Podróż do Chin po swojemu
Odkryj mapę
Cel podróży / Miasto Lhasa

Miasto Lhasa

Miasto LhasaLhasa (tyb. lha sa; chiń. Lasa), znane również jako „Luoxie” i „Miasto Blasku Słońca”, to miasto o statusie prefektury i stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. Położone w południowo-zachodnich Chinach, w centralnej części Wyżyny Tybetańskiej, na północ od Tybetu.

Miasto Lhasa

Lhasa (tyb. lha sa; chiń. Lasa), znana również jako „Luoxie” i „Miasto Blasku Słońca”, jest miastem o randze prefektury i stolicą Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. Położona w południowo-zachodnich Chinach, w centralnej części Wyżyny Tybetańskiej, na północ od Himalajów, na równinie doliny rzeki Lhasa, na 91°06' długości geograficznej wschodniej i 29°36' szerokości geograficznej północnej, o powierzchni 29 640 kilometrów kwadratowych. Według stanu na maj 2026 roku Lhasa administruje 3 dystryktami i 5 powiatami. Pod koniec 2025 roku liczba stałych mieszkańców wynosiła 883 000. Lhasa jest politycznym, gospodarczym, kulturalnym i naukowym centrum Tybetu oraz świętym miejscem buddyzmu tybetańskiego. Położona na wysokości 3650 metrów n.p.m. i ciesząca się ponad 3000 godzinami słonecznymi rocznie, znana jest jako „Miasto Blasku Słońca”. Lhasa to narodowe miasto historyczne i kulturalne, ogólnokrajowy węzeł komunikacyjny i międzynarodowy ośrodek turystyczny o charakterze płaskowyżu. W 2025 roku regionalny produkt brutto wyniósł 109,099 mld juanów, a jego struktura przedstawiała się następująco: 3,4:42,9:53,7.

Historia

W I wieku p.n.e. na Wyżynie Qinghai-Tybetańskiej uformowały się sojusze plemienne. Pojawiła się starożytna nazwa rzeki Lhasa – „Ji Qu”, a obszar ten nazwano „Jixue Wotang” (żyzna równina w dół rzeki Ji Qu).

Pod koniec VI – na początku VII wieku plemię Yarlung rozszerzyło swoją działalność na obszar Lhasy. Ojciec Songtsena Gampo, Namri Songtsen, zajął Lhasę. Songtsen Gampo, opisywany jako „odważny i strategiczny”, przeniósł stolicę z Shannan do Lhasy (nazywanej „Luoxie” w dokumentach tangowskich).

W 633 roku Songcen Gampo ustanowił w Lhasie potężną dynastię Tubo, budując pałace, kanały i klasztory. W tym okresie zbudowano świątynię Dżokhang – legenda głosi, że kozy nosiły ziemię, by wypełnić jezioro (tyb. „ra” = koza, „sa” = ziemia, dając „Rasa”, później „Lhasa”). Songcen Gampo poślubił księżniczkę Tang Wencheng.

W 822 roku przedstawiciele dynastii Tang i Tubo zorganizowali ceremonię sojuszu na wschodnich przedmieściach Lhasy, rzeźbiąc kamienną tablicę w świątyni Dżokhang. W 838 roku król Langdarma prześladował buddyzm, zamykając świątynie i zmuszając mnichów do sekularyzacji. W 842 roku został zamordowany w świątyni Dżokhang, co doprowadziło do upadku imperium Tubo.

W czasach dynastii Song (960–1279) ciągłe wojny zniszczyły świątynie Jokhang i Ramoche. W Lhasie rozwinęła się szkoła Tshalpa Kagyu. Za czasów dynastii Yuan (1271–1368) Tshalpa została uznana za jedną z 13 myriarchii.

W 1409 roku Congkhapa zorganizował pierwszy Wielki Festiwal Modlitwy w Lhasie i założył klasztor Ganden. Następnie powstały klasztory Drepung (1416) i Sera (1419), dając początek trzem wielkim klasztorom szkoły gelug.

Za panowania dynastii Qing (1644–1912) Lhasa znacząco się rozwinęła. Odbudowano Pałac Potala, zbudowano Norbulingkę (Pałac Letni), a wokół ulicy Barkhor utworzono starą część miasta. W 1727 roku dynastia Qing ustanowiła w Lhasie Ambana (rezydenta cesarskiego). W 1904 roku wojska brytyjskie wkroczyły do ​​Lhasy.

Okres Nowych Chin

W 1950 roku PLA rozpoczęła kampanię Qamdo. W maju 1951 roku Tybet został pokojowo wyzwolony. W 1960 roku formalnie utworzono miasto Lhasa. 9 września 1965 roku utworzono Tybetański Region Autonomiczny ze stolicą w Lhasie.

Podział administracyjny

Szczegóły dywizji

Według stanu na maj 2026 roku Lhasa administruje 3 dystryktami (Chengguan, Doilungdeqen, Dagze) i 5 powiatami (Lhunzhub, Damxung, Maizhokunggar, Nyemo, Qushui), obejmującymi 16 gmin, 33 miasta, 21 poddystryktów, 99 gmin i 218 wsi. Siedziba Miejskiego Rządu Ludowego mieści się pod adresem Jiangsu Avenue 69 w dystrykcie Chengguan.

Środowisko geograficzne

Lokalizacja

Lhasa leży w południowo-zachodnich Chinach, w południowo-wschodnim Tybecie, na północnym brzegu rzeki Lhasa (dopływu Yarlung Tsangpo), na współrzędnych geograficznych 91°06' E, 29°36' N, rozciąga się na długości 277 km ze wschodu na zachód i 202 km z północy na południe, a jej powierzchnia wynosi 29 640 kilometrów kwadratowych.

Topografia

Położone na centralnym płaskowyżu Qinghai-Tybet, na wysokości 3650 metrów, jest jednym z najwyżej położonych miast na świecie. Teren jest wyższy na północy, opadający ze wschodu na zachód. Góry Nyenchen Tanglha (najwyższy: 7117 m) rozciągają się 100 km na północ, a jezioro Namtso leży u jego podnóża.

Klimat

Klimat monsunowy, umiarkowany, półpustynny, wyżynny, z ponad 3000 godzin słonecznych rocznie (1800 więcej niż w Chengdu, 1100 więcej niż w Szanghaju), co zasłużyło na miano „Miasta Blasku Słońca”. Średnia temperatura roczna: 7,4°C. Historyczna maksymalna temperatura: 29,6°C, minimalna: -16,5°C. Roczne opady: 200–510 mm, intensywne od czerwca do września z częstymi opadami w nocy. Okres bezprzymrozkowy: 100–120 dni.

Hydrologia

Rzeka Lhasa, rzeka macierzysta miasta, bierze swój początek w południowych górach Nyenchen Tanglha i przepływa przez 495 km przez 7 powiatów, łącząc się z rzeką Yarlung Tsangpo w Qushui. Maksymalny przepływ: 2830 m³/s; minimalny: 20 m³/s. Dolina rzeki zajmuje 570 000 mu gruntów uprawnych, co czyni ją jednym z głównych obszarów uprawy zbóż w Tybecie.

Populacja

Według Siódmego Spisu Powszechnego (1 listopada 2020 r.): 867 891 (w miastach 605 511, urbanizacja 69,77%). Mężczyźni: 470 353 (54,19%); kobiety: 397 538 (45,81%). Na koniec 2025 r.: 883 000 (w miastach 652 000, 73,8%; na ​​wsi 231 000, 26,2%). Współczynnik urodzeń: 11,33 promila; współczynnik zgonów: 6,55 promila; przyrost naturalny: 4,78 promila.

Polityka

Gospodarka

Przegląd

W 2025 roku regionalny produkt brutto wyniósł 109,099 mld juanów, co oznacza wzrost o 6,7%. Według sektora: sektor pierwotny 3,704 mld juanów, wzrost o 9,3%; sektor wtórny 46,848 mld juanów, wzrost o 9,9%; sektor trzeci 58,547 mld juanów, wzrost o 4,6%. PKB na mieszkańca: 124 018 juanów. Inwestycje w aktywa trwałe wzrosły o 6,0%. Dochody budżetu państwa: 14,493 mld juanów, wzrost o 20,1%. Wydatki budżetu państwa: 48,579 mld juanów, wzrost o 4,4%.

Przemysł podstawowy

Główne uprawy: jęczmień górski, pszenica, rzepak. Powierzchnia upraw: 52 400 hektarów. Powierzchnia upraw zbożowych: 29 600 hektarów (jęczmień 22 400 hektarów; pszenica 6900 hektarów). Produkcja zboża: 175 200 ton, wzrost o 1,2%. Pogłowie zwierząt gospodarskich: 1 310 500 sztuk (duże zwierzęta gospodarskie 1 009 900; trzoda chlewna 10 100). Produkcja mięsa: 37 300 ton, wzrost o 0,7%. Mleko: 152 400 ton, wzrost o 3,8%.

Przemysł wtórny

Całkowita wartość dodana w przemyśle: 27,161 mld juanów, wzrost o 10,8%. Wartość dodana w przemyśle ponadskalowym wzrosła o 16,7% (górnictwo wzrost o 26,2%; przetwórstwo przemysłowe spadek o 10,4%; energia elektryczna/ciepło/gaz/woda wzrost o 10,9%). Wartość dodana w budownictwie: 19,687 mld juanów, wzrost o 8,9%.

Przemysł usługowy

Całkowita sprzedaż detaliczna: 55,044 mld juanów, wzrost o 4,5%. Handel zagraniczny: 5,669 mld juanów, spadek o 12,8% (eksport 3,388 mld juanów, spadek o 35,7%; import 2,281 mld juanów, wzrost o 85,1%). Depozyty ogółem: 381,312 mld juanów, wzrost o 0,4%. Kredyty ogółem: 398,269 mld juanów, wzrost o 11,8%.

Transport

Autostrady

Miasto otacza obwodnica o długości 100 km z 7 tunelami i 27 mostami. Łączna długość dróg wiejskich wynosi 5448,08 km. Przebiega przez nie droga krajowa nr 109 (Qinghai-Tybet).

Koleje

Kolej Qinghai-Tybet (łącznie 1956 km, otwarta 1 lipca 2006 r.), Kolej Syczuan-Tybet (w budowie) i Kolej Lhasa-Xigaze. Główne stacje: Lhasa, Lhasa Południowa, Lhasa Zachodnia.

Lotnictwo

Lotnisko Lhasa Gonggar: Położone w okręgu Gonggar, Shannan, na wysokości 3600 metrów n.p.m., poziom 4E, pas startowy o długości 4000 metrów, obsługujące samoloty B747 i A340. Jedno z najwyżej położonych lotnisk cywilnych na świecie.

Transport publiczny

44 linie autobusowe o łącznej długości 1151 km, z 61,516 mln pasażerów rocznie. 1124 taksówki i 591 autobusy.

Sprawy społeczne

Edukacja

5 szkół wyższych, 3 średnie zawodowe, 28 szkół ponadgimnazjalnych, 77 szkół podstawowych, 271 przedszkoli, 1 szkoła specjalna. Liczba uczniów w szkołach podstawowych: 99,99%. Liczba uczniów w szkołach gimnazjalnych: 103,08%. Obowiązkowa konsolidacja edukacji: 99,56%.

Kultura

326 zespołów artystycznych (1 zawodowy, 9 powiatowych, 316 wiejskich zespołów artystycznych), 19 muzeów. Zasięg radiowy: 99,7%, telewizyjny: 99,81%.

Opieka zdrowotna

937 placówek służby zdrowia: 38 szpitali, 886 lokalnych (21 ośrodków społecznościowych, 49 ośrodków zdrowia na poziomie gmin, 191 wiejskich klinik, 541 prywatnych klinik), 12 profesjonalnych publicznych placówek służby zdrowia (10 CDC). 4444 łóżka. 11 098 pracowników służby zdrowia (4800 lekarzy).

Lekkoatletyka

181 imprez sportowych, 59 000 uczestników. 2366 obiektów sportowych. 330 000 regularnie ćwiczących. Wśród wydarzeń znajdują się: wspinaczka noworoczna, kolarstwo, piłka nożna „wiejskiego super”, wyścigi konne, zawody taneczne Guozhuang i szachy tybetańskie.

Ubezpieczenie społeczne

Emerytura miejsko-wiejska: 227 200, wzrost o 11 500. Emerytura zakładowa: 176 200, wzrost o 4700. Emerytura rządowa: 40 700, wzrost o 600. Opieka medyczna miejsko-wiejska: 387 600, wzrost o 6100. Opieka medyczna dla pracowników: 173 000, wzrost o 7500. Bezrobocie: 157 700, wzrost o 10 900. Urazy przy pracy: 227 600, wzrost o 14 100. Macierzyństwo: 150 600, wzrost o 9400. Minimalne utrzymanie w mieście: 1027. Minimalne utrzymanie na wsi: 5790. 1315 osób objętych pomocą (643 scentralizowane). 67 940 osób korzystających z pomocy medycznej.

Historia i kultura

Festiwale

Tybetański Nowy Rok: Przygotowania rozpoczynają się w 12. miesiącu tybetańskim. Pierwszego ranka rodziny czerpią z rzeki „pomyślną wodę”. Wizyty rozpoczynają się drugiego dnia i trwają 3–5 dni, a Guozhuang i Xianzi tańczą na publicznych placach.

Pochodzenie nazwy

Nazwa „Lhasa” pochodzi od słowa „Rasa” (koza-ziemia), nawiązując do kóz niosących ziemię do wypełnienia jeziora pod budowę świątyni Jokhang. Nazwa „Lhasa” pojawiła się po raz pierwszy w 806 roku n.e. na steli klasztoru Kaqiong, co oznacza, że ​​ma ona prawie 1200 lat. Miasto zostało zbudowane wokół świątyń buddyjskich, stąd nazwa „Lhasa” (Miejsce Bogów/Buddy).

Symbol miasta

10 czerwca 2025 roku żuraw czarnoszyi został oficjalnie ogłoszony ptakiem miejskim Lhasy.

Zwyczaje ludowe

Nowe miasto skupia się wokół Pałacu Potala i ulicy Barkhor, rozciągając się na północ do klasztoru Sera i na zachód do dzielnicy Doilungdeqen. Stare miasto wokół ulicy Barkhor zachowało tradycyjną tybetańską architekturę, flagi modlitewne, dym kadzidła, młynki modlitewne i tradycyjne stroje.

Relikty kulturowe

Niematerialne dziedzictwo kulturowe

W 2021 r.: 167 niematerialnych obiektów dziedzictwa kulturowego na poziomie powiatu lub wyższym, z 221 spadkobiercami, obejmujących tradycyjne rzemiosło, taniec, muzykę, teatr, sztukę, zwyczaje ludowe, sport i medycynę.

Malownicze miejsca

Pałac Potala, świątynia Jokhang i Norbulingka znajdują się na liście światowego dziedzictwa kulturowego. Inne atrakcje to klasztor Drepung, klasztor Sera, świątynia Ramoche, Zongjiaolukang, Grobowce Królów Tybetańskich, klasztor Tsurpu, Meczet w Lhasie, ruiny Qugong, Muzeum Tybetu, góra Yaowang i strefa handlowa przy ulicy Barkhor. Gorące źródła geotermalne to Qusang w Doilungdeqen i Dezhong w Maizhokunggar.

Lokalne specjały

Tybetańskie rękodzieło obejmuje drewniane, srebrne i bambusowe miski, tradycyjne tkaniny oraz malowidła na thangach. Wytwarzane są również różnorodne rzeźby z kości i antyczne reprodukcje.

Wymiana zewnętrzna

Instytucje konsularne

Miasta partnerskie

Tytuły honorowe

Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników

Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.

Podziel się przydatną wskazówką

Podziel się szczegółami z pierwszej ręki lub zadaj pytanie. Komentarze są weryfikowane przed publikacją.

Odkrywaj dalej

Odkryj wszystko
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Opowiedz o zainteresowaniach, kierunkach i czasie podróży. Otrzymasz bezpłatne porady.

Język

Przeczytaj w swoim języku

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Bezpłatne porady

Twoja podróż do Chin nabiera kształtu.

Daty podróży, zainteresowania, miejsca docelowe, wielkość grupy lub pytania — podaj informacje, które pomogą nam zrozumieć Twoją podróż.

Twoich danych używamy wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na to zapytanie. Prywatność