่วงนอกฤดูกาลท่องเที่ยว: เปิดเวลา 8:00 น. เข้าชมรอบสุดท้ายเวลา 16:30 น. ปิดเวลา 17:00 น.
สถานที่ท่องเที่ยวที่กล่าวมาข้างต้นปิดทำการทุกวันจันทร์ (ยกเว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์ และระหว่างวันที่ 15 กรกฎาคม ถึง 31 สิงหาคม)
บัตรเข้าชมสวนวัดสวรรค์
ห้องสวดมนต์ขอพรให้ได้ผลผลิตดี แท่นบูชาทรงกลมกำแพงสะท้อนเสียง:
ค่าเข้าชม: 20 หยวน, ตั๋วลดราคา: 10 หยวน
ช่วงฤดูท่องเที่ยวสูงสุด: (1 เมษายน ถึง 31 ตุลาคม ของทุกปี)
ค่าเข้าชม: 15 หยวน, ตั๋วลดราคา: 7.5 หยวน; ตั๋วรวม: 34 หยวน, ตั๋วลดราคา: 17 หยวน
ช่วงนอกฤดูกาล: (1 พฤศจิกายน ถึง 31 มีนาคมของปีถัดไป)
ค่าเข้าชม: 10 หยวน, ตั๋วลดราคา: 5 หยวน; ตั๋วรวม: 28 หยวน, ตั๋วลดราคา: 14 หยวน
✅️การจองตั๋ว: การเดินทาง
คู่มือการเดินทางไปยังอุทยานวัดสวรรค์
ประตูทิศตะวันออก:ขึ้นรถประจำทางสาย 6, 34, 35, 36, 39, 41, 43, 60, 72, 116, 128 หรือ 599 แล้วลงที่สถานีวัดฟาฮวา หรือขึ้นรถประจำทางสาย 54, 957 หรือ 958 แล้วลงที่สถานีสนามกีฬาเทียนถาน
ขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินสาย 5 และลงที่สถานีเทียนถานประตูตะวันออก ออกทางออก A
ประตูทิศใต้:ขึ้นรถประจำทางสาย 36, 53, 62, 122, 958, 141, 200 (วงใน) หรือ 200 (วงนอก) และลงที่ประตูทิศใต้ของวัดเทียนถาน
ประตูทิศตะวันตก:ขึ้นรถประจำทางสาย 2, 20, 36, 53, 71, 72, 90, 93, 120, 622, รถไฟฟ้า BRT สาย 1 หรือ 141 แล้วลงที่ประตูทิศตะวันตกของวัดเทียนถาน
ขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินสาย 8 และลงที่สถานีเทียนเฉียว ออกทางออก C
ประตูทิศเหนือ:ขึ้นรถประจำทางสาย 6, 34, 35, 36, 72, 106 หรือ 110 แล้วลงที่ประตูทิศเหนือของวัดเทียนถาน
ข้อมูลเกี่ยวกับที่จอดรถ:ทางอุทยานจัดที่จอดรถไว้บริเวณประตูทางทิศตะวันออกของอุทยานวัดเทียนถาน โดยคิดค่าบริการชั่วโมงละ 10 หยวน นอกจากนี้ยังมีที่จอดรถริมถนนรอบๆ อุทยานอีกด้วย
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม