Podróż do Chin po swojemu
Odkryj mapę
Cel podróży / Jiangsu

Jiangsu

JiangsuCity – przegląd miasta. Jiangsu to wyjątkowa jednostka, która wymaga odrzucenia uprzedzeń dotyczących granic administracyjnych. Jako prowincja Chin, nie jest jedynie starannie podzielonym fragmentem terytorium administracyjnego, ale cywilizacyjnym…

Jiangsu

Jiangsu

Przegląd miasta

Krajobraz delty rzeki Yangtze w prowincji Jiangsu — Zdjęcie Jasona Hu

Jiangsu to wyjątkowa jednostka, która wymaga odrzucenia uprzedzeń dotyczących granic administracyjnych. Jako prowincja Chin, nie jest jedynie starannie podzielonym fragmentem terytorium administracyjnego, ale eposem cywilizacyjnym pisanym przez tysiąclecia rzekami, jeziorami i morzami. Położone w centrum wschodniego wybrzeża Chin, obejmuje systemy rzeczne Jangcy i Huaihe oraz otacza trzecie co do wielkości jezioro słodkowodne Chin, jezioro Tai, i czwarte co do wielkości, jezioro Hongze. Jego powierzchnia wynosząca 107 200 kilometrów kwadratowych jest poprzecinana gęstą siecią dróg wodnych, tworząc bujny krajobraz miasta wodnego, z równinami stanowiącymi ponad 86% jego powierzchni – co czyni go najbardziej płaską prowincją w Chinach. Pod koniec 2023 roku mieszkało tu ponad 85,26 miliona ludzi, generując PKB w wysokości 12,8 biliona juanów, a gęstość zaludnienia i PKB na mieszkańca niezmiennie plasują się na pierwszym miejscu wśród wszystkich chińskich prowincji.

Administracyjnie Jiangsu jest jedną z 23 prowincji Chińskiej Republiki Ludowej, ze stolicą w Nankinie, „starożytnej stolicy sześciu dynastii”. Sama nazwa „Jiangsu” sugeruje jednak jej wewnętrzną, dwurdzeniową strukturę – wywodzi się ona od pierwszych symboli wczesnej dynastii Qing: „prefektury Jiangning” (dzisiejszy Nankin) i „prefektury Suzhou”. Ten dwurdzeniowy układ przetrwał do dziś i rozwinął się w hierarchiczną, funkcjonalnie uzupełniającą się prowincjonalną macierz miejską. Stolica, Nankin, leży na południowym zachodzie, strzegąc ujścia rzeki Jangcy do linii kolejowej Tianjin-Pukou; pełni funkcję politycznego, naukowego, edukacyjnego i historyczno-kulturalnego centrum prowincji, a jej wpływy sięgają wschodniego Anhui i stanowią główny węzeł komunikacyjny łączący deltę rzeki Jangcy z regionami centralnymi i zachodnimi. Prawdziwym „motorem” gospodarki prowincji jest Suzhou w południowym Jiangsu. To miasto, słynące na całym świecie z klasycznych ogrodów, zbudowało światowej klasy zaawansowaną bazę produkcyjną dzięki potężnym miastom powiatowym, takim jak Kunshan i Zhangjiagang, oraz Parkowi Przemysłowemu Suzhou (chińsko-singapurskiemu projektowi współpracy), którego łączna produkcja gospodarcza stale przewyższa produkcję w stolicy prowincji. Wuxi przoduje w swojej endogenicznej gospodarce prywatnej i przemyśle Internetu Rzeczy, podczas gdy Changzhou stało się siłą napędową nowego sektora energetycznego; razem tworzą prosperujący obszar metropolitalny „Suzhou-Wuxi-Changzhou”. Nantong, położony nad rzeką Jangcy, znany jest jako „pierwsze nowoczesne miasto Chin” i przyspiesza integrację z Szanghajem poprzez przeprawy przez rzekę, pozycjonując się jako brama do północnego skrzydła Szanghaju. Na północ od Jangcy, Yangzhou i Zhenjiang leżą na przeciwległych brzegach, strzegąc skrzyżowania Wielkiego Kanału i Jangcy, niosąc tysiącletnią pamięć o transporcie kanałowym, jak uchwycono w wierszu „Między Jingkou a Guazhou jest zaledwie szerokość rzeki”. Dalej na północ, Huai'an był niegdyś „stolicą Wielkiego Kanału” i siedzibą wicekróla ds. ochrony rzeki; Lianyungang jest wschodnim przyczółkiem Nowego Eurazjatyckiego Mostu Lądowego, zapewniając śródlądowemu zapleczu najwygodniejszy port morski. W Jiangsu nie znajdziesz ani jednego miasta, które monopolizowałoby wszystko; każde miasto wnosi swój własny element gospodarczy i warstwę historyczną do prowincjonalnej mozaiki.

Kontekst historyczny

Historia Jiangsu to długi zwój spleciony z historii naturalnej osadzania się mułu i historii społecznej migracji cywilizacji na południe. Chociaż duże obszary tego lądu były wciąż zanurzone pod wodą setki tysięcy lat temu, początki cywilizacji zaczęły tu rozkwitać już w starożytności.

Cywilizacja prehistoryczna i powstanie Wu i Yue (ok. 5000 p.n.e. – III w. p.n.e.)
Rozproszone pozostałości prymitywnych osad znajdują się wzdłuż dolnego biegu rzek Huaihe i Jangcy. Stanowisko Shunshanji w Sihong cofa historię prehistorycznych osad w Jiangsu o około 8000 lat. Za czasów dynastii Shang i Zhou „Huaiyi” (barbarzyńcy Huai), widziani przez mieszkańców Równin Centralnych, oraz Gouwu i Yuyue na południu Jangcy, zaczęli pojawiać się na scenie historycznej. W XI wieku p.n.e. Taibo i Zhongyong, synowie króla Tai z Zhou, uciekli do Wu i założyli Królestwo Gouwu w Meili, na terenie dzisiejszego Wuxi, przynosząc zaawansowane techniki rolnicze Równin Centralnych i zapoczątkowując proces cywilizacyjny regionu Jiangnan. Późną wiosną i jesienią król Helü z dynastii Wu przeniósł stolicę do Gusu (dzisiejszego Suzhou), gdzie Wu Zixu „zbadał ląd, zbadał wody i stworzył model nieba i ziemi”, aby zbudować miasto, którego położenie pozostało niezmienione do dziś. Ekspansja Wu na północ i wykopanie kanału Hangou, łączącego rzeki Jangcy i Huaihe, nie tylko pozostawiły po sobie legendy o Wzgórzu Tygrysa i Sadzawce Mieczy, ale także stworzyły najwcześniejszy prototyp Wielkiego Kanału.

Jiangnan z czasów Sześciu Dynastii i exodus arystokracji na południe (III–VI w. n.e.)
To była chwalebna era, kiedy Nankin stał się politycznym centrum Chin. W 229 r. n.e. Sun Quan ustanowił swoją stolicę w Jianye (dzisiejszy Nankin), czyniąc Nankin stolicą regionalnego reżimu po raz pierwszy. Później, po upadku Zachodniego Jin, arystokracja Centralnych Równin „przekroczyła południe w swoich szatach i kapeluszach”, a Wschodnie Jin i Południowe Dynastie – Song, Qi, Liang i Chen – kolejno uczyniły Jiankang swoją stolicą. Przez ponad 360 lat Jiankang liczył ponad milion mieszkańców, co czyniło go największym miastem na świecie w tamtym czasie. Nad rzeką Qinhuai, u wejścia do Wuyi Lane, rodziny Wang i Xie były prominentne; Za panowania cesarza Wu z Liang świątynie były wszędzie, a wiersz Du Mu – „Czterysta osiemdziesiąt świątyń Południowych Dynastii, ile wież i pawilonów stoi we mgle i deszczu?” – oddaje zarys tego buddyjskiego raju. W tym czasie zaawansowane techniki wytopu i produkcji papieru z północy napłynęły na południe, a dobrobyt Jiangnan całkowicie odwrócił ekonomiczny model Chin, w którym „ciężka północ, lekkie południe”.

Era kanałów i wielki węzeł komunikacyjny (VII–połowa XIX w. n.e.)
Cesarz Yang z Sui wykopał Wielki Kanał, łącząc systemy rzeczne Haihe, Żółtej Rzeki, Huaihe, Jangcy i Qiantang. Z Jiangsu w centrum osi północ-południe kanału, stał się on aortą chińskiej gospodarki. Za panowania dynastii Tang, Yangzhou, położone na skrzyżowaniu rzeki Jangcy i Wielkiego Kanału, było „najbogatszym miastem pod słońcem, a powiedzenie »najpierw Yangzhou, potem Yizhou« było w powszechnym użyciu”. Za czasów dynastii Ming i Qing dwór zaopatrywał stolicę w ryż z Jiangnan. Huai’an, jako miejsce zbiegu Żółtej Rzeki, Huaihe i Wielkiego Kanału, gościło „Biuro Wicekróla Transportu Zboża” i stało się narodowym centrum dowodzenia transportem zboża; Suzhou, ze swoim tkactwem i handlem jedwabiem, stało się słynnym „Wschodnim Miastem Wody” i „najbardziej prosperującym miejscem w imperium”. Wielki Kanał połączył jedwab z południowego Jiangsu z solą Huaiyang, wtapiając południowe, centralne i północne Jiangsu w życiodajną siłę narodu.

Nowoczesna transformacja i zbawienie przemysłowe (koniec XIX wieku – 1949)
Wraz z upadkiem kanału i rozwojem transportu morskiego, Jiangnan rozpoczął swoją najwcześniejszą, nowoczesną transformację. W 1895 roku wybitny uczony Zhang Jian założył przędzalnię bawełny Dasheng w swoim rodzinnym Nantongu, głosząc „edukację jako ojca, przemysł jako matkę” i przekształcił Nantong w „pierwsze nowoczesne miasto Chin”, ustanawiając wzór dla nowoczesnego budownictwa miejskiego. W tym samym okresie Nankin, stolica Królestwa Niebiańskiego Taiping, która ucierpiała w wyniku licznych wojen, w 1927 roku stał się stolicą Republiki Chińskiej, zapoczątkowując nowoczesny plan urbanistyczny w ramach Planu Stołecznego. W 1928 roku powstał Narodowy Uniwersytet Centralny, będący najważniejszą instytucją edukacyjną w Republice. Yangzhou, stolica handlowa ery kanału, tymczasowo podupadła z powodu zmiany trasy kolei, ale otwarcie wschodniego odcinka Kolei Longhai doprowadziło do rozwoju Lianyungangu jako nowoczesnego portu morskiego.

Współczesna industrializacja, reformy i otwarcie (1949–obecnie)
Po 1949 roku Nankin i Wuxi szybko odrodziły przemysł ciężkiego sprzętu i lekkich tekstyliów w ramach Pierwszego Planu Pięcioletniego. W 1968 roku ukończono most na rzece Jangcy w Nankinie – pierwszy dwupoziomowy most drogowo-kolejowy zaprojektowany i zbudowany przez same Chiny, okrzyknięty „Mostem Dumy”. Prawdziwa transformacja nastąpiła po reformach i otwarciu. W 1984 roku Lianyungang i Nantong znalazły się na liście pierwszych otwartych miast nadmorskich. Przedsiębiorstwa gminne w południowym Jiangsu stały się siłą napędową, tworząc „model Sunan” „opuszczając ziemię, ale nie wieś, wchodząc do fabryki, ale nie do miasta”. W 1994 roku rządy Chin i Singapuru uruchomiły Park Przemysłowy Suzhou na wschodzie Suzhou, który od tego czasu stał się jedną z najbardziej otwartych i najlepiej rozwiniętych stref rozwoju w Chinach. Od początku XXI wieku liczba przepraw przez rzekę gwałtownie wzrosła; Niegdyś potężna Jangcy jest teraz przecinana dziesiątkami mostów i tuneli w Jiangsu, szybko niwelując lukę w rozwoju między północą a południem. Nigdy dotąd żadna epoka nie zbliżyła do siebie tak bardzo obu brzegów wielkiej rzeki.

Dziedzictwo kulturowe

Jiangsu jest „zdecentralizowane” nie tylko pod względem struktury gospodarczej, ale także głęboko zakorzenione w genach kulturowych. W obrębie jednej prowincji rzeki Jangcy i Huaihe dzielą terytorium na trzy główne regiony dialektalne – mandaryński równin centralnych, mandaryński z Jianghuai i chiński wu – tworząc trzy odrębne temperamenty kulturowe: heroiczny styl Chu i Han, elegancję Huaiyang oraz łagodne, melodyjne tony Wu.

Dystrybucja i charakterystyka dialektów
To chyba najbardziej widoczny przejaw wewnętrznego zróżnicowania Jiangsu. Na południe od Jangcy i na wschód od Zhenjiang (z wyłączeniem obszaru miejskiego Nankin) domeną jest język chiński Wu, przy czym dialekt Suzhou reprezentuje klasyczny Wu, znany ze swojej „miękkości, lepkości i melodyjności” oraz pełnego zestawu dźwięcznych inicjałów. W Nankinie, Zhenjiang, Yangzhou, Huai'an, Yancheng i innych regionach mówi się podgrupą Hongchao mandaryńskiego Jianghuai, o falujących tonach; stanowiła ona podstawę mandaryńskiego z dynastii Ming i, będąc położoną na skrzyżowaniu dróg północ-południe, jest dość inkluzywna. Najbardziej wysunięte na północ obszary – Xuzhou i Ganyu w Lianyungang – należą do mandaryńskiego z Równin Centralnych, dzieląc linię z dialektami Szantungu i Henanu, o prostych, serdecznych tonach. Rozmieszczenie tych trzech dialektów precyzyjnie wyznacza geograficzne granice kultury Jiangsu – „heroiczna na północy, wyrafinowana na południu”.

Tradycje ludowe
Zwyczaje ludowe Jiangsu to zwyczaje związane z wodą. Podczas Święta Wiosny, Festiwal Latarni Qinhuai w Nankinie rozświetla noc, a po rzece Qinhuai suną pomalowane łodzie – tradycja ta trwa od czasów Sześciu Dynastii; mieszkańcy Suzhou udają się na ulicę Shantang, aby „wpaść na Nieśmiertelnych”, przepychając się w tłumie, by zyskać szczęście. Festiwal Łodzi Qintong w Taizhou, odbywający się co roku dzień po święcie Qingming, gromadzi setki łodzi z okolicznych wiosek nad jeziorem Qintong; bambusowe słupy sterczą niczym las, a łodzie ścigają się ze sobą, zyskując uznanie uczonych jako „wspaniały spektakl kultury ludowej i panoramę uroku miasta nad wodą”. W tradycyjnych zwyczajach ślubnych i pogrzebowych – od „weselnego lamentu” Gaoyou po „dziewięciodniowe święto” Rugao – przywiązuje się ogromną wagę do rytualnej przyzwoitości. Zgodnie z wierzeniami ludowymi Jiangsu ma charakter politeistyczny: obok powszechnych wierzeń buddyjskich i taoistycznych, rybacy przybrzeżni czczą Mazu, przewoźnicy śródlądowi czczą boga rzeki Jinlonga Sidawanga, a w świątyniach bogów miejskich w całym regionie płoną kadzidła.

Tradycje artystyczne
Jiangsu to wspaniała synteza klasycznej chińskiej estetyki. W operze Kunqu, który narodził się w regionie Kunshan u schyłku dynastii Yuan i na początku dynastii Ming, słynie z eleganckich tekstów i wdzięcznej melodii; jest uważany za „przodka stu oper” i został wpisany w 2001 roku na pierwszą listę arcydzieł ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości UNESCO. Ponadto lokalne gatunki, takie jak opera Yangzhou, opera Wuxi, opera Huai i Jiangsu Bangzi, kwitną, a qingqu (pieśni ludowe) z Yangzhou jest bogatym źródłem melodii ludowych; pieśń „Kwiat jaśminu” stała się stąd znana na całym świecie. W malarstwie i kaligrafii, szkoła Wu, skupiona w Suzhou, przewodziła w czasach dynastii Ming, a „Czterech Mistrzów Ming” (Shen Zhou, Wen Zhengming, Tang Yin i Qiu Ying) otwierało nowe królestwa malarstwa literackiego. Współcześnie „Nowa Szkoła Jinling”, kierowana przez Fu Baoshi, używała pędzla i tuszu do przedstawiania nowych krajobrazów. Sztuka i rzemiosło są tu niezrównane: haft z Suzhou, z jego finezją, elegancją i wyrafinowaniem, plasuje się wśród czterech największych chińskich haftów; meble w stylu dynastii Ming, proste i czyste, są uważane za szczytowe osiągnięcie chińskiej historii meblarstwa; a fioletowo-gliniane czajniki z miasta Dingshu w Yixing od dawna są cenione jako akcesoria na biurko uczonych.

Niematerialne dziedzictwo kulturowe
Jiangsu to jedna z prowincji o najbogatszych zasobach niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Oprócz Kunqu, guqin (szkoły Yushan, Guangling i inne) oraz haftu Suzhou, Nanjing Yunjin (Chmurowy Brokat), wpisany na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO, jest nadal tkany przez rzemieślników na drewnianych krosnach o dużych kwiatach, przy współpracy dwóch osób, które produkują zaledwie 5–6 centymetrów dziennie – „cal brokatu, cal złota”. Brokat Suzhou Song, druk blokowy Yangzhou, wycinanie papieru Jintan, barwienie niebieskiego perkalu Nantong, warzenie octu w Zhenjiang i techniki kulinarne Huaiyang – każdy element niematerialnego dziedzictwa to nie tylko rzemiosło, ale żywa filozofia regionu.

Architektura i krajobraz miejski

Spacerując po Jiangsu, można dostrzec wielowarstwowe nagromadzenie tysięcy lat architektonicznej mądrości. Znajdziemy tu zarówno białe mury i czarne płytki miast wodnych Jiangnan, jak i wspaniałą chińsko-zachodnią fuzję metropolii z czasów Republiki. Skala jest skromna, odsłaniając subtelne, łagodne ciepło.

Tradycyjne style architektoniczne
Rdzeniem tradycyjnej architektury Jiangsu jest „zrodzona z wody”. Południowe Jiangsu jest typowym przykładem miasta wodnego Jiangnan, z domami zwróconymi ku rzece, ulicami z przodu, a rzekami z tyłu. Przeciwpożarowe szczyty są schodkowe i piętrowe, z prostymi „kapturami Guanyin” lub eleganckimi „murami w kształcie końskich głów” zdobiącymi szczyt. Ogrody Suzhou są uosobieniem tradycyjnej filozofii architektonicznej Jiangsu – nie dążą do monumentalnej symetrii, lecz wykorzystują techniki takie jak „pożyczanie scenerii”, „ramowanie scenerii” i „przeciekanie scenerii”, aby tworzyć górskie lasy i wąwozy na niewielkiej przestrzeni. Należy podkreślić, że ogrody Suzhou to nie pojedynczy budynek, lecz zespół dziesiątek ogrodów – Zhuozheng Yuan, Liuyuan, Wangshi Yuan, Canglang Ting i innych – reprezentujących najwyższe artystyczne osiągnięcia prywatnych ogrodów Chin. Położone w centrum Jiangsu miasto Yangzhou łączy w sobie solidność północnego stylu oficjalnego z elegancją domów w południowym Jiangsu. W „Czteroletnich Skalnych Ogródkach” w Ogrodzie Ge można podziwiać unikalną sztukę obróbki kamienia.

Architektura nowoczesna i współczesna
Wraz z otwarciem Szanghaju jako portu traktatowego pod koniec XIX wieku i ustanowieniem Nankinu ​​stolicą państwa na początku XX wieku, Jiangsu doświadczyło fali chińsko-zachodniej fuzji architektonicznej. Wzdłuż ulic Changjiang i Yihe w Nankinie zachowało się wiele rezydencji i budynków ambasad z czasów republiki, z szarymi ceglanymi ścianami i zacienionymi platanami, gdzie eklektyczne style współistnieją z dachami w stylu chińskich pałaców. Muzeum Nankińskie (dawniej Narodowe Muzeum Centralne) jest przykładem połączenia okazałego dachu w stylu pałacowym z czasów dynastii Liao z nowoczesną funkcją. Na ulicy Rong w Wuxi i wzdłuż rzeki Hao w Nantongu, dawne rezydencje pionierów przemysłu łączą werandy w stylu kolonialnym z chińskimi dziedzińcami, odzwierciedlając estetyczne aspiracje stolicy w jej najwspanialszym okresie.

Tkanina miejska
Tkanina miejska Jiangsu przypomina dwustronny haft. W starych obszarach miasta często zachowany jest unikalny układ przestrzenny „rzeka-droga-dom”. Stare miasto w Suzhou, na przykład, nadal ściśle trzyma się podwójnego układu szachownicy – ​​lądu i wody – z mapy Pingjiang z czasów dynastii Song; drogi wodne i lądowe biegną równolegle, a historyczna dzielnica Pingjiang Road jest tego doskonałym przykładem – kamienna droga wije się wzdłuż rzeki, a życie pierwotnych mieszkańców nigdy nie zostało przerwane. Mury miejskie Nankinu ​​z dynastii Ming, o łącznej długości ponad 35 kilometrów, choć nie otaczają już całego miasta, wciąż wiją się wśród wysokich budynków, tworząc magiczne, linearne muzeum, gdzie góry, woda, miasto i las łączą się ze sobą. Stare miasto Yangzhou określane jest mianem „miasta alejek”: setki starożytnych uliczek o różnej długości, przypominających naczynia włosowate, kryją rezydencje handlarzy solą i zwyczajne życie zwykłych mieszkańców.

Wyjątkowe dzielnice
Dziś historyczne dzielnice Jiangsu nie są już zamkniętymi muzeami. Świątynia Konfucjusza – malowniczy obszar rzeki Qinhuai w Nankinie odtwarza nocne życie wioseł i latarni; ulice Pingjiang i Shantang w Suzhou reprezentują równowagę między autentycznym życiem a kreatywnym komercjalizmem; ulica Dongguan w Yangzhou jest przykładem starożytnej ulicy dynastii Ming-Qing, ożywionej komercyjnym wigorem; obszar Starożytnego Kanału Mostu Qingming w Wuxi łączy dziedzictwo przemysłowe z kulturą szlaków wodnych Jiangnan – nocą światła zlewają się z falami na kanale, odsłaniając długą i bogatą historię starożytnego szlaku wodnego.

Kultura kulinarna

Jiangsu to jedna z prowincji Chin, w której kultura kulinarna jest najbardziej wyrafinowana. Ludzie często mówią: „Jedzenie w Kantonie, smak w Syczuanie”, ale prawdziwi smakosze zaoferują swoje wyrafinowane podniebienia Jiangsu. Kuchnia Jiangsu dzieli się na cztery lokalne style, ale w smaku generalnie kieruje się zasadą „klarowności, świeżości i równowagi, z umiarkowaną ilością soli i słodyczy, gęstości i rzadkości”. Kładzie nacisk na umiejętności posługiwania się nożem, kontrolę temperatury i priorytet składników.

Kuchnia Huaiyang: Narodowy Standard Bankietowy
Skupiona na Yangzhou i Huai'an, kuchnia regionu Huaiyang jest ukoronowaniem tradycji kulinarnych Jiangsu i punktem odniesienia dla narodowego bankietu Chińskiej Republiki Ludowej. Jej cechy charakterystyczne to rygorystyczny dobór składników, kunszt wykonania dostosowany do materiału, finezyjne przygotowanie i elegancki styl oraz dążenie do oryginalnych smaków – klarownych, świeżych i zrównoważonych. Już jeden kęs ujawnia kunszt nożowy szefa kuchni: w duszonym, rozdrobnionym suszonym tofu, pojedynczy blok suszonego tofu jest krojony na 28 płatów, a następnie drobno posiekany, gotowany na wolnym ogniu w bulionie drobiowym na przemian na dużym i małym ogniu – nie widać ani kropli oleju, a mimo to potrawa jest niezwykle aromatyczna. Tofu wensi to kwintesencja: delikatne tofu jest krojone na dziesiątki tysięcy srebrzystych nitek pływających w klarownej zupie, rozkoszując zarówno dla oczu, jak i dla zmysłu smaku. Pulpety z duszonej ikry kraba i głowy lwa są bogate w smaku, ale nie tłuste, a świeży smak ikry kraba rozpływa się na języku. Inne klasyczne dania, takie jak smażony węgorz i krystaliczna galaretka wieprzowa, to typowe „danie kunsztowne”.

Kuchnia Suzhou i kuchnia Jinling
Przywiązanie mieszkańców Suzhou do sezonowych składników jest wręcz obsesyjne. Wiosną muszą używać świeżych pędów bambusa, świeżego mięsa i tasznika, aby przygotować „yan du xian” (gulasz z solonego i świeżego mięsa); wczesnym latem pojawiają się makarony z trzema krewetkami, przyrządzane wyłącznie z ikry rzecznych krewetek, których mięso, ikra i korale są obierane oddzielnie; gdy wieją jesienne wiatry, miska słodkiej wody z osmantusa z orzeszkami lisa to prawdziwy niebiański smak. Klasyczna mandarynka wiewiórcza, z krzyżowymi kawałkami smażonymi w głębokim tłuszczu, z głową uniesioną do góry i ogonem do góry, polana skwierczącym słodko-kwaśnym sosem pomidorowym, przypomina ćwierkającą wiewiórkę. Nankin, jako stolica, słynie z kuchni zarówno szlachetnej, jak i dzikiej. Mieszkańcy Nankinu ​​uwielbiają kaczki – solone, prasowane, pieczone – „żadna kaczka nie przepłynie żywa przez Jangcy” – to nie żart. Miska zupy z makaronem z krwi kaczki, z ciemnoczerwoną krwią kaczki, zieloną kolendrą i przezroczystym makaronem pływającym w mlecznym bulionie, to najbardziej przyziemne danie w Nankinie.

Klasyczne przekąski i regionalne charaktery
Poranny zwyczaj picia herbaty w Jiangsu jest wyjątkowy. W Yangzhou ludzie rozpoczynają dzień od „bułki pełnej wody” – dzbanka herbaty Luyangchun, talerza gorących, suszonych wiórków tofu, a także pierożków z zupą z ikry kraba, bułeczek „Trzy Skarby” i szmaragdowego shaomai. Gwarne herbaciarnie zapewniają komfort zwykłym ludziom. Ten zwyczaj kulinarny odzwierciedla dbałość mieszkańców Jiangsu – zwłaszcza tych z centralnej i południowej części regionu – o jakość życia. Nawet w przekąskach mieszkańcy Jiangsu cenią sobie „wykwintność”: Osiem Przysmaków Qinhuai z Nankinu, chrupkość ciastek sezamowych Huangqiao, słodko-pikantny smak bułeczek na parze Wuxi (słynących ze swojej słodyczy) i wielowarstwową chrupkość ciastek sezamowych z Changzhou.

