Hohhot stad
Hohhot, afgekort als "Hu City" en voorheen bekend als "Guisui City", is de hoofdstad van de Autonome Regio Binnen-Mongolië en het politieke, economische, culturele, educatieve en financiële centrum. De stad ligt in het centrale deel van Binnen-Mongolië.
Hohhot stad
Hohhot, afgekort als "Hu City" en voorheen bekend als "Guisui City", is de hoofdstad van de Autonome Regio Binnen-Mongolië en het politieke, economische, culturele, educatieve en financiële centrum. De stad ligt in centraal Binnen-Mongolië, ten zuiden van het Daqinggebergte, en grenst aan Ulanqab in het oosten, de provincie Shanxi in het zuidoosten, Ordos in het zuiden en zuidwesten, en Baotou in het westen en noordwesten. De totale oppervlakte bedraagt 17.200 vierkante kilometer. In 2023 omvatte Hohhot 4 districten, 4 counties en 1 banier. In 2025 telde de stad 3,661 miljoen inwoners. Het lokale dialect is een mengeling van Shanxi- en Shaanxi-dialecten. Het landschap bestaat voornamelijk uit bergen en vlaktes, met een gematigd continentaal moessonklimaat – lange, ijzige winters; korte, hete zomers; en dramatische overgangen in de lente en de herfst. Belangrijke rivieren zijn de Gele Rivier en de Dahei-rivier. Hohhot kent een stedelijke geschiedenis van meer dan 2000 jaar. In de periode vóór de Qin-dynastie stichtte koning Wuling van Zhao hier het district Yunzhong. In 1575 bouwde Altan Khan de stad "Kuku Hoton", die door het Ming-hof "Guihua" werd genoemd. Tijdens de periode van de Republiek China werd de naam veranderd in Guisui. In 1954 werd de naam officieel hersteld naar Hohhot. De stad is door de Staatsraad aangewezen als een belangrijke centrale stad in Noord-China, een nationale historische en culturele stad, een nationaal alomvattend transportknooppunt en een regionale basis voor geavanceerde industrie. De zuivelindustrie van de stad is geselecteerd als een nationaal cluster voor geavanceerde industrie. In 2025 bereikte het bbp van Hohhot 427,83 miljard yuan (ongeveer 59,4 miljard dollar), een groei van 5,2% ten opzichte van het voorgaande jaar.
Naam en etymologie
"Hohhot" is een fonetische transliteratie van het Mongoolse woord voor "Blauwe Stad", dat warmte, eenvoud en hoop symboliseert. De stad werd in 1572 gesticht onder leiding van Altan Khan, leider van de Tumet-Mongoolse stam, en heette oorspronkelijk "Kuku Hoton". De stadsmuren werden gebouwd met blauwe bakstenen, waardoor de stad van verre een blauwe uitstraling had – "Kuku" betekent blauw en "Hoton" betekent stad in het Mongools. In 1575 gaf het hof van de Ming-dynastie de stad de naam "Guihua". Tijdens de periode van de Republiek China werd de naam veranderd in Guisui. In 1954 werd de naam officieel hersteld naar Hohhot.
Historische evolutie
Pre-Qin-periode
Archeologische vondsten op de Dayao-cultuursite aan de oostelijke rand van Hohhot tonen aan dat er al 700.000 jaar geleden menselijke activiteit plaatsvond, in het Paleolithicum. Tussen de 4e en 3e eeuw v.Chr. werd het gebied bewoond door stammen zoals de Linhu en de Loufan. Tijdens de late Periode van de Strijdende Staten breidden de Xiongnu zich uit naar de regio. Koning Wuling van Zhao (325-298 v.Chr.) hervormde het leger en stichtte hier het Yunzhong-commando. In 234 v.Chr. veroverde Qin-generaal Li Xin het gebied en bracht het onder Qin-heerschappij.
Qin en Han tot Noordelijke en Zuidelijke Dynastieën
Nadat de Qin-dynastie China had verenigd, behield zij het district Yunzhong. De Han-dynastie zette deze bestuurlijke structuur voort. In 125 v.Chr. voerden de Xiongnu invallen uit in de regio, waarop de Han-generaal Wei Qing meer dan 100.000 ruiters uit het district Dingxiang tegen hen inzette. In 33 v.Chr. trouwde Wang Zhaojun met de Xiongnu-hoofdman Huhanye Chanyu – de beroemde gebeurtenis "Zhaojun voorbij de Grote Muur" – wat meer dan 60 jaar vrede aan de grens bracht.
Tijdens de Wei-, Jin- en Noordelijke en Zuidelijke Dynastieën vestigde de Xianbei Tuoba-stam het Noordelijke Wei-regime. Het Chileense volk vestigde zich in de vlakten van het Yinshan-gebied, wat de regio de naam "Chilechuan" gaf. Keizer Xiaowen van de Noordelijke Wei gaf opdracht tot de aanleg van irrigatiesystemen in de regio.
Sui en Tang naar Song en Yuan
Tijdens de Sui-dynastie (585 n.Chr.) werd het gebied gereorganiseerd tot Fengzhou. Onder de Tang-dynastie viel het gebied onder Turkse invloedssfeer. De Tang-troepen versloegen de Turken bij Baidao (het huidige Wugongba, ten noorden van Hohhot) tijdens het Zhenguan-tijdperk. In 707 n.Chr. werden ten zuiden van het Yinshan-gebergte drie "Overgave-acceptatieforten" gebouwd als militaire garnizoenen.
In 947 stichtte de Liao-dynastie het gebied als Fengzhou, een belangrijk militair bolwerk. De Jin-dynastie (1115) behield de naam Fengzhou, dat destijds ongeveer 22.000 huishoudens en 100.000 inwoners telde en uitgroeide tot een welvarend handelscentrum. Onder de Yuan-dynastie (1279) bleef Fengzhou stabiel en economisch ontwikkeld en fungeerde het als een belangrijk transportknooppunt dat de Mongoolse steppe verbond met centraal China.
Ming- en Qing-dynastieën
De Ming-dynastie vestigde militaire garnizoenen in de zuidelijke stepperegio. In 1572 vestigde Altan Khan van de Tumet-stam zich in het gebied rond Fengzhou en verenigde de Mongoolse en zuidelijke stepperegio's, waardoor het gebied de naam "Tumet-vlakte" kreeg. In 1571 werd een vredesverdrag gesloten tussen de Ming en de Mongolen. In 1581 stichtten Altan Khan en zijn vrouw San Niangzi officieel de stad met blauwe bakstenen muren, wat haar de naam "Blauwe Stad" opleverde. Het Ming-hof noemde de stad "Guihua". De lokale bevolking noemde haar "San Niangzi-stad" ter nagedachtenis aan haar.
Tijdens de vroege Qing-dynastie werd de stad San Niangzi door brand verwoest. In 1694 werd er een buitenmuur aan toegevoegd. Een nieuwe garnizoensstad, genaamd "Suiyuan Cheng", werd 2,5 km ten noordoosten van de oude stad gebouwd, voornamelijk als militaire kazerne. Tegen het einde van de Qing-dynastie werden Guihua en Suiyuan samengevoegd tot "Guisui".
Republiek China Periode
In 1912 stichtte de regering van Beiyang de Republiek China, waarbij het administratieve systeem uit het Qing-tijdperk werd gehandhaafd. In 1913 werd Suiyuan een speciale administratieve regio en werden Guihua en Suiyuan samengevoegd tot Guisui County. In 1929 werd Suiyuan een provincie met Guisui als hoofdstad.
Tijdens de Japanse Burgeroorlog (1937) viel Guisui in handen van de Japanners, die een Mongoolse marionettenregering instelden. De Chinese Communistische Partij leidde het verzet in het Daqinggebergte. In 1945, na de overgave van Japan, werd de stad hersteld als Guisui. Op 19 september 1949 aanvaardde KMT-generaal Dong Qiwu de vredesresolutie, waarna het Volksbevrijdingsleger Guisui binnentrok.
Na de oprichting van de Volksrepubliek China
Na de oprichting van de Volksrepubliek China werd het gemeentebestuur van Guisui opgericht. In februari 1954 werd het provinciale bestuur van Suiyuan ontbonden en opgenomen in de Autonome Regio Binnen-Mongolië. Op 25 april 1954 werd de naam "Guisui" – die etnische discriminatie en feodale connotaties met zich meedroeg – afgeschaft en werd de stad hernoemd tot Hohhot, waarmee het de hoofdstad van de Autonome Regio Binnen-Mongolië werd.
Administratieve afdelingen
Sinds 2023 omvat Hohhot 4 districten (Huimin District, Yuquan District, Xincheng District, Saihan District), 4 counties (Tuoketuo County, Qingshuihe County, Wuchuan County, Helinge'er County) en 1 banier (Tumd Left Banner). Het gemeentehuis is gevestigd aan Xinhua East Street nummer 1 in het district Xincheng.
Geografie
Locatie
Hohhot ligt in centraal Binnen-Mongolië, ten zuiden van het Daqinggebergte, tussen de lengtegraden 110°46′–112°10′O en de breedtegraden 40°51′–41°8′N. Het grenst aan de stad Ulanqab in het oosten, de provincie Shanxi in het zuidoosten, de stad Ordos in het zuiden en zuidwesten en de stad Baotou in het westen en noordwesten. De maximale oost-westafstand bedraagt 110 km en de maximale noord-zuidafstand 215 km, met een totale oppervlakte van 17.200 vierkante kilometer.
Klimaat
Hohhot heeft een gematigd continentaal moessonklimaat met vier duidelijk onderscheiden seizoenen: lange, bitterkoude winters; korte, hete zomers; en dramatische overgangen in de lente en de herfst. De gemiddelde jaartemperatuur varieert van 2 °C in het noordelijke Daqing-gebergte tot 6,7 °C in het zuiden. Januari is de koudste maand (gemiddeld -12,7 tot -16,1 °C) en juli de warmste (gemiddeld 17–22,9 °C). De gemiddelde jaarlijkse neerslag varieert van 335,2 tot 534,6 mm en neemt af van noordoost naar zuidwest. De vorstvrije periode varieert van 75 dagen in de noordelijke bergen tot 113–134 dagen in de zuidelijke vlaktes. Het gemiddelde aantal zonuren per jaar bedraagt 1600.
Geologie
De geologische structuur van Hohhot wordt door de Daqing-bergbreukzone verdeeld in een noordelijk en een zuidelijk deel. Het noordelijke deel maakt deel uit van de Binnen-Mongoolse As – een van China's oudste geologische kernen – en bestaat uit Archeïsche en Proterozoïsche gesteentelagen. De Daqing-bergbreuk, gevormd tijdens de Yanshan-beweging en actief tijdens de Himalaya-beweging, bepaalt het noordwaarts opwaartse, zuidwaarts neerwaartse tektonische patroon. Belangrijke ontsloten gesteentelagen zijn onder andere de Archeïsche Jining-groep, de Wulashan-groep, de Proterozoïsche Erdaowa-groep en de Jura Shiguai-groep.
Topografie
Het terrein kenmerkt zich door hogere hoogtes in het noorden en oosten, met een geleidelijke helling van noordoost naar zuidwest. Twee belangrijke landvormen domineren: bergen (vooral het Daqinggebergte in het noorden) en vlaktes (de Tumdvlakte in het zuiden en zuidwesten). Het hoogste punt is de Jinluandianpiek met 2280 meter; het laagste punt ligt in de gemeente Zhongtan in het district Tuoketuo met 986 meter. Het stedelijk gebied ligt gemiddeld op een hoogte van 1050 meter. Het Daqinggebergte, onderdeel van het Yinshangebergte, strekt zich ongeveer 118 km uit van oost naar west met een gemiddelde hoogte van 1500 meter. De Tumdvlakte beslaat ongeveer 8000 vierkante kilometer op hoogtes van 990 tot 1200 meter.
Hydrologie
De watervoorziening van de stad bestaat uit rivieren, meren en grondwater. De Gele Rivier stroomt door het district Tuoketuo met een gemiddelde jaarlijkse afvoer van 33,65 miljard kubieke meter. De Dahei-rivier, de belangrijkste zijrivier van de Gele Rivier in Hohhot, is 236,5 km lang (waarvan 106 km binnen Hohhot) en heeft een stroomgebied van 6.835 vierkante kilometer. Het Hasuhai-meer, een overblijfsel van de oude Gele Rivier in het westelijke deel van Tumd Left Banner, beslaat 30 vierkante kilometer en heeft een opslagcapaciteit van 48 miljoen kubieke meter. De stad heeft 38 reservoirs, waaronder 9 middelgrote reservoirs zoals het Halaqin-reservoir (totale capaciteit 67,3 miljoen kubieke meter).
Bodem
In 2021 telde Hohhot 11 belangrijke grondsoorten en 33 subcategorieën. Weidegrond besloeg 34,44% van het bebouwde land, gevolgd door kastanjegrond en kastanjebruine grond.
Natuurrampen
De belangrijkste natuurrampen in Hohhot zijn zandstormen, hevige regenval, aardbevingen en modderstromen. In de eerste zeven maanden van 2020 werden 55.033 mensen getroffen door deze rampen, werd 29.020,92 hectare aan gewassen beschadigd en bedroeg de directe economische schade 159,25 miljoen yuan (ongeveer 22,1 miljoen dollar). Wind- en hagelbuien richtten de meeste schade aan, met 33.102 getroffen mensen en een schade van 111,63 miljoen yuan.
Natuurlijke hulpbronnen
Waterbronnen
Hohhot is een van de steden in China met de grootste waterschaarste. In 2022 bedroeg de totale beschikbare watervoorraad 1,257 miljard kubieke meter, terwijl de watervoorraad per hoofd van de bevolking slechts 378,1 kubieke meter bedroeg – minder dan een vijfde van het nationale gemiddelde. Het grondwater wordt jaarlijks aangevuld met 987 miljoen kubieke meter.
Landbronnen
In 2022 beschikte Hohhot over 557.471 hectare cultuurgrond, 398.572 hectare bos, 541.764 hectare grasland en 17.132 hectare wetland.
Minerale grondstoffen
In Hohhot zijn 50 soorten mineralen ontdekt, waarvan er 23 op de lijst van minerale reserves van Binnen-Mongolië staan. Deze mineralen zijn verspreid over 101 vindplaatsen (waarvan 35 groot of middelgroot). Belangrijke mineralen zijn onder andere niobium-tantalum (rubidium), ijzer, marmer voor cement, kalksteen, kaolien, graniet, granaat en grafiet. Geothermische energie en decoratief graniet zijn ook noemenswaardige grondstoffen.
Bos- en graslandbronnen
In 2022 had Hohhot 5,94 miljoen mu (ongeveer 396.000 hectare) bosgebied met een dekkingsgraad van 23,01% en een houtvoorraad van 8,2 miljoen kubieke meter. Grasland besloeg 8,1938 miljoen mu met een vegetatiebedekking van 49,74%.
Hernieuwbare energie
Hohhot beschikt over overvloedige zonne-energiebronnen en wordt in China beschouwd als een gebied met een relatief lage waarde. De totale zonnestraling tijdens het groeiseizoen bedraagt 355,93 MJ/vierkante meter.
Biodiversiteit
Hohhot kent ongeveer 400 diersoorten, waaronder 29 zoogdiersoorten, 138 vogelsoorten, 37 vissoorten en 100 insectensoorten. Tot de nationaal beschermde soorten behoren de zwarte ooievaar en de slechtvalk (klasse I), en de argali, sneeuwluipaard, blauwe schaap en knobbelzwaan (klasse II). De stad telt meer dan 770 plantensoorten, verdeeld over 89 families en 370 geslachten.
Er zijn twee natuurreservaten: het Daqing Mountain National Nature Reserve – het grootste natuurreservaat met bosecosysteem in Noord-China met 388.900 hectare, waar 1.189 plantensoorten en 62 nationaal beschermde diersoorten voorkomen – en het Hasuhai Provincial Nature Reserve (18.316 hectare), dat 226 vaatplantensoorten en 16 nationaal beschermde vogelsoorten beschermt.
Bevolking
Bevolkingsomvang
In 2025 telde Hohhot 3,661 miljoen inwoners, een stijging van 22.000 ten opzichte van het voorgaande jaar. De stedelijke bevolking bedroeg 3,015 miljoen en de plattelandsbevolking 646.000, met een urbanisatiegraad van 82,4%. Er waren 1,859 miljoen mannen en 1,802 miljoen vrouwen. Het geboortecijfer was 5,4 per duizend inwoners, het sterftecijfer 6,6 per duizend en de natuurlijke bevolkingsgroei -1,1 per duizend.
Etnische samenstelling
Hohhot is een multiculturele stad met de Mongoolse bevolkingsgroep als belangrijkste nationaliteit, de Han-Chinezen als meerderheid en 42 andere etnische groepen, waaronder de Hui, Mantsjoe, Daur en Ewenki. In 2021 bestond de bevolking uit Han-Chinezen van 85,42% (2.943.814), Mongolen van 11,57% (398.688) en andere minderheden van 3,01% (103.598).
Taal
Het Hohhot-dialect is gebaseerd op de Chinese dialecten van Shanxi en Shaanxi, met elementen uit het Mongools, Mantsjoe en Hui. Het dialect van Tumd Left Banner vertoont een duidelijke Shanxi-invloed, terwijl dat van Tuoketuo County meer neigt naar de dialectpatronen van Shaanxi.
Religie
In Hohhot worden zeven religies beoefend: Tibetaans boeddhisme, Chinees boeddhisme, taoïsme, islam, katholicisme, protestantisme en oosters-orthodoxie. De Hui belijden voornamelijk de islam; de Mongolen beoefenen overwegend het Tibetaans boeddhisme, met Xilitu Zhao als een beroemde Tibetaans-boeddhistische tempel. Bekende religieuze bezienswaardigheden zijn onder andere de Guanyin-tempel, het Taiqing-paleis, de Grote Moskee, katholieke kerken en protestantse kerken.
Politiek
Hohhot fungeert als het politieke centrum van de Autonome Regio Binnen-Mongolië en huisvest de regionale regering, het partijcomité en het volkscongres.
Economie
Overzicht
Hohhot is een belangrijke knooppuntstad in het Belt and Road Initiative en de Economische Corridor tussen China, Mongolië en Rusland, met een goed ontwikkelde zuivelindustrie. In 2025 bereikte het bbp 427,83 miljard yuan (ongeveer 59,4 miljard dollar), een groei van 5,2% op jaarbasis. De primaire, secundaire en tertiaire sectoren droegen respectievelijk 18,13 miljard yuan (stijging van 4,6%), 128,85 miljard yuan (stijging van 4,7%) en 280,85 miljard yuan (stijging van 5,4%) bij, met een sectorale verhouding van 4,2:30,1:65,6. Het bbp per hoofd van de bevolking bereikte 117.212,9 yuan (ongeveer 16.280 dollar), een stijging van 4,3%.
De investeringen in vaste activa groeiden met 2,9%, waarbij de particuliere investeringen met 19,2% stegen (goed voor 42,0% van de totale investeringen). De investeringen in de maakindustrie groeiden met 17,0% en de investeringen in hightechdiensten stegen met maar liefst 56,9%. De overheidsinkomsten bedroegen 26,86 miljard yuan (ongeveer 3,73 miljard dollar), een stijging van 5,3%.
Primaire industrie
Hohhot staat bekend als "China's zuivelhoofdstad" en is de thuisbasis van grote zuivelmerken zoals Yili en Mengniu, die samen de meest dynamische industriële keten van de stad vormen. In 2005 werd de stad officieel uitgeroepen tot "China's zuivelhoofdstad" door de Chinese zuivelindustrieorganisatie.
In 2025 bereikte het totale areaal aan gewassen 6,778 miljoen mu, een stijging van 3,4%. De graanproductie bedroeg 1,94 miljoen ton; de oliezadenproductie 72.000 ton (een stijging van 9,1%); de productie van groenten en eetbare paddenstoelen 544.000 ton (een stijging van 10,8%); en de fruitproductie 145.000 ton (een stijging van 19,2%). Het totale vermogen van landbouwmachines bereikte 3,452 miljoen kilowatt, een stijging van 2,4%.
Secundaire industrie
In 2025 groeide de industriële toegevoegde waarde met 5,3%, waarbij de toegevoegde waarde van bovenschaalproductie met 6,7% toenam. De mijnbouw groeide met 57,3%, de industrie met 5,1% en de nutssector met 10,0%. Belangrijke groeisectoren waren onder meer de kolenmijnbouw (69,5%), de farmaceutische industrie (56,4%) en de nutssector (7,6%). Belangrijke industriële producten waren: elektriciteitsopwekking 73,57 miljard kWh; kaolien 1,307 miljoen ton (stijging van 34,5%); zuivelproducten 2,68 miljoen ton (stijging van 8,7%); en monokristallijn silicium 208.000 ton (daling van 22,8%).
De grootste industriële bedrijven behaalden een omzet van 397,28 miljard yuan (ongeveer 55,2 miljard dollar), een stijging van 2,9%, met een totale winst van 25,79 miljard yuan (ongeveer 3,58 miljard dollar). De bouwsector telde 210 gekwalificeerde bedrijven met een totale bouwoppervlakte van 6,429 miljoen vierkante meter.
Tertiaire industrie
In 2025 genereerde de groothandel en detailhandel een toegevoegde waarde van 39,96 miljard yuan (een stijging van 4,2%); transport, opslag en postdiensten 27,91 miljard yuan (een stijging van 5,4%); accommodatie en horeca 8,4 miljard yuan (een stijging van 2,8%); en vastgoed 27,59 miljard yuan (een stijging van 5,6%). Grote dienstverlenende bedrijven behaalden een omzet van 152,02 miljard yuan (een stijging van 8,6%).
De totale detailhandelsomzet van consumptiegoederen bereikte 123,23 miljard yuan (ongeveer 17,1 miljard dollar), een stijging van 4,8%. De douane-import en -export bedroegen in totaal 26,43 miljard yuan (ongeveer 3,67 miljard dollar), een stijging van 16,5%, met een export van 15,72 miljard yuan (een stijging van 22,8%) en een import van 10,71 miljard yuan (een stijging van 8,4%).
Financiële instellingen hadden deposito's in RMB ter waarde van 997,91 miljard yuan (ongeveer 138,6 miljard dollar), een stijging van 6,2%, en leningen ter waarde van 1,1944 biljoen yuan (ongeveer 165,9 miljard dollar), een stijging van 2,4%. De verzekeringssector telde 45 instellingen met premie-inkomsten van 18,08 miljard yuan (ongeveer 2,51 miljard dollar), een stijging van 8,8%.
Sociale Zaken
Wetenschap en technologie
In 2025 bedroegen de uitgaven aan wetenschap en technologie van de overheid 1,13 miljard yuan (een stijging van 12,1%), met 6.287 verleende patenten (een daling van 19,7%), goed voor 33,0% van het totaal van de autonome regio. Onderzoeksinstellingen zijn onder meer de Academie voor Sociale Wetenschappen van Binnen-Mongolië en het Instituut voor Graslandonderzoek van de Chinese Academie voor Landbouwwetenschappen.
Onderwijs
In 2025 telt Hohhot 24 reguliere universiteiten met 286.000 ingeschreven studenten, 124 middelbare scholen met 165.000 leerlingen, 184 basisscholen met 206.000 leerlingen en 430 kleuterscholen met 75.000 kinderen.
Cultuur
De stad telt 10 podiumkunstgezelschappen, 10 culturele centra, 10 openbare bibliotheken en 30 musea. Er zijn 6 radio- en televisiestations met een bereik van 99,8% (radio en televisie) en 99,9% (televisie). Het Binnen-Mongolië Museum, geopend in 2007, is het grootste algemene museum van de regio en het eerste nationale museum van de eerste klasse. Het museum beslaat 64.000 vierkante meter en herbergt 150.455 collectiestukken die dateren van het Paleolithicum tot de Ming- en Qing-dynastieën.
Gezondheidszorg
In 2025 telt Hohhot 3.458 zorginstellingen, waaronder 123 ziekenhuizen met 23.100 bedden, en 40.837 zorgprofessionals, onder wie 16.552 praktiserende artsen.
Sport
De stad heeft 27 stadions, 23 sporthallen en 72 overdekte zwembaden.
Sociale zekerheid
In 2025 namen 1,357 miljoen mensen deel aan de basispensioenverzekering voor stedelijke werknemers en 559.000 aan de pensioenverzekering voor inwoners van zowel stedelijke als landelijke gebieden. Het aantal deelnemers aan de ziektekostenverzekering bereikte 2,482 miljoen. De stad verstrekte een levensonderhoudstoeslag aan 99.385 huishoudens (155.567 begunstigden) en verdeelde 848,6 miljoen yuan (ongeveer 117,9 miljoen dollar) aan steun.
Vervoer
Overzicht
Hohhot is een belangrijke knooppuntstad die Oost- en West-China met elkaar verbindt en een belangrijke toegangspoort tot Rusland, Mongolië en Oost-Europa. Het transportnetwerk bestaat uit snelwegen, spoorwegen en een luchtruim. De dichtheid van het snelwegennet bedraagt 50,2 km per 100 vierkante kilometer, waarmee het de tweede plaats inneemt in Binnen-Mongolië.
Snelwegen
In 2023 bedroeg de totale lengte van het snelwegennet 8.635 km, waarvan 515 km snelwegen, 379 km eersteklas wegen en 975 km tweedeklas wegen. Snelwegen en eersteklas/tweedeklas wegen vertegenwoordigen 21,65% van het totaal. In 2025 bereikte het vrachtvolume over de snelwegen 171,573 miljoen ton (een stijging van 4,8%) en het passagiersvolume 17,151 miljoen ritten.
Spoorwegen
Hohhot is het hoofdkantoor van de China Railway Hohhot Group. Het spoorwegnet vormt een belangrijke goederencorridor die het noordwesten en noorden van China met elkaar verbindt, en tevens een internationale route naar Mongolië en Rusland. De totale lengte van het spoorwegnet bedroeg in 2020 674 km. Belangrijke stations zijn onder andere station Hohhot (gebouwd in 1921, gerenoveerd in 2014 met een wachtruimte van 5.510 vierkante meter) en station Hohhot Oost – het grootste passagiersstation in Binnen-Mongolië, geopend in december 2010 met een gebouwoppervlakte van bijna 100.000 vierkante meter, 6 perrons en een capaciteit van 16.000 passagiers tijdens piekuren.
Luchtvaart
De internationale luchthaven Hohhot Baita, op 14,3 km van het stadscentrum, is een regionale hubluchthaven met een 4E-classificatie. De luchthaven beschikt over een landingsbaan van 3.600 meter, 64 vliegtuigopstelplaatsen, een binnenlandse terminal van 106.000 vierkante meter en een internationale terminal van 8.500 vierkante meter. In 2023 werden er 161 routes naar 92 Chinese steden via de luchthaven uitgevoerd. De nieuwe internationale luchthaven Hohhot Shengle, een 4F-luchthaven in aanbouw met 3 terminals en 130 vliegtuigopstelplaatsen, is ontworpen om na voltooiing jaarlijks 22 miljoen passagiers en 200.000 ton vracht te verwerken.
Openbaar vervoer
In 2019 beschikte Hohhot over 227 buslijnen (waaronder 4 BRT-lijnen) met een totale lengte van 3.624,43 km, waarmee dagelijks 1,03 miljoen passagiers werden vervoerd. Dit resulteerde in een aandeel van 37,38% van het openbaar vervoer. Het metronetwerk van Hohhot, waarvan de eerste lijn op 29 december 2019 werd geopend, maakte van Hohhot de 38e stad op het Chinese vasteland met een spoorwegnet. Lijn 2 werd in oktober 2020 in gebruik genomen. Het metronetwerk heeft een totale lengte van 49,019 km en telt 43 stations.
Pilot Vrijhandelszone
De Staatsraad heeft de proefvrijhandelszone China (Binnen-Mongolië) goedgekeurd, waarmee het aantal Chinese vrijhandelszones op 23 komt. De zone beslaat 119,74 vierkante kilometer en is verdeeld over drie gebieden: Hohhot (76,28 vierkante kilometer, inclusief 0,88 vierkante kilometer van de uitgebreide douanezone van Hohhot), Manzhouli (25,11 vierkante kilometer) en Erenhot (18,35 vierkante kilometer).
Functionele indeling
Het Hohhot-gebied richt zich op strategische opkomende industrieën, waaronder nieuwe energie, nieuwe materialen, biomedische technologie en geavanceerde informatietechnologie, evenals groene landbouwverwerking en de zuivelindustrie. Het streeft ernaar een belangrijk knooppunt te worden voor de noordelijke openstelling en een innovatiecluster voor hoogwaardige industriële ontwikkeling. Het Manzhouli-gebied richt zich op grensoverschrijdende verwerking, toerisme, financiën en havendiensten. Het Erenhot-gebied ontwikkelt internationale handel, logistiek, grensoverschrijdend toerisme en medische diensten als een belangrijk knooppunt van de economische corridor China-Mongolië-Rusland.
Cultuur en Geesteswetenschappen
Overzicht
Hohhot kent een meer dan 2000 jaar oude geschiedenis als bakermat van de Chinese beschaving. Het is de geboorteplaats van de militaire hervorming "Hu-kleding en boogschieten te paard", de bestemming van Wang Zhaojuns huwelijk buiten de Grote Muur, de stichtingsplaats van de Xianbei Tuoba-stam en een grensgebied waar nomadische en agrarische beschavingen samensmolten. De stad herbergt de 700.000 jaar oude Dayao-cultuurplaats, de Zhao-sectie van de Grote Muur uit de 4e eeuw v.Chr., het graf van Wang Zhaojun en het boeddhistische tempelcomplex Xilitu Zhao.
Keuken
De keuken van Hohhot kenmerkt zich door tarwegebaseerde basisproducten zoals gestoomde broodjes, noedels en platbroden. Havergebaseerde gerechten omvatten handgerolde noedels en buisvormige loempia's. Traditionele specialiteiten zijn onder andere shaomai (gestoomde dumplings), lamsvleessoep, Hohhot-brood (beizi), gefrituurde koekjes van gele gierst, Tuoketuo (gestoofde vis), Helinge'er (gestoofd lamsvlees) en snelgebakken lamsvlees met lente-uitjes. Beizi – een kenmerkend gebakje met een knapperige buitenkant en een zachte binnenkant – is verkrijgbaar in verschillende varianten, zoals naturel, gezouten, zoet en met bonenpasta. Snelgebakken lamsvlees met lente-uitjes is een traditioneel gerecht dat nauwkeurige warmtecontrole en verse witte delen van de lente-uitjes vereist.
Douane
Belangrijke festivals zijn onder andere het Toerismefestival van de Graslanden van Binnen-Mongolië (gebaseerd op de traditionele Naadam, een combinatie van handel, sport en entertainment op het Hohhot-renbaancomplex); het Kunstfestival van Ulan Muqir in Binnen-Mongolië (een tweejaarlijks festival ter ere van etnische podiumkunsten); en het Cultureel Festival van Zhaojun (een uitgebreid cultureel, economisch en toeristisch evenement dat zijn oorsprong vindt in de Tempelmarkt van Zhaojun en dat sinds 1999 jaarlijks wordt gehouden).
Kunst
Errentai is een populaire volksopera in centraal en westelijk Binnen-Mongolië, noordelijk Shanxi en noordelijk Shaanxi, waarin lokale volksmelodieën worden vermengd met Mongoolse en Hebei-invloeden. Jinju (Shanxi-opera), die aan het einde van de Qing-dynastie in Binnen-Mongolië werd geïntroduceerd, bevat lokale dialecten en kenmerkt zich door gepassioneerde, krachtige zangstijlen met een repertoire van meer dan 200 traditionele toneelstukken.
Historische locaties
Hohhot telt 21 cultureel erfgoedlocaties die op nationaal niveau beschermd zijn, 59 locaties op regionaal niveau en 77 locaties op gemeentelijk/districtsniveau. De Chinese Muur omvat 1.595 locaties met een totale lengte van 655,25 km, verdeeld over de Zhao-, Qin-Han-, Jin- en Ming-dynastieën.
Immaterieel cultureel erfgoed
In mei 2023 telde Hohhot 1 door UNESCO erkend immaterieel cultureel erfgoed, 7 op nationaal niveau, 74 op regionaal niveau en 205 op gemeentelijk niveau. De Mongoolse Khoomei-kunst (keelzang), waarbij een zanger twee vocale partijen tegelijk zingt, werd in 2009 opgenomen in de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.
Stadssymbolen
De stadsbloem is de sering en de stadsboom de Chinese den, die in 1986 werd aangewezen. Het stadsembleem toont een galopperend paard.
Schilderachtige plekken en bezienswaardigheden
Hohhot heeft 41 toeristische attracties van niveau A, waaronder 19 nationale attracties van niveau AAAA (zoals het graf van Zhaojun, het ecologische toeristische gebied Shenquan en het historische en culturele toeristische gebied Dazhao) en 17 nationale attracties van niveau AAA.
Het graf van Wang Zhaojun (Qingzhong), gelegen op de Tumd-vlakte ten zuiden van Hohhot, is een 33 meter hoog, 13.000 vierkante meter groot grafcomplex dat getuigt van de vriendschap tussen de Han- en Xiongnu-dynastieën. Het werd in 2006 aangewezen als nationaal cultureel erfgoed. De Dayao-site, een paleolithische vindplaats voor de vervaardiging van stenen werktuigen die 700.000 jaar oud is, bevat de oudste paleolithische overblijfselen die in Binnen-Mongolië zijn gevonden. Het Chilechuan Grassland Cultural Tourism Area beslaat 100 vierkante kilometer in Tumd Left Banner en biedt Mongoolse culturele ervaringen en het Hasuhai National Wetland Park. Het Shenquan Ecological Tourist Area in Tuoketuo County strekt zich uit over beide oevers van de Gele Rivier en combineert klassieke tuinen, de Kubuqi-woestijn en moerasgebiedtoerisme.
Internationale betrekkingen
Hohhot onderhoudt stedenbanden en internationale samenwerking via het Belt and Road Initiative en de Economische Corridor tussen China, Mongolië en Rusland, en fungeert als een belangrijke toegangspoort tot de noordelijke openstelling.
Bekende personen
Hohhot is in zijn 2000-jarige geschiedenis de thuisbasis geweest van talloze historische figuren, waaronder Wang Zhaojun (concubine uit de Han-dynastie die met een Xiongnu trouwde), Altan Khan (Mongoolse leider uit de Ming-dynastie) en San Niangzi (invloedrijke Mongoolse politicus), evenals moderne culturele en politieke leiders.
Belangrijke onderscheidingen
Hohhot heeft talrijke nationale titels, waaronder Nationale Historische en Culturele Stad, Nationale Bosstad, Nationale Modelstad voor Etnische Eenheid en Vooruitgang, Nationale Modelstad met Dubbele Steun, Chinese Uitstekende Toeristische Stad en Nationale Integrale Transportknooppuntstad. Het zuivelindustriecluster van de stad is erkend als een nationaal geavanceerd productiecluster.
Reisinformatie kan wijzigen. Controleer de actuele openingstijden, reserveringsmogelijkheden en inreisvereisten voordat u op reis gaat.

Reizigersgesprek
Begin het gesprek met een handige tip of een vraag.