Podróż do Chin po swojemu
Odkryj mapę
Cel podróży / Miasto Taiyuan

Miasto Taiyuan

Miasto TaiyuanTaiyuan, w skrócie „Bing” (bing), historycznie znane jako Jinyang, zwane również Bingzhou i Miastem Smoka, to miasto o statusie prefektury w prowincji Shanxi, stolica prowincji i duże miasto typu I. Położone w centralnej części Shanx.

Miasto Taiyuan

Taiyuan, w skrócie „Bing” (bing), historycznie znane jako Jinyang, zwane również Bingzhou i Miastem Smoka, to miasto o randze prefektury w prowincji Shanxi, stolica prowincji i duże miasto typu I. Położone w centralnej części Shanxi, na północnym krańcu Kotliny Jinzhong, otoczone jest górami z trzech stron (od wschodu, zachodu i północy), a w części środkowo-południowej rozciąga się równina doliny rzeki Fen. Teren opada z północy na południe, z ciepłym, umiarkowanym klimatem kontynentalnym monsunowym, charakteryzującym się mroźnymi zimami, gorącymi latami, krótką wiosną i jesienią, dużymi dobowymi różnicami temperatur oraz skąpymi, ale skoncentrowanymi opadami. Powierzchnia całkowita: 6988 kilometrów kwadratowych. Na koniec 2024 roku liczba stałych mieszkańców wynosiła 5 514 668. Na koniec 2023 roku miasto administruje 6 dystryktami, 3 powiatami i jednym miastem powiatowym. Taiyuan to miasto o ponad 4700-letniej historii i 2500-letniej historii urbanistycznej, historycznie opisywane jako „panujące nad górami i rzekami, zajmujące ramię świata”. Od czasów starożytnych znane jest jako „Piękny Taiyuan”. Jest słynną twierdzą militarną i kulturalną w północnych Chinach, światowej sławy centrum kupców z dynastii Jin, z 2237 nieruchomymi zabytkami kultury i 541 chronionymi jednostkami dziedzictwa kulturowego na wszystkich poziomach. Jest jedną z ważnych baz energetycznych i przemysłu ciężkiego Chin, centralnym miastem środkowych Chin, uznanym przez Radę Państwa, Narodowym Słynnym Miastem Historyczno-Kulturalnym, ogólnokrajowym węzłem transportowym oraz zaawansowaną bazą produkcyjną północnych Chin. W 2025 roku PKB wynosił 538,245 miliarda juanów, co oznacza wzrost o 1,3%.

Ewolucja administracyjna

Okres przed Qin

Odkrycie „Stanowiska kultury paleolitycznej Gujiao” dowodzi, że ludzie zamieszkiwali je 100 000 lat temu. Neolityczne stanowiska w Yijing i Dongtaibu dodatkowo dowodzą, że 7000–8000 lat temu wczesne społeczności matriarchalne stworzyły wspaniałą kulturę. Obszar ten należał w starożytności do Jizhou, pierwszej z Dziewięciu Prowincji. W 541 roku p.n.e. Xun Wu z państwa Jin podbił plemiona Wuzhong i Chidi, włączając obszar Taiyuan do terytorium Jin. Pod koniec okresu Wiosen i Jesieni (770–476 p.n.e.) Sześciu Ministrów zdominowało politykę Jin. W 497 roku p.n.e. Zhao Yang założył swoją bazę w Jinyang (dzisiejszy Taiyuan), która stała się podwaliną przyszłego państwa Zhao.

Qin-Han do dynastii południowych i północnych

Po zjednoczeniu Chin przez Qin Shi Huanga w 221 r. p.n.e., ustanowiono komanderię Taiyuan jako jedną z 36 komanderii, z siedzibą w Jinyang, zarządzającą 37 powiatami. W okresie Zachodniej Dynastii Han (206 r. p.n.e.–9 r. n.e.), cesarz Gaozu nadał Han Wangxinowi tytuł króla Han w Jinyang. W 196 r. p.n.e. książę Liu Heng (późniejszy cesarz Wen) został nadany tytuł króla Dai w Jinyang. W okresie Wschodniej Dynastii Han (25–220 r. n.e.) przywrócono Inspektorat Bingzhou, nadzorujący Taiyuan i inne komanderie. W okresie Trzech Królestw Wei przywrócił Bingzhou. W okresie Zachodniej Dynastii Jin (265–316 r. n.e.), Taiyuan było królestwem podległym Bingzhou. W okresie Szesnastu Królestw obszar ten przechodził z rąk do rąk: Dawnego Zhao, Późniejszego Zhao, Dawnego Qin, Zachodniego Yan i Późniejszego Yan. W 396 r. n.e. Północni Wei (386–534) zdobyli Jinyang i założyli Bingzhou.

Sui-Tang do Song-Yuan

Za panowania dynastii Sui (581–618) w Jinyang ustanowiono Administrację Generalną. Za panowania dynastii Tang (618–907) Bingzhou zostało przywrócone, a później podniesione do rangi Wielkiego Gubernatora Generalnego. W 690 roku n.e. cesarzowa Wu Zetian mianowała Jinyang Stolicą Północną. W 723 roku n.e. cesarz Xuanzong przywrócił Stolicę Północną i przemianował Bingzhou na prefekturę Taiyuan. W okresie Pięciu Dynastii Taiyuan stanowił bazę dla Późniejszych Dynastii Tang (923–936), Późniejszych Dynastii Jin (936–947), Późniejszych Dynastii Han (947–950) i Północnych Dynastii Han (951–979). W 979 roku dynastia Song podbiła Północne Dynastie Han i zniszczyła miasto Jinyang, przenosząc siedzibę administracyjną do miasta Tangming (obecnie obszar miejski Taiyuan). Dynastia Jin (1115–1234) zdobyła Taiyuan w 1125 roku. Dynastia Yuan (1271–1368) ustanowiła obwód Taiyuan, później przemianowany na obwód Jining.

Okres Ming-Qing

W 1368 roku generał dynastii Ming, Xu Da, zdobył Taiyuan. Dynastia Ming ustanowiła prefekturę Taiyuan, zarządzającą 6 prefekturami i 22 powiatami. W 1644 roku Li Zicheng zdobył Taiyuan, a następnie przejęła go dynastia Qing. Dynastia Qing utrzymała prefekturę Taiyuan. W 1724 roku cztery prefektury zostały podniesione do rangi prefektur zarządzanych bezpośrednio. Pod koniec panowania Qing prefektura Taiyuan zarządzała 1 departamentem i 10 powiatami.

Okres Republiki Chińskiej

W 1911 roku w Taiyuan wybuchła rebelia, a w 1912 roku powstała Republika Chińska. W 1913 roku zniesiono system prefektur. W 1927 roku Taiyuan formalnie uzyskało prawa miejskie. W listopadzie 1937 roku wojska japońskie zajęły Taiyuan. W 1945 roku, po kapitulacji Japonii, powrócił rząd nacjonalistyczny. W 1948 roku Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza (ALW) najechała Taiyuan, a 17 października w Yuci utworzono Samorząd Miejski Taiyuan. 24 kwietnia 1949 roku ALW zdobyła Taiyuan.

Po powstaniu ChRL

W 1949 roku Taiyuan stał się siedzibą Rządu Ludowego Prowincji Shanxi i stolicą prowincji. W 1951 roku powiat Jinyuan został przyłączony do Taiyuan. W 1958 roku dołączono powiaty Yangqu i Qingxu. W 1972 roku powiat Loufan został przeniesiony z Lvliang do Taiyuan. W 2025 roku w powiecie Yingze utworzono podokręg Shuangta.

Środowisko geograficzne

Lokalizacja i granice

Taiyuan leży w centralnej części prowincji Shanxi, na północnym krańcu Kotliny Jinzhong, między 111°30′–113°09′E a 37°27′–38°25′N. Szerokość w linii wschód–zachód: 114,25 km; długość w linii północ–południe: 107 km; powierzchnia całkowita: 6988 km² (4,5% powierzchni Shanxi). Graniczy z Xinzhou od północy, Lvliang od północnego zachodu, a Jinzhong od południa i wschodu.

Klimat

Ciepły, umiarkowany klimat kontynentalny, monsunowy. Zima: zimna i sucha pod wpływem powietrza syberyjskiego; lato: gorące i deszczowe pod wpływem wilgoci Pacyfiku; wiosna: gwałtowne ocieplenie; jesień: gwałtowne ochłodzenie; krótka wiosna i jesień z częstymi wiatrami. Średnie roczne promieniowanie słoneczne: 4927,90 MJ/m²; roczne nasłonecznienie: 2285–2587 godzin; średnie roczne opady: 390–423 mm; średnia roczna temperatura: 8,10–11°C; okres bezprzymrozkowy: 153–178 dni.

Geologia

Taiyuan leży na centralnym wypiętrzeniu uskoku Shanxi, na styku łuku uskoku Lvliang, zagłębienia platformy Daning, łuku platformy Wutai i zagłębienia platformy Qinshui. W zagłębieniu Xishan znajduje się zagłębienie węglowe Xishan, jedno z sześciu głównych zagłębi węglowych Shanxi.

Formy terenu

Miasto otaczają góry z trzech stron, a w centralnej części na południu rozciąga się równina rzeki Fen. Pięć typów ukształtowania terenu: góry (4528 km², 64,79%), wzgórza (904 km², 12,94%), równiny (1093 km², 15,64%), kotliny (279 km², 3,99%) i doliny (184 km², 2,63%). Najwyższym szczytem jest góra Heheyan w okręgu Loufan o wysokości 2708 m n.p.m.; najniższy szczyt znajduje się w okręgu Qingxu, mierząc 760 m n.p.m. i ma wysokość 1948 m n.p.m.

Hydrologia

Rzeka Fen przepływa z północy na południe przez miasto, a jej dorzecze zajmuje powierzchnię 6331 km² (90,6% całości). Północna część należy do dorzecza rzeki Hai (657 km², 9,4%). Na terenie miasta znajdują się 2 duże zbiorniki: zbiornik Fenhe (110,80 mln m³) i zbiornik Fenhe nr 2 (87,93 mln m³), ​​a także 15 małych zbiorników i 174 tamy osadowe.

Gleba

9 typów gleby, 15 podtypów, 37 rodzajów i 155 gatunków. Gleba cynamonowa to główna gleba strefowa, idealna dla rolnictwa, szeroko rozpowszechniona we wszystkich powiatach/okręgach rolniczych.

Klęski żywiołowe

Główne zagrożenia: susza, powodzie, grad, szkody spowodowane mrozem i silne wiatry. W październiku 2021 roku ciągłe ulewne deszcze spowodowały poważne powodzie w powiecie Qingxu, co zmusiło do ewakuacji ponad 14 700 osób z 8 wiosek. Łączna liczba ludności dotkniętej powodzią: 178 922; ewakuacja awaryjna: 20 082; bezpośrednie straty gospodarcze: 1,522 miliarda juanów.

Zasoby naturalne

Zasoby wodne

Całkowite zasoby wody: 660 mln m3/rok (309 mln m3 wód odpływowych + 566 mln m3 wód podziemnych – 215 mln m3 nakładek). W 2021 r. całkowite zasoby wody: 764,282 mln m3.

Zasoby gruntowe

Całkowita powierzchnia użytkowanych gruntów w 2021 r. wynosiła 691 246 ha. Grunty orne: 116 598 ha (16,90%); sady: 18 101 ha (2,60%); lasy: 278 073 ha (40,20%); użytki zielone: ​​168 062 ha (24,30%); tereny miejskie/górnicze: 64 659 ha (9,40%); transport: 13 779 ha (2%); woda: 16 467 ha (2,40%).

Zasoby mineralne

Obszar ten jest bogaty w minerały, zwłaszcza węgiel kamienny. „Węgiel z serii Taiyuan” ma udokumentowane zasoby wynoszące 18,677 miliardów ton (pozostało 17,224 miliarda, 10,18% zasobów Shanxi). Rodzaje węgla obejmują węgiel koksowy, tłusty, chudy, mierny, gazowy i antracytowy – praktycznie wszystkie obecne rodzaje. Powierzchnia węgla: 1368 km² (19,58% całości). Inne minerały to żelazo, mangan, miedź, aluminium, ołów, cynk, siarka, gips, glina ogniotrwała, kwarc, wapień i dolomit.

Zasoby leśne i trawiaste

Wiecznie zielone lasy iglaste występują głównie w niskich i średnich górach oraz na wzgórzach lessowych. Lasy liściaste są wtórne. Roślinność łąkowa jest szeroko rozpowszechniona w zachodnich górach i wzdłuż rzek. Na koniec 2022 roku lesistość osiągnęła 43%.

Zasoby biologiczne

Rośliny: 1347 gatunków ze 140 rodzin i 658 rodzajów (w tym 25 gatunków paproci i 1322 gatunków roślin nasiennych). 9 kategorii użytkowania gospodarczego, w tym 117 gatunków leczniczych, 28 włóknistych i 32 ozdobne. Dzikie zwierzęta: 173 gatunki ptaków (4 gatunki krajowe klasy I, 27 gatunków II, 80 gatunków wędrownych objętych ochroną chińsko-japońską), 42 gatunki ssaków (1 gatunek I, 5 gatunków II), 8 gadów, 5 płazów, 21 ryb i 177 gatunków owadów. 9728 zarejestrowanych gatunków drzew starożytnych i godnych uwagi (stan na 2023 r.).

Rezerwaty przyrody

4 rezerwaty przyrody: Lingjinggou (powiat Yangqu, 249,2 km², chroniący bażanta brunatnego i lamparta), Górne Biegi Fenhe (powiat Loufan), Góra Yunding (powiat Loufan) i Góra Tianlong (powiat Jinyuan).

Podział administracyjny

Na koniec 2023 r. Taiyuan zarządza 6 okręgami (Xiaodian, Yingze, Xinghualing, Jiancaoping, Wanbolin, Jinyuan), 3 hrabstwami (Qingxu, Yangqu, Loufan) i 1 miastem na szczeblu powiatu (Gujiao). Siedziba władz miejskich mieści się pod adresem nr 69 Xinjian Road.

Polityka

Populacja

Liczby populacji

Na koniec 2025 r. liczba stałych mieszkańców wynosiła 5 526 060, co stanowi wzrost o 11 392 (0,21%). Urodzenia: 36 060 (6,53‰); zgony: 41 474 (7,51‰); przyrost naturalny: -0,98‰. Współczynnik urbanizacji: 89,34% (2022 r.). Stosunek płci: 105:100.

Grupy etniczne

W Taiyuan żyje 46 grup etnicznych, z czego 45 mniejszości liczy łącznie 24 000 osób (0,57%), w tym Hui (11 725), Mandżurowie (5 685) i Mongołowie (1 660).

Język

Dialekt Taiyuan należy do centralnej grupy chińskiej Shanxi Jin. Zachował on starochińskie tony wejściowe, zachował słownictwo „qiejiao” (rozdwojona stopa) z okresu średniowiecza i charakteryzuje się dużą liczbą pytań wyboru. Dialekt ten znacznie różni się między obszarami miejskimi i odległymi powiatami, a dialekt Loufan jest szczególnie archaiczny i cenny dla badań.

Wierzenia religijne

W Taiyuan wyznaje się pięć głównych religii: buddyzm, taoizm, islam, katolicyzm i protestantyzm. Świątynia Puguang (Wschodnia Dynastia Han, 196–220 n.e.) jest najstarszą buddyjską świątynią w mieście. Taoizm rozwinął się w okresie dynastii Wei Północnej. Islam pojawił się w połowie panowania dynastii Tang. Katolicyzm został wprowadzony w 1634 roku przez belgijskiego jezuitę Nicolasa Trigaulta. Protestantyzm dotarł w 1877 roku za pośrednictwem brytyjskiego misjonarza Timothy'ego Richarda.

Gospodarka

Przegląd

Taiyuan to duże miasto przemysłowe. W 2006 roku wkroczyło na ścieżkę zielonej transformacji. Sektorem pierwotnym jest rolnictwo; sektorem wtórnym – produkcja (metale specjalne, elektronika nowej generacji, nowe materiały chemiczne, sprzęt wysokiej klasy, nowe źródła energii, materiały pochodzenia biologicznego); sektorem trzeciorzędnym – usługi, tworząc 10 klastrów usługowych.

W 2024 r. PKB wyniósł 541,887 mld juanów (wzrost o 1,2%). Sektor pierwotny: 4,785 mld juanów (wzrost o 3,5%, 0,9%); sektor wtórny: 166,671 mld juanów (wzrost o 0,1%, 30,7%); sektor trzeci: 370,431 mld juanów (wzrost o 1,6%, 68,4%). Dochody budżetu państwa: 44,026 mld juanów (spadek o 2,0%). Inwestycje w aktywa trwałe wzrosły o 0,5%.

Przemysł podstawowy

Zboża są główną uprawą. Zintegrowano ulepszone odmiany, metody i maszyny. Kontynuowano projekt szklarniowych upraw warzywnych „10 000 mu, 1000 działek, 100 parków”. W 2024 roku produkcja rolna: 8,146 mld juanów (wzrost o 3,8%), w tym rolnictwo 4,318 mld juanów, leśnictwo 1,431 mld juanów, hodowla zwierząt 1,801 mld juanów i rybołówstwo 90 mln juanów.

Przemysł wtórny

Produkcja przemysłowa przoduje wśród sektorów wtórnych. W 2024 roku przedsiębiorstwa przemysłowe powyżej określonej wielkości wzrosły o 0,2%. Produkcja przemysłowa wzrosła o 0,7% (60,4% całości); górnictwo spadło o 1,2% (28,5%); przedsiębiorstwa użyteczności publicznej odnotowały wzrost o 1,1% (11,1%). Strategiczne, wschodzące sektory stanowiły 37,3%. Produkcja budowlana: 371,086 mld juanów (spadek o 11,3%).

Przemysł usługowy

Dominują usługi. Dziesięć klastrów usług obejmuje usługi technologiczne (oparte na uniwersyteckich parkach naukowych), nowoczesną logistykę, e-commerce, rynki specjalistyczne, usługi kompleksowe, nowoczesne finanse (dzielnica Yingze West CBD) oraz obszary turystyki i wypoczynku. Integracja kulturowo-turystyczna: otwarto Ogród Fenhe Yanqiu, Muzeum Muralu Północnego Qi w Taiyuan oraz Muzeum Archeologiczne Starożytnego Miasta Jinyang. Starożytny powiat Taiyuan został wybrany na krajowy ośrodek turystyki i wypoczynku. W 2024 roku sprzedaż detaliczna: 194,692 mld juanów (wzrost o 1,8%). Depozyty instytucji finansowych: 2021,316 mld juanów (wzrost o 6,2%); kredyty: 2095,361 mld juanów (wzrost o 7,9%).

Strefy funkcjonalne ekonomiczne

Strefa Rozwoju Gospodarczego i Technologicznego Taiyuan: Obejmuje przetwórstwo żywności, przemysł farmaceutyczny/elektroniczny, przemysł lekki, chemikalia wysokowartościowe oraz strefy wolnocłowe z kompleksowym transportem kolejowo-drogowo-lotniczym. Strefa Rozwoju Gospodarczego Qingxu: na poziomie prowincji (utworzona w 2017 r.), o powierzchni 29,99 km², z przemysłem o obiegu zamkniętym chemikaliów wysokowartościowych i produkcją wysokiej klasy sprzętu, z udziałem firm Meijin, Gengyang, Yaxin i Lu'an Taihua Materials.

Przedsięwzięcia społeczne

Edukacja

Na koniec 2022 roku: 1469 szkół wszystkich typów, w tym 5 miejskich instytucji szkolnictwa wyższego, 26 średnich szkół zawodowych, 91 ogólnokształcących szkół średnich, 128 gimnazjów, 409 szkół podstawowych, 800 przedszkoli i 9 szkół specjalnych. 790 000 uczniów i 58 000 nauczycieli zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin. Znane uniwersytety: Uniwersytet Shanxi (założony w 1902 roku, o konstrukcji „podwójnej pierwszej klasy”, z filozofią i fizyką jako kluczowymi dyscyplinami narodowymi), Uniwersytet Technologiczny Taiyuan (założony w 1902 roku, o konstrukcji „211” i „podwójnej pierwszej klasy”, jeden z trzech pierwszych uniwersytetów krajowych w Chinach) oraz Uniwersytet Nauki i Technologii Taiyuan (pierwsza w Chinach uczelnia licencjacka kształcąca w zakresie ciężkiego sprzętu).

Opieka zdrowotna

Na koniec 2022 roku: 4087 placówek medycznych, w tym 160 szpitali, 44 283 łóżka i 70 074 pracowników technicznych. Na szczególną uwagę zasługują: Pierwszy Szpital Uniwersytetu Medycznego Shanxi (założony w 1957 roku, klasa III, stopień A, 3000 autoryzowanych łóżek, 6 krajowych kluczowych specjalizacji klinicznych) oraz Drugi Szpital Uniwersytetu Medycznego Shanxi (założony w 1919 roku, 100-letnia historia, 2700 łóżek).

Głoska bezdźwięczna

6 kanałów telewizyjnych i 5 kanałów radiowych. Główne media: Shanxi Daily, Shanxi Evening News, Shanxi Broadcasting, Taiyuan Daily, Taiyuan Evening News i Taiyuan News Network.

Nauka i technologia

Na koniec 2022 r.: zarejestrowano 2628 kontraktów technologicznych (26,565 mld juanów). 17 krajowych i 140 prowincjonalnych centrów technologicznych. 107 prowincjonalnych i wyższych kluczowych laboratoriów, 101 centrów badawczych inżynieryjno-technologicznych, 75 stanowisk pracy dla pracowników naukowych oraz 2220 przedsiębiorstw high-tech. 3761 zatwierdzonych patentów na wynalazki, 16 381 ważnych. W 2023 r.: 22 nowe prowincjonalne laboratoria kluczowe, 21 centrów innowacji technologicznych oraz 3744 MŚP działających w sektorze technologii, 954 wyspecjalizowane/zaawansowane MŚP oraz 55 przedsiębiorstw „małych gigantów”.

Kultura

Stan na koniec 2022 roku: 18 zespołów artystycznych, 12 centrów kultury, 21 muzeów, 11 bibliotek publicznych (6,7906 mln książek). 100% zasięgu w transmisjach telewizyjnych i telewizyjnych. Stworzono taniec o zasięgu krajowym „Elegancja dynastii Song”, operę Jin „Zhuang Zhou testuje swoją żonę” oraz dramat „Nowy gazeciarz”. 18 krajowych, 66 prowincjonalnych i 160 gminnych obiektów niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Biblioteka Taiyuan: Założona pierwotnie w 1949 r., obecny budynek o powierzchni 56 066 m² z 60 stanowiskami usługowymi, 1,95 miliona pozycji bibliotecznych (w tym ponad 100 000 starożytnych książek i ponad 10 000 rzadkich wydań), 355 TB zasobów cyfrowych.

Lekkoatletyka

Stan na 2020 rok: 10 449 obiektów sportowych, 1,95 m² powierzchni na mieszkańca, 1 miejska sala gimnastyczna, 2 parki rozrywki, 15,8 km ścieżki fitness Fenhe. Osiągnięto „15-minutowe kółko fitness”. Godne uwagi: Su Yiming zdobyła złoto w snowboardzie big air na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2022 roku oraz srebro w slopestyle'u; Zhou Zeqi wygrała 3 Mistrzostwa Świata w Taekun-do Open; Wu Tongtong była w chińskiej kobiecej reprezentacji koszykówki, która zdobyła srebro na Mistrzostwach Świata.

Ochrona środowiska

Na koniec 2022 r.: 241 dni z dobrą jakością powietrza, zgodność z normą PM2,5 – 298 dni, wskaźnik jakości powietrza 5,09. Zgodność z normami wody pitnej: 100%. Jakość wód powierzchniowych: 80% doskonała. W 2023 r.: 302 700 mu powierzchni zalesienia, lesistość 41,96%. Wszystkie 6 krajowych obszarów monitoringu osiągnęło klasę III lub wyższą. Stężenie ozonu spadło po raz pierwszy od 6 lat.

Ubezpieczenie społeczne

Na koniec 2022 r.: emerytura dla pracowników miejskich 2,1052 mln (wzrost o 143 500); emerytura dla rezydentów 835 000; podstawowe ubezpieczenie zdrowotne 3,866 mln; ubezpieczenie od bezrobocia 1,2863 mln; ubezpieczenie od wypadków przy pracy 1,4544 mln; ubezpieczenie macierzyńskie 1,2153 mln. 17 300 mieszkańców miast i 29 800 mieszkańców wsi otrzymywało minimalne zasiłki na utrzymanie. W 2023 r.: 81 200 nowych miejsc pracy w miastach, 5000 nowych miejsc w przedszkolach publicznych, ponad 24 000 miejsc w edukacji podstawowej, ponad 10 000 nowych miejsc parkingowych, 688 remontów starych osiedli i ponad 3000 łóżek dla osób starszych w domach opieki.

Transport

Przegląd

Strategiczne położenie Taiyuan wspiera bezpieczeństwo energetyczne kraju i realizację ważnych strategii. Sześciopromieniowy, kompleksowy korytarz transportowy obejmuje kolej dużych prędkości, kolej konwencjonalną i drogi ekspresowe. Różne firmy logistyczne wykorzystują Taiyuan jako bazę, tworząc sieć obejmującą całą prowincję i rozchodzącą się promieniście na cały kraj.

Autostrady

Stan na koniec 2022 roku: 6 dróg ekspresowych, 11 dróg krajowych/wojewódzkich, 30 zjazdów z dróg ekspresowych. Całkowita długość dróg: 7243 km; gęstość: 1036 km/100 km². Drogi ekspresowe tworzą układ „jeden pierścień, siedem dróg promienistych” (293 km). 636 miejscowości administracyjnych ma dostęp do dróg utwardzonych i autobusów.

Koleje

Sieć kolejową tworzy 9 linii głównych i 2 linie odgałęzione. Biuro Kolejowe Taiyuan zarządza 2800 km. Zbiegają się liczne linie dużych prędkości i konwencjonalne, w tym Shitai, Daxi oraz planowane linie dużych prędkości Taiyuan-Zhengzhou i Pekin-Taiyuan. Głównymi stacjami pasażerskimi są stacja Taiyuan i stacja Taiyuan South (drugi co do wielkości kompleksowy węzeł komunikacyjny w północnych Chinach). W 2019 roku: 30,9638 mln pasażerów kolei.

Lotnictwo

Międzynarodowy port lotniczy Taiyuan Wusu (trzecie co do wielkości lotnisko międzynarodowe w północnych Chinach), położony w dzielnicy Xiaodian, 13,2 km od centrum miasta, obsługuje 112 tras do 73 miast, tworząc sieć obejmującą Chiny, Azję Wschodnią i Południowo-Wschodnią oraz Moskwę. W 2019 roku: 14,0026 mln pasażerów. Port lotniczy Taiyuan Yaocheng w powiecie Qingxu (1200 mu, poziom 3C, pas startowy 1800 m) obsługuje lotnictwo ogólne.

Transport publiczny

Na koniec 2023 r.: 2533 autobusy na 259 trasach (4260,78 km), przewożące 258 milionów pasażerów rocznie (705 000 dziennie, w tym 164 000 bezpłatnych przejazdów). 1285 publicznych stacji rowerowych z 41 000 rowerów na obszarze 220 km² (38,8675 mln przejazdów rocznie, z czego 99,27% jest bezpłatnych). 8719 taksówek wycieczkowych (20,28% łącznej liczby przejazdów w prowincji, najwięcej na mieszkańca wśród 6 stolic prowincji środkowych Chin). 57 platform przewozowych z 31 091 pojazdami.

Linia metra Taiyuan nr 2 (etap 1) została otwarta 26 grudnia 2020 r. i liczy 23,647 km, z 23 stacjami od Renmin South Road do Xijianhe. Do września 2023 r. łączna liczba pasażerów przekroczyła 100 milionów. Linia metra nr 1 (etap 1) została otwarta 22 lutego 2025 r.

Kultura historyczna

Przegląd

Taiyuan ma ponad 4700 lat historii i ponad 2500 lat historii miejskiej, znane od czasów starożytnych jako „Piękny Taiyuan” – militarny i kulturowy bastion północnych Chin. Działalność człowieka sięga 100 000 lat wstecz. W mieście znajduje się świątynia Jinci (największy w Chinach kompleks świątynny w stylu ogrodu klasycznego), groty górskie Tianlong (wzór starożytnej chińskiej rzeźby) oraz ważne kolekcje kaligrafii. Niematerialne dziedzictwo kulturowe jest bogate, z 18 obiektami o znaczeniu krajowym, w tym żywnością leczniczą (zupa Bazhen), pokazem żelaznego pręta Qingxu i kolorową bramą Qingxu. Kultura makaronu w Taiyuan to cud kuchni Shanxi.

Ewolucja nazw

W starożytności Taiyuan nazywano różnie: Dalü, Daxia i Jinyang. Nazwa „Taiyuan” pojawiła się od legendarnego Taidai w okresach Yao-Shun-Xia, początkowo jako ogólna nazwa miejscowości. Jako jednostka administracyjna, „Taiyuan” narodził się wraz z ustanowieniem przez dynastię Qin komanderii Taiyuan w 227 r. p.n.e. i był używany nieprzerwanie przez ponad 2000 lat.

Kuchnia jako sposób gotowania

Tradycyjna dieta Taiyuan koncentruje się na makaronach z warzywami i niewielką ilością mięsa. Odmiany makaronu są niezwykle różnorodne, w tym helao, boyu'er, min'gedou, jiupian, makaron krojony, makaron szarpany, tipicking i wiele innych – ludowe przysłowie mówi: „jeden makaron, sto sposobów jedzenia” i „siedemdziesiąt dwa rodzaje domowej kuchni”. Specjalności: Yang Zage (zupa z podrobów baranich), Guoyou Rou (smażona wieprzowina, przedstawiciel kuchni Jin od czasów dynastii Tang) oraz Shaomei (gotowane na parze pierożki z puszystą wierzchnią warstwą).

Odprawa celna

Kolorowa Brama Qingxu: Wszechstronna sztuka łącząca malarstwo ludowe, tradycyjne rzemiosło i starożytne techniki budowlane. „Zrywanie kwiatów”: Sport uprawiany podczas święta wiosny, odbywający się przy północnej bramie Taiyuan, gdzie młodzi mężczyźni popisują się siłą i umiejętnościami, aby zdobyć kwiaty dla ukochanych dziewcząt. Ogień meteorytów Jinyang (huoliuxing): Ludowa sztuka widowiskowa łącząca akrobatykę i sztuki walki, wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2008 roku.

Sztuka

Opera Jin: Jeden z gatunków „Czterech Wielkich Bangzi (opery klaskaczy)” z regionu Shanxi, zwany również „Zhonglu Bangzi (operą klaskaczy)”. Rozwinął się w dynastii Qing z Puzhou Bangzi (opery klaskaczy) w połączeniu z Qi-Tai yangge (tańcem ludowym) i melodiami ludowymi Jinzhong. Ponad 200 tradycyjnych sztuk. Znany zarówno z energicznego, jak i delikatnego stylu śpiewania.

Rym Lotosu Taiyuan (Lianhualao): Starożytna sztuka opowiadania historii, zwana również „Jinzhong Luozi”. Popularna od czasów dynastii Qing, obecnie wykonywana głównie w Taiyuan. Soliści akompaniują sobie na bambusowych kołatkach (7 sztuk), śpiewając wersy składające się z siedmiu znaków.

Bęben Taiyuan: Wywodzi się ze starożytnych bębnów wspólnotowych, których początki sięgają czasów sprzed dynastii Qin. Trzy formy wykonawcze: „gra unisono”, „gra konkursowa” i „konkurs na duże i małe instrumenty”. 7 zachowanych utworów suitowych i ponad 50 popularnych melodii. Znany z mocnego, energicznego stylu i wspaniałych występów.

Symbole miasta

Drzewo miejskie: Drzewo Chińskiego Uczonego (wyznaczone w 1987 roku). Starożytne drzewa uczonych Sui-Tang w parku Jinci cieszą się sławą w całym kraju. Kwiat miejski: Chryzantema (wyznaczona w 1987 roku), symbolizująca niezłomnego ducha narodu chińskiego.

Starożytne Osiem Widoków

Osiem starożytnych widoków Taiyuan (Jinyang): Zimne Źródło Lishi, Wieczorne Przejście Fenhe, Wznoszące się Bliźniacze Pagody, Mgła Xunshui, Czerwone Liście Kurei, Święty Cyprys Tujian, Śnieg Tianmen i Księżyc Świtu w Mengshan.

Miejsca historyczne

Stan na 2022 rok: 332 chronione jednostki dziedzictwa kulturowego (33 krajowe, 28 prowincjonalnych, 143 miejskie). Kluczowe miejsca: Pałac Chunyang (świątynia taoistyczna poświęcona Lü Dongbinowi, pochodząca z dynastii Tang, unikatowy układ pięciu dziedzińców), świątynia Chongshan (dynastia Tang, ekspansja Ming, zachowana Wielka Sala Współczucia o powierzchni 3192 m²) oraz Wielka Świątynia Guandi (największa w Taiyuan, zbudowana na fundamentach z epoki Jin-Yuan).

Niematerialne dziedzictwo kulturowe

W 2022 r.: 18 pozycji krajowych, 66 wojewódzkich i 160 gminnych. 11 spadkobierców na szczeblu krajowym, 60 wojewódzkich, 196 gminnych i 334 powiatowych. 6 centrów transmisji i 25 baz transmisji.

Najważniejsze pozycje: Jarmark w świątyni Jinci (pochodzący z 7. miesiąca ery Song z Północy, kalendarza księżycowego, wpisany na listę krajową w 2008 r.), Zupa Bazhen (potrawa lecznicza z baraniny i 8 ziół, wpisana na listę krajową w 2008 r.) oraz Mięso w sosie Liuweizhi (ustanowione w 1738 r. przez dynastię Qing, „chiński znak rozpoznawczy”, tradycyjna metoda produkcji stosowana od ponad 260 lat, wpisana na listę krajową w 2008 r.).

Malownicze miejsca

Przegląd

Na koniec 2024 r.: 1 atrakcja turystyczna kategorii krajowej 5A, 11 atrakcji turystycznych kategorii krajowej 4A, 21 atrakcji turystycznych kategorii krajowej 3A i 1 atrakcja turystyczna kategorii krajowej 2A.

Główne atrakcje

Obszar widokowy Góry Jinci-Tianlong: 3,86 km², obejmujący Świątynię Jinci (najstarszy, największy i najdłuższy w Chinach klasyczny ogród z czasów Tang-Song, z zachowaną architekturą od czasów Song do Qing – „muzeum starożytnej architektury chińskiej”) oraz Groty Góry Tianlong (ważny kamień milowy w rozwoju zchińskiej sztuki grotowej). W grudniu 2024 r. obszar ten został uznany za narodowy obszar widokowy kategorii 5A.

Starożytny powiat Taiyuan: Zbudowany w 1375 roku (dynastia Ming) w dystrykcie Jinyuan. Układ ulic poprzecznych z licznymi zabytkowymi budynkami, kontynuujący 2500-letnią tradycję starożytnego miasta Jinyang. Znany jako „Miasto Feniksa”.

Ogród botaniczny Taiyuan: W dzielnicy Jinyuan, około 2730 mu, z 5 strefami funkcjonalnymi i 25 specjalistycznymi ogrodami, w tym szklarniami wystawowymi, pawilonem bonsai i ośrodkiem badawczym.

Muzeum Kupców Jin: Narodowa atrakcja turystyczna klasy AAA, zbudowana na terenie dawnego biura gubernatora wojskowego Shanxi, o powierzchni 100 000 m², łącząca w sobie starożytną architekturę, ogrody i wystawy.

Starożytne miasto Qinglong: w powiecie Yangqu, łączące w sobie dziedzictwo wojskowe, handlowe, rolnicze i ludowe z układem „literatury wschodniej, zachodnich sztuk walki”.

Wymiana zewnętrzna

Znane postacie

Starożytny

Nowoczesny

Tytuły honorowe

W lipcu 2021 r. Ministerstwo Transportu nadało Taiyuan tytuł Narodowego Miasta Demonstracyjnego Transportu Publicznego.

Powiązane wydarzenia

10 marca 2026 roku w internecie rozeszła się plotka o karetce pogotowia, która pojawiła się poza miastem w pobliżu szkoły w Taiyuan. Spekulowano na temat „handlu dziećmi” i „sprzedaży organów”. Po dochodzeniu przeprowadzonym przez policję ds. cyberbezpieczeństwa i cyberbezpieczeństwa w Taiyuan, potwierdzono, że była to typowa mistyfikacja dotycząca „karetki pogotowia poza miastem”. Podobne wersje pojawiły się w wielu miastach od lutego 2026 roku i wszystkie okazały się fałszywe.

Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników

Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.

Podziel się przydatną wskazówką

Podziel się szczegółami z pierwszej ręki lub zadaj pytanie. Komentarze są weryfikowane przed publikacją.

Odkrywaj dalej

Odkryj wszystko
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Opowiedz o zainteresowaniach, kierunkach i czasie podróży. Otrzymasz bezpłatne porady.

Język

Przeczytaj w swoim języku

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Daty podróży, zainteresowania, miejsca docelowe, wielkość grupy lub pytania — podaj informacje, które pomogą nam zrozumieć Twoją podróż.

Twoich danych używamy wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na to zapytanie. Prywatność