Qinhuangdao-stad
Qinhuangdao, afgekort als "Qin" en ook bekend als Gangcheng (Havenstad), is een stad op prefectuurniveau in de provincie Hebei, geclassificeerd als een grote stad van type II. De stad ligt in Noord-China, in het noordoostelijke deel van de provincie Hebei.
Qinhuangdao-stad
Qinhuangdao, afgekort als "Qin" en ook bekend als Gangcheng (Havenstad), is een prefectuurstad in de provincie Hebei en geclassificeerd als een grote stad van type II. De stad ligt in Noord-China, in het noordoosten van de provincie Hebei, aan de Bohai-zee in het zuiden, tegen het Yan-gebergte in het noorden, grenst aan Liaoning in het oosten en ligt dicht bij Beijing en Tianjin in het westen. Gelegen op het kruispunt van de twee belangrijkste economische zones van Noord- en Noordoost-China, neemt Qinhuangdao een centrale positie in binnen de economische ring rond de Bohai-zee. Het is een belangrijk functioneel gebied binnen de economische kring van de hoofdstad en een van de eerste open kuststeden. Qinhuangdao is door de Staatsraad aangewezen als een belangrijke knooppuntstad van de regio Beijing-Tianjin-Hebei, een moderne maritieme stad, een nationaal alomvattend transportknooppunt en een nationale toeristische bestemming aan de kust. Qinhuangdao omvat sinds 2025 vier districten en drie counties, met een landoppervlakte van 7.802 vierkante kilometer, een zeeoppervlakte van 1.805 vierkante kilometer en een permanente bevolking van 3.100.700. De stad is vernoemd naar Qin Shi Huang, de eerste keizer van de Qin-dynastie (221-206 v.Chr.), die hier tijdens zijn inspectiereis naar het oosten langskwam en mannen uitzond om op zee naar onsterfelijken te zoeken. Het is de enige stad in China die naar een keizerlijke titel is vernoemd. De stad ligt op 280 kilometer van Beijing, 240 kilometer van Tianjin en 380 kilometer van Shenyang. Vijf belangrijke nationale spoorlijnen komen hier samen: de Jingshan-, Jingqin-, Daqin-, Qinshen- en Shenshan-spoorlijnen. De Jinqin-hogesnelheidslijn, de Jing-Shen-snelweg, de Qinbin-snelweg, de Chengqin-snelweg, de Qinhuangdao-Shenyang-snelweg, de Jingqin-snelweg en de Qintang-snelweg doorkruisen het hele gebied. Het district Shanhaiguan is een nationaal bekende historische en culturele stad. De haven van Qinhuangdao is China's belangrijkste hubhaven voor het transport van kolen van noord naar zuid, met maritieme activiteiten die meer dan 130 landen en regio's omvatten. In oktober 2025 werd de stad uitgeroepen tot Nationale Voorbeeldstad voor Rechtsstaat. In 2025 bedroeg het bbp van de stad 220,04 miljard yuan, een stijging van 5,9% ten opzichte van het voorgaande jaar.
Geschiedenis
Artefacten die zijn opgegraven in de karstgrot bij de Wushan-aapmensvindplaats in Lulong County bewijzen dat mensen het Qinhuangdao-gebied al 500.000 tot 600.000 jaar geleden bewoonden. De neolithische vindplaats Xiaomaoshan in Mengjiang Town, Shanhaiguan District, en de neolithische vindplaats Jiangjuntai in Gaojianzhuang, Shanhaiguan District, tonen verder aan dat de voorouders van Qinhuangdao tijdens het Neolithicum al relatief geavanceerde productiemiddelen beheersten en een vrij hoog cultureel niveau hadden bereikt.
Volgens schriftelijke bronnen is de vroegste plaatsnaam die in het Qinhuangdao-gebied voorkomt Jieshi, vermeld in de "Yu Gong" (Tribute van Yu), dat tot Jizhou behoorde. Het Qinhuangdao-gebied, gelegen in de oude Jieshi-regio, maakte tijdens de Shang-dynastie (ca. 1600-1046 v.Chr.) deel uit van de welvarende staat Guzhu, waarvan de hoofdstad zich bevond nabij de huidige stad Lulong. Na de val van de Shang-dynastie kwam Guzhu onder het bewind van de Zhou-dynastie (1046-256 v.Chr.). In 664 v.Chr. veroverde de staat Qi Guzhu, waarmee een einde kwam aan het bestaan van deze oude staat na meer dan 1100 jaar. Guzhu was een oude staat in het noordoosten van China.
Van de Hongshan-cultuur en de Shang-clan 6000 jaar geleden tot de Ming-dynastie (1368-1644) in 1381, een periode van meer dan 4000 jaar, behoorde het gebied Qinhuangdao consistent tot Liaoxi. De aanleg van de Shanhaiguan-pas tijdens de Ming-dynastie scheidde Qinhuangdao van het noordoosten, maar cultureel gezien bleef het deel uitmaken van de culturele invloedssfeer van Noordoost-Liaoxi.
Tijdens de Shang- en Zhou-dynastieën vormde het gebied de centrale regio van de staat Guzhu. Tijdens de Periode van de Lente en de Herfst (770-476 v.Chr.) veroverde de staat Jin de Fei-stam, waarna de Fei naar de staat Yan vluchtten en daar de staat Feizi stichtten. Tijdens de Periode van de Strijdende Staten (475-221 v.Chr.) behoorde dit gebied tot het district Liaoxi van de staat Yan. Tijdens de Qin- en Han-dynastieën was Qinhuangdao een belangrijke doorgang voor keizerlijke reizen naar het oosten en een strategisch betwiste militaire locatie. Qin Shi Huangs vierde inspectiereis naar het oosten bracht hem naar Jieshi, waar hij de Jieshi-poort liet graveren. Hij stuurde de Yan-alchemisten Lu Sheng, Han Zhong, Hou Gong en Shi Sheng eropuit om op zee te zoeken naar onsterfelijken en het elixer van onsterfelijkheid, waaraan Qinhuangdao zijn naam te danken heeft.
Tijdens de Periode van de Lente en de Herfst en de Periode van de Strijdende Staten behoorde het gebied tot het grondgebied van Yan. Het Fei-volk vluchtte naar Yan en werd als leengoed bevoegd in het noordwesten van de huidige stad Lulong, waarmee ze een markgraafschap stichtten dat het rijkste gebied van de staat Yan werd.
Nadat Qin Shi Huang China had verenigd en het rijk in zesendertig commanderies had verdeeld, behoorde dit gebied tot de commanderie Liaoxi.
Tijdens de Westelijke Han-dynastie (206 v.Chr. – 9 n.Chr.) behoorde het gebied tot Youzhou. Het noordelijke deel van Funing en Qinglong behoorde tot het district Beiping. Ten westen van Funing werd een districtszetel in Licheng gevestigd; Lulong, Changli en het stedelijk gebied van Qinhuangdao behoorden tot het district Liaoxi; ten noorden van Lulong werd een districtszetel in Feiru gevestigd, en nabij Changli werd een districtszetel in Lei gevestigd.
Van de Oostelijke Han-dynastie (25-220 n.Chr.) tot en met de Drie Koninkrijken Wei (220-265) en de Westelijke Jin-dynastie (265-316) behoorde Qinhuangdao tot het district Liaoxi in Youzhou. Tijdens de Oostelijke Han-dynastie werd een districtszetel van Feiru ten noorden van de stad Lulong gevestigd, en een districtszetel van Linyu in Yuguai in Funing. Het westelijke deel behoorde tot het district Feiru en het oostelijke deel tot het district Linyu. Tijdens de Drie Koninkrijken Wei werd een districtszetel van Feiru ten noorden van Lulong gevestigd, en de districtszetel van Liaoxi en Yangle ten oosten van de stad. Tijdens de Westelijke Jin-dynastie lagen de districtszetel en de districtszetel van Yangle ten oosten van de stad, een districtszetel van Feiru ten noorden van Lulong, een garnizoen van Linyu in Yuguai, en het noordelijke deel van Lulong en het grootste deel van Qinglong behoorden tot het district Feiru, terwijl het westelijke deel van Changli tot het district Haiyang behoorde en de rest tot het district Yangle.
Tijdens de periode van de Oostelijke Jin en de Zestien Koninkrijken (317-439) maakte het gebied achtereenvolgens deel uit van het Voormalige Yan, het Voormalige Qin, het Latere Yan en het Noordelijke Yan, alle onder het bevel van het district Liaoxi, met de zetel van het district ten westen van de stad Funing. Tijdens de Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën (420-589) behoorde het gebied tot Pingzhou. Tijdens de Noordelijke Wei-dynastie (386-534) werden de zetels van het district Pingzhou, het district Liaoxi en het district Feiru ten noorden van de stad Lulong gevestigd, terwijl de zetels van het district Beiping en het district Xinchang in Lulong lagen; de zetel van het district Yangle lag ten westen van Funing. Tijdens de Oostelijke Wei (534-550) bleven de zetels van het district Pingzhou en het district Liaoxi ten noorden van Lulong liggen, werden de provinciale en districtszetels in één stad samengevoegd en lag de zetel van het district Beiping in Lulong. Tijdens de Noordelijke Qi-dynastie (550-577) lag de provinciale zetel ten noorden van de stad Lulong, de commanderiezetel bevond zich in Lulong zelf, met de districten Feiru en Xinchang onder haar jurisdictie.
De Sui-dynastie (581-618) verenigde de Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën en verdeelde het rijk in zevenenvijftig commanderies. Het gebied Qinhuangdao werd door de huidige Dai-rivier en Yuguai in een oostelijk en westelijk deel gesplitst: de oostelijke helft en Qinglong behoorden tot het district Liucheng van de commanderie Liaoxi, met de commanderie en districtszetel nabij de huidige stad Chaoyang in de provincie Liaoning; de westelijke helft behoorde aanvankelijk tot Pingzhou, dat de districten Xinchang en Feiru bestuurde. In het zesde jaar van de regering van Kaihuang (586) werd Feiru samengevoegd met Xinchang, en in het achttiende jaar van Kaihuang (598) werd het hernoemd tot Lulong, met de commanderie en districtszetel in de huidige stad Lulong.
Tijdens de Tang-dynastie (618-907) was het gebied verdeeld over twee prefecturen. Ten westen van Yuguai lag Pingzhou in het district Hebei; in de vroege Tang-periode was dit het district Beiping, dat in het tweede jaar van de Wude-regering (619) werd omgedoopt tot Pingzhou, met als zetel de huidige stad Lulong. Het bestuurde de districten Feiru (met zetel in Lulong) en Linyu (met zetel in Yuguai in Funing). In datzelfde jaar werd Feiru hernoemd tot Lulong en werd het district Funing opgericht (met zetel in Funing). In het zevende jaar van Wude werden de districten Linyu en Funing opgeheven en samengevoegd tot Lulong. In het vijftiende jaar van de Zhenguan-regering (641) werd Linyu opnieuw opgericht en in het tweede jaar van Wanshuitongtian (697) hernoemd tot Shicheng. In het tweede jaar van de regering van Tianbao (742) werd Pingzhou hernoemd tot Beiping Commandery, en in het eerste jaar van Qianyuan (758) kreeg het zijn oorspronkelijke naam terug: Pingzhou. Van het tweede jaar van Kaiyuan (714) tot het tweede jaar van Tianbao (743) was het Protectoraat Andong gevestigd in de stad Lulong, dat in het tweede jaar van Tianbao (743) werd vervangen door het Leger van Lulong. Het gebied ten oosten van Yuguai en ten noorden van de Grote Muur behoorde tot het district Liucheng van Yingzhou, in het district Hebei, met de prefectuur en de districtszetel nabij de huidige stad Chaoyang in de provincie Liaoning. Het huidige Yuguai was de garnizoensstad Yuguai.
Tijdens de periode van de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken (907-960) behoorde dit gebied tot Yingzhou en Pingzhou. Tijdens de Liang- en Tang-dynastieën werden de zetels van Pingzhou en Lulong County gevestigd in de stad Lulong. In het derde jaar van de regering van Tongguang (925) bezetten de Khitan Yingzhou, Pingzhou en andere prefecturen. Tijdens de Latere Jin-, Latere Han- en Latere Zhou-dynastieën was het gebied in handen van de Khitan, die hun dynastie later hernoemden tot Liao.
Tijdens de Liao-dynastie (907-1125) behoorde het gebied ten westen van de Yuguai-rivier en de Dai-rivier tot het Nanjing-district, met de districtszetels Pingzhou en Lulong in de stad Lulong en het Liaoxing-leger daar gestationeerd; de districtszetels Yingzhou en Guangning bevonden zich in de stad Changli met het Linhai-leger; de districtszetel Wangdu lag ten zuiden van Lulong; de stad Funing heette toen nog Xin'an Town. Yingzhou en alle omliggende districten vielen onder Pingzhou. Het gebied ten oosten van de Yuguai-rivier en de Dai-rivier en ten noorden van de Grote Muur behoorde tot het Zhongjing-district, met de districtszetels Qianzhou en Qianmin in Shanhaiguan en het Xingshan-leger; de districtszetels Runzhou en Haiyang in Haiyang Town in Funing met het Haiyang-leger.
Nadat de Jin-dynastie (1115-1234) de Liao-dynastie had veroverd, werd het huidige Qinhuangdao-gebied Jin-territorium. Het gebied ten westen van de Yuguai-rivier en de Dai-rivier behoorde tot Pingzhou, onderdeel van het Zhongdu-district. De zetels van Pingzhou en Lulong County lagen in de stad Lulong, waar ook het Xingping-leger was gestationeerd. In de vroege Jin-dynastie bleef Changli de zetel van Guangning County; in het negenentwintigste jaar van de Dading-regering (1189) werd deze hernoemd tot Changli County. In datzelfde jaar werd Xin'an Town verheven tot Funing County (met de huidige stad Funing als zetel). Wangdu County, dat al sinds de Liao-dynastie bestond, bleef behouden en werd in het zevende jaar van de Dading-regering (1167) hernoemd tot Haishan County. Het gebied ten oosten van de Yuguai-rivier en de Dai-rivier en ten noorden van de Grote Muur behoorde tot Ruizhou, onderdeel van het Beijing-district, met Haiyang Town in Funing als zetel van Haiyang County en Shanhaiguan als Qianmin Town.
Tijdens de Yuan-dynastie (1271-1368) behoorde het gebied ten westen van Yuguai en de Dai-rivier tot Pingzhou in de provincie Zhongshu. In het tiende jaar van de Yuantaizu-regering (1215) werd het Xingping-leger van Pingzhou gereorganiseerd tot de prefectuur Xingping. In het eerste jaar van de Zhongtong-regering (1260) werd de prefectuur Xingping verheven tot het Pingluan-district. In het vierde jaar van de Dade-regering (1300), vanwege de frequente overstromingen in het gebied, werd het Pingluan-district hernoemd tot Yongping-district, met de districtszetel en de zetel van Lulong County in het huidige Lulong. In het tweede jaar van de Zhiyuan-regering (1265) werden Funing (met de zetel in het huidige Funing) en Haishan (voormalige zetel van Haishan County) samengevoegd tot Changli County (met de zetel in het huidige Changli). Een jaar later werd Changli County opgeheven en werden Funing County en Haishan County opnieuw opgericht. In het vierde jaar van Zhiyuan (1267) werden Funing en Haishan opnieuw samengevoegd met Changli County. In het zevende jaar van Zhiyuan (1270) werd Funing County opnieuw opgericht en werden Changli en Haishan weer samengevoegd met Funing. In het twaalfde jaar van Zhiyuan werd Changli County opnieuw opgericht. Het gebied ten oosten van Yuguai en de Dai-rivier en ten noorden van de Grote Muur behoorde tot het Daning-district van de provincie Liaoyang, waarbij het zuidelijke deel werd bestuurd door de militaire hoofdcommissie van Ruizhou en een Daning Haiyang-garnizoen was gevestigd in Haiyang Town; het noordelijke deel behoorde tot Lushan County.
In de vroege Ming-dynastie (1368-1644) was het gebied het Yongping-district, dat ondergeschikt was aan de provincie Shandong. In het tweede jaar van de regering van Hongwu (1369) werd het hernoemd tot Pingluan-district en overgeheveld naar de provincie Beiping. In het vierde jaar van de regering van Hongwu (1371) werd het hernoemd tot prefectuur Yongping en werd de prefectuurzetel gevestigd. In het negentiende jaar van de regering van Yongle (1421) werd het direct onder de keizerlijke hoofdstad geplaatst. De prefectuur bestuurde de districten Lulong, Changli en Funing binnen het huidige Qinhuangdao-gebied, met alle districtszetels op hun huidige locaties. In die tijd strekte het rechtsgebied van Funing zich oostwaarts uit tot voorbij Shanhaiguan en noordwaarts tot het zuidelijke deel van Qinglong County. In het vierde jaar van de regering van Hongwu werd de Yongping-garde ten zuiden van de prefectuurzetel opgericht en de Shanhai-garde in Shanhaiguan. In het eerste jaar van Yongle (1403) werd de Funing-garde opgericht ten noorden van de stad Funing, en de Dongs-garde ten noordoosten van de prefectuurhoofdstad. Deze laatste fuseerde later met de nieuw opgerichte Lulong-garde ten zuiden van de prefectuurhoofdstad, die op haar beurt fuseerde met de Yongping-garde. In het derde jaar van de regering van Longqing (1569) werden de Yanheying-route, de Taitouying-route, de Shimenhai-route en de Shanhaiguan-route toegevoegd. Alle routes stonden onder het bevel van de opperbevelhebber van Jizhou en werden bemand door regionale commandanten.
Tijdens de Qing-dynastie (1644-1912) behoorde Qinhuangdao tot de prefectuur Yongping van het district Tongyong in de provincie Zhili, met Lulong als prefectuurzetel. De prefectuur omvatte de districten Lulong, Changli en Funing, die alle drie hun huidige zetel hadden. In het tweede jaar van de regering van Qianlong (1737) werd Linyu County opgericht in Shanhaiguan en werd het gebied ten oosten van de Shen-rivier in Funing overgedragen aan Linyu County. Het oostelijke deel van het huidige autonome district Qinglong Mantsjoe behoorde tot Linyu County, het centrale deel tot Funing County en het westelijke deel tot Qian'an County. In de vroege Qing-dynastie was er een vice-opperbevelhebber van Shanhaiguan gestationeerd, wat tot het einde van de dynastie bleef. Ook de Shanhai-garde en de Funing-garde bleven bestaan. In het eerste jaar van de regering van Shunzhi (1644) werd een opperbevelhebber van het garnizoen van Shanhaiguan aangesteld, en het geassocieerde garnizoen van Taitouying werd gestationeerd aan de Shanhaiguan-route, de Shimenhai-route en de Yanheying-route, elk met een eigen regionale commandant. In het zesde jaar van Shunzhi (1649) werd de opperbevelhebber van Shanhaiguan vervangen door een vice-commandant; de mobiele eenheid van het Shanying-bataljon werd vervangen door de geassocieerde vice-commandant van Shanying; de vice-commandant van Yiyuankou werd vervangen door een luitenant; de vice-commandant van Taitouying werd vervangen door een kapitein, die later werd benoemd tot drilofficier; de regionale commandanten van de Shanhaiguan-route en de Shimenhai-route werden vervangen door kapiteins; de regionale commandant van Huangtuling werd vervangen door een drilofficier; en de regionale commandant van de Yanheying-route werd vervangen door een majoor van het garnizoen. In het zevende jaar van Shunzhi (1650) werd de Funing Garde samengevoegd met de Shanhai Garde, en in het tweede jaar van Qianlong werd de Shanhai Garde afgeschaft. In het negende jaar van Shunzhi (1652) werd de ondercommandant van de Shanhaiguan Garde ondergebracht bij het Shanying Commando, en in het dertiende jaar van Shunzhi werd een kapitein van de Puheying Garde aangesteld. In het drieëntwintigste jaar van de Daoguang-regering (1843) werd de kapitein van de Shanhaiguan Garde vervangen door een officier van de mobiele strijdkrachten, en in het achtentwintigste jaar van Daoguang (1848) werd hij overgeplaatst naar de prefectuur Yongping. In het vierentwintigste jaar van de Guangxu-regering (1898) verzocht minister van Mijnbouw Zhang Yi de troon om Qinhuangdao als handelshaven te openen, waarna geleidelijk aan kades voor kolentransport werden aangelegd. Vanaf dat moment ontwikkelde de economie van Qinhuangdao zich snel.
Na de oprichting van de Republiek China werd Lulong County opgeheven, terwijl de prefectuur Yongping, Changli County, Funing County en Linyu County behouden bleven en alle onder het bestuur van de provincie Zhili vielen. In het derde jaar van de Republiek (1914) werd Lulong County hersteld, de prefectuur Yongping opgeheven en werden Lulong County, Changli County, Funing County en Linyu County ondergebracht bij het Jinhai-district van de provincie Zhili, met alle districtszetels op hun huidige locaties en dezelfde jurisdicties als in de Qing-dynastie. In het zeventiende jaar van de Republiek (1928) werd het Jinhai-district opgeheven, de provincie Zhili werd hernoemd tot provincie Hebei en de vier districten kwamen onder het directe bestuur van de provincie Hebei te vallen. Het jaar daarop werd een administratief bureau van Doesjan opgericht in de stad Shuangshanzi in Qinglong ter voorbereiding op de oprichting van Qinglong County. In het tweeëntwintigste jaar van de Republiek (1933) werd Qinglong County formeel opgericht in Dazhangzi Town (het huidige Qinglong Town), waarbij het overgrote deel van het gebied ten noorden van de Grote Muur, afkomstig uit Qian'an County en de districten Funing en Linyu, werd overgedragen aan Qinglong County, dat onder de provincie Rehe viel. In datzelfde jaar, na de ondertekening van het Verdrag van Tanggu, werd het gebied een zogenaamde "gedemilitariseerde zone".
In het vierentwintigste jaar van de Republiek (1935) werd de marionettenregering "Anticommunistische Autonome Regering van Oost-Hebei" opgericht in Tongxian, en de districten Lulong, Changli, Funing en Linyu werden onder haar jurisdictie geplaatst, waarna achtereenvolgens marionettenregeringen werden opgericht. Vanaf het eenendertigste jaar van de Republiek (1942) tot de bevrijding heerste er een dualistisch regime in het gebied. De Chinese Communistische Partij leidde de bevolking bij de oprichting van het anti-Japanse basisgebied Ji-Re-Liao, dat continu zijn macht uitbreidde, de vijand aanviel, een nationale revolutionaire oorlog voerde, de Jingfeng-spoorlijn naar het noordoosten bedreigde en diende als basis voor de opmars naar het noordoosten. In het eenendertigste jaar van de Republiek (1942) werden het gezamenlijke districtsbestuur Qing-Fun-Lin-Sui-Ling en het gezamenlijke districtsbestuur Qian-Lu-Fun-Chang opgericht als anti-Japanse democratische regimes. In 1943 werden deze twee gezamenlijke districtskantoren gereorganiseerd tot het gezamenlijke district Qing-Ling-Sui, het gezamenlijke district Lin-Fun-Chang, het gezamenlijke district Qian-Lu-Fun-Chang en het gezamenlijke district Chang-Le. Het jaar daarop werd het zuidelijke districtskantoor van Fun-Chang opgericht. In april van hetzelfde jaar werd het gezamenlijke district Qian-Lu-Fun-Chang gereorganiseerd tot het gezamenlijke district Lu-Fun-Chang, waarbij het district Qian'an werd afgescheiden. Tegen het einde van het jaar werd het gereorganiseerd tot het gezamenlijke district Lu-Fun-Chang-Qing. In september van het vierendertigste jaar van de Republiek (1945), na de overwinning in de oorlog tegen Japan, werden de gezamenlijke districten afgeschaft en werd het oorspronkelijke districtsysteem hersteld. Het partijcomité en de regering van het district Qinglong werden gevestigd in Qinglong Town; het partijcomité en de regering van het district Funing in Shenhe; het partijcomité en de regering van het district Linyu in Shanhaiguan, later verplaatst naar Haiyang Town in Funing; Het partijcomité en de regering van Changli County waren gevestigd in Huangdaozhuang in Changli; en het partijcomité en de regering van Lulong County in de stad Lulong, die later uit de provinciehoofdstad verhuisde. In november van het vierendertigste jaar van de Republiek (1945) vielen nationalistische troepen de bevrijde gebieden binnen en werden achtereenvolgens marionettenregeringen opgericht in Shanhaiguan voor Linyu County, in de stad Funing voor Funing County, in de stad Changli voor Changli County en in de stad Lulong voor Lulong County. Met uitzondering van Qinglong, dat tot de provincie Rehe behoorde, vielen alle andere districten onder de jurisdictie van de provincie Hebei.
Op 27 november 1948 werd Qinhuangdao bevrijd. In diezelfde maand werd de stad Qinyu gesticht in Qinhuangdao, die het Shanhaiguan-kantoor, het Eerste District (het huidige Haigang-district ten zuiden van de spoorlijn), het Tweede District, het Derde District (het huidige Haigang-district ten noorden van de spoorlijn, oostelijke en westelijke delen), het Hai Bin-district en het Shangzhuangtuo-district bestuurde. In maart 1949 besloot de hogere autoriteit om Shanhaiguan tot stad te verheffen en onder de provincie Liaoxi te plaatsen; tegelijkertijd werd Qinyu omgedoopt tot Qinhuangdao, een door de provincie bestuurde stad in de provincie Hebei.
In april 1984 werd Qinhuangdao door de Staatsraad aangewezen als een van de 14 kuststeden in China die verder zouden worden opengesteld.
In 1990 diende het Qinhuangdao Maritiem Sportterrein als openluchtlocatie voor de Aziatische Spelen van Peking, waar zeilwedstrijden werden gehouden.
In 2008 organiseerde Qinhuangdao met succes Olympische evenementen als mede-gaststad van de Olympische Spelen van 2008 in Peking.
Administratieve afdelingen
Afdelingsgeschiedenis
In november 1948 werden de stad Qinyu (inclusief Qinhuangdao, Shanhaiguan en Beidaihe) en de stad Changli (hoofdstad van het speciale district Tangshan) opgericht. Het district Linyu werd opgericht in de plaats Haiyang in Funing, het district Funing in de stad Funing en het district Lulong in de stad Lulong, alle drie onder het speciale district Tangshan van de provincie Hebei.
In maart 1949 werd Shanhaiguan overgeheveld naar de provincie Liaoxi en opgericht als de stad Shanhaiguan; de stad Qinyu werd hernoemd tot Qinhuangdao, een door de provincie bestuurde stad in de provincie Hebei. In juni werd de stad Changli opgeheven en samengevoegd met het district Changli. In juli werd het district Qingping overgeheveld naar het district Qinglong, dat ondergeschikt was aan de provincie Rehe.
In november 1952 werd de stad Shanhaiguan opgeheven en opgenomen in de stad Qinhuangdao.
In juli 1954 werd Linyu County opgeheven en opgenomen in Funing County.
In januari 1956 werd de provincie Rehe opgeheven en werd Qinglong County ondergebracht bij het speciale district Chengde van de provincie Hebei.
In april 1958 werd de stad Qinhuangdao omgevormd van een provinciaal bestuursgebied tot het speciale district Tangshan. In november van hetzelfde jaar werd Funing County bij Qinhuangdao gevoegd, en het gebied ten westen van de Yang-rivier in Funing County en Lulong County werd bij Changli County gevoegd. In datzelfde jaar werd het kantoor van het speciale district Tangshan verplaatst van Changli naar Tangshan.
In mei 1961 werden de oorspronkelijke bestuurlijke eenheden van de stad Qinhuangdao, het district Funing, het district Changli en het district Lulong hersteld, en vielen ze alle onder het speciale district Tangshan van de provincie Hebei.
In 1963 werden vijf districten afgescheiden van Qinglong County om Kuancheng County te vormen, terwijl Qinglong County onder het speciale district Chengde bleef vallen.
Op 15 mei 1983 werd de prefectuur Tangshan opgeheven en vervangen door een systeem waarbij steden en districten onder het bestuur van de stad vielen. De districten Funing, Changli, Lulong en Qinglong werden ondergebracht bij de stad Qinhuangdao.
In mei 1987 werd, met goedkeuring van de Staatsraad, het autonome district Qinglong Mantsjoe formeel opgericht.
In juli 2015 werd, met goedkeuring van de Staatsraad, het district Funing opgericht in de stad Qinhuangdao. De plaatsen Shimenhai, Zhucao Camp en Du werden overgeheveld naar het district Haigang, en Niutouai werd overgeheveld naar het district Beidaihe.
In september 2016 werd, met goedkeuring van de Staatsraad, de Beidaihe Demonstratiezone voor Innovatie in de Levens- en Gezondheidszorgsector opgericht, de eerste nationale demonstratiezone voor innovatie in de levens- en gezondheidszorgsector in China.
Afdelingsoverzicht
In 2022 omvatte de stad Qinhuangdao 4 gemeentelijke districten (Haigang, Shanhaiguan, Beidaihe en Funing), 2 provincies (Changli en Lulong) en 1 autonome provincie (Qinglong Manchu Autonomous County). Qinhuangdao beschikt over de nationale economische en technologische ontwikkelingszone Qinhuangdao, de nationale regionale economische zone Qinhuangdao en het nieuwe district Beidaihe, een district op vice-departementaal niveau. Het gemeentebestuur van Qinhuangdao is gevestigd aan Cuichaostraat 1 in het district Haigang.
Geografische omgeving
Locatie en grenzen
Qinhuangdao ligt in het noordoosten van de provincie Hebei, aan de zuidkant aan de Bohai-zee, in het noorden tegen het Yan-gebergte, in het oosten aan Liaoning en in het westen dicht bij Beijing en Tianjin. De stad bevindt zich op het kruispunt van de twee belangrijkste economische zones van Noord-China en Noordoost-China, in het centrale deel van de economische ring rond de Bohai-zee, tussen 39°24′–40°37′N breedtegraad en 118°33′–119°51′O lengtegraad. In het noordoosten grenst de stad aan de districten Suizhong en Jianchang van de stad Huludao in de provincie Liaoning en aan de stad Lingyuan van de stad Chaoyang. In het noordwesten grenst de stad aan het autonome district Kuancheng Manchu van de stad Chengde in de provincie Hebei. In het westen grenst de stad aan de vier districten en steden Luanzhou, Qian'an, Qianxi en Luannan van de stad Tangshan. In het zuiden grenst het aan de Bohai-zee. Het ligt op 280 kilometer van Peking, 240 kilometer van Tianjin, 380 kilometer van Shenyang en 101 zeemijl van Dalian. Het landoppervlak bedraagt 7.802 vierkante kilometer en het zeeoppervlak 1.805 vierkante kilometer.
Topografie en landvormen
De stad Qinhuangdao ligt in het heuvelachtige gebied aan de oostkant van het Yan-gebergte en de voetvlakte. Het terrein loopt van noord naar zuid af en vormt een overgang van noordelijke berggebieden naar lagere heuvelgebieden, intermontane bekkengebieden, alluviale vlaktes en kustvlaktes. Het noordelijke berggebied ligt binnen het autonome district Qinglong Mantsjoe, met pieken van meer dan 1000 meter hoog, waaronder de berg Du en de berg Zu. De tektonische eenheid van Qinhuangdao behoort tot het Sino-Koreaanse Paraplatform, de Yanshan-plooigordel en een deel van de Noord-Chinese breukdepressie. Het westelijke deel, begrensd door de Qinglong-Luanxian-breuk, behoort tot het oostelijke deel van de Malanyu-anticline, inclusief de Zunhua-koepelplooi en de Jixian-concave plooi; het oostelijke deel behoort tot de Shanhaiguan-platformopheffing, begrensd door de Gu'an-Changli-breuk. Het zuidelijke deel behoort tot het Nanbao-gedeelte van de Huanghua-platformdepressie. De stratigrafische ontsluitingen binnen de stad zijn vrij compleet, met alle formaties van het Archeïcum tot het Cenozoïcum aan de oppervlakte, met uitzondering van de Boven-Ordovicische, Onder-Carboon- en Midden- en Onder-Trias-series.
Klimaat
Qinhuangdao heeft een warm gematigd semi-vochtig continentaal moessonklimaat. Door de sterke invloed van de oceaan is de lente droog met weinig regen, de zomer warm zonder extreme hitte, de herfst koel met veel zon en de winter lang zonder strenge kou. De gemiddelde jaartemperatuur in de stad is 11,1 °C, met een gemiddelde maximumtemperatuur van 24,8 °C en een gemiddelde minimumtemperatuur van -8,9 °C. De gemiddelde jaarlijkse neerslag bedraagt 602,3 millimeter en de gemiddelde jaarlijkse relatieve luchtvochtigheid is 61%. Het aantal zonuren per jaar varieert van 2.500 tot 3.000 en de gemiddelde jaarlijkse windsnelheid ligt tussen 1,1 en 2,6 meter per seconde.
Natuurlijke hulpbronnen
Waterbronnen
De riviersystemen binnen Qinhuangdao behoren tot het Luan-riviersysteem en de verschillende riviersystemen van de oostkust van Hebei. De stad telt 50 rivieren met een stroomgebied van meer dan 50 vierkante kilometer, waarvan 23 grotere rivieren een stroomgebied van meer dan 100 vierkante kilometer hebben. De Luan-rivier stroomt door Lulong County en langs de westelijke en zuidelijke grenzen van Changli County, en mondt uit in de Bohai-zee bij Douwangbu in Laoting County, Tangshan, en Liutaizhuang in Changli County, Qinhuangdao. De rivier is 64,3 kilometer lang binnen de stadsgrenzen en heeft een stroomgebied van 3.934,9 vierkante kilometer. De Qinglong-rivier, een zijrivier van de Luan, is 265 kilometer lang binnen de stadsgrenzen en heeft een stroomgebied van 6.267 vierkante kilometer.
Biologische hulpbronnen
De vegetatie van Qinhuangdao behoort tot het type warm gematigd naald- en loofbos, bestaande uit zowel natuurlijke als gecultiveerde vegetatie. De vegetatiestructuur is complex en divers, met momenteel 159 families, 552 geslachten en 1424 soorten hogere planten die in de stad voorkomen.
De fauna van het Qinhuangdao-gebied behoort tot de diergroep van gematigde bossteppe-landbouwgebieden. Het hele gebied ligt in de overgangszone tussen Noordoost-Azië en Oost-Azië en kent relatief rijke diersoorten, met name als belangrijke tussenstop voor trekvogels. Zoogdieren: 6 orden, 11 families en meer dan 60 soorten, waaronder middelgrote zoogdieren zoals de luipaardkat, de varkensdas en de wilde das; kleine zoogdieren zijn onder andere de noordoostelijke egel, de Siberische wezel, de gestreepte hamster en de Chinese gestreepte hamster. De luipaardkat is een beschermde landdiersoort van klasse II op nationaal niveau. Vogels: 503 wilde vogelsoorten zijn in de stad geregistreerd (met jaarlijks meer dan 420 waarneembare soorten), behorend tot 20 orden en 56 families. Eenendertig soorten staan op de lijst van nationale beschermingsklasse I, waaronder de Baers duikeend, Pallas' zeearend, zeearend, Stellers zeearend, grote bonte arend, keizerarend, vale gier, steenarend, sakervalk, grote trap, Dalmatische pelikaan, grote witte pelikaan, Siberische kraanvogel, witnekkraanvogel, roodkroonkraanvogel, kapkraanvogel, lepelbekstrandlopertje, Nordmanns groenpootruiter, Saunders' meeuw, relikwiemeeuw, geschilderde ooievaar, zwarte ooievaar, oosterse witte ooievaar, glansibis, zwartgezichtlepelaar, Chinese zilverreiger, Pallas' gors, geelborstgors, Chinese kuifstern en geschubde zaagbek. Eenennegentig soorten staan op de lijst van nationale beschermingsklasse II. Het totale aantal vogelsoorten in de stad vertegenwoordigt 34% van de 1491 soorten die landelijk voorkomen. Reptielen: 2 orden, 5 families en meer dan 10 soorten, voornamelijk gekko's, grashagedissen, renslangen en rattenslangen. Amfibieën: 7 soorten, waarvan de pad en de zwartgevlekte kikker het talrijkst zijn. Vissen: 17 families en 44 soorten, met zoetwatervissen die vooral voorkomen als kroeskarper, ayu, harder, gewone karper, Abbottina en steenmoroko.
Qinhuangdao telt in totaal 138 plantenfamilies en 1.323 plantensoorten, waarvan meer dan 1.000 soorten van economisch belang zijn. Deze zijn ingedeeld in 12 categorieën op basis van economisch gebruik. Volgens de nationale inventarisatie van bossen, graslanden en wetlands uit 2022 bedraagt het totale bosoppervlak van de stad 279.900 hectare, wat neerkomt op 35,88% van het totale landoppervlak. Op basis van de gemiddelde groei bedroeg het bosoppervlak van Qinhuangdao in 2022 284.000 hectare, met een bosdekking van 36,4% en een houtvoorraad van 4.770.000 kubieke meter. De stad heeft zeven staatsbosbouwbedrijven: Dushan, Zushan, Shanhaiguan, Haibin, Bohai, Pingshizhuang en Tuanlin. In 2023 bedroeg het totale beheerde areaal van de staatsbosbouwbedrijven 27.930,25 hectare, waarvan 21.510,65 hectare bos. In 2023 bedroeg het areaal voor de teelt van zaailingen in de stad 1.287 hectare, met als belangrijkste zaailingsoorten populier, kastanje, Chinese den, Chinese geleerdenboom, zwarte den, spar, plataan, pruikenboom, es, esdoorn, Sichuanpeper, goudbladige iep, esdoorn, zijdeboom, zonnepruim, paarsbladige pruim, bloeiende amandel, Chinese honingklaver, ginkgo, walnoot, kers, druif, iep, wilg, fakkelboom en lagerstroemia.
Houtsoorten: meer dan 40 variëteiten, voornamelijk gebruikt voor de bouw, meubels en gereedschap. Belangrijkste soorten zijn onder andere Chinese den, Noord-Chinese lariks, Chinese levensboom, populier, wilg, eik, berk, bergpopulier, iep, esdoorn, linde, robinia en haagbeuk. Fruitboomsoorten: meer dan 300 gecultiveerde en wilde variëteiten, met als belangrijkste gecultiveerde soorten appel, peer, perzik, druif, kastanje, walnoot en jujube, en als belangrijkste wilde soorten hazelaar, bergabrikoos, kiwi en wilde jujube. Opmerkelijke kwaliteitsvariëteiten zijn onder andere de Qinglong Longfu-appel, de Lulong Shimen-walnoot, de Funing Funing-appel, de Changli Jieshi-druif, de Shanhaiguan Tiangong-kers en de Qinglong-kastanje. Ecologische bossoorten: waaronder windsingels, bossen met een specifiek doel en bossen voor bodem- en waterbehoud, voornamelijk populier, wilg, robinia, Liaodong-eik, Chinese iep, duindoorn, erwtenstruik, lespedeza, spirea, bergroos, bergabrikoos en kers. Weideplanten: meer dan 500 variëteiten, met grassen en peulvruchten als meest voorkomende, gevolgd door composieten, rozen, munt en mosterd. Vezelplanten: meer dan 140 variëteiten. Brouwplanten: meer dan 90 variëteiten. Olieplanten: meer dan 100 variëteiten. Aromatische planten: meer dan 90 variëteiten. Tannineplanten: meer dan 80 variëteiten. Sierplanten: bijna 100 variëteiten. Geneeskrachtige planten: meer dan 1000 variëteiten. Vitamineplanten: duindoorn, roos, kiwi, wilde jujube en dadelpruim. Nectarproducerende planten: valse acacia, vitex, wilde jujube, kleinbladige linde, lespedeza, elsholtzia en bergroos. Eetbare planten en paddenstoelen: adelaarsvaren, lelie, judasoor, paddenstoel, daglelie en bloemknoppen.
De zeewateren van Qinhuangdao bevatten in totaal 481 mariene soorten. Daaronder vallen 133 soorten fytoplankton met dominante soorten zoals delicate wortelalgen, S-celwortelalgen, noctiluca en geribbelde skeletalgen; 101 soorten zooplankton met dominante soorten zoals abdominale naaldcopepoden, Pacifische spoelcopepoden, tweeharige spoelcopepoden en kleine copepoden; 235 soorten benthische dieren met dominante soorten zoals Qingdao amphioxus, Martin's polychaete, Japanse isopode en fijnbehaarde krab; en 12 soorten nekton met dominante soorten zoals gevlekte gizzard shad, ansjovis, kleine gele croaker en kleine lintvis.
Minerale grondstoffen
In Qinhuangdao zijn 56 soorten minerale grondstoffen ontdekt, waaronder 3 ijzerhoudende metalen, 7 niet-ijzerhoudende metalen, 8 edelmetalen en zeldzame metalen, 2 zeldzame aardmetalen, 1 radioactief mineraal, 5 brandstofmineralen, 4 niet-metallische mineralen die als chemische grondstof dienen, 4 niet-metallische mineralen die als metallurgische hulpstof dienen, 20 niet-metallische mineralen die als bouwmateriaal of andere grondstoffen worden gebruikt, en 2 vloeibare mineralen. Er zijn 548 minerale voorkomsten van verschillende typen. Van de 56 minerale typen staan er 22 vermeld in de reservetabel, met 58 voorkomsten, waaronder 7 grote afzettingen, 11 middelgrote afzettingen en 40 kleine afzettingen. Sedimentaire niet-metallische mineralen zoals steenkool, kalksteen en vuurvaste klei zijn voornamelijk geconcentreerd in het Liujiang-bekken; metaalmineralen zoals goud, ijzer, koper, lood en zink zijn wijdverspreid in de noordelijke berggebieden. Bouwzand, grondwater, geothermische energie en mineraalwaterbronnen bevinden zich voornamelijk in het zuidelijke vlaktegebied, waardoor er van nature drie zones met minerale grondstoffen ontstaan.
Bevolking
Eind 2024 telde Qinhuangdao 3.111.400 permanente inwoners, een stijging van 4.000 ten opzichte van het einde van het voorgaande jaar. Hiervan woonden 2.078.100 permanente inwoners in stedelijke gebieden, een toename van 13.900. Het urbanisatiepercentage van de permanente inwoners bedroeg 66,79%, een stijging van 0,36 procentpunt ten opzichte van het einde van het voorgaande jaar.
Eind 2023 telde Qinhuangdao 3.107.400 permanente inwoners, een stijging van 9.300 ten opzichte van het einde van het voorgaande jaar. Hiervan woonden 2.064.100 permanente inwoners in stedelijke gebieden, een toename van 35.800. Het urbanisatiepercentage van de permanente inwoners bedroeg 66,43%, een stijging van 0,96 procentpunten ten opzichte van het einde van het voorgaande jaar.
Qinhuangdao telt 42 etnische groepen, waaronder de Han, Mantsjoe, Hui, Koreanen, Mongolen en Zhuang. De minderheidsgroepen zijn voornamelijk geconcentreerd in het autonome Mantsjoe-district Qinglong, en het dorp Xi'nan in het district Funing is een Koreaanse etnische enclave in de provincie Hebei.
Politiek
Economie
Overzicht
In 2024 bedroeg het bbp van Qinhuangdao 212,86 miljard yuan, een stijging van 5,5% ten opzichte van het voorgaande jaar bij constante prijzen. Per sector was de toegevoegde waarde van de primaire sector 26,48 miljard yuan, een stijging van 3,9%; die van de secundaire sector 66,60 miljard yuan, een stijging van 6,7%; en die van de tertiaire sector 119,78 miljard yuan, een stijging van 5,1%. De primaire sector was goed voor 12,4% van het bbp, de secundaire sector voor 31,3% en de tertiaire sector voor 56,3%. Het bbp per hoofd van de bevolking bedroeg 68.456 yuan, een stijging van 5,2%. De totale arbeidsproductiviteit per persoon steeg met 5,1% tot 150.759 yuan. De toegevoegde waarde van de particuliere economie bedroeg dit jaar 140,09 miljard yuan, een stijging van 5,2%, en vertegenwoordigde 65,8% van het bbp van de stad.
In 2024 bedroegen de inkomsten van de algemene overheidsbegroting van Qinhuangdao 17,417 miljard yuan, een stijging van 0,9%. De belastinginkomsten bedroegen 8,957 miljard yuan, een stijging van 0,1%. De uitgaven van de algemene overheidsbegroting bedroegen 37,182 miljard yuan, een daling van 1,7%.
In 2024 stegen de investeringen in vaste activa (exclusief huishoudens op het platteland) met 8,9%. De investeringen in bouwprojecten groeiden met 14,7%, terwijl de investeringen in vastgoedontwikkeling met 2,1% daalden. Per sector gezien, stegen de investeringen in de primaire sector met 93,7%; de investeringen in de secundaire sector met 16,2%, met een stijging van 16,0% in de industriële sector en 7,1% in de modernisering van industriële technologie; en de investeringen in de tertiaire sector stegen met 1,7%. De investeringen in infrastructuur stegen met 36,3%; particuliere investeringen stegen met 8,2% en waren goed voor 63,9% van de investeringen in vaste activa (exclusief huishoudens op het platteland). De totale oppervlakte aan woningbouw bedroeg 14.711.300 vierkante meter, de oppervlakte aan opgeleverde woningen 1.037.800 vierkante meter en de oppervlakte aan commercieel vastgoed 1.000.100 vierkante meter.
In 2024 daalde de stedelijke consumentenprijsindex met 0,1% ten opzichte van het voorgaande jaar. Per categorie daalden de prijzen voor voedsel, tabak en alcohol met 1,8%; de prijzen voor kleding stegen met 0,6%; de huizenprijzen bleven gelijk; de prijzen voor dagelijkse goederen en diensten stegen met 0,1%; de prijzen voor transport en communicatie daalden met 0,5%; de prijzen voor onderwijs, cultuur en entertainment stegen met 2,1%; de prijzen voor gezondheidszorg stegen met 0,7%; en de prijzen voor overige goederen en diensten stegen met 4,8%.
In 2024 was de toegevoegde waarde van de hightechindustrie goed voor 45,2% van de toegevoegde waarde van industriële ondernemingen boven een bepaalde omvang, een stijging van 9,1 procentpunten. De investeringen in de hightechindustrie groeiden met 77,3%, waarbij de investeringen in hightechproductie en hightechdiensten respectievelijk met 77,0% en 79,0% toenamen. De industriële structuur bleef zich optimaliseren, waarbij de verhouding tussen de drie industrieën werd aangepast van 12,5:31,5:56,0 in het voorgaande jaar naar 12,4:31,3:56,3.
In 2024 bedroeg het beschikbare inkomen per hoofd van de bevolking 36.290 yuan, een stijging van 5,4%. Per woonplaats was het beschikbare inkomen per hoofd van de bevolking in stedelijke gebieden 48.700 yuan, een stijging van 4,7%; in landelijke gebieden was het beschikbare inkomen per hoofd van de bevolking 21.513 yuan, een stijging van 6,7%. De inkomensverhouding tussen stedelijke en landelijke gebieden was 2,26, een daling van 0,05. De consumptie-uitgaven per hoofd van de bevolking bedroegen 25.248 yuan, een stijging van 4,1%. De Engelcoëfficiënt was 27,9%, een daling van 4,2 procentpunten.
Primaire industrie
In 2024 bedroeg het areaal ingezaaid met graan 130.160 hectare, een stijging van 500 hectare of 0,4%. De graanopbrengst per mu was 400,75 kg, een stijging van 0,1%. De totale graanproductie bedroeg 782.500 ton, een stijging van 0,5%. Het areaal ingezaaid met oliegewassen bedroeg 23.985 hectare, een stijging van 1,7%, met een totale productie van 96.800 ton, een stijging van 2,8%. Het areaal ingezaaid met groenten bedroeg 38.512 hectare, een stijging van 2,7%, met een productie van 2.699.200 ton, een stijging van 5,2%. De productie van tuinfruit bedroeg 835.200 ton, een stijging van 5,3%. De productie van eetbare noten bedroeg 95.400 ton, een stijging van 10,1%. Veestapel: het aantal varkens bedroeg 1.009.800, een daling van 0,6%; Het aantal geslachte varkens bedroeg 2.058.300, een daling van 6,1%. De rundveestapel bedroeg 167.900, een stijging van 3,7%; het aantal geslachte runderen bedroeg 141.300, een stijging van 0,3%. De schapenstapel bedroeg 905.700, een daling van 0,2%; het aantal geslachte schapen bedroeg 2.189.900, een daling van 3,7%. De pluimveestapel bedroeg 16.694.800, een stijging van 6,1%; het aantal geslachte pluimvee bedroeg 51.471.300, een stijging van 2,6%. De totale vleesproductie bedroeg 294.700 ton, een daling van 1,7%; de eierproductie bedroeg 86.300 ton, een stijging van 4,6%; de melkproductie bedroeg 78.200 ton, een daling van 2,3%. De totale productie van aquatische producten bedroeg 363.700 ton, een stijging van 6,6%.
Secundaire industrie
In 2024 bedroeg de totale toegevoegde waarde van de industrie 58,969 miljard yuan, een stijging van 8,3%. De toegevoegde waarde van industriële ondernemingen boven een bepaalde omvang groeide met 9,1%. Wat betreft eigendomsstructuur groeide de toegevoegde waarde van staatsbedrijven met 9,7%; die van naamloze vennootschappen met 9,4%; en die van buitenlandse, Hongkongse, Macau- en Taiwanese ondernemingen met 8,0%. Per sector daalde de toegevoegde waarde in de mijnbouw met 15,9%; de productie groeide met 10,3%; en de elektriciteits-, warmte-, gas- en waterproductie en -levering groeide met 2,6%. De toegevoegde waarde in de machinebouw groeide met 10,1%, waarbij de productie van spoorweg-, scheeps-, ruimtevaart- en andere transportmiddelen met 26,0% toenam; de productie van computers, communicatie- en andere elektronische apparatuur met 48,6%; de automobielindustrie met 7,4%; de voedingsmiddelenindustrie met 4,4%; de ijzer- en staalindustrie met 9,4%; en de farmaceutische industrie met 9,9%.
In 2024 lieten de belangrijkste industriële producten de volgende groei zien: geraffineerde eetbare plantaardige olie met 29,4%; tarwebloem met 32,2%; vers en gekoeld vlees met 4,4%; alcoholische dranken daalden met 7,5%; chemische grondstoffen voor farmaceutische producten met 13,3%; vlakglas met 71,2%; glasvezeldoek met 15,7%; ijzererts met 2,4%; staalproducten met 15,6%; ruw staal daalde met 4,0%; staalconstructies daalden met 15,5%; cement daalde met 5,3%; en machinaal vervaardigd papier en karton daalden met 2,6%. Industriële bedrijven boven een bepaalde omvang realiseerden een totale winst van 13,739 miljard yuan, een stijging van 27,1%.
In 2024 bedroeg de toegevoegde waarde van de bouwsector 9,768 miljard yuan, een stijging van 2,0%. Er waren 240 bouwbedrijven met een algemene aannemers- of specialistische aannemerskwalificatie, die een totale productiewaarde van 23,471 miljard yuan behaalden, een stijging van 0,3%, en een totale winst van 651 miljoen yuan, een stijging van 16,5%. Het oppervlak aan woningbouw bedroeg 9.215.900 vierkante meter, een daling van 12,6%; het oppervlak aan opgeleverde woningen bedroeg 3.136.000 vierkante meter, een stijging van 39,4%.
Tertiaire industrie
In 2024 bedroeg de toegevoegde waarde van de groothandel en detailhandel 15,465 miljard yuan, een stijging van 5,1%; transport, opslag en postdiensten 22,467 miljard yuan, een stijging van 3,2%; accommodatie en horeca 3,338 miljard yuan, een stijging van 3,3%; de financiële sector 11,912 miljard yuan, een stijging van 6,5%; de vastgoedsector 12,520 miljard yuan, een stijging van 4,7%; wetenschappelijk onderzoek en technische diensten 4,187 miljard yuan, een stijging van 9,9%; en informatieoverdracht, software en informatietechnologiediensten 4,244 miljard yuan, een stijging van 10,1%.
In 2024 bedroeg de totale detailhandelsomzet van consumptiegoederen 71,101 miljard yuan, een stijging van 6,6%. De detailhandelsomzet in stedelijke gebieden steeg met 7,2% naar 56,002 miljard yuan, terwijl die in landelijke gebieden met 4,4% steeg naar 15,100 miljard yuan. De detailhandelsomzet van bedrijven (eenheden) boven een bepaalde omvang steeg met 12,3% naar 19,329 miljard yuan.
In 2024 bedroeg de totale import- en exportwaarde 41,47 miljard yuan, een daling van 2,1%. De totale export bedroeg 27,77 miljard yuan, een stijging van 2,9%; de totale import bedroeg 13,70 miljard yuan, een daling van 10,9%. De daadwerkelijk benutte buitenlandse investeringen bedroegen 60,03 miljoen USD, een stijging van 32,2%.
Eind 2024 bedroeg het saldo van binnenlandse en buitenlandse valutadeposito's bij financiële instellingen 604,564 miljard yuan, een stijging van 11,0%. Het saldo van binnenlandse en buitenlandse valutaleningen bedroeg 357,477 miljard yuan, een stijging van 7,7%. Er waren 46 verzekeringsmaatschappijen met een premie-inkomen van 10,661 miljard yuan, een stijging van 12,1%.
In 2024 bedroeg de omzet van de postdiensten 1,398 miljard yuan, een stijging van 7,3%; de omzet van de expresbezorgdiensten bedroeg 1,087 miljard yuan, een stijging van 15,9%. De omzet van de telecommunicatiediensten bedroeg 2,703 miljard yuan, een stijging van 0,3%. Het aantal vaste telefoonaansluitingen bedroeg 301.400; het aantal mobiele telefoonaansluitingen telde 4.302.100, waaronder 2.723.700 5G-abonnees. De penetratie van mobiele telefoons bedroeg 138,3 per 100 inwoners. Het aantal abonnees op breedbandinternet bedroeg 1.631.100. Het aantal 5G-basisstations steeg met 68,0% tot 6.177.
Vervoer
Eind 2024 bedroeg de totale lengte van het snelwegennet van Qinhuangdao 8.995 kilometer, inclusief alle geclassificeerde snelwegen en 383 kilometer aan autosnelwegen. Acht autosnelwegen doorkruisen de stad, met 16 servicegebieden. Het vrachtvolume over de snelwegen bedroeg 72.909.900 ton, een stijging van 1,7%; het passagiersvolume over de snelwegen bedroeg 5.739.600, een stijging van 23,7%. De overslag van vracht in de haven bedroeg 187 miljoen ton, een daling van 1,2%; de containeroverslag bedroeg 539.300 TEU, een daling van 1,1%. De luchthaven bediende 13 binnenlandse steden met een passagiersvolume van 354.100 in de burgerluchtvaart, een stijging van 55,0%. Er waren 1.316 openbare bussen in gebruik, met een totaal jaarlijks passagiersvolume van 52.718.100. Er waren 4.397 rondrijdende taxi's. Het aantal personenauto's in particulier bezit bedroeg 974.700, waaronder 890.500 personenauto's; het aantal elektrische voertuigen steeg met 84,1% tot 46.800.
De totale lengte van het snelwegennet bedroeg 8.995 kilometer, met een wegennetdichtheid van 115,3 kilometer per 100 vierkante kilometer. Er zijn 7 snelwegen met een totale lengte van 383 kilometer, 31 doorgaande wegen met een totale lengte van 1.035 kilometer en 7.493 kilometer aan landwegen, met 3.273 bruggen. De stad heeft toegang tot snelwegen voor elke gemeente, toegang tot de openbare weg voor elk dorp en snelwegverbindingen van klasse II of hoger tussen steden en gemeenten.
De spoorwegen van Qinhuangdao worden gezamenlijk beheerd door het spoorwegbureau van Peking, het spoorwegbureau van Taiyuan en het spoorwegbureau van Shenyang. Vijf hoofdspoorlijnen lopen door de stad: de Qinshen-passagierslijn, de Jingha-spoorlijn, de Jinshan-spoorlijn, de Daqin-spoorlijn en de Jinqin-passagierslijn. Stations zijn onder andere Qinhuangdao Station, Beidaihe Station, Shanhaiguan Station, Changli Station, Lulong Station en Funing Station.
De luchthaven Qinhuangdao Beidaihe ligt ten zuiden van het dorp Shaijiatuo in de gemeente Longjiadian, district Changli, provincie Hebei, op 47 kilometer van het centrum van Qinhuangdao en 34 kilometer van het district Beidaihe. Het is een luchthaven van categorie 4C, met een oppervlakte van 2.194,73 mu (circa 199,73 m²), een terminalgebouw van 10.600 vierkante meter en een landingsbaan van 2.600 meter lang en 60 meter breed, geschikt voor grote en middelgrote vliegtuigen. De jaarlijkse capaciteit bedraagt 500.000 passagiersvluchten, 1.200 ton vracht en post en 5.781 vliegtuigbewegingen.
Maatschappelijke ondernemingen
Onderwijs
In 2024 telde Qinhuangdao 550 kleuterscholen met 55.800 ingeschreven kinderen. Er waren 393 basisscholen met 186.300 leerlingen; 152 algemene middelbare scholen met 159.000 leerlingen, wat neerkomt op een bruto inschrijvingspercentage van 95,3% voor het hoger secundair onderwijs; 39 middelbare beroepsscholen met 36.800 leerlingen en 3.279 voltijdse docenten; en 12 instellingen voor hoger onderwijs met 49.400 studenten en een totaal aantal inschrijvingen van 159.100, waaronder 15.400 masterstudenten en 6.583 voltijdse docenten.
Cultuur en sport
Eind 2024 telde Qinhuangdao 16 musea, 8 openbare bibliotheken, 9 culturele centra en kunstgaleries, 101 culturele stations en 30 gerenoveerde dorps- en buurtpleinen met culturele voorzieningen. Er waren 46 podiumkunstengroepen en 1.045.200 kabeltelevisieabonnees. De dekkingsgraad voor radio en televisie bedroeg 99,5% van de bevolking en 99,6%.
Nationale bibliotheken van klasse I: Qinhuangdao-bibliotheek en Lulong County-bibliotheek.
Nationale bibliotheken van klasse II: de districtsbibliotheek van Haigang, de districtsbibliotheek van Shanhaiguan, de districtsbibliotheek van Beidaihe, de districtsbibliotheek van Funing, de bibliotheek van het autonome Mantsjoe-district Qinglong en de districtsbibliotheek van Changli.
Eind 2024 beschikte Qinhuangdao over 12.160 sportaccommodaties met een totale oppervlakte van 11.340.000 vierkante meter. Het sportsysteem organiseerde 28 sportevenementen met 33.410 deelnemende atleten. Deze atleten behaalden 97 gouden, 108 zilveren en 92 bronzen medailles in wedstrijden op provinciaal en hoger niveau. Er zijn 4 amateursportscholen voor jongeren met 4.053 leerlingen.
Wetenschap en technologie
In 2024 organiseerde Qinhuangdao 339 wetenschaps- en technologieprojecten, waarvan 97 projecten 36,95 miljoen yuan aan provinciale financiering ontvingen. Er werden 2.251 technologiecontracten getekend met een transactiewaarde van 13,926 miljard yuan. Er kwamen 29 nieuwe nationale hightechbedrijven bij, waarmee het totaal op 450 kwam. Het aantal nationale technologiegerichte kleine en middelgrote ondernemingen bereikte 935. Er werden 36 nieuwe technologie-innovatiecentra (sleutellaboratoria) van gemeentelijk en hoger niveau gebouwd. Eind 2024 waren er 3 provinciale industriële technologieonderzoeksinstituten, 384 technologie-innovatiecentra van gemeentelijk en hoger niveau, 8 technologie-incubators (5 op nationaal niveau, 3 op provinciaal niveau), 1 nationaal universitair wetenschapspark en 20 makerspaces (3 op nationaal niveau, 8 op provinciaal niveau). Het aantal geldige octrooien bedroeg 8.059, een stijging van 13,0%.
Gezondheidszorg
Eind 2024 telde Qinhuangdao 3.946 medische en gezondheidsinstellingen (inclusief dorpsklinieken), waaronder 92 ziekenhuizen, 75 gezondheidscentra op gemeentelijk niveau, 165 wijkgezondheidscentra (posten) en 8 centra voor moeder- en kindzorg. Het totale aantal bedden in medische instellingen bedroeg 23.117, een daling van 3,1%. Het aantal medisch personeel steeg met 5,3% tot 29.269, waaronder 12.644 artsen (assistenten), een stijging van 7,2%, en 13.147 verpleegkundigen, een stijging van 3,5%.
Ziekenhuizen van klasse III, categorie A: Qinhuangdao Eerste Ziekenhuis, Qinhuangdao Ziekenhuis voor Moeder- en Kindzorg, Qinhuangdao Ziekenhuis voor Traditionele Chinese Geneeskunde, Qinhuangdao Tweede Ziekenhuis en het Beidaihe Revalidatieziekenhuis van het Ministerie van Noodbeheer.
Sociale zekerheid
Eind 2024 bedroeg het aantal deelnemers aan de basispensioenverzekering voor stedelijke en plattelandsbewoners 1.215.900, een daling van 15.300; het aantal deelnemers aan de basispensioenverzekering voor stedelijke werknemers bedroeg 1.125.900, een stijging van 31.700. Het aantal deelnemers aan de basisziekenverzekering voor stedelijke en plattelandsbewoners bedroeg 1.942.900, een daling van 58.100; het aantal deelnemers aan de basisziekenverzekering voor stedelijke werknemers bedroeg 916.700, een daling van 4.800. Het aantal deelnemers aan de werkloosheidsverzekering bedroeg 477.800, een stijging van 6.000; het aantal deelnemers aan de arbeidsongeschiktheidsverzekering bedroeg 624.900, een stijging van 4.800; en het aantal deelnemers aan de zwangerschapsverzekering bedroeg 676.000, een daling van 5.000.
De stad telt 67 woonvoorzieningen voor maatschappelijke dienstverlening, waaronder 61 zorginstellingen voor ouderen, met in totaal 10.625 bedden (waarvan 10.266 in zorginstellingen voor ouderen). Daarnaast zijn er 1.542 niet-woonvoorzieningen voor maatschappelijke dienstverlening, waaronder 1.541 zorginstellingen voor ouderen in de gemeenschap. Gedurende het jaar zijn er 200 nieuwe betaalbare huurwoningen bijgekomen.
Eind 2024 bedroeg de nieuwe werkgelegenheid in stedelijke gebieden 49.000, een daling van 8.500. Het aantal herplaatste werklozen in stedelijke gebieden bedroeg 20.500, een daling van 12.800. De werkgelegenheid voor mensen met een beperking steeg met 1.600 naar 12.500. Het aantal geregistreerde werklozen in stedelijke gebieden bedroeg aan het einde van het jaar 10.400, een daling van 2.800. Het minimumloon voor stedelijke districten bleef ongewijzigd op 2.200 yuan per maand; voor provincies bleef het minimumloon ongewijzigd op 2.000 yuan per maand.
Historische cultuur
Regionale cultuur
Qinhuangdao is een culturele stad die de charme van een oude hoofdstad combineert met moderne vitaliteit en is aangewezen als een van de eerste nationale demonstratiezones voor het openbare culturele dienstverleningssysteem. De stad kenmerkt zich door een unieke berg- en zeecultuur, een rijke geschiedenis rond de Chinese Muur, een toeristische cultuur en een rijke volkscultuur. Diverse Chinese en westerse culturele elementen komen er samen en er zijn talloze culturele bezienswaardigheden te vinden.
Qinhuangdao wordt geroemd als de "thuisbasis van de Chinese Muurcultuur", de "thuisbasis van de guzhu-cultuur", de "thuisbasis van blaas- en percussiemuziek" en de "thuisbasis van de volkspoëzie". Volkskunst, zoals de Changli-gronddans (yangge) en de Funing-trommel- en blaasmuziek, wordt er internationaal tentoongesteld en benadrukt het culturele erfgoed van de regio. Qinhuangdao organiseert jaarlijks het Zee-Zegenfestival, het Chinese Liefdesfestival en het Maritiem Cultuurfestival. Grootschalige theaterproducties zoals "Heldere Maan boven de Zee", "Yu Yan Qin Huang" en "Lied van de Guzhu" hebben elk hun eigen kenmerkende stijl. De culturele uitwisseling met Rusland, Zuid-Korea en andere landen neemt toe.
Naam oorsprong
De naam Qinhuangdao is afgeleid van Dongshan (Oostheuvel) in het huidige district Haigang, een overblijfsel van een heuvel bestaande uit verweerd graniet, ongeveer 20 meter hoog en minder dan 1 vierkante kilometer groot. Dongshan, dat nu met het vasteland verbonden is, was ruim 200 jaar geleden nog een echt eiland. Pas aan het einde van de 19e eeuw, met de aanleg van de haven, werd het eiland verbonden met het vasteland.
Qinhuangdao is een oude stad met een lange geschiedenis. Volgens de legende is de stad vernoemd naar Qin Shi Huang, die er tijdens zijn inspectiereis naar het oosten langskwam. In 215 v.Chr. reisde Qin Shi Huang naar het oosten, naar "Jieshi", waar hij de "Inscriptie van de Jieshi-poort" liet graveren. Hij stuurde de Yan-alchemist Lu Sheng eropuit om op zee naar onsterfelijken te zoeken. Hij sloeg hier zijn kamp op, vandaar de naam Qinhuangdao ("Eiland van de Qin-keizer").
De naam Qinhuangdao verscheen voor het eerst in het gedicht "Qinhuangdao" van Yang Ju in het vijfde jaar van de Tianshun-regering van keizer Yingzong van de Ming-dynastie (1461), waarin de volgende regels voorkomen: "Verre oude hallen versmelten met etherische wolken, vervallen terrassen kijken uit over ruisend stromend water."
In het veertiende jaar van de Hongzhi-regering van de Ming-dynastie (1501) bevat de "Yongping Prefecture Gazetteer" een beschrijving van Qinhuangdao: "Qinhuangdao ligt zeventig li ten oosten van Funing County, met een berg in de zee. Volgens de overlevering zocht Qin Shi Huang hier naar onsterfelijken en kampeerde hij hier." Tijdens de Wanli-regering gaf Jiang Yikuai een gedetailleerder verslag in "Chang'an Ke Hua" (Reisverhalen uit de hoofdstad): "Zes li ten zuiden van de pas (Shanhaiguan) ligt een eenzame berg, die onafhankelijk van de zee staat, aan alle kanten omgeven door water, in de volksmond Qinhuangdao genoemd... Er wordt gezegd dat toen de Eerste Keizer bij deze berg aankwam en braamstruiken zag, hij schrok en zei: 'Dit is de tak die mijn leraar gebruikte toen hij me leerde lezen.'" Hij steeg af en boog, en de braamstruiken bogen zich neer alsof ze zich onderwierpen, en dat doen ze tot op de dag van vandaag. Op de steen zijn de hoefafdrukken van de Eerste Keizer te zien, vandaar de naam Qinhuangberg. Vervolgens werd de berg vaak genoemd in lokale geschriften en gedichten van literaire figuren. Tijdens de Qing-dynastie was er ook de naam Qinwangdao ("Eiland van de Prins van Qin"). De naam Qinwangdao verscheen voor het eerst in het achtste jaar van de regering van Kangxi in het "Gezagenboek van Funing County", waarin staat: "Qinwangdao, ten onrechte Qinhuangdao genoemd, ligt zeventig li ten oosten van het district, aan alle kanten omgeven door water met alleen het eiland in het midden. Keizer Taizong van Tang kampeerde hier tijdens zijn veldtocht tegen Goguryeo, en de braamstruiken op het eiland bogen zich neer. Er wordt gezegd dat de Prins van Qin boog, en dat ze zich neerbogen." De naam Qinwangdao is verbonden met de legende dat Li Shimin hier langskwam tijdens zijn terugreis van de veldtocht tegen Goguryeo. Vanaf dat moment tot aan de tijd van de Republiek China gebruikten lokale geografische beschrijvingen en literaire gedichten zowel de naam Qinhuangdao als Qinwangdao.
Schilderachtige plekken
In 2022 telde Qinhuangdao 32 toeristische attracties van niveau A, waaronder 1 nationaal gebied van niveau 5A, 17 nationale gebieden van niveau 4A, 8 nationale gebieden van niveau 3A en 6 nationale gebieden van niveau 2A. In 2024 ontving de stad 89.457.200 binnenlandse toeristen, een stijging van 11,5%.
Lokale specialiteiten
"Shimen-walnoten" zijn groot, hebben een dunne schil en zijn heerlijk van smaak. De teelt ervan in Lulong gaat bijna 1000 jaar terug. Tegen het einde van de Ming- en het begin van de Qing-dynastie waren "Shimen-walnoten" al een befaamde lokale specialiteit geworden, met de reputatie van "Shimen-walnoten, een schat van de wereld". In december 2009 hebben "Shimen-walnoten" de beoordeling voor geografische aanduiding van het Nationaal Bureau voor Kwaliteitsinspectie doorstaan.
De unieke breedtegraad van 39°N en de gunstige klimatologische omstandigheden hebben Changli County in Qinhuangdao, provincie Hebei, tot een nationaal bekend gebied voor de productie van hoogwaardige druiven gemaakt. In 1983 werd hier de eerste fles droge rode wijn in China geproduceerd. Changli-wijn heeft een elegant en puur aroma met een fijne en ronde smaak. Changli draagt titels zoals "Thuisbasis van Chinese droge rode wijn", "Thuisbasis van Chinese wijndruiven" en "Stad van Chinese droge rode wijn". In 2019 heeft de Chinese Vereniging voor Alcoholische Dranken het productiegebied Changli Jieshi Mountain officieel de titel "China Wine Micro-Region" toegekend.
Beroemde figuren
Stedenverwanten
In 2022 had Qinhuangdao economische en handelsbetrekkingen opgebouwd met meer dan 170 landen en regio's, en hadden meer dan 20 bedrijven uit de Fortune Global 500 en bekende multinationale ondernemingen in de stad geïnvesteerd. Er werden vriendschappelijke uitwisselings- en samenwerkingsrelaties gesloten met meer dan 20 steden in landen als de Verenigde Staten, Italië, Japan, Zuid-Korea en Zuid-Afrika.
Eretitels
Qinhuangdao heeft achtereenvolgens diverse eretitels ontvangen, waaronder 'Mooiste kuststad van China', 'Top tien ecologisch meest ontwikkelde steden van het land', 'Meest leefbare stad in Noord-China', 'Beste vrijetijdsstad van China', 'Meest zorgzame stad van China', 'Gelukkigste stad van China', 'Nationale beschaafde stad' en 'Nationale bosstad'.
Reisinformatie kan wijzigen. Controleer de actuele openingstijden, reserveringsmogelijkheden en inreisvereisten voordat u op reis gaat.




Reizigersgesprek
Begin het gesprek met een handige tip of een vraag.