Kulinarność Jiangsu charakteryzuje się delikatnością i ukrytą głębią. Niczym kapusta gotowana w zwykłej wodzie – choć wygląda zwyczajnie, jest przesiąknięta bogatym, łagodnym smakiem wielokrotnie udoskonalanego bulionu. To dążenie do „prostoty” odzwierciedla niespieszny, na zewnątrz łagodny, ale w głębi duszy odporny, regionalny temperament mieszkańców Jiangsu.

Rozwój nowoczesny i współczesny

Gdyby Chiny były megakorporacją, Jiangsu byłoby jednym z jej najbardziej subtelnie pragmatycznych i efektywnych ośrodków centralnych. Jego współczesny rozwój to historia przełomu, od upadku kanału, przez otwarcie się na ocean, aż po reorganizację wnętrza.

Od kanału do kolei i portu
Pod koniec panowania dynastii Qing Wielki Kanał zamulił się, a transport zboża został zniesiony; tradycyjne miasta kanałowe, takie jak Yangzhou i Huai'an, popadły w zapomnienie. Tymczasem w 1899 roku Nankin oficjalnie otworzył swój port w Xiaguan, a linie kolejowe Szanghaj-Nankin i Tianjin-Pukou zostały uruchomione kolejno, przenosząc centrum gospodarcze Jiangsu do miast kolejowych. Działania Zhang Jiana w Nantongu nie były jedynie renowacją miasta, ale pełno-łańcuchowym eksperymentem przemysłowym skoncentrowanym na tekstyliach, kładącym podwaliny pod nowoczesny przemysł lekkich tekstyliów w Jiangsu.

Model Sunan i rozwój przedsiębiorstw miejskich
We wczesnych latach istnienia Chińskiej Republiki Ludowej Nankin był ważnym ośrodkiem przemysłu ciężkiego, a państwowe przedsiębiorstwa, takie jak Nankińskie Zakłady Samochodowe i Nankińska Fabryka Radia, tworzyły pierwsze systemy produkcji włókien chemicznych, lamp elektronicznych i samochodów. Jednak prawdziwie endogeniczna siła Jiangsu eksplodowała w latach 80. XX wieku wraz z falą przedsiębiorstw działających w dzielnicach. W Suzhou, Wuxi, Changzhou i innych regionach, ze względu na bliskość Szanghaju, w weekendy do dzielnic przybywała duża liczba wykwalifikowanych pracowników, aby kierować produkcją. Ci „niedzielni inżynierowie” dali początek fabrykom tekstylnym, maszynowym i elektronicznym na terenach wiejskich. Ten model, oparty przede wszystkim na gospodarce kolektywnej i zorientowany na rynek, pozwolił Jiangsu ukończyć początkową industrializację w ciągu dekady i kultywować pragmatyczną, spójną tradycję gospodarki na poziomie powiatu.

Gospodarka zorientowana na eksport i Singapurski Park Przemysłowy
W latach 90. XX wieku, wraz z rozwojem i otwarciem Pudongu, Jiangsu szybko przekształciło się w gospodarkę zorientowaną na eksport. W 1994 roku na wschodzie Suzhou rozpoczęto przełomowy projekt rozwojowy – Chińsko-Singapurski Park Przemysłowy Suzhou. Wprowadził on singapurskie podejście do planowania i zarządzania w duchu „jednego projektu do końca” i przekształcił pas pól ryżowych i bambusów wodnych w nowoczesne miasto z ponad 100 firmami z listy Fortune 500 oraz gęstym skupiskiem przemysłu high-tech. Jednocześnie, powiaty takie jak Kunshan, dzięki samofinansującym się strefom rozwoju i głębokiej integracji łańcuchów przemysłowych, stworzyły największą na świecie bazę produkcyjną laptopów i podzespołów, odpowiadającą niegdyś za prawie jedną trzecią globalnej produkcji, tworząc klaster przemysłowy technologii informatycznych o globalnym wpływie.

„Wewnętrzna siła” Jiangsu i obecne pozycjonowanie
Dziś Jiangsu stoi nie przed pytaniem „mieć czy nie mieć”, ale przed wyzwaniem modernizacji swojego przemysłu w kierunku wyższej klasy i rozwiązania problemu nierównomiernego rozwoju w obrębie prowincji. Jiangsu posiada obecnie największy i najwyższej jakości klaster produkcyjny w Chinach, z wyraźną specjalizacją wewnątrzprowincjonalną: Suzhou w biomedycynie i nanotechnologii, Wuxi w internecie rzeczy, Changzhou w nowej energetyce, Nantong w stoczni i inżynierii morskiej, Taizhou w biomedycynie, a Lianyungang w petrochemii. Jiangsu jest również ważnym ośrodkiem handlu zagranicznego, a jego porty obsługują znaczną część krajowego wolumenu importu i eksportu. Dziś władze powierzyły Jiangsu misję „budowania dwukierunkowego, otwartego centrum o globalnym zasięgu”. Jest nie tylko niezbędnym węzłem w globalnych łańcuchach dostaw, ale także, poprzez promowanie integracji delty rzeki Jangcy i usprawnianie transportu przez rzekę, dąży do uwolnienia ogromnego potencjału przestrzeni miejskiej północnego Jiangsu jako siły napędowej przyszłego wzrostu. Obecnie toczy się długodystansowy wyścig o odbudowę światowej klasy bazy produkcyjnej poprzez technologiczną niezależność i samodzielność.

Transport i podróże

Podróżowanie po Jiangsu często daje złudzenie: po przekroczeniu granicy dialektalnej i kulinarnej, w rzeczywistości mija zaledwie kilkadziesiąt minut. Region ten szczyci się jedną z najgęstszych zintegrowanych sieci transportowych w Chinach i na świecie, sprawnie łączącą różne „zdecentralizowane” części.

Międzyregionalny szkielet transportowy
Transport prowincjonalny Jiangsu koncentruje się w Nankinie, ale w przeciwieństwie do prowincji z jednym ośrodkiem centralnym, nie ma potrzeby „przejeżdżania przez stolicę”. Szybka kolej Pekin-Szanghaj i linia międzymiastowa Szanghaj-Nankin biegną równolegle wzdłuż południowego brzegu Jangcy, łącząc Nankin, Zhenjiang, Changzhou, Wuxi i Suzhou z Szanghajem w korytarzu międzymiastowym o bardzo wysokiej częstotliwości, który zajmuje od pół godziny do godziny. Na tej linii ludzie myślą raczej w kategoriach „koleji miejskiej” niż „pociągów międzymiastowych”. Dzięki kolejnym otwarciom linii kolejowej Lianyungang-Huai'an-Yangzhou-Zhenjiang, szybkiej kolei Yancheng-Nantong oraz linii kolejowej Xuzhou-Suqian-Huai'an-Yancheng, niezależnie od tego, czy jesteś w Huai'an, czy Yancheng, możesz pojechać na północ do Lianyungang lub na południe do Szanghaju i wrócić tego samego dnia. Sieć dróg ekspresowych jest równie gęsta, z arteriami G2 Pekin-Szanghaj i G15 Shenyang-Haikou biegnącymi z północy na południe, a także rozwiniętym systemem przejść przez rzekę: mostem Jiangyin, mostem Sutong, mostem Chongqi i najnowszym mostem Wufengshan na rzece Jangcy – „trudność przeprawy przez rzekę”, która kiedyś nękała podróżnych, jest już historią.

Transport lotniczy i wodny
Na stosunkowo niewielkim obszarze Jiangsu, aż dziewięć cywilnych lotnisk jest tu gęsto rozmieszczonych. Międzynarodowy port lotniczy Nankin Lukou jest bramą prowincji, z lotami międzykontynentalnymi na pięć kontynentów. Międzynarodowy port lotniczy Sunan Shuofang obsługuje ogromny ruch biznesowy w Suzhou i Wuxi. Otwarcie nowego lotniska Lianyungang, międzynarodowego portu lotniczego Huaguoshan, wzmocniło korytarz powietrzny na wschodnim krańcu Nowego Eurazjatyckiego Mostu Lądowego. Co godne uwagi, prawie każde miasto na poziomie prefektury w Jiangsu ma lub planuje budowę obiektów lotnictwa ogólnego; lotnictwo regionalne i ogólne będzie głównym obszarem wzrostu w transporcie Jiangsu w ciągu następnej dekady. Nie zapominajmy też o złotym szlaku wodnym, który przebiega przez Jiangsu na długości ponad 400 kilometrów – rzece Jangcy, najbardziej ruchliwym śródlądowym szlaku wodnym na świecie. Głębokowodne terminale kontenerowe w portach Taicang i Nankin dzień i noc wysyłają na cały świat produkty „Made in Jiangsu”.

Niepowtarzalne doświadczenia podróżnicze
Podróżowanie po Jiangsu to podróż przez historię. Jeśli przejedziesz szybkim pociągiem przez most na rzece Jangcy w Nankinie, miniesz stary stalowy most na Jangcy w Nankinie – spotkanie epok. Pod twoimi stopami niektóre odcinki torów pokrywają się z trasą linii kolejowej Jiangnan, wybudowanej 160 lat temu. Jeśli wolisz wolniejsze tempo, możesz popłynąć łodzią wzdłuż odcinka Wielkiego Kanału w Suzhou lub odcinka mostu Qingming w Wuxi, obserwując barki powoli przemierzające zielone wody wąskiego, starożytnego szlaku wodnego. Jeszcze bardziej niezwykłe są liczne sposoby przekroczenia Jangcy: możesz popłynąć promem w Zhenjiang, tak jak robili to starożytni, wziąć taksówkę przez most Sutong lub pojechać metrem linii 11 w kierunku zachodnim i nim się obejrzysz, dotrzesz do Huaqiao w Kunshan w Suzhou — pierwszej międzyprowincjonalnej linii metra w Chinach, zacierającej nie tylko granice prowincji, ale także miasta.

Wskazówki dotyczące podróży

Podróżowanie po Jiangsu to w zasadzie podwójne skupienie się na „wyobraźni Jiangnan” i „chińskiej nowoczesności”. Trzeba trochę cierpliwości, aby oderwać się od pozornie prostej powierzchni i dotknąć jej wyrafinowanego i przestronnego wnętrza.

Najlepsze sezony podróży
Jiangsu ma cztery wyraźne pory roku: wiosna (marzec–maj) i jesień (wrzesień–listopad) są niewątpliwie najpiękniejsze. W trzecim miesiącu księżycowym nad Jeziorem Slender West w Yangzhou zaczynają kwitnąć kwiaty Qionghua, a kwiaty wiśni wzdłuż ulicy Świątyni Jiming w Nankinie przypominają chmury i różowe obłoki – to idealny czas na „zjazd do Yangzhou w mglistym trzecim miesiącu”. Późną jesienią malowniczy obszar Zhongshan w Nankinie płonie kolorami, a kamienna aleja zwierząt w Mauzoleum Ming Xiaolinga pokrywa się złotymi liśćmi; czerwone klony góry Tianping w Suzhou kontrastują z białymi ścianami i czarnymi płytkami, tworząc uderzający efekt wizualny. Zima w Jiangsu jest mroźna, ale Świątynia Konfucjusza w Nankinie i Festiwal Latarni nad Rzeką Qinhuai podczas Święta Wiosny oferują intensywne, ludzkie ciepło w chłodne noce. Latem wybrzeże Lianyungang w północnym Jiangsu zamienia się w letni wypoczynek, ale w południowym Jiangsu może panować pora deszczowa. Turyści powinni zabrać ze sobą odzież przeciwdeszczową, ale jest to również okazja do spaceru po starożytnych miastach w deszczu i doświadczania mglistego uroku Jiangnan.

Atrakcje i doświadczenia, które musisz zobaczyć
W przypadku tak dużej prowincji, rozciągającej się od północy do południa, wybranie pięciu „obowiązkowych miejsc” jest niezwykle trudne, ale jest kilka niezastąpionych miejsc dla duszy:

1. Purpurowe Góry i okolice rzeki Qinhuai w Nankinie: Wypożycz rower i zjedź w głąb lasu Zhongshan, wejdź po 392 stopniach Mauzoleum Sun Yat-sena, by poczuć republikańską atmosferę gór i miasta. Wieczorem popłyń pomalowaną łódką po rzece Qinhuai; cichy szum jedwabiu i bambusa dochodzący z brzegu pozwoli Ci poczuć puls królewskiego ducha Jinling.
2. Stare Miasto i ogrody Suzhou: Nie próbuj odwiedzić wszystkich ogrodów – wybierz tylko dwa: klasyczny dziedziniec Jiangnan w Ogrodzie Pokornego Administratora (Zhuozheng Yuan) oraz Ogród Przebywający (Liuyuan), znany z miniaturowych skalniaków. W ciągu dnia posłuchaj opowieści i ballad śpiewanych na ulicy Pingjiang; wieczorem obejrzyj pokaz świetlny „Wielkich Spodni” (Bramy Orientu) na jeziorze Jinji, doświadczając napięcia i fuzji Suzhou.
3. Poranna herbata w Yangzhou i Jezioro Slender West: Musisz być gotowy zrezygnować z długiego spania. W herbaciarni Fuchun lub Yechun Teahouse delektuj się poranną herbatą pełną „bukłaka pełnego wody” – najbardziej uroczystym rytuałem życiowym Jiangsu. Następnie przejdź się dziesięciolijowym korytarzem Jeziora Slender West; każdy krok na Moście Dwudziestu Czterech lub Moście Pięciu Pawilonów to krok w stronę poezji dynastii Tang.
4. Wyspa Lian w Lianyungang: Dopiero stojąc na północnym wybrzeżu Jiangsu, można docenić pełnię Jiangsu. To jedyny w prowincji kurort z piaszczystą plażą – zatoka Dasha na wyspie Lian. Choć jakość wody nie dorównuje tropikalnym wyspom, ogrom gór stykających się z morzem to urok wschodniego przyczółka Nowego Eurazjatyckiego Mostu Lądowego.
5. Nocleg w mieście kanałów: Wybierz się na nocny rejs starożytnym kanałem z mostu Qingming w Wuxi lub zatrzymaj się o zmierzchu na promie Xijin w Zhenjiang. Stojąc przy kanale, zrozumiesz, że bez tego starożytnego szlaku wodnego północ-południe dzisiejsze Jiangsu nie istniałoby.

Praktyczne wskazówki i środki ostrożności
Skorzystaj z „szybkiej kolei + intercity”, aby połączyć miasta południowego Jiangsu; w północnym Jiangsu lepiej sprawdza się jazda autonomiczna, z szerokimi, płaskimi drogami ekspresowymi. Usługi publiczne w Jiangsu są stosunkowo dobrze rozwinięte, ale płatności elektroniczne są niezwykle powszechne; gotówka jest rzadko używana, dlatego warto połączyć kartę bankową z lokalnym systemem płatności. Uwaga dotycząca restauracji: jeśli nie przepadasz za słodyczami, zamawiając w Wuxi lub Suzhou, koniecznie powiedz kelnerowi „mniej cukru lub bez cukru” – „bez cukru” tutaj brzmi jak „bez chili” w Syczuanie, co jest formą uprzejmości wobec gości. Odwiedzając Izbę Pamięci Ofiar Masakry Nankińskiej, ubierz się z szacunkiem i powstrzymaj się od głośnych rozmów. Mieszkańcy Jiangsu są rozsądni i uprzejmi; używanie odpowiedniego języka w rozmowie zyskasz większą życzliwość. Zachowanie odrobiny tego niespiesznego rytmu, tak jak robią to miejscowi, może okazać się kluczem do odkrycia tajemnicy wielowiekowej pomyślności i dostatku tego regionu.

Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników

Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.

Podziel się przydatną wskazówką

Podziel się szczegółami z pierwszej ręki lub zadaj pytanie. Komentarze są weryfikowane przed publikacją.

Odkrywaj dalej

Odkryj wszystko
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Opowiedz o zainteresowaniach, kierunkach i czasie podróży. Otrzymasz bezpłatne porady.

Język

Przeczytaj w swoim języku

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Daty podróży, zainteresowania, miejsca docelowe, wielkość grupy lub pytania — podaj informacje, które pomogą nam zrozumieć Twoją podróż.

Twoich danych używamy wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na to zapytanie. Prywatność