ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองต้าเหลียน

เมืองต้าเหลียน

นครต้าเหลียน หรือที่รู้จักกันในชื่อปินเฉิง (เมืองชายฝั่ง) และเมืองหลวงแห่งความโรแมนติก เป็นเมืองระดับจังหวัดย่อยที่มีสถานะการวางผังเมืองเป็นอิสระและเป็นเมืองขนาดใหญ่ภายใต้การปกครองของมณฑลเหลียวหนิง ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของ...

เมืองต้าเหลียน

นครต้าเหลียน หรือที่รู้จักกันในชื่อปินเฉิง (เมืองชายฝั่ง) และเมืองหลวงแห่งความโรแมนติก เป็นเมืองระดับจังหวัดย่อยที่มีสถานะการวางผังเมืองอิสระและเป็นเมืองขนาดใหญ่ภายใต้การปกครองของมณฑลเหลียวหนิง ตั้งอยู่ทางใต้สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ล้อมรอบด้วยทะเลสามด้าน ได้แก่ ทะเลเหลืองทางทิศตะวันออก ทะเลโป๋ไห่ทางทิศตะวันตก ตรงข้ามคาบสมุทรซานตงทางทิศใต้ และที่ราบภาคตะวันออกเฉียงเหนือทางทิศเหนือ ตั้งอยู่ในเขตอบอุ่นของซีกโลกเหนือ มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมอบอุ่นที่มีลักษณะทางทะเล ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 12,574 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2568 ต้าเหลียนบริหารจัดการ 7 เขตและ 1 อำเภอ ดูแลเมืองระดับอำเภอ 2 แห่ง ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ 7.557 ล้านคน ต้าเหลียนมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน พัฒนามาตั้งแต่ประมาณ 6,000 ปีที่แล้ว ในรัชสมัยของพระเจ้ากวงซูแห่งราชวงศ์ชิง ปีที่ 25 (1899) เมืองนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าต้าเหลียนเป็นครั้งแรก ในปี 1984 ได้รับการอนุมัติให้เป็นเมืองชายฝั่งเปิด ในปี 1985 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองที่มีสถานะการวางแผนอิสระพร้อมอำนาจการจัดการเศรษฐกิจระดับมณฑล และในปี 1994 ได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับรองมณฑล ต้าเหลียนเป็นเมืองศูนย์กลางชายฝั่งที่สำคัญ เมืองท่าที่ทันสมัย ​​ศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งครบวงจรระดับนานาชาติ ศูนย์กลางการขนส่งและโลจิสติกส์ระหว่างประเทศของเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ฐานการผลิตขั้นสูง และจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวชายฝั่งระดับนานาชาติ เมืองต้าเหลียนได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองป่าไม้แห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ และเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ และได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองระดับโลกในระดับแกมมาโดย GaWC ในปี 2018 และ 2020 ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของต้าเหลียนแตะระดับ 1,000.21 พันล้านหยวน (ประมาณ 141 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ทำให้เป็นเมืองแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่มี GDP เกิน 1 ล้านล้านหยวน

ประวัติศาสตร์

เมื่อราชวงศ์เซี่ยก่อตั้งขึ้น พื้นที่ต้าเหลียนมีประชากรเบาบางแต่เชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับคาบสมุทรซานตง ในยุคสำริด การอพยพของชาวชางในยุคแรกได้สร้างเส้นทางเดินเรือระหว่างเผิงไหลและต้าเหลียน ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม ในช่วงปลายราชวงศ์ชางและต้นราชวงศ์โจวตะวันตก มีการสร้างสุสานหิน (โดลเมน) จำนวนมาก ซึ่งแสดงถึงความหนาแน่น ความหลากหลาย และจำนวนที่มากที่สุดในคาบสมุทรเหลียวตง โดยส่วนใหญ่กระจายอยู่ในเขตจินโจว เขตผู่หลานเตียน เมืองหวาฟางเตียน และเมืองจวงเหอ

ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง เจ้าชายหวนแห่งรัฐฉี (ครองราชย์ 685 ปีก่อนคริสตกาล) ส่งเสริมการอพยพครั้งใหญ่ไปยังเหลียวตง และเปิดฉากการรณรงค์ทางทหารเพื่อปกป้องรัฐเหยียน หลังจากที่ฉีพิชิตรัฐไหลได้ในปี 567 ปีก่อนคริสตกาล ผู้ลี้ภัยได้อพยพทางทะเลไปยังคาบสมุทรเหลียวตง ทำให้ประชากรของต้าเหลียนเพิ่มขึ้นอย่างมาก และเร่งการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างซานตงและเหลียวตง หลังจากที่เจ้าชายหวนสิ้นพระชนม์ เหลียวตงก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐเหยียน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ยุคสงครามระหว่างรัฐ (475 ปีก่อนคริสตกาล)

ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้เป็นของมณฑลเหลียวตง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ทางใต้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอทาชิ และทางเหนืออยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอผิงกัวและอำเภออู๋ฉี ตลอดช่วงสามก๊ก ราชวงศ์จิน และสิบหกอาณาจักร พื้นที่นี้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างมณฑลต่างๆ หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 404 อาณาจักรกูรยอได้ยึดครองเหลียวตง และสร้างป้อมปราการที่เมืองเป่ยซา (ปัจจุบันคือเขตจินโจว) เมืองเต๋อหลี่ซี และเมืองเฉิงซาน ในสมัยราชวงศ์ถัง (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 668) พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของอารยะสัตย์อันตง ราชวงศ์เหลียว จิน หยวน และหมิง ได้ปกครองพื้นที่นี้ภายใต้เขตปกครองและเขตทหารต่างๆ ในสมัยราชวงศ์ชิง ทางใต้เป็นของอำเภอหนิงไห่แห่งมณฑลเฟิงเทียน และทางเหนือเป็นของฝูโจว

ในช่วงยุคอาณานิคมรัสเซีย-ญี่ปุ่น พื้นที่นี้ถูกแบ่งแยกออกเป็นสองส่วนภายใต้การปกครองของรัสเซียและญี่ปุ่น หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ต้าเหลียนก็สิ้นสุดการปกครองอาณานิคม พื้นที่ลู่ต้า (ลู่ซุน-ต้าเหลียน) กลายเป็นเขตปลดปล่อยพิเศษภายใต้การบริหารทางทหารของโซเวียตและการนำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ลู่ต้ากลายเป็นเทศบาลที่อยู่ภายใต้การบริหารส่วนกลางในปี ค.ศ. 1953 จากนั้นถูกจัดประเภทใหม่เป็นเมืองในมณฑลเหลียวหนิงในปี ค.ศ. 1954 ในปี ค.ศ. 1981 สภาแห่งรัฐอนุมัติการเปลี่ยนชื่อลู่ต้าเป็นต้าเหลียน ในปี ค.ศ. 1984 ต้าเหลียนได้รับสถานะการวางแผนอิสระและอำนาจการจัดการเศรษฐกิจระดับมณฑล ในปี ค.ศ. 1994 ได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับรองมณฑล ในปี ค.ศ. 2026 ต้าเหลียนกลายเป็นเมืองแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เกินหนึ่งล้านล้านหยวน

หน่วยงานบริหาร

วิวัฒนาการของแผนก

การเปลี่ยนแปลงทางการบริหารที่สำคัญ ได้แก่ การจัดตั้งเขตลู่ซุนโข่ว (ปี 1960), เมืองหวาฟางเตียน (ปี 1985), เขตจินโจว (ปี 1987), เมืองผู่หลานเตียน (ปี 1991), เมืองจ้วงเหอ (ปี 1992) และเขตพัฒนาใหม่จินปู่ (ปี 2014) ในปี 2015 ผู่หลานเตียนได้รับการปรับสถานะจากเมืองระดับอำเภอเป็นเขต

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนตุลาคม 2568 เมืองต้าเหลียนบริหารจัดการ 7 เขต (จงซาน ซีกัง ชาโข่ว กานจิงจื่อ ลู่ซุนโข่ว จินโจว และปู่หลานเตียน) 1 อำเภอ (ฉางไห่) และ 2 เมืองระดับอำเภอ (ว่าฟางเตียน และจวงเหอ) นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของเขตพัฒนาเศรษฐกิจเปิดระดับชาติอย่างเขตจินปู่ เขตการค้าเสรี และนิคมอุตสาหกรรมไฮเทค ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 จัตุรัสประชาชน เขตซีกัง

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เมืองต้าเหลียนตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทวีปยูเรเซีย ทางตอนใต้สุดของคาบสมุทรเหลียวตง ระหว่างลองจิจูด 120 องศา 58 นาที ถึง 123 องศา 31 นาทีตะวันออก และละติจูด 38 องศา 43 นาที ถึง 40 องศา 10 นาทีเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 12,574 ตารางกิโลเมตร โดยเขตเมืองมีพื้นที่ 2,415 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศมีภูเขาและเนินเขามากกว่าที่ราบ โดยลาดเอียงจากทางเหนือสูงไปทางใต้ต่ำ เทือกเขาเฉียนซานทอดยาวผ่านพื้นที่ โดยพื้นที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเนินเขาเตี้ยๆ ที่เกิดจากการกัดเซาะ ลักษณะภูมิประเทศแบบคาร์สต์และการกัดเซาะจากทะเลมีการพัฒนาอย่างดี

ภูมิอากาศ

เมืองต้าเหลียนมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปอบอุ่นที่มีลักษณะเฉพาะของทะเล คือ ฤดูหนาวไม่หนาวจัด ฤดูร้อนไม่ร้อนจัด และมีสี่ฤดูที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 10.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 550 ถึง 950 มิลลิเมตร และมีแสงแดดส่องถึง 2,500 ถึง 2,800 ชั่วโมงต่อปี ฤดูใบไม้ผลิแห้งแล้งและอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ฤดูร้อนมีอุณหภูมิเฉลี่ย 22.6 องศาเซลเซียส พร้อมอิทธิพลของทะเล ฤดูใบไม้ร่วงอากาศเย็นลงอย่างรวดเร็วและปริมาณน้ำฝนลดลง ฤดูหนาวมีลมเหนือพัดมาโดยมีฝนหรือหิมะตกน้อย และได้รับอิทธิพลจากความร้อนของมหาสมุทร

อุทกวิทยา

เมืองต้าเหลียนมีระบบแม่น้ำสายหลักสองสายที่ไหลลงสู่ทะเลเหลืองและทะเลโป๋ไห่ แม่น้ำสายหลักที่ไหลลงสู่ทะเลเหลือง ได้แก่ แม่น้ำบิลิว แม่น้ำอิงนา แม่น้ำจ้วง แม่น้ำจ้าน แม่น้ำต้าซา แม่น้ำเติงซา แม่น้ำชิงสุ่ย และแม่น้ำมาหลาน ส่วนแม่น้ำสายหลักที่ไหลลงสู่ทะเลโป๋ไห่ ได้แก่ แม่น้ำฝูโจว แม่น้ำหลี่กวนชุน และแม่น้ำซานซื่อหลี่เป่า แม่น้ำบิลิวเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดและเป็นแหล่งน้ำสำคัญสำหรับการผันน้ำระหว่างลุ่มน้ำ ปริมาณน้ำจืดทั้งหมดมีปริมาณ 3.786 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมดมีขนาด 13,792 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่เกษตรกรรม (10,610 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 3,874 ตารางกิโลเมตร) คิดเป็น 77% พื้นที่ก่อสร้าง (1,863 ตารางกิโลเมตร) คิดเป็น 13% และพื้นที่รกร้างว่างเปล่า (1,318 ตารางกิโลเมตร) คิดเป็น 10%

ทรัพยากรชีวภาพ

พื้นที่ป่าครอบคลุม 4,249 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 41.5 ของพื้นที่ทั้งหมด เมืองต้าเหลียนบริหารจัดการพื้นที่ทางทะเล 30,100 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งยาว 2,211 กิโลเมตร (ส่วนชายฝั่งบนบก 1,371 กิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 65 ของชายฝั่งทั้งหมดของมณฑลเหลียวหนิง) และมีเกาะ 538 เกาะ (คิดเป็นร้อยละ 85 ของเกาะทั้งหมดในมณฑล) ความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลประกอบด้วย 172 วงศ์ และ 414 ชนิด โดยอาหารทะเลมีชื่อเสียงทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ

ทรัพยากรพื้นที่ชุ่มน้ำ

พื้นที่ชุ่มน้ำทั้งหมดมีขนาด 3,583 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมถึงพื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่ง 2,421 ตารางกิโลเมตร เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติแมวน้ำลายจุดต้าเหลียนได้รับการขึ้นทะเบียนภายใต้อนุสัญญารามซาร์ในปี 2545

ทรัพยากรแร่

เมืองต้าเหลียนมีแหล่งสำรองแร่ที่พิสูจน์แล้ว 44 ชนิด กระจายอยู่ใน 350 แห่ง โดยส่วนใหญ่เป็นแร่ที่ไม่ใช่โลหะ (83.6%) แหล่งสำรองที่สำคัญ ได้แก่ เพชร 9.01 ล้านกะรัต (100% ของแหล่งสำรองระดับจังหวัด และ 49.2% ของแหล่งสำรองระดับประเทศ) รวมถึงแหล่งสำรองหินปูนสำหรับหลอมเหลว หินปูนสำหรับทำซีเมนต์ และควอตไซต์คุณภาพสูงสำหรับทำแก้ว ซึ่งเป็นแหล่งสำรองชั้นนำของจังหวัด

ประชากร

ประชากรของเมืองต้าเหลียนเพิ่มขึ้นจากประมาณ 30,000 คนในปี 1903 เป็นมากกว่า 826,907 คนในปี 1943 โดยมีแรงขับเคลื่อนจากการพัฒนาอุตสาหกรรม การสำรวจสำมะโนประชากรแห่งชาติในปี 2020 บันทึกจำนวนประชากรไว้ที่ 7.45 ล้านคน ณ สิ้นปี 2025 จำนวนประชากรที่อยู่อาศัยอยู่ที่ 7.557 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 83.41% ประชากรที่ลงทะเบียนอยู่ที่ 6.078 ล้านคน โดยมีอัตราการเกิด 4.09 ต่อพันคน อัตราการตาย 9.55 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติ -5.46 ต่อพันคน ต้าเหลียนเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อย 391,000 คน (5.8%) ซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์ทั้ง 55 กลุ่มที่ได้รับการยอมรับ

การเมือง

ในฐานะเมืองระดับรองของมณฑล ต้าเหลียนมีอำนาจในการบริหารจัดการเศรษฐกิจในระดับมณฑล โครงสร้างการปกครองประกอบด้วยสภาประชาชนเทศบาล รัฐบาลเทศบาล และสภาที่ปรึกษาทางการเมือง ซึ่งดำเนินงานภายใต้กรอบการบริหารของมณฑลเหลียวหนิง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองต้าเหลียนแตะระดับ 1,000.21 พันล้านหยวน (ประมาณ 141 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ทะลุระดับ 1 ล้านล้านหยวน โดยแบ่งตามภาคส่วน: อุตสาหกรรมขั้นต้นมีส่วนร่วม 66.54 พันล้านหยวน (9.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 353.25 พันล้านหยวน (49.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และอุตสาหกรรมขั้นที่สาม 580.42 พันล้านหยวน (81.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อเปรียบเทียบ GDP ในปี 2024 อยู่ที่ 951.69 พันล้านหยวน (133.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.2%) และ GDP ในปี 2023 อยู่ที่ 875.29 พันล้านหยวน (123.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.0%) GDP ต่อหัวในปี 2024 อยู่ที่ 126,185 หยวน (17,770 ดอลลาร์สหรัฐ)

ในปี 2025 รายได้จากงบประมาณแผ่นดินทั่วไปของท้องถิ่นอยู่ที่ 74.95 พันล้านหยวน (10.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 3.3%) รายจ่ายสาธารณะอยู่ที่ 112.2 พันล้านหยวน (15.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดย 86.4% ถูกจัดสรรให้กับด้านการศึกษา ประกันสังคม การดูแลสุขภาพ และที่อยู่อาศัย การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 17.0% ในขณะที่การลงทุนด้านการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงพุ่งสูงขึ้นถึง 114.0%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 269,000 เฮกตาร์ โดยมีผลผลิตรวม 1.363 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 4.0%) ผลผลิตผักและเห็ดกินได้อยู่ที่ 2.081 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 3.6%) ผลไม้ 2.193 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 4.3%) เนื้อสัตว์ 858,000 ตัน (ลดลง 4.9%) และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 2.873 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 5.1%)

อุตสาหกรรมรอง

ภาคอุตสาหกรรมของต้าเหลียนพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยอู่ต่อเรือลู่ซุนเป็นจุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ บริษัทต่างๆ เช่น บริษัทผลิตหัวรถจักรต้าเหลียน อู่ต่อเรือต้าเหลียน บริษัทผลิตตลับลูกปืนวาโจว และบริษัทต้าฮวา กลายเป็นศูนย์บ่มเพาะอุตสาหกรรมที่คล้ายคลึงกันในประเทศ ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมที่มีขนาดใหญ่กว่าที่กำหนดไว้เติบโตขึ้น 11.7% โดยการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโตขึ้น 13.9% ภาคส่วนสำคัญ ได้แก่ ปิโตรเคมี (เพิ่มขึ้น 8.9%) การผลิตอุปกรณ์ (เพิ่มขึ้น 15.4%) และการทำเหมือง (เพิ่มขึ้น 72.7%) รายได้ของวิสาหกิจอุตสาหกรรมอยู่ที่ 844.84 พันล้านหยวน (118.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีกำไรสุทธิ 56.0 พันล้านหยวน (7.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 21.3%) รายได้ของวิสาหกิจก่อสร้างอยู่ที่ 68.16 พันล้านหยวน (9.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 1.5%)

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 218.08 พันล้านหยวน (30.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.1%) โดยรายได้จากธุรกิจร้านอาหารเพิ่มขึ้น 2.3% ปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 449.26 พันล้านหยวน (63.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 0.3%) โดยการส่งออกเพิ่มขึ้น 10.6% เป็น 243.25 พันล้านหยวน (34.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดเงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 2,135.66 พันล้านหยวน (300.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดเงินกู้ 1,425.38 พันล้านหยวน (200.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 51.78 พันล้านหยวน (7.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.6%) ปริมาณการซื้อขายหลักทรัพย์อยู่ที่ 6,517.6 พันล้านหยวน (918 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 58.7%)

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ณ สิ้นปี 2025 เมืองต้าเหลียนเป็นที่ตั้งของห้องปฏิบัติการสำคัญระดับชาติ 10 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับมณฑล 157 แห่ง และศูนย์นวัตกรรมเทคโนโลยีระดับมณฑล 114 แห่ง มีการจดสิทธิบัตรทั้งหมด 6,118 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรที่ถูกต้อง 45.93 ฉบับต่อประชากร 10,000 คน มูลค่าการทำธุรกรรมด้านสัญญาเทคโนโลยีอยู่ที่ 66.03 พันล้านหยวน (9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 10.0%)

การศึกษา

เมืองต้าเหลียนมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 31 แห่ง มีนักศึกษาระดับปริญญาตรี 340,000 คน และนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 73,000 คน (รวมถึงผู้สมัครระดับปริญญาเอก 11,000 คน) นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนอาชีวศึกษา 70 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 85 แห่ง โรงเรียนการศึกษาภาคบังคับ 603 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 1,127 แห่ง

วัฒนธรรม

เมืองต้าเหลียนมีห้องสมุดสาธารณะ 12 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 12 แห่ง พิพิธภัณฑ์ของรัฐ 13 แห่ง และหอศิลป์ 10 แห่ง มีการฉายภาพยนตร์ประจำปีถึง 907,000 รอบ โดยมีผู้ชม 9.187 ล้านคน และเมืองนี้ยังจัดนิทรรศการ 120 งาน โดยมีผู้เข้าชม 2.821 ล้านคน

การดูแลสุขภาพ

เมืองต้าเหลียนมีสถานพยาบาล 5,195 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 53,522 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 90,223 คน จำนวนผู้ป่วยนอกต่อปีอยู่ที่ 52.93 ล้านคน อายุเฉลี่ยของประชากรอยู่ที่ 82.63 ปี

กีฬา

ต้าเหลียนเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองแห่งฟุตบอล สโมสรต้าเหลียนชิเดะคว้าแชมป์ลีก 8 สมัย (ปี 1994, ปี 1996-1998, ปี 2000-2002 และปี 2005) เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 14,000 แห่ง รวมพื้นที่ 24.45 ล้านตารางเมตร คิดเป็น 3.28 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2568 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญพนักงานในเมือง 4.15 ล้านคน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 6.389 ล้านคน และประกันการว่างงาน 1.681 ล้านคน เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ผู้สูงอายุ 402 แห่ง มีเตียง 49,400 เตียง และเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำครอบคลุมประชากรในเมือง 16,000 คน และในชนบท 30,000 คน

การขนส่ง

ภาพรวม

ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทั้งหมดอยู่ที่ 245.353 ล้านตัน (ทางบก 179.166 ล้านตัน ทางน้ำ 66.127 ล้านตัน ทางอากาศ 60,000 ตัน) การขนส่งผู้โดยสารรวมทั้งสิ้น 112.259 ล้านเที่ยว การขนส่งสินค้าผ่านท่าเรืออยู่ที่ 300 ล้านตัน โดยมีปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 5.482 ล้าน TEU

การบิน

สนามบินนานาชาติต้าเหลียนโจวสุ่ยจื่อและสนามบินเกาะต้าฉางซานฉางไห่ให้บริการเมืองนี้ สนามบินนานาชาติต้าเหลียนอ่าวจินโจวที่กำลังก่อสร้างจะเข้ามาแทนที่สนามบินโจวสุ่ยจื่อ

ทางรถไฟ

รถไฟความเร็วสูงฮาร์บิน-ต้าเหลียน (เปิดให้บริการธันวาคม 2012) วิ่งระยะทาง 904 กิโลเมตร ด้วยความเร็ว 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยให้บริการสถานีต้าเหลียน สถานีต้าเหลียนเหนือ สถานีจินปู่ และสถานีวาฟางเตียนตะวันตก รถไฟสายเสิ่นหยาง-ต้าเหลียนเป็นหนึ่งในหกเส้นทางหลักของจีน รถไฟความเร็วสูงตานตง-ต้าเหลียน (เปิดให้บริการปี 2015) วิ่งระยะทาง 293 กิโลเมตร ด้วยความเร็ว 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ทางน้ำ

ท่าเรือต้าเหลียนครอบคลุมพื้นที่ทางน้ำ 346 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่บนบก 15 ตารางกิโลเมตร มีกำลังการรองรับตู้คอนเทนเนอร์ 16 ล้าน TEU ตั้งอยู่ใจกลางวงเศรษฐกิจเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ พื้นที่ท่าเรือหลักครอบคลุมประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร ในหลายโซน ได้แก่ ท่าเรือเก่าต้าเหลียน กานจิงจื่อ อ่าวต้าเหลียน และต้าเหยาหวัน

ทางหลวง

ทางด่วน G15 เสิ่นหยาง-ต้าเหลียน เชื่อมต่อเมืองสำคัญ 5 เมือง ทางด่วน G11 เหอกัง-ต้าเหลียน เชื่อมต่อผ่านจ้วงเหอไปยังตานตง เมืองต้าเหลียนมีรถโดยสารประจำทาง 147 สาย โดยรถโดยสารเที่ยวแรกออกเวลา 4:00-4:30 น. และเที่ยวสุดท้ายเวลา 22:00-23:50 น. โดยมีระยะห่างระหว่างรถ 1-2 นาทีในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน

ระบบขนส่งทางราง

รถไฟฟ้าใต้ดินต้าเหลียนให้บริการ 6 สาย รวมระยะทาง 237.07 กิโลเมตร มีสถานีทั้งหมด 99 สถานี สาย 4 ระยะที่ 1 (23.01 กิโลเมตร) อยู่ระหว่างการก่อสร้าง นอกจากนี้ ต้าเหลียนยังคงรักษาระบบรถรางเก่าแก่เอาไว้ด้วย

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ชื่อต้าเหลียนมีที่มาจากอ่าวต้าเหลียน ซึ่งมีการบันทึกไว้ครั้งแรกในปี 1880 เมื่อหลี่หงจาง รัฐมนตรีแห่งเป่ยหยาง กล่าวถึงอ่าวต้าเหลียนในบันทึกเกี่ยวกับท่าเรือทหารเรือ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าต้าเหลียนเป็นการออกเสียงที่ดัดแปลงมาจากคำว่าต้าหนี่ ในภาษารัสเซียซึ่งแปลว่าไกลออกไป ซึ่งพระเจ้าซาร์นิโคลัสทรงตั้งชื่อนี้เมื่อพื้นที่นี้อยู่ภายใต้การเช่าของรัสเซีย ภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่นในปี 1905 ชื่ออย่างเป็นทางการคือต้าเหลียน หลังจากการปลดปล่อย ต้าเหลียนและลู่ซุนถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นเมืองลู่ต้าในปี 1949 และในปี 1981 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้คืนชื่อต้าเหลียนกลับมา

โบราณวัตถุ

สถานที่ตั้งเดิมของเรือนจำลู่ซุน (เลขที่ 139 ถนนเซียงหยาง เขตลู่ซุนโข่ว) สร้างขึ้นโดยรัสเซียในปี 1902 และขยายโดยญี่ปุ่นจนมีห้องขัง 253 ห้อง เรือนจำแห่งนี้คุมขังผู้คนจากจีน ญี่ปุ่น เกาหลี รัสเซีย และอียิปต์ กองทัพแดงโซเวียตปลดปล่อยเรือนจำแห่งนี้ในปี 1945 และได้รับการกำหนดให้เป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติในปี 1988

บริเวณอดีตอู่ต่อเรือลู่ซุน (เริ่มก่อสร้างในปี 1883) เป็นอู่ต่อเรือที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนในขณะนั้น สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือเป่ยหยางของหลี่หงจาง ได้รับการกำหนดให้เป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติในปี 2013

อาคารเดิมของโรงแรมยามาโตะ (เลขที่ 4 จัตุรัสจงซาน เขตจงซาน สร้างขึ้นระหว่างปี 1909 ถึง 1914) เป็นอาคารสไตล์บาโรกผสมเรเนสซองส์ นายกรัฐมนตรีโจวเอ็นไหลเคยเข้าพักที่นี่ในปี 1962 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญระดับชาติในปี 2001

อาคารเดิมของธนาคารแห่งเกาหลี สาขาต้าเหลียน (เลขที่ 1 จัตุรัสจงซาน สร้างเมื่อปี 1918) มีลักษณะเด่นคือระเบียงเสาแบบคอรินเทียน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญระดับชาติเพื่อการอนุรักษ์ในปี 2001

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองต้าเหลียนอนุรักษ์ศิลปะพื้นบ้าน งานฝีมือ และวัฒนธรรมดั้งเดิมหลากหลายแขนง ซึ่งเป็นตัวแทนของมรดกตกทอดของภูมิภาคชายฝั่งเหลียวหนิง ที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่นจากชุมชนท้องถิ่น

จุดชมวิว

การช้อปปิ้งและความบันเทิง

เมืองต้าเหลียนมีแหล่งช้อปปิ้งและสถานบันเทิงที่หลากหลาย รวมถึงศูนย์การค้าบริเวณจัตุรัสจงซานและอ่าวซิงไห่ ตลาดแบบดั้งเดิมที่จำหน่ายอาหารทะเลและงานฝีมือท้องถิ่น และเทศกาลตามฤดูกาล เช่น งานแสดงดอกไม้ไฟในเทศกาลตรุษจีนของต้าเหลียน

พื้นที่ชมวิวหลัก

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของต้าเหลียน ได้แก่ เขตทัศนียภาพชายฝั่งทะเล เกาะบังชุย อุทยานซิงไห่ อุทยานทางทะเลหาดเสือ (เหลาหูถาน) และอุทยานธรณีวิทยาแห่งชาติหาดหินทองจินซื่อถาน ณ ปี 2023 ต้าเหลียนมีเขตสงวนธรรมชาติประเภทต่างๆ รวม 36 แห่ง ประกอบด้วย เขตสงวนธรรมชาติ 11 แห่ง อุทยานป่าไม้ 14 แห่ง เขตทัศนียภาพ 3 แห่ง อุทยานทางทะเลแห่งชาติ 4 แห่ง และอุทยานธรณีวิทยา 4 แห่ง

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

เมืองต้าเหลียนมีชื่อเสียงในด้านอาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ เช่น หมูรสเชอร์รี่ ซานเซียนเมินจื่อ (ขนมแป้งทอดไส้สดสามอย่าง) และอาหารทะเลชั้นเลิศ เช่น ปลิงทะเล หอยเป๋าฮื้อ และหอยเชลล์ ซึ่งได้รับความนิยมทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติ

การแลกเปลี่ยนภายนอก

สถาบันกงสุล

เมืองต้าเหลียนเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลต่างประเทศหลายแห่ง สะท้อนให้เห็นถึงสถานะของเมืองท่าระหว่างประเทศและศูนย์กลางโลจิสติกส์ของเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งรวมถึงสถานกงสุลและสำนักงานออกวีซ่าของประเทศต่างๆ ทั่วเอเชีย ยุโรป และอเมริกา

เมืองพี่น้อง

เมืองต้าเหลียนรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ทั่วโลก ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนด้านการค้า วัฒนธรรม การศึกษา และเทคโนโลยีทั่วเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ

บุคคลสำคัญ

เมืองต้าเหลียนได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอล รวมถึงด้านวิทยาศาสตร์ ศิลปะ และการบริการสาธารณะ ซึ่งส่งผลให้เมืองนี้มีชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางแห่งผู้มีความสามารถในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน

เมืองนี้ให้เกียรติแก่ทุกคน

เมืองต้าเหลียนได้รับรางวัลเกียรติยศระดับชาติมากมาย รวมถึงรางวัลเมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองป่าไม้แห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองอารยธรรมแห่งชาติ และเมืองสาธิตทรัพย์สินทางปัญญาแห่งชาติ นอกจากนี้ยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองระดับโลกระดับแกมมาโดย GaWC ในปี 2018 และ 2020 และได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองจัดแสดงนิทรรศการที่มีศักยภาพในการแข่งขันสูงที่สุดของจีนประจำปี 2024

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทัศนียภาพหวุนหวู่ซาน

อุทยานทัศนียภาพหวุนหวู่ซานตั้งอยู่ห่างจากเมืองหวนเหริน อำเภอปกครองตนเองแมนจูหวนเหริน เมืองเบ็นซี มณฑลเหลียวหนิง ไปทางทิศเหนือ 8 กิโลเมตร เป…

สวนจัดแสดงสินค้าเสิ่นหยาง

สวนนิทรรศการเสิ่นหยางตั้งอยู่ที่เลขที่ 301 ถนนซวงหยวน เขตหุนหนาน เมืองเสิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเ…

เขตทิวทัศน์เฉียนซาน

อุทยานทัศนียภาพเฉียนซาน ตั้งอยู่ในเขตเทีย่ตง เมืองอันซาน มณฑลเหลียวหนิง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นที่รู้จักในนาม "ไข่มุกแ…

ทางเดินชมวิวหาดแดงหงไห่ถาน

ทิวทัศน์เชิงเขาหงไห่ถาน (หาดแดง) ตั้งอยู่ในเมืองจ้าวฉวนเหอ อำเภอดาว่า เมืองผานจิน มณฑลเหลียวหนิง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ซึ่ง…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว