อันฮุย
ภาพรวมเมืองอันฮุย อันฮุย หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มณฑลอันฮุย เป็นดินแดนที่มีเสน่ห์งดงามราวบทกวี ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากชายฝั่งตะวันออกของจีน การจะเข้าใจอันฮุยได้นั้น จำเป็นต้องเข้าใจแม่น้ำสองสายที่ยิ่งใหญ่ของที่นี่เสียก่อน นั่นคือ แม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอ เปรียบเสมือนมังกรสองตัวที่โบยบินอย่างสง่างาม

อันฮุย
ภาพรวมของเมือง

อานฮุย หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มณฑลอานฮุย เป็นดินแดนที่มีเสน่ห์งดงามราวบทกวี ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลของจีนตะวันออก การจะเข้าใจอานฮุยได้นั้น ต้องเข้าใจแม่น้ำสองสายที่ยิ่งใหญ่ของที่นี่ก่อน นั่นคือ แม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอ เปรียบเสมือนมังกรสองตัวที่ไหลจากตะวันตกไปตะวันออกทั่วทั้งมณฑล แบ่งมณฑลออกเป็นสามภูมิภาคหลัก ได้แก่ ที่ราบหวยเป่ย ภูมิภาคแยงซี-หวยเหอ และภูมิภาคเจียงหนาน (ทางใต้ของแม่น้ำแยงซี) ที่ราบหวยเป่ยทอดยาวสุดลูกหูลูกตา มีทุ่งข้าวสาลีทอดยาวไปทั่ว ซึ่งเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมของที่ราบภาคกลาง ระหว่างแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอ เนินเขาที่ทอดยาวและสภาพภูมิอากาศแบบเปลี่ยนผ่านทำให้พื้นที่นี้มีทั้งลักษณะของภาคเหนือและภาคใต้ ทางใต้ของแม่น้ำแยงซี ในเขตภูเขาทางตอนใต้ของอานฮุย เทือกเขาหวงซานและจิ่วฮวาตั้งตระหง่าน และแม่น้ำซินอันไหลด้วยน้ำใสสีเขียวมรกต นี่คือแหล่งกำเนิดและบ้านของวัฒนธรรมฮุย มณฑลอานฮุยมีพื้นที่ประมาณ 140,100 ตารางกิโลเมตร และเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรประมาณ 61 ล้านคน ด้วยที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้ที่นี่เป็นแหล่งรวมวัฒนธรรมที่อารยธรรมเหนือและใต้ ตะวันออกและตะวันตกมาพบปะและหลอมรวมกัน
มณฑลอานฮุยมีสถานะทางการปกครองเป็นมณฑลในภาคตะวันออกของจีน โดยมีเมืองเหอเฟยเป็นเมืองหลวง ชื่อย่อ "ว่าน" มาจากรัฐว่านโบราณที่เคยตั้งอยู่บนดินแดนนี้ในช่วงยุคชุนชุม ภูเขาเทียนจูอันโด่งดังในบริเวณนี้เคยมีชื่อว่าภูเขาว่าน และแม่น้ำว่านก็ไหลผ่านภูเขานี้ ชื่อย่อนี้สื่อถึงความทรงจำทางประวัติศาสตร์นับพันปี อีกชื่อหนึ่งที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายสำหรับอานฮุยคือ "ดินแดนแห่งแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอ" ซึ่งสะท้อนถึงเอกลักษณ์ทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมได้อย่างแม่นยำ ในภูมิทัศน์ของมณฑล เหอเฟยในฐานะเมืองหลวงและศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติที่ครบวงจร ทำหน้าที่เสมือนหัวใจและสมองของมณฑล เป็นแรงขับเคลื่อนการพัฒนาด้านนวัตกรรม ส่วนอู่หูริมฝั่งแม่น้ำแยงซี ใช้ประโยชน์จากท่าเรือและอุตสาหกรรมการผลิตเพื่อเป็นศูนย์กลางการเติบโตทางเศรษฐกิจรองของมณฑลและเป็นประตูสู่โลกภายนอก ทางตอนใต้ ภูมิภาคหุยโจว ซึ่งมีเมืองหวงซานเป็นตัวแทน (แม้ว่าศูนย์กลางการบริหารในอดีตจะย้ายไปแล้ว แต่รากฐานทางวัฒนธรรมยังคงอยู่) มีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์และสืบทอดวัฒนธรรมหุยโจวอันรุ่งเรือง ซึ่งเป็นเสมือนนามบัตรทางวัฒนธรรมของมณฑลอานฮุยสู่สายตาชาวโลก
บริบททางประวัติศาสตร์
มณฑลอานฮุยได้รับการก่อตั้งค่อนข้างช้า แต่ประวัติศาสตร์การพัฒนาของมณฑลนี้ย้อนกลับไปถึงสมัยโบราณ หน่วยงานปกครองก่อนหน้าโดยตรงคือเขตเมืองหลวงทางใต้ (หนานจือหลี่) ในสมัยราชวงศ์หมิง ในปี ค.ศ. 1667 ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง มณฑลเจียงหนาน (อดีตหนานจือหลี่) ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยใช้อักษรตัวแรกของคำว่า “อำเภออันฉิง” และ “อำเภอหุยโจว” จึงได้จัดตั้ง “คณะบริหารมณฑลอานฮุย” ขึ้น และมณฑลอานฮุยก็ปรากฏขึ้นอย่างเป็นทางการบนเวทีประวัติศาสตร์ เมืองหลวงในตอนแรกบริหารงานจากเจียงหนิง (หนานจิง) และย้ายไปที่อันฉิงในปี ค.ศ. 1760 การตั้งชื่อทางการปกครองนี้บ่งบอกถึงปฏิสัมพันธ์อันยาวนานหลายศตวรรษระหว่างสองวัฒนธรรมหลักภายในของอานฮุย นั่นคือ วัฒนธรรมว่านเจียงซึ่งเป็นตัวแทนของอันฉิง และวัฒนธรรมหุยซึ่งเป็นตัวแทนของหุยโจว
วิวัฒนาการของประวัติศาสตร์มณฑลอานฮุยเป็นประวัติศาสตร์โดยย่อของการปะทะและการหลอมรวมของอารยธรรมจีน ระยะที่ 1: รุ่งอรุณแห่งอารยธรรมและการหลอมรวมของอาณาจักรยี่และเซี่ย ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคก่อนราชวงศ์ฉิน (ประมาณ 2500 ปีที่แล้ว) แหล่งโบราณคดีหลิงเจียถานทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย (มีอายุประมาณ 5800–5300 ปีที่แล้ว) ได้ค้นพบโบราณวัตถุหยกอันงดงาม เช่น มังกรหยกและนกอินทรีหยก ซึ่งเป็นหลักฐานที่แน่ชัดว่าลุ่มแม่น้ำแยงซีเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนที่สำคัญเช่นกัน ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและชาง ลุ่มแม่น้ำหวยเป็นพื้นที่หลักของกิจกรรมของชนเผ่าตงยี่ ชาวหวยยี่ผู้มีชื่อเสียงได้สร้างอารยธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ขึ้นที่นี่ ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงคราม มณฑลอานฮุยถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างรัฐอู๋และรัฐฉู่ กลายเป็นพรมแดนของการเผชิญหน้าทางวัฒนธรรมอย่างรุนแรง และในที่สุดวัฒนธรรมที่หลากหลายก็หลอมรวมกันที่นี่
ระยะที่ 2: ศูนย์กลางการขนส่งทางคลองและป้อมปราการทางทหารตั้งแต่สมัยฮั่น-ถังถึงซ่ง-หยวน (202 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 1368 คริสต์ศักราช) ในรัชสมัยของจักรพรรดิอู่แห่งฮั่น หลิวอัน กษัตริย์แห่งหวยหนาน ได้รวบรวมหนังสือหวยหนานจื่อขึ้นที่โชวชุน (ปัจจุบันคืออำเภอโชว) ซึ่งเป็นงานที่สังเคราะห์ความคิดทางเต๋า การขุดคลองใหญ่ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถังทำให้คลองถงจี้ (ปัจจุบันคือแม่น้ำเปียน) ในมณฑลอานฮุยกลายเป็นเส้นทางสำคัญของเศรษฐกิจของประเทศ กระตุ้นความเจริญรุ่งเรืองของเมืองต่างๆ ตามเส้นทาง เช่น ซูโจวและหวยเป่ย ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ แม่น้ำหวยกลายเป็นพรมแดนระหว่างราชวงศ์ซ่งและราชวงศ์จิน อานฮุยตอนเหนือตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์จิน และภูมิภาคระหว่างแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอกลายเป็นแนวหน้าในการป้องกันครึ่งใต้ของประเทศ การสู้รบที่ไฉ่ซือจี้และสถานที่อื่นๆ เปลี่ยนแปลงเส้นทางประวัติศาสตร์
ระยะที่ 3: การ崛起ของพ่อค้าหุยโจวและการเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมในราชวงศ์หมิงและชิง (ค.ศ. 1368–1840) นี่คือช่วงเวลาที่วัฒนธรรมท้องถิ่นของมณฑลอานฮุยส่งอิทธิพลอย่างลึกซึ้งที่สุดต่อประเทศจีน พ่อค้าหุยโจวผู้ซึ่ง “รักการเรียนรู้แม้ในขณะที่ประกอบธุรกิจ” ครอบงำการค้าของจีนมานานหลายศตวรรษผ่านการค้าเกลือ การจำนำ ชา และไม้ คำกล่าวที่ว่า “ไม่มีเมืองใดสมบูรณ์ได้หากปราศจากพ่อค้าหุยโจว” เป็นเครื่องยืนยันถึงอิทธิพลของพวกเขา พวกเขานำความมั่งคั่งมหาศาลกลับสู่บ้านเกิด สร้างหมู่บ้านสไตล์หุยที่งดงาม เช่น ซีตี้และหงฉุน และอุปถัมภ์โรงเรียนทางวัฒนธรรมต่างๆ รวมถึงลัทธิขงจื๊อใหม่ซินอาน การวิจารณ์วรรณกรรมหุยโจว โรงเรียนจิตรกรรมซินอาน งิ้วหุย และสถาปัตยกรรมสไตล์หุย ซึ่งทั้งหมดนี้ได้หล่อหลอมภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของจีนในยุคปัจจุบันโดยตรง ในขณะเดียวกัน สำนักร้อยแก้วถงเฉิงก็กลายเป็นพลังสำคัญในวรรณกรรมราชวงศ์ชิงมานานกว่าสองศตวรรษ โดยมีนักเขียนผู้มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ฟางเปา หลิวต้ากุย และเหยาไน
