[Tempel van de Hemel Park] Een gids voor het Tempel van de Hemel Park in Peking, inclusief vervoer en toegangsprijzen. Na het lezen hiervan heb je geen gids meer nodig.
Het Hemeltempelpark bevindt zich op nummer 1, Tiantan East Lane, Dongcheng District, Peking. Het was een heilige plaats waar keizers van de Ming- en Qing-dynastieën offers brachten aan de Hemel en baden voor een goede oogst. Het is het grootste nog bestaande complex van offergebouwen voor de Hemel, gebouwd tussen het vierde en achttiende regerings…
![[Tempel van de Hemel Park] Een gids voor het Tempel van de Hemel Park in Peking, inclusief vervoer en toegangsprijzen. Na het lezen hiervan heb je geen gids meer nodig.](/public/media/b1213bedb9675e74283eef43.webp)
Het Hemeltempelpark bevindt zich op nummer 1, Tiantan East Lane, Dongcheng District, Peking. Het was ooit een heilige plaats waar keizers van de Ming- en Qing-dynastieën offers brachten aan de Hemel en baden voor een goede oogst. Het is het grootste nog bestaande complex van offergebouwen voor de Hemel, gebouwd tussen het vierde en achttiende regeringsjaar van Yongle (de regeertitel van keizer Yongle van de Ming-dynastie), gelijktijdig met de Verboden Stad. De bouw duurde 14 jaar en het complex heeft een geschiedenis van meer dan 600 jaar. Met een oppervlakte van 273 hectare is het 3,7 keer zo groot als de 72 hectare van de Verboden Stad. Het altaargebied is cirkelvormig in het noorden en vierkant in het zuiden, wat het concept "de hemel is rond en de aarde is vierkant" symboliseert. De term Hemeltempel is een algemene benaming; het bestaat feitelijk uit twee altaren: het cirkelvormige heuvelaltaar in het zuiden en het gebedsaltaar voor een goede oogst in het noorden. De keizers van de Ming- en Qing-dynastieën hechtten groot belang aan de offerrituelen aan de Hemel en bezochten persoonlijk elk jaar de Tempel van de Hemel. Op 1 januari 1918 werd de Tempel van de Hemel opengesteld voor het publiek als park, waardoor gewone burgers dit eens zo streng bewaakte koninklijke heiligdom konden betreden.
Het Tempel van de Hemel Park heeft vier ingangen: de Oostpoort, de Zuidpoort, de Westpoort en de Noordpoort. Dit artikel beschrijft de bezienswaardigheden langs de route, beginnend bij de Oostpoort en eindigend bij de Westpoort. Belangrijke bezienswaardigheden zijn onder andere: het Noordelijke Slachtpaviljoen, de Zeven Sterrenstenen, de Tweeënzeventig Lange Gangpaden, de Noordelijke Keuken, de Cipres die de Acacia omarmt, de Hal van Gebed voor een Goede Oogst, de Danbi-brug, de Negen Drakencipressen, de Echomuur (Keizerlijke Kluis), het Ronde Heuvelaltaar, het Vastenpaleis, het Bureau voor Goddelijke Muziek en het Dubbelringpaviljoen voor een Lang Leven. Als u de bovenstaande volgorde van binnenkomst en vertrek niet aanhoudt, kunt u de bijbehorende beschrijvingen van elke bezienswaardigheid in het artikel lezen.
▼Reisgids voor Peking▼
De 10 belangrijkste bezienswaardigheden in Peking die je absoluut moet bezoeken, plus gedetailleerde reistips om valkuilen te vermijden!
[Accommodatie-aanbevelingen in Peking] Classificatie en rangschikking van de belangrijkste hotelketens in Peking!
[Reisgids Peking] Bezienswaardigheden die je gezien moet hebben, accommodatie, eten en kosten
Attracties in het Tempel van de Hemel Park
Noordelijk Slachthuis
Nadat u uw tickets heeft gekocht en uw kaart bij de Oostpoort van de Tempel van de Hemel heeft gescand, loopt u ongeveer 200 meter naar het Binnenaltaar, waar de meeste belangrijke attracties van het park zich bevinden. Loop door de muur van het Binnenaltaar en sla rechtsaf om de eerste attractie te bereiken, het Noordelijke Slachtpaviljoen.
Het Noordelijke Slachtpaviljoen (dat is opgedeeld in het Noordelijke Slachtpaviljoen en het Zuidelijke Slachtpaviljoen) bevindt zich aan de oostzijde van het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst, naast de Noordelijke Keuken. De Noordelijke Keuken bevindt zich ten westen ervan. Het Noordelijke Slachtpaviljoen bestaat uit een bergpoort en een slachthal met twee verdiepingen, een groen geglazuurd pannendak en een blauwe bakstenen vloer.
Het Noordelijke Slachtpaviljoen was de plaats waar vee werd geslacht voorafgaand aan koninklijke offers. Tijdens het offer aan de Hemel werden de dieren, om ervoor te zorgen dat ze intact bleven, gedood door met een grote houten hamer op hun hoofd te slaan. Na de slachting ondergingen de dieren een voorbereidende bewerking bij de oven en in het spoelbad in de hal, waarna ze via een lange gang naar de Goddelijke Keuken werden vervoerd voor verdere verwerking.
De tentoonstellingsruimte in het Noordelijke Slachtpaviljoen beslaat een oppervlakte van 280 vierkante meter, waarvan 90 vierkante meter de locatie zelf is. Er worden voornamelijk grote culturele artefacten tentoongesteld, zoals gordingen van nanmu-hout en stenen inscripties, maar ook historische overblijfselen zoals kookpotten en kachels die gebruikt werden bij offerrituelen en het dierenwasbad.
Zevensterrensteen
Na een bezoek aan het North Slaughter Pavilion keert u terug naar het startpunt en loopt u ongeveer 100 meter in zuidwestelijke richting naar de tweede bezienswaardigheid: de Seven Star Stone.
De Zeven Sterrenstenen van de Tempel van de Hemel vormen een beroemde bezienswaardigheid in het Tempel van de Hemel Park. Ze bestaan uit zeven grote stenen en één kleine steen, gerangschikt volgens de richting van de Grote Beer. Deze stenen werden oorspronkelijk geplaatst door keizer Jiajing van de Ming-dynastie om feng shui te onderdrukken en de keizerlijke troon en een lang leven te beschermen. Keizer Jiajing geloofde dat de zuidoostelijke hoek van de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst te open en ongunstig was voor feng shui, en plaatste daarom zeven grote stenen om dit te onderdrukken. Tijdens het bewind van keizer Qianlong van de Qing-dynastie werd, om het concept van één Chinese natie te symboliseren, een kleine steen toegevoegd aan de noordoostelijke hoek, waardoor de huidige opstelling van acht stenen ontstond. Deze stenen dienen niet alleen om feng shui te onderdrukken, maar symboliseren ook de Grote Beer en hebben een diepe culturele betekenis. De Zeven Sterrenstenen zijn van uitstekende kwaliteit, zorgvuldig gehouwen en hebben prachtige patronen. Hoewel ze hier al honderden jaren staan, vertonen deze stenen geen tekenen van verwering. Hoewel deze stenen er misschien gewoon uitzien, nemen ze een belangrijke plaats in in de geschiedenis en cultuur van de Tempel van de Hemel en zijn ze een van de bezienswaardigheden die bezoekers absoluut moeten zien.
Tweeënzeventig gangen
Op 90 meter ten noorden van de Zevensterrensteen bevindt zich de bezienswaardigheid De Tweeënzeventiggang, die het Noordelijke Slachtpaviljoen, de Goddelijke Keuken en het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst met elkaar verbindt.
De Tweeënzeventiggang is 5 meter breed en 295 meter lang en telt in totaal 72 kamers. De gang heeft ramen aan de voorzijde en muren aan de achterzijde, en de dakranden en nokken zijn met elkaar verbonden. Het is een afgesloten doorgang die het Slachtpaviljoen, de Goddelijke Keuken en het Goddelijke Voorraadhuis verbindt met het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst. Op de avond voor het offer worden alle offergaven die nodig zijn voor de ceremonie, zoals jade, zijde, offerdieren en andere voorwerpen, via de gang naar het altaar gedragen.
Nu zie je een lange gang met een muur aan de ene kant en banken waar bezoekers aan de andere kant kunnen uitrusten. Maar tijdens de Ming- en Qing-dynastieën zag het er anders uit, en werd het ook niet de "Zevenenzeventig Lange Gang" genoemd; het heette toen de "Zevenenzeventig Aaneengesloten Kamers". Omdat het oorspronkelijk ontworpen en gebouwd was om offergaven te vervoeren voor de ceremonie van het Gebed voor een Goede Oogst, stond het algemeen bekend als de "Gang voor Offergroenten". Om de offergaven schoon te houden en te voorkomen dat ze besmet raakten door wind, zand, regen en sneeuw, had deze "Gang voor Offergroenten" een raamkozijn aan de ene kant en een muur aan de andere kant. Hoewel er geen scheidingswanden in het midden waren en de gang volledig onbelemmerd was, was het een volledig afgesloten gang.
Tijdens de grote renovatie van de Tempel van de Hemel in 1935 werden de drempels, ramen en muren verwijderd en werden de afgesloten gangen omgevormd tot open looproutes.
Meesterkok
Als je van oost naar west door de gang loopt, kom je langs de Goddelijke Keuken, een plek waar beelden van goden werden bewaard en offergaven werden voorbereid.
In het Tempel van de Hemel bevinden zich twee heilige keukens: de Keuken van het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst (Noordelijke Keuken) en de Keuken van het Ronde Altaar (Zuidelijke Keuken). De Noordelijke Keuken werd gebouwd in het 18e jaar van de Yongle-regering van de Ming-dynastie (1420) en ligt aan de oostzijde van het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst, verbonden met het altaar door een lange gang. Als men de binnenplaats van de Noordelijke Keuken betreedt, ziet men dat de hoofdhal het Goddelijke Opslaghuis is, de oostelijke hal de Linker Keuken en de westelijke hal de Rechter Keuken.
Voor de Oosthal staat een paviljoen met een verhoogd dak, waarin zich een "Zoete Bron" bevindt.
In het verleden werd het Goddelijke Opslaghuis (神库) in het paleis ingericht met offergaven (笾豆案). De dag voor het offer ging de keizer er persoonlijk heen, of stuurde een functionaris om hem te vertegenwoordigen, om de offergaven te inspecteren en te controleren of alles gereed was. De Goddelijke Keuken (神厨) was specifiek verantwoordelijk voor de bereiding van offergaven zoals vee, wijn en ceremoniële gerechten voor de ceremonie van het Gebed voor een Goede Oogst. Het verwerkte het vee en andere ingrediënten die vanuit het Slachtpaviljoen (宰牲亭) werden aangeleverd tot verschillende offergaven voor het ritueel.
De Noordkeuken wordt momenteel gebruikt als de "Tentoonstelling van Culturele Relikwieën van de Tempel van de Hemel". De tentoonstelling, met als thema "Hemel, Aarde, Mens en Harmonie", toont kostbare culturele relikwieën uit de collectie van de Tempel van de Hemel, waaronder offerrituelen, muziekinstrumenten van de Zhonghe Shaoyue-muziek, kostuums en meubilair en gebruiksvoorwerpen die de keizer gebruikte tijdens zijn vastenrituelen.
Cipres die de acacia omarmt
Tussen de Goddelijke Keuken en het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst staat een cipres die meer dan 590 jaar oud is. Midden in de cipres groeit een acacia, wat het pittoreske tafereel 'Cipres omarmt acacia' oplevert.
De cipres, geplant tijdens het bewind van Yongle van de Ming-dynastie, is een originele cipres van de Tempel van de Hemel. De stam vertakt zich op ongeveer een meter hoogte en vormt meerdere stammen met talloze takken, die hoog en trots overeind staan. Een acacia, eveneens meer dan een eeuw oud, met een diameter van 70 centimeter, groeit parasitair op het vertakkingspunt van de hoofdstam. De kruin van de acacia is als een paraplu, met dichte takken en overvloedige schaduw, en vormt een uniek en beroemd landschap binnen de Tempel van de Hemel, waar de acacia en de cipres elkaar omarmen. Zowel de Chinese acacia als de Chinese cipres zijn officiële stadsbomen van Peking, en deze omarmende acacia en cipres getuigen van hun harmonieuze samenleven en wederzijdse welvaart.
Gebedshal voor een goede oogst
Als u vanaf de Cipres Omarmende Acacia de lange gang ten zuiden van de acacia inloopt, rechtsaf slaat en rechtdoor loopt, komt u bij de Hal van Gebed voor een Goede Oogst, de meest centrale attractie in het Tempel van de Hemel Park. De Hal van Gebed voor een Goede Oogst heeft drie ingangen: oost, zuid en west. De attractie is dagelijks geopend vanaf 8:00 uur.
De Hal van het Gebed voor een Goede Oogst, gebouwd in het 18e jaar van de regering van Yongle (1420), heette aanvankelijk de "Hal van het Grote Offer", een rechthoekige hal die werd gebruikt voor de gezamenlijke verering van Hemel en Aarde. In het 24e jaar van de regering van Jiajing (1545) werd deze omgevormd tot een ronde hal met drie dakranden, waarvan het dak bedekt was met geglazuurde tegels in drie kleuren: blauw bovenaan, geel in het midden en groen onderaan, als symbool voor Hemel, Aarde en alle dingen. De naam werd toen veranderd in "Hal van het Grote Offer". In het 16e jaar van de regering van Qianlong (1751) werden de driekleurige tegels vervangen door uniforme blauwe tegels en een gouden dak, waarna de hal officieel de "Hal van het Gebed voor een Goede Oogst" werd genoemd, een speciaal gebouw voor het bidden om een goede oogst in de eerste maand van de lente (januari).
De Hal van Gebed voor een Goede Oogst is 38,2 meter hoog en heeft een diameter van 24,2 meter. De binnenruimtes worden respectievelijk gesymboliseerd door de vier seizoenen, de twaalf maanden, de twaalf perioden van twee uur en de sterrenbeelden aan de hemel.
De basis van de Hal van Gebed voor een Goede Oogst is een cirkelvormig stenen platform met drie niveaus. Binnen de drie treden aan de voorzijde bevinden zich enorme bas-reliëfs, bekend als de Danbi-steengravures. Van onder naar boven beelden de gravures het volgende uit: gunstige wolken boven bergen en zeeën, twee feniksen boven bergen en zeeën, en twee draken boven bergen en zeeën. De patronen op de afwateringsgaten van elk niveau komen overeen met de inhoud van de bas-reliëfs. Het cirkelvormige, drievoudig gewelfde, piramidevormige dak van de Hal van Gebed voor een Goede Oogst loopt taps toe naar boven en is volledig bedekt met blauw geglazuurde tegels als symbool voor de hemel. Bovenaan bevindt zich een vergulde bekroning; omhoogkijkend ziet men een caissonplafond met draken en feniksen, met een centraal motief van gunstige draken en feniksen.
Het enorme, drielaagse dak van de Hal van Gebed voor een Goede Oogst wordt ondersteund door 28 pilaren in de hal. De vier middelste pilaren worden de Drakenbronpilaren genoemd en vertegenwoordigen respectievelijk de lente, zomer, herfst en winter. De twaalf vakken, afgebakend door de twaalf roodgelakte en gouden pilaren rondom de Drakenbronpilaren, symboliseren de twaalf maanden van het jaar. De vierentwintig vakken in de twee buitenste ringen vertegenwoordigen de vierentwintig zonnetermen van het jaar. Tegelijkertijd symboliseren deze 28 grote pilaren ook de achtentwintig sterrenbeelden aan de hemel.
De huidige inrichting van de hal is gerestaureerd naar de oorspronkelijke staat uit de Xianfeng-periode van de Qing-dynastie. Op de drakentroon vooraan bevindt zich een plaquette van de Hemelse Opperkeizer, een combinatie van Mantsjoe- en Han-schrifttekens. Op de stenen platforms aan de linker- en rechterkant liggen de plaquettes van de eerste acht keizers van de Qing-dynastie.
Net als bij de jaarlijkse offerceremonie aan de Hemel, werd deze plek gebruikt om te bidden voor een goede oogst. Op de dag van de ceremonie speelde een orkest muziek op het platform buiten de hal. De keizer, gekleed in offergewaden, betrad de tempel devoot, boog diep voor de voorouderlijke gedenkplaten en bad tot de Hemel. Vervolgens bracht hij de offergaven naar de wierookbrander en de brandstapel buiten de Gebedspoort in het oosten om ze te verbranden en naar het Hemelse Paleis te sturen. De rituelen voor het bidden voor een goede oogst waren vergelijkbaar met die van de offerceremonie aan de Hemel.
Huanggan-zaal
Ten noorden van de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst bevindt zich een bijgebouw met een vergelijkbare functie als de Keizerlijke Hemelkluis, namelijk de opslagplaats van de voorouderlijke tabletten van het Altaar van het Gebed voor een Goede Oogst. Dit is de Hal van de Keizerlijke Hemelkluis.
De Hal van het Gebed voor een Goede Oogst is de "Hemelse Schatkamer" van het Altaar van het Gebed voor een Goede Oogst. De gedenkplaten van de "Opperste Keizer van de Hemel" en de voorouderlijke gedenkplaten van de keizer, die normaal gesproken in de hal werden bewaard, werden daar alleen geplaatst op de dag vóór de ceremonie van het Gebed voor een Goede Oogst. De keizer bracht persoonlijk wierookoffers en voerde het ritueel uit om de goden aan te roepen, waarna functionarissen van het Hof van Keizerlijke Offers de gedenkplaten respectvol naar de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst in een drakenpaviljoen brachten. De hal werd gebouwd in het achttiende jaar van de regering van Yongle (1420) en is een hal met vijf traveeën en een schilddak bedekt met blauwe geglazuurde dakpannen. Aan de noord- en zuidkant van de westelijke muur die de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst omringt, bevinden zich twee poorten, van zuid naar noord: de Poort van Zestig Jaar en de Poort van Zeventig Jaar.
De keizer moest te voet van de hoofdweg (Danbi-brug) naar het altaar lopen om te bidden voor een goede oogst. In het zevenendertigste jaar van Qianlongs regering (1772) bereikte de keizer de leeftijd van zestig jaar en vond hij dat hij dit niet meer kon. Daarom werd deze poort speciaal geopend om de looplast van de keizer te verlichten, en deze werd de "Poort van de Zestigjarige" genoemd.
In 1781, het zesenveertigste jaar van de regering van keizer Qianlong, toen hij zeventig jaar oud was, stelden ambtenaren voor om een kleine zijpoort aan de westkant van de Keizerlijke Voorouderhal te bouwen, zodat de keizer deze kon gebruiken voor offerrituelen en de loopafstand kon verkorten. Qianlong stemde hier direct mee in. Hij vreesde echter dat al zijn nakomelingen deze poort zouden gebruiken, wat zou leiden tot laksheid en gebrek aan respect. Daarom vaardigde hij een edict uit waarin hij verduidelijkte dat "vanaf nu alleen nakomelingen die de leeftijd van zeventig jaar bereiken, deze poort mogen gebruiken om binnen te komen of te vertrekken." Vandaar de naam "Poort van de Zeventig Jaar". Na Qianlong bereikte echter geen enkele Qing-keizer een hoge leeftijd; in werkelijkheid heeft alleen keizer Qianlong zelf deze poort ooit gebruikt.
Danbi-brug
Na een bezoek aan de Hal van Gebed voor een Goede Oogst, verlaat u het gebouw via de zuidpoort en loopt u naar het zuiden tot u de Danbi-brug bereikt, die de Hal van Gebed voor een Goede Oogst verbindt met het Ronde Altaar.
De Danbi-brug, 360 meter lang, is een imposante laan op 4 meter boven de grond die de Tempel van Gebed voor een Goede Oogst verbindt met het Ronde Altaar. Onder het centrale deel van de laan loopt een gewelfde doorgang van oost naar west, vandaar de naam. De brug is 30 meter breed. Het centrale, met stenen bestrate pad is het "Goddelijke Pad", gereserveerd voor de Jade Keizer; het met bakstenen bestrate oostelijke pad, het "Keizerlijke Pad", was eveneens voor de keizer bestemd. Hooggeplaatste ambtenaren en ministers mochten alleen het westelijke "Koninklijke Pad" gebruiken, wat duidelijk de rang en status aangaf. De Danbi-brug helt van noord naar zuid, waardoor degenen die naar het noorden lopen het gevoel hebben dat ze naar de hemel opstijgen.
Waarom wordt de Danbi-brug een brug genoemd, terwijl het slechts een doorgang is? Er zijn twee verklaringen. De eerste is dat het wegdek van zuid naar noord afloopt, trapsgewijs oplopend, als een brug die verbinding maakt met de hemel. De tweede is dat er een poort onder de weg is voor vee, vergelijkbaar met een viaduct, vandaar de naam "brug". Over die poort gesproken: vóór de offers werden runderen en schapen door een boogvormige poort onder de brug gedreven naar een slachthuis op 500 meter afstand, waar ze werden geslacht en als offergaven werden aangeboden. Daarom werd deze doorgang ook wel de "Poort van de Hel" genoemd, omdat er, eenmaal binnen, geen kans op overleven was.
Negen Draken Cipressen
Nadat u de Danbi-brug bent overgestoken en door de Chengzhen-poort bent gegaan, ziet u de Echo-muur en de Keizerlijke Hemelkoepel tegenover u. In de noordwestelijke hoek buiten de Echo-muur staat een eeuwenoude boom van 8,5 meter hoog, namelijk de Negen Drakencipres.
De Negen Drakencipres is een cipres van meer dan 600 jaar oud. De stam heeft een zeer uniek nerfpatroon, vol groeven en kronkels, die doen denken aan negen opgerolde draken die spelen. De naam Negen Drakencipres is dan ook geen overdrijving. De Negen Drakencipres heeft groene naalden en bladeren, oud en vitaal. De verticale groeven in de stam verdelen de boom in verschillende takken die omhoog kronkelen, net als negen opgerolde draken die zich majestueus en klaar voor actie oprijzen en zich oprollen.
Er bestaan twee legendes over de Negen Draken Cipres. Volgens de ene legende bezocht keizer Qianlong op een gegeven moment de Hemeltempel om offers te brengen en inspecteerde hij de Keizerlijke Hemelgewelf. In een waas hoorde hij een geluid van achter de westelijke hal van het Hemelgewelf. Hij volgde het geluid en ontdekte negen slangen die hulde brachten. Keizer Qianlong zag hoe de negen slangen naar de buitenkant van de altaarmuur zwommen en verdwenen. Toen hij opkeek, zag hij tot zijn verbazing de Negen Draken Cipres trots staan. Hij besefte dat de Negen Draken Cipres een goddelijke slang was, getransformeerd en door de Hemel gezonden om de offertabletten te bewaken. Een andere legende vertelt dat deze plek in de vroege Ming-dynastie, voordat het Ronde Heuvelaltaar werd gebouwd, zich bevond naast de weg buiten de Zuidpoort van de Hemeltempel. Wanneer de keizer naar het altaar kwam om zijn respect te betuigen, stapte hij van zijn koets af niet ver ten westen van de Negen Draken Cipres. De Negen Draken Cipressen stonden daar eerbiedig voor de poort, langs de weg, vandaar de naam "Negen Draken Verwelkomen de Heilige".
Keizerlijke Hemelgewelf en Echomuur
Als je vanaf de kant van de Negen Draken Cipressen naar het zuiden gaat, bereik je de Keizerlijke Hemelkluis en de Echomuur.
De Keizerlijke Hemelgewelf werd gebouwd in het negende jaar van de Jiajing-regering (1530). Aanvankelijk was het een rond gebouw met een dubbel dak en diende het als de hoofdhal van de Hemelse Schatkamer van het Ronde Heuvelaltaar. Het werd gebruikt om de goden te huisvesten die werden vereerd tijdens de grote ceremonies van de Hemelverering. In het zeventiende jaar van de Jiajing-regering (1538) werd het hernoemd tot "Keizerlijke Hemelgewelf". In het zeventiende jaar van de Qianlong-regering (1752) werd het herbouwd in zijn huidige vorm.
De Keizerlijke Hemelkoepel heeft een geschiedenis van meer dan vierhonderd jaar. De hal is 19,5 meter hoog en heeft een diameter van 15,6 meter aan de basis. Het is een constructie van baksteen en hout, ondersteund door acht dakrandpilaren. Het dak heeft geen horizontale balken, maar talloze lagen consoles die op elkaar gestapeld zijn, waarbij het plafond geleidelijk smaller wordt en een prachtige koepel vormt. Op de stenen troon in het midden van de hal staat de gedenkplaat van de Opperste Keizer van de Hemel; op de stenen platforms links en rechts van de troon staan de gedenkplaten van de voorouders van de keizer. In de oostelijke en westelijke zijhallen buiten de hoofdhal bevinden zich de gedenkplaten van de goden van de zon, de maan, de sterren, de wolken, de regen, de wind en de donder.
De ronde muur rondom de Keizerlijke Hemelkoepel is de beroemde Echomuur. Deze muur heeft een omtrek van 193,2 meter, een diameter van 61,5 meter, een hoogte van 3,72 meter en een dikte van 0,9 meter. De bijzonderheid ervan schuilt niet in het uiterlijk, maar in een opmerkelijk akoestisch fenomeen. Als twee mensen achter de muur staan, achter de oost- en westzijde van de binnenplaats, beiden naar het noorden gericht en zachtjes tegen de muur spreken, kunnen ze een gesprek voeren alsof ze aan de telefoon zijn – een werkelijk wonderbaarlijk en fascinerend fenomeen. Zo heeft de Echomuur zijn naam gekregen.
Ronde heuvel
Ten zuiden van de Echomuur bevindt zich het Ronde Heuvelaltaar, waar keizers vroeger elke winterzonnewende een grootse ceremonie hielden om de Hemel te aanbidden, algemeen bekend als het Altaar van de Hemel.
Het ronde altaar werd gebouwd in het negende jaar van de Jiajing-regering (1530). Elk jaar op de winterzonnewende werd er een grootse ceremonie gehouden ter ere van de Hemel op het platform, dat algemeen bekend staat als het Hemelvereringsplatform. Aanvankelijk was het een rond platform van blauw geglazuurde tegels. Het werd uitgebreid in het veertiende jaar van de Qianlong-regering (1749), waarbij de blauw geglazuurde tegels werden vervangen door witte marmeren balustrades en een groen stenen platform. Het aantal stenen treden, het aantal stenen op elk niveau van het platform en het aantal stenen balustrades op het ronde altaar zijn allemaal veelvouden van negen. Elk niveau heeft negen treden, die overeenkomen met de "negen hemelen". Door het herhaalde gebruik van het getal negen wordt de opperste status van de Hemel benadrukt.
In het midden van het altaar bevindt zich een uitstekende, ronde steen, de zogenaamde Hemelse Hartsteen. Daar omheen bevindt zich een eerste ring van negen grote, waaiervormige stenen platen, een tweede ring van achttien, enzovoort, met de buitenste negende ring die precies achttien platen bevat. De omringende muren, die voor iedereen zichtbaar zijn, zijn door middel van trappen in vier secties verdeeld, elk met negen platen. De middelste sectie heeft achttien platen en de onderste sectie zeventien. Is dit allemaal toeval? Natuurlijk niet. Volgens de Yin-Yang-leer en de theorie van de Vijf Elementen is negen het ultieme Yang-getal, en daarom gebruikten ambachtslieden uit de oudheid dit getal om het altaar een gevoel van verhevenheid te geven.
Het ronde altaar op de heuvel heeft twee omringende muren, waardoor de buitenmuur vierkant en de binnenmuur rond is, in overeenstemming met het concept van een ronde hemel en een vierkante aarde. Elke muur heeft vier sets Lingxing-poorten, genummerd Taiyuan, Zhaoheng, Guangli en Chengzhen vanaf het oosten, met drie poorten in elke set, wat neerkomt op een totaal van 24 poorten, bekend als de "Jadepoorten in de Wolken". De Lingxing-poorten verschillen allemaal in grootte, omdat de centrale poort gereserveerd is voor goden en daarom hoog is; de keizer kan alleen door de poort aan de linkerkant naar binnen; en andere functionarissen kunnen alleen door de kleinste poort aan de rechterkant.
In de zuidwestelijke hoek van het ronde altaar op de heuvel staat een zeer hoge houten paal, de zogenaamde Lantaarnpaal, waaraan lantaarns werden gehangen tijdens de Hemelvereringsceremonie. Waarom werden er lantaarns opgehangen voor de Hemelvereringsceremonie? Omdat de ceremonie niet overdag plaatsvond, maar zeven kwartieren voor zonsopgang, om 4:15 uur 's ochtends. In de pikdonkere winternacht, terwijl gewone mensen nog diep in slaap waren, kwam de keizer de ceremonie uitvoeren – een hele opgave! Het ophangen van lantaarns ter verlichting leek dan ook logisch. De verlichting van de keizer was echter buitengewoon; het moesten wel "gunstige lantaarns zijn die helder schijnen". De paal was negen zhang, negen chi en negen cun hoog. Niet alleen de paal was ongebruikelijk, maar ook de lantaarns waren buitengewoon, met een hoogte van twee meter en een diameter van twee meter en zes fen. Maar het meest bijzondere was de opgerolde, draakvormige kaars binnenin, een meter en drie fen lang en dertig centimeter in diameter, die twaalf uur lang onafgebroken kon branden zonder bijgesneden te hoeven worden of kaarsvet te verliezen. Het was de speciale kaars van de keizer voor de hemelaanbiddingsceremonie. Oorspronkelijk waren er drie lantaarnpalen; slechts één is gerestaureerd, van de andere twee zijn alleen nog de stenen lantaarnvoeten overgebleven.
In de zuidoostelijke hoek van het ronde altaar bevindt zich een groen gebouw, de zogenaamde Brandende Vuuroven. De Brandende Vuuroven is een enorme ronde bakstenen oven, opgetrokken uit groene geglazuurde tegels, met negen treden aan elke zijde. Wanneer de grote ceremonie ter ere van de Hemel begint, wordt een gereinigd kalf op de oven geplaatst en samen met dennentakken en riet verbrand om de Hemelse God te verwelkomen. Deze ceremonie staat bekend als "Brandend Vuur ter Verwelkoming van de Keizergod".
De brandoven is een ijzeren oven die gebruikt werd om offergaven te verbranden. Er zijn acht brandovens in de Tempel van de Hemel, die gebruikt werden om offergaven te verbranden voor de schrijnen van de eerste acht keizers van de Qing-dynastie.
Vastenpaleis
Loop ongeveer 320 meter westwaarts vanaf het ronde altaarheuvel, ga dan noordwaarts door drie poorten, loop 200 meter en u bereikt het Vastenpaleis in het westen.
Het Zhaigong-paleis, gebouwd in 1420 (het 18e regeringsjaar van Yongle), was het exclusieve paleis van de keizer voor vasten. Drie dagen vóór de ceremonie moest de keizer vasten in het Zhaigong-paleis, waarbij hij zich onthield van vlees, alcohol, muziek, het binnenpaleis, criminele zaken, ziekte en rouw, als teken van zijn eerbied. De groene tegels in de zuidwestelijke hoek van het Altaar van Gebed voor een Goede Oogst, gericht naar het oosten, symboliseerden de onderwerping van de keizer aan de Hemel en zijn plechtige nederigheid. Het Zhaigong-paleis had een vierkante plattegrond en besloeg bijna 40.000 vierkante meter. Binnenin bevonden zich gebouwen voor ceremoniële, residentiële, dienst- en veiligheidsdoeleinden, waaronder de Balkloze Hal, het Slaappaleis, het Paviljoen met Bronzen Beelden, de Klokkentoren, wachthuizen en patrouillegangen. Het Zhaigong-paleis had een strakke indeling en een elegante omgeving, beschermd door twee lagen paleismuren en twee grachten.
De klokkentoren bevindt zich in de noordoostelijke hoek van het Zhaigong-paleis. Tijdens de Ming-dynastie werd in het Zhaigong-paleis een houten frame geplaatst waaraan een bronzen klok hing. Deze klok werd geluid om de keizer te verwelkomen en uit te zwaaien wanneer hij het paleis betrad of verliet. In het achtste regeringsjaar van keizer Qianlong (1743) werd een twee verdiepingen tellende klokkentoren met een schilddak gebouwd, waarin een grote, eenvoudige klok hing die tijdens de regering van Yongle was gegoten en de naam "Taihe-klok" kreeg. De klok is enorm en robuust, en het geluid ervan is zacht en welluidend. Vóór grote ceremonies begon de klok te luiden wanneer de keizer het Zhaigong-paleis verliet en stopte met luiden wanneer hij het altaar bereikte.
Shenle-afdeling
Verlaat het paleis via de oostelijke poort, loop 100 meter naar het zuiden en sla vervolgens linksaf (300 meter) naar het westen om het Shenleshu (Bureau voor Goddelijke Muziek) te bereiken.
Het Shenle Shu (Bureau voor Goddelijke Muziek) is een van de gebouwen in de Tempel van de Hemel, gelegen aan het westelijke buitenaltaar. Het diende tijdens de Ming- en Qing-dynastieën als oefenplaats voor offermuziek en rituelen en stond in die periodes bekend als de hoogste instelling voor muziek- en ritueelonderwijs. Het Shenle Shu ontstond in het 18e jaar van de regering van Yongle (1420) en heette aanvankelijk Shenle Guan (Paviljoen voor Goddelijke Muziek). Het paviljoen bevatte talloze zalen en gebouwen, een prachtige omgeving, en omvatte theehuizen en apotheken; het stond ook bekend als de Taoïstische Tempel van de Tempel van de Hemel. In het 8e jaar van de regering van Qianlong (1743) werd Shenle Guan hernoemd tot Shenle Suo (Bureau voor Goddelijke Muziek). In het 19e jaar van de regering van Qianlong (1754) kreeg het officieel de naam Shenle Shu. Het Shenle Shu is rechthoekig en bevindt zich aan het zuidwestelijke buitenaltaar, met de wang naar het oosten. De belangrijkste gebouwen zijn de Ningdian (Hal van de Geconcentreerde Vreugde) en de Xianyoudian (Hal van de Manifestatie van Zegeningen), die alle met elkaar verbonden zijn door gangen. De gangen hebben poorten aan de oost-, noord- en zuidzijde, en voor de Ningxidian (Hal van de Geconcentreerde Vreugde) is een plein aangelegd.
Het Bureau voor Goddelijke Muziek (Shenleshu) is een extra betaalde attractie in het Tempel van de Hemel Park. Tickets voor het Bureau voor Goddelijke Muziek zijn niet inbegrepen bij het combiticket voor het Tempel van de Hemel Park en moeten apart worden gekocht voor 10 yuan. Het Bureau voor Goddelijke Muziek herbergt diverse historische tentoonstellingsruimtes met muziekinstrumenten en kostuums van muzikanten en dansers uit de Ming- en Qing-dynastieën, die de culturele en historische context van die tijd weerspiegelen. Daarnaast worden in de Ningxi-zaal van het Bureau voor Goddelijke Muziek elke zaterdag en zondag voorstellingen van "Zhonghe Shaoyue" gegeven.
Dubbele Ring Levensduur Paviljoen
Als je de Tempel van de Hemel verlaat en in noordelijke richting loopt, kom je langs een van de mooiste paden in de Tempel van de Hemel. Ongeveer 200 meter verder naar het noorden bevindt zich het Dubbelringpaviljoen van de Lange Levensduur.
Het Shuanghuan Wanshou Paviljoen bestaat uit twee in elkaar passende, ronde paviljoens met dubbele dakranden. Het paviljoen heeft een unieke en strakke structuur, een waardig en symmetrisch ontwerp en een dak bedekt met pauwblauwe geglazuurde tegels, wat zorgt voor een heldere en vrolijke uitstraling. Het is het enige overgebleven voorbeeld van dit type oude architectuur in China. Volgens de legende werd het gebouwd in 1741 (het zesde regeringsjaar van keizer Qianlong) ter ere van de 50e verjaardag van zijn moeder. De plattegrond van het paviljoen lijkt op een paar perziken en de trappen ervoor hebben de vorm van twee perziktoppen, die symbool staan voor "harmonie, voorspoed en een lang leven". Het paviljoen werd in 1975 naar de huidige locatie verplaatst.
Na een bezoek aan het Shuanghuan Wanshou Paviljoen kunt u de dichtstbijzijnde westelijke uitgang kiezen om het park te verlaten.
Weinig bekende feiten over de Hemelse Aanbiddingsceremonie
Tijdens de Ming- en Qing-dynastieën bracht de keizer hier elk jaar op de winterzonnewende offers aan de hemel. Twee dagen voor de ceremonie vastte de keizer in de Verboden Stad, en op de derde dag, de dag voor de winterzonnewende, vastte hij opnieuw in het Vastenpaleis in de Tempel van de Hemel. Op de winterzonnewende, zeven kwartier voor zonsopgang (rond 4 uur 's ochtends tegenwoordig), werd het tijdstip aangekondigd, vertrok de keizer en begon de klokkentoren in de noordoostelijke hoek van het Vastenpaleis te luiden. Na zich te hebben gewassen en omgekleed op het Aankleedplatform, werden de geestentabletten op hun corresponderende plaatsen op het platform geplaatst, namelijk de zeven sets geestentabletten, de zogenaamde Zeven Tenten; een kalf werd op de houtkachel voor het Ronde Altaar geplaatst en verbrand met dennentakken, en de lantaarns aan de zuidwestelijke lantaarnpaal werden hoog opgehangen, met de opgerolde drakenkaarsen die de hele nacht brandden. Een orkest werd opgesteld op het zuidelijke plein van het platform en speelde de Zhonghe Shao-muziek. Onder begeleiding van burgerlijke en militaire functionarissen begon officieel de ceremonie van het brengen van offers aan de Hemel. De keizer beklom het altaar via de linkerpoort van de Zuidelijke Lingxing, waarna de klokken stopten. Nadat hij aan de zuidkant van het tweede niveau in de erehouding was gaan staan, wachtte hij tot de ceremoniemeester het programma bekendmaakte. Het gebed tot de Oppergod van de Hemel werd hardop voorgelezen. Na de ceremonie werden de offers die voor het altaar lagen naar de brandovens gebracht (offers die van het hoofdaltaar waren verwijderd, werden opnieuw verbrand, waarbij de keizer respectvol toekeek, een gebruik dat "het toezien op de verbranding" wordt genoemd) en de brandstapelovens (er zijn in totaal twaalf brandstapelovens bij het Ronde Altaar; acht zijn van oost naar west aan de noordzijde van de grafkuil geplaatst en twee bevinden zich buiten de oostelijke en westelijke Lingxing-poorten van de binnenmuur. Offers van de secundaire heiligdommen werden naar acht brandstapelovens gebracht om te worden verbrand, terwijl offers van de vier ondergeschikte heiligdommen naar de Lingxing-poorten werden gebracht). De opstijgende rook symboliseert de uitzending naar het Hemelse Hof. Daarna worden ossenstaarten, ossenhaar en ossenbloed naar de grafkuil gebracht en begraven, als symbool voor het niet vergeten van de primitieve gebruiken van de voorouders.
Openingstijden van Temple of Heaven Park
Hoogseizoen: Het park opent om 6:00 uur 's ochtends, de laatste toegang is om 21:00 uur en het park sluit om 22:00 uur. Hoogseizoen: (1 april tot en met 31 oktober van elk jaar)
Buiten het seizoen: Het park opent om 6:30 uur, de laatste toegang is om 21:00 uur en het park sluit om 22:00 uur. Buiten het seizoen (1 november tot en met 31 maart van het volgende jaar).
Attracties: (Gebedshal voor een goede oogst, Echomuur, Rond altaar, Vastenpaleis, Noordelijke keuken, Noordelijk slachtpaviljoen)
Hoogseizoen: Geopend vanaf 8:00 uur, laatste toegang om 17:30 uur, gesloten om 18:00 uur.
Buiten het seizoen: Geopend vanaf 8:00 uur, laatste toegang om 16:30 uur, gesloten om 17:00 uur.
Bovengenoemde attracties zijn elke maandag gesloten (met uitzondering van feestdagen en van 15 juli tot en met 31 augustus).
toegangskaarten voor Temple of Heaven Park
Hal van Gebed voor een Goede Oogst, Ronde Altaarheuvel met Echomuur:
Toegangsprijs: 20 yuan, kortingsticket: 10 yuan
Hoogseizoen: (1 april tot en met 31 oktober van elk jaar)
Toegangsprijs: 15 yuan, Kortingsticket: 7,5 yuan; Combinatieticket: 34 yuan, Kortingsticket: 17 yuan
Buiten het seizoen: (1 november tot en met 31 maart van het volgende jaar)
Toegangsprijs: 10 yuan, Kortingsticket: 5 yuan; Combinatieticket: 28 yuan, Kortingsticket: 14 yuan
✅️Ticketreservering: Reis
Vervoersgids voor Temple of Heaven Park
Oostpoort:Neem buslijn 6, 34, 35, 36, 39, 41, 43, 60, 72, 116, 128 of 599 en stap uit bij station Fahua Temple; of neem buslijn 54, 957 of 958 en stap uit bij station Tiantan Stadium.
Neem metrolijn 5 en stap uit bij station Tiantan East Gate. Gebruik uitgang A.
Zuidpoort:Neem buslijn 36, 53, 62, 122, 958, 141, 200 (binnenring) of 200 (buitenring) en stap uit bij de zuidpoort van de Tempel van de Hemel.
Westpoort:Neem buslijn 2, 20, 36, 53, 71, 72, 90, 93, 120, 622, BRT-lijn 1 of 141 en stap uit bij de westelijke poort van de Tempel van de Hemel.
Neem metrolijn 8 en stap uit bij station Tianqiao. Gebruik uitgang C.
Noordpoort:Neem buslijn 6, 34, 35, 36, 72, 106 of 110 en stap uit bij de Noordpoort van de Tempel van de Hemel.
Parkeerinformatie:Bij de oostelijke ingang van het Tempel van de Hemel is een parkeerplaats aangelegd door het park, waar je 10 yuan per uur betaalt. Er zijn ook parkeerplaatsen langs de wegen rondom het park.
Reisinformatie kan wijzigen. Controleer de actuele openingstijden, reserveringsmogelijkheden en inreisvereisten voordat u op reis gaat.




Reizigersgesprek
Begin het gesprek met een handige tip of een vraag.