Miasto Qinhuangdao
Miasto QinhuangdaoQinhuangdao, w skrócie „Qin”, znane również jako Gangcheng (miasto portowe), to miasto o statusie prefektury w prowincji Hebei, sklasyfikowane jako duże miasto typu II. Położone w regionie północnych Chin, w północno-wschodniej części Chin.
Miasto Qinhuangdao
Qinhuangdao, w skrócie „Qin”, znane również jako Gangcheng (miasto portowe), to miasto o randze prefektury w prowincji Hebei, klasyfikowane jako duże miasto typu II. Położone w regionie północnych Chin, w północno-wschodniej części prowincji Hebei, od południa styka się z Morzem Bohajskim, od północy ociera się o góry Yan, od wschodu graniczy z Liaoning, a od zachodu leży blisko Pekinu i Tianjinu. Położone na styku dwóch głównych stref ekonomicznych północnych i północno-wschodnich Chin, zajmuje centralne miejsce w strefie ekonomicznej Morza Bohajskiego, pełniąc funkcję ważnego obszaru funkcjonalnego Stołecznego Kręgu Ekonomicznego i jednego z pierwszych otwartych miast nadmorskich. Qinhuangdao zostało wyznaczone przez Radę Państwa jako ważny węzeł komunikacyjny regionu Pekin-Tianjin-Hebei, nowoczesne miasto nadmorskie, ogólnokrajowy węzeł komunikacyjny oraz krajowy cel podróży turystycznych nad morzem. Od 2025 roku Qinhuangdao administruje 4 dystryktami i 3 powiatami, o powierzchni lądowej 7802 kilometrów kwadratowych, powierzchni morskiej 1805 kilometrów kwadratowych i stałej populacji 3 100 700 mieszkańców. Miasto zostało nazwane na cześć Qin Shi Huanga, pierwszego cesarza dynastii Qin (221–206 p.n.e.), który przejeżdżał przez nie podczas swojej wschodniej inspekcji i wysłał ludzi w poszukiwaniu nieśmiertelnych na morzu. Jest to jedyne miasto w Chinach, którego nazwa pochodzi od tytułu cesarskiego. Znajduje się 280 kilometrów od Pekinu, 240 kilometrów od Tianjinu i 380 kilometrów od Shenyangu. Zbiega się tu pięć krajowych linii kolejowych: Jingshan, Jingqin, Daqin, Qinshen i Shenshan. Przez całe terytorium Jinqin przebiegają linie szybkiej kolei, autostrady Jing-Shen, Qinbin, Chengqin, Qinhuangdao-Shenyang, Jingqin i Qintang. Dzielnica Shanhaiguan to słynne miasto o znaczeniu historycznym i kulturowym. Port Qinhuangdao jest głównym węzłem komunikacyjnym Chin, transportującym węgiel z północy na południe, a jego działalność morska obejmuje ponad 130 krajów i regionów. W październiku 2025 roku miasto otrzymało tytuł Narodowego Miasta Demonstracyjnego Rządów Prawa. W 2025 roku PKB miasta wyniósł 220,04 miliarda juanów, co stanowi wzrost o 5,9% w porównaniu z rokiem poprzednim.
Historia
Artefakty odkryte w jaskini krasowej na stanowisku małpoluda Wushan w powiecie Lulong dowodzą, że ludzie zamieszkiwali obszar Qinhuangdao już 500 000–600 000 lat temu. Neolityczne stanowisko Xiaomaoshan w Mengjiang w dystrykcie Shanhaiguan oraz neolityczne stanowisko Jiangjuntai w Gaojianzhuang w dystrykcie Shanhaiguan dodatkowo dowodzą, że w okresie neolitu przodkowie Qinhuangdao opanowali już stosunkowo zaawansowane narzędzia produkcyjne i stworzyli dość wysoki poziom kultury.
Według źródeł pisanych, najwcześniejszą nazwą miejscowości, która pojawiła się w regionie Qinhuangdao, jest Jieshi, odnotowana w „Yu Gong” (Hołd Yu), należącym do Jizhou. Obszar Qinhuangdao, położony w starożytnym regionie Jieshi, w czasach dynastii Shang (ok. 1600–1046 p.n.e.), był częścią zamożnego państwa Guzhu, którego stolica znajdowała się w pobliżu dzisiejszego miasta Lulong. Po upadku dynastii Shang, Guzhu przeszło pod panowanie dynastii Zhou (1046–256 p.n.e.). W 664 r. p.n.e. państwo Qi podbiło Guzhu, kończąc ponad 1100-letnie istnienie starożytnego państwa. Guzhu było starożytnym państwem północno-wschodnim.
Od kultury Hongshan i klanu Shang 6000 lat temu, aż do dynastii Ming (1368–1644) w 1381 roku, czyli przez ponad 4000 lat, obszar Qinhuangdao konsekwentnie należał do Liaoxi. Budowa przełęczy Shanhaiguan w czasach dynastii Ming oddzieliła Qinhuangdao od północnego wschodu, ale kulturowo pozostał on częścią północno-wschodniej strefy kulturowej Liaoxi.
W okresach Shang i Zhou obszar ten stanowił centralny region państwa Guzhu. W okresie Wiosen i Jesieni (770–476 p.n.e.) państwo Jin podbiło plemię Fei, a jego mieszkańcy uciekli do państwa Yan, gdzie zezwolono im na utworzenie państwa Feizi. W okresie Walczących Królestw (475–221 p.n.e.) obszar ten należał do komandorii Liaoxi państwa Yan. W okresach Qin i Han Qinhuangdao było kluczowym przejściem dla cesarskich podróży na wschód i strategicznie spornym punktem militarnym. Czwarta wschodnia podróż inspekcyjna Qin Shi Huanga zaprowadziła go do Jieshi, gdzie umieścił inskrypcję na Bramie Jieshi. Wysłał alchemików z plemienia Yan, Lu Shenga, Han Zhonga, Hou Gonga i Shi Shenga, aby poszukiwali nieśmiertelnych i eliksiru nieśmiertelności na morzu, od czego wzięła się nazwa Qinhuangdao.
W okresie Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw obszar ten należał do terytorium Yan. Lud Fei uciekł do Yan i został lennikiem w północno-zachodniej części dzisiejszego miasta Lulong, ustanawiając markizat, który stał się najbogatszym terytorium w państwie Yan.
Po zjednoczeniu Chin przez Qin Shi Huanga i podziale królestwa na trzydzieści sześć komanderii, obszar ten stał się częścią komanderii Liaoxi.
W czasach Zachodniej dynastii Han (206 p.n.e.–9 n.e.) obszar ten należał do Youzhou. Północna część Funing i Qinglong należała do komandorii Beiping. Na zachód od miasta Funing utworzono stolicę powiatu Licheng; Lulong, Changli i obszar miejski Qinhuangdao należały do komandorii Liaoxi; na północ od miasta Lulong utworzono stolicę powiatu Feiru, a w pobliżu miasta Changli utworzono stolicę powiatu Lei.
Od czasów Wschodniej Dynastii Han (25–220 n.e.), poprzez Trzech Królestw Wei (220–265 n.e.) i Zachodnią Dynastię Jin (265–316 n.e.), Qinhuangdao należało do komandorii Liaoxi w Youzhou. Za czasów Wschodniej Dynastii Han na północ od miasta Lulong utworzono stolicę powiatu Feiru, a w Yuguai w Funing – stolicę powiatu Linyu. Zachodnia część należała do powiatu Feiru, a wschodnia do powiatu Linyu. W okresie Trzech Królestw Wei na północ od miasta Lulong utworzono stolicę powiatu Feiru, a na wschód od miasta utworzono komandorię Liaoxi i powiat Yangle. W okresie zachodniego Jin siedziba komturii i stolica powiatu Yangle znajdowały się na wschód od miasta, siedziba powiatu Feiru na północ od miasta Lulong, garnizon Linyu znajdował się w Yuguai, północna część Lulong i większość Qinglong były terytorium powiatu Feiru, zachodni Changli było terytorium Haiyang, a pozostała część terytorium powiatu Yangle.
W okresie Wschodniego Jin i Szesnastu Królestw (317–439), obszar ten był kolejno częścią Dawnego Yan, Dawnego Qin, Późniejszego Yan i Północnego Yan, wszystkie pod władzą Komandorii Liaoxi, z siedzibą komandorii na zachód od miasta Funing. W okresie Południowych i Północnych Dynastii (420–589), obszar ten należał do Pingzhou. W okresie Północnej Dynastii Wei (386–534), Pingzhou, Komandoria Liaoxi i siedziby powiatu Feiru zostały ustanowione na północ od miasta Lulong, podczas gdy Komandoria Beiping i siedziby powiatu Xinchang znajdowały się w mieście Lulong; siedziba powiatu Yangle znajdowała się na zachód od miasta Funing. W okresie Wschodniego Wei (534–550), siedziby Komandorii Pingzhou i Liaoxi pozostały na północ od miasta Lulong, siedziby prowincji i komandorii zostały połączone w jednym mieście, a siedziba Komandorii Beiping znajdowała się w mieście Lulong. W okresie Północnego Qi (550–577) stolicą prowincji była na północ od miasta Lulong, siedzibą komturii było miasto Lulong, a pod jego jurysdykcją znajdowały się powiaty Feiru i Xinchang.
Dynastia Sui (581–618) zjednoczyła dynastie południowe i północne, dzieląc królestwo na pięćdziesiąt siedem komanderii. Obszar Qinhuangdao został podzielony na część wschodnią i zachodnią przez dzisiejszą rzekę Dai i Yuguai: wschodnia część i Qinglong należały do powiatu Liucheng w komanderii Liaoxi, z komanderią i siedzibą powiatu w pobliżu dzisiejszego miasta Chaoyang w prowincji Liaoning; zachodnia część początkowo należała do Pingzhou, zarządzając powiatami Xinchang i Feiru. W szóstym roku panowania Kaihuanga (586), Feiru zostało włączone do Xinchang, a w osiemnastym roku panowania Kaihuanga (598) przemianowano je na Lulong, z komanderią i siedzibą powiatu w dzisiejszym mieście Lulong.
W czasach dynastii Tang (618–907) obszar ten był podzielony między dwie prefektury. Na zachód od Yuguai znajdowało się Pingzhou w obwodzie Hebei; we wczesnym okresie dynastii Tang, była to komandoria Beiping, zmieniona na Pingzhou w drugim roku panowania Wude (619), z siedzibą w dzisiejszym mieście Lulong, administrująca powiatem Feiru (siedzibą w mieście Lulong) i powiatem Linyu (siedzibą w Yuguai w Funing). W tym samym roku Feiru przemianowano na Lulong, a utworzono powiat Funing (siedzibą w mieście Funing). W siódmym roku panowania Wude powiaty Linyu i Funing zostały zniesione i połączone w powiat Lulong. W piętnastym roku panowania Zhenguan (641), powiat Linyu został ponownie ustanowiony, przemianowany na powiat Shicheng w drugim roku panowania Wanshuitongtian (697). W drugim roku panowania Tianbao (742) Pingzhou przemianowano na Komandorię Beiping, a w pierwszym roku Qianyuan (758) powróciło do Pingzhou. Od drugiego roku Kaiyuan (714) do drugiego roku Tianbao (743) w mieście Lulong ustanowiono Protektorat Andong, zastąpiony przez Armię Lulong w drugim roku panowania Tianbao (743). Obszar na wschód od Yuguai i na północ od Wielkiego Muru należał do powiatu Liucheng w Yingzhou, w obwodzie Hebei, z prefekturą i siedzibą powiatu w pobliżu dzisiejszego miasta Chaoyang w prowincji Liaoning. Dzisiejsze Yuguai było miastem garnizonowym Yuguai.
W okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw (907–960) obszar ten należał do Yingzhou i Pingzhou. Za panowania Liang i Tang, w mieście Lulong powstały siedziby powiatów Pingzhou i Lulong. W trzecim roku panowania Tongguang (925) Kitanowie zajęli Yingzhou, Pingzhou i inne prefektury. W okresie późnego Jin, późnego Han i późnego Zhou obszar ten należał do Kitanów, którzy później zmienili nazwę swojej dynastii na Liao.
W czasach dynastii Liao (907–1125) obszar na zachód od Yuguai i rzeki Dai należał do obwodu nankińskiego, z siedzibami powiatów Pingzhou i Lulong w mieście Lulong i stacjonującą tam armią Liaoxing; siedziby powiatów Yingzhou i Guangning znajdowały się w mieście Changli z armią Linhai; siedziba powiatu Wangdu znajdowała się na południe od miasta Lulong; miasto Funing było wówczas miastem Xin'an. Yingzhou i wszystkie powiaty podlegały Pingzhou. Obszar na wschód od Yuguai i rzeki Dai oraz na północ od Wielkiego Muru należał do obwodu Zhongjing, z siedzibami powiatów Qianzhou i Qianmin w Shanhaiguan i armią Xingshan; siedziby powiatów Runzhou i Haiyang w mieście Haiyang w Funing z armią Haiyang.
Po podboju Liao przez dynastię Jin (1115–1234), obecny obszar Qinhuangdao stał się terytorium Jin. Obszar na zachód od Yuguai i rzeki Dai należał do Pingzhou w obwodzie Zhongdu. Siedzibami Pingzhou i powiatów Lulong były miasto Lulong, gdzie stacjonowała armia Xingping. We wczesnym okresie dynastii Jin, miasto Changli pozostawało siedzibą powiatu Guangning; w dwudziestym dziewiątym roku panowania Dading (1189) przemianowano je na powiat Changli. W tym samym roku miasto Xin'an zostało podniesione do rangi powiatu Funing (siedziba w dzisiejszym mieście Funing). Powiat Wangdu z czasów Liao został zachowany, a w siódmym roku panowania Dading (1167) przemianowano go na powiat Haishan. Obszar na wschód od Yuguai i rzeki Dai oraz na północ od Wielkiego Muru należał do Ruizhou w obwodzie pekińskim, a stolicą powiatu Haiyang było miasto Haiyang w Funing, a Shanhaiguan było miastem Qianmin.
W okresie panowania dynastii Yuan (1271–1368) obszar na zachód od Yuguai i rzeki Dai należał do Pingzhou w prowincji Zhongshu. W dziesiątym roku panowania Yuantaizu (1215) armia Pingzhou Xingping została zreorganizowana w prefekturę Xingping. W pierwszym roku panowania Zhongtonga (1260) prefektura Xingping została podniesiona do rangi obwodu Pingluan. W czwartym roku panowania Dade (1300), z powodu częstych powodzi w tym rejonie, obwód Pingluan przemianowano na obwód Yongping, a stolicą obwodu i powiatu Lulong było dzisiejsze miasto Lulong. W drugim roku panowania Zhiyuan (1265) Funing (siedziba w dzisiejszym mieście Funing) i Haishan (dawna siedziba powiatu Haishan) zostały połączone w powiat Changli (siedziba w dzisiejszym mieście Changli). Rok później powiat Changli został zniesiony, a powiaty Funing i Haishan zostały ponownie utworzone. W czwartym roku panowania Zhiyuan (1267) Funing i Haishan zostały ponownie połączone w powiat Changli. W siódmym roku panowania Zhiyuan (1270) powiat Funing został ponownie utworzony, a Changli i Haishan zostały połączone w Funing. W dwunastym roku panowania Zhiyuan powiat Changli został ponownie utworzony. Obszar na wschód od Yuguai i rzeki Dai oraz na północ od Wielkiego Muru należał do okręgu Daning w prowincji Liaoyang, a południową częścią zarządzała Główna Komisja Wojskowa Ruizhou, a garnizon Daning Haiyang został utworzony w mieście Haiyang; północna część należała do powiatu Lushan.
We wczesnej dynastii Ming (1368–1644) obszar ten był obwodem Yongping, podległym prowincji Shandong. W drugim roku panowania Hongwu (1369) przemianowano go na obwód Pingluan i przeniesiono do prowincji Beiping. W czwartym roku panowania Hongwu (1371) przemianowano go na prefekturę Yongping i ustanowiono siedzibę prefektury. W dziewiętnastym roku panowania Yongle (1421) został on umieszczony bezpośrednio pod stolicą cesarską. Prefektura administrowała powiatami Lulong, Changli i Funing na terenie dzisiejszego obszaru Qinhuangdao, a wszystkie siedziby powiatów znajdowały się w ich obecnych miastach powiatowych. W tym czasie jurysdykcja powiatu Funing rozciągała się na wschód poza Shanhaiguan i na północ, obejmując południową część powiatu Qinglong. W czwartym roku panowania Hongwu ustanowiono Gwardię Yongping na południe od siedziby prefektury, a Gwardię Shanhai w Shanhaiguan. W pierwszym roku panowania Yongle (1403) utworzono Gwardię Funing na północ od miasta Funing, a Lewą Gwardię Dongs na północny wschód od siedziby prefektury, która później połączyła się z nowo utworzoną Gwardią Lulong na południe od siedziby prefektury, a ta z kolei zjednoczyła się z Gwardią Yongping. W trzecim roku panowania Longqinga (1569) dodano Szlak Yanheying, Szlak Taitouying, Szlak Shimenhai i Szlak Shanhaiguan, wszystkie podległe Naczelnemu Dowódcy Jizhou, a każdy szlak obsadzono garnizonami dowódców regionalnych.
W okresie panowania dynastii Qing (1644–1912) Qinhuangdao należało do prefektury Yongping w obwodzie Tongyong w prowincji Zhili, z siedzibą w mieście Lulong, administrując powiatami Lulong, Changli i Funing, z obecnymi siedzibami powiatów w ich obecnych miastach. W drugim roku panowania Qianlonga (1737) w Shanhaiguan utworzono powiat Linyu, a ziemie na wschód od rzeki Shen w Funing przekazano powiatowi Linyu. Wschodnia część obecnego autonomicznego powiatu Qinglong Manchu należała do powiatu Linyu, część centralna do powiatu Funing, a część zachodnia do powiatu Qian'an. Na początku panowania Qing w Shanhaiguan stacjonował zastępca głównodowodzącego z ramienia Shanhaiguan, który pełnił tę funkcję do końca dynastii. Zachowano również Gwardię Szanhai i Gwardię Funing. W pierwszym roku panowania Shunzhi (1644) mianowano naczelnego dowódcę garnizonu Shanhaiguan, a garnizon pomocniczy Taitouying stacjonował na szlakach Shanhaiguan, Shimenhai i Yanheying, z dowódcami regionalnymi. W szóstym roku panowania Shunzhi (1649) naczelnego dowódcę Shanhaiguan zastąpiono wicedowódcą; mobilne siły batalionu Shanying zastąpiono wicedowódcą pomocniczym Shanying; wicedowódcę Yiyuankou zastąpiono porucznikiem; wicedowódcę Taitouying zastąpiono kapitanem, później oficerem musztry; dowódców regionalnych szlaków Shanhaiguan i Shimenhai zastąpiono kapitanami; dowódcę regionalnego Huangtuling zastąpiono oficerem musztry; a dowódcę regionalnego szlaku Yanheying zastąpiono majorem garnizonu. W siódmym roku panowania Shunzhi (1650) Gwardia Funing została włączona do Gwardii Shanhai, a w drugim roku panowania Qianlonga Gwardia Shanhai została rozwiązana. W dziewiątym roku panowania Shunzhi (1652) zastępca dowódcy Shanhaiguan został włączony do Dowództwa Pomocniczego Shanying, a w trzynastym roku panowania Shunzhi mianowano kapitana Puheying. W dwudziestym trzecim roku panowania Daoguanga (1843) kapitan Szlaku Shanhaiguan został mianowany oficerem sił mobilnych, a w dwudziestym ósmym roku panowania Daoguanga (1848) został przeniesiony do prefektury Yongping. W dwudziestym czwartym roku panowania Guangxu (1898) minister górnictwa Zhang Yi zwrócił się do tronu z petycją o otwarcie Qinhuangdao jako portu handlowego. Stopniowo zaczęto budować nabrzeża do transportu węgla, dzięki czemu gospodarka Qinhuangdao zaczęła się szybko rozwijać.
Po powstaniu Republiki Chińskiej, powiat Lulong został zniesiony, a prefektura Yongping, powiaty Changli, Funing i Linyu pozostały w prowincji Zhili. W trzecim roku republiki (1914) przywrócono powiat Lulong, zniesiono prefekturę Yongping, a powiaty Lulong, Changli, Funing i Linyu znalazły się w obwodzie Jinhai prowincji Zhili, a wszystkie siedziby powiatów znajdowały się w ich obecnych miastach i jurysdykcjach, tak jak za czasów dynastii Qing. W siedemnastym roku republiki (1928) zniesiono obwód Jinhai, prowincję Zhili przemianowano na prowincję Hebei, a cztery powiaty przeszły pod bezpośrednią jurysdykcję prowincji Hebei. W następnym roku w mieście Shuangshanzi w Qinglong utworzono Biuro Administracyjne Dushan, aby przygotować się do utworzenia powiatu Qinglong. W dwudziestym drugim roku republiki (1933) w mieście Dazhangzi (obecnie miasto Qinglong) formalnie utworzono powiat Qinglong, a zdecydowana większość terytorium na północ od Wielkiego Muru z powiatu Qian'an oraz powiaty Funing i Linyu zostały przekazane powiatowi Qinglong, wchodzącemu w skład prowincji Rehe. W tym samym roku, po podpisaniu Porozumienia Tanggu, obszar ten stał się tzw. „strefą zdemilitaryzowaną”.
W dwudziestym czwartym roku Republiki (1935) w Tongxian utworzono marionetkowy „Antykomunistyczny Rząd Autonomiczny Wschodniego Hebei”, a pod jego jurysdykcję oddano powiaty Lulong, Changli, Funing i Linyu, a marionetkowe rządy powiatowe ustanawiano jeden po drugim. Od trzydziestego pierwszego roku Republiki (1942) do wyzwolenia na tym obszarze panował podwójny reżim. Komunistyczna Partia Chin przewodziła ludowi w tworzeniu Antyjapońskiego Obszaru Bazowego Ji-Re-Liao, stale rozwijając jego siłę, atakując wroga, prowadząc narodową wojnę rewolucyjną, zagrażając linii kolejowej Jingfeng na północny wschód i służąc jako baza wypadowa do posuwania się naprzód na północny wschód. W trzydziestym pierwszym roku Republiki (1942) utworzono Wspólne Biuro Powiatowe Qing-Fun-Lin-Sui-Ling oraz Wspólne Biuro Powiatowe Qian-Lu-Fun-Chang jako antyjapońskie reżimy demokratyczne. W 1943 roku te dwa połączone biura powiatowe zostały zreorganizowane w powiat Qing-Ling-Sui, powiat Lin-Fun-Chang, powiat Qian-Lu-Fun-Chang i powiat Chang-Le. W następnym roku utworzono Południowe Biuro Powiatu Fun-Chang. W kwietniu tego samego roku powiat Qian-Lu-Fun-Chang został zreorganizowany w powiat Lu-Fun-Chang, a powiat Qian'an został oddzielony. Pod koniec roku został on zreorganizowany w powiat Lu-Fun-Chang-Qing. We wrześniu trzydziestego czwartego roku Republiki (1945), po zwycięstwie w wojnie oporu przeciwko Japonii, połączone powiaty zostały zniesione, a pierwotny system powiatowy został przywrócony. Komitet Partii i rząd powiatu Qinglong zostały utworzone w mieście Qinglong; Komitet Partii i rząd powiatu Funing w Shenhe; Komitet Partii i Rząd Powiatu Linyu w Shanhaiguan, później przeniesiony do miasta Haiyang w Funing; Komitet Partii i Rząd Powiatu Changli w Huangdaozhuang w Changli; oraz Komitet Partii i Rząd Powiatu Lulong w mieście Lulong, później przeniesiony poza miasto powiatowe. W listopadzie trzydziestego czwartego roku republiki (1945) siły nacjonalistyczne wkroczyły na wyzwolone tereny, a marionetkowe rządy powiatowe zostały ustanowione kolejno w Shanhaiguan dla powiatu Linyu, w mieście Funing dla powiatu Funing, w mieście Changli dla powiatu Changli i w mieście Lulong dla powiatu Lulong. Z wyjątkiem Qinglong, które należało do prowincji Rehe, wszystkie pozostałe powiaty podlegały jurysdykcji prowincji Hebei.
27 listopada 1948 roku Qinhuangdao zostało wyzwolone. W tym miesiącu w Qinhuangdao powstało miasto Qinyu, administrujące Urzędem Shanhaiguan, Pierwszym Okręgiem (obecnie Haigang na południe od linii kolejowej), Drugim Okręgiem, Trzecim Okręgiem (obecnie Haigang na północ od linii kolejowej, na odcinku wschodnim i zachodnim), okręgiem Hai Bin oraz okręgiem Shangzhuangtuo. W marcu 1949 roku władze wyższe podjęły decyzję o przekształceniu Shanhaiguan w miasto i włączeniu go do prowincji Liaoxi; jednocześnie miasto Qinyu przemianowano na Qinhuangdao, miasto administrowane przez prowincję Hebei.
W kwietniu 1984 roku Rada Państwa uznała Qinhuangdao za jedno z 14 nadmorskich miast Chin, które mają zostać otwarte na nowe technologie.
W 1990 roku Qinhuangdao Maritime Sports Ground pełniło funkcję obiektu plenerowego podczas Igrzysk Azjatyckich w Pekinie, na którym odbywały się zawody żeglarskie.
W 2008 roku Qinhuangdao z powodzeniem gościło wydarzenia olimpijskie jako miasto współgospodarz Igrzysk Olimpijskich 2008 w Pekinie.
Podział administracyjny
Historia dywizji
W listopadzie 1948 roku utworzono miasto Qinyu (obejmujące Qinhuangdao, Shanhaiguan i Beidaihe) oraz miasto Changli (siedzibę dystryktu specjalnego Tangshan). Utworzono powiat Linyu w miejscowości Haiyang w Funing, powiat Funing w mieście Funing oraz powiat Lulong w mieście Lulong, wszystkie wchodzące w skład dystryktu specjalnego Tangshan w prowincji Hebei.
W marcu 1949 roku Shanhaiguan zostało przeniesione do prowincji Liaoxi i ustanowione miastem Shanhaiguan; miasto Qinyu przemianowano na Qinhuangdao, miasto administrowane przez prowincję Hebei. W czerwcu miasto Changli zostało zlikwidowane i włączone do powiatu Changli. W lipcu powiat Qingping został przeniesiony do powiatu Qinglong, podległego prowincji Rehe.
W listopadzie 1952 roku miasto Shanhaiguan zostało zniesione i włączone do miasta Qinhuangdao.
W lipcu 1954 roku powiat Linyu został zlikwidowany i włączony do powiatu Funing.
W styczniu 1956 roku zniesiono prowincję Rehe, a powiat Qinglong włączono do Specjalnego Dystryktu Chengde w prowincji Hebei.
W kwietniu 1958 roku miasto Qinhuangdao zostało przekształcone z okręgu administrowanego przez prowincję w okręg specjalny Tangshan. W listopadzie tego samego roku powiat Funing został przyłączony do miasta Qinhuangdao, a obszar na zachód od rzeki Yang w powiatach Funing i Lulong został przyłączony do powiatu Changli. W tym samym roku biuro okręgu specjalnego Tangshan zostało przeniesione z miasta Changli do miasta Tangshan.
W maju 1961 r. pierwotne siedziby miasta Qinhuangdao, powiatów Funing, Changli i Lulong zostały przywrócone i wszystkie weszły w skład Specjalnego Dystryktu Tangshan w prowincji Hebei.
W 1963 roku z powiatu Qinglong wydzielono pięć dystryktów, tworząc powiat Kuancheng, podczas gdy powiat Qinglong pozostał w Specjalnym Dystrykcie Chengde.
15 maja 1983 roku prefektura Tangshan została zniesiona, wprowadzając system miasto-administracja-powiat. Powiaty Funing, Changli, Lulong i Qinglong znalazły się pod jurysdykcją miasta Qinhuangdao.
W maju 1987 roku, za zgodą Rady Państwa, formalnie utworzono autonomiczny powiat Qinglong Manchu.
W lipcu 2015 roku, za zgodą Rady Stanu, w mieście Qinhuangdao utworzono dystrykt Funing. Miasta Shimenhai, Zhucao Camp i Du zostały przeniesione do dystryktu Haigang, a miasto Niutouai do dystryktu Beidaihe.
We wrześniu 2016 r. za zgodą Rady Państwa utworzono Strefę Demonstracyjną Innowacji w Branży Życia i Zdrowia w Beidaihe, pierwszą w Chinach strefę demonstracyjną innowacji w branży życia i zdrowia.
Przegląd dywizji
Od 2022 roku miasto Qinhuangdao administruje czterema dystryktami miejskimi (Haigang, Shanhaiguan, Beidaihe i Funing), dwoma powiatami (Changli i Lulong) oraz jednym autonomicznym (Qinglong Manchu Autonomous County). W Qinhuangdao działają: Strefa Rozwoju Gospodarczego i Technologicznego Qinhuangdao o zasięgu krajowym, Kompleksowa Strefa Obligacji Qinhuangdao o zasięgu krajowym oraz Nowy Obszar Beidaihe, nowy dystrykt o zasięgu wiceresortowym. Siedziba Miejskiego Rządu Ludowego Qinhuangdao znajduje się przy ulicy Cuichao nr 1 w dystrykcie Haigang.
Środowisko geograficzne
Lokalizacja i granice
Miasto Qinhuangdao położone jest w północno-wschodniej części prowincji Hebei, zwrócone ku Morzu Bohai od południa, opierając się o góry Yan od północy, granicząc z Liaoning od wschodu i blisko Pekinu i Tianjinu od zachodu. Położone jest na styku dwóch głównych stref ekonomicznych północnych i północno-wschodnich Chin, w centralnym obszarze obwodu ekonomicznego Morza Circum-Bohai, pomiędzy 39°24′–40°37′ szerokości geograficznej północnej i 118°33′–119°51′ długości geograficznej wschodniej. Na północnym wschodzie graniczy z powiatami Suizhong i Jianchang w mieście Huludao w prowincji Liaoning oraz z miastem Lingyuan w mieście Chaoyang. Na północnym zachodzie graniczy z autonomicznym powiatem Kuancheng Manchu w mieście Chengde w prowincji Hebei. Od zachodu graniczy z czterema powiatami i miastami: Luanzhou, Qian'an, Qianxi i Luannan w Tangshan. Od południa styka się z Morzem Pohajskim. Leży 280 kilometrów od Pekinu, 240 kilometrów od Tianjinu, 380 kilometrów od Shenyangu i 101 mil morskich od Dalianu. Powierzchnia lądu wynosi 7802 kilometrów kwadratowych, a powierzchnia morza 1805 kilometrów kwadratowych.
Topografia i formy terenu
Miasto Qinhuangdao położone jest na pagórkowatym terenie na wschodnim krańcu gór Yan i strefy równiny podgórskiej, z terenem opadającym z północy na południe, tworząc przejście od północnych obszarów górskich do niskich obszarów pagórkowatych, obszarów basenów śródgórskich, obszarów równin aluwialnych i obszarów równiny przybrzeżnej. Północny obszar górski znajduje się w autonomicznym powiecie Qinglong Manchu, ze szczytami przekraczającymi 1000 metrów wysokości, w tym Mount Du i Mount Zu. Jednostka tektoniczna Qinhuangdao należy do chińsko-koreańskiej paraplatformy, pasa fałdów Yanshan i części depresji uskoku północnochińskiego. Ograniczona przez główny uskok Qinglong-Luanxian, część zachodnia należy do wschodniej części kompozytowej antykliny Malanyu, w tym wiązki fałdów kopułowych Zunhua i wklęsłej wiązki fałdów Jixian; część wschodnia należy do wypiętrzenia platformy Shanhaiguan, ograniczonego przez główny uskok Gu'an-Changli; Część południowa należy do sekcji Nanbao zagłębienia platformy Huanghua. Odsłonięcia stratygraficzne w obrębie miasta są dość kompletne, z odsłoniętymi wszystkimi formacjami od archaiku do kenozoiku, z wyjątkiem górnego ordowiku, dolnego karbonu oraz triasu środkowego i dolnego.
Klimat
Qinhuangdao ma ciepły, umiarkowany, półwilgotny klimat kontynentalny, monsunowy. Dzięki silnemu wpływowi oceanu wiosna jest sucha z niewielkimi opadami deszczu, lato ciepłe bez ekstremalnych upałów, jesień chłodna z wieloma słonecznymi dniami, a zima długa, bez silnych mrozów. Średnia roczna temperatura w mieście wynosi 11,1°C, ze średnią maksymalną 24,8°C i minimalną -8,9°C. Średnie roczne opady wynoszą 602,3 mm, a średnia roczna wilgotność względna 61%. Roczna liczba godzin słonecznych waha się od 2500 do 3000, a średnia roczna prędkość wiatru wynosi 1,1–2,6 m/s.
Zasoby naturalne
Zasoby wodne
Systemy rzeczne w Qinhuangdao należą do systemu rzeki Luan i różnych systemów rzecznych wschodniego wybrzeża Hebei. Miasto ma 50 rzek o powierzchni zlewni przekraczającej 50 kilometrów kwadratowych, z czego 23 większe rzeki mają powierzchnię zlewni przekraczającą 100 kilometrów kwadratowych. Rzeka Luan przepływa przez powiat Lulong i wzdłuż zachodniej i południowej granicy powiatu Changli, wpływając do Morza Bohai w Douwangbu w powiecie Laoting w stanie Tangshan oraz w Liutaizhuang w powiecie Changli w stanie Qinhuangdao. Jej długość w obrębie miasta wynosi 64,3 kilometra, a powierzchnia zlewni 3934,9 kilometrów kwadratowych. Rzeka Qinglong, dopływ rzeki Luan, ma długość 265 kilometrów w obrębie miasta i powierzchnię zlewni 6267 kilometrów kwadratowych.
Zasoby biologiczne
Roślinność Qinhuangdao należy do lasów mieszanych strefy umiarkowanej ciepłej, iglasto-liściastej, składających się zarówno z roślinności naturalnej, jak i uprawnej. Struktura roślinności jest złożona i różnorodna – obecnie w mieście występuje 159 rodzin, 552 rodzaje i 1424 gatunki roślin wyższych.
Fauna obszaru Qinhuangdao należy do umiarkowanej leśno-stepowej grupy zwierząt rolniczych. Cały obszar znajduje się w strefie przejściowej między Azją Północno-Wschodnią a Azją Wschodnią, charakteryzującej się stosunkowo bogatymi zasobami zwierzęcymi, zwłaszcza jako ważny przystanek dla ptaków wędrownych. Ssaki: 6 rzędów, 11 rodzin i ponad 60 gatunków, w tym ssaki średniej wielkości, takie jak kot lamparci, borsuk i borsuk świński; do małych ssaków należą jeż północno-wschodni, łasica syberyjska, chomik pręgowany i chomik chiński pręgowany. Kot lamparci jest gatunkiem dzikiej przyrody lądowej II klasy chronionej na poziomie krajowym. Ptaki: w mieście odnotowano 503 gatunki dzikich ptaków (z czego ponad 420 gatunków można zaobserwować rocznie), należących do 20 rzędów i 56 rodzin. Trzydzieści jeden gatunków objętych jest ochroną gatunkową klasy I, w tym: czernica zwyczajna, orzeł afrykański, bielik zwyczajny, orzeł morski Stellera, orlik grubodzioby, orzeł cesarski, sęp kasztanowaty, orlik grubodzioby, orzeł przedni, sokół raróg, drop wielki, pelikan kędzierzawy, pelikan biały, żuraw syberyjski, żuraw białoszyi, żuraw mandżurski, żuraw kapturowy, biegus łyżkodzioby, brodziec kalifornijski, mewa srebrzysta, mewa reliktowa, bocian malowany, bocian czarny, bocian biały orientalny, ibis kasztanowaty, warzęcha czarnolica, czapla chińska, trznadel afrykański, trznadel żółtobrzuchy, rybitwa czubata i tracz łuskowaty. Dziewięćdziesiąt jeden gatunków objętych jest ochroną gatunkową klasy II. Łączna liczba gatunków ptaków w mieście stanowi 34% z 1491 gatunków w całym kraju. Gady: 2 rzędy, 5 rodzin i ponad 10 gatunków, głównie gekony, jaszczurki trawne, żołny i węże szczurze. Płazy: 7 gatunków, z czego najliczniej reprezentowane są ropucha i żaba plamista. Ryby: 17 rodzin i 44 gatunki, z czego wśród ryb słodkowodnych śródlądowych dominują karasie, aju, cefale, karpie pospolite, abottinie i moroko.
W Qinhuangdao żyje łącznie 138 rodzin i 1323 gatunki roślin, z czego ponad 1000 ma znaczenie dla zasobów naturalnych. Są one podzielone na 12 kategorii według przeznaczenia gospodarczego. Według danych z krajowego badania lasów, łąk i terenów podmokłych z 2022 roku, całkowita powierzchnia lasów w mieście wynosi 279 900 hektarów, co stanowi 35,88% całkowitej powierzchni miasta. Biorąc pod uwagę średnie tempo wzrostu, powierzchnia lasów w Qinhuangdao w 2022 roku osiągnęła 284 000 hektarów, przy wskaźniku lesistości wynoszącym 36,4% i zasobności lasu wynoszącej 4 770 000 metrów sześciennych. W mieście znajduje się siedem państwowych gospodarstw leśnych: Dushan, Zushan, Shanhaiguan, Haibin, Bohai, Pingshizhuang i Tuanlin. W 2023 roku łączna powierzchnia zarządzanych państwowych gospodarstw leśnych wynosiła 27 930,25 ha, w tym 21 510,65 ha powierzchni leśnej. W 2023 roku powierzchnia uprawy sadzonek w mieście wynosiła 1287 ha, a głównymi gatunkami sadzonek były: topola, kasztanowiec, sosna chińska, borówka amerykańska, sosna czarna, świerk, platan, dymnica, jesion, klon, pieprz syczuański, wiąz złotolistny, klon jesionolistny, drzewo jedwabne, śliwa słoneczna, śliwa purpurowa, migdałowiec, iglicznia chińska, miłorząb dwuklapowy, orzech włoski, wiśnia, winorośl, wiąz, wierzba, pochodnia i mirt krepowy.
Gatunki drewna: ponad 40 odmian, wykorzystywanych głównie w budownictwie, meblarstwie i narzędziach. Główne gatunki to sosna chińska, modrzew północnochiński, żywotnik chiński, topola, wierzba, dąb, brzoza, topola górska, wiąz, klon, lipa, robinia akacjowa i grab. Gatunki drzew owocowych: ponad 300 odmian uprawnych i dzikich, z głównymi odmianami uprawnymi, takimi jak jabłoń, grusza, brzoskwinia, winorośl, kasztanowiec, orzech włoski i głożyna, a głównymi odmianami dzikimi są leszczyna, morela górska, kiwi i dzika głożyna. Do znanych odmian wysokiej jakości należą: jabłko Qinglong Longfu, orzech Lulong Shimen, jabłko Funing Funing, winogrono Changli Jieshi, wiśnia Shanhaiguan Tiangong i kasztanowiec Qinglong. Ekologiczne gatunki leśne: w tym pasy zadrzewień, lasy specjalnego przeznaczenia oraz lasy chroniące glebę i wodę, głównie topola, wierzba, robinia akacjowa, dąb liaodong, wiąz chiński, rokitnik zwyczajny, krzew grochu, lespedeza, tawuła, róża górska, morela górska i wiśnia. Gatunki pastwiskowe: ponad 500 odmian, z czego najpowszechniejsze są trawy i rośliny strączkowe, a następnie kompozyty, róże, mięty i gorczyce. Rośliny włókniste: ponad 140 odmian. Browary: ponad 90 odmian. Rośliny oleiste: ponad 100 odmian. Rośliny aromatyczne: ponad 90 odmian. Garbniki: ponad 80 odmian. Rośliny ozdobne: prawie 100 odmian. Rośliny lecznicze: ponad 1000 odmian. Rośliny witaminowe: rokitnik zwyczajny, róża, kiwi, głożyna pospolita i śliwka daktylowa. Rośliny nektarodajne: robinia akacjowa, niepokalanek pospolity, głożyna pospolita, lipa drobnolistna, lespedeza, elsholtzia i róża górska. Rośliny i grzyby jadalne: paproć, lilia, kłos leśny, grzyb, liliowiec i pąki kwiatowe.
W wodach morskich Qinhuangdao żyje łącznie 481 gatunków morskich. Wśród nich 133 gatunki fitoplanktonu mają gatunki dominujące, w tym delikatne glony korzeniowe, glony korzeniowe S-komórkowe, noctiluca i glony szkieletowe żeberkowe; 101 gatunków zooplanktonu z gatunkami dominującymi, w tym widłonog igłowy brzuszny, widłonóg wrzecionowaty pacyficzny, widłonóg wrzecionowaty dwuwłosy i widłonóg mały; 235 gatunków zwierząt bentonicznych z gatunkami dominującymi, w tym lancetnik Qingdao, wieloszczet Martina, równonóg japoński i krab drobnowłosy; oraz 12 gatunków nektonu z gatunkami dominującymi, w tym aloza plamista, sardela, kulbak żółty i mała ryba wstęgowata.
Zasoby mineralne
Qinhuangdao odkryło 56 rodzajów zasobów mineralnych, w tym 3 metale żelazne, 7 metali nieżelaznych, 8 metali szlachetnych i rzadkich, 2 minerały ziem rzadkich, 1 minerał radioaktywny, 5 minerałów paliwowych, 4 surowce chemiczne - minerały niemetaliczne, 4 pomocnicze surowce metalurgiczne - minerały niemetaliczne, 20 materiałów budowlanych i innych minerałów niemetalicznych oraz 2 minerały ciekłe. Istnieje 548 wystąpień minerałów różnych typów. Spośród 56 typów minerałów, 22 są wymienione w tabeli rezerw, z 58 wystąpieniami, w tym 7 dużych złóż, 11 średnich złóż i 40 małych złóż. Osadowe minerały niemetaliczne, takie jak węgiel, wapień i glina ogniotrwała, koncentrują się głównie w Kotlinie Liujiang; minerały metaliczne, takie jak złoto, żelazo, miedź, ołów i cynk są szeroko rozpowszechnione w północnych obszarach górskich; a piasek budowlany, wody gruntowe, energia geotermalna i zasoby wód mineralnych znajdują się głównie na obszarze równiny południowej, tworząc naturalnie trzy strefy zasobów mineralnych.
Populacja
Na koniec 2024 roku liczba stałych mieszkańców Qinhuangdao wynosiła 3 111 400, co stanowi wzrost o 4000 w porównaniu z końcem roku poprzedniego. Z tego populacja stałych mieszkańców miast wynosiła 2 078 100, co stanowi wzrost o 13 900. Wskaźnik urbanizacji stałych mieszkańców wyniósł 66,79%, co stanowi wzrost o 0,36 punktu procentowego w porównaniu z końcem roku poprzedniego.
Na koniec 2023 roku liczba stałych mieszkańców Qinhuangdao wynosiła 3 107 400, co stanowi wzrost o 9300 osób w porównaniu z końcem roku poprzedniego. Z tego populacja stałych mieszkańców miast wynosiła 2 064 100, co stanowi wzrost o 35 800 osób. Wskaźnik urbanizacji stałych mieszkańców wyniósł 66,43%, co stanowi wzrost o 0,96 punktu procentowego w porównaniu z końcem roku poprzedniego.
W Qinhuangdao żyją 42 grupy etniczne, w tym Hanowie, Mandżurowie, Hui, Koreańczycy, Mongołowie i Zhuang. Mniejszości te koncentrują się głównie w autonomicznym powiecie Qinglong Manchu, a wioska Xi'nan w dystrykcie Funing jest koreańską enklawą etniczną w prowincji Hebei.
Polityka
Gospodarka
Przegląd
W 2024 roku PKB Qinhuangdao wyniosło 212,86 mld juanów, co stanowi wzrost o 5,5% w porównaniu z rokiem poprzednim w cenach stałych. Według branż, wartość dodana przemysłu pierwotnego wyniosła 26,48 mld juanów, co stanowi wzrost o 3,9%; przemysłu wtórnego wyniosła 66,60 mld juanów, co stanowi wzrost o 6,7%; a przemysłu usługowego 119,78 mld juanów, co stanowi wzrost o 5,1%. Przemysł pierwotny stanowił 12,4% PKB, przemysł wtórny 31,3%, a przemysł usługowy 56,3%. PKB per capita miasta wyniósł 68 456 juanów, co stanowi wzrost o 5,2%. Całkowita wydajność pracy wyniosła 150 759 juanów na osobę, co stanowi wzrost o 5,1%. Wartość dodana sektora prywatnego w tym roku wyniosła 140,09 miliardów juanów, co stanowi wzrost o 5,2% i stanowi 65,8% PKB miasta.
W 2024 roku dochody budżetu publicznego Qinhuangdao wyniosły 17,417 mld juanów, co oznacza wzrost o 0,9%. Dochody podatkowe wyniosły 8,957 mld juanów, co oznacza wzrost o 0,1%. Wydatki budżetu publicznego wyniosły 37,182 mld juanów, co oznacza spadek o 1,7%.
W 2024 roku inwestycje w środki trwałe (z wyłączeniem gospodarstw domowych na wsi) wzrosły o 8,9%. Inwestycje w projekty budowlane wzrosły o 14,7%, podczas gdy inwestycje w rozwój nieruchomości spadły o 2,1%. W podziale na sektory, inwestycje w sektorze pierwotnym wzrosły o 93,7%; inwestycje w sektorze wtórnym wzrosły o 16,2%, przy czym inwestycje w przemyśle wzrosły o 16,0%, a inwestycje w modernizację technologii przemysłowych o 7,1%; a inwestycje w sektorze usług wzrosły o 1,7%. Inwestycje w infrastrukturę wzrosły o 36,3%; inwestycje prywatne wzrosły o 8,2%, stanowiąc 63,9% inwestycji w środki trwałe (z wyłączeniem gospodarstw domowych na wsi). Całkowita powierzchnia zabudowy mieszkaniowej wyniosła 14 711 300 metrów kwadratowych, powierzchnia ukończonych projektów mieszkaniowych wyniosła 1 037 800 metrów kwadratowych, a powierzchnia sprzedaży mieszkań komercyjnych wyniosła 1 000 100 metrów kwadratowych.
W 2024 roku wskaźnik cen konsumpcyjnych w miastach spadł o 0,1% w porównaniu z rokiem poprzednim. W ujęciu kategorialnym ceny żywności, tytoniu i alkoholu spadły o 1,8%; ceny odzieży wzrosły o 0,6%; ceny nieruchomości pozostały na niezmienionym poziomie; ceny towarów i usług codziennego użytku wzrosły o 0,1%; ceny transportu i komunikacji spadły o 0,5%; ceny edukacji, kultury i rozrywki wzrosły o 2,1%; ceny opieki zdrowotnej wzrosły o 0,7%; a ceny innych towarów i usług wzrosły o 4,8%.
W 2024 roku wartość dodana sektora high-tech stanowiła 45,2% wartości dodanej przedsiębiorstw przemysłowych powyżej określonej wielkości, co oznacza wzrost o 9,1 punktu procentowego. Inwestycje w sektorze high-tech wzrosły o 77,3%, a inwestycje w produkcję high-tech i usługi high-tech odpowiednio o 77,0% i 79,0%. Struktura przemysłu nadal się optymalizowała, a stosunek tych trzech sektorów uległ korekcie z 12,5:31,5:56,0 w roku poprzednim do 12,4:31,3:56,3.
W 2024 roku dochód rozporządzalny na osobę wyniósł 36 290 juanów, co oznacza wzrost o 5,4%. W podziale na miejsce zamieszkania, dochód rozporządzalny na osobę mieszkańców miast wyniósł 48 700 juanów, co oznacza wzrost o 4,7%, a na mieszkańców wsi 21 513 juanów, co oznacza wzrost o 6,7%. Wskaźnik dochodów na obszarach miejskich do dochodów na obszarach wiejskich wyniósł 2,26, zmniejszając się o 0,05. Wydatki konsumpcyjne na osobę wyniosły 25 248 juanów, co oznacza wzrost o 4,1%. Współczynnik Engela wyniósł 27,9%, co oznacza spadek o 4,2 punktu procentowego.
Przemysł podstawowy
W 2024 r. powierzchnia zasiewów zbóż wynosiła 130 160 hektarów, co stanowi wzrost o 500 hektarów lub 0,4%. Plon ziarna na mu wyniósł 400,75 kg, co stanowi wzrost o 0,1%. Całkowita produkcja zbóż wyniosła 782 500 ton, co stanowi wzrost o 0,5%. Powierzchnia zasiewów roślin oleistych wyniosła 23 985 hektarów, co stanowi wzrost o 1,7%, a całkowita produkcja wyniosła 96 800 ton, co stanowi wzrost o 2,8%. Powierzchnia zasiewów warzyw wyniosła 38 512 hektarów, co stanowi wzrost o 2,7%, a produkcja wyniosła 2 699 200 ton, co stanowi wzrost o 5,2%. Produkcja owoców ogrodowych wyniosła 835 200 ton, co stanowi wzrost o 5,3%. Produkcja orzechów jadalnych wyniosła 95 400 ton, co stanowi wzrost o 10,1%. Zwierzęta gospodarskie: pogłowie trzody chlewnej wyniosło 1 009 800 sztuk, co stanowi spadek o 0,6%; ubój trzody chlewnej wyniósł 2 058 300 sztuk, co oznacza spadek o 6,1%. Pogłowie bydła wyniosło 167 900 sztuk, co oznacza wzrost o 3,7%; ubój wyniósł 141 300 sztuk, co oznacza wzrost o 0,3%. Pogłowie owiec wyniosło 905 700 sztuk, co oznacza spadek o 0,2%; ubój wyniósł 2 189 900 sztuk, co oznacza spadek o 3,7%. Pogłowie drobiu wyniosło 16 694 800 sztuk, co oznacza wzrost o 6,1%; ubój wyniósł 51 471 300 sztuk, co oznacza wzrost o 2,6%. Całkowita produkcja mięsa wyniosła 294 700 ton, co oznacza spadek o 1,7%; produkcja jaj wyniosła 86 300 ton, co oznacza wzrost o 4,6%; produkcja mleka wyniosła 78 200 ton, co oznacza spadek o 2,3%. Całkowita produkcja produktów wodnych wyniosła 363 700 ton, co oznacza wzrost o 6,6%.
Przemysł wtórny
W 2024 r. całkowita wartość dodana przemysłu wyniosła 58,969 mld juanów, co stanowi wzrost o 8,3%. Wartość dodana przedsiębiorstw przemysłowych powyżej określonej wielkości wzrosła o 9,1%. Według struktury własności, wartość dodana przedsiębiorstw kontrolowanych przez państwo wzrosła o 9,7%; przedsiębiorstw akcyjnych o 9,4%; a przedsiębiorstw zagranicznych, z inwestycjami z Hongkongu, Makau i Tajwanu o 8,0%. Według sektora, wartość dodana w górnictwie spadła o 15,9%; przetwórstwo przemysłowe wzrosło o 10,3%; a produkcja i zaopatrzenie w energię elektryczną, ciepło, gaz i wodę wzrosły o 2,6%. Wartość dodana w produkcji sprzętu wzrosła o 10,1%, przy czym produkcja sprzętu kolejowego, okrętowego, lotniczego i innego sprzętu transportowego wzrosła o 26,0%; produkcja komputerów, sprzętu telekomunikacyjnego i innego sprzętu elektronicznego o 48,6%; produkcja samochodów o 7,4%; przetwórstwo spożywcze o 4,4%; wytop i walcowanie metali żelaznych o 9,4%; a produkcja farmaceutyczna o 9,9%.
W 2024 roku wśród głównych produktów przemysłowych, sprzedaż rafinowanego oleju roślinnego wzrosła o 29,4%; mąki pszennej o 32,2%; świeżego i chłodzonego mięsa o 4,4%; napojów alkoholowych spadła o 7,5%; surowców chemicznych, farmaceutyków o 13,3%; szkła płaskiego o 71,2%; tkanin z włókna szklanego o 15,7%; rudy żelaza o 2,4%; wyrobów stalowych o 15,6%; stali surowej o 4,0%; konstrukcji stalowych o 15,5%; cementu o 5,3%; papieru i tektury maszynowej o 2,6%. Przedsiębiorstwa przemysłowe powyżej określonej wielkości osiągnęły łączny zysk w wysokości 13,739 mld juanów, co stanowi wzrost o 27,1%.
W 2024 roku wartość dodana w sektorze budowlanym wyniosła 9,768 mld juanów, co oznacza wzrost o 2,0%. Działało 240 przedsiębiorstw budowlanych z uprawnieniami do generalnego wykonawstwa lub specjalistycznych robót budowlanych, które osiągnęły łączną wartość produkcji w wysokości 23,471 mld juanów, co oznacza wzrost o 0,3%, a ich łączny zysk wyniósł 651 mln juanów, co oznacza wzrost o 16,5%. Powierzchnia zabudowy mieszkaniowej wyniosła 9 215 900 metrów kwadratowych, co oznacza spadek o 12,6%; powierzchnia ukończonych robót budowlanych wyniosła 3 136 000 metrów kwadratowych, co oznacza wzrost o 39,4%.
Przemysł usługowy
W 2024 r. wartość dodana w sektorze hurtowym i detalicznym wyniosła 15,465 mld juanów, co stanowi wzrost o 5,1%; w transporcie, magazynowaniu i usługach pocztowych 22,467 mld juanów, co stanowi wzrost o 3,2%; w zakwaterowaniu i gastronomii 3,338 mld juanów, co stanowi wzrost o 3,3%; w sektorze finansowym 11,912 mld juanów, co stanowi wzrost o 6,5%; w sektorze nieruchomości 12,520 mld juanów, co stanowi wzrost o 4,7%; w badaniach naukowych i usługach technicznych 4,187 mld juanów, co stanowi wzrost o 9,9%; a w usługach transmisji informacji, oprogramowania i technologii informatycznych 4,244 mld juanów, co stanowi wzrost o 10,1%.
W 2024 r. całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych wyniosła 71,101 mld juanów, co oznacza wzrost o 6,6%. Sprzedaż detaliczna na obszarach miejskich wyniosła 56,002 mld juanów, co oznacza wzrost o 7,2%; sprzedaż detaliczna na obszarach wiejskich wyniosła 15,100 mld juanów, co oznacza wzrost o 4,4%. Sprzedaż detaliczna przedsiębiorstw (jednostek) powyżej określonej wielkości wyniosła 19,329 mld juanów, co oznacza wzrost o 12,3%.
W 2024 roku całkowita wartość importu i eksportu wyniosła 41,470 mld juanów, co oznacza spadek o 2,1%. Całkowity eksport wyniósł 27,770 mld juanów, co oznacza wzrost o 2,9%, a całkowity import wyniósł 13,700 mld juanów, co oznacza spadek o 10,9%. Rzeczywiste wykorzystanie inwestycji zagranicznych wyniosło 60,03 mln USD, co oznacza wzrost o 32,2%.
Na koniec 2024 r. saldo depozytów krajowych i walutowych w instytucjach finansowych wyniosło 604,564 mld juanów, co oznacza wzrost o 11,0%. Saldo kredytów krajowych i walutowych wyniosło 357,477 mld juanów, co oznacza wzrost o 7,7%. 46 towarzystw ubezpieczeniowych odnotowało przychody ze składek w wysokości 10,661 mld juanów, co oznacza wzrost o 12,1%.
W 2024 roku przychody z działalności pocztowej wyniosły 1,398 mld juanów, co stanowi wzrost o 7,3%; przychody z usług ekspresowych wyniosły 1,087 mld juanów, co stanowi wzrost o 15,9%. Przychody z działalności telekomunikacyjnej wyniosły 2,703 mld juanów, co stanowi wzrost o 0,3%. Liczba abonentów telefonii stacjonarnej wyniosła 301 400; liczba abonentów telefonii komórkowej wyniosła 4 302 100, w tym 2 723 700 abonentów sieci 5G. Penetracja telefonii komórkowej wyniosła 138,3 na 100 osób. Liczba abonentów szerokopasmowego dostępu do internetu wyniosła 1 631 100. Liczba stacji bazowych 5G wyniosła 6177, co stanowi wzrost o 68,0%.
Transport
Na koniec 2024 roku całkowita długość autostrad w Qinhuangdao wynosiła 8995 kilometrów, wszystkie klasyfikowane jako autostrady, w tym 383 kilometry dróg ekspresowych. Przez miasto przebiega osiem dróg ekspresowych z 16 obszarami obsługi podróżnych. Wolumen przewozów towarowych na autostradach wyniósł 72 909 900 ton, co stanowi wzrost o 1,7%; wolumen przewozów pasażerskich na autostradach wyniósł 5 739 600, co stanowi wzrost o 23,7%. Przepustowość portów towarowych wyniosła 187 milionów ton, co stanowi spadek o 1,2%; przepustowość kontenerów wyniosła 539 300 TEU, co stanowi spadek o 1,1%. Lotnisko obsługiwało 13 miast krajowych, a wolumen przewozów pasażerskich w lotnictwie cywilnym wyniósł 354 100, co stanowi wzrost o 55,0%. W ruchu było 1316 autobusów komunikacji miejskiej, których łączny roczny wolumen przewozów pasażerskich wyniósł 52 718 100. Działało 4397 taksówek pasażerskich. Liczba samochodów cywilnych wyniosła 974 700, w tym 890 500 samochodów prywatnych; liczba samochodów osobowych o nowych mocach wyniosła 46 800, co stanowi wzrost o 84,1%.
Całkowita długość dróg szybkiego ruchu wyniosła 8995 kilometrów, a gęstość sieci drogowej wynosi 115,3 kilometra na 100 kilometrów kwadratowych. Istnieje 7 dróg ekspresowych o łącznej długości 383 kilometrów, 31 standardowych dróg krajowych o łącznej długości 1035 kilometrów oraz 7493 kilometrów dróg wiejskich z 3273 mostami. Miasto ma dostęp do dróg szybkiego ruchu dla każdego powiatu, dostęp do autostrad dla każdej wsi oraz połączenia autostradowe klasy II lub wyższej między miastami i powiatami.
Kolejami Qinhuangdao zarządzają wspólnie Biuro Kolejowe Pekinu, Biuro Kolejowe Taiyuan i Biuro Kolejowe Shenyang. Przez miasto przebiega pięć głównych linii kolejowych: linia Qinshen Passenger Dedicated Line, kolej Jingha, kolej Jinshan, kolej Daqin i linia Jinqin Passenger Dedicated Line. Stacje kolejowe obejmują stacje Qinhuangdao, Beidaihe, Shanhaiguan, Changli, Lulong i Funing.
Lotnisko Qinhuangdao Beidaihe znajduje się na południe od wioski Shaijiatuo, w mieście Longjiadian, w powiecie Changli w prowincji Hebei, 47 kilometrów od centrum Qinhuangdao i 34 kilometry od dystryktu Beidaihe. Jest ono klasyfikowane jako lotnisko klasy 4C, o powierzchni 2194,73 mu, z budynkiem terminalowym o powierzchni 10 600 metrów kwadratowych, pasem startowym o długości 2600 metrów i szerokości 60 metrów, zdolnym do obsługi dużych i średnich samolotów. Roczna przepustowość wynosi 500 000 pasażerów, 1200 ton ładunków i poczty oraz 5781 operacji lotniczych.
Przedsięwzięcia społeczne
Edukacja
W 2024 roku w Qinhuangdao działało 550 przedszkoli, w których uczyło się 55 800 dzieci. Działają 393 szkoły podstawowe, do których uczęszcza 186 300 uczniów; 152 ogólnokształcące szkoły średnie, do których uczęszcza 159 000 uczniów, a wskaźnik zapisów brutto do szkół ponadgimnazjalnych wynosi 95,3%; 39 średnich szkół zawodowych, do których uczęszcza 36 800 uczniów i 3279 nauczycieli zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin; oraz 12 uczelni wyższych, do których uczęszcza 49 400 uczniów i łącznie 159 100 uczniów, w tym 15 400 studentów studiów podyplomowych i 6583 nauczycieli zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin.
Kultura i sport
Na koniec 2024 roku w Qinhuangdao działało 16 muzeów, 8 bibliotek publicznych, 9 centrów sztuki masowej i ośrodków kultury, 101 stacji kulturalnych oraz 30 zmodernizowanych placów kultury wiejskiej i lokalnej. Działa tam 46 zespołów sztuk performatywnych, a liczba abonentów telewizji kablowej wynosi 1 045 200. Całkowity wskaźnik zasięgu dla nadawania wynosi 99,5%, a dla telewizji 99,6%.
Biblioteki narodowe klasy I: Biblioteka Qinhuangdao i Biblioteka powiatu Lulong.
Biblioteki narodowe klasy II: Biblioteka okręgowa Haigang, Biblioteka okręgowa Shanhaiguan, Biblioteka okręgowa Beidaihe, Biblioteka okręgowa Funing, Biblioteka okręgu autonomicznego Qinglong Manchu i Biblioteka okręgowa Changli.
Na koniec 2024 roku w Qinhuangdao działało 12 160 obiektów sportowych o powierzchni 11 340 000 metrów kwadratowych. System sportowy zorganizował 28 zawodów sportowych, w których wzięło udział 33 410 sportowców. Zawodnicy zdobyli 97 złotych, 108 srebrnych i 92 brązowe medale w zawodach na szczeblu prowincjonalnym i wyższym. Działają 4 amatorskie szkoły sportowe dla młodzieży, w których uczy się 4053 uczniów.
Nauka i technologia
W 2024 roku Qinhuangdao zorganizowało 339 projektów planu naukowo-technologicznego, z których 97 otrzymało 36,95 mln juanów dofinansowania prowincjonalnego. Podpisano 2251 umów technologicznych, a wartość transakcji wyniosła 13,926 mld juanów. Powstało 29 nowych krajowych przedsiębiorstw high-tech, co zwiększyło ich łączną liczbę do 450. Liczba krajowych małych i średnich przedsiębiorstw technologicznych osiągnęła 935. Powstało 36 nowych miejskich i ponadnarodowych centrów innowacji technologicznych (kluczowych laboratoriów). Do końca roku działały 3 prowincjonalne instytuty badawcze technologii przemysłowych, 384 miejskie i ponadnarodowe centra innowacji technologicznych, 8 inkubatorów przedsiębiorczości technologicznej (5 krajowych, 3 prowincjonalne), 1 krajowy uniwersytecki park naukowy i 20 przestrzeni makerskich (3 krajowe, 8 prowincjonalnych). Liczba ważnych patentów na wynalazki wyniosła 8059, co oznacza wzrost o 13,0%.
Opieka zdrowotna
Na koniec 2024 roku w Qinhuangdao działało 3946 placówek medycznych i zdrowotnych (w tym wiejskie kliniki), w tym 92 szpitale, 75 gminnych ośrodków zdrowia, 165 lokalnych ośrodków zdrowia (stacji) oraz 8 ośrodków zdrowia matki i dziecka. Łączna liczba łóżek w placówkach medycznych wyniosła 23 117, co oznacza spadek o 3,1%. Personel techniczny w ochronie zdrowia liczył 29 269 osób, co stanowi wzrost o 5,3%, w tym 12 644 praktykujących lekarzy (asystentów) o 7,2% i 13 147 pielęgniarek dyplomowanych o 3,5%.
Szpitale klasy III A: Szpital Qinhuangdao First, Szpital Zdrowia Matki i Dziecka Qinhuangdao, Szpital Tradycyjnej Medycyny Chińskiej Qinhuangdao, Drugi Szpital Qinhuangdao i Szpital Rehabilitacyjny Ministerstwa Zarządzania Kryzysowego Beidaihe.
Ubezpieczenie społeczne
Na koniec 2024 r. liczba uczestników podstawowego ubezpieczenia emerytalnego dla mieszkańców miast i wsi wyniosła 1 215 900, co oznacza spadek o 15 300; liczba uczestników podstawowego ubezpieczenia emerytalnego dla pracowników miejskich wyniosła 1 125 900, co oznacza wzrost o 31 700. Liczba uczestników podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego dla mieszkańców miast i wsi wyniosła 1 942 900, co oznacza spadek o 58 100; liczba uczestników podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego dla pracowników miejskich wyniosła 916 700, co oznacza spadek o 4800. Liczba uczestników ubezpieczenia od bezrobocia wyniosła 477 800, co oznacza wzrost o 6000; liczba uczestników ubezpieczenia od wypadków przy pracy wyniosła 624 900, co oznacza wzrost o 4800; a liczba uczestników ubezpieczenia macierzyńskiego wyniosła 676 000, co oznacza spadek o 5000.
W mieście działa 67 instytucji świadczących usługi komunalne, w tym 61 instytucji opieki nad osobami starszymi, oferujących 10 625 łóżek (w tym 10 266 w instytucjach opieki nad osobami starszymi). Działa 1542 niemieszkaniowych instytucji i zakładów świadczących usługi komunalne, w tym 1541 społecznych instytucji i zakładów świadczących usługi opieki nad osobami starszymi. W ciągu roku oddano do użytku 200 nowych, przystępnych cenowo mieszkań na wynajem.
Na koniec 2024 r. liczba nowych miejsc pracy w miastach wyniosła 49 000, co oznacza spadek o 8500. Liczba osób bezrobotnych w miastach ponownie zatrudnionych wyniosła 20 500, co oznacza spadek o 12 800. Liczba osób mających trudności z zatrudnieniem wyniosła 12 500, co oznacza wzrost o 1600. Liczba zarejestrowanych bezrobotnych w miastach na koniec roku wyniosła 10 400, co oznacza spadek o 2800. Minimalne wynagrodzenie za pracę w dystryktach miejskich wynosiło 2200 juanów miesięcznie i pozostało bez zmian; w powiatach – 2000 juanów miesięcznie i pozostało bez zmian.
Kultura historyczna
Kultura regionalna
Qinhuangdao to miasto kultury, które łączy w sobie urok starożytnej stolicy z nowoczesną witalnością, wyznaczone jako jedna z pierwszych krajowych stref demonstracyjnych publicznego systemu usług kulturalnych. Jego kultura górska i morska, kultura Wielkiego Muru, kultura turystyczna i kultura ludowa są wyjątkowe, z różnorodnymi elementami kultury chińskiej i zachodniej, a także licznymi zabytkami kulturowymi rozsianymi po całym mieście.
Qinhuangdao zostało okrzyknięte „Ojczyzną kultury Wielkiego Muru”, „Ojczyzną kultury Guzhu”, „Ojczyzną muzyki instrumentów dętych i perkusyjnych” oraz „Ojczyzną poezji ludowej”. Kultura ludowa, taka jak taniec ludowy Changli Ground Yangge (taniec ludowy) oraz muzyka instrumentów dętych i bębnowych Funing, jest nadal prezentowana na całym świecie, podkreślając dziedzictwo kulturowe regionu. W Qinhuangdao co roku odbywa się Festiwal Błogosławieństwa Spojrzenia na Morze, Chiński Festiwal Miłości oraz Festiwal Kultury Morskiej. Duże produkcje aktorskie, takie jak „Jasny Księżyc nad Morzem”, „Yu Yan Qin Huang” i „Pieśń Guzhu”, mają swój własny, niepowtarzalny styl. Coraz bardziej aktywna jest wymiana kulturalna z Rosją, Koreą Południową i innymi krajami.
Pochodzenie nazwy
Nazwa Qinhuangdao nawiązuje do Dongshan (Wzgórza Wschodniego) w dzisiejszym dystrykcie Haigang, wzgórza zbudowanego z zwietrzałego granitu, o wysokości około 20 metrów i powierzchni mniejszej niż 1 kilometr kwadratowy. Dongshan, obecnie połączony z lądem, był prawdziwą wyspą nieco ponad 200 lat temu. Dopiero pod koniec XIX wieku, wraz z budową portu, wyspa połączyła się z lądem i stała się częścią lądu.
Qinhuangdao to starożytne miasto o długiej historii. Według legendy, jego nazwa pochodzi od imienia Qin Shi Huanga, który przejeżdżał przez nie podczas swojej inspekcji na wschodzie. W 215 roku p.n.e. Qin Shi Huang udał się na wschód do „Jieshi”, gdzie napisał „Inskrypcję Bramy Jieshi” i wysłał alchemika z plemienia Yan, Lu Shenga, na poszukiwanie nieśmiertelnych na morzu. Rozbił tu obóz, stąd nazwa Qinhuangdao („Wyspa Cesarza Qin”).
Nazwa Qinhuangdao po raz pierwszy pojawiła się w poemacie „Qinhuangdao” autorstwa Yang Ju w piątym roku panowania cesarza Yingzonga z dynastii Ming (1461), w którym znajdują się wersy: „Starożytne sale w oddali łączą się z eterycznymi chmurami, zrujnowane tarasy górują nad płynącymi wodami i szumiącymi strumieniami”.
W czternastym roku panowania dynastii Hongzhi (1501) „Yongping Prefecture Gazetteer” zawiera opis Qinhuangdao: „Qinhuangdao leży siedemdziesiąt li na wschód od powiatu Funing, z górą na morzu. Tradycja głosi, że Qin Shi Huang poszukiwał nieśmiertelnych i obozował tutaj”. Za panowania Wanli Jiang Yikuai przedstawił bardziej szczegółowy opis w „Chang'an Ke Hua” (Opowieści podróżnika ze stolicy): „Sześć li na południe od przełęczy (Shanhaiguan) znajduje się samotna góra, stojąca niezależnie nad morzem, otoczona wodą ze wszystkich stron, popularnie zwana Qinhuangdao… Mówi się, że kiedy Pierwszy Cesarz przybył do tej góry i zobaczył jeżyny, był zaskoczony i powiedział: „To jest rózga, której używał mój nauczyciel, ucząc mnie czytać”. Zsiadł z konia i skłonił się, a wszystkie jeżyny opadły ku ziemi, jakby w geście poddania, i tak pozostało do dziś. Na kamieniu widnieją odciski kopyt Pierwszego Cesarza, stąd nazwa Góra Qinhuang. Później często wspominano o niej w lokalnych gazeterach i poematach literackich. Za czasów dynastii Qing istniała również nazwa Qinwangdao („Wyspa Księcia Qin”). Nazwa Qinwangdao pojawiła się po raz pierwszy w ósmym roku panowania Kangxi w „Gazecie Powiatu Funing”, gdzie czytamy: „Qinwangdao, błędnie nazywane Qinhuangdao, leży siedemdziesiąt li na wschód od powiatu, otoczone wodą ze wszystkich stron, z wyspą pośrodku. Cesarz Taizong z dynastii Tang rozłożył tu obóz podczas swojej kampanii przeciwko Goguryeo, a jeżyny na wyspie pochyliły się. Mówi się, że książę Qin skłonił się i opadły”. Nazwa Qinwangdao związana jest z legendą o Li Shiminie, który przejeżdżał tędy podczas powrotu z wyprawy przeciwko Goguryeo. Od tego czasu, aż do czasów Republiki Chińskiej, lokalne gazetery i poematy literackie używały zarówno nazwy Qinhuangdao, jak i Qinwangdao.
Malownicze miejsca
W 2022 roku w Qinhuangdao znajdowały się 32 atrakcje turystyczne kategorii A, w tym 1 krajowy obszar krajobrazowy kategorii 5A, 17 krajowych obszarów krajobrazowych kategorii 4A, 8 krajowych obszarów krajobrazowych kategorii 3A i 6 krajowych obszarów krajobrazowych kategorii 2A. W 2024 roku miasto odwiedziło 89 457 200 turystów krajowych, co stanowi wzrost o 11,5%.
Lokalne specjały
Orzechy włoskie „Shimen” są duże, o cienkich skorupkach i pyszne, a ich uprawa w Lulong trwa już prawie 1000 lat. Już za czasów późnej dynastii Ming i wczesnej dynastii Qing „Orzechy włoskie Shimen” stały się znaną lokalną specjalnością, zyskując reputację „Orzechów włoskich Shimen – skarbu świata”. W grudniu 2009 roku „Orzechy włoskie Shimen” przeszły pozytywnie kontrolę w zakresie ochrony oznaczenia geograficznego produktu, prowadzoną przez Krajowe Biuro Kontroli Jakości.
Unikalna szerokość geograficzna 39°N i walory klimatyczne uczyniły z powiatu Changli w Qinhuangdao w prowincji Hebei region produkcji wysokiej jakości winogron o zasięgu krajowym. W 1983 roku wyprodukowano tu pierwszą butelkę wytrawnego czerwonego wina w Chinach. Wino Changli charakteryzuje się eleganckim i czystym aromatem oraz wykwintnym i zaokrąglonym smakiem. Changli może poszczycić się tytułami takimi jak „Miasto Chińskiego Wytrawnego Czerwonego Wina”, „Miasto Chińskich Winogrona” i „Miasto Chińskiego Wytrawnego Czerwonego Wina”. W 2019 roku Chińskie Stowarzyszenie Napojów Alkoholowych oficjalnie przyznało obszarowi produkcji wina Changli Jieshi Mountain tytuł „Mikroregionu Wina Chińskiego”.
Znane postacie
Miasta partnerskie
Od 2022 roku Qinhuangdao nawiązało stosunki gospodarcze i handlowe z ponad 170 krajami i regionami, a w mieście inwestuje ponad 20 firm z listy Fortune Global 500 oraz znane korporacje międzynarodowe. Miasto nawiązało przyjazne relacje wymiany i współpracy z ponad 20 miastami w takich krajach, jak Stany Zjednoczone, Włochy, Japonia, Korea Południowa i Republika Południowej Afryki.
Tytuły honorowe
Qinhuangdao otrzymało wiele tytułów honorowych, m.in.: Najpiękniejszego nadmorskiego miasta Chin, Dziesięciu Najlepszych Ekologicznych Miast Cywilizacyjnych, Najbardziej Przyjaznego Miasta w Północnych Chinach, Najlepszego Miasta Rekreacyjnego Chin, Najbardziej Troskliwego Miasta Chin, Najszczęśliwszego Miasta Chin, Narodowego Cywilizowanego Miasta i Narodowego Miasta Lasów.
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.