ระยะที่ 4: การพัฒนาและการบุกเบิกอุตสาหกรรมที่ยากลำบาก (ค.ศ. 1840–1949) ในปี ค.ศ. 1876 สนธิสัญญาจีน-อังกฤษเชฟูได้เปิดเมืองอู่หูให้เป็นเมืองท่า ทำให้ความเจริญทางอุตสาหกรรมและแนวคิดของตะวันตกเข้ามาในภูมิภาคนี้ ในปี ค.ศ. 1861 เจิ้ง กัวฟาน ได้ก่อตั้งโรงงานผลิตอาวุธภายในเมืองอันชิง ซึ่งต่อมาซู่โชวและหัวเหิงฟางได้สร้างเครื่องยนต์ไอน้ำเครื่องแรกของจีนและเรือยนต์ลำแรกของจีน คือ เรือหวงหู ทำให้เมืองนี้เป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของจีน ในช่วงสงครามต่อต้านการกบฏ อานฮุยเป็นฐานที่มั่นสำคัญของกองทัพที่สี่ใหม่ เหตุการณ์ต่างๆ เช่น เหตุการณ์ว่านหนาน สร้างความตกตะลึงให้กับประเทศ สถานที่ทางประวัติศาสตร์กระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งมณฑล เช่น แท่นบูชาโบราณที่หลิงเจียถาน กำแพงเมืองสมัยราชวงศ์ซ่งของอำเภอโชว ซากปรักหักพังของเมืองหลวงกลางสมัยราชวงศ์หมิงที่เฟิงหยาง และหมู่บ้านโบราณและศาลบรรพบุรุษของหุยโจว ล้วนเป็นเหมือนหนังสือประวัติศาสตร์ที่มีชีวิต
มรดกทางวัฒนธรรม
วัฒนธรรมของมณฑลอานฮุยไม่ใช่สิ่งเดียวที่เป็นเอกภาพ แต่เป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมท้องถิ่นที่หลากหลาย ซึ่งวัฒนธรรมฮุยและวัฒนธรรมหวยเหอเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นที่สุด สำเนียงภาษาเป็นสิ่งที่สะท้อนความแตกต่างทางวัฒนธรรมได้ชัดเจนที่สุด จากเหนือจรดใต้ อานฮุยครอบคลุมเขตสำเนียงหลักสี่เขต ได้แก่ ภาษาจีนกลางที่ราบภาคกลาง ภาษาจีนกลางเจียงหวย สำเนียงฮุย และสำเนียงกาน สำเนียงของที่ราบหวยเป่ยใกล้เคียงกับสำเนียงของมณฑลเหอหนาน คือชัดเจนและตรงไปตรงมา ในภาคกลางระหว่างแม่น้ำแยงซีและหวยเหอ เหอเฟยและอันชิงอยู่ในกลุ่มย่อยหงเฉาของภาษาจีนกลางเจียงหวย ซึ่งมีลักษณะที่อยู่ระหว่างที่ราบภาคกลางและภูมิภาคอู๋ ที่โดดเด่นที่สุดคือสำเนียงฮุยของเทือกเขาอานฮุยตอนใต้ ซึ่งมีความแตกต่างกันมากจนสันเขาเดียวสามารถแบ่งหมู่บ้านสองแห่งที่ผู้อยู่อาศัยไม่สามารถเข้าใจกันได้ พวกเขายังคงรักษาการออกเสียงและคำศัพท์โบราณจำนวนมากไว้ ทำให้ได้รับฉายาว่า "ฟอสซิลมีชีวิตของสำเนียง"
ประเพณีพื้นบ้านยังแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ ทั้งสองฝั่งแม่น้ำห้วยเหอ ในช่วงปีใหม่ ผู้คนจะนึ่งซาลาเปาขนาดใหญ่และทอดซาจื่อ (แป้งทอดกรอบรูปทรงเกลียว) งานเทศกาลวัดเป็นเรื่องปกติ และการบูชาเทพเจ้าแห่งแผ่นดินยังคงฝังรากลึก ในเมืองหุยโจว อิทธิพลของสังคมตระกูลยังคงปรากฏให้เห็น เกือบทุกหมู่บ้านมีศาลบรรพบุรุษ และเทศกาลตามฤดูกาล งานแต่งงาน และงานศพเป็นไปตามพิธีกรรมโบราณที่สืบทอดมาจากตระกูล เช่น ขบวนแห่เทพเจ้าและพิธีกรรมขับไล่ปีศาจ ซึ่งเป็นร่องรอยของงิ้วหนู งิ้วหนูฉีโจว ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ สืบทอดความเชื่อโบราณเกี่ยวกับการขับไล่ปีศาจและการให้พร หน้ากากไม้และท่าเต้นดั้งเดิมเป็นวัสดุที่มีชีวิตสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์ก่อนยุคของละครจีน งานเทศกาลวัดในเทศกาลเก้าวันคู่และงานเทศกาลวัดซ่างจิ๋วยังคงเป็นการรวมตัวทางเศรษฐกิจและสังคมที่สำคัญ
ประเพณีทางศิลปะของมณฑลอานฮุยมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์วัฒนธรรมจีน ในด้านงิ้วท้องถิ่น งิ้วฮุยเป็นหนึ่งในต้นกำเนิดของงิ้วปักกิ่ง รูปแบบการแสดงนั้นแข็งแกร่งและดุดัน และทำนองเพลงก็ไพเราะและสมบูรณ์ การเข้ามาของคณะงิ้วฮุยในปักกิ่งในสมัยราชวงศ์ชิง ผสมผสานกับทำนองเพลงของชาวฮั่น จนในที่สุดก็ก่อกำเนิดงิ้วปักกิ่งขึ้นมา อีกหนึ่งอัญมณีทางศิลปะคือ งิ้วหวงเหมย ซึ่งมีต้นกำเนิดในพื้นที่หวงเหมยบนชายแดนอานฮุย-หูเป่ย และพัฒนาจนเจริญรุ่งเรืองในอานชิง การขับร้องนั้นเรียบง่ายและลื่นไหล เพลงเพียงเพลงเดียวคือ "การจับคู่แห่งสวรรค์" กลายเป็นที่โด่งดังไปทั่วประเทศและยังคงเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นที่สุดของอานฮุย โดยมีปรมาจารย์อย่างเหยียนเฟิงหยิงและหม่าหลานสืบทอดประเพณีนี้ต่อไป ในด้านจิตรกรรมและการเขียนพู่กัน สำนักจิตรกรรมซินอัน ซึ่งเกิดขึ้นในปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง และมีหงเหรินเป็นตัวแทน มีลักษณะเด่นคือรูปแบบที่เรียบง่ายและประณีต ได้รับแรงบันดาลใจจากภูเขาหวงซาน ยกระดับความงามของจิตรกรรมภูมิทัศน์จีนไปสู่ระดับใหม่ ในด้านศิลปะและหัตถกรรม งานแกะสลักสามอย่างของชาวฮุย (อิฐ หิน และไม้) นั้นประณีตงดงามอย่างยิ่ง ใช้ประดับตกแต่งที่อยู่อาศัยและศาลบรรพบุรุษ โดยมีทั้งคุณค่าทางสุนทรียภาพและคุณค่าทางการศึกษา ยิ่งไปกว่านั้น งานฝีมือกระดาษซวน หมึกฮุย และแท่นฝนหมึกเช่อ ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของ “สมบัติทั้งสี่แห่งการศึกษา” นั้นหาที่เปรียบมิได้ และมีส่วนสนับสนุนและหล่อหลอมประเพณีการเขียนพู่กันและการวาดภาพของจีนที่มีมายาวนานนับพันปีโดยตรง
ความสำเร็จทางวัฒนธรรมเหล่านี้จำนวนมากได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้แล้ว มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ ได้แก่ งิ้วหวงเหมย งิ้วฮุย งิ้วลู่ งิ้วมู่เหลียนอันฮุยตอนใต้ การรำโคมไฟกลองดอกไม้ การทำกระดาษซวน การทำหมึกฮุย การทำแท่นหมึกเช่อ และการทำเข็มทิศว่านอัน สิ่งเหล่านี้เป็นแก่นหลักที่มั่นคงของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอันฮุย และเป็นจิตวิญญาณทางวัฒนธรรมที่มีชีวิตที่นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสได้ด้วยตนเอง
สถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์เมือง
ภูมิทัศน์ทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นที่สุดของมณฑลอานฮุยนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าคือสถาปัตยกรรมแบบฮุย อาคารแบบฮุยกระจัดกระจายราวกับภาพวาดหมึกท่ามกลางเนินเขาสีเขียวและผืนน้ำใสสะอาดของอานฮุยตอนใต้ ลักษณะเด่นคือ “ผนังสีขาว กระเบื้องสีดำ และหลังคาจั่วรูปหัวม้า” ผนังสีขาวสูงและหลังคาสีดำที่ซ้อนกันดูสง่างามและงดงามเป็นพิเศษในสายฝนปรอย หลังคาจั่วรูปหัวม้า (หรือที่เรียกว่ากำแพงกันไฟ) เดิมออกแบบมาเพื่อป้องกันอัคคีภัย แต่เมื่ออยู่ในมือของช่างฝีมือ มันได้พัฒนาเป็นเส้นขอบฟ้าที่พลิ้วไหวอย่างเป็นจังหวะและกลายเป็นจิตวิญญาณของสถาปัตยกรรมแบบฮุย ภายในอาคารมีศูนย์กลางอยู่ที่ลาน “น้ำทั้งสี่ไหลกลับสู่ท้องพระโรง” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่า “ความมั่งคั่งไม่ควรออกจากครอบครัว” โครงสร้างโดยรวมเน้นการอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนกับภูมิทัศน์ธรรมชาติ และการวางผังหมู่บ้านมักจะรวมเอาหลักฮวงจุ้ยไว้ด้วย หมู่บ้านซีตี้และหงฉุน ซึ่งเป็นตัวแทนที่โดดเด่นของหมู่บ้านโบราณทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก และเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของปรัชญาทางสถาปัตยกรรมนี้
นอกเหนือจากเมืองหุยโจวแล้ว โครงสร้างเมืองของมณฑลอานฮุยยังแสดงให้เห็นถึงรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป เมืองหลวงของมณฑลอย่างเหอเฟยได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางผังเมืองอย่างมหาศาล เส้นขอบฟ้าของเขตการปกครองและเขตพัฒนาใหม่ปินหูเปลี่ยนไปทุกวัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความมุ่งมั่นและความรวดเร็วของอานฮุยในการก้าวสู่ความทันสมัย สวนสาธารณะเซียวเหยาจินและสวนวงแหวนในเมืองเก่าคงร่องรอยทางประวัติศาสตร์จากยุคสามก๊ก สร้างจังหวะเมืองที่ผสมผสานองค์ประกอบคลาสสิกและสมัยใหม่เข้าด้วยกัน อันชิง ในฐานะเมืองหลวงของมณฑลมานานนับศตวรรษ ยังคงรักษาถนนคนเดินเต๋าปาโอชิและมหาวิหารนอเทรอดามไว้ ซึ่งเป็นการอนุรักษ์ร่องรอยของการเปิดเมืองท่าสนธิสัญญาสมัยใหม่และการผสมผสานระหว่างจีนและตะวันตก ทางเดินริมแม่น้ำและอาคารเก่าแก่ เช่น โบสถ์คาทอลิกในเมืองอู่หู บอกเล่าถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีตในฐานะ "ตลาดข้าวสี่แห่งที่ยิ่งใหญ่" และเมืองท่าสนธิสัญญาชั้นนำ
ระหว่างประเพณีและความทันสมัย มณฑลอานฮุยได้พัฒนาพื้นที่ที่มีเอกลักษณ์และมีชีวิตชีวาหลายแห่ง “ลี่หยางในซอย” ในเมืองตุนซี ไม่ใช่การจำลองถนนโบราณ แต่สร้างขึ้นบนโครงสร้างพื้นฐานของถนนลี่หยางเก่า โดยผสมผสานบ้านเก่าที่ได้รับการบูรณะเข้ากับการออกแบบเชิงพาณิชย์ร่วมสมัย เพื่อสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวและการใช้ชีวิตรูปแบบใหม่ ทาฉวน ใกล้กับหงฉุน ด้วยใบไม้สีทองแดงในฤดูใบไม้ร่วงและทิวทัศน์หมู่บ้านที่มีกำแพงสีขาวและหลังคากระเบื้องสีดำ ได้กลายเป็นหนึ่งในจุดชมวิวฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงามที่สุดของจีน แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างสถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์ธรรมชาติ พื้นที่เหล่านี้รวมกันเป็นความอุดมสมบูรณ์ของภูมิทัศน์เมืองและชนบทของอานฮุย คุณสามารถเดินทางย้อนกลับไปยังหมู่บ้านโบราณในยุครุ่งเรืองของการค้าหุยโจวในสมัยหมิงและชิง ในขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงความทะเยอทะยานของเมืองสมัยใหม่ ชั้นต่างๆ ของประวัติศาสตร์ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนที่นี่
วัฒนธรรมการทำอาหาร
วัฒนธรรมการทำอาหารของมณฑลอานฮุยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ อาหารหลักของมณฑลคืออาหารฮุย ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารที่ยิ่งใหญ่ของจีน อาหารฮุยแท้ๆ หมายถึงอาหารที่มาจากเมืองฮุยโจวโบราณ (ปัจจุบันคือพื้นที่หวงซาน) ลักษณะเด่นที่สุดของอาหารฮุยคือการเน้นการควบคุมความร้อนและการใช้ไฟอย่างชำนาญ มีรสชาติกลมกล่อม อูมามิ ใช้น้ำมันมาก สีจัดจ้าน และพึ่งพาไฟเป็นอย่างมาก สิ่งนี้มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์: ภูเขามีความชื้นสูงและมีหมอก จึงใช้น้ำมันเพื่อป้องกันความหนาวเย็น และในอดีต พ่อค้าจากฮุยโจวเดินทางไกล จึงจำเป็นต้องถนอมอาหารและพกพาได้ ทำให้เกิดเทคนิคการถนอมและการหมักที่พัฒนาอย่างสูง ปัจจุบัน อาหารอานฮุยตอนกลางซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เหอเฟย และอาหารริมแม่น้ำซึ่งแสดงโดยอู่หูและอันชิง ผสมผสานรสชาติสดใหม่จากแม่น้ำและทะเลสาบมากขึ้น และมีแนวโน้มที่จะเบากว่า ซึ่งรวมกันเป็นภาพรวมของอาหารอานฮุย
เพื่อลิ้มรสแก่นแท้ของอาหารฮุย ต้องมีอาหารคลาสสิกหลายอย่างที่ขาดไม่ได้ ปลาแมนดารินเหม็น—ชื่ออาจทำให้เข้าใจผิด เพราะมันมีกลิ่นจางๆ แต่เมื่อเข้าปากแล้ว เนื้อปลาจะแน่นและแยกออกเป็นเกล็ดคล้ายกระเทียม สดใหม่และอร่อยอย่างประณีต พร้อมรสชาติที่ติดตรึงใจ ที่มาของอาหารจานนี้มาจากการที่พ่อค้าเก่าแก่ของเมืองหุยโจวขนส่งปลาแมนดารินจากแม่น้ำแยงซีไปยังภูเขาหุยโจว และโรยเกลือเล็กน้อยเพื่อป้องกันการเน่าเสีย จนเกิดเป็นอาหารเลิศรสในตำนานนี้ขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เต้าหู้ขน—เต้าหู้ถูกหมักจนมีขนสีขาวละเอียดปกคลุม นำไปทอดจนเหลืองทองและรับประทานกับซอสพริก กรอบนอกนุ่มใน อร่อยอย่างน่าอัศจรรย์ นี่คืออีกหนึ่งผลงานชิ้นเอกของการหมักด้วยจุลินทรีย์ คล้ายกับชีสบลูชีสของยุโรป สตูว์หม้อเดียว—การนำหน่อไม้แห้ง เนื้อหมู เต้าหู้ และเกี๊ยวไข่มาเรียงซ้อนกันในหม้อ แล้วเคี่ยวด้วยไฟอ่อนๆ เป็นเวลาหลายชั่วโมง รสชาติจะซึมซาบเข้าหากัน สร้างความกลมกล่อมของเนื้อสัตว์และผัก นี่คือสุดยอดแห่งการต้อนรับในเมืองหุยโจว ที่ซึ่งรสชาติจะเข้มข้นจากด้านบนลงสู่ก้นหม้อ
นอกเหนือจากอาหารจานหลักแล้ว อาหารว่างและประเพณีการกินของมณฑลอานฮุยก็มีเสน่ห์ไม่แพ้กัน ในเมืองหวยหนาน ซุปเนื้อหวยหนานร้อนๆ สักชามพร้อมขนมงาอบสดใหม่ ถือเป็นอาหารเช้าที่อิ่มท้อง ซุปเนื้อที่มีเส้นหมี่และเต้าหู้กรอบนั้นเข้มข้น กลมกล่อม เนื้อนุ่มละลายในปาก เป็นอาหารเรียบง่ายที่หยั่งรากลึกในวัฒนธรรมท่าเรือของลุ่มแม่น้ำหวย ในช่วงปีใหม่ ครอบครัวต่างๆ รอบเมืองเหอเฟยจะทอดขนมข้าวเหนียว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการรวมญาติ เบื้องหลังนิสัยการกินเหล่านี้คือเอกลักษณ์ของมณฑลอานฮุยที่ขยัน เรียบง่าย และสงวนท่าที “รสชาติเข้มข้น” ของอาหารฮุยมาจากภูมิปัญญาการเอาชีวิตรอดบนภูเขา โดยเน้นย้ำว่า “อาหารและยามาจากแหล่งเดียวกัน” การแพร่หลายของอาหารที่ทำจากแป้งสาลีในลุ่มแม่น้ำหวยแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์โดยตรงกับที่ราบภาคกลาง การกินในอานฮุยไม่ใช่แค่การดำรงชีวิตเท่านั้น แต่เป็นการสัมผัสปรัชญาชีวิตที่เผชิญหน้ากับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติและอนุรักษ์ประเพณี
การพัฒนาที่ทันสมัยและร่วมสมัย
การพัฒนาสมัยใหม่ของมณฑลอานฮุยเป็นเส้นทางที่เริ่มต้นจากสังคมเกษตรกรรมแบบดั้งเดิม ผ่านกระบวนการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ยากลำบาก ไปสู่การก้าวเข้าสู่ยุคแห่งนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จุดเริ่มต้นที่สำคัญคือการเปิดท่าเรือสนธิสัญญาที่ทันสมัย หลังจากที่เมืองอู่หูเปิดทำการในปี 1876 สินค้า เงินทุน และแนวคิดจากตะวันตกก็หลั่งไหลเข้ามา ท้าทายเศรษฐกิจดั้งเดิมของท้องถิ่น ขณะเดียวกันก็นำพาอุตสาหกรรมสมัยใหม่และโครงสร้างพื้นฐานในเมืองเข้ามาด้วย ในปี 1905 ทางรถไฟสายจูโจว-ผิงเซียงบางส่วนสร้างเสร็จภายในมณฑลอานฮุย แต่โดยรวมแล้ว ในช่วงยุคสาธารณรัฐที่เต็มไปด้วยสงคราม มณฑลอานฮุยพัฒนาอย่างช้าๆ และยังคงเป็นมณฑลเกษตรกรรมทั่วไป โดยมีการแบ่งงานภายในที่ไม่ชัดเจน
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน รัฐได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ และแผนที่อุตสาหกรรมของมณฑลอานฮุยก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้น ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 1 และ 2 มณฑลอานฮุยได้รับวิสาหกิจอุตสาหกรรมจำนวนมากที่ย้ายมาจากเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเป็นการวางรากฐานอุตสาหกรรมในด้านถ่านหิน เหล็ก พลังงาน และสิ่งทอ เมืองหัวเป่ยและหัวหนานกลายเป็นฐานพลังงานที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน โดยเหมืองถ่านหินเหลียงหวยเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ เมืองถงหลิงอาศัยทรัพยากรแร่ของตนในการสร้างฐานอุตสาหกรรมทองแดงที่สำคัญระดับชาติ เมืองหม่าอันซานเจริญรุ่งเรืองด้วยความแข็งแกร่งของอุตสาหกรรมเหล็ก กลายเป็นเมืองเหล็กที่สำคัญ ในช่วงเวลานี้ การผลิตเครื่องจักรและการต่อเรือในเหอเฟย อันชิง และอู่หู ก็ได้รับการเสริมสร้างความแข็งแกร่งเช่นกัน ก่อให้เกิดการแบ่งเขตภูมิภาคเบื้องต้น โดยมณฑลอานฮุยตอนใต้เน้นอุตสาหกรรมหนักและอุตสาหกรรมที่ใช้ทรัพยากรเป็นหลัก และมณฑลอานฮุยตอนกลางเน้นการผลิต
การปฏิรูปและการเปิดประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังต้นศตวรรษที่ 21 นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในการพัฒนาของมณฑลอานฮุย เมื่อเผชิญกับปัญหาการร่อยหรอของทรัพยากรและความยากลำบากของอุตสาหกรรมดั้งเดิม อานฮุยได้คว้าโอกาสครั้งประวัติศาสตร์ในการเติบโตที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรมอย่างกล้าหาญ เหตุการณ์สำคัญคือการย้ายมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศจีนไปยังเหอเฟย ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางที่ในขณะนั้นแทบจะไม่มีทรัพยากรทางวิทยาศาสตร์เลย มณฑลได้ร่วมแรงร่วมใจสนับสนุนเรื่องนี้ และใช้สิ่งนี้เป็นแรงผลักดัน จุดประกายความฝันในการสร้าง “เมืองแห่งนวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี” ปัจจุบัน เหอเฟยเป็นศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติที่ครบวงจร มีความสำเร็จที่โดดเด่นระดับโลกในสาขาบุกเบิก เช่น ข้อมูลควอนตัม การหลอมรวมนิวเคลียร์ และปัญญาประดิษฐ์ ทำให้ได้รับฉายาว่า “เมืองแห่งการลงทุนที่ดีที่สุดของจีน” ภายใต้การนำของเหอเฟย การยกระดับอุตสาหกรรมของมณฑลกำลังเร่งตัวขึ้น อู่หูได้ก่อตั้งกลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์และชิ้นส่วน โดยมี Chery Automobile เป็นผู้นำ และกำลังพัฒนาการบินทั่วไปและหุ่นยนต์อย่างแข็งขัน เมืองหม่าอันซาน ถงหลิง และอันฉิง ตามแนวแม่น้ำแยงซี กำลังเร่งยกระดับอุตสาหกรรมดั้งเดิมไปพร้อมกับการพัฒนาวัสดุใหม่และอุปกรณ์การผลิตระดับสูงอย่างแข็งขัน การแบ่งงานระหว่างเมืองต่างๆ ในมณฑลเริ่มชัดเจนขึ้น: เขตนำร่องนวัตกรรมอิสระเหอเฟย-อู่หู-เปิงปู้ เป็นศูนย์กลางนวัตกรรมของมณฑล เขตสาธิตการถ่ายโอนอุตสาหกรรมแถบเมืองว่านเจียงเป็นสนามรบหลักสำหรับการผลิตขั้นสูง และมณฑลอานฮุยตอนเหนือ นอกจากจะสร้างความมั่นคงด้านอาหารและพลังงานแล้ว ยังพัฒนาอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารและพลังงานใหม่อย่างแข็งขัน ปัจจุบัน อานฮุย ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นมณฑลที่ไม่ได้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตกทางภูมิศาสตร์ กำลังมุ่งมั่นที่จะเป็นสมาชิกสำคัญของการพัฒนาแบบบูรณาการของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ของอานฮุยคือ “สามสถานที่หนึ่งภูมิภาค”: แหล่งนวัตกรรมทางเทคโนโลยีที่มีอิทธิพล พื้นที่คลัสเตอร์อุตสาหกรรมที่กำลังเติบโต พื้นที่บุกเบิกสำหรับการปฏิรูปและการเปิดประเทศ และเขตเปลี่ยนผ่านสีเขียวแบบครบวงจรสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
