เมืองชีไถเหอ
เมืองฉีไท่เหอ (Qitaihe City) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของมณฑลเฮยหลงเจียง ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางตะวันออกของมณฑลเฮยหลงเจียง ทางใต้ของเมืองเจียมู่ซี (Jiamusi) และอยู่ทางตะวันตกสุดของเทือกเขาวันต้าซาน (Wandashan)
เมืองชีไถเหอ
เมืองฉีไท่เหอเป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของมณฑลเฮยหลงเจียง ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางตะวันออกของมณฑลเฮยหลงเจียง ทางใต้ของเมืองเจียมู่ซี และทางตะวันตกสุดของเทือกเขาว่านต้าซาน มีพื้นที่ทั้งหมด 6,221 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2565 เมืองนี้บริหารจัดการเขตเทศบาล 3 เขต และอำเภอ 1 อำเภอ ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 726,329 คน ภาษาถิ่นเป็นภาษาถิ่นย่อยเจียฟู่ของภาษาถิ่นเฮยหลงเจียง ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ โดยทางตะวันออกเฉียงใต้จะสูงกว่า และทางตะวันตกเฉียงเหนือจะต่ำกว่า ตั้งอยู่ในเขตละติจูดกลาง เมืองนี้จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีป ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่ฉีไท่เหอเป็นดินแดนของชาวซูเซิน ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองโบราณของภาคเหนือของจีน ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2497 มณฑลเฮยหลงเจียงและมณฑลซงเจียงได้รวมกันเป็นมณฑลเฮยหลงเจียง โดยมีอำเภอโบหลี่อยู่ภายใต้มณฑลเหอเจียง เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2508 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเขตพิเศษฉีไท่เหอ (ระดับอำเภอ) ในปี พ.ศ. 2526 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองภายใต้การปกครองของมณฑล ฉีไท่เหอมีตำแหน่งสำคัญในกลุ่มเมืองทางตะวันออกของมณฑลเฮยหลงเจียง และได้สร้างความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ระดับภูมิภาคกับ 14 เมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน พื้นที่นี้เป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของชาวซู่เซิน และเคยเป็นที่ตั้งกองบัญชาการของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลจี้ตง และกองทัพที่สองของกองทัพร่วมต่อต้านญี่ปุ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ฉีไท่เหอมีอุทยานป่าไม้แห่งชาติสองแห่ง (ซีต้าฉวนและชิหลงซาน) และอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติทะเลสาบเถาซาน เมืองนี้เป็นเมืองตัวแทนของกีฬาสปีดสเก็ตระยะสั้นของจีน โดยมีแชมป์โลก 10 คน รวมถึงจางเจี๋ย หยางหยาง หวังเมิ่ง ฟานเค่อซิน และหยางจิงหรู เมืองฉีไท่เหอเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงแห่งถ่านหินโค้ก" "บ้านเกิดของแชมป์โอลิมปิกฤดูหนาวของจีน" และ "แหล่งกำเนิดของแชมป์โอลิมปิกฤดูหนาว" ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคฉีไท่เหออยู่ที่ 23.66 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 7.2% จากปีก่อนหน้า
ที่มาของชื่อ
ชื่อ "ฉีไท่เหอ" มีที่มาจากภาษาเกาหลี ก่อนการก่อตั้งเมือง ชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่ในตำบลซิงซู อำเภอโบลี่ เรียกพื้นที่นี้ว่า "ฉีเต๋อเหอ" (การถอดเสียง) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "ฉีไท่เหอ" หลังจากก่อตั้งเมืองฉีไท่เหอแล้ว ชื่อนี้ก็ถูกนำมาใช้โดยมีการปรับเปลี่ยน และถอดเสียงเป็น "ฉีไท่เหอ" ในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่ฉีไท่เหอเป็นดินแดนของชาวซูเซิน ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองโบราณของจีนตอนเหนือ ชาวซูเซินและชาวซูหลี่ในแคว้นเฮยหลงเจียงได้เริ่มจ่ายบรรณาการให้กับที่ราบภาคกลางแล้ว
สมัยราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน
ชาวซูเฉินเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง และในสมัยราชวงศ์ถังถูกเรียกว่าชาวโมเหอ ในปี 698 ซูโมโมเหอได้ก่อตั้งรัฐโป๋ไห่ ซึ่งเป็นระบอบการปกครองท้องถิ่นของราชวงศ์ถัง ในช่วงรุ่งเรืองที่สุด รัฐโป๋ไห่ปกครองเมืองหลวง 5 แห่ง เขตปกครอง 15 แห่ง และแผนก 62 แห่ง โดยพื้นที่ฉีไท่เหออยู่ภายใต้เขตปกครองเทียหลี่ หลังจากที่รัฐโป๋ไห่ถูกพิชิตโดยชาวคิตัน ราชวงศ์เหลียวได้ก่อตั้งแผนกห้าชาติขึ้นตามแม่น้ำซงฮวา โดยมีฉีไท่เหออยู่ภายใต้เขตอำนาจ ในปี 1115 ราชวงศ์จินได้พิชิตเหลียว และฉีไท่เหออยู่ภายใต้เส้นทางหูลี่ไก หลังจากที่จักรวรรดิมองโกลพิชิตจิน ราชวงศ์หยวนได้ก่อตั้งสำนักขุนศึกหูลี่ไก โดยมีฉีไท่เหออยู่ภายใต้การบริหาร
สมัยราชวงศ์หมิงและชิง
ในปี ค.ศ. 1409 ราชวงศ์หมิงได้ก่อตั้งคณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคนูร์กันในลุ่มแม่น้ำเฮยหลงเจียงและซงฮวา หลังจากปี ค.ศ. 1644 ราชวงศ์ชิงได้จัดตั้งสำนักงานบริหารต่างๆ ในอี๋หลาน โดยพื้นที่ฉีไท่เหออยู่ภายใต้เขตอำนาจของซานซิง
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 รัฐบาลอำเภอโบลี่ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 1929 ระบบการปกครองแบบวงจรถูกยกเลิก และอำเภอโบลี่จึงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจี๋หลินโดยตรง ในปี ค.ศ. 1931 จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในปี ค.ศ. 1934 โบลี่ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลซานเจียง ในปี ค.ศ. 1943 ถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองทั่วไปตงหม่าน หลังจากได้รับชัยชนะในสงครามต่อต้านจีนในปี ค.ศ. 1945 โบลี่จึงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเหอเจียง
หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ในปี 1949 หลายจังหวัดถูกรวมเข้าด้วยกัน ในเดือนสิงหาคม ปี 1954 จังหวัดเฮยหลงเจียงและซงเจียงได้รวมกัน โดยอำเภอโบหลี่อยู่ภายใต้เขตปกครองเหอเจียง ในปี 1958 การทำเหมืองถ่านหินขนาดใหญ่ในแหล่งถ่านหินฉีไท่เหอได้เริ่มต้นขึ้น และทางรถไฟเอกชนสายแรกของประเทศก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ ทำให้พื้นที่ภูเขาที่เคยห่างไกลได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว ในวันที่ 1 มีนาคม ปี 1965 เขตพิเศษฉีไท่เหอได้ถูกจัดตั้งขึ้น ในปี 1970 ได้กลายเป็นเมืองระดับอำเภอ ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1983 ฉีไท่เหอได้รับการยกฐานะเป็นเมืองในสังกัดจังหวัด โดยอำเภอโบหลี่อยู่ภายใต้เขตอำนาจ ในเดือนธันวาคม ปี 2007 ฟาร์มเพาะพันธุ์สัตว์โบหลี่ถูกโอนไปอยู่ภายใต้การบริหารของฉีไท่เหอ ในเดือนธันวาคม ปี 2009 ตำบลฉางซิงถูกโอนไปอยู่ในเขตปกครองซินซิง
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้ง
เมืองฉีไท่เหอตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเฮยหลงเจียง ทางใต้ของเมืองเจียมู่ซี ทางตะวันตกสุดของเทือกเขาวันต้าซาน ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 130 ถึง 131 องศา 44 นาที และละติจูดเหนือ 45 ถึง 46 องศา 37 นาที มีอาณาเขตติดกับอำเภอเป่าชิงและเมืองมิซานทางทิศตะวันออก อำเภออีหลานทางทิศตะวันตก อำเภอจี้ตงและหลินโข่วทางทิศใต้ และอำเภอหวนานทางทิศเหนือ เมืองนี้ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 130 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 80 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 6,221 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่เขตเมือง 3,646 ตารางกิโลเมตร
ภูมิอากาศ
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นเย็น มีฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณน้ำฝนมาก แสงแดดเพียงพอ และช่วงปลอดน้ำค้างแข็งสั้น อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 2.4 ถึง 3.9 องศาเซลเซียส เมืองนี้แบ่งออกเป็นเขตภูเขาต่ำที่มีอากาศเย็นชื้นและมีน้ำค้างแข็ง และเขตภูเขาที่มีอากาศอบอุ่นปานกลาง
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ โดยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สูงกว่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทำให้เกิดเป็นแถบแคบๆ ที่ลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาเทียนซานเป่าที่ความสูง 690.7 เมตร พื้นที่นี้ประกอบด้วยเนินเขาเตี้ยๆ (ระดับความสูง 240-695 เมตร) เนินเขาลูกคลื่น (180-240 เมตร) ที่ราบลุ่มแม่น้ำ (160-180 เมตร) และหุบเขาที่อยู่ระหว่างภูเขา
อุทกวิทยา
ระบบน้ำของเมืองประกอบด้วยแม่น้ำโวเคนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และแม่น้ำนาโอลี่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีอ่างเก็บน้ำขนาดต่างๆ 20 แห่ง รวมความจุทั้งหมด 698 ล้านลูกบาศก์เมตร รวมถึงอ่างเก็บน้ำเถาซานขนาดใหญ่และอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง 4 แห่ง (แม่น้ำจี้ซิง หูจู หวังชิง และจิ่วหลง) อ่างเก็บน้ำเถาซานเป็นแหล่งน้ำสำหรับอุตสาหกรรม ครัวเรือน และการเกษตร
ดิน
แหล่งสำรองเบนโทไนต์มีทั้งหมด 169,000 ตัน ซึ่งเป็นเบนโทไนต์คุณภาพสูงสุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เมืองนี้มีประเภทดิน 7 ประเภท ประเภทย่อย 16 ประเภท สกุลดิน 16 สกุล และชนิดดิน 30 ชนิด ดินสีน้ำตาลเข้มปกคลุมพื้นที่ 50.5% ของพื้นที่ดินทั้งหมด ในขณะที่ดินสีขาวนวลปกคลุมพื้นที่ 26.61%
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางธรณีวิทยาส่วนใหญ่ได้แก่ การไหลของเศษหินและดินทรุดตัว โดยมีหินถล่มและดินถล่มเล็กน้อย ในเดือนมิถุนายน ปี 2024 เกิดเหตุทางระบายน้ำพังที่ต้นน้ำของคลองจงเซียน ซึ่งได้รับการซ่อมแซมผ่านความพยายามในการต่อสู้กับอุทกภัยฉุกเฉิน โดยเจ้าหน้าที่ทหารและเจ้าหน้าที่ควบคุมอุทกภัยใช้กรงลวดที่บรรจุหินเพื่อชะลอการไหลของน้ำ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำทั้งหมดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 238 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวเพียง 466 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งในสี่ของค่าเฉลี่ยระดับจังหวัด และหนึ่งในห้าของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ
ทรัพยากรที่ดิน
จากพื้นที่ทั้งหมด 6,221 ตารางกิโลเมตร พื้นที่เพาะปลูกคิดเป็น 31.3% พื้นที่ป่า 52.8% ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ 0.8% และส่วนที่เหลือเป็นการใช้ประโยชน์อื่นๆ
ทรัพยากรแร่
เมืองนี้อุดมไปด้วยถ่านหิน กราไฟต์ ทองคำ หินอ่อน และหินปูน ถ่านหินเป็นทรัพยากรหลัก โดยแหล่งถ่านหินทอดยาวกว่า 100 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 7,200 ตารางกิโลเมตร ปริมาณสำรองถ่านหินที่พิสูจน์แล้วมีจำนวน 1.7 พันล้านตัน และปริมาณสำรองที่คาดการณ์ไว้มีถึง 3.7 พันล้านตัน เป็นหนึ่งในสามแหล่งถ่านหินที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ และเป็นฐานการผลิตถ่านหินโค้กและถ่านหินแอนทราไซต์ที่สำคัญในมณฑลเฮยหลงเจียง
ทรัพยากรป่าไม้
พื้นที่ป่าทั้งหมดครอบคลุม 251,800 เฮกตาร์ มีปริมาณไม้คงเหลือ 40.05 ล้านลูกบาศก์เมตร และอัตราการปกคลุมของป่าอยู่ที่ 40.48%
ทรัพยากรชีวภาพ
พืชพรรณในบริเวณนี้อยู่ในเขตพืชพรรณย่อยฉางไป่ซาน มีต้นไม้มากกว่า 20 ชนิด รวมถึงต้นโอ๊ก ต้นเบิร์ชดำ ต้นสนชนิดหนึ่ง ต้นสนเกาหลี และต้นเถ้าแมนจูเรีย พื้นที่นี้อุดมไปด้วยผักป่า (เก็บเกี่ยวเฟิร์นได้ประมาณ 200 ตันต่อปี) พืชสมุนไพรมากกว่า 300 ชนิด รวมถึงโคโดโนปซิส พลาติโคดอน เจนเชียน และแอสตรากาลัส และเห็ดกินได้มากกว่า 10 ชนิด สัตว์ป่า ได้แก่ หมูป่า หมีดำ กวางโร หมาป่า สุนัขจิ้งจอก และสัตว์หายาก เช่น แอนทิโลปและนาก นก ได้แก่ นกกระจอก นกกา นกอีกา นกหัวขวาน และนกฮูก
อุทยานป่าไม้แห่งชาติซีต้าฉวน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอโบลี่ ห่างจากตัวเมือง 25 กิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี 2546 และครอบคลุมพื้นที่ 9,420 เฮกตาร์ ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอุทยานป่าไม้ระดับ AAA ของประเทศในปี 2555 อุทยานป่าไม้แห่งชาติชิลองซาน อยู่ห่างจากใจกลางเมือง 23 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 6,307.5 เฮกตาร์ บริเวณเชิงเขาว่านต้าซาน และเขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำประจำจังหวัดแม่น้ำโวเคน ซึ่งได้รับการอนุมัติในปี 2554 ครอบคลุมพื้นที่ 7,363 เฮกตาร์ตามแนวฝั่งซ้ายของแม่น้ำโวเคน
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 เทศบาลเมืองฉีไท่เหอแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 หน่วยงานระดับอำเภอ ได้แก่ 3 อำเภอ (ซินซิง, เถาซาน และฉีจือเหอ) และ 1 อำเภอ (โบลี่) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 45 ถนนต้าถง อำเภอเถาซาน
การเมือง
เมืองนี้บริหารงานภายใต้ระบบการปกครองส่วนท้องถิ่นแบบมาตรฐานของจีน ซึ่งประกอบด้วยสภาประชาชน รัฐบาลประชาชน และคณะกรรมการสภาที่ปรึกษาทางการเมืองแห่งประชาชนจีน
ประชากร
ขนาดประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (พฤศจิกายน 2563) จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่คือ 689,611 คน ลดลง 230,860 คน (25.08%) จากสำมะโนประชากรปี 2553 ณ สิ้นปี 2567 จำนวนประชากรที่ลงทะเบียนทั้งหมดคือ 726,329 คน โดยมีอัตราส่วนชายต่อหญิงอยู่ที่ 102.40 ประชากรในเมืองมีจำนวน 444,058 คน (61.1%) และประชากรในชนบทมีจำนวน 282,271 คน (38.9%) ผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไปคิดเป็น 28.2% ของประชากรทั้งหมด
กลุ่มชาติพันธุ์
จากประชากรทั้งหมด 689,000 คน มีชนกลุ่มน้อยประมาณ 22,000 คน (3.2%) ทำให้เมืองนี้เป็นชุมชนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์
ภาษา
ภาษาถิ่นนี้จัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นย่อยเจียฟู่ของภาษาถิ่นเฮยหลงเจียง
ศาสนา
เมืองนี้มีชุมชนชาวมุสลิม พุทธ และคริสต์ วัดพุทธที่สำคัญ ได้แก่ วัดจี่หลิง วัดจิงซิว และวัดโฟเป่า
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคอยู่ที่ 23.66 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 7.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า แบ่งตามภาคส่วน: อุตสาหกรรมขั้นต้น 3.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 537 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.4%); อุตสาหกรรมขั้นกลาง 6.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 868 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 29.7%); อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 13.54 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.4%) สัดส่วนของสามภาคส่วนคือ 16.4:26.4:57.2
รายได้สุทธิต่อหัวในเขตเมืองอยู่ที่ 31,595 หยวน (ประมาณ 4,388 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 1.8%) และรายได้สุทธิต่อหัวในเขตชนบทอยู่ที่ 20,119 หยวน (ประมาณ 2,794 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.5%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 2.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 403 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 15.6%) ซึ่งในจำนวนนี้มาจากรายได้จากภาษี 1.18 พันล้านหยวน (ประมาณ 164 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 21.2%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 7.3% โดยการลงทุนจากส่วนกลางเพิ่มขึ้น 2,275.8% และการลงทุนจากส่วนท้องถิ่นลดลง 17.8% การลงทุนในภาคอุตสาหกรรมลดลง 15.4% ในขณะที่การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 91.9%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมงรวมทั้งสิ้น 7.64 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.0%) มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 3.167 ล้านหมู่ โดยมีผลผลิต 2.11 พันล้านจิน (เพิ่มขึ้น 0.5%) ส่วนปศุสัตว์ประกอบด้วย สุกร 309,000 ตัว (ลดลง 3.9%) โค 29,000 ตัว (เพิ่มขึ้น 1.6%) แกะ 86,000 ตัว (เพิ่มขึ้น 0.2%) และสัตว์ปีก 17.383 ล้านตัว (เพิ่มขึ้น 7.1%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 45.9% การทำเหมืองและการล้างถ่านหินลดลง 55.1% ในขณะที่ยา ผลิตภัณฑ์โลหะ และยาสูบเติบโตขึ้น 73.7%, 23.7% และ 11.9% ตามลำดับ ผลผลิตถ่านหินสะอาดอยู่ที่ 2.81 ล้านตัน (-59.2%) โค้ก 2.91 ล้านตัน (-36.7%) และการผลิตไฟฟ้า 8.06 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (-8.1%) รายได้จากวิสาหกิจอุตสาหกรรมอยู่ที่ 25.53 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ -29.2%)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 7.59 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.05 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.2%) การค้าต่างประเทศมีมูลค่า 472.87 ล้านหยวน (ประมาณ 65.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 17.6%) อยู่ในอันดับที่สองของมณฑล และเมื่อสิ้นปี 2024 เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่า 87.89 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.8%) และสินเชื่อมีมูลค่า 44.42 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.3%)
เขตเศรษฐกิจ
นิคมอุตสาหกรรมทรัพยากรหมุนเวียนตะวันออกของมณฑลเฮยหลงเจียง ซึ่งได้รับการอนุมัติในปี 2555 เป็นฐานสาธิตการทำเหมืองในเมืองระดับชาติแห่งเดียวของมณฑล ครอบคลุมพื้นที่ 161.54 เฮกตาร์ โดยมีอุตสาหกรรมรีไซเคิลเศษเหล็ก พลาสติก ยางรถยนต์ และยานพาหนะที่หมดอายุการใช้งาน เขตพัฒนาเศรษฐกิจฉีไท่เหอ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2551 ครอบคลุมพื้นที่ 26 ตารางกิโลเมตร และมุ่งเน้นไปที่การหมักทางชีวภาพ การเกษตรสมัยใหม่ และอาหารสีเขียว เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคฉีไท่เหอ ซึ่งได้รับการอนุมัติในปี 2559 ครอบคลุมพื้นที่ 45 ตารางกิโลเมตร โดยมีนิคมอุตสาหกรรม 6 แห่ง เขตพัฒนาเศรษฐกิจเจียงเหอ ครอบคลุมพื้นที่ 85.88 ตารางกิโลเมตร มุ่งเน้นไปที่สารเคมีจากถ่านหินสมัยใหม่ ยาชีวเภสัชภัณฑ์ สารเคมีชั้นดี วัสดุใหม่ และพลังงานใหม่ และทำหน้าที่เป็นเขตพัฒนาความร่วมมือกับเมืองเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง
บริการสังคม
การศึกษา
ในปี 2024 มีนักเรียนลงทะเบียนเรียนในระดับอาชีวศึกษา 295 คน โรงเรียนมัธยมปลายทั่วไป 4,457 คน โรงเรียนมัธยมต้น 5,267 คน และโรงเรียนประถมศึกษา 3,300 คน เมืองนี้มีสถาบันอุดมศึกษา 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 7 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 39 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 32 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 682 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 5,647 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 5,532 คน ซึ่งรวมถึงพยาบาลวิชาชีพ 2,421 คน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตรจำนวน 202 ฉบับ ซึ่งรวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 8 รายการ แบบจำลองอรรถประโยชน์ 172 รายการ และสิทธิบัตรการออกแบบ 22 รายการ
วัฒนธรรมและกีฬา
เมืองนี้มีห้องสมุดสาธารณะ 2 แห่งที่มีหนังสือ 425,000 เล่ม นักกีฬาจากฉีไท่เหอได้รับเหรียญรางวัล 270 เหรียญ รวมถึง 11 เหรียญในระดับโลก 65 เหรียญในระดับชาติ และ 194 เหรียญในระดับจังหวัด
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ภายในสิ้นปี 2022 โครงการปรับปรุงสิ่งแวดล้อมในชนบทครอบคลุม 220 หมู่บ้าน และกำจัดขยะได้ 38,400 ตัน 20 หมู่บ้านได้รับการยกย่องให้เป็นหมู่บ้านสะอาดและสวยงามระดับจังหวัด และหมู่บ้านหยวนหมิง ในอำเภอโบลี่ ได้รับการยกย่องให้เป็นหมู่บ้านพักผ่อนหย่อนใจที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของจีนประจำปี 2022
ประกันสังคม
ในปี 2023 เทศบาลนครได้ดำเนินการตามแผนนำร่องด้านการประสานงานระดับชาติของระบบประกันบำนาญสำหรับองค์กร และการประสานงานระดับจังหวัดของระบบประกันการว่างงานและประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน โดยมีการจ่ายเงินสวัสดิการประกันภัยไปแล้ว 5.156 พันล้านหยวน (ประมาณ 716 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
การขนส่ง
ภาพรวม
ในปี 2022 ปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 665,000 คน (-55.8%) และปริมาณสินค้าขนส่งอยู่ที่ 16.433 ล้านตัน (-3.1%) โดยมีทางรถไฟความเร็วสูงมู่ตานเจียง-เจียมู่ซี ทางด่วนเหอต้า และทางด่วนอี้ฉี วิ่งผ่านเมืองนี้
ทางหลวง
เมืองนี้มีทางหลวงที่พัฒนาอย่างดี รวมถึงทางด่วนเหอต้าและทางด่วนอี้ฉี ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมงถึงจีซี 4 ชั่วโมงถึงมู่ตานเจียง 2.5 ชั่วโมงถึงเจียมูซี และ 6.5 ชั่วโมงถึงฮาร์บิน
ทางรถไฟ
ทางรถไฟมู่ตานเจียง-เจียมู่ซี และทางรถไฟโบลี่-ฉีไท่เหอ ก่อให้เกิดเครือข่ายรูปตัว T ในอำเภอโบลี่ ทางรถไฟความเร็วสูงมู่ตานเจียง-เจียมู่ซี เปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2021 ทำให้การเดินทางจากฉีไท่เหอไปยังฮาร์บินลดลงจาก 10 ชั่วโมงเหลือเพียง 3.5 ชั่วโมง
การบิน
มีแผนจะสร้างสนามบินพลเรือนที่หมู่บ้านชิงหยุน
ระบบขนส่งสาธารณะ
ระบบขนส่งสาธารณะฉีไท่เหอ ซึ่งดำเนินการโดยบริษัท ฉีไท่เหอ พับลิค ทรานสิต จำกัด มีเส้นทางเดินรถ 26 เส้นทาง และรถโดยสาร 407 คัน (ใช้น้ำมัน 266 คัน, ไฮบริด 30 คัน, ไฟฟ้า 111 คัน) ระบบนี้ครอบคลุมเขตเถาซาน ซินซิง ฉีจือเหอ และจินซา มีพนักงานประมาณ 600 คน และมีผู้โดยสารใช้บริการมากกว่า 90 ล้านคนต่อปี
วัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองนี้มีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 1 โครงการ ระดับจังหวัด 12 โครงการ และระดับเทศบาล 34 โครงการ โดยมีผู้สืทอดมรดกที่เป็นตัวแทนระดับจังหวัด 11 ราย และระดับเทศบาล 29 ราย
อาหาร
ข้าวฉีไท่เหอขึ้นชื่อเรื่องเมล็ดข้าวสีขาวสว่างสม่ำเสมอและคุณภาพการหุงที่ยอดเยี่ยม ในปี 2017 ได้รับการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ส่วนผลไม้โบลี (บลูฮันนี่ซัคเคิล) เป็นผลไม้สีน้ำเงินเข้มที่ใช้สำหรับทำไวน์ เครื่องดื่ม และสกัดสารแอนโทไซยานิน ได้รับการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ในปี 2013
ศิลปะ
กลองต้ากู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้านที่ได้รับความนิยมในสามมณฑลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีต้นกำเนิดในช่วงกลางราชวงศ์ชิง โดยเริ่มแรกเป็นการแสดงโดยนักร้องเพียงคนเดียวที่บรรเลงดนตรีประกอบเองด้วยพิณสามสายขนาดเล็ก
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ดอกไม้ประจำเมืองคือต้นพลัมใบเอล์ม (Prunus triloba) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความมีชีวิตชีวาในฤดูใบไม้ผลิของเมือง ในปี 2022 ได้มีการเปิดตัวโลโก้ของเมือง ซึ่งประกอบด้วยตัวอักษร "Q" และลวดลายของนักกีฬาไอซ์สเก็ต
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ ปี 2023 เมืองนี้มีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 1 โครงการ และระดับจังหวัด 11 โครงการ เทคนิคการตีดาบฉีไท่เหอใช้กรรมวิธี "ดาบหลงฉวน" แบบดั้งเดิม โดยใช้เหล็กกล้าคาร์บอนสูง เหล็กกล้าคาร์บอนต่ำ และเหล็กดัด ทำให้เกิดลวดลายบนพื้นผิวที่เป็นธรรมชาติ ส่งผลให้ใบมีดคมและยืดหยุ่นมากขึ้น
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
ภาพรวม
เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่า 10 แห่ง รวมถึงอุทยานแห่งชาติป่าซีต้าฉวนระดับ AAA อุทยานแห่งชาติป่าชิหลงซานระดับ AA อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเถาซาน และสวนสาธารณะ วัด และลานสกีต่างๆ อีกมากมาย
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
อุทยานแห่งชาติซีตาฉวน: ประกอบด้วย 5 จุดชมวิว ได้แก่ บริเวณล่องแก่งช่องเขาหงเซี่ย (ระยะทาง 5 กิโลเมตร) เส้นทางเดินป่ายอดเขาโวล่ง (676 เมตร มีถ้ำธรรมชาติและหินรูปทรง "สายฟ้า") ป่าดึกดำบรรพ์ สวนน้ำ และบริการสำหรับนักท่องเที่ยว
อุทยานแห่งชาติป่าชิหลงซาน: ครอบคลุมพื้นที่ 6,307.5 เฮกตาร์ ประกอบด้วยพื้นที่ท่องเที่ยว 3 แห่ง ได้แก่ จุดชมวิวป่า ทะเลสาบชิหลง และสวนเชิงนิเวศ ซึ่งมีลักษณะเด่นคือป่าผสมผลัดใบ
อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติทะเลสาบเถาซาน: ครอบคลุมพื้นที่ 2,950 เฮกตาร์ และได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติอย่างเป็นทางการในปี 2019
อุทยานป่าชิงซงหลิง: ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 15 กิโลเมตร ที่ระดับความสูงเฉลี่ย 450 เมตร ประกอบด้วยป่าสนเกาหลี ป่าสนสปรูซ และป่าสนเฟอร์
พื้นที่ท่องเที่ยวอ่างเก็บน้ำแม่น้ำจี้ซิง: ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโบลี่ไปทางเหนือ 25 กิโลเมตร มีพื้นที่ป่า 20,000 หมู่ และมีความจุ 15 ล้านลูกบาศก์เมตร ประกอบด้วยจุดชมวิว 10 แห่ง และมีนักท่องเที่ยวมาเยือนประมาณ 30,000 คนต่อปี
การแลกเปลี่ยนภายนอก
เมืองนี้รักษาความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ระดับภูมิภาคกับ 14 เมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และมีความสัมพันธ์ด้านการพัฒนาร่วมกันกับเมืองเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง
บุคคลสำคัญ
เมืองฉีไท่เหอได้ผลิตแชมป์โลกสปีดสเก็ตระยะสั้นถึง 10 คน รวมถึงจาง เจี๋ย, หยาง หยาง, หวัง เมิ่ง, ฟาน เค่อซิน และหยาง จิงหรู ทำให้เมืองนี้ได้รับฉายาว่าเป็น "แหล่งกำเนิดแชมป์โอลิมปิกฤดูหนาว"
เกียรตินิยม
- เมืองสวนแห่งชาติ
- เมืองตากอากาศฤดูร้อนของจีน ปี 2020
- โครงการบริจาคโลหิตโดยสมัครใจระดับชาติ ประจำปี 2020 ณ เมืองแอดวานซ์ซิตี้
- เมืองต้นแบบต่อต้านยาเสพติดแห่งชาติ ประจำปี 2021 (ชุดแรก)
- รางวัล "เมืองแชมป์โอลิมปิก" ประจำปี 2022 จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจีน
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม