Lhasa
拉萨市
Pochodzenie nazwy miejsca: W języku tybetańskim „La” oznacza „bóg” lub „Budda”, a „Sa” oznacza „ziemia”. Lhasa oznacza zatem „ziemię Buddy”. Legenda głosi, że za panowania Songcen Gampo z królestwa Tubo zbudowano świątynię Dżokhang. Mówi się, że kozy (wymawiane „Re” po tybetańsku) nosiły ziemię (wymawiane „Sa”), aby napełnić jezioro pod fundamenty…
Pochodzenie nazwy miejsca:
W języku tybetańskim „Lha” oznacza „bóg” lub „Budda”, a „Sa” oznacza „ziemia”. Dlatego Lhasa oznacza „ziemia Buddy”. Legenda głosi, że za panowania Songcen Gampo z królestwa Tubo zbudowano świątynię Dżokhang. Mówi się, że kozy (wymawiane „Re” po tybetańsku) nosiły ziemię (wymawiane „Sa”), aby napełnić jezioro pod fundamenty, stąd nazwa „Resa”. „Lhasa” i „Lhasa” to fonetyczne odpowiedniki słowa „Resa”. Później w świątyni umieszczono złoty posąg Buddy Siakjamuniego przywieziony przez księżniczkę Wencheng, co przyczyniło się do rozkwitu buddyzmu. Nazwę świątyni zmieniono później na Lhasa.
Podstawowe wprowadzenie:
Lhasa, co po tybetańsku oznacza „świętą ziemię”, jest stolicą Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. Jest politycznym, gospodarczym, kulturalnym i naukowym centrum Tybetu oraz świętym miejscem buddyzmu tybetańskiego. Położona w południowo-wschodniej części centralnego Tybetu, na północnym brzegu rzeki Lhasa, dopływu rzeki Yarlung Tsangpo, teren ma nachylenie ze wschodu na zachód, a średnia wysokość wynosi 3650 metrów. Jest to starożytne miasto o 1300-letniej historii. Lhasa to znane miasto historyczne i kulturalne, kluczowe dla stabilności Tybetu, dziewicze miasto na Wyżynie Tybetańskiej oraz nowe miasto reform i otwarcia. Jest to również Narodowe Miasto Historyczne i Kulturalne, Narodowe Miasto Cywilizowane, Narodowe Miasto Ogrodowe, Narodowe Miasto Modelowe Wspierające Armię i Zapewniające Preferencyjne Traktowanie Rodzinom Żołnierzy i Weteranów, Narodowe Miasto Modelowe Ochrony Środowiska, Narodowe Miasto Sanitarne oraz Narodowe Miasto Doskonałej Turystyki. Historycznie znane jako „Lhasa”, Lhasa jest słynnym miastem historycznym i kulturalnym w moim kraju. Już w VII wieku n.e., po zjednoczeniu Tybetu przez Songcen Gampo poprzez aneksję sąsiednich plemion, przeniósł stolicę z Yarlung do Lhasy, ustanawiając dynastię Tubo, która stała się religijnym, politycznym, gospodarczym i kulturalnym centrum Tybetu w tamtym czasie.
Zobacz szczegółowe informacje o Lhasie >>
Ranking wyróżnień:
W lipcu 2026 roku zostało wyznaczone jako miasto będące centrum turystyki w ramach „15. pięcioletniego planu budowy potęgi turystycznej”.
W styczniu 2026 r. zajmowało 14. miejsce w ogólnym rankingu zagranicznych wpływów internetowych w miastach Chin kontynentalnych w 2025 r.
W maju 2025 roku zostało wybrane jako jedno z miast pilotażowych nowych form, modeli i scenariuszy konsumpcji w skali kraju.
W listopadzie 2025 r. zajmowało 26. miejsce na liście chińskich miast o międzynarodowym wpływie z 2025 r.
W lipcu 2024 r. miasto uzyskało certyfikat międzynarodowego miasta bagiennego w ramach trzeciej edycji konkursu.
W maju 2025 r. miasto to zostało wyznaczone jako jedno z pierwszych miast pilotażowych w zakresie innowacji i modernizacji krajowego sektora handlu detalicznego.
W maju 2025 r. opublikowano ranking China City Charm Ranking, w którym Lhasa znalazła się na 206. miejscu (czwarta kategoria).
W maju 2025 r. opublikowano listę 100 miast, które w 2024 r. przyciągnęły najwięcej talentów. Lhasa znalazła się na 70. miejscu.
W kwietniu 2025 r. miasto uzyskało tytuł krajowego modelu miasta (powiatu) pod względem wspierania sił zbrojnych i preferencyjnego traktowania rodzin żołnierzy.
Zobacz więcej wyróżnień miasta Lhasa i powiązanych rankingów >>
Tło historyczne:
Historycznie Lhasa była tłumaczona jako Rasa, Luosuo, Luoxie, Lhasa, Chasa, Lasa, itd.
W siódmym roku panowania dynastii Tang (633) Songtsen Gampo z plemienia Yarlung założył w Lhasie dynastię Tubo.
Zanim Lhasa stała się stolicą, była bagnistym pustkowiem. Po objęciu tej funkcji zbudowano pałace i fortece, naprawiono drogi wodne i wzniesiono świątynie, kładąc podwaliny pod miasto Lhasa.
W tym okresie zbudowano Świątynię Jokhang, a opowieść o kozach niosących ziemię, by wypełnić jezioro, jest legendą pochodzącą z procesu budowy.
W języku tybetańskim owce nazywane są „Ra”, a ziemia „Sa”. Ponieważ świątynia Jokhang jest najstarszym budynkiem, mieszkańcy używają nazwy „Rasa” dla miasta skupionego wokół świątyni Jokhang.
Chińskie zapisy historyczne zazwyczaj tłumaczą „惹萨” jako „罗娑”.
+Zobacz szczegółową historię rozwoju Lhasy >>
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.