การขนส่งและการเดินทาง
มณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจีน เชื่อมต่อตะวันออก-ตะวันตก เหนือ-ใต้ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญของประเทศ เครือข่ายการคมนาคมของมณฑลมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองหลวงเหอเฟย แผ่ขยายออกไปเป็นรูปดาว (คล้ายอักษรจีนที่แปลว่าข้าว) และได้พัฒนาเป็นระบบสามมิติที่ครอบคลุมทั้งทางรถไฟความเร็วสูง ทางรถไฟธรรมดา ทางด่วน เส้นทางคมนาคมทางน้ำเลียบแม่น้ำแยงซี และการบิน ในด้านการขนส่งทางราง อานฮุยเป็นหนึ่งในมณฑลที่มีเครือข่ายทางรถไฟความเร็วสูงหนาแน่นที่สุดในจีน เส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายหลักของประเทศ เช่น ปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง-ไทเป และเส้นทางเลียบแม่น้ำแยงซี ผ่านมณฑลนี้ สถานีเหอเฟยใต้เป็นหนึ่งในศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมขนาดใหญ่ที่สุดในจีนตะวันออก จากเหอเฟยใช้เวลา 1 ชั่วโมงถึงหนานจิง 2 ชั่วโมงถึงเซี่ยงไฮ้ หางโจว และหวู่ฮั่น ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในเมืองเดียวกันกับกลุ่มเมืองใหญ่ๆ ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
เครือข่ายทางด่วนก็ครอบคลุมอย่างกว้างขวางเช่นกัน ทางด่วนสายหลักระดับชาติ เช่น G3 ปักกิ่ง-ไทเป, G40 เซี่ยงไฮ้-ซีอาน, G50 เซี่ยงไฮ้-ฉงชิ่ง และ G35 จี่หนาน-กว่างโจว ตัดผ่านมณฑล ภายในสิ้นปี 2022 มณฑลอานฮุยได้บรรลุเป้าหมาย “ทุกอำเภอเชื่อมต่อกับทางด่วน” ทำให้การขับขี่รถยนต์สะดวกสบายอย่างยิ่ง ในด้านการบิน สนามบินนานาชาติเหอเฟยซินเฉียวเป็นผู้นำ โดยมีสนามบินหวงซานตุนซีเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยว ร่วมกับสนามบินในฝูหยาง อันชิง และอู่หู-ซวนโจว ก่อให้เกิดเครือข่ายบริการที่ครอบคลุมทั่วทั้งมณฑลและเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญในประเทศและเส้นทางระหว่างประเทศบางเส้นทาง ที่สำคัญ แม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวยเหอมีสภาพทางน้ำภายในประเทศที่ยอดเยี่ยม ท่าเรืออู่หูและท่าเรือหม่าอันซานเป็นท่าเรือน้ำลึกที่สำคัญบนแม่น้ำแยงซี สามารถเข้าถึงได้ตลอดทั้งปีโดยเรือขนาด 10,000 ตัน
สำหรับนักท่องเที่ยว ประสบการณ์การเดินทางที่พิเศษที่สุดในอานฮุยคือ “การเดินทางท่ามกลางภาพวาด” เส้นทางชมวิวแม่น้ำซินอันไม่ใช่ถนนธรรมดา แต่เป็นเส้นทางที่คดเคี้ยวไปตามแม่น้ำซินอัน ในฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดอกเรพซีดบานสะพรั่งริมฝั่งแม่น้ำทั้งสองฝั่ง และหมู่บ้านสไตล์ฮุยสะท้อนอยู่ในน้ำ ไม่ว่าจะขับรถหรือปั่นจักรยาน ก็ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเดินทางผ่านภาพวาดทิวทัศน์ “ทางด่วนที่สวยที่สุดในอานฮุย”—ส่วนหนึ่งของทางด่วนเหอเฟย-ถงหลิง-หวงซาน ที่เชื่อมระหว่างหวงซานและทะเลสาบไท่ผิง—ทำให้การเดินทางนั้นเป็นประสบการณ์ที่งดงาม ในเทือกเขาสูงทางตอนใต้ของอานฮุย การ “ข้ามภูเขา” แบบดั้งเดิมมีทางเลือกที่ทันสมัย เครือข่ายรถไฟความเร็วสูงที่หนาแน่นทำให้คุณสามารถไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเหอเฟยในตอนเช้า และเพลิดเพลินกับอาหารฮุยบนถนนสายเก่าถงซีในตอนบ่าย เวลาและพื้นที่ถูกบีบอัดอย่างมาก ทำให้การสำรวจดินแดนที่หลากหลายแห่งนี้บนเส้นแบ่งเหนือ-ใต้เป็นเรื่องง่ายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เคล็ดลับการเดินทาง
มณฑลอานฮุยสามารถเที่ยวชมได้ตลอดทั้งปี แต่ฤดูกาลท่องเที่ยวที่ดีที่สุดคือฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ในฤดูใบไม้ผลิ (มีนาคม-พฤษภาคม) ดอกเรพซีดในมณฑลอานฮุยตอนใต้จะบานสะพรั่งตามลำดับจากที่ราบต่ำไปจนถึงที่สูง สร้างเป็นผืนสีทองอร่ามตัดกับหมู่บ้านที่มีกำแพงสีขาวและหลังคากระเบื้องสีดำ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการถ่ายภาพเป็นอย่างยิ่ง ในฤดูใบไม้ร่วง (กันยายน-พฤศจิกายน) ด้วยท้องฟ้าแจ่มใสและอากาศเย็นสบาย เป็นฤดูกาลที่ดีที่สุดสำหรับการปีนเขาหวงซานและเขาจิ่วฮวา และชมใบไม้เปลี่ยนสี โดยเฉพาะสีสันในฤดูใบไม้ร่วงของเมืองทาฉวนนั้นงดงามเป็นพิเศษ ฤดูร้อนอากาศร้อน แต่พื้นที่ภูเขาอย่างหวงซานและเทียนจูเป็นสถานที่พักผ่อนในฤดูร้อนที่ยอดเยี่ยม และหลังจากฝนตกแล้ว ก็เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการชมน้ำตกและทะเลหมอก ในฤดูหนาว หิมะบนเขาหวงซานนั้นสวยงามอย่างเหลือเชื่อ ราวกับดินแดนแห่งเทพนิยายที่ใสบริสุทธิ์
สถานที่ท่องเที่ยวและประสบการณ์ที่ห้ามพลาดเริ่มต้นด้วยเขตทัศนียภาพภูเขาหวงซาน ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโกทั้งด้านธรรมชาติและวัฒนธรรม มีคำกล่าวที่ว่า “หลังจากได้เห็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าแล้ว ไม่มีภูเขาใดคุ้มค่าแก่การไปชมอีกเลย หลังจากได้เห็นหวงซานแล้ว ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าก็ไม่คุ้มค่าแก่การไปชมอีก” “สิ่งมหัศจรรย์ทั้งสี่” ของที่นี่ ได้แก่ ต้นสนแปลกตา หินรูปร่างประหลาด ทะเลหมอก และบ่อน้ำพุร้อน ล้วนมีชื่อเสียงระดับโลก ควรวางแผนอย่างน้อยสองวันและพักค้างคืนบนภูเขาเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกที่งดงามตระการตา ประการที่สอง เยี่ยมชมหมู่บ้านโบราณทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย เช่น ซีตี้และหงฉุน ที่นี่เน้นการท่องเที่ยวแบบ “ช้าๆ” พักในโรงแรมแบบดั้งเดิม เดินเล่นบนทางเดินหินสีฟ้าในตอนเช้าตรู่หรือตอนเย็นที่นักท่องเที่ยวน้อย และชมเงาสะท้อนบนทะเลสาบทางใต้และสระจันทร์ เพื่อสัมผัสถึงความสงบและความลึกซึ้งของวัฒนธรรมหุยโจวอย่างแท้จริง ประการที่สาม สัมผัสประสบการณ์การเดินป่าบนเส้นทางโบราณของหุยโจว เริ่มต้นด้วยการเที่ยวชมเส้นทางโบราณหุยหาง (Huihang Ancient Trail) จากเมืองฟู่หลิง (Fuling Town) ในอำเภอจี้ซี (Jixi County) เส้นทางนี้ปูด้วยหิน ย้อนรอยเส้นทางการค้าที่พ่อค้าหุยโจวโบราณใช้ในการเดินทางค้าขาย ข้ามสันเขาฉางเฟิง (Changfeng Ridge) และไปถึงหลินอัน (Lin'an) ในมณฑลเจ้อเจียง (Zhejiang) เส้นทางมีความยาวประมาณ 15-20 กิโลเมตร เต็มไปด้วยทิวทัศน์อันงดงามและสัมผัสถึงจิตวิญญาณของพ่อค้าหุยโจวอย่างลึกซึ้ง ประการที่สี่ สำรวจวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และมนุษยศาสตร์ของเหอเฟย เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์อันฮุย (อาคารใหม่) และหอแสดงนวัตกรรมอันฮุย (Anhui Innovation Hall) พิพิธภัณฑ์อันฮุยจะให้ภาพรวมของวัฒนธรรมหุยโจว ส่วนหอแสดงนวัตกรรมอันฮุยจะช่วยให้คุณได้สัมผัสกับเทคโนโลยีล้ำสมัย เช่น การสื่อสารควอนตัม และเป็นพยานถึงการผสมผสานที่น่าทึ่งของภูมิปัญญาโบราณและนวัตกรรมสมัยใหม่ในอันฮุย
เคล็ดลับที่เป็นประโยชน์: อาหารของมณฑลอานฮุยส่วนใหญ่มีรสชาติจัดจ้าน นักท่องเที่ยวที่ชอบรสชาติอ่อนๆ สามารถแจ้งร้านอาหารล่วงหน้าได้ หมู่บ้านโบราณส่วนใหญ่มีทางเดินหิน ดังนั้นจึงแนะนำให้สวมรองเท้าพื้นเรียบที่ใส่สบาย สภาพอากาศบนภูเขาเปลี่ยนแปลงได้ง่าย แม้แต่ในฤดูร้อนก็ควรนำเสื้อแจ็คเก็ตบางๆ ไปด้วยสำหรับภูเขาหวงซาน หมู่บ้านโบราณหลายแห่ง เช่น หงฉุน มีตั๋วเข้าชมแบบสามวัน ทำให้สามารถเที่ยวชมได้อย่างเต็มที่ ในภูเขาทางตอนใต้ของอานฮุย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อขับรถหรือเดินป่า ควรตรวจสอบสภาพอากาศและสภาพถนนให้ดี ฤดูฝนอาจทำให้เกิดดินถล่มได้เป็นบางครั้ง นอกจากนี้ ภาษาถิ่นยังแตกต่างกันมาก การสื่อสารกับผู้สูงอายุในพื้นที่นอกแหล่งท่องเที่ยวหลักอาจต้องใช้ความอดทนและท่าทาง อานฮุย ดินแดนที่ผสมผสานความกล้าหาญของภาคเหนือเข้ากับความสง่างามของภาคใต้ เชิญชวนให้คุณชะลอฝีเท้าและลิ้มรสความอุดมสมบูรณ์ของที่นี่
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม