ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู (ชื่อทิเบต: ཡུལ་ཤུལ་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ།) เป็นเขตปกครองตนเองภายใต้มณฑลชิงไห่ เรียกย่อว่า "เขตปกครองหยูซู" โดยมีเมืองหยูซูเป็นเมืองหลวง

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู (ชื่อภาษาทิเบต: ཡུལ་ཤུལ་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ།) เป็นเขตปกครองตนเองภายใต้มณฑลชิงไห่ เรียกย่อว่า "เขตปกครองหยูซู" โดยมีเมืองหยูซูเป็นเมืองหลวง "หยูซู" แปลว่า "ซากปรักหักพัง" ในภาษาทิเบต ภูมิประเทศสูงทางเหนือและใต้ ต่ำทางตอนกลาง และสูงทางตะวันตก ต่ำทางตะวันออก มีสภาพอากาศหนาวเย็นแบบเทือกเขาแอลป์ พื้นที่ทั้งหมดของเขตปกครองคือ 267,000 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูบริหารจัดการเมืองระดับอำเภอ 1 แห่งและอำเภอ 5 แห่ง ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 438,200 คน เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูเป็นเขตอนุรักษ์เชิงนิเวศวัฒนธรรมทิเบต (หยูซู) ระดับชาติ มีภูมิทัศน์ธรรมชาติบนที่ราบสูงที่เป็นเอกลักษณ์และประเพณีพื้นบ้าน การร้องเพลงและการเต้นรำแบบหยูซู เครื่องแต่งกายทิเบต และขนบธรรมเนียมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ วัดเจ้าหญิงเหวินเฉิงและวัดพุทธนิกายต่างๆ มากมาย กองหินซินไจ๋เจียนหม่านและรูปปั้นของซงคาปาในหอของวัดกังฉา และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับชาติ 3 แห่ง ได้แก่ "ซานเจียงหยวน" หลงเป่าถาน และโฮซีล นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่า 40 แห่งในเขตปกครองนี้ ประเพณีพื้นบ้านของหยูซู่นั้นมีเสน่ห์เป็นเอกลักษณ์ โดยมีไฮไลท์คือเทศกาลแข่งม้าหยูซู่อันยิ่งใหญ่ เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2018 หยูซู่ได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่สาธิตระดับชาติ (หน่วย) ชุดที่ 6 ด้านความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์โดยคณะกรรมการกิจการชาติพันธุ์แห่งรัฐ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู่มีมูลค่า 9.743 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

ในสมัยโบราณ ยูซูเป็นดินแดนของจามรีสายพันธุ์ฉางตะวันตก ในสมัยราชวงศ์เว่ย จิน ราชวงศ์ใต้ และราชวงศ์เหนือ (ค.ศ. 220–589) ยูซูเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรซูปี

ในสมัยราชวงศ์สุย (ค.ศ. 581–618) ดินแดนนี้มีชื่อเรียกว่า "หนูกัว" (อาณาจักรแห่งสตรี) ในช่วงราชวงศ์สุย ดินแดนนี้อยู่ภายใต้การปกครองของสองอาณาจักรคือ ซู่ปี่และตู้หมี่

ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) ที่นี่คือซุนโบรูแห่งทูโบ

ในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960–1279) ที่นี่เป็นที่ตั้งของรัฐเล็กๆ ชื่อหนานเฉียน ภายใต้การปกครองของเมืองหลี่โจว

ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) อยู่ภายใต้เขตอำนาจของสำนักงานข้าหลวงรักษาสันติภาพแห่งเส้นทางทูโบ

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) ที่นี่เป็นของสำนักงานข้าหลวงปราบปรามโด-คัม ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) หัวหน้าเผ่าต่างๆ ของเผ่าหยูซู่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ไท่จีจากเผ่าโคชุตแห่งมองโกลชิงไห่

ในสมัยราชวงศ์ชิง ดินแดนนี้อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของเสนาบดีกิจการราชวงศ์ชิงไห่ เป็นดินแดนของตระกูลหนานเฉียนพันครัวเรือน โดยมีชนเผ่าต่างๆ เช่น ตระกูลร้อยครัวเรือนอิสระอยู่ภายใต้การปกครอง

ในช่วงต้นของสาธารณรัฐจีน หน่วยงานนี้ขึ้นตรงต่อเจ้าหน้าที่กิจการชิงไห่ และต่อมาได้เปลี่ยนไปขึ้นตรงต่อข้าหลวงไกล่เกลี่ยความขัดแย้งกับมองโกลและทิเบต และทูตกองทหารรักษาการณ์หนิงไห่แห่งกานเปียน ในปี 1914 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองซีหนิงขึ้น ในปี 1917 (ปีที่ 6 ของสาธารณรัฐจีน) ได้มีการจัดตั้งสภาหยูซูขึ้น และในปี 1929 (ปีที่ 18 ของสาธารณรัฐจีน) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหยูซู ซึ่งปกครองพื้นที่ทั้งหมดของเขตปกครองตนเองในปัจจุบัน อำเภอหยูซู หนานเฉียน และเฉิงตั่ว ได้ถูกจัดตั้งขึ้น โดยทั้งหมดอยู่ภายใต้เขตอำนาจของสำนักงานข้าหลวงกำกับดูแลการบริหารหยูซู และระบบการปกครองแบบครัวเรือนพันและร้อยครัวเรือนต่ำกว่าระดับอำเภอยังคงเหมือนเดิม

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2492 สำนักงานผู้แทนพิเศษประจำเมืองหยูซู สังกัดคณะกรรมการการทหารและการเมืองกองทัพปลดปล่อยประชาชนมณฑลชิงไห่ ได้ถูกจัดตั้งขึ้น

ในปี 1949 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองพิเศษหยูซู่ขึ้น โดยมีสำนักงานผู้ว่าการประจำอยู่ที่อำเภอหยูซู่ เขตปกครองนี้ดูแล 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอหยูซู่ (ประจำอยู่ที่เจียกู่) อำเภอเฉิงตู (ประจำอยู่ที่โจวจุน) และอำเภอหนานเฉียน (ประจำอยู่ที่เซียงต้า)

เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2494 เขตพิเศษหยูซูได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู ซึ่งปกครองอำเภอเฉิงตูและหนานเฉียน ระบบอำเภอหยูซูถูกยกเลิก ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ระบบอำเภอหยูซูได้รับการฟื้นฟู โดยมีเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูเป็นผู้ปกครอง เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูปกครอง 3 อำเภอ

ในปี 1953 อำเภอจาตั๋วถูกจัดตั้งขึ้นโดยการรวมพื้นที่ทางตะวันตกของอำเภอหยูซูและอำเภอนังเฉียนเข้าด้วยกัน โดยปกครอง 4 อำเภอ

ในปี 1954 อำเภอจาดูโอเดิมได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอจาดูโอ (ตั้งอยู่ที่ยูริเบ็น) อำเภอจือดูโอถูกจัดตั้งขึ้นจากบางส่วนของอำเภอหยูซู (ตั้งอยู่ที่เจียจี้ป๋อหลัวเก) อำเภอคูมาไลเดิม ซึ่งเดิมอยู่ภายใต้เขตอำนาจโดยตรงของมณฑล ได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นอำเภอคูมาไลและอยู่ภายใต้เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู โดยปกครอง 6 อำเภอ

ในปี ค.ศ. 1955 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู โดยมีคณะกรรมการประชาชนประจำเขตปกครองตั้งอยู่ที่อำเภอหยูซู และปกครอง 6 อำเภอ ได้แก่ หยูซู หนานเฉียน เฉิงตั๋ว จาตั๋ว คูมาไล และจือตั๋ว

ในปี 1959 อำเภอเจียงหนานก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอำเภอหยูซู หนานเฉียน จาตั่ว และจือตั่ว (บนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซี โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กานหนิงเซิงตั่ว) และอำเภอเทียนเหอก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอำเภอเฉิงตั่วและจือตั่ว (บนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซี โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กาหลงหยุน) โดยอำเภอเจียงหนานปกครอง 8 อำเภอ

ในปี 1960 ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเจียงหนานถูกย้ายจากกานหนิงเซิงตั๋วไปยังเขตเจียจง

ในปี 1962 อำเภอเจียงหนานถูกยุบและรวมเข้ากับอำเภอหยูซู อำเภอเทียนเหอถูกยุบและรวมเข้ากับอำเภอเฉิงตูและอำเภอฉู่หไล เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูปกครอง 6 อำเภอ ได้แก่ หยูซู (ประจำการอยู่ที่เจียกู่) เฉิงตู (ประจำการอยู่ที่โจวจุน) หนานเฉียน (ประจำการอยู่ที่เซียงต้า) จาตู (ประจำการอยู่ที่ยูริเบ็น) จื้อตู (ประจำการอยู่ที่เจียจี้ป๋อหลัวเกอ) และฉู่หไล (ประจำการอยู่ที่เซวกู่)

เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2556 ด้วยการอนุมัติของสภาแห่งรัฐ อำเภอหยูซูถูกยุบและแทนที่ด้วยเมืองหยูซู ซึ่งเป็นหน่วยงานระดับอำเภอ โดยพื้นที่การปกครองของอำเภอหยูซูเดิมเป็นพื้นที่การปกครองของเมืองหยูซู เมืองหยูซูอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูประกอบด้วยเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง และอำเภอ 5 แห่ง ได้แก่ เมืองหยูซู อำเภอจาตั่ว อำเภอเฉิงตั่ว อำเภอจือตั่ว อำเภอนังเฉียน และอำเภอคูมาไล โดยมีตำบล 4 แห่ง เมือง 11 แห่ง และตำบล 33 แห่ง รวมเป็นหมู่บ้าน 258 แห่ง และชุมชน 55 แห่ง ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเขตปกครองตนเองตั้งอยู่ที่เลขที่ 14 ถนนหมินจู ตำบลเจียกู เมืองหยูซู

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลชิงไห่ ในใจกลางที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ณ ต้นกำเนิดของแม่น้ำสามสาย มีพื้นที่ทั้งหมด 267,000 ตารางกิโลเมตร พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 89°27′–97°39′ และละติจูดเหนือ 31°45′–36°10′ มีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองมองโกลและทิเบตไห่ซีทางทิศเหนือ โดยมีเส้นเขตแดนยาว 724 กิโลเมตร มีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลินแห่งซินเจียงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีเส้นเขตแดนยาว 180 กิโลเมตร มีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองทิเบตกัวหลัวทางทิศตะวันออก โดยมีเส้นเขตแดนยาว 240.6 กิโลเมตร และอยู่ติดกับเขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซแห่งมณฑลเสฉวนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีเส้นเขตแดนยาว 176 กิโลเมตร มณฑลชิงไห่มีพรมแดนติดกับเมืองชัมโดและเมืองนาคูในเขตปกครองตนเองทิเบตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างมณฑลชิงไห่และทิเบตยาวรวม 2,385.85 กิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีพรมแดนติดกับเทือกเขาคุนหลุนและเทือกเขาบายันฮาร์ทางทิศเหนือ ตรงข้ามกับเทือกเขาถังกลาทางทิศใต้ เชื่อมต่อกับหุบเขาแอลป์เสฉวนตะวันตกทางทิศตะวันออก และเชื่อมต่อกับที่ราบสูงทิเบตตอนเหนือทางทิศตะวันตก เป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำแยงซี แม่น้ำเหลือง และแม่น้ำล้านชาง ภูมิประเทศโดยรวมถูกขนาบข้างด้วยเทือกเขาสองสาย สูงทางทิศเหนือและทิศใต้ ต่ำทางตอนกลาง สูงทางทิศตะวันตก และต่ำทางทิศตะวันออก เขตปกครองนี้ครอบคลุมภูมิประเทศสี่ภูมิภาค ได้แก่ ที่ราบสูงต้นกำเนิดแม่น้ำแยงซี ที่ราบสูงถังกลา ที่ราบสูงบายันฮาร์ และที่ราบสูงคุนหลุน-จีซือ โดยสามภูมิภาคแรกเป็นภูมิภาคที่เด่นกว่า ภูมิประเทศที่เกิดจากกระบวนการน้ำแข็งละลายและแข็งตัวมีการพัฒนาอย่างมาก คิดเป็นกว่า 70% ของพื้นที่ทั้งหมด

จากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ภูมิประเทศจะค่อยๆ สูงขึ้นเป็นสี่ระดับ ได้แก่ หุบเขาอัลไพน์ ที่ราบสูง หุบเขากว้าง และที่ราบสูงที่เป็นเนินเขา ก่อให้เกิดภูมิทัศน์ของภูเขาสูง หุบเหวลึก ที่ราบกว้างใหญ่ และหุบเขากว้าง พื้นที่ส่วนใหญ่ในภาคกลาง-ตะวันตกและภาคเหนือเป็นที่ราบสูง มีเนินเขาเตี้ยๆ หุบเขากว้าง แอ่งทะเลสาบ และที่ราบ พื้นที่ทางตะวันออกและทางใต้ของศูนย์กลางมีลักษณะเป็นที่ราบสูงและหุบเขาอัลไพน์ ระดับความสูงเฉลี่ยของจังหวัดทั้งหมดสูงกว่า 4,200 เมตร โดยยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาบุคาดาบัน สูง 6,860 เมตร และจุดที่ต่ำที่สุดคือผิวน้ำแม่น้ำจินชา สูง 3,335 เมตร พื้นที่ส่วนใหญ่มีระดับความสูงระหว่าง 4,000 ถึง 5,000 เมตร

ภูมิอากาศ

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูตั้งอยู่ในพื้นที่สูง มีภูมิประเทศซับซ้อน สภาพอากาศแปรปรวน และสภาพแวดล้อมที่รุนแรง โดยมีลักษณะภูมิอากาศหนาวเย็นแบบเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในเขตละติจูดกลาง ระดับความสูงถึงหนึ่งในสามหรือมากกว่าของชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ ซึ่งเกินระดับวิกฤตของระบบดาวเคราะห์ที่ปรับตัวให้เข้ากับการหมุนของโลก จึงส่งผลกระทบอย่างมากต่อการหมุนเวียนของบรรยากาศและก่อให้เกิดสภาพภูมิอากาศที่เป็นเอกลักษณ์

เมืองหยูซู่ตั้งอยู่ในเขตที่มีแสงแดดส่องยาวนาน มีรังสีจากแสงอาทิตย์แรง มีชั่วโมงแสงแดดมาก และมีพลังงานแสงอุดมสมบูรณ์ แนวโน้มการกระจายตัวของชั่วโมงแสงแดดรายปีแสดงให้เห็นว่า พื้นที่ทางตะวันออกของเฉิงตู หยูซู่ และเซี่ยลาซิว มีชั่วโมงแสงแดดน้อยกว่า 2,500 ชั่วโมง ในพื้นที่ตอนกลาง ยกเว้นพื้นที่จาตูที่มีชั่วโมงแสงแดดน้อยกว่า 2,500 ชั่วโมง พื้นที่อื่นๆ อยู่ระหว่าง 2,500 ถึง 2,700 ชั่วโมง และพื้นที่ทางตะวันตกของโมหยุนและจาเหอ และทางเหนือของเซวกู่และมาดัว มีชั่วโมงแสงแดดมากกว่า 2,700 ชั่วโมง

อุทกวิทยา

แม่น้ำในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูแบ่งออกเป็นแม่น้ำในแผ่นดินและแม่น้ำนอกแผ่นดิน แม่น้ำในแผ่นดินส่วนใหญ่กระจายตัวอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อให้เกิดระบบระบายน้ำแบบรวมศูนย์ โดยมีแม่น้ำสายสั้นไหลลงสู่ทะเลสาบในแผ่นดิน ส่วนแม่น้ำนอกแผ่นดินเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำสายหลัก 3 สาย ได้แก่ แม่น้ำแยงซี แม่น้ำเหลือง และแม่น้ำล้านชาง โดยมีพื้นที่ลุ่มน้ำรวม 237,960.7 ตารางกิโลเมตร

แม่น้ำสายหลักของระบบแม่น้ำแยงซี ได้แก่ แม่น้ำ Tongtian, แม่น้ำ Tuotuo, Dangqu (แม่น้ำ Akdamu), Buqu (แม่น้ำ Baidu), Gärqu (แม่น้ำ Deliechuka), Dongqu, แม่น้ำ Chumar, Ranchiqu, Moqu, Yagequ, แม่น้ำ Beilu, Kouqianqu, Sewuqu, Nieqiaqu, Dengequ, Dequ, Xiqu, Yiqu, แม่น้ำ Batang และแม่น้ำ Yalong (Zhaqu);

แม่น้ำสายหลักของระบบแม่น้ำเหลือง ได้แก่ แม่น้ำเยว่เกอจงหลี่ฉู่ แม่น้ำจาฉู่ แม่น้ำคาริฉู่ สาขาตะวันตกของแม่น้ำคาริฉู่ และแม่น้ำตู้ฉู่

แม่น้ำสายหลักของระบบแม่น้ำ Lancang ได้แก่ Zhaqu, Ziqu, Jiqu, Baqu, Requ, Aqu, Zha'aqu, แม่น้ำ Gashao, Budangqu และ Caoqu;

แม่น้ำสายหลักของระบบแม่น้ำภายในประเทศ ได้แก่ แม่น้ำเจิ้งซงฉู่ แม่น้ำเฉียวเอ๋อร์เฉียจางปู้ แม่น้ำเปาหนิว และแม่น้ำคูไซ

จังหวัดหยูซูมีทะเลสาบจำนวนมาก โดยมีทะเลสาบน้ำเค็มและน้ำจืดขนาด 1 ตารางกิโลเมตรขึ้นไปรวม 287 แห่ง (ไม่รวมทะเลสาบในลุ่มแม่น้ำเหลือง) รวมพื้นที่ทะเลสาบทั้งหมด 3,531.34 ตารางกิโลเมตร

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่ในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นโลหะเหล็ก โลหะที่ไม่ใช่เหล็ก โลหะมีค่า โลหะหายาก เชื้อเพลิง วัตถุดิบทางเคมี และแร่ธาตุที่ไม่ใช่โลหะอื่นๆ ทรัพยากรแร่ที่สำรวจเบื้องต้นแล้วมีจำนวน 261 แห่ง ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทองคำ เงิน ทองแดง เหล็ก อะลูมิเนียม ถ่านหิน ตะกั่ว-สังกะสี กำมะถัน ผลึก และหยก รวมกว่า 40 ชนิด และมีปริมาณสำรองรวม 30 พันล้านตัน อำเภอนังเฉียนมีปริมาณสำรองเกลือค่อนข้างมาก

ทรัพยากรสัตว์

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูเป็นที่อยู่อาศัยของนกและสัตว์หายากหลากหลายชนิด โดยส่วนใหญ่ได้แก่ กวางปากขาว กวางแดง กวางชะมด ลาป่าทิเบต จามรีป่า ละมั่งทิเบต กวางคอพอก แกะสีน้ำเงิน แกะอาร์กาลี เสือดาวหิมะ หมีสีน้ำตาล ลิงซ์ นกกระเรียนคอสีดำ ไก่ฟ้าหูยาวทิเบต ไก่ฟ้าหิมะ และหงส์ มีสัตว์ 7 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 1 และ 14 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 2 นกที่พบมากที่สุดในเขตหยูซูคือนกกระเรียนคอสีดำ ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติหลงเป่าถานและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ทางตะวันตก จากมุมมองทางนิเวศวิทยาและภูมิศาสตร์ การกระจายตัวของสัตว์ป่าในเขตปกครองนี้สามารถแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มนิเวศวิทยา ได้แก่ ทะเลทรายและกึ่งทะเลทรายบนที่สูง ทุ่งหญ้าบนที่สูง ป่าไม้-พุ่มไม้-ทุ่งหญ้าบนภูเขา และพื้นที่เพาะปลูก

ทรัพยากรพืช

ด้วยที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู ทำให้มีทรัพยากรพืชที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ โดยสามารถแบ่งทรัพยากรพืชออกเป็น 5 ประเภทตามการใช้งาน ได้แก่ พืชอาหารสัตว์ พืชสมุนไพร พืชกินได้ พืชประดับ และพืชหัตถกรรม หยูซูมีพืชมีเมล็ด 65 วงศ์ 348 สกุล และมากกว่า 1,440 ชนิด เขตนี้มีวัตถุดิบสมุนไพรที่มีค่าหลากหลายชนิด โดยมีทรัพยากรสมุนไพรจีน 913 ชนิด รวมถึงยาสมุนไพรจากพืช 808 ชนิด และยาสมุนไพรจากสัตว์ 80 ชนิด ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เห็ดถั่งเช่า เห็ดหูหนู เขากวาง ชะมด อะเนมาร์รีนา ฟริทิลลาเรีย รูบาร์บ ดอกบัวหิมะ และแอสตรากาลัส มีพืชกินได้มากกว่า 80 ชนิด โดยเฉพาะรากซิลเวอร์วีด เห็ด และโพเทนทิลลา ซึ่งเป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง ส่วนพืชประดับมีมากกว่า 400 ชนิด ส่วนใหญ่เป็นไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม และไม้เลื้อย พืชที่ใช้ในงานหัตถกรรม ได้แก่ พืชที่มีสารแทนนิน พืชที่มีเส้นใย พืชที่มีกลิ่นหอม และพืชที่ให้น้ำมัน โดยมีจำนวนชนิดค่อนข้างน้อย พืชที่เหมาะสำหรับการสกัดสารแทนนิน ได้แก่ ลาเวนเดอร์ทะเลสีทอง ต้นสน ต้นกุหลาบ และต้นหลิว ส่วนพืชที่มีเส้นใยที่เหมาะสำหรับการทำกระดาษ ได้แก่ Stellera chamaejasme และ Achnatherum

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีจำนวน 438,200 คน เพิ่มขึ้น 3,900 คนจากสิ้นปีที่แล้ว เมื่อแบ่งตามเขตเมืองและชนบท ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 241,400 คน เพิ่มขึ้น 5,600 คน และประชากรในเขตชนบทมีจำนวน 196,800 คน ลดลง 1,700 คน สัดส่วนประชากรในเขตเมืองต่อประชากรที่อยู่อาศัยถาวร (อัตราการเข้าเมือง) อยู่ที่ 55.09% เพิ่มขึ้น 0.80 จุดเปอร์เซ็นต์จากสิ้นปีที่แล้ว

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

ชาวทิเบตคิดเป็นร้อยละ 98 ของประชากรทั้งหมดในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู ส่วนชาวฮั่น ชาวหุย ชาวตู ชาวมองโกล ชาวซาลา ชาวเหมียว ชาวบูยี ชาวจ้วง ชาวแมนจู ชาวเกาหลี และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 1.7 ของประชากรทั้งหมด เขตปกครองตนเองแห่งนี้เป็นเขตปกครองตนเองที่มีสัดส่วนของกลุ่มชาติพันธุ์หลักสูงที่สุดในบรรดาเขตปกครองตนเองของชนกลุ่มน้อย 30 แห่งในจีน

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีมูลค่า 9.743 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า (ราคาคงที่) โดยมูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมหลักอยู่ที่ 5.236 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.8% ภาคอุตสาหกรรมรองอยู่ที่ 907 ล้านหยวน ลดลง 10.9% และภาคบริการอยู่ที่ 3.6 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.1% สัดส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมทั้งสามภาคคือ 53.7:9.3:37.0

ในปี 2025 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีมูลค่า 4.263 พันล้านหยวน ลดลง 6.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยในจำนวนนี้ การลงทุนจากภาคเอกชนเพิ่มขึ้น 38.5% เมื่อแบ่งตามอุตสาหกรรม การลงทุนในอุตสาหกรรมปฐมภูมิอยู่ที่ 321 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 38.3% การลงทุนในอุตสาหกรรมทุติยภูมิอยู่ที่ 1.376 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 46.7% และการลงทุนในอุตสาหกรรมตติยภูมิอยู่ที่ 2.566 พันล้านหยวน ลดลง 24.5%

ในปี 2025 รายได้จากงบประมาณแผ่นดินของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู่มีจำนวน 351 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.3% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า (ภายใต้ระบบการปฏิรูปการคลังใหม่) ส่วนรายจ่ายงบประมาณแผ่นดินมีจำนวน 16.09 พันล้านหยวน ลดลง 1.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 พื้นที่เพาะปลูกพืชทั้งหมดในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีจำนวน 207,800 หมู่ เพิ่มขึ้น 0.01% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ในจำนวนนี้ พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชมีจำนวน 112,300 หมู่ ลดลง 0.03% โดยแบ่งเป็นพื้นที่เพาะปลูกมันฝรั่ง 16,200 หมู่ เพิ่มขึ้น 12.55% ข้าวบาร์เลย์บนที่สูง 95,000 หมู่ ลดลง 2.4% ถั่วลันเตา 600 หมู่ คงที่เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า พื้นที่เพาะปลูกพืชน้ำมัน 5,000 หมู่ ลดลง 0.2% พื้นที่เพาะปลูกผัก 4,900 หมู่ เพิ่มขึ้น 0.32% และพื้นที่เพาะปลูกพืชอื่นๆ 85,500 หมู่ เพิ่มขึ้น 0.04% ในส่วนของผลผลิตทางการเกษตร ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 17,400 ตัน เพิ่มขึ้น 1.39% ผลผลิตข้าวบาร์เลย์บนที่สูงอยู่ที่ 12,500 ตัน ลดลง 2.02%; ผลผลิตมันฝรั่งอยู่ที่ 4,700 ตัน เพิ่มขึ้น 9.73%; ผลผลิตพืชน้ำมันโดยรวมอยู่ที่ 400 ตัน ลดลง 6.52%; ผลผลิตผักอยู่ที่ 5,600 ตัน ลดลง 3.5%

ในปี 2025 จำนวนปศุสัตว์หลักของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีจำนวน 1,752,900 ตัว เพิ่มขึ้น 2.14% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยแบ่งเป็นวัว 1,578,000 ตัว เพิ่มขึ้น 3.9% แกะ 156,400 ตัว ลดลง 12.83% และม้า 18,500 ตัว เพิ่มขึ้น 2.78% ส่วนปศุสัตว์ที่จำหน่ายได้มีจำนวน 415,500 ตัว เพิ่มขึ้น 4.56% โดยแบ่งเป็นวัว 365,400 ตัว เพิ่มขึ้น 9.6% และแกะ 50,100 ตัว ลดลง 21.74% ผลผลิตเนื้อสัตว์มีจำนวน 37,500 ตัน เพิ่มขึ้น 8.93% โดยแบ่งเป็นเนื้อวัว 36,600 ตัน เพิ่มขึ้น 10.0% และเนื้อแกะ 900 ตัน ลดลง 21.53%

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 224 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.4% ขณะที่มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 683 ล้านหยวน ลดลง 14.1%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 258 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.7%; มูลค่าเพิ่มของการขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์อยู่ที่ 106 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.4%; มูลค่าเพิ่มของที่พักและอาหารอยู่ที่ 169 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.2%; มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการเงินอยู่ที่ 103 ล้านหยวน ลดลง 1.1%; มูลค่าเพิ่มของอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 79 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.1%; และมูลค่าเพิ่มของบริการอื่นๆ อยู่ที่ 2.882 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.7%

ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 2.438 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.0% โดยแบ่งตามภาคส่วนการขาย ได้แก่ ยอดขายส่ง 1.619 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.9% ยอดขายปลีก 1.142 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.0% รายได้จากที่พัก 93 ล้านหยวน ลดลง 1.5% และรายได้จากร้านอาหาร 351 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.1%

ณ สิ้นปี 2025 ยอดเงินฝากรวมของสถาบันการเงินทั้งหมดในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 17.113 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.68% และยอดสินเชื่อรวมอยู่ที่ 10.654 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.79%

กิจการสังคม

การศึกษา

ในปี 2025 อัตราการเข้าเรียนในระดับก่อนวัยเรียนโดยรวมในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 90.01% อัตราการสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 97.51% และอัตราการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอยู่ที่ 70.23% โดยมีนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั่วไปจำนวน 9,629 คน และนักเรียนอาชีวศึกษาจำนวน 8,686 คน นักเรียนที่เรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั่วไปนอกเขตมีจำนวน 2,474 คน (รวม 472 คนในเขตจังหวัดและ 2,002 คนนอกเขตจังหวัด) และนักเรียนที่เรียนอาชีวศึกษาตอนปลายนอกเขตมีจำนวน 424 คน

วัฒนธรรม

ในปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ 7 แห่ง สถานีฐานส่งสัญญาณวิทยุ 7 แห่ง ผู้สมัครรับชมเคเบิลทีวี 10,567 ราย ผู้ใช้บริการสื่อสารแบบ "หมู่บ้านต่อหมู่บ้าน" และ "ครัวเรือนต่อครัวเรือน" 93,200 ราย อัตราความครอบคลุมของโทรทัศน์โดยรวมอยู่ที่ 99.18% และอัตราความครอบคลุมของวิทยุอยู่ที่ 98.89% นอกจากนี้ยังมีสถาบันศิลปะ 1 แห่ง สถาบันวัฒนธรรมมวลชน 7 แห่ง และห้องสมุด 6 แห่ง

การดูแลสุขภาพ

ในปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพของรัฐ 347 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ทั้งหมด 3,917 คน เตียงที่ได้รับอนุญาต 3,721 เตียง เตียงที่เปิดให้บริการ 3,142 เตียง อัตราส่วนเตียงต่อประชากร 1,000 คน อยู่ที่ 8.65 เตียง แพทย์ผู้ช่วย 3.34 คน ต่อประชากร 1,000 คน พยาบาลวิชาชีพ 3 คน ต่อประชากร 1,000 คน แพทย์แผนทิเบตผู้ช่วย 1.0 คน ต่อประชากร 1,000 คน บุคลากรสาธารณสุข 1.19 คน ต่อประชากร 1,000 คน อัตราส่วนแพทย์ต่อพยาบาลอยู่ที่ 1.10:1 อัตราส่วนเตียงต่อพยาบาลอยู่ที่ 2.85:1 อัตราการเสียชีวิตของมารดาอยู่ที่ 19.13 ต่อประชากร 100,000 คน มีโรคติดต่อที่ต้องแจ้งให้ทราบ 17 ประเภท มีผู้ป่วยโรคติดต่อที่ต้องแจ้งให้ทราบทั้งหมด 4,892 ราย และอัตราการเกิดโรคโดยรวมอยู่ที่... 1,127.14 ต่อ 100,000 คน

ประกันสังคม

ในปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูได้โอนย้ายแรงงานส่วนเกินจากชนบทจำนวน 18,034 คน เพิ่มขึ้น 71.7% มีการสร้างงานใหม่ในเมือง 2,196 ตำแหน่ง เพิ่มขึ้น 68.5% อัตราการว่างงานที่จดทะเบียนในเมืองอยู่ที่ 2.9% ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบทครอบคลุม 238,700 คน ลดลง 2.3% ค่าครองชีพขั้นต่ำสำหรับผู้อยู่อาศัยในชนบทครอบคลุม 69,600 คน เพิ่มขึ้น 4.0% ค่าครองชีพขั้นต่ำสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองครอบคลุม 12,600 คน เพิ่มขึ้น 3.3% ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานในเมืองครอบคลุม 32,900 คน เพิ่มขึ้น 6.5% ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบทครอบคลุม 369,400 คน ลดลง 0.6%

การขนส่ง

ทางหลวง

เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูได้สร้างเครือข่ายทางหลวงโดยมีถนนสายหลักเป็นแกนกลาง เชื่อมโยงไปยัง 6 เมือง (อำเภอ) 40 ตำบล (เมือง) และพื้นที่ป่า 4 แห่ง

เขตปกครองนี้ได้วางโครงข่ายคมนาคมทางหลวงโดยมีเมืองเจียกูเป็นศูนย์กลาง โดยมีทางหลวงหมายเลข 214 เป็นโครงสร้างหลัก และมีถนนในระดับอำเภอและตำบลเป็นเส้นทางเชื่อมต่อ ทำให้สามารถเข้าถึงเมืองซีหนิง หรือเข้าสู่มณฑลเสฉวนเพื่อไปยังเมืองเฉิงตูได้โดยตรง ทางทิศใต้และทิศตะวันตกเชื่อมต่อโดยตรงกับเมืองกานเจ๋อผ่านทางหลวงหมายเลข 213 ที่เชื่อมไปยังทิเบต และทางทิศเหนือเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 109

ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูอยู่ที่ 274,300 เที่ยว เพิ่มขึ้น 0.1% ในขณะที่ปริมาณสินค้าบนทางหลวงอยู่ที่ 156,900 ตัน เพิ่มขึ้น 7.8%

การบิน

สนามบินหยูซูสร้างเสร็จและเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ในปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูมีเที่ยวบินทั้งหมด 4,094 เที่ยวบิน ลดลง 3.6% จำนวนผู้โดยสาร 405,500 คน ลดลง 1.5% โดยแบ่งเป็นผู้โดยสารขาเข้า 199,900 คน ลดลง 1.4% และผู้โดยสารขาออก 205,600 คน ลดลง 1.6% ส่วนปริมาณสินค้าทางอากาศและไปรษณีย์อยู่ที่ 1,095.30 ตัน เพิ่มขึ้น 1.1%

จุดชมวิว

วัดดังก้าตั้งอยู่ห่างจากเมืองเจียกูไปทางทิศตะวันออกประมาณสิบกิโลเมตร สร้างติดกับภูเขา

แม่น้ำถัวถัวและแม่น้ำตังฉู่มาบรรจบกันที่บริเวณหนานจี้ปาหลง ซึ่งอยู่ห่างจากสะพานถัวถัวลงไปทางใต้ 60 กิโลเมตร ก่อให้เกิดแม่น้ำถงเทียน แม่น้ำถัวถัวซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดหลักของแม่น้ำแยงซี มีต้นกำเนิดมาจากเกอลาดานตง แม่น้ำถงเทียนเป็นชื่อเรียกของแม่น้ำแยงซีขณะที่ไหลผ่านมณฑลหยูซู มีความยาว 800 กิโลเมตร ไหลผ่านหุบเขากว้างระหว่างเทือกเขาถังกลาและเทือกเขาคุนหลุน

แหล่งกำเนิดของแม่น้ำจาชู ซึ่งก็คือที่ราบจ่าซีในแคว้นชิงกัว มีภูมิประเทศที่ซับซ้อน พื้นที่ป่าตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจาไป่ จึงเป็นที่มาของชื่อ "ฟาร์มป่าเจียงซี"

ถนนโบราณถัง-โป เป็นเส้นทางโบราณจากเมืองหลวงฉางอาน (ปัจจุบันคือเมืองซีอาน มณฑลฉานซี) ในสมัยราชวงศ์ถัง ไปยังเมืองตูโบลาซา (ปัจจุบันคือเมืองลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต) ในภาษาทิเบตเรียกว่า "ถนนต้อนรับพระพุทธเจ้า" การก่อสร้างมีประวัติยาวนานกว่า 1,300 ปี และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสามเส้นทางโบราณที่สำคัญที่สุดของจีน

วัดเจ้าหญิงเหวินเฉิงตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู่ เป็นอาคารโบราณที่มีทั้งรูปแบบศิลปะสมัยราชวงศ์ถังและสถาปัตยกรรมหลังคาแบนแบบทิเบต วัดแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมระดับชาติ และยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "วัดเจ้าหญิงซาเจีย" อีกด้วย

"หุบเขาเลบา" หมายถึง "หุบเขาที่สวยงาม" ในภาษาทิเบต บริเวณทางเข้าหุบเขามีวัดเจ้าหญิงเหวินเฉิง ซึ่งเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ภายในหุบเขามีภาพเขียนบนหินมากกว่าสิบภาพ ภาพเขียนบนหินในหุบเขาเลบาส่วนใหญ่เป็นภาพพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ ผู้แสวงบุญ และสัตว์มงคล นอกจากนี้ยังมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์มากกว่าสิบแห่ง รวมถึงวัดเจียกู่ วัดจูเจีย่ วัดหลิงกัว และกำแพงหินมานี

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

เห็ดถั่งเช่าชิงไห่ (Qinghai Cordyceps sinensis) เป็นผลิตภัณฑ์พิเศษของมณฑลชิงไห่และเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์แห่งชาติของจีน เห็ดถั่งเช่าชิงไห่ประกอบด้วยโปรตีนดิบประมาณ 25% กรดไขมันอิ่มตัว 11.1%–13.6% และกรดไขมันไม่อิ่มตัว 80.2%–82.5% มีกรดอินทรีย์หลากหลายชนิด โดยระบุได้ 12 ชนิด ได้แก่ กรดสเตียริก กรดปาล์มิติก กรดโอเลอิก กรดลิโนเลอิก กรด 14-เมทิลเพนทาเดคาโนอิก กรดเพนทาเดคาโนอิก กรดเฮกซาเดคาโนอิก กรด 3-ออกทาเดคาโนอิก กรด 9-เฮกซาเดเซโนอิก กรด 14-เมทิลเฮกซาเดคาโนอิก กรด 9-ออกทาเดเซโนอิก และกรด 11-ไอโคเซโนอิก สารออกฤทธิ์ ได้แก่ แมนนิทอล สารประกอบอะดีโนซีน และโพลีแซคคาไรด์จากเห็ดถั่งเช่า เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2553 อดีตสำนักงานบริหารคุณภาพ การตรวจสอบ และการกักกันโรค ได้อนุมัติการคุ้มครองผลิตภัณฑ์ที่มีเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์สำหรับ "เห็ดถั่งเช่าชิงไห่"

รากผักโขมหยูซูเป็นสินค้าขึ้นชื่อของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู มณฑลชิงไห่ และเป็นสินค้าเกษตรที่มีเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ ผลของรากผักโขมหยูซูมีลักษณะเกือบกลมหรือเว้าที่ปลาย รูปทรงกระสวย และมีขนาดแตกต่างกัน ผิวสีน้ำตาลมีรอยย่นตามยาว แข็งและเปราะ มีหน้าตัดแบน สีขาวนวล มีวงแหวนสีเหลืองและขาวสลับกันเป็นชั้นๆ ผงรากผักโขมหยูซูมีสีขาวอมเทา มีเม็ดแป้งจำนวนมาก เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2559 กระทรวงเกษตรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (ในขณะนั้น) ได้อนุมัติการขึ้นทะเบียนคุ้มครองเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของสินค้าเกษตรสำหรับ "รากผักโขมหยูซู" อย่างเป็นทางการ

จามรีหยูซูเป็นสินค้าขึ้นชื่อของเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซู มณฑลชิงไห่ และเป็นสินค้าเกษตรที่มีเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดสินค้าระดับชาติ พื้นที่การผลิตจามรีหยูซูครอบคลุมระยะทาง 738 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และ 406 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้ ในส่วนที่กว้างที่สุด มีพื้นที่ทั้งหมด 203,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 28.2% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑล จามรีหยูซูเติบโตในพื้นที่ภูเขาสูงเหนือระดับน้ำทะเล 4,000 เมตร มาเป็นเวลานาน โดยได้รับการเลี้ยงดูภายใต้การจัดการแบบเร่ร่อนดั้งเดิม จามรีหยูซูเติบโตเร็ว มีอัตราการชำแหละและเนื้อสุทธิสูง กล้ามเนื้อซากมีความมันเงาและเรียบเนียน เนื้อมีสีแดงเข้ม ไขมันมีสีเหลืองอ่อน และเส้นใยกล้ามเนื้อมีความชัดเจนและยืดหยุ่น มีลายไขมันแทรกชัดเจน เนื้อมีความยืดหยุ่น ชุ่มชื้นที่ผิว ไม่เหนียว และไม่มีกลิ่น เนื้อจามรีหยูซูมีรสชาติอร่อย มีโปรตีนสูง อุดมไปด้วยกรดอะมิโน และมีสารอาหารครบถ้วน เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2559 กระทรวงเกษตรเดิมได้อนุมัติการคุ้มครองการจดทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรสำหรับ "จามรีหยูซู" อย่างเป็นทางการ

ข้าวบาร์เลย์ดำยู่ซู่เป็นสินค้าขึ้นชื่อของเขตปกครองตนเองทิเบตยู่ซู่ มณฑลชิงไห่ และเป็นสินค้าเกษตรที่มีเครื่องหมายทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ ข้าวบาร์เลย์ดำยู่ซู่มีเมล็ดสีน้ำตาลเข้ม รูปทรงรี อวบอ้วน และสม่ำเสมอ เป็นส่วนประกอบหลักในการทำ "ซัมปา" สามารถนำไปต้มเป็น "เหล้าข้าวบาร์เลย์" และเครื่องดื่มอื่นๆ และยังเป็นวัตถุดิบหลักในการแปรรูปอาหารพิเศษต่างๆ เช่น เนียงผี ข้าวบาร์เลย์ดำยู่ซู่ทนต่อความหนาวเย็น ความแห้งแล้ง ความชื้น และทนต่อเกลือและด่างในระดับปานกลาง มีความต้านทานการล้มที่ดี ข้าวบาร์เลย์ดำยู่ซู่มีปริมาณแป้ง >=60% โปรตีน >=10% ใยอาหาร >=10% ไขมัน >=1.4% และยังมีไนอะซิน ซีลีเนียม และแร่ธาตุต่างๆ ทำให้มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2559 กระทรวงเกษตรเดิมได้อนุมัติการคุ้มครองการจดทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรสำหรับ "ข้าวบาร์เลย์ดำที่ราบสูงหยูซู" อย่างเป็นทางการ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

นิม่า จูโอม่า หญิงชาวทิเบต เกิดเดือนตุลาคม พ.ศ. 2505 ที่เมืองหยูซู มณฑลชิงไห่ เธอเริ่มทำงานในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2524 และเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนในเดือนเมษายน พ.ศ. 2528 เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาจากโรงเรียนพรรคกลาง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานคณะกรรมการประจำสภาประชาชนมณฑลชิงไห่

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2561 เขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 เมืองท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในประเทศจีนประจำปี 2018

ในเดือนธันวาคม 2018 เมืองนี้ได้รับรางวัล "เมืองแห่งการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่มีเสน่ห์และช่วยบรรเทาความยากจน" ประจำปี 2018 จากโครงการ "Charming China City Annual Charming City Poverty Alleviation City"

เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2561 พื้นที่ดังกล่าวได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่สาธิตระดับชาติชุดที่ 6 สำหรับความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์โดยคณะกรรมการกิจการชาติพันธุ์แห่งรัฐ

ในปี 2022 โครงการนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้าง "เมืองปลอดขยะ" ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 14 ซึ่งเผยแพร่โดยกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อม

เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2565 พื้นที่ดังกล่าวได้รับการประกาศให้เป็นเขตสาธิตการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศรุ่นที่ 6 โดยกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อม

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 พื้นที่ดังกล่าวได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่และหน่วยสาธิตความสามัคคีและความก้าวหน้าทางชาติพันธุ์แห่งชาติ รุ่นที่ 11

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยววัดต้าเอ๋อร์ในเมืองซีหนิง

วัดต้าเอ๋อร์ตั้งอยู่ในเมืองลู่ซาเอ๋อร์ เขตหวงจง เมืองซีหนิง มณฑลชิงไห่ ประเทศจีน ห่างจากใจกลางเมืองซีหนิงประมาณ 25 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในหกวั…

เขตทัศนียภาพทะเลสาบชิงไห่

ทะเลสาบชิงไห่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลชิงไห่ ในเขตตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต เป็นทะเลสาบน้ำเค็มในแผ่นดินที่ใหญ่ที่สุดของจี…

พื้นที่ท่องเที่ยวบ้านเกิดของชาวหูจูตูในไห่ตง

พื้นที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมบ้านเกิดของชนชาติหูจูตู ตั้งอยู่ในเมืองเหวยหยวน อำเภอปกครองตนเองหูจูตู เมืองไห่ตง มณฑลชิงไห่ ห่างจากเมืองซีหนิ…

เขตทัศนียภาพอามิ ตงซูโอ

อุทยานธรรมชาติอามิ ตงซูโอ ตั้งอยู่ในอำเภอฉีเหลียน เขตปกครองตนเองทิเบตไห่เป่ย มณฑลชิงไห่ ห่างจากตัวเมืองฉีเหลียน 9 กิโลเมตร ระดับความสูงอยู่…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว