เมืองหางโจว
เมืองหางโจว (Hangzhou) หรือเรียกย่อว่า "หาง" เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง เป็นเมืองระดับรองของมณฑล เมืองขนาดใหญ่ และเมืองศูนย์กลางของเขตมหานครหางโจว ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลเจ้อเจียง ในบริเวณลุ่มน้ำตอนล่าง
เมืองหางโจว
หางโจว (Hang) เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง เป็นเมืองระดับรองของมณฑล เมืองขนาดใหญ่ และเมืองศูนย์กลางของเขตมหานครหางโจว ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลเจ้อเจียง บริเวณลุ่มน้ำเฉียนถางตอนล่าง และปลายด้านใต้ของคลองใหญ่ปักกิ่ง-หางโจว ภูมิประเทศค่อยๆ ลดระดับลงจากตะวันตกไปตะวันออก ประกอบด้วยเนินเขา ภูเขา และที่ราบ สภาพภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจนและมีปริมาณน้ำฝนมาก พื้นที่ทั้งหมด 16,850 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 หางโจวบริหารจัดการ 10 เขต 2 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 12,700,000 คน หางโจวเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติแห่งแรกๆ เป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน และเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองที่มีชื่อเสียงของภาคตะวันออกเฉียงใต้" แหล่งโบราณคดีกัวหูเฉียวเผยให้เห็นการอยู่อาศัยของมนุษย์เมื่อกว่า 8,000 ปีที่แล้ว และวัฒนธรรมเหลียงจูที่มีอายุ 5,000 ปีได้รับการขนานนามว่า "รุ่งอรุณแห่งอารยธรรมจีน" ในปี 589 ราชวงศ์สุยได้ก่อตั้ง "หางโจว" ซึ่งเป็นการใช้ชื่อนี้เป็นครั้งแรก อาณาจักรอู๋เยว่ (ห้าราชวงศ์) และราชวงศ์ซ่งใต้ต่างก็ตั้งเมืองหลวงที่นี่ ในปี 1927 เมืองหางโจวได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการ หางโจวเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งระหว่างประเทศ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและปลายด้านตะวันตกของอ่าวหางโจว เป็นจุดตัดของเส้นทางเศรษฐกิจสายไหมและเส้นทางสายไหมทางทะเลแห่งศตวรรษที่ 21 เป็นที่รู้จักในนาม "สวรรค์บนดิน" มีทะเลสาบซีหู (มรดกโลกของยูเนสโก) คลองแกรนด์ (ทางน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นที่ยาวที่สุดในโลก) และปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงอันโด่งดังของแม่น้ำเฉียนถาง วงจรอุตสาหกรรมหลักห้าวง ได้แก่ IoT อัจฉริยะ ชีวการแพทย์ อุปกรณ์ระดับสูง วัสดุใหม่ และพลังงานสีเขียว ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 2,301.1 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.2%
ประวัติศาสตร์
หางโจวเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองหลวงโบราณของจีน มีหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ย้อนหลังไปถึง 50,000 ปี (จากฟอสซิลในถ้ำอู๋กุ้ยตง) โดยมีแหล่งโบราณคดีกัวหูเฉียวที่มีอายุ 8,000 ปี และวัฒนธรรมเหลียงจู ("รุ่งอรุณแห่งอารยธรรม") ที่มีอายุ 5,000 ปี ในสมัยราชวงศ์เซี่ย-ชาง-โจว หางโจวเป็นส่วนหนึ่งของหยางโจว ตำนานเล่าว่าหยูต้าถีบเรือของพระองค์ที่นี่และตั้งชื่อว่า "หยูหาง" ในสมัยราชวงศ์ชุนชิงไห่ (770–476 ปีก่อนคริสตกาล) หางโจวเป็นเมืองที่แย่งชิงกันระหว่างราชวงศ์อู๋และราชวงศ์เย่ว์ ในสมัยราชวงศ์ฉู่ (475–221 ปีก่อนคริสตกาล) ราชวงศ์ฉู่พิชิตราชวงศ์เย่ว์ ในปี 221 ก่อนคริสตกาล ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งอำเภอเฉียนถาง ในปี 326 คริสตกาล ราชวงศ์จินตะวันออกได้สร้างวัดหลิงหยิน (วัดที่เก่าแก่ที่สุดในทะเลสาบซีหู) และในปี 589 ราชวงศ์สุยได้ก่อตั้ง "หางโจว" ซึ่งเป็นการปรากฏของชื่อนี้เป็นครั้งแรก ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) การค้าเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก โดยเก็บภาษีได้ถึง 500,000 เส้นด้าย (ประมาณ 4% ของรายได้ประชาชาติ) ในสมัยห้าราชวงศ์ อาณาจักรอู่เยว่ได้ตั้งเมืองหลวงที่นี่เป็นเวลา 85 ปี สร้างพระราชวังและกำแพงเมืองชั้นนอกสูง 70 ลี้ ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ (ค.ศ. 1127–1279) ได้ตั้งเมืองหลวงในปี ค.ศ. 1138 เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองหลินอัน และขยายเมืองให้มีกำแพงเมืองชั้นในและชั้นนอกพร้อมประตู 13 แห่ง ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 1.24 ล้านคน (รวมอำเภอ) ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) ได้ตั้งให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงเจ้อเจียง ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) และราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) ยังคงใช้หางโจวเป็นเมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง ในปี ค.ศ. 1896 หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ หางโจวได้เปิดเป็นเมืองท่าตามสนธิสัญญา เมืองหางโจวได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1927 ต่อมาในปี 1994 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับรองของมณฑล และในปี 2023 หางโจวได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 19 อย่างประสบความสำเร็จ
หน่วยงานบริหาร
ประวัติของกองพล
เขตการปกครองมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากหลังทศวรรษ 1950 ในปี 1996 ได้มีการจัดตั้งเขตปินเจียงขึ้น ในปี 2001 เซียวซานและหยูหางได้กลายเป็นเขต ในปี 2014 ฝูหยางได้กลายเป็นเขต ในปี 2017 หลินอันได้กลายเป็นเขต และในปี 2021 ได้มีการปรับเขตการปกครองครั้งใหญ่ โดยได้รวมซ่างเฉิงและเจียงกานเข้าด้วยกันเป็นซ่างเฉิงใหม่ รวมเซี่ยเฉิงและกงซูเข้าด้วยกันเป็นกงซูใหม่ แบ่งหยูหางออกเป็นหยูหางใหม่และหลินผิงใหม่ และจัดตั้งเขตเฉียนถางขึ้นจากบางส่วนของเจียงกานและเซียวซาน
รายละเอียดแผนก
ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน 2565: 10 เขต (ซ่างเฉิง, กงซู่, ซีหู่, ปินเจียง, เสี่ยวซาน, ยู่หาง, หลินผิง, เฉียนถัง, ฟู่หยาง, หลินอัน), 2 อำเภอ (ถงหลู, ชุนอัน), 1 เมืองระดับอำเภอ (เจียนเต๋อ) 191 เมือง/ตำบล/ตำบล (23 ตำบล, 75 เมือง, 93 ตำบล), 1,293 คณะกรรมการชุมชน, 1,913 คณะกรรมการหมู่บ้าน ที่ทำการรัฐบาล: เลขที่ 18 ถนนเจียฟางตะวันออก เขตซ่างเฉิง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
ปีกใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ปลายด้านตะวันตกของอ่าวหางโจว แม่น้ำเฉียนถางตอนล่าง ปลายด้านใต้ของคลองใหญ่ ระหว่างละติจูด 29°11′–30°34′เหนือ และลองจิจูด 118°20′–120°37′ตะวันออก พิกัดศูนย์กลาง: 120°12′ตะวันออก, 30°16′เหนือ พื้นที่ทั้งหมด: 16,850 ตารางกิโลเมตร จุดเริ่มต้นของเมืองอยู่ที่สวนจื่อเหวย ในเขตซ่างเฉิง
ลักษณะภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศซับซ้อน: เนินเขาทางตะวันตก (เทือกเขาเทียนมู่) ที่ราบทางตะวันออก (ที่ราบต่ำ มีแหล่งน้ำหนาแน่น ลักษณะเฉพาะของ "เมืองริมน้ำเจียงหนาน") เนินเขาและภูเขา: 65.6%; ที่ราบ: 26.4%; แม่น้ำ/ทะเลสาบ/อ่างเก็บน้ำ: 8.0%
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน มีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ปริมาณน้ำฝนมาก อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 17.8°C ความชื้นเฉลี่ย: 70.3% ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 1,454 มม. แสงแดดต่อปี: 1,765 ชั่วโมง ฤดูร้อนร้อนและชื้น (หนึ่งใน "เตาเผาทั้งสี่แบบใหม่") ฤดูหนาวหนาวและแห้ง ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงอากาศดี เป็นช่วงเวลาทองสำหรับการท่องเที่ยว
อุทกวิทยา
เมืองนี้มีแม่น้ำ ทะเลสาบ และภูเขาที่อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน คลองแกรนด์คาแนล (ทางน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นที่ยาวที่สุดในโลก) และแม่น้ำเฉียนถาง (ที่มีชื่อเสียงเรื่องคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง) ไหลผ่านเมือง พื้นที่ 8% ของพื้นที่ทั้งหมดเป็นพื้นที่น้ำ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ในปี 2020: ปริมาณน้ำทั้งหมด: 21.889 พันล้านลูกบาศก์เมตร (21.669 พันล้านลูกบาศก์เมตร น้ำผิวดิน + 3.875 พันล้านลูกบาศก์เมตร น้ำบาดาล - ส่วนที่ทับซ้อนกัน 3.655 พันล้านลูกบาศก์เมตร) อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ 4 แห่ง และขนาดกลาง 14 แห่ง มีปริมาณน้ำเก็บกัก ณ สิ้นปี 14.42 พันล้านลูกบาศก์เมตร (14.27 พันล้านลูกบาศก์เมตรในอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ และ 1.534 พันล้านลูกบาศก์เมตรในอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง) อ่างเก็บน้ำแม่น้ำซินอัน (ทะเลสาบพันเกาะ) เป็นอ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุดในชายฝั่งตอนใต้ของจีน
ทรัพยากรชีวภาพ
เป็นที่รู้จักในนาม "ดินแดนแห่งปลาและข้าว" "บ้านแห่งผ้าไหม" และ "สวรรค์บนดิน" มีพืชผล ต้นไม้ ชา และดอกไม้มากกว่า 260 ชนิด ต้นไม้ประจำเมืองคือ การบูร ดอกไม้ประจำเมืองคือ ดอกหอมหมื่นลี้ มีชื่อเสียงในด้านผ้าไหมหางโจวและชาหลงจิงทะเลสาบซีหู พื้นที่ป่า: 16.3527 ล้านหมู่ ความครอบคลุมของป่า: 64.77% มีสัตว์ป่าบนบกชั้นที่ 1 ระดับชาติ 10 ชนิด ชั้นที่ 2 64 ชนิด พืชคุ้มครองชั้นที่ 1 3 ชนิด ชั้นที่ 2 18 ชนิด หินเลือดไก่หลินอันฉางฮวาเป็นของสะสมที่มีค่า การสำรวจสัตว์ป่าอย่างครอบคลุมในปี 2021–2025 พบสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 696 ชนิด (33 อันดับ 141 วงศ์ คิดเป็น 84% ของทั้งหมดในเจ้อเจียง) รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดใหม่ (เม่นจีนตะวันออก) และบันทึกใหม่ 215 รายการ
ทรัพยากรแร่
ค้นพบแร่ธาตุแข็ง 66 ชนิด แร่พลังงานหายาก แร่โลหะมีจำกัด ปริมาณสำรองลดลง ทรัพยากรเบนโทไนต์และฟลูออไรต์ใกล้หมด หินปูนมีอยู่มากมาย แคลไซต์และวัสดุหินมีศักยภาพ ทรัพยากรหินก่อสร้างมีมากแต่มีข้อจำกัดในการสกัด
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: 12,700,000 คน (เพิ่มขึ้น 76,000 คน) ในเขตเมือง: 10,839,000 คน (85.3%) ชาย: 6,588,000 คน (51.9%); หญิง: 6,113,000 คน (48.1%); อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิง: 107.8 อัตราการเกิด: 6.95‰; อัตราการตาย: 5.49‰; อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: 1.46‰ ประชากรที่ลงทะเบียน: 8,859,000 คน เมืองนี้มีชาวฮั่นเป็นประชากรส่วนใหญ่ และมีชนกลุ่มน้อย 26 กลุ่ม ส่วนใหญ่เป็นชาวเชอ ชาวจ้วง ชาวฮุย และชาวแมนจู ในปี 2025 มีการสร้างงานในเขตเมืองใหม่ 314,000 ตำแหน่ง
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
หางโจวเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของปีกใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องอีคอมเมิร์ซของจีน และเป็นฐานอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ระดับชาติ ในปี 2568 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 2,301.1 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%) ภาคปฐมภูมิ: 38.3 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.8%); ภาคทุติยภูมิ: 563.1 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%); ภาคตติยภูมิ: 1,699.7 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.3%) รายได้ต่อหัว: 190,879 หยวน (26,723 ดอลลาร์สหรัฐ) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมหลักในเศรษฐกิจดิจิทัล: 630.5 พันล้านหยวน (28.8% ของ GDP เพิ่มขึ้น 7.1%) วงจรอุตสาหกรรมหลัก 5 วง (รายได้ 1,902.5 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.6%): IoT อัจฉริยะ ชีวการแพทย์ อุปกรณ์ไฮเอนด์ วัสดุใหม่ พลังงานสีเขียว เศรษฐกิจภาคเอกชน: ประมาณ 61.5% ของ GDP มีวิสาหกิจเอกชน 921,000 แห่ง (90.1% ของทั้งหมด) การส่งออกของภาคเอกชน: 75.2% ของยอดรวมทั้งหมด
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025: ผลผลิตทางการเกษตร 56.9 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.9%) ผลผลิตธัญพืช: 599,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 3.9%) ผัก: 3.86 ล้านตัน ผลไม้: 900,000 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025: มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรม 462.4 พันล้านหยวน (กลุ่มอุตสาหกรรมขนาดใหญ่กว่าที่กำหนดเติบโต 6.0%) อุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์/การสื่อสารเติบโต 13.4% อุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์เติบโต 36.7% อุตสาหกรรมไฮเทคเติบโต 7.5% อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์เติบโต 10.0% อุตสาหกรรมอุปกรณ์ระดับไฮเอนด์เติบโต 9.5% ยานยนต์พลังงานใหม่เติบโต 383.0% หุ่นยนต์อุตสาหกรรมเติบโต 38.6% อุปกรณ์การพิมพ์ 3 มิติเติบโต 15.1%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025: อุตสาหกรรมบริการ 1,699.7 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 5.3% คิดเป็น 73.4% ของการเติบโตของ GDP) บริการด้านไอที/ซอฟต์แวร์เติบโต 7.0% บริการทางการเงิน 6.4% บริการขนส่ง 6.6% รายได้จากบริการขนาดใหญ่ (ม.ค.-พ.ย.): 2,116.8 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 8.1%) รายได้จากบริการเศรษฐกิจดิจิทัลเติบโต 13.2% บริการไฮเทค 12.1% ยอดขายปลีก: 949.9 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 3.8%) เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านเพิ่มขึ้น 42.8% สมาร์ทโฟนเพิ่มขึ้น 31.4% สินค้ากีฬาเพิ่มขึ้น 45.3% การนำเข้า/ส่งออก: 854.9 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 6.4% ในปี 2024) โดยการส่งออก 595 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 11.5%) การส่งออกภายใต้โครงการ Belt and Road: 261.1 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 13.0%) การลงทุนจากต่างประเทศจริง: 6.54 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ปี 2024) บริษัทใน Fortune Global 500 จำนวน 138 แห่งได้ลงทุนใน 240 โครงการ เงินฝาก: 7,952.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 2.5%); เงินกู้: 7,299.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 6.3%) เบี้ยประกันภัย: 14.18 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 12.6% ในปี 2024)
กิจกรรมเพื่อสังคม
การศึกษา
เมืองหางโจวมีมรดกทางการศึกษาที่ล้ำค่า: วิทยาลัยว่านซง (ก่อตั้งในปี 1498 สมัยราชวงศ์หมิง) เป็นแหล่งรวมนักวิชาการที่สำคัญ วิทยาลัยฉีซือ (ก่อตั้งในปี 1897) ซึ่งเป็นสถาบันต้นกำเนิดของมหาวิทยาลัยเจ้อเจียง เป็นหนึ่งในสถาบันอุดมศึกษาแบบตะวันตกแห่งแรกๆ ของจีน ณ สิ้นปี 2025: สถาบันอุดมศึกษา 40 แห่ง (นักศึกษา 645,000 คน นักศึกษาปริญญาโท 136,000 คน อัตราการเข้าเรียนรวม 74.75%) โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 113 แห่ง (นักเรียน 160,000 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 39 แห่ง (74,000 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 317 แห่ง (341,000 คน) โรงเรียนประถมศึกษา 534 แห่ง (808,000 คน) และโรงเรียนอนุบาล 943 แห่ง (330,000 คน) อัตราการเข้าเรียนจากมัธยมต้นถึงมัธยมปลาย: 99.87%
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เมืองนำร่องด้านสารสนเทศ อีคอมเมิร์ซ อี-รัฐบาล และโทรทัศน์ดิจิทัลระดับชาติ ฐานอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์และฐานการออกแบบวงจรรวมระดับชาติ ในปี 2025: ค่าใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนาประมาณ 4% ของ GDP ค่าใช้จ่ายด้านวิทยาศาสตร์: 31.2 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 16.3%) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ใหม่ 43,100 รายการ (เพิ่มขึ้น 14.6%) สิทธิบัตรที่ใช้งานได้ 218,500 รายการ (เพิ่มขึ้น 19.4%) สิทธิบัตรมูลค่าสูง 87,800 รายการ (เพิ่มขึ้น 12.1%) การยื่นขอสิทธิบัตรระหว่างประเทศ PCT 2,234 รายการ ธุรกรรมด้านเทคโนโลยี: 159.9 พันล้านหยวน ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับชาติ 33 แห่ง (รวมถึงมหาวิทยาลัยเวสต์เลค) ศูนย์บ่มเพาะเทคโนโลยี 495 แห่ง (7.1 ล้านตารางเมตร) ติดอันดับที่ 13 ของโลกใน 100 กลุ่มวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นนำของ WIPO และติดอันดับ 10 เมืองวิจัยชั้นนำระดับโลกเป็นครั้งแรก เมืองนวัตกรรมแห่งชาติ: อันดับที่ 4
กีฬา
ในปี 2023 ประสบความสำเร็จในการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 19 ในปี 2025 นักกีฬาได้รับเหรียญรางวัลระดับนานาชาติ 89 เหรียญ (47 เหรียญทอง 19 เหรียญเงิน) และเหรียญรางวัลระดับชาติ 429 เหรียญ (174 เหรียญทอง 133 เหรียญเงิน) เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติ 31 รายการ รวมถึงรอบคัดเลือกโซนเอเชียของฟุตบอลโลก การแข่งขันกีฬา "เจ๋อเปา" ครั้งแรกที่เมืองหางโจว ดึงดูดผู้ชมมากกว่า 170,000 คน รายได้จากลอตเตอรี่กีฬา: 5.05 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 31.8%)
วัฒนธรรม
ในปี 1929 งานมหกรรมโลกทะเลสาบตะวันตกครั้งแรกได้เปิดศักราชแห่งการจัดนิทรรศการสมัยใหม่ของจีน (จัดอีกครั้งในปี 2000) ในปี 2006 งานมหกรรมสันทนาการโลกครั้งแรกได้จัดขึ้นร่วมกัน ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมวัฒนธรรมอยู่ที่ 344.8 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.5%) มีศูนย์วัฒนธรรม 16 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 16 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 87 แห่ง พิพิธภัณฑ์ชนบท/ชุมชน 140 แห่ง หน่วยงานมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 48 แห่ง มีรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก 5 รายการ และรายการระดับชาติ 48 รายการ (อันดับ 1 อยู่ในมณฑลเจ้อเจียง) ห้องสมุดระดับชาติชั้น 1 ได้แก่ ห้องสมุดเจ้อเจียง ห้องสมุดหางโจว และอีก 14 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: สถานพยาบาล 7,592 แห่ง (โรงพยาบาล 440 แห่ง), บุคลากรทางการแพทย์ 174,000 คน (แพทย์ 69,000 คน พยาบาล 77,000 คน), เตียงผู้ป่วย 108,000 เตียง (101,000 เตียงในโรงพยาบาล) จำนวนผู้ป่วยนอกต่อปี: 182.41 ล้านคน
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
อัตราการครอบคลุมระบบบำบัดน้ำเสียในครัวเรือนชนบท: 92.68% อัตราการปฏิบัติตาม: 93.21% ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับ 1 ในมณฑลเจ้อเจียงด้านการจัดการน้ำเสียในชนบทติดต่อกัน 7 ปี (5 ครั้ง) การประชุมสมัชชาเขตสงวนชีวมณฑลโลกครั้งที่ 5 จะจัดขึ้นที่เมืองหางโจวในเดือนกันยายน 2025 ในเดือนกันยายน 2025 เมืองหางโจวได้เปิดตัวโลโก้ "หางโจวที่สวยที่สุด" ซึ่งมีองค์ประกอบของดอกหอมหมื่นลี้
ประกันสังคม
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: เงินบำนาญพนักงาน 9.11 ล้านหยวน; ค่ารักษาพยาบาลพนักงาน 8.33 ล้านหยวน; ค่าบาดเจ็บจากการทำงาน 7.32 ล้านหยวน; ค่าว่างงาน 5.84 ล้านหยวน เงินบำนาญขั้นต่ำสำหรับผู้พำนักอาศัย: 390 หยวน/เดือน ค่าครองชีพขั้นต่ำ: 1,310 หยวน/เดือน ผู้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ 85,000 คน (แจกจ่ายไปแล้ว 1.31 พันล้านหยวน) เงินอุดหนุนการคลอดบุตร 790 ล้านหยวน สถานดูแลผู้สูงอายุ 228 แห่ง ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุในชุมชน 2,760 แห่ง ฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ฟรี 440,000 คน สำหรับผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป
การขนส่ง
ทางหลวง
ทางรถไฟ
ทางน้ำ
เรือสำราญล่องคลองแกรนด์คาแนลจากซูโจวไปหางโจว (ค้างคืน) เรือโดยสารหางโจว: 4 สายเชื่อมต่อระบบคลองแกรนด์คาแนล แม่น้ำซีซี และแม่น้ำเฉียนถาง รองรับการชำระเงินผ่าน WeChat/Alipay/UnionPay/บัตร Tongyi
การบิน
สนามบินนานาชาติหางโจวเสี่ยวซาน: ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศตะวันออก 27 กิโลเมตร เป็นสนามบินหลักของประเทศและสนามบินสำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศที่มีตารางเวลาประจำ เฟส 1 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2543 เฟส 3 เปิดให้บริการบางส่วนเมื่อวันที่ 22 กันยายน 2565 ทำให้กลายเป็นศูนย์กลางการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองในภาคตะวันออกของจีน (รองจากผู่ตง) ในปี 2566 มีผู้โดยสาร 41.17 ล้านคน (สูงสุดเป็นประวัติการณ์)
ระบบขนส่งสาธารณะ
ในปี 1922 รถโดยสารประจำทางสายแรกของหางโจว (ซึ่งเป็นสายก่อนหน้าสาย 7) เปิดให้บริการ ณ สิ้นปี 2022 มีเส้นทางรถโดยสารประจำทาง 1,175 เส้นทาง และรถโดยสาร 10,217 คัน รถไฟฟ้าใต้ดินหางโจว: สายแรกเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2012 (เป็นเมืองที่ 4 ในภาคตะวันออกของจีน และเมืองแรกในมณฑลเจ้อเจียง) ณ เดือนมกราคม 2025 มี 12 สายที่เปิดให้บริการ (1-10, 16, 19) 262 สถานี (46 สถานีเชื่อมต่อ) ระยะทางประมาณ 521 กิโลเมตร มีเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างเมือง 2 สาย (สายเส้าซิง สาย 1 และเส้นทางระหว่างเมืองหางไห่) และอีก 7 สายอยู่ระหว่างการก่อสร้าง จักรยานสาธารณะ: ใช้ฟรี 60 นาที เป็นระบบแบ่งปันทั่วเมือง รถไฟฟ้าทะเลสาบซีหู: มีให้เลือก 3 แบบ (เที่ยวรอบเมือง 30 หยวน, เที่ยวบางส่วน 10 หยวน, เช่าเหมาคัน 30 นาที 10 หยวน) ค่าโดยสารแท็กซี่: ราคาเริ่มต้น 13 หยวน/3 กิโลเมตร, คิดค่าบริการเพิ่ม 2.5 หยวน/กิโลเมตร โดยมีค่าบริการเพิ่มเติมสำหรับการรอรถความเร็วต่ำ, ช่วงดึก และช่วงเทศกาลตรุษจีน
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
ที่มาของชื่อ
ในปี ค.ศ. 589 ราชวงศ์สุยได้ยกเลิกเขตปกครองเฉียนถังและสถาปนา "หางโจว" ขึ้น ซึ่งเป็นการใช้ชื่อนี้เป็นครั้งแรก
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ตราประจำเมือง: ตัวอักษร "Hang" ที่ผสมผสานองค์ประกอบของเรือ กำแพงเมือง และสวน เพลงประจำเมือง: "Paradise of Dreams" (ประกาศใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2024) ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นการบูร ดอกไม้ประจำเมือง: ดอกหอมหมื่นลี้
มรดกทางวัฒนธรรม
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2022: 5 รายการจากองค์การยูเนสโก 48 รายการจากองค์การระดับชาติ และ 184 รายการจากองค์การระดับมณฑล ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ในอันดับที่ 1 ของมณฑลเจ้อเจียง
ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นหางโจว (เขตเมือง) จัดอยู่ในกลุ่มภาษาอู๋ กลุ่มไท่หู กลุ่มย่อยหางโจว เป็นเหมือน "ฟอสซิลมีชีวิต" ของประวัติศาสตร์หางโจว สะท้อนให้เห็นถึงการอพยพในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (ภาษาถิ่นไคเฟิง) และอิทธิพลของกองทหารรักษาการณ์แปดธงในสมัยราชวงศ์ชิง มีลักษณะเด่นคือมีคำต่อท้าย "เออร์" เดี่ยวๆ (ไม่ใช่เสียงม้วนลิ้น) การอ่านแบบวรรณกรรม และอิทธิพลของภาษาถิ่นเส้าซิงอย่างชัดเจน ภาษาถิ่นนี้มีพยัญชนะเสียงเต็ม และมี 4 วรรณยุกต์ โดยมีการแยกเสียงชัดเจนระหว่างเสียงเต็มและเสียงทุ้ม ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภาษาอู๋ พื้นที่โดยรอบ (ปินเจียง เสี่ยวซาน ฟู่หยาง หลินอัน ถงลู่) พูดกลุ่มย่อยหลินเสา ยู่หางพูดกลุ่มย่อยเทียวซี และชุนอันและเจียนเต๋อพูดภาษาถิ่นฮุย
ศาสนา
ศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา (วัดหลิงหยิน วัดจิงฉี และวัดเทียนจูทั้งสาม) ลัทธิเต๋า (วัดเปาปู่) ศาสนาอิสลาม (มัสยิดฟีนิกซ์) ศาสนาคาทอลิก (มหาวิหารแม่พระปฏิสนธินิกายอิมมาคูเลท) และศาสนาโปรเตสแตนต์ (โบสถ์ฉงอี้ ซึ่งเป็นโบสถ์โปรเตสแตนต์จีนที่ใหญ่ที่สุดในโลก)
เทศกาลต่างๆ
จุดชมวิว
ทะเลสาบซีหูได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2554 ณ ปี 2564 มีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 111 แห่ง (ระดับ 5A 3 แห่ง) โรงแรมระดับดาว 105 แห่ง (ระดับ 5 ดาว 22 แห่ง) และบริษัทท่องเที่ยว 959 แห่ง ในปี 2564 มีนักท่องเที่ยว 89.518 ล้านคน รายได้ 152.42 พันล้านหยวน และนักท่องเที่ยวต่างชาติที่พักค้างคืน 182,000 คน
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
ผ้าไหมหางโจว, ชาหลงจิงทะเลสาบซีหู, แป้งรากบัวทะเลสาบซีหู, ชาจิงซาน, ร่มผ้าไหมทะเลสาบซีหู, ชาเขียวเสวี่ยสุ่ยหยุน, หัวไชเท้าอบแห้งเสี่ยวซาน, ถั่วพีแคนหลินอัน, เค้กติงเซิง และกุ้งหลงจิง
เมืองพี่น้อง
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง



พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม