เมืองหยางฉวน
เมืองหยางฉวน (Yangquan City) ซึ่งในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อ "หยางฉวน" (น้ำพุ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองภูเขา" และ "เมืองแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันออกของมณฑล มีพรมแดนติดกับเมืองซินเจียง (Xin City)
เมืองหยางฉวน
หยางฉวน หรือที่รู้จักกันในอดีตว่า "หยางฉวน" (น้ำพุ) เรียกอีกชื่อว่า "เมืองภูเขา" และ "เมืองแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันออกของมณฑล ติดกับเมืองซินโจวทางทิศเหนือ ตรงข้ามกับเมืองฉือเจียจวง (เหอเป่ย) ทางทิศตะวันออกโดยมีเทือกเขาไท่หางคั่นอยู่ ติดกับเมืองไท่หยวนทางทิศตะวันตก และติดกับเมืองจินจงทางทิศใต้ ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงโลส มีภูมิประเทศเป็นภูเขาเป็นส่วนใหญ่ และมีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งอบอุ่นแบบมรสุมภาคพื้นทวีป ณ สิ้นปี 2022 เมืองนี้บริหารจัดการ 3 เขตเทศบาลและ 2 อำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมด 4,559 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1,280,200 คน เมืองหยางฉวนก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 1947 จากส่วนหนึ่งของอำเภอผิงติ้ง เมืองนี้เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่กำลังเติบโต เป็นประตูสู่ "สามจิน" (ซานซี) และเป็นจุดยุทธศาสตร์ระหว่างซานซีและเหอเป่ย เมืองนี้เป็นที่ตั้งของด่านหนิงจื่อกวน (ด่านที่เก้าของกำแพงเมืองจีน) แหล่งท่องเที่ยวภูเขาจางซาน โรงเรียนกวนซาน บ้านพักเดิมของฉีผิงเหมย บ่อน้ำพุร้อนเหลียงเจีย และอุทยานป่าภูเขาชินาโอ ซึ่งมีอนุสรณ์สถานการรุกร้อยกรมเป็นศูนย์กลาง เมืองนี้มีโบราณสถานมากกว่า 1,000 แห่ง แหล่งมรดกทางอุตสาหกรรม 23 แห่ง และแหล่งประวัติศาสตร์สงครามต่อต้านจีน 34 แห่ง ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 87.06 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.4%
ประวัติศาสตร์
หยางฉวนมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน โบราณวัตถุที่ขุดพบในทศวรรษ 1950 จากซาวหยานและต้าเหลียงติงพิสูจน์ให้เห็นถึงการอยู่อาศัยของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนกลาง ในสมัยราชวงศ์ถัง-หยูและเซี่ย-ชาง พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของจี้โจวโบราณ ในสมัยชุนชุม (770–476 ปีก่อนคริสตกาล) รัฐโจวโย่วเคยตั้งอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือเมืองหยูเซียน ในปี 457 ก่อนคริสตกาล เสนาบดีจือป๋อแห่งราชวงศ์จินได้พิชิตโจวโย่ว หลังจากที่ราชวงศ์จินแบ่งแยกดินแดนในปี 453 ก่อนคริสตกาล พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐจ้าว
ในสมัยราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) พื้นที่นี้เป็นของมณฑลไท่หยวน ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อนคริสตกาล–9 คริสตกาล) ได้มีการจัดตั้งอำเภอชางอ้ายขึ้น ณ หมู่บ้านซินเฉิงในปัจจุบันของอำเภอผิงติ้ง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชางอ้ายเป็นของอาณาจักรฉางซานแห่งจี้โจว ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างมณฑลเล่อผิงและซินซิงของอาณาจักรเว่ย ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออกและสิบหกอาณาจักร พื้นที่นี้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างอาณาจักรจ้าวเก่า จ้าวใหม่ รันเว่ย อดีตเหยียน อดีตฉิน เหยียนใหม่ และเว่ยเหนือ อาณาจักรเว่ยเหนือ (386–534) ได้จัดตั้งอำเภอซืออ้ายและอำเภอติงเซียงขึ้น ในสมัยราชวงศ์สุย (581–618) ได้มีการจัดตั้งอำเภอเว่ยเจ๋อขึ้นที่หนิงจื่อกวนและอำเภอหยวนฉิวในหยูเซียน ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) พื้นที่นี้เป็นของมณฑลโช่วโจว จากนั้นเป็นของมณฑลปิงโจวและไท่หยวน ในปี ค.ศ. 742 เมืองฉือไห่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกวางหยาง ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960–1127) กวางหยางถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอผิงติ้งในปี ค.ศ. 979 ในสมัยราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115–1234) ผิงติ้งและหยูโจวได้รับการยกฐานะขึ้น ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) หยูโจวถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอ ในปี ค.ศ. 1724 ผิงติ้งกลายเป็นมณฑลที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรง ในช่วงสงครามปฏิวัติ ผิงติ้งและหยูเซียนถูกแบ่งออกเป็นหลายอำเภอระหว่างเขตชายแดนจิน-จี-ลู่-หยู และจิน-ฉา-จี เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เมืองหยางฉวนถูกก่อตั้งขึ้นจากส่วนหนึ่งของอำเภอผิงติ้ง ในปี ค.ศ. 1983 อำเภอผิงติ้งและหยูเซียนถูกผนวกเข้ากับเมืองหยางฉวน
หน่วยงานบริหาร
ณ สิ้นปี 2022 เทศบาลหยางฉวนดูแลอำเภอผิงติ้ง อำเภอหยูเซียน และ 3 เขต (เฉิง กวง และเจียว) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 23 ถนนหนานต้า เขตเฉิงฉวน
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
หยางฉวนตั้งอยู่ทางปีกตะวันออกตอนกลางของมณฑลชานซี ระหว่างลองจิจูด 112°5′–114°4′ ตะวันออก และลองจิจูด 37°40′–38°31′ เหนือ ทางด้านตะวันตกของเทือกเขาไท่หางตอนกลาง มีอาณาเขตติดกับอำเภอติงเซียงและอู่ไท่ของซินโจวทางทิศเหนือ อำเภอผิงซานและจิงซิงของฉือเจียจวง (เหอเป่ย) ทางทิศตะวันออก อำเภอซีหยางของจินจงทางทิศใต้ และอำเภอโชวหยางของจินจงและอำเภอหยางฉู่ของไท่หยวนทางทิศตะวันตก มีความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 106 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกจรดตะวันตกประมาณ 42 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 4,559 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากไท่หยวนและฉือเจียจวงประมาณ 100 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงโลส ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาทางตะวันออกของมณฑลชานซี ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีเนินเขาและที่ราบในส่วนที่เหลือ เทือกเขาทั้งเก้าแห่งประกอบด้วย: เทือกเขาหนิวต้าหลิงทางเหนือ (บริเวณรอยต่อของเทือกเขาซีโจวและเทือกเขาไท่หาง), เทือกเขาเหลียงหลิงทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเทือกเขาสองแนว คือ แนวตะวันออก (ไป่หม่า, ฉิวหลิน, เมี่ยนซาน และไอซาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาไท่หางตอนกลางที่ระดับความสูง 700–1,700 เมตร) และแนวตะวันตก (เป่ยฟางซาน, หนานฟางซาน และฉีหลิง) เทือกเขาไท่หางเป็นพรมแดนระหว่างมณฑลเหอเป่ยและมณฑลชานซี โดยมีลาดชันทางด้านตะวันออกที่ลาดลงสู่ที่ราบภาคเหนือของจีน และลาดชันทางด้านตะวันตกที่ค่อยๆ ลาดลง แอ่งระหว่างเทือกเขา ได้แก่ ซีหยาน, ยู่เฉิง และผิงติ้ง
ภูมิอากาศ
หยางฉวนมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปกึ่งชื้นอบอุ่น ลักษณะเด่นคือ ฤดูหนาวและฤดูร้อนยาวนาน ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้น มีสี่ฤดูที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน มีแสงแดดมาก อุณหภูมิแตกต่างกันมากในตอนกลางวันและกลางคืน ฤดูใบไม้ผลิแห้งแล้ง ฤดูร้อนมีฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงเย็นลงอย่างรวดเร็ว และฤดูหนาวหนาวเย็นและแห้งแล้ง ปริมาณรังสีแสงอาทิตย์เฉลี่ยต่อปี: 134 กิโลแคลอรี/ตารางเซนติเมตร แสงแดดจริง: 2,700–2,900 ชั่วโมง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 8–12 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสะสม ≥10 องศาเซลเซียส: 2,400–3,000 องศาเซลเซียส ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง: 130–180 วัน ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 450–550 มิลลิเมตร มีความแปรผันของสภาพภูมิอากาศในแนวดิ่งอย่างมีนัยสำคัญ
อุทกวิทยา
ยกเว้นพื้นที่ 22 ตารางกิโลเมตรทางทิศตะวันตกซึ่งอยู่ในลุ่มน้ำแม่น้ำเหลือง พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในลุ่มน้ำแม่น้ำไห่ มีแม่น้ำมากกว่า 60 สาย โดย 34 สายมีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 10 ตารางกิโลเมตร และ 7 สายมีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 300 ตารางกิโลเมตร มีความยาวมากกว่า 30 กิโลเมตร แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำหูถัวทางทิศเหนือ (ต้นกำเนิดทางเหนือของแม่น้ำจื่อหย่า) และแม่น้ำเมี่ยนทางตอนกลางและตอนใต้ ซึ่งเกิดจากการบรรจบกันของแม่น้ำเหวินและแม่น้ำเต๋า
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำทั้งหมด: 1.584 พันล้านลูกบิดเมตรต่อปี ประกอบด้วยน้ำไหลจากแม่น้ำ 1.382 พันล้านลูกบิดเมตร (490 ล้านลูกบิดเมตรในพื้นที่ + 892 ล้านลูกบิดเมตรจากน้ำไหลเข้า) และน้ำบาดาล 543 ล้านลูกบิดเมตร (435 ล้านลูกบิดเมตรในพื้นที่ + 108 ล้านลูกบิดเมตรจากน้ำไหลเข้า) โดยมีปริมาณน้ำทับซ้อนกัน 341 ล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำในพื้นที่ต่อหัว: 562 ลูกบิดเมตรต่อปี สูงกว่าค่าเฉลี่ยของจังหวัดเล็กน้อยที่ 546 แต่ต่ำกว่า 1/4 ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศที่ 2,400
ทรัพยากรพืช
เมืองนี้มีพืช 93 วงศ์ และ 437 ชนิด รวมถึงรา 5 วงศ์ เฟิร์น 4 วงศ์ พืชเมล็ดเปลือย 4 วงศ์ และพืชดอก 80 วงศ์ วงศ์ที่มีความหลากหลายมากที่สุดคือ วงศ์ Compositae, Leguminosae, Rosaceae และ Gramineae (รวม 154 ชนิด) พบพืชสมุนไพรมากกว่า 160 ชนิด พื้นที่ป่า: 941,000 หมู่ (13.74% ของพื้นที่ทั้งหมด) มีต้นไม้กระจัดกระจาย 22.05 ล้านต้น และไม้แปรรูป 550,000 ลูกบาศก์เมตร พื้นที่ทุ่งหญ้า: 1.821 ล้านหมู่ ใช้ประโยชน์ได้มากกว่า 90% ผลผลิตหญ้ารวมเกิน 100 ล้านกิโลกรัม
ทรัพยากรสัตว์
สัตว์ป่ามีจำนวนจำกัดเนื่องจากป่าไม้หายากและมลภาวะทางสิ่งแวดล้อม ในอดีตเคยมีการบันทึกว่าเคยมีเสือ กวางแม่น้ำ และกวาง ในสมัยราชวงศ์ชิง แต่ปัจจุบันเสือได้สูญพันธุ์ไปจากพื้นที่นี้แล้ว มีการบันทึกชนิดพันธุ์ 49 ชนิด ใน 4 ชั้น 17 อันดับ 28 วงศ์ รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 14 ชนิด นก 27 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 5 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 3 ชนิด นอกจากนี้ยังรู้จักแมลงศัตรูพืชในป่า 831 ชนิด เมืองนี้ยังเลี้ยงหมู วัว แกะ ม้า ลา ล่อ ไก่ และกระต่ายด้วย
ทรัพยากรแร่
หยางฉวนเป็นแหล่งแร่สำคัญของประเทศ เป็นที่รู้จักในนาม "บ้านเกิดของถ่านหินและเหล็ก" มีแร่ธาตุที่ได้รับการยืนยันแล้ว 52 ชนิด โดยถ่านหินแอนทราไซต์ ไพไรต์ และบอกไซต์มีความสำคัญที่สุด เป็นหนึ่งในฐานการผลิตแอนทราไซต์ที่ใหญ่ที่สุดของจีน หนึ่งในสามฐานการผลิตบอกไซต์ของประเทศ และหนึ่งในห้าฐานการผลิตไพไรต์ พื้นที่ที่มีถ่านหิน: 1,051 ตารางกิโลเมตร; ปริมาณสำรองทางธรณีวิทยาของถ่านหิน: 10.4 พันล้านตัน; ไพไรต์: 250 ล้านตัน; บอกไซต์: 227 ล้านตัน การผลิตถ่านหินต่อปี: 35 ล้านตัน; ไพไรต์: 2 ล้านตัน; บอกไซต์คลินเกอร์: 1.8 ล้านตัน ปริมาณสำรองเพิ่มเติม: วัตถุดิบเซรามิก (177.409 ล้านตัน), เฟลด์สปาร์ (43.17 ล้านตัน), ควอตซ์ (43.20 ล้านตัน) และไดออปไซด์ (500 ล้านตัน)
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 ประชากรที่อาศัยอยู่ถาวรมีจำนวน 1,284,800 คน ลดลง 14,400 คน อัตราการเกิด: 6.17‰ อัตราการตาย: 9.01‰ อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -2.84‰ ประชากรในเมือง: 949,700 คน (อัตราการเป็นเมือง 73.92%) ชาย: 664,500 คน หญิง: 634,600 คน อัตราส่วนเพศชายต่อหญิง: 104.72
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
เมืองพี่น้อง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 87.06 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.4% โดยแบ่งเป็นภาคอุตสาหกรรมหลัก 1.80 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.1%) ภาคอุตสาหกรรมรอง 35.82 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.3%) และภาคบริการ 49.45 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%) ส่วนในปี 2024 GDP อยู่ที่ 85.62 พันล้านหยวน (ลดลง 0.9%) โดยปรับโครงสร้างเป็น 2.0:44.5:53.5
ในปี 2023 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรอยู่ที่ 25.76 พันล้านหยวน (ลดลง 11.3%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 8.31 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.3%) รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 16.87 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.4%) โดยเป็นรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพ 13.07 พันล้านหยวน (77.5% เพิ่มขึ้น 9.6%)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2022 พื้นที่เพาะปลูกพืชอยู่ที่ 57,000 เฮกตาร์ (เพิ่มขึ้น 0.6%) โดยเป็นพื้นที่ปลูกธัญพืช 55,000 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 237,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 1.9%) ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 22,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 7.2%) โดยแบ่งเป็นเนื้อหมู 17,500 ตัน เนื้อวัว 500 ตัน เนื้อแกะ 800 ตัน และสัตว์ปีก 4,000 ตัน นมอยู่ที่ 5,000 ตัน และไข่อยู่ที่ 35,000 ตัน ในปี 2023 ผลผลิตทางการเกษตรรวมอยู่ที่ 3.01 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.8%) โดยผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 238,300 ตัน (เพิ่มขึ้น 0.6%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2022 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมรวมอยู่ที่ 52.03 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.9%) วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.7% โดยอุตสาหกรรมถ่านหินเติบโต 6.4% และอุตสาหกรรมอื่นๆ ที่ไม่ใช่ถ่านหินเติบโต 17.0% รายได้: 88.28 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.6%) กำไร: 8.60 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 208.2%) อุตสาหกรรมก่อสร้าง: วิสาหกิจที่ผ่านเกณฑ์ 176 แห่ง มูลค่าผลผลิต 8.28 พันล้านหยวน (ลดลง 7.9%)
ในปี 2023 วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโตขึ้น 0.5% โดยภาคถ่านหินลดลง 0.4% และภาคที่ไม่ใช่ถ่านหินเพิ่มขึ้น 3.9% ผลผลิตถ่านหินดิบ: 67.617 ล้านตัน (ลดลง 2.1%); การผลิตไฟฟ้า: 27.28 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (เพิ่มขึ้น 5.3%); ก๊าซมีเทนจากชั้นถ่านหิน: 1.36 พันล้านลูกบาศก์เมตร (ลดลง 1.3%) อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์เติบโตขึ้น 7.1% โดยการรักษาสิ่งแวดล้อมเพิ่มขึ้น 11.7% เทคโนโลยีชีวภาพเพิ่มขึ้น 67.3% อุปกรณ์ระดับสูงเพิ่มขึ้น 12.7% และพลังงานใหม่เพิ่มขึ้น 20.6%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2023 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมบริการอยู่ที่ 45.03 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.1%) ค้าส่ง/ค้าปลีก: 5.98 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.3%); การขนส่ง/คลังสินค้า/ไปรษณีย์: 4.62 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.9%); ที่พัก/ร้านอาหาร: 1.62 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 10.1%); การเงิน: 5.70 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.1%); อสังหาริมทรัพย์: 5.97 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%); บริการเพื่อผลกำไร: 5.40 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 2.7%); บริการไม่แสวงหาผลกำไร: 15.65 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.1%)
ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภค: 33.26 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 2.5%) เงินฝากสถาบันการเงิน: 226.0 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.2%) สินเชื่อ: 150.04 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.3%) รายได้จากเบี้ยประกันภัย: 3.83 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.2%) ปริมาณการจัดส่งด่วน: 22.969 ล้านพัสดุ (เพิ่มขึ้น 83.5%) ผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ: 1.678 ล้านคน รวมถึงผู้ใช้ 5G 810,000 คน ผู้สมัครใช้บริการอินเทอร์เน็ต: 645,000 คน
กิจกรรมเพื่อสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2023 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 667 ฉบับ (ลดลง 27.7%) ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 115 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 57.5%) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้องต่อประชากร 10,000 คน: 3.1 สัญญาด้านเทคโนโลยี: 190 ฉบับ มูลค่า 1.34 พันล้านหยวน (ลดลง 71.9%) เมืองนี้มีศูนย์เทคโนโลยีวิสาหกิจระดับชาติ 1 แห่ง ระดับจังหวัด 20 แห่ง และระดับเทศบาล 62 แห่ง และมีวิสาหกิจไฮเทค 164 แห่ง
การศึกษา
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023 ประกอบด้วย: โรงเรียนอนุบาล 391 แห่ง, โรงเรียนประถมศึกษา 175 แห่ง, โรงเรียนมัธยมต้น 62 แห่ง, โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 16 แห่ง, โรงเรียนอาชีวศึกษา 13 แห่ง, สถาบันอุดมศึกษา 3 แห่ง และสถาบันอุดมศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ 1 แห่ง
วัฒนธรรม
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: ศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง, คณะการแสดง 5 คณะ, ห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง, ผู้สมัครใช้บริการเคเบิลทีวี 98,000 ราย ยอดจำหน่ายหนังสือพิมพ์หยางฉวนรายวัน: 5.97 ล้านฉบับ
การดูแลสุขภาพ
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: สถานพยาบาล 1,373 แห่ง, เตียงที่ได้รับอนุญาต 7,808 เตียง, ศูนย์สุขภาพแม่และเด็ก 7 แห่ง, บุคลากรทางเทคนิคด้านสุขภาพ 12,605 คน
กีฬา
พื้นที่จัดการแข่งขันกีฬา: 2.941 ล้านตารางเมตร; สถานที่จัดการแข่งขัน 5,007 แห่ง รวมถึงสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาประเภทบอล 2,351 แห่ง สถานที่จัดการแข่งขันกีฬาประเภทฟิตเนส 2,307 แห่ง และสนามกีฬาขนาดใหญ่ 2 แห่ง นักกีฬาได้รับเหรียญทอง 18 เหรียญ เหรียญเงิน 16 เหรียญ และเหรียญทองแดง 9 เหรียญ ในการแข่งขันรายการสำคัญ
ประกันสังคม
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: ประกันบำนาญพนักงานในเมือง 424,000 คน; ประกันบำนาญผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 454,000 คน; ประกันสุขภาพพนักงาน 388,000 คน; ประกันสุขภาพผู้อยู่อาศัย 785,000 คน; ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 301,000 คน; ประกันการว่างงาน 289,000 คน; ประกันการคลอดบุตร 231,000 คน ผู้อยู่อาศัยในเมือง 14,000 คน และในชนบท 31,000 คน ได้รับเบี้ยเลี้ยงค่าครองชีพขั้นต่ำ มีสถานีบรรเทาทุกข์ 3 แห่ง, สถานบริการที่พักอาศัย 32 แห่ง, เตียงดูแลผู้สูงอายุ 2,763 เตียง และเตียงสวัสดิการ 350 เตียง
การขนส่ง
ในปี 2023 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางรถไฟอยู่ที่ 35.001 ล้านตัน (ลดลง 15.5%) ซึ่งรวมถึงถ่านหิน 32.487 ล้านตัน จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคล: 323,000 คัน (เพิ่มขึ้น 5.9%) ซึ่งรวมถึงรถยนต์ส่วนตัว 282,000 คัน
การบิน
หยางฉวนตั้งอยู่ระหว่างไท่หยวนและฉือเจียจวง ห่างจากสนามบินนานาชาติเจิ้งติ้งฉือเจียจวงประมาณ 140 กิโลเมตร และห่างจากสนามบินนานาชาติอู่ซู่ไท่หยวนประมาณ 100 กิโลเมตร ทั้งสองสนามบินมีอาคารผู้โดยสารในเมืองหยางฉวนซึ่งให้บริการจำหน่ายตั๋วและบริการรถรับส่ง
ทางรถไฟ
ทางรถไฟชิไท่ (ทางรถไฟไฟฟ้าสองรางสายแรกของจีน) วิ่งผ่านเมืองเชื่อมต่อกับสายปักกิ่ง-กวางโจว สายถงปู่ และสายหยางเช่อ โดยมีสถานี 10 แห่ง และสายย่อย/สายเฉพาะทาง 32 สาย ในปี 2552 ทางรถไฟโดยสารชิไท่ได้เปิดให้บริการ และสถานีหยางฉวนเหนือได้เปิดใช้งาน ทำให้หยางฉวนเป็นเมืองที่สองในมณฑลชานซีที่มีรถไฟความเร็วสูง สถานีนี้ให้บริการโดยตรงไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ชิงเต่า เทียนจิน เจิ้งโจว เฉิงตู และเมืองอื่นๆ ทางรถไฟหยางต้า (หยางฉวน-ต้าเหอ) ทางรถไฟไฟฟ้าความเร็วสูงแบบออฟไลน์สายแรกของจีน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2563 โดยสถานีหยางฉวนตะวันออกช่วยให้เข้าถึงใจกลางเมืองได้สะดวก เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2568 บริการรถไฟโดยสารหยางเช่อได้เปิดให้บริการ โดยสถานีผิงติ้งเริ่มดำเนินการ
ทางหลวง
เครือข่ายทางหลวงกระจายตัวจากใจกลางเมืองไปยังทุกอำเภอและเขต ทางด่วนไท่จิ่ว (ทางหลวงขาออกระดับสูงสายแรกของมณฑลชานซี) เชื่อมต่อกับทางด่วนปักกิ่ง-ฮ่องกง-มาเก๊า ทางด่วนที่ผ่านหยางฉวน ได้แก่ G5 ปักกิ่ง-คุนหมิง, เทียนหลี่, G20 ชิงหยิน (เดิมชื่อไท่จิ่ว), G207, G307 และ G239 การเดินทางไปยังสนามบินไท่หยวนหรือฉือเจียจวงใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง และไปยังปักกิ่งประมาณ 3 ชั่วโมง สถานีขนส่งผู้โดยสารหยางฉวนมีเส้นทางไปยังเจิ้งโจว ไท่หยวน ฉือเจียจวง ปักกิ่ง และจินจง
จุดชมวิว
สวนสาธารณะสำคัญ ได้แก่ สวนหนานซาน สวนเถาเหอ สวนเป่ยซาน สวนพฤกษศาสตร์หยางฉวน และสวนใจกลางเมือง สถานที่ทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ ซากปรักหักพังเมืองโบราณจ้าวเจี้ยนจื่อสมัยฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ค่ายทหารฮั่นซินสมัยราชวงศ์ฮั่น และค่ายทหารเนี่ยนจื่อกวนของเจ้าหญิงผิงหยางสมัยราชวงศ์ถัง ภูเขาตงฟู่ทางตอนใต้ของผิงติ้งมีความเกี่ยวข้องกับนูวาผู้รักษาท้องฟ้า ภูเขาจางซานซึ่งอยู่ห่างจากเมืองไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร มีความเกี่ยวข้องกับเด็กกำพร้าจ้าวที่หลบซ่อนตัวอยู่ที่นั่นในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง เมืองนี้ยังอนุรักษ์ถ้ำสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ ภาพแกะสลักบนหน้าผาสมัยราชวงศ์เหนือ-ใต้ วัดกวนตี้สมัยราชวงศ์ซ่ง และกลุ่มอาคารสมัยจินหยวน
อนุสรณ์สถานการรุกร้อยกรมบนภูเขาชินาโอมีอนุสาวรีย์สูง 40 เมตร รูปทรงคล้ายดาบปลายปืนแหลมคม จารึกด้วยลายมือของเผิงเจิ้น สวีเซียงเฉียน และป๋ออี้ป๋อ สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ได้แก่ บ่อน้ำพุร้อนเหลียงเจีย วัดเหยาหลิน น้ำตกเนียงจื่อกวน และถ้ำหินปูนเหลียนฮวาและอู่ฮวา
เมนูขึ้นชื่อ
ขนมไหว้พระจันทร์ไส้วอลนัทหยูเซียน หม้อดินเผาผิงติ้ง และบะหมี่หยางฉวน เป็นอาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่น
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม