อู่ไห่
อู่ไห่ (Wuhai) เป็นเมืองระดับจังหวัดในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำเหลือง มีเทือกเขากานเต๋อ (Gandel Mountains) อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และอยู่ตรงข้ามกับเมืองซือจือซาน (Shizuishan) ของมณฑลหนิงเซี่ย (Ningxia) ทางทิศใต้
อู่ไห่
เมืองอู่ไห่เป็นเมืองระดับมณฑลในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำเหลือง มีเทือกเขากานเต๋ออยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตรงข้ามกับเมืองซือจือซานของหนิงเซี่ยทางทิศใต้ และติดกับสันนิบาตอัลซาทางทิศตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 1,754 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนสิงหาคม 2568 อู่ไห่แบ่งออกเป็น 3 เขตการปกครอง และมีประชากร 557,300 คน ณ สิ้นปี 2567 เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2519 เมืองอู่ต้าและเมืองไห่โบวานได้รวมกันเป็นเมืองอู่ไห่ เมืองนี้ได้รับการขนานนามว่า "ไข่มุกแห่งแม่น้ำเหลือง" เนื่องจากมีภูเขาล้อมรอบสามด้านและแม่น้ำไหลผ่านตรงกลาง อุดมไปด้วยทรัพยากรแร่ โดยเฉพาะถ่านหิน จึงได้รับฉายาว่า "ทะเลทองคำดำ" เมืองนี้ยังขึ้นชื่อเรื่องการปลูกองุ่นและเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่กำลังเติบโตในมองโกเลียในฝั่งตะวันตก แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมือง และทะเลสาบอู่ไห่ขนาด 118 ตารางกิโลเมตรเชื่อมต่อกับทะเลทรายอูหลานบู่ เมืองนี้มีพืชคุ้มครองชั้นหนึ่งของประเทศอย่างหญ้าหางนกยูง (Tetraena mongolica) มีภาพแกะสลักหินโบราณ และซากกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์ฉิน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 54.075 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 4.3%
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 127 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิอู่แห่งราชวงศ์ฮั่นได้ปราบปรามชาวซยงหนูและสถาปนาเมืองซู่ฟาง โดยมีอำเภอโว่เย่ตั้งอยู่ในบริเวณไห่โบวานในปัจจุบัน ตลอดช่วงราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้เป็นที่แย่งชิงกันของรัฐเร่ร่อนต่างๆ รวมถึงราชวงศ์จ้าวตอนปลาย ราชวงศ์ฉินตอนต้น และราชวงศ์ฉินตอนปลาย ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพกวนอิม ในสมัยราชวงศ์ซีเสี่ย (ค.ศ. 1038–1227) ไห่โบวานเป็นของเมืองหลิงโจว และอู่ต้าเป็นของเขตป้องกันภูเขาเหอหลาน ในสมัยราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ กองบัญชาการปีกขวาตอนกลางแห่งออร์ดอส (ไห่โบวาน) และกองบัญชาการอัลซา (อู่ต้า) ในปี ค.ศ. 1961 เมืองอู่ต้าและเมืองไห่โบวานได้ถูกก่อตั้งขึ้น และในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 ทั้งสองเมืองได้รวมกันเป็นเมืองอู่ไห่ ซึ่งเป็นเทศบาลที่อยู่ภายใต้การปกครองตนเองของมองโกเลียในโดยตรง
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568 เมืองอู่ไห่บริหารจัดการ 3 เขต ได้แก่ ไห่โบวาน อู่ต้า และไห่หนาน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ถนนเสวี่ยฟู่ ตำบลปินเหอ เขตไห่โบวาน
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองอู่ไห่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมองโกเลียใน ริมแม่น้ำเหลือง บริเวณขอบด้านตะวันตกของที่ราบสูงออร์ดอส และขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลทรายอูลานบูห์ ระหว่างละติจูด 39°15′–39°52′เหนือ และลองจิจูด 106°36′–107°05′ตะวันออก มีพรมแดนติดกับออร์ดอสทางเหนือและตะวันออก ติดกับสันนิบาตอัลซาทางตะวันตก และติดกับเมืองซือจือซานของหนิงเซี่ยทางตะวันตกเฉียงใต้ แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองจากเหนือจรดใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 1,754 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ลักษณะภูมิประเทศประกอบด้วย "ภูเขาสามลูก หุบเขาสองแห่ง และแม่น้ำหนึ่งสาย" จากตะวันออกไปตะวันตก ได้แก่ ภูเขาจั่วจื่อ ภูเขากานเต๋อ และภูเขาอู่หู ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายทางเหนือของเทือกเขาเหอหลาน ทอดตัวขนานกันจากเหนือจรดใต้ ก่อให้เกิดหุบเขาราบสองแห่งอยู่ระหว่างกัน แม่น้ำเหลืองไหลผ่านหุบเขาทางตะวันตกของภูเขากานเต๋อ ลักษณะภูมิประเทศสูงทั้งสองด้านและต่ำตรงกลาง มีลักษณะภูมิประเทศสี่ประเภท ได้แก่ ภูเขาระดับกลางถึงต่ำที่ถูกกัดเซาะ (40%) เนินเขาที่ถูกทำลาย (20%) ที่ราบตะกอนรูปพัด (30%) และที่ราบขั้นบันไดแม่น้ำเหลือง (10%)
ภูมิอากาศ
เมืองอู่ไห่มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปทั่วไป คือ ฤดูหนาวหนาวและแห้ง ฤดูร้อนร้อนจัด และมีช่วงอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนค่อนข้างกว้าง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 9.6 องศาเซลเซียส (อุณหภูมิสูงสุด 40.2 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุด −36.6 องศาเซลเซียส) มีแสงแดดส่องถึงเฉลี่ย 3,138.6 ชั่วโมง และมีช่วงปลอดน้ำค้างแข็งประมาณ 156–165 วัน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 159.8 มิลลิเมตร และอัตราการระเหยอยู่ที่ 3,289 มิลลิเมตร ความเร็วลมเฉลี่ยอยู่ที่ 2.9 เมตร/วินาที
อุทกวิทยา
โดยทั่วไปแล้วปริมาณน้ำไหลบ่าบนพื้นผิวจะสูงกว่าในพื้นที่เนินเขา (3–5 มม.) มากกว่าในที่ราบและภูเขา แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 105 กิโลเมตร มีความกว้างเฉลี่ย 250–500 เมตร ความลึก 2.5–11.6 เมตร และปริมาณน้ำไหลบ่าเฉลี่ยต่อปี 26.9 พันล้านลูกบาศก์เมตร การสูบน้ำบาดาลอย่างยั่งยืนอยู่ที่ 112 ล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
แม่น้ำเหลืองเป็นแหล่งน้ำหลัก โดยมีน้ำบาดาลสำรอง 112 ล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งช่วยเสริมระบบแม่น้ำตามธรรมชาติ
ทรัพยากรที่ดิน
ภูเขาและเนินเขาครอบคลุมพื้นที่ประมาณสองในสามของพื้นที่ทั้งหมด เมืองนี้มีประเภทดิน 6 ประเภท ประเภทย่อย 11 ประเภท และพันธุ์ดิน 157 ชนิด โดยดินทะเลทรายสีเทา (21.98%) และดินปูนสีน้ำตาล (23.34%) เป็นประเภทดินที่พบมากที่สุด
ทรัพยากรพืช
เมืองอู่ไห่มีพืชป่า 279 ชนิด กระจายอยู่ใน 69 วงศ์ และ 181 สกุล พืชสมุนไพร ได้แก่ ชะเอมเทศ ซิสแทนเช่ เอเฟดรา และดอกแดนดิไลออน เมืองนี้มีพันธุ์ไม้คุ้มครองระดับสองของประเทศ ได้แก่ Tetraena mongolica, Helianthemum และ Populus euphratica ป่าธรรมชาติครอบคลุมพื้นที่ 300,000 หมู่ ส่วนใหญ่เป็นไม้พุ่ม
ทรัพยากรแร่
แหล่งแร่ในอู่ไห่มีแร่ธาตุ 37 ชนิด กระจายอยู่ใน 82 แห่ง โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วสำหรับ 25 ชนิด แหล่งสำรองที่สำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน (2.7 พันล้านตัน) แร่เหล็ก (7.57 ล้านตัน) ดินเหนียวทนไฟ (369.4 ล้านตัน) หินปูน (356.42 ล้านตันสำหรับใช้เป็นสารช่วยหลอม และ 18.333 พันล้านตันสำหรับทำซีเมนต์) และยิปซัม (13.04 ล้านตัน) มีแหล่งแร่ขนาดใหญ่ 8 แห่ง ขนาดกลาง 21 แห่ง และขนาดเล็ก 25 แห่ง
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 ประชากรในเมืองมีจำนวน 557,300 คน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 96.88% เมืองนี้มีกลุ่มชาติพันธุ์ 40 กลุ่ม รวมถึงชาวมองโกล ชาวฮั่น ชาวหุย และชาวแมนจู
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 59.557 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.1% โครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 1.4:50.0:48.6 (ภาคปฐมภูมิ:ภาคทุติยภูมิ:ภาคตติยภูมิ) GDP ต่อหัวอยู่ที่ 106,352 หยวน (ประมาณ 14,980 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 8.589 พันล้านหยวน การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 35.8%
อุตสาหกรรมหลัก
พื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดอยู่ที่ 7,131.33 เฮกตาร์ (เพิ่มขึ้น 7.6%) โดยมีผลผลิตธัญพืช 48,400 ตัน (เพิ่มขึ้น 14.7%)
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 6.1% โดยภาคการผลิตเพิ่มขึ้น 16.6% และภาคพลังงาน/ความร้อน/ก๊าซเพิ่มขึ้น 9.5% การทำเหมืองถ่านหินลดลง 1.4% ขณะที่การผลิตสารเคมีเติบโต 27.6% รายได้จากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่รวมอยู่ที่ 151.472 พันล้านหยวน (ลดลง 5.7%)
อุตสาหกรรมบริการ
ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมเติบโต 2.9% โดยยอดขายรถยนต์พลังงานใหม่เพิ่มขึ้น 72.8% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1.242 พันล้านหยวน เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 133.934 พันล้านหยวน และเงินกู้อยู่ที่ 66.975 พันล้านหยวน รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 2.944 พันล้านหยวน
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 721 ฉบับ โดยเป็นสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 354 ฉบับ (6.35 ต่อประชากร 10,000 คน เพิ่มขึ้น 30.6%)
การศึกษา
เมืองอู่ไห่มีวิทยาลัยอาชีวศึกษาชั้นสูง 1 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษาตอนต้น 2 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 6 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 14 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 20 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 51 แห่ง
วัฒนธรรม
เมืองนี้มีห้องสมุดสาธารณะของเทศบาล 9 แห่ง ห้องสมุดระดับเขต 22 แห่ง (รวม 1.754 ล้านเล่ม) และพิพิธภัณฑ์ 7 แห่งที่มีโบราณวัตถุ 8,092 ชุด การครอบคลุมสัญญาณวิทยุและโทรทัศน์สูงกว่า 99.8%
การดูแลสุขภาพ
เมืองอู่ไห่มีสถานพยาบาล 319 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 27 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 3,577 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 5,792 คน
กีฬา
เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 56 แห่ง โดยมีพื้นที่กีฬารวม 1.6947 ล้านตารางเมตร (3.04 ตารางเมตรต่อคน) สนามฟุตบอล 108 แห่ง และศูนย์ออกกำลังกายชุมชน 75 แห่ง
ประกันสังคม
ระบบประกันบำนาญของบริษัทครอบคลุมประชากร 241,100 คน และประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุมประชากร 415,900 คน เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 9 แห่งที่มีเตียง 1,793 เตียง และสถานบริการดูแลผู้สูงอายุในชุมชน 92 แห่งซึ่งครอบคลุมประชากร 100% ค่าครองชีพขั้นต่ำอยู่ที่ 903 หยวนต่อเดือน
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองอู่ไห่มีโครงข่ายทางหลวงแบบ "สามแนวนอน สี่แนวตั้ง สองสะพาน" เชื่อมต่อกับเมืองหยินฉวน หลานโจว เป่าโถว โฮฮอต และปักกิ่ง ในปี 2024 ปริมาณสินค้าขนส่งรวมอยู่ที่ 97.2496 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 10.9%) และจำนวนผู้โดยสารรวมอยู่ที่ 5.1792 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 15.7%)
ทางหลวง
ทางหลวงแผ่นดินสาย G110 (ปักกิ่ง-หยินฉวน) และ G109 (ปักกิ่ง-ลาซา) รวมถึงทางด่วน G6 (ปักกิ่ง-ลาซา) และ G18 (หรงเฉิง-อู่ไห่) ผ่านเมืองนี้
ทางรถไฟ
รถไฟความเร็วสูงสายเป่าโถว-หลานโจว และเป่าโถว-หยินฉวน เป็นเส้นทางหลัก โดยมีสถานีผู้โดยสาร 4 แห่ง สถานีอู่ไห่เป็นสถานีใหม่ที่ใหญ่ที่สุดบนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเป่าโถว-หยินฉวน มี 4 ชานชาลา 11 ราง และรองรับผู้โดยสารได้มากกว่า 1,200 คน สถานีอู่ไห่ตะวันออก (สถานีเดิม สร้างเมื่อปี 1957) ให้บริการขนส่งผู้โดยสารทางรถไฟหนึ่งในสามของมองโกเลียในฝั่งตะวันตก
การบิน
สนามบินอู่ไห่ ซึ่งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางเหนือ 15 กิโลเมตร ให้บริการเที่ยวบินไปยังเมืองโฮฮอต เซี่ยงไฮ้ ซีอาน กวางโจว และปักกิ่ง
ระบบขนส่งสาธารณะ
ข้อมูลปี 2024 ระบุว่า เมืองอู่ไห่มีเส้นทางรถโดยสาร 42 เส้นทาง โดยมีรถโดยสาร 227 คัน และรถแท็กซี่ 1,127 คัน ให้บริการผู้โดยสาร 18.1798 ล้านคนต่อปี (เพิ่มขึ้น 7.9%)
จุดชมวิว
ทิวทัศน์แม่น้ำเหลือง: แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร โดยมีเกาะกลางแม่น้ำมากมายหลายสิบเกาะ
ภูมิประเทศทะเลทราย: เขตท่องเที่ยวเชิงนิเวศอ่าวจินซา (ระดับ 3A) และเขตท่องเที่ยวเชิงนิเวศมาเป่าเตียน
ภูมิประเทศที่เป็นภูเขา: ภูเขากานเดล ภูเขาจั่วจื่อ ถ้ำหินปูน และยอดเขา
แหล่งโบราณสถาน: ซากปรักหักพังของเมืองสมัยราชวงศ์ฮั่น หอสัญญาณไฟสมัยราชวงศ์หมิง ซากกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์ฉิน และภาพสลักหินบนภูเขาจั่วจื่อ (ศิลปะบนหินตั้งแต่ยุคหินใหม่ถึงยุคสำริด depicting เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ รูปสัตว์ และฉากการล่าสัตว์)
แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศทะเลสาบอู่ไห่: ทะเลสาบขนาด 118 ตารางกิโลเมตร เกิดจากศูนย์อนุรักษ์น้ำไห่โบวาน เชื่อมต่อทะเลทรายอูหลานบู ทะเลสาบอู่ไห่ และเกาะป็อปลาร์ เมืองนี้ยังมีต้นไม้กลายเป็นหินยุคคาร์บอนิเฟอรัสที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย (ยาวกว่า 40 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 1 เมตร) และเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองแห่งการชื่นชมหิน"
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม