ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองไท่หยวน

เมืองไท่หยวน

เมืองไท่หยวน (Taiyuan City) หรือเรียกย่อว่า "ปิง" (Bing) ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ จินหยาง (Jinyang) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปิงโจว (Bingzhou) และเมืองมังกร (Dragon City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี เป็นเมืองหลวงของมณฑล และเป็นเมืองใหญ่ประเภทที่ 1 ตั้งอยู่ใจกลางมณฑลชานซี

เมืองไท่หยวน

ไท่หยวน (Taiyuan) หรือที่เรียกย่อว่า "ปิง" (Bing) ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ จินหยาง (Jinyang) หรือ ปิงโจว (Bingzhou) และเมืองมังกร (Dragon City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี เป็นเมืองหลวงของมณฑล และเป็นเมืองใหญ่ประเภทที่ 1 ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลชานซีทางตอนเหนือสุดของแอ่งจินจง (Jinzhong Basin) ล้อมรอบด้วยภูเขา 3 ด้าน (ตะวันออก ตะวันตก และเหนือ) โดยมีที่ราบลุ่มแม่น้ำเฟิน (Fen River Valley) อยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ ภูมิประเทศลาดลงจากเหนือจรดใต้ มีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น โดยมีลักษณะเด่นคือ ฤดูหนาวหนาว ฤดูร้อนร้อน ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้น อุณหภูมิระหว่างวันแตกต่างกันมาก และมีปริมาณน้ำฝนน้อยแต่กระจุกตัว พื้นที่ทั้งหมด 6,988 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5,514,668 คน ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้บริหารจัดการ 6 เขต 3 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ไท่หยวนเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 4,700 ปี และประวัติศาสตร์เมืองกว่า 2,500 ปี ในอดีตได้รับการขนานนามว่า "ควบคุมภูเขาและแม่น้ำ ตั้งอยู่บนไหล่ของโลก" และเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณในนาม "ไท่หยวนที่งดงาม" เป็นเมืองยุทธศาสตร์ทางทหารและวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงในภาคเหนือของจีน เป็นศูนย์กลางการค้าของราชวงศ์จินที่มีชื่อเสียงระดับโลก มีโบราณสถานถาวร 2,237 แห่ง และหน่วยงานมรดกที่ได้รับการคุ้มครองทุกระดับ 541 แห่ง เป็นหนึ่งในฐานพลังงานและอุตสาหกรรมหนักที่สำคัญของจีน เป็นเมืองศูนย์กลางของภาคกลางของจีนตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมระดับชาติ และเป็นฐานการผลิตขั้นสูงของภาคเหนือของจีน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 538.245 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.3%

วิวัฒนาการด้านการบริหาร

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

การค้นพบ "แหล่งวัฒนธรรมยุคหินเก่ากู่เจียว" พิสูจน์ให้เห็นถึงการอยู่อาศัยของมนุษย์เมื่อ 100,000 ปีที่แล้ว แหล่งโบราณสถานยุคหินใหม่ที่อี้จิงและตงไท่ปู้ยังพิสูจน์เพิ่มเติมว่าเมื่อ 7,000-8,000 ปีที่แล้ว ชุมชนตระกูลแบบสตรีเป็นใหญ่ในยุคแรกได้สร้างวัฒนธรรมอันรุ่งเรืองขึ้นมา พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของจี้โจวในสมัยโบราณ ซึ่งเป็นหนึ่งในเก้ามณฑลแรก ในปี 541 ก่อนคริสต์ศักราช ซุนหวู่แห่งรัฐจินได้พิชิตชนเผ่าอู๋จงและฉีตี้ ทำให้พื้นที่ไท่หยวนเข้ามาอยู่ในอาณาเขตของจิน ในช่วงปลายยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง (770-476 ก่อนคริสต์ศักราช) เสนาบดีทั้งหกได้ครอบงำการเมืองของจิน ในปี 497 ก่อนคริสต์ศักราช จ้าวหยางได้ก่อตั้งฐานที่มั่นที่จินหยาง (ปัจจุบันคือไท่หยวน) ซึ่งกลายเป็นรากฐานของรัฐจ้าวในอนาคต

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

หลังจากฉินซีฮวงรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช มณฑลไท่หยวนก็ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นหนึ่งใน 36 มณฑล โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่จินหยาง ปกครอง 37 อำเภอ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ก่อนคริสต์ศักราช – 9 คริสต์ศักราช) จักรพรรดิเกาจูได้แต่งตั้งฮั่นหวังซินเป็นกษัตริย์แห่งฮั่นที่จินหยาง ในปี 196 ก่อนคริสต์ศักราช เจ้าชายหลิวเหิง (ต่อมาคือจักรพรรดิเหวิน) ได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งไต้ที่จินหยาง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (25–220 คริสต์ศักราช) สำนักตรวจการปิงโจวได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ ดูแลไท่หยวนและมณฑลอื่นๆ ในสมัยสามก๊ก เว่ยได้ฟื้นฟูปิงโจว ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตก (265–316 คริสต์ศักราช) ไท่หยวนเป็นอาณาจักรภายใต้ปิงโจว สมัยสิบหกอาณาจักร พื้นที่นี้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างอาณาจักรจ้าวเก่า จ้าวใหม่ ฉินเก่า เยี่ยนตะวันตก และเยี่ยนใหม่ ในปี ค.ศ. 396 ราชวงศ์เว่ยเหนือ (386–534) ยึดครองเมืองจินหยางและก่อตั้งเมืองปิงโจวขึ้น

ซุยถังถึงซ่งหยวน

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย (ค.ศ. 581–618) ได้มีการจัดตั้งศูนย์ราชการขึ้นที่เมืองจินหยาง ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) เมืองปิงโจวได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นสำนักงานผู้ว่าราชการจังหวัด ในปี ค.ศ. 690 จักรพรรดินีอู่เจ๋อเทียนทรงกำหนดให้จินหยางเป็นเมืองหลวงทางเหนือ ในปี ค.ศ. 723 จักรพรรดิซวนจงทรงฟื้นฟูเมืองหลวงทางเหนือและเปลี่ยนชื่อเมืองปิงโจวเป็นเมืองไท่หยวน ในช่วงยุคห้าราชวงศ์ ไท่หยวนเป็นฐานที่มั่นของราชวงศ์ถังตอนปลาย (ค.ศ. 923–936) ราชวงศ์จินตอนปลาย (ค.ศ. 936–947) ราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย (ค.ศ. 947–950) และราชวงศ์ฮั่นเหนือ (ค.ศ. 951–979) ในปี ค.ศ. 979 ราชวงศ์ซ่งได้พิชิตราชวงศ์ฮั่นเหนือและทำลายเมืองจินหยาง ย้ายศูนย์ราชการไปยังเมืองถังหมิง (ปัจจุบันคือเขตเมืองไท่หยวน) ราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115–1234) ยึดครองไท่หยวนได้ในปี ค.ศ. 1125 ราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) ได้จัดตั้งเส้นทางคมนาคมไท่หยวนขึ้น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเส้นทางคมนาคมจี่หนิง

สมัยหมิง-ชิง

ในปี ค.ศ. 1368 แม่ทัพซู่ต้าแห่งราชวงศ์หมิงได้ยึดเมืองไท่หยวน ราชวงศ์หมิงได้สถาปนาเมืองไท่หยวนขึ้นเป็นมณฑลปกครอง ซึ่งประกอบด้วย 6 มณฑลและ 22 อำเภอ ในปี ค.ศ. 1644 หลี่จื่อเฉิงได้ยึดเมืองไท่หยวนขึ้นอีกครั้ง และราชวงศ์ชิงได้เข้าปกครองต่อ ราชวงศ์ชิงได้ดูแลรักษามณฑลไท่หยวนไว้ ในปี ค.ศ. 1724 มณฑล 4 แห่งได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลปกครองโดยตรง ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง มณฑลไท่หยวนปกครอง 1 กรมระดับมณฑลและ 10 อำเภอ

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1911 ไท่หยวนก่อการกบฏ และในปี ค.ศ. 1912 สาธารณรัฐจีนได้ก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ. 1913 ระบบการปกครองแบบมณฑลถูกยกเลิก ในปี ค.ศ. 1927 ไท่หยวนได้รับการสถาปนาเป็นเมืองอย่างเป็นทางการ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1937 กองกำลังญี่ปุ่นเข้ายึดครองไท่หยวน ในปี ค.ศ. 1945 หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่น รัฐบาลชาตินิยมได้กลับมาปกครองอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1948 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLA) เข้าใกล้ไท่หยวน และในวันที่ 17 ตุลาคม รัฐบาลเทศบาลเมืองไท่หยวนได้ก่อตั้งขึ้นที่หยูฉี ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1949 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLA) ยึดครองไท่หยวนได้สำเร็จ

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

ในปี 1949 ไท่หยวนกลายเป็นที่ตั้งของรัฐบาลประชาชนมณฑลชานซีและเป็นเมืองหลวงของมณฑล ในปี 1951 อำเภอจินหยวนถูกรวมเข้ากับไท่หยวน ในปี 1958 อำเภอหยางฉู่และอำเภอชิงซูถูกรวมเข้าด้วยกัน ในปี 1972 อำเภอโหลวฟานถูกย้ายจากหลิวเหลียงมาอยู่ที่ไท่หยวน ในปี 2025 ตำบลซวงต้าถูกจัดตั้งขึ้นในอำเภออิงเจ๋อ

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองไท่หยวนตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลชานซี ทางตอนเหนือสุดของแอ่งจินจง ระหว่างลองจิจูด 111°30′–113°09′ ตะวันออก และลองจิจูด 37°27′–38°25′ เหนือ มีความกว้างจากตะวันออกไปตะวันตก 114.25 กิโลเมตร ความยาวจากเหนือจรดใต้ 107 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 6,988 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 4.5% ของมณฑลชานซี) มีพรมแดนติดกับเมืองซินโจวทางทิศเหนือ เมืองหลิวเหลียงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และเมืองจินจงทางทิศใต้และทิศตะวันออก

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น ฤดูหนาว: หนาวและแห้งแล้งภายใต้อิทธิพลของอากาศไซบีเรีย ฤดูร้อน: ร้อนและมีฝนตกภายใต้อิทธิพลของความชื้นจากมหาสมุทรแปซิฟิก ฤดูใบไม้ผลิ: อุ่นขึ้นอย่างรวดเร็ว ฤดูใบไม้ร่วง: เย็นลงอย่างรวดเร็ว ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้นและมีลมพัดบ่อย ปริมาณรังสีแสงอาทิตย์เฉลี่ยต่อปี: 4,927.90 เมกะจูล/ตารางเมตร แสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 2,285–2,587 ชั่วโมง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 390–423 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 8.10–11 องศาเซลเซียส ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง: 153–178 วัน

ธรณีวิทยา

เมืองไท่หยวนตั้งอยู่บนเนินยกตัวของรอยเลื่อนตอนกลางของมณฑลชานซี ณ จุดบรรจบของส่วนโค้งรอยเลื่อนหลิวเหลียง แอ่งที่ราบสูงตานหนิง ส่วนโค้งที่ราบสูงอู่ไท่ และแอ่งที่ราบสูงฉินสุ่ย แอ่งซีซานเป็นที่ตั้งของแหล่งถ่านหินซีซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในหกแหล่งถ่านหินหลักของมณฑลชานซี

ลักษณะภูมิประเทศ

เมืองนี้ถูกล้อมรอบด้วยภูเขาถึงสามด้าน โดยมีที่ราบลุ่มแม่น้ำเฟินอยู่ทางตอนกลางและทิศใต้ ลักษณะภูมิประเทศแบ่งออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่ ภูเขา (4,528 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 64.79%) เนินเขา (904 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 12.94%) ที่ราบ (1,093 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 15.64%) แอ่ง (279 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 3.99%) และหุบเขา (184 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 2.63%) ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาเหอเหอหยานในอำเภอโหลวฟาน สูง 2,708 เมตร ส่วนยอดเขาที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ 760 เมตร ในอำเภอชิงซู โดยมีระดับความสูงรวม 1,948 เมตร

อุทกวิทยา

แม่น้ำเฟินไหลผ่านเมืองจากทิศเหนือลงใต้ โดยมีพื้นที่ลุ่มน้ำครอบคลุม 6,331 ตารางกิโลเมตร (90.6% ของพื้นที่ทั้งหมด) ส่วนเหนือของพื้นที่ลุ่มน้ำนี้เป็นส่วนหนึ่งของลุ่มน้ำแม่น้ำไห่ (657 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 9.4%) เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ 2 แห่ง ได้แก่ อ่างเก็บน้ำเฟินเหอ (110.80 ล้านลูกบาศก์เมตร) และอ่างเก็บน้ำเฟินเหอหมายเลข 2 (87.93 ล้านลูกบาศก์เมตร) นอกจากนี้ยังมีอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กอีก 15 แห่ง และเขื่อนดักตะกอนอีก 174 แห่ง

ดิน

ดินชนิดนี้มี 9 ประเภท 15 ประเภทย่อย 37 สกุล และ 155 ชนิด โดยดินสีอบเชยเป็นดินหลักในเขตภูมิอากาศนี้ เหมาะสำหรับการเกษตร และพบกระจายอยู่ทั่วไปในเขต/อำเภอเกษตรกรรมทุกแห่ง

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติหลัก: ภัยแล้ง น้ำท่วม ลูกเห็บ ความเสียหายจากน้ำค้างแข็ง และลมแรง ในเดือนตุลาคม 2564 ฝนตกหนักต่อเนื่องทำให้เกิดน้ำท่วมรุนแรงในอำเภอชิงซู ส่งผลให้ต้องอพยพประชาชนกว่า 14,700 คนจาก 8 หมู่บ้าน จำนวนประชากรที่ได้รับผลกระทบทั้งหมด: 178,922 คน; ผู้ที่ต้องอพยพฉุกเฉิน: 20,082 คน; ความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรง: 1.522 พันล้านหยวน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำทั้งหมด: 660 ล้านลูกบิดเมตรต่อปี (น้ำไหลจากแม่น้ำ 309 ล้านลูกบิดเมตร + น้ำบาดาล 566 ล้านลูกบิดเมตร - ส่วนที่ทับซ้อนกัน 215 ล้านลูกบิดเมตร) ในปี 2021 ปริมาณน้ำประปาทั้งหมด: 764.282 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูลปี 2021 ระบุว่า พื้นที่ใช้ประโยชน์ทั้งหมดมีจำนวน 691,246 เฮกตาร์ แบ่งเป็น พื้นที่เพาะปลูก 116,598 เฮกตาร์ (16.90%); สวนผลไม้ 18,101 เฮกตาร์ (2.60%); ป่าไม้ 278,073 เฮกตาร์ (40.20%); ทุ่งหญ้า 168,062 เฮกตาร์ (24.30%); เขตเมือง/เหมืองแร่ 64,659 เฮกตาร์ (9.40%); การคมนาคมขนส่ง 13,779 เฮกตาร์ (2%); และแหล่งน้ำ 16,467 เฮกตาร์ (2.40%)

ทรัพยากรแร่

พื้นที่นี้อุดมไปด้วยแร่ธาตุ โดยเฉพาะถ่านหิน ถ่านหิน "ชุดไท่หยวน" มีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 18.677 พันล้านตัน (คงเหลือ 17.224 พันล้านตัน คิดเป็น 10.18% ของปริมาณทั้งหมดในมณฑลชานซี) ประเภทของถ่านหิน ได้แก่ ถ่านหินโค้ก ถ่านหินไขมันสูง ถ่านหินไขมันต่ำ ถ่านหินมีน้อย ถ่านหินก๊าซ และถ่านหินแอนทราไซต์ เรียกได้ว่ามีเกือบทุกประเภท พื้นที่ที่มีถ่านหิน: 1,368 ตารางกิโลเมตร (19.58% ของพื้นที่ทั้งหมด) แร่ธาตุอื่นๆ ได้แก่ เหล็ก แมงกานีส ทองแดง อลูมิเนียม ตะกั่ว สังกะสี กำมะถัน ยิปซัม ดินเหนียวทนไฟ ควอตซ์ หินปูน และโดโลไมต์

ทรัพยากรป่าไม้และทุ่งหญ้า

ป่าสนเขียวชอุ่มส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณภูเขาระดับต่ำถึงกลาง และเนินเขาดินเลส ป่าผลัดใบเป็นป่าทุติยภูมิทั้งหมด พืชพรรณทุ่งหญ้ากระจายอยู่ทั่วไปในภูเขาทางตะวันตกและตามริมแม่น้ำ ณ สิ้นปี 2022 พื้นที่ป่าไม้ปกคลุมถึง 43%

ทรัพยากรชีวภาพ

พืช: 1,347 ชนิด กระจายอยู่ใน 140 วงศ์ และ 658 สกุล (รวมถึงเฟิร์น 25 ชนิด และพืชมีเมล็ด 1,322 ชนิด) แบ่งเป็น 9 ประเภทการใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ได้แก่ พืชสมุนไพร 117 ชนิด พืชเส้นใย 28 ชนิด และพืชประดับ 32 ชนิด สัตว์ป่า: นก 173 ชนิด (นกชั้นที่ 1 ระดับชาติ 4 ชนิด นกชั้นที่ 2 ระดับชาติ 27 ชนิด และนกอพยพคุ้มครองร่วมจีน-ญี่ปุ่น 80 ชนิด) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 42 ชนิด (ชั้นที่ 1 ระดับชาติ 1 ชนิด ชั้นที่ 2 5 ชนิด) สัตว์เลื้อยคลาน 8 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 5 ชนิด ปลา 21 ชนิด และแมลง 177 ชนิด มีต้นไม้โบราณและต้นไม้สำคัญที่ขึ้นทะเบียนไว้ 9,728 ต้น ณ ปี 2023

เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ

เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 4 แห่ง ได้แก่ หลิงจิงโกว (อำเภอหยางฉู่ พื้นที่ 249.2 ตารางกิโลเมตร อนุรักษ์ไก่ฟ้าหูน้ำตาลและเสือดาว), ลุ่มน้ำเฟินเหอตอนบน (อำเภอโหลวฟาน), ภูเขาหยุนติง (อำเภอโหลวฟาน) และภูเขาเทียนหลง (อำเภอจินหยวน)

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2023 ไท่หยวนปกครอง 6 เขต (เซียวเตี้ยน หยิงเจ๋อ ซิงฮวาหลิง เจี้ยนเฉ่าปิง ว่านโบลิน จินหยวน) 3 มณฑล (ชิงซู หยางชู โหลวฟาน) และเมืองระดับเทศมณฑล 1 แห่ง (กู่เจียว) หน่วยงานเทศบาลอยู่ที่เลขที่ 69 ถนนซินเจียน

การเมือง

ประชากร

จำนวนประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่พำนักถาวรมีจำนวน 5,526,060 คน เพิ่มขึ้น 11,392 คน (0.21%) การเกิด: 36,060 คน (6.53‰); การเสียชีวิต: 41,474 คน (7.51‰); อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -0.98‰ อัตราการขยายตัวของเมือง: 89.34% (ปี 2022) อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิง: 105:100

กลุ่มชาติพันธุ์

เมืองไท่หยวนมีกลุ่มชาติพันธุ์ 46 กลุ่ม โดยมีชนกลุ่มน้อย 45 กลุ่ม รวมประชากร 24,000 คน (0.57%) ซึ่งรวมถึงชาวหุย (11,725 ​​คน) ชาวแมนจู (5,685 คน) และชาวมองโกล (1,660 คน)

ภาษา

ภาษาถิ่นไท่หยวนอยู่ในกลุ่มภาษาจีนจินตอนกลางของมณฑลชานซี ภาษาถิ่นนี้ยังคงรักษาเสียงวรรณยุกต์แบบจีนโบราณ คงไว้ซึ่งคำศัพท์แบบ "เฉียวเจียว" (เสียงแยก) จากยุคกลาง และมีการใช้คำถามแบบเลือกตอบบ่อยครั้ง ภาษาถิ่นนี้มีความแตกต่างกันอย่างมากระหว่างเขตเมืองและอำเภอห่างไกล โดยเฉพาะภาษาถิ่นโหลวฟานนั้นมีความเก่าแก่และมีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับการวิจัย

ความเชื่อทางศาสนา

เมืองไท่หยวนมีศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ วัดผู่กวง (สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ค.ศ. 196–220) เป็นวัดพุทธที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ลัทธิเต๋าเฟื่องฟูในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ ศาสนาอิสลามเข้ามาในสมัยกลางราชวงศ์ถัง ศาสนาคาทอลิกเข้ามาในปี ค.ศ. 1634 โดยบาทหลวงนิโคลัส ตริโกต์ ชาวเบลเยียม และศาสนาโปรเตสแตนต์เข้ามาในปี ค.ศ. 1877 โดยมิชชันนารีชาวอังกฤษ ทิโมธี ริชาร์ด

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ไท่หยวนเป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ในปี 2549 ได้เริ่มเส้นทางการเปลี่ยนแปลงสู่เศรษฐกิจสีเขียว อุตสาหกรรมหลักนำโดยเกษตรกรรม อุตสาหกรรมรองนำโดยการผลิต (โลหะพิเศษ อิเล็กทรอนิกส์รุ่นใหม่ วัสดุเคมีใหม่ อุปกรณ์ระดับสูง พลังงานใหม่ วัสดุชีวภาพ) และอุตสาหกรรมบริการ ก่อให้เกิดกลุ่มอุตสาหกรรมบริการ 10 กลุ่ม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 541.887 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.2%) ภาคการผลิตขั้นต้น: 4.785 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.5%, 0.9%); ภาคการผลิตขั้นรอง: 166.671 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.1%, 30.7%); ภาคการผลิตขั้นตติยภูมิ: 370.431 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.6%, 68.4%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 44.026 พันล้านหยวน (ลดลง 2.0%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 0.5%

อุตสาหกรรมหลัก

ธัญพืชเป็นพืชผลหลัก มีการบูรณาการพันธุ์พืชที่ได้รับการปรับปรุง วิธีการ และเครื่องจักรที่ทันสมัย ​​โครงการปลูกผักในเรือนกระจก "10,000 หมู่ 1,000 แปลง 100 สวน" ยังคงดำเนินต่อไป ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร: 8.146 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.8%) ประกอบด้วย การเกษตร 4.318 พันล้านหยวน ป่าไม้ 1.431 พันล้านหยวน การเลี้ยงสัตว์ 1.801 พันล้านหยวน และการประมง 90 ล้านหยวน

อุตสาหกรรมรอง

ภาคการผลิตนำหน้าอุตสาหกรรมรอง ในปี 2024 วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 0.2% ภาคการผลิตเติบโต 0.7% (60.4% ของทั้งหมด) ภาคเหมืองแร่ลดลง 1.2% (28.5%) ภาคสาธารณูปโภคเติบโต 1.1% (11.1%) อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์คิดเป็น 37.3% ผลผลิตด้านการก่อสร้าง: 371.086 พันล้านหยวน (ลดลง 11.3%)

อุตสาหกรรมบริการ

ภาคบริการเป็นภาคส่วนที่โดดเด่น โดยมีกลุ่มบริการ 10 กลุ่ม ได้แก่ บริการด้านเทคโนโลยี (จากอุทยานวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัย) โลจิสติกส์สมัยใหม่ อีคอมเมิร์ซ ตลาดเฉพาะทาง บริการครบวงจร การเงินสมัยใหม่ (ย่านธุรกิจใจกลางเมืองอิงเจ๋อตะวันตก) และพื้นที่ท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ การบูรณาการด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว ได้แก่ สวนเฟินเหอเหยียนฉิว พิพิธภัณฑ์ภาพเขียนฝาผนังไท่หยวนเหนือ และพิพิธภัณฑ์โบราณคดีเมืองโบราณจินหยาง เปิดให้บริการแล้ว อำเภอโบราณไท่หยวนได้รับการคัดเลือกให้เป็นถนนท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจระดับชาติ ในปี 2024 ยอดขายปลีก: 194.692 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.8%) เงินฝากสถาบันการเงิน: 2,021.316 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.2%) สินเชื่อ: 2,095.361 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.9%)

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีไท่หยวน: โดดเด่นด้วยการแปรรูปอาหาร ยา/อิเล็กทรอนิกส์ อุตสาหกรรมเบา เคมีภัณฑ์ชั้นดี และเขตปลอดภาษีที่มีระบบขนส่งทางรถไฟ ถนน และทางอากาศที่ครอบคลุม เขตพัฒนาเศรษฐกิจชิงซู: ระดับจังหวัด (ก่อตั้งปี 2017) พื้นที่ 29.99 ตารางกิโลเมตร มีอุตสาหกรรมหมุนเวียนด้านเคมีภัณฑ์ชั้นดีและการผลิตอุปกรณ์ระดับสูง โดยมีบริษัท Meijin, Gengyang, Yaxin และ Lu'an Taihua Materials เป็นศูนย์กลาง

กิจกรรมเพื่อสังคม

การศึกษา

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2022: มีโรงเรียนทุกประเภท 1,469 แห่ง รวมถึงสถาบันอุดมศึกษาของเทศบาล 5 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 26 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 91 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 128 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 409 แห่ง โรงเรียนอนุบาล 800 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 9 แห่ง มีนักเรียน 790,000 คน และครูประจำ 58,000 คน มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ได้แก่ มหาวิทยาลัยซานซี (ก่อตั้งปี 1902 ได้รับการจัดอันดับ "มหาวิทยาลัยชั้นนำ" โดยมีปรัชญาและฟิสิกส์เป็นสาขาวิชาหลักระดับชาติ) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไท่หยวน (ก่อตั้งปี 1902 ได้รับการจัดอันดับ "โครงการ 211" และ "มหาวิทยาลัยชั้นนำ" หนึ่งในสามมหาวิทยาลัยแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดของจีน) และมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไท่หยวน (สถาบันระดับปริญญาตรีด้านเครื่องจักรกลหนักแห่งแรกของจีนยุคใหม่)

การดูแลสุขภาพ

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2022: สถานพยาบาล 4,087 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 160 แห่ง เตียงผู้ป่วย 44,283 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 70,074 คน ที่น่าสนใจ ได้แก่ โรงพยาบาลแห่งแรกของมหาวิทยาลัยการแพทย์ซานซี (ก่อตั้งปี 1957 ระดับ 3 เกรด A มีเตียงผู้ป่วย 3,000 เตียง และมีความเชี่ยวชาญทางคลินิกที่สำคัญระดับชาติ 6 สาขา) และโรงพยาบาลแห่งที่สองของมหาวิทยาลัยการแพทย์ซานซี (ก่อตั้งปี 1919 มีประวัติยาวนาน 100 ปี มีเตียงผู้ป่วย 2,700 เตียง)

สื่อ

ทีวี 6 ช่อง และวิทยุ 5 ช่อง สื่อหลัก: Shanxi Daily, Shanxi Evening News, Shanxi Broadcasting, Taiyuan Daily, Taiyuan Evening News และ Taiyuan News Network

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ณ สิ้นปี 2022: มีการจดทะเบียนสัญญาด้านเทคโนโลยี 2,628 ฉบับ (มูลค่า 26.565 พันล้านหยวน) มีศูนย์เทคโนโลยีระดับชาติ 17 แห่ง และระดับจังหวัด 140 แห่ง มีห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัดขึ้นไป 107 แห่ง ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรม 101 แห่ง สถานีทำงานของนักวิชาการ 75 แห่ง และวิสาหกิจไฮเทค 2,220 แห่ง มีการอนุมัติสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 3,761 ฉบับ และมีผลบังคับใช้ 16,381 ฉบับ ในปี 2023: มีห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัดใหม่ 22 แห่ง ศูนย์นวัตกรรมเทคโนโลยี 21 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 3,744 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมเฉพาะทาง/ขั้นสูง 954 แห่ง และวิสาหกิจ "ยักษ์ใหญ่ขนาดเล็ก" 55 แห่ง

วัฒนธรรม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2022: คณะการแสดง 18 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 12 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 21 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 11 แห่ง (หนังสือ 6.7906 ล้านเล่ม) ครอบคลุมประชากร 100% ทั้งในด้านการออกอากาศและโทรทัศน์ สร้างสรรค์ผลงานระดับชาติ เช่น นาฏศิลป์ "ความสง่างามแห่งราชวงศ์ซ่ง" งิ้ว "จ้วงโจวทดสอบภรรยา" และละคร "เด็กส่งหนังสือพิมพ์ใหม่" มีรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 18 รายการ ระดับจังหวัด 66 รายการ และระดับเทศบาล 160 รายการ

ห้องสมุดไท่หยวน: ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1949 อาคารปัจจุบันมีพื้นที่ 56,066 ตารางเมตร พร้อมพื้นที่ให้บริการ 60 แห่ง มีหนังสือและสื่อสะสมกว่า 1.95 ล้านรายการ (รวมถึงหนังสือโบราณกว่า 100,000 เล่ม และหนังสือหายากกว่า 10,000 เล่ม) และทรัพยากรดิจิทัล 355 เทราไบต์

กีฬา

ข้อมูล ณ ปี 2020: สถานที่เล่นกีฬา 10,449 แห่ง, พื้นที่ 1.95 ตารางเมตรต่อหัวประชากร, โรงยิมเทศบาล 1 แห่ง, สวนสนุกกีฬา 2 แห่ง, เส้นทางออกกำลังกายเฟินเหอ 15.8 กิโลเมตร บรรลุเป้าหมาย "วงกลมออกกำลังกาย 15 นาที" ความสำเร็จที่โดดเด่น: ซู อี้หมิง คว้าเหรียญทองสโนว์บอร์ดบิ๊กแอร์และเหรียญเงินสโลปสไตล์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปักกิ่ง 2022; โจว เจ๋อฉี ชนะเลิศการแข่งขันเทควันโดโอเพ่นโลก 3 สมัย; อู๋ ถงถง เป็นสมาชิกทีมบาสเกตบอลหญิงจีนที่คว้าเหรียญเงินเวิลด์คัพ

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2022: มีวันที่มีคุณภาพอากาศดี 241 วัน, มาตรฐาน PM2.5 298 วัน, ดัชนีคุณภาพอากาศ 5.09 มาตรฐานน้ำดื่ม: 100% คุณภาพน้ำผิวดิน: ดีเยี่ยม 80% ในปี 2023: มีการปลูกป่า 302,700 หมู่ (ประมาณ 472 ตารางเมตร) พื้นที่ป่าปกคลุม 41.96% ทั้ง 6 ส่วนการตรวจสอบคุณภาพอากาศระดับชาติได้มาตรฐานระดับ III หรือดีกว่า ความเข้มข้นของโอโซนลดลงเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2022: เงินบำนาญพนักงานในเมือง 2.1052 ล้าน (เพิ่มขึ้น 143,500); เงินบำนาญผู้อยู่อาศัย 835,000; ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 3.866 ล้าน; ประกันการว่างงาน 1.2863 ล้าน; ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 1.4544 ล้าน; ประกันการคลอดบุตร 1.2153 ล้าน ผู้อยู่อาศัยในเมือง 17,300 คน และในชนบท 29,800 คน ได้รับเบี้ยเลี้ยงค่าครองชีพขั้นต่ำ ในปี 2023: มีงานใหม่ในเมือง 81,200 ตำแหน่ง, ที่เรียนอนุบาลของรัฐใหม่ 5,000 แห่ง, ที่เรียนการศึกษาขั้นพื้นฐานมากกว่า 24,000 แห่ง, ที่จอดรถใหม่มากกว่า 10,000 แห่ง, การปรับปรุงชุมชนเก่า 688 แห่ง และเตียงดูแลผู้สูงอายุที่บ้านมากกว่า 3,000 แห่ง

การขนส่ง

ภาพรวม

ที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ของไท่หยวนสนับสนุนความมั่นคงด้านพลังงานของประเทศและยุทธศาสตร์สำคัญต่างๆ ระเบียงการขนส่งแบบครบวงจร "หกเส้นทาง" ประกอบด้วยรถไฟความเร็วสูง รถไฟธรรมดา และทางด่วน บริษัทโลจิสติกส์ต่างๆ ใช้ไท่หยวนเป็นฐาน ทำให้เกิดเครือข่ายครอบคลุมทั่วทั้งมณฑลและแผ่ขยายไปทั่วประเทศ

ทางหลวง

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2022: ทางด่วน 6 สาย, ทางหลวงแห่งชาติ/จังหวัด 11 สาย, ทางออกทางด่วน 30 แห่ง ระยะทางรวมของทางหลวง: 7,243 กิโลเมตร; ความหนาแน่น: 1,036 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร ทางด่วนมีรูปแบบ "วงแหวนหนึ่งวง รัศมีเจ็ดเส้น" (293 กิโลเมตร) หมู่บ้านปกครอง 636 แห่งมีถนนลาดยางและบริการรถโดยสารประจำทาง

ทางรถไฟ

เครือข่ายทางรถไฟประกอบด้วยเส้นทางหลัก 9 สาย และเส้นทางสาขา 2 สาย สำนักงานการรถไฟไท่หยวนบริหารจัดการเส้นทางรถไฟยาว 2,800 กิโลเมตร มีเส้นทางรถไฟความเร็วสูงและเส้นทางรถไฟธรรมดาหลายสายมาบรรจบกัน รวมถึงเส้นทางรถไฟชิไท่ เส้นทางรถไฟต้าซี และเส้นทางรถไฟความเร็วสูงไท่หยวน-เจิ้งโจว และปักกิ่ง-ไท่หยวนที่กำลังวางแผนสร้าง สถานีไท่หยวนและสถานีไท่หยวนใต้ (ศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งครบวงจรที่ใหญ่เป็นอันดับสองของภาคเหนือของจีน) เป็นสถานีผู้โดยสารหลัก ในปี 2019 มีผู้โดยสารรถไฟ 30.9638 ล้านคน

การบิน

สนามบินนานาชาติไท่หยวนอู๋ซู (สนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับสามของภาคเหนือของจีน) ตั้งอยู่ในเขตเสี่ยวเตียน ห่างจากใจกลางเมือง 13.2 กิโลเมตร ให้บริการ 112 เส้นทางไปยัง 73 เมือง สร้างเครือข่ายครอบคลุมจีน เอเชียตะวันออก/เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมอสโก ในปี 2019 มีผู้โดยสาร 14.0026 ล้านคน ส่วนสนามบินทั่วไปไท่หยวนเหยาเฉิงในอำเภอชิงซู (1,200 หมู่, ระดับ 3C, รันเวย์ 1,800 เมตร) ให้บริการการบินทั่วไป

ระบบขนส่งสาธารณะ

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: รถโดยสารประจำทาง 2,533 คัน ให้บริการ 259 เส้นทาง (รวม 4,260.78 กิโลเมตร) ขนส่งผู้โดยสาร 258 ล้านคนต่อปี (705,000 คนต่อวัน รวมทั้ง 164,000 เที่ยวฟรี) สถานีจักรยานสาธารณะ 1,285 แห่ง มีจักรยาน 41,000 คัน ครอบคลุมพื้นที่ 220 ตารางกิโลเมตร (ใช้บริการ 38.8675 ล้านครั้งต่อปี 99.27% ​​ฟรี) รถแท็กซี่รับจ้าง 8,719 คัน (คิดเป็น 20.28% ของจำนวนรถแท็กซี่รับจ้างทั้งหมดในระดับจังหวัด สูงที่สุดต่อหัวใน 6 เมืองหลวงของจังหวัดในภาคกลางของจีน) บริษัทแพลตฟอร์มเรียกรถ 57 แห่ง มีรถให้บริการ 31,091 คัน

รถไฟฟ้าใต้ดินไท่หยวน สาย 2 (เฟส 1) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2563 โดยมีระยะทาง 23.647 กิโลเมตร และมี 23 สถานี เชื่อมจากถนนเหรินหมินใต้ไปยังสถานีซีเจียนเหอ จำนวนผู้โดยสารสะสมเกิน 100 ล้านคนภายในเดือนกันยายน 2566 รถไฟฟ้าใต้ดินไท่หยวน สาย 1 (เฟส 1) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2568

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ภาพรวม

ไท่หยวนมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 4,700 ปี และประวัติศาสตร์เมืองกว่า 2,500 ปี เป็นที่รู้จักในนาม "ไท่หยวนแสนสวย" มาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นศูนย์กลางทางทหารและวัฒนธรรมที่สำคัญของจีนตอนเหนือ มีหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ย้อนหลังไปถึง 100,000 ปี เมืองนี้เป็นที่ตั้งของวัดจินฉี (วัดสไตล์สวนคลาสสิกที่ใหญ่ที่สุดในจีน) ถ้ำเทียนหลง (สุดยอดแห่งประติมากรรมจีนโบราณ) และแหล่งรวบรวมงานเขียนพู่กันที่สำคัญ มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้นั้นอุดมสมบูรณ์ มีรายการระดับชาติ 18 รายการ รวมถึงอาหารสมุนไพร (ซุปปาเจิ้น) การแสดงควงไม้เท้าเหล็กชิงซู และประตูสีชิงซู วัฒนธรรมก๋วยเตี๋ยวไท่หยวนเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของอาหารซานซี

วิวัฒนาการของชื่อ

ในสมัยโบราณ ไท่หยวนมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น ต้าหลู่ ต้าเซี่ย และจินหยาง ชื่อ "ไท่หยวน" ปรากฏขึ้นจากตำนานไท่ไต้ ผ่านยุคเหยาซุนเซี่ย โดยเริ่มแรกเป็นชื่อสถานที่ทั่วไป ส่วนในฐานะเขตการปกครองเฉพาะ "ไท่หยวน" เริ่มต้นจากการก่อตั้งมณฑลไท่หยวนในสมัยราชวงศ์ฉินเมื่อปี 227 ก่อนคริสต์ศักราช และใช้ต่อเนื่องมานานกว่า 2,000 ปี

อาหาร

อาหารดั้งเดิมของไท่หยวนเน้นไปที่บะหมี่กับผักและเนื้อสัตว์ในปริมาณเล็กน้อย บะหมี่มีหลากหลายชนิดอย่างน่าทึ่ง เช่น เฮลาโอ บอยหยูเอ๋อร์ หมิงเกอโต่ว จิ่วเปียน บะหมี่เส้นเล็ก บะหมี่เส้นดึง ติปปิ๊กกิ้ง และอีกมากมาย มีคำกล่าวที่ว่า "บะหมี่หนึ่งเส้น กินได้ร้อยวิธี" และ "อาหารพื้นบ้านเจ็ดสิบสองอย่าง" อาหารขึ้นชื่อ ได้แก่ หยางเจ๋อ (ซุปเครื่องในแกะ) กัวโย่วโร่ว (หมูทอด อาหารขึ้นชื่อของราชวงศ์จินตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง) และเส้าเหมย (เกี๊ยวนึ่งหน้าฟู)

ศุลกากร

ประตูสีชิงซู: ศิลปะที่ผสมผสานการวาดภาพพื้นบ้าน งานฝีมือแบบดั้งเดิม และเทคนิคการก่อสร้างโบราณเข้าด้วยกันอย่างลงตัว "การดึงดอกไม้": กีฬาแข่งขันในเทศกาลตรุษจีนจากประตูทิศเหนือของเมืองไท่หยวน ที่หนุ่มๆ จะแสดงความแข็งแกร่งและทักษะเพื่อชิงดอกไม้ให้แก่หญิงสาวที่เขารัก ไฟดาวตกจินหยาง (หั่วหลิวซิง): ศิลปะการแสดงพื้นบ้านที่ผสมผสานกายกรรมและศิลปะการต่อสู้ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติในปี 2551

ศิลปะ

งิ้วจิน: หนึ่งใน "สี่ประเภทงิ้วไม้ค้ำ" ที่ยิ่งใหญ่ของมณฑลชานซี หรือที่เรียกว่า "งิ้วไม้ค้ำจงลู่" พัฒนาขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงจากงิ้วไม้ค้ำผู่โจว ผสมผสานกับระบำพื้นบ้านฉีไท่หยางเกอ และเพลงพื้นบ้านจินจง มีละครดั้งเดิมมากกว่า 200 เรื่อง เป็นที่รู้จักในด้านการร้องที่ทั้งทรงพลังและอ่อนโยน

บทกวีดอกบัวไท่หยวน (เหลียนฮวาเหลา): ศิลปะการเล่าเรื่องโบราณ หรือที่เรียกว่า "จินจงลั่วจื่อ" เป็นที่นิยมมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง ปัจจุบันส่วนใหญ่แสดงในเมืองไท่หยวน ผู้แสดงเดี่ยวจะบรรเลงดนตรีประกอบเองโดยใช้ไม้ไผ่เคาะ (7 ชิ้น) ขับขานเป็นบทกวีเจ็ดตัวอักษร

กลองไท่หยวน: พัฒนามาจากกลองชุมชนโบราณ ย้อนกลับไปก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน มีรูปแบบการแสดงสามแบบ ได้แก่ "การตีพร้อมกัน" "การแข่งขันตี" และ "การแข่งขันเครื่องดนตรีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก" มีเพลงชุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ 7 ชุด และทำนองทั่วไปมากกว่า 50 เพลง มีชื่อเสียงในด้านสไตล์ที่ทรงพลังและมีชีวิตชีวา พร้อมการแสดงที่ยิ่งใหญ่ตระการตา

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นไม้ปัญญาชนจีน (ได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ประจำเมืองในปี 1987) ต้นไม้ปัญญาชนสมัยราชวงศ์สุยถังโบราณในสวนจินซีมีชื่อเสียงระดับประเทศ ดอกไม้ประจำเมือง: ดอกเบญจมาศ (ได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำเมืองในปี 1987) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อของชาติจีน

ทัศนะแปดประการโบราณ

ทิวทัศน์โบราณแปดแห่งของไท่หยวน (จินหยาง): บ่อน้ำเย็นหลี่ซือ, ทางข้ามยามเย็นเฟินเหอ, เจดีย์คู่สูงตระหง่าน, หมอกซุนสุ่ย, ใบไม้แดงคุเรอิ, ต้นสนไซเปรสศักดิ์สิทธิ์ทูเจี้ยน, หิมะเทียนเหมิน และจันทร์รุ่งอรุณเมิ่งซาน

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

ข้อมูล ณ ปี 2022: มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครอง 332 แห่ง (ระดับชาติ 33 แห่ง ระดับจังหวัด 28 แห่ง และระดับเทศบาล 143 แห่ง) สถานที่สำคัญ ได้แก่ พระราชวังชุนหยาง (วัดลัทธิเต๋าที่อุทิศให้กับลู่ตงปิน สมัยราชวงศ์ถัง มีผังลานห้าชั้นที่เป็นเอกลักษณ์) วัดฉงซาน (สมัยราชวงศ์ถัง ขยายเพิ่มเติมในสมัยราชวงศ์หมิง เหลือเพียงหอพระเมตตาที่มีพื้นที่ 3,192 ตารางเมตร) และวัดกวนตี้ (วัดที่ใหญ่ที่สุดในไท่หยวน สร้างบนฐานรากของราชวงศ์จินหยวน)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ข้อมูล ณ ปี 2022: มีโครงการระดับชาติ 18 โครงการ ระดับจังหวัด 66 โครงการ และระดับเทศบาล 160 โครงการ มีผู้สืบทอดโครงการระดับชาติ 11 โครงการ ระดับจังหวัด 60 โครงการ ระดับเทศบาล 196 โครงการ และระดับอำเภอ 334 โครงการ มีศูนย์ส่งต่อข้อมูล 6 แห่ง และฐานส่งต่อข้อมูล 25 แห่ง

สินค้าสำคัญ: งานวัดจินฉี (มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ เดือนที่ 7 ตามปฏิทินจันทรคติ ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติในปี 2008), ซุปปาเจิ้น (อาหารสมุนไพรที่มีเนื้อแกะและสมุนไพร 8 ชนิด ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติในปี 2008) และเนื้อราดซอสหลิวเว่ยจือ (ก่อตั้งในปี 1738 สมัยราชวงศ์ชิง "แบรนด์เก่าแก่ของจีน" ด้วยวิธีการผลิตแบบดั้งเดิมที่สืบทอดมานานกว่า 260 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติในปี 2008)

จุดชมวิว

ภาพรวม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A แห่งชาติ 1 แห่ง, ระดับ 4A แห่งชาติ 11 แห่ง, ระดับ 3A แห่งชาติ 21 แห่ง และระดับ 2A แห่งชาติ 1 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

พื้นที่ทัศนียภาพจินซี-เทียนหลง: 3.86 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยวัดจินซี (สวนคลาสสิกสมัยราชวงศ์ถัง-ซ่งที่เก่าแก่ที่สุด ใหญ่ที่สุด และยาวที่สุดของจีน มีสถาปัตยกรรมสมัยซ่งถึงชิงที่สมบูรณ์แบบ—เป็น "พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมโบราณของจีน") และถ้ำเทียนหลง (สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของศิลปะถ้ำแบบจีน) ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ทัศนียภาพระดับ 5A ของประเทศในเดือนธันวาคม 2024

เมืองโบราณไท่หยวน: สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1375 (ราชวงศ์หมิง) ตั้งอยู่ในเขตจินหยวน ผังเมืองเป็นแบบตัดขวาง มีอาคารเก่าแก่มากมาย สืบทอดมาจากเมืองโบราณจินหยางที่มีอายุ 2,500 ปี รู้จักกันในนาม "เมืองฟีนิกซ์"

สวนพฤกษศาสตร์ไท่หยวน: ตั้งอยู่ในเขตจินหยวน มีพื้นที่ประมาณ 2,730 หมู่ ประกอบด้วย 5 โซนใช้งาน และสวนเฉพาะทาง 25 แห่ง รวมถึงเรือนกระจกจัดแสดง ศาลาบอนไซ และศูนย์วิจัย

พิพิธภัณฑ์พ่อค้าจิน: สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAA ของประเทศ สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของสำนักงานผู้ว่าการทหารมณฑลชานซี ขนาด 100,000 ตารางเมตร ผสมผสานสถาปัตยกรรมโบราณ สวน และนิทรรศการต่างๆ เข้าด้วยกัน

เมืองโบราณชิงหลง: ตั้งอยู่ในอำเภอหยางฉู่ ผสมผสานมรดกทางด้านการทหาร การค้า เกษตรกรรม และวัฒนธรรมพื้นบ้าน เข้ากับการวางผังเมืองแบบ "วรรณกรรมตะวันออก ศิลปะการต่อสู้ตะวันตก"

การแลกเปลี่ยนภายนอก

บุคคลที่มีชื่อเสียง

โบราณ

ทันสมัย

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ในเดือนกรกฎาคม ปี 2021 กระทรวงคมนาคมได้ประกาศให้เมืองไท่หยวนเป็นเมืองต้นแบบระบบขนส่งสาธารณะระดับชาติ

กิจกรรมที่เกี่ยวข้อง

เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2569 มีข่าวลือแพร่กระจายทางออนไลน์เกี่ยวกับรถพยาบาลจากต่างเมืองที่วิ่งผ่านโรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองไท่หยวน โดยมีการคาดเดาเกี่ยวกับการ "ค้าเด็ก" และ "ค้าอวัยวะ" หลังจากการตรวจสอบโดยหน่วยงานรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์และตำรวจไซเบอร์ของเมืองไท่หยวน พบว่าเป็นเพียงข่าวลือหลอกลวงเกี่ยวกับ "รถพยาบาลจากต่างเมือง" ข่าวลือลักษณะเดียวกันนี้ได้ปรากฏขึ้นในหลายเมืองตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2569 และได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเท็จทั้งหมด

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทิวทัศน์ภูเขาหยุนฉิว

อุทยานธรรมชาติภูเขาหยุนฉิว ตั้งอยู่ในอำเภอเซียงหนิง เมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดระหว่…

ถ้ำหยุนกังในต้าถง

ถ้ำหยุนกังตั้งอยู่ทางเชิงเขาอู๋โจวตอนใต้และริมฝั่งแม่น้ำอู๋โจวตอนเหนือ ห่างจากเมืองต้าถง มณฑลชานซี ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นสถ…

ด่านเหยียนเหมิน

ด่านเหยียนเหมินตั้งอยู่ในเทือกเขาเหยียนเหมิน ห่างจากอำเภอได่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี ไปทางเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ …

เขตทัศนียภาพภูเขาอู่ไท่

อุทยานธรรมชาติภูเขาอู่ไท่ ตั้งอยู่ในอำเภออู่ไท่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ หนึ่งในสี่ภูเขาพุทธศาสนาที่มี…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว