Podróż do Chin po swojemu
Odkryj mapę
Cel podróży / Miasto Hohhot

Miasto Hohhot

Miasto Hohhot Miasto Hohhot, w skrócie „miasto Hu”, dawniej znane jako „miasto Guisui”, jest stolicą Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej oraz jego centrum politycznym, gospodarczym, kulturalnym, edukacyjnym i finansowym. Położone w centralnej części Mongolii Wewnętrznej.

Miasto Hohhot

Miasto Hohhot, w skrócie „Hu City”, dawniej znane jako „Guisui City”, jest stolicą Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej i jego politycznym, gospodarczym, kulturalnym, edukacyjnym i finansowym centrum. Położone w centralnej Mongolii Wewnętrznej, na południe od gór Daqing, graniczy z miastem Ulanqab na wschodzie, prowincją Shanxi na południowym wschodzie, miastem Ordos na południu i południowym zachodzie oraz miastem Baotou na zachodzie i północnym zachodzie, zajmując łączną powierzchnię 17 200 kilometrów kwadratowych. Od 2023 roku Hohhot administruje 4 dystryktami, 4 powiatami i 1 banerem. Od 2025 roku populacja mieszkańców osiągnęła 3,661 miliona. Lokalny dialekt łączy cechy dialektów Shanxi i Shaanxi. Teren jest przeważnie górzysty i równinny, z umiarkowanym kontynentalnym klimatem monsunowym — długimi, mroźnymi zimami; krótkimi, gorącymi latami; i dramatyczne zmiany wiosenno-jesienne. Główne rzeki to Żółta Rzeka i Dahei. Hohhot ma ponad 2000 lat historii miejskiej. W okresie poprzedzającym dynastię Qin, król Wuling z Zhao ustanowił tu komanderię Yunzhong. W 1575 roku Altan Khan zbudował miasto „Kuku Hoton”, które dwór Ming nazwał „Guihua”. W czasach Republiki Chińskiej przemianowano je na Guisui City. W 1954 roku nazwa ta została oficjalnie przywrócona Hohhot. Miasto zostało uznane przez Radę Państwa za ważne centrum północnych Chin, narodowe miasto historyczne i kulturalne, ogólnokrajowy kompleksowy węzeł komunikacyjny oraz regionalną bazę zaawansowanego przemysłu. Jego klaster mleczarski został wybrany na krajowy klaster zaawansowanego przemysłu. W 2025 roku PKB Hohhot osiągnął 427,83 miliarda juanów (około 59,4 miliarda dolarów), rosnąc o 5,2% rok do roku.

Nazwa i etymologia

„Hohhot” to fonetyczna transliteracja mongolskiego słowa oznaczającego „Błękitne Miasto”, symbolizującego ciepło, prostotę i nadzieję. Miasto zostało zbudowane w 1572 roku pod przewodnictwem Altana Khana, przywódcy mongolskiego plemienia Tumet, pierwotnie nazywanego „Kuku Hoton”. Mury miejskie zbudowano z niebieskich cegieł, co z daleka nadało mu błękitny wygląd – „Kuku” oznacza niebieski, a „Hoton” – miasto w języku mongolskim. W 1575 roku dwór dynastii Ming nadał miastu nazwę „Guihua”. W okresie Republiki Chińskiej miasto przemianowano na Guisui. W 1954 roku nazwę oficjalnie przywrócono Hohhot.

Ewolucja historyczna

Okres przed Qin

Odkrycia archeologiczne w miejscu kultu Dayao na wschodnich obrzeżach Hohhot datują działalność człowieka na 700 000 lat wstecz, na epokę paleolitu. W IV-III wieku p.n.e. obszar ten zamieszkiwały plemiona takie jak Linhu i Loufan. W późnym okresie Walczących Królestw, Xiongnu rozszerzyli swoją ekspansję na ten region. Król Wuling z Zhao (325–298 p.n.e.) zreformował armię i ustanowił tu komandorię Yunzhong. W 234 roku p.n.e. generał Li Xin z dynastii Qin zdobył ten obszar, oddając go pod kontrolę dynastii Qin.

Qin i Han do dynastii północnych i południowych

Po zjednoczeniu Chin przez dynastię Qin, zachowała się komanderia Yunzhong. Dynastia Han kontynuowała tę strukturę administracyjną. W 125 roku p.n.e. Xiongnu przypuścili najazdy na region, a generał Wei Qing z dynastii Han poprowadził przeciwko nim ponad 100 000 kawalerii z komanderii Dingxiang. W 33 roku p.n.e. Wang Zhaojun poślubił wodza Xiongnu Huhanye Chanyu – słynne wydarzenie „Zhaojun za Wielkim Murem” – przynosząc ponad 60 lat pokoju na pograniczu.

W okresie panowania dynastii Wei, Jin oraz dynastii Północnej i Południowej, plemię Xianbei Tuoba ustanowiło reżim Północnego Wei. Ludność Chile osiedliła się na równinach Yinshan, co nadało regionowi nazwę „Chilechuan”. Cesarz Xiaowen z Północnego Wei nakazał budowę systemów irygacyjnych w regionie.

Sui i Tang do Song i Yuan

Za panowania dynastii Sui (585 r. n.e.) obszar ten został przekształcony w Fengzhou. Za panowania dynastii Tang obszar ten znalazł się w strefie wpływów tureckich. Siły Tang pokonały Turków pod Baidao (dzisiejsza Wugongba, na północ od Hohhot) w epoce Zhenguan. W 707 r. n.e. na południe od gór Yinshan zbudowano trzy „Forty Przyjęcia Kapitulacji”, które służyły jako garnizony wojskowe.

W 947 roku dynastia Liao ustanowiła ten obszar jako Fengzhou, ważną twierdzę militarną. Dynastia Jin (1115) zachowała nazwę Fengzhou, które liczyło około 22 000 gospodarstw domowych i 100 000 mieszkańców, co czyniło je zamożnym ośrodkiem handlowym. Za panowania dynastii Yuan (1279) Fengzhou pozostało stabilne i rozwinięte gospodarczo, pełniąc funkcję kluczowego węzła komunikacyjnego łączącego mongolskie stepy z centralnymi Chinami.

Dynastie Ming i Qing

Dynastia Ming utworzyła garnizony wojskowe w południowym regionie stepowym. W 1572 roku Altan Chan z plemienia Tumet osiedlił się w rejonie Fengzhou i zjednoczył mongolskie i południowe regiony stepowe, przekształcając ten obszar w „Równiny Tumet”. W 1571 roku doszło do pokoju między dynastią Ming a Mongołami. W 1581 roku Altan Chan i jego żona San Niangzi formalnie zbudowali miasto z niebieskimi murami z cegły, zyskując nazwę „Błękitne Miasto”. Dwór Mingów nadał mu nazwę „Guihua”. Miejscowa ludność nazywała je „Miastem San Niangzi” ku jej pamięci.

W początkach dynastii Qing miasto San Niangzi zostało zniszczone przez pożar. W 1694 roku dobudowano mury zewnętrzne. Nowe miasto garnizonowe o nazwie „Suiyuan Cheng” zostało zbudowane 2,5 km na północny wschód od starego miasta, głównie na koszary wojskowe. Pod koniec panowania dynastii Qing, Guihua i Suiyuan połączyły się w „Guisui”.

Okres Republiki Chińskiej

W 1912 roku rząd Beiyang ustanowił Republikę Chińską, utrzymując system administracyjny z epoki Qing. W 1913 roku Suiyuan został ustanowiony specjalnym regionem administracyjnym, a Guihua i Suiyuan zostały połączone w powiat Guisui. W 1929 roku Suiyuan stał się prowincją ze stolicą w Guisui.

Podczas wojny antyjapońskiej (1937) Guisui padło ofiarą wojsk japońskich, które utworzyły marionetkowy rząd mongolski. Komunistyczna Partia Chin dowodziła siłami oporu w górach Daqing. W 1945 roku, po kapitulacji Japonii, miasto odzyskało nazwę Guisui. 19 września 1949 roku generał Kuomintangu Dong Qiwu zaakceptował pokojowe rozwiązanie, a Ludowa Armia Wyzwoleńcza wkroczyła do Guisui.

Po założeniu Chińskiej Republiki Ludowej

Po powstaniu ChRL utworzono samorząd miejski Guisui. W lutym 1954 roku administracja prowincji Suiyuan została rozwiązana i włączona do Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej. 25 kwietnia 1954 roku nazwa „Guisui” – niosąca ze sobą dyskryminację etniczną i konotacje feudalne – została zniesiona, a miasto przemianowano na Hohhot, stając się stolicą Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej.

Podział administracyjny

Od 2023 roku Hohhot administruje 4 dystryktami (Huimin, Yuquan, Xincheng, Saihan), 4 powiatami (Tuoketuo, Qingshuihe, Wuchuan, Helinge'er) oraz 1 prowincją (Tumd Left Banner). Siedziba władz miejskich znajduje się przy ulicy Xinhua East Street nr 1 w dystrykcie Xincheng.

Geografia

Lokalizacja

Hohhot leży w środkowej Mongolii Wewnętrznej, na południe od gór Daqing, między długościami geograficznymi 110°46′–112°10′E a szerokościami geograficznymi 40°51′–41°8′N. Graniczy z miastem Ulanqab na wschodzie, prowincją Shanxi na południowym wschodzie, miastem Ordos na południu i południowym zachodzie oraz miastem Baotou na zachodzie i północnym zachodzie. Maksymalna odległość między wschodem a zachodem wynosi 110 km, a między północą a południem 215 km, a jego łączna powierzchnia wynosi 17 200 kilometrów kwadratowych.

Klimat

Hohhot ma klimat umiarkowany kontynentalny monsunowy z czterema wyraźnymi porami roku: długimi, mroźnymi zimami; krótkimi, gorącymi latami; oraz dramatycznymi przejściami między wiosną a jesienią. Średnia roczna temperatura waha się od 2°C w północnej części gór Daqing do 6,7°C na południu. Styczeń jest najzimniejszym miesiącem (średnio od -12,7 do -16,1°C), a lipiec najcieplejszym (średnio 17–22,9°C). Średnie roczne opady wahają się od 335,2 do 534,6 mm, malejąc z północnego wschodu na południowy zachód. Okres bezprzymrozkowy trwa od 75 dni w górach na północy do 113–134 dni na nizinach południowych. Średnia roczna liczba godzin słonecznych wynosi 1600 godzin.

Geologia

Strukturę geologiczną Hohhot dzieli strefa uskoku góry Daqing na sekcje północną i południową. Sekcja północna jest częścią Osi Mongolii Wewnętrznej – jednego z najstarszych rdzeni geologicznych Chin – złożonego z warstw archaicznych i proterozoicznych. Uskok góry Daqing, powstały podczas ruchu Yanshan i aktywny podczas ruchu Himalajów, kontroluje układ tektoniczny północ-góra, południe-dół. Główne odsłonięte warstwy to archeańska grupa Jining, grupa Wulashan, proterozoiczna grupa Erdaowa i jurajska grupa Shiguai.

Topografia

Teren charakteryzuje się wyższymi wzniesieniami na północy i wschodzie, łagodnie opadającymi z północnego wschodu na południowy zachód. Dominują dwie główne formy terenu: góry (głównie Góry Daqing na północy) i równiny (Równiny Tumd na południu i południowym zachodzie). Najwyższym punktem jest szczyt Jinluandian o wysokości 2280 metrów; najniższym – 986 metrów – w gminie Zhongtan w powiecie Tuoketuo. Średnia wysokość obszaru miejskiego wynosi 1050 metrów. Góry Daqing, należące do pasma Yinshan, rozciągają się na długości około 118 km ze wschodu na zachód, ze średnią wysokością 1500 metrów. Równiny Tumd zajmują powierzchnię około 8000 kilometrów kwadratowych i znajdują się na wysokości 990–1200 metrów.

Hydrologia

Systemy wodne miasta składają się z rzek, jezior i wód gruntowych. Rzeka Żółta przepływa przez hrabstwo Tuoketuo, a jej średni roczny odpływ wynosi 33,65 miliarda metrów sześciennych. Rzeka Dahei, główny dopływ Rzeki Żółtej w Hohhot, ma 236,5 km długości (106 km w obrębie Hohhot) i powierzchnię dorzecza 6835 kilometrów kwadratowych. Jezioro Hasuhai, pozostałość starorzecza starożytnej Rzeki Żółtej w zachodniej części Lewego Sztandaru Tumd, zajmuje powierzchnię 30 kilometrów kwadratowych i ma pojemność 48 milionów metrów sześciennych. Miasto posiada 38 zbiorników retencyjnych, w tym 9 średniej wielkości, takich jak zbiornik Halaqin (o łącznej pojemności 67,3 miliona metrów sześciennych).

Gleba

Według stanu na 2021 rok w regionie Hohhot wyróżnia się 11 głównych typów gleb i 33 podkategorie. Gleby łąkowe stanowią 34,44% gruntów uprawnych, a następnie gleby kasztanowe i kasztanowo-brązowe.

Klęski żywiołowe

Do głównych klęsk żywiołowych w regionie Hohhot należą burze piaskowe, ulewne deszcze, trzęsienia ziemi i osuwiska błotne. W ciągu pierwszych siedmiu miesięcy 2020 roku różne klęski żywiołowe dotknęły 55 033 osoby, zniszczyły 29 020,92 hektarów upraw i spowodowały bezpośrednie straty gospodarcze w wysokości 159,25 mln juanów (około 22,1 mln dolarów). Największe szkody wyrządziły klęski żywiołowe związane z wiatrem i gradem, które dotknęły 33 102 osoby i spowodowały straty w wysokości 111,63 mln juanów.

Zasoby naturalne

Zasoby wodne

Hohhot to jedno z miast Chin borykających się z największym niedoborem wody. W 2022 roku całkowite dostępne zasoby wody wynosiły 1,257 miliarda metrów sześciennych, a zasoby wody na mieszkańca wynosiły zaledwie 378,1 metrów sześciennych – mniej niż jedną piątą średniej krajowej. Roczne uzupełnianie wód gruntowych wynosi 987 milionów metrów sześciennych.

Zasoby gruntowe

W 2022 r. powierzchnia gruntów ornych w regionie Hohhot wynosiła 557 471 hektarów, lasów – 398 572 hektary, łąk – 541 764 hektary, a terenów podmokłych – 17 132 hektary.

Zasoby mineralne

Hohhot odkrył 50 rodzajów minerałów, z czego 23 zostały wymienione w tabeli rezerw mineralnych Mongolii Wewnętrznej w 101 złożach (w tym 35 dużych lub średnich). Do najważniejszych minerałów należą niob i tantal (rubid), żelazo, marmur do produkcji cementu, wapień, kaolin, granit, granat i grafit. Energia geotermalna i granit dekoracyjny to również znaczące zasoby.

Zasoby leśne i trawiaste

W 2022 roku Hohhot miał 5,94 mln mu (około 396 000 hektarów) powierzchni leśnej, ze wskaźnikiem pokrycia 23,01% i zapasem drewna wynoszącym 8,2 mln metrów sześciennych. Tereny trawiaste zajmują 8,1938 mln mu, a roślinność pokrywa 49,74%.

Energia odnawialna

Hohhot dysponuje bogatymi zasobami energii słonecznej, co plasuje go w czołówce regionów Chin pod względem wartości energetycznej. Całkowite promieniowanie słoneczne w sezonie wegetacyjnym sięga 355,93 MJ/metr kwadratowy.

Różnorodność biologiczna

W Hohhot żyje około 400 gatunków dzikich zwierząt, w tym 29 gatunków ssaków, 138 gatunków ptaków, 37 gatunków ryb i 100 gatunków owadów. Do gatunków objętych ochroną krajową należą bocian czarny i sokół wędrowny (klasa I), a także argali, irbis, owca modra i łabędź krzykliwy (klasa II). W mieście występuje ponad 770 gatunków roślin należących do 89 rodzin i 370 rodzajów.

Istnieją dwa rezerwaty przyrody: Narodowy Rezerwat Przyrody Góry Daqing — największy ekosystem leśny rezerwatu przyrody w północnych Chinach, o powierzchni 388 900 hektarów, w którym występuje 1189 gatunków roślin i 62 gatunki dzikich zwierząt objęte ochroną krajową — oraz Rezerwat Przyrody Prowincji Hasuhai (18 316 hektarów), w którym chroni się 226 gatunków roślin naczyniowych i 16 gatunków ptaków objętych ochroną krajową.

Populacja

Wielkość populacji

W 2025 roku populacja Hohhot wynosiła 3,661 miliona, co stanowi wzrost o 22 000 w porównaniu z rokiem poprzednim. Ludność miejska liczyła 3,015 miliona, a wiejska 646 000, przy wskaźniku urbanizacji wynoszącym 82,4%. Liczba mężczyzn wynosiła 1,859 miliona, a kobiet 1,802 miliona. Współczynnik urodzeń wynosił 5,4 na tysiąc, współczynnik zgonów 6,6 na tysiąc, a przyrost naturalny -1,1 na tysiąc.

Skład etniczny

Hohhot to miasto wieloetniczne, którego narodowość tytularna to Mongołowie, większość stanowią Hanowie, a 42 grupy etniczne, w tym Hui, Mandżurowie, Daurowie i Ewenki, stanowią 85,42% populacji. W 2021 roku Chińczycy Hanowie stanowili 85,42% (2 943 814), Mongołowie 11,57% (398 688), a inne mniejszości 3,01% (103 598).

Język

Dialekt Hohhot opiera się na dialektach Shanxi i Shaanxi, łącząc elementy języków mongolskiego, mandżurskiego i hui. Lewy baner Tumd wykazuje wyraźne wpływy Shanxi, podczas gdy w hrabstwie Tuoketuo przeważają wzorce dialektów Shaanxi.

Religia

W Hohhot praktykuje się siedem religii: buddyzm tybetański, buddyzm chiński, taoizm, islam, katolicyzm, protestantyzm i prawosławie. Hui wyznają głównie islam; Mongołowie wyznają głównie buddyzm tybetański, a Xilitu Zhao jest słynną tybetańską świątynią buddyjską. Do znanych miejsc kultu religijnego należą: świątynia Guanyin, pałac Taiqing, Wielki Meczet, kościoły katolickie i protestanckie.

Polityka

Hohhot stanowi polityczne centrum Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej. Mieści się tu rząd regionalny, komitet partyjny i zgromadzenie ludowe.

Gospodarka

Przegląd

Hohhot to ważny węzeł Inicjatywy Pasa i Szlaku oraz Korytarza Gospodarczego Chiny-Mongolia-Rosja, z dobrze rozwiniętym łańcuchem przemysłu mleczarskiego. W 2025 roku PKB osiągnął 427,83 mld juanów (około 59,4 mld USD), rosnąc o 5,2% rok do roku. Sektory pierwotny, wtórny i trzeci przyniosły odpowiednio 18,13 mld juanów (wzrost o 4,6%), 128,85 mld juanów (wzrost o 4,7%) i 280,85 mld juanów (wzrost o 5,4%), przy stosunku sektorowym 4,2:30,1:65,6. PKB na mieszkańca wyniósł 117 212,9 juanów (około 16 280 USD), co oznacza wzrost o 4,3%.

Inwestycje w aktywa trwałe wzrosły o 2,9%, przy czym inwestycje prywatne wzrosły o 19,2% (stanowiąc 42,0% całkowitych inwestycji). Inwestycje w sektorze produkcyjnym wzrosły o 17,0%, a inwestycje w usługi high-tech o 56,9%. Dochody budżetu państwa wyniosły 26,86 mld juanów (około 3,73 mld USD), co stanowi wzrost o 5,3%.

Przemysł podstawowy

Znany jako „Chińska Stolica Mleczarska”, Hohhot jest siedzibą głównych marek mleczarskich Yili i Mengniu, tworzących najdynamiczniejszą sieć przemysłową w mieście. W 2005 roku został oficjalnie ogłoszony „Chińską Stolicą Mleczarską” przez Chińskie Stowarzyszenie Przemysłu Mleczarskiego.

W 2025 roku całkowita powierzchnia zasiewów osiągnęła 6,778 mln µm, co oznacza wzrost o 3,4%. Produkcja zbóż wyniosła 1,94 mln ton; produkcja roślin oleistych 72 000 ton (wzrost o 9,1%); produkcja warzyw i grzybów jadalnych 544 000 ton (wzrost o 10,8%); a produkcja owoców 145 000 ton (wzrost o 19,2%). Łączna moc maszyn rolniczych osiągnęła 3,452 mln kilowatów, co oznacza wzrost o 2,4%.

Przemysł wtórny

W 2025 roku wartość dodana przemysłu wzrosła o 5,3%, a wartość dodana przemysłu ponadskalowego wzrosła o 6,7%. Górnictwo wzrosło o 57,3%, przetwórstwo przemysłowe o 5,1%, a sektor usług komunalnych o 10,0%. Kluczowe sektory wzrostu to górnictwo węgla (69,5%), przemysł farmaceutyczny (56,4%) i sektor usług komunalnych (7,6%). Główne produkty przemysłowe to: produkcja energii elektrycznej (73,57 mld kWh); kaolin (1,307 mln ton) (wzrost o 34,5%); produkty mleczarskie (2,68 mln ton) (wzrost o 8,7%); oraz krzem monokrystaliczny (208 000 ton) (spadek o 22,8%).

Przedsiębiorstwa przemysłowe o dużej skali działalności osiągnęły przychody w wysokości 397,28 mld juanów (około 55,2 mld USD), co stanowi wzrost o 2,9%, a łączny zysk wyniósł 25,79 mld juanów (około 3,58 mld USD). W branży budowlanej działało 210 kwalifikowanych przedsiębiorstw o ​​powierzchni zabudowy 6,429 mln metrów kwadratowych.

Przemysł usługowy

W 2025 roku sektor hurtowy i detaliczny wygenerował 39,96 mld juanów wartości dodanej (wzrost o 4,2%); transport, magazynowanie i usługi pocztowe – 27,91 mld juanów (wzrost o 5,4%); zakwaterowanie i gastronomia – 8,4 mld juanów (wzrost o 2,8%); a rynek nieruchomości – 27,59 mld juanów (wzrost o 5,6%). Przedsiębiorstwa usługowe o dużej skali działalności osiągnęły przychody w wysokości 152,02 mld juanów (wzrost o 8,6%).

Całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych osiągnęła 123,23 mld juanów (około 17,1 mld USD), co stanowi wzrost o 4,8%. Import i eksport towarów objętych kontrolą celną wyniósł łącznie 26,43 mld juanów (około 3,67 mld USD), co stanowi wzrost o 16,5%, przy czym eksport wyniósł 15,72 mld juanów (wzrost o 22,8%), a import 10,71 mld juanów (wzrost o 8,4%).

Instytucje finansowe posiadały depozyty w RMB w wysokości 997,91 mld juanów (około 138,6 mld USD), co stanowi wzrost o 6,2%, oraz saldo kredytów w wysokości 1,1944 bln juanów (około 165,9 mld USD), co stanowi wzrost o 2,4%. Sektor ubezpieczeniowy obejmował 45 instytucji z przychodami ze składek w wysokości 18,08 mld juanów (około 2,51 mld USD), co stanowi wzrost o 8,8%.

Sprawy społeczne

Nauka i technologia

W 2025 roku wydatki budżetowe na naukę i technologię wyniosły 1,13 mld juanów (wzrost o 12,1%), przy czym przyznano 6287 patentów (spadek o 19,7%), co stanowiło 33,0% całości wydatków regionu autonomicznego. Wśród instytucji badawczych znajdują się Akademia Nauk Społecznych Mongolii Wewnętrznej oraz Instytut Badań nad Użytkami Trawiastymi Chińskiej Akademii Nauk Rolniczych.

Edukacja

W 2025 roku w Hohhot działało 24 uniwersytetów, na których studiowało 286 000 studentów, 124 szkoły średnie z 165 000 uczniów, 184 szkoły podstawowe z 206 000 uczniów, a także 430 przedszkoli z 75 000 dzieci.

Kultura

W mieście działa 10 zespołów sztuk performatywnych, 10 centrów kultury, 10 bibliotek publicznych i 30 muzeów. Działa 6 stacji radiowych i telewizyjnych, których zasięg wynosi 99,8%, a zasięg telewizyjny 99,9%. Muzeum Mongolii Wewnętrznej, otwarte w 2007 roku, jest największym kompleksowym muzeum w regionie i pierwszym krajowym muzeum najwyższej klasy, zajmującym powierzchnię 64 000 metrów kwadratowych i gromadzącym 150 455 eksponatów z okresu od paleolitu do dynastii Ming i Qing.

Opieka zdrowotna

W 2025 roku w Hohhot działało 3458 placówek służby zdrowia, w tym 123 szpitale z 23 100 łóżkami, a w ośrodku pracowało 40 837 pracowników służby zdrowia, w tym 16 552 praktykujących lekarzy.

Lekkoatletyka

W mieście znajduje się 27 stadionów, 23 hale sportowe i 72 kryte baseny.

Ubezpieczenie społeczne

W 2025 roku 1,357 mln osób korzystało z podstawowego ubezpieczenia emerytalnego dla pracowników miejskich, a 559 tys. z ubezpieczenia emerytalnego dla mieszkańców obszarów miejsko-wiejskich. Liczba osób zapisanych do ubezpieczenia medycznego osiągnęła 2,482 mln. Miasto zapewniło zasiłki na utrzymanie 99 385 gospodarstwom domowym (155 567 beneficjentom), rozdzielając 848,6 mln juanów (około 117,9 mln USD) w ramach funduszy pomocowych.

Transport

Przegląd

Hohhot to kluczowe miasto węzłowe łączące wschodnie i zachodnie Chiny oraz ważny punkt wyjścia do Rosji, Mongolii i Europy Wschodniej. Sieć transportowa obejmuje autostrady, linie kolejowe i lotnictwo. Gęstość sieci autostrad wynosi 50,2 km na 100 kilometrów kwadratowych, co plasuje Hohhot na drugim miejscu w Mongolii Wewnętrznej.

Autostrady

W 2023 roku łączna długość dróg szybkiego ruchu wyniosła 8635 km, w tym 515 km dróg ekspresowych, 379 km autostrad pierwszej klasy i 975 km autostrad drugiej klasy. Drogi ekspresowe i autostrady pierwszej/drugiej klasy stanowią 21,65% całkowitej liczby przewiezionych pojazdów. W 2025 roku wolumen przewozów towarowych na autostradach osiągnął 171,573 mln ton (wzrost o 4,8%), a wolumen przewozów pasażerskich – 17,151 mln podróży.

Koleje

Hohhot jest siedzibą China Railway Hohhot Group. Sieć kolejowa stanowi główny korytarz towarowy łączący północno-zachodnie i północne Chiny, a także międzynarodową trasę do Mongolii i Rosji. Całkowity przebieg linii kolejowych w 2020 roku wyniósł 674 km. Do najważniejszych stacji należą stacja Hohhot (zbudowana w 1921 roku, odnowiona w 2014 roku, z halą poczekalni o powierzchni 5510 metrów kwadratowych) oraz stacja Hohhot East – największa kolejowa stacja pasażerska w Mongolii Wewnętrznej, otwarta w grudniu 2010 roku, o powierzchni użytkowej prawie 100 000 metrów kwadratowych, 6 peronach i przepustowości 16 000 pasażerów w szczycie sezonu.

Lotnictwo

Międzynarodowy port lotniczy Hohhot Baita, położony 14,3 km od centrum miasta, jest regionalnym węzłem lotniczym o klasie 4E. Posiada pas startowy o długości 3600 metrów, 64 stanowiska postojowe dla samolotów, terminal krajowy o powierzchni 106 000 metrów kwadratowych oraz terminal międzynarodowy o powierzchni 8500 metrów kwadratowych. W 2023 roku lotnisko obsługiwało 161 tras łączących 92 chińskie miasta. Międzynarodowy port lotniczy Hohhot Shengle, nowy port lotniczy klasy 4F w budowie, z 3 terminalami i 130 stanowiskami postojowymi dla samolotów, ma obsługiwać 22 miliony pasażerów i 200 000 ton ładunków rocznie po ukończeniu budowy.

Transport publiczny

W 2019 roku Hohhot obsługiwał 227 linii autobusowych (w tym 4 linie BRT) o łącznej długości 3624,43 km, obsługując 1,03 miliona pasażerów dziennie, przy wskaźniku udziału transportu publicznego wynoszącym 37,38%. System metra Hohhot, którego pierwsza linia została otwarta 29 grudnia 2019 roku, uczynił Hohhot 38. miastem na kontynencie chińskim z systemem kolei miejskiej. Linia 2 została otwarta w październiku 2020 roku. Sieć metra liczy łącznie 49,019 km i 43 stacje.

Pilotażowa strefa wolnego handlu

Rada Państwa zatwierdziła pilotażową strefę wolnego handlu Chiny (Mongolia Wewnętrzna), zwiększając liczbę chińskich stref wolnego handlu do 23. Strefa obejmuje 119,74 kilometrów kwadratowych i dzieli się na trzy obszary: Hohhot (76,28 kilometrów kwadratowych, w tym 0,88 kilometrów kwadratowych kompleksowej strefy wolnocłowej Hohhot), Manzhouli (25,11 kilometrów kwadratowych) i Erenhot (18,35 kilometrów kwadratowych).

Podział funkcjonalny

Obszar Hohhot koncentruje się na strategicznych, wschodzących branżach, takich jak nowe źródła energii, nowe materiały, biomedycyna i technologie informatyczne nowej generacji, a także na ekologicznym przetwórstwie rolnym i przemyśle mleczarskim. Ma on stać się centralnym ośrodkiem rozwoju na północ i klastrem innowacji dla wysokiej jakości rozwoju przemysłu. Obszar Manzhouli koncentruje się na transgranicznym przetwórstwie, turystyce, finansach i usługach portowych. Obszar Erenhot rozwija handel międzynarodowy, logistykę, turystykę transgraniczną i usługi medyczne jako kluczowy węzeł korytarza gospodarczego Chiny-Mongolia-Rosja.

Kultura i nauki humanistyczne

Przegląd

Hohhot ma ponad 2000 lat historii jako kolebka chińskiej cywilizacji. To miejsce narodzin reformy wojskowej „strój i łucznictwo konne Hu”, cel ślubu Wang Zhaojuna za Wielkim Murem, miejsce założenia plemienia Xianbei Tuoba i granica, na której stykały się cywilizacje koczownicze i rolnicze. W mieście znajduje się 700-tysięczne stanowisko kulturowe Dayao, Wielki Mur Zhao z IV wieku p.n.e., grobowiec Wang Zhaojuna oraz buddyjski kompleks świątynny Xilitu Zhao.

Kuchnia jako sposób gotowania

Kuchnia Hohhot opiera się na pszennych podstawach, takich jak bułki na parze, makaron i placki. Dania na bazie owsa obejmują ręcznie zwijany makaron i bułki w kształcie rurek. Tradycyjne specjały to shaomai (pierogi na parze), zupa z podrobów jagnięcych, pieczony chleb Hohhot (beizi), smażone placki z żółtego prosa, duszona ryba Tuoketuo, duszona jagnięcina Helinge'er oraz smażona jagnięcina z szczypiorkiem. Beizi – charakterystyczne pieczone ciasto z chrupiącą skórką i miękkim wnętrzem – występuje w różnych wariantach, m.in. naturalnym, słonym, słodkim i z pastą z fasoli. Szybko smażona jagnięcina z szczypiorkiem to tradycyjne danie wymagające precyzyjnej kontroli temperatury i świeżego białego szczypiorku.

Odprawa celna

Do najważniejszych festiwali zaliczają się: Festiwal Turystyki Trawiastej Mongolii Wewnętrznej (oparty na tradycyjnym Naadam, łączący handel, sport i rozrywkę na torze wyścigowym Hohhot); Festiwal Sztuki Ulan Muqir Mongolii Wewnętrznej (odbywający się co dwa lata, świętujący sztuki etniczne); oraz Festiwal Kultury Zhaojun (kompleksowe wydarzenie kulturalne, ekonomiczne i turystyczne, wywodzące się z Jarmarku Świątyni Zhaojun, odbywające się corocznie od 1999 r.).

Sztuka

Errentai to popularna opera ludowa w centralnej i zachodniej Mongolii Wewnętrznej oraz północnym Shanxi i północnym Shaanxi, łącząca lokalne melodie ludowe z wpływami mongolskimi i hebejskimi. Jinju (Opera Shanxi), wprowadzona do Mongolii Wewnętrznej pod koniec dynastii Qing, wykorzystuje lokalne dialekty i charakteryzuje się pełnym pasji, energicznym stylem wokalnym, a repertuar obejmuje ponad 200 tradycyjnych sztuk.

Miejsca historyczne

Hohhot posiada 21 obiektów dziedzictwa kulturowego objętych ochroną na poziomie krajowym, 59 obiektów na poziomie regionu autonomicznego i 77 obiektów na poziomie gminy/powiatu. Zasoby Wielkiego Muru obejmują 1595 obiektów o łącznej powierzchni 655,25 km², w tym Wielki Mur Zhao, Qin-Han, Jin i Ming.

Niematerialne dziedzictwo kulturowe

Według stanu na maj 2023 roku w Hohhot znajduje się 1 obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, 7 obiektów na poziomie krajowym, 74 na poziomie regionu autonomicznego i 205 na poziomie gminy. Mongolska sztuka khoomei (śpiew gardłowy) – polegająca na jednoczesnym wykonywaniu dwóch partii wokalnych – została wpisana na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO w 2009 roku.

Symbole miasta

Kwiatem miasta jest bez, a drzewem sosna chińska, wpisana na listę w 1986 r. Herb miasta przedstawia galopującego konia.

Miejsca widokowe i zabytki

W Hohhot znajduje się 41 atrakcji turystycznych o randze A, w tym 19 atrakcji o randze AAAA (takich jak Grobowiec Zhaojun, Ekologiczny Obszar Turystyczny Shenquan i Obszar Turystyki Historyczno-Kulturalnej Dazhao) oraz 17 atrakcji o randze AAA.

Grobowiec Wang Zhaojun (Qingzhong), położony na równinie Tumd na południe od Hohhot, to kompleks grobowców o wysokości 33 metrów i powierzchni 13 000 metrów kwadratowych, będący świadectwem przyjaźni dynastii Han i Xiongnu. Został wpisany na listę kluczowych obiektów dziedzictwa kulturowego w 2006 roku. Stanowisko Dayao, paleolityczne miejsce produkcji narzędzi kamiennych sprzed 700 000 lat, to najwcześniejsze pozostałości paleolitu znalezione w Mongolii Wewnętrznej. Obszar Turystyki Kulturowej Chilechuan Grassland zajmuje powierzchnię 100 kilometrów kwadratowych w lewym sztandarze Tumd, oferując mongolskie atrakcje kulturowe oraz Narodowy Park Mokradeł Hasuhai. Ekologiczny Obszar Turystyczny Shenquan w powiecie Tuoketuo rozciąga się na obu brzegach Rzeki Żółtej, łącząc klasyczne ogrody, pustynię Kubuqi i turystykę mokradłową.

Stosunki międzynarodowe

Hohhot utrzymuje stosunki z miastami partnerskimi i współpracę międzynarodową w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku oraz Korytarza Gospodarczego Chiny-Mongolia-Rosja, pełniąc funkcję kluczowego przyczółka do otwierania się na północ.

Znani ludzie

Na przestrzeni 2000 lat historii Hohhot był domem wielu postaci historycznych, m.in. Wang Zhaojun (konkubiny z dynastii Han, która poślubiła Xiongnu), Altana Khana (mongolskiego przywódcę z dynastii Ming) i San Niangzi (wpływowej postaci politycznej Mongołów), a także współczesnych przywódców kulturalnych i politycznych.

Ważne wyróżnienia

Hohhot posiada liczne tytuły krajowe, w tym Narodowe Miasto Historyczno-Kulturalne, Narodowe Miasto Leśne, Narodowe Miasto Modelowe Jedności Etnicznej i Postępu, Narodowe Miasto Modelowe Podwójnego Wsparcia, Chińskie Miasto Doskonałego Turystyki oraz Narodowe Miasto Kompleksowego Węzła Transportowego. Jego klaster mleczarski jest uznawany za krajowy klaster zaawansowanego przemysłu.

Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników

Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.

Podziel się przydatną wskazówką

Podziel się szczegółami z pierwszej ręki lub zadaj pytanie. Komentarze są weryfikowane przed publikacją.

Odkrywaj dalej

Odkryj wszystko
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Opowiedz o zainteresowaniach, kierunkach i czasie podróży. Otrzymasz bezpłatne porady.

Język

Przeczytaj w swoim języku

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Daty podróży, zainteresowania, miejsca docelowe, wielkość grupy lub pytania — podaj informacje, które pomogą nam zrozumieć Twoją podróż.

Twoich danych używamy wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na to zapytanie. Prywatność