Prefektura Autonomiczna Dehong Dai i Jingpo
Autonomiczna Prefektura Dehong Dai i JingpoAutonomiczna Prefektura Dehong Dai i Jingpo, w skrócie „Dehong”, znajduje się w zachodniej części prowincji Junnan. Graniczy z miastem Baoshan od wschodu i jest otoczona z trzech stron przez Mjanmę – od północy, przez zachód, aż po zachód.
Prefektura Autonomiczna Dehong Dai i Jingpo
Autonomiczna Prefektura Dehong Dai i Jingpo, w skrócie „Dehong”, znajduje się w zachodniej prowincji Junnan. Graniczy z miastem Baoshan od wschodu i jest otoczona z trzech stron – od północy, zachodu i południa – przez Mjanmę. Panuje w niej południowy klimat subtropikalny, a jej powierzchnia wynosi 11 526 kilometrów kwadratowych. Na koniec 2025 roku liczba stałych mieszkańców wynosiła 1,354 miliona. Prefektura zarządza dwoma miastami powiatowymi i trzema powiatami, a siedziba władz prefektury znajduje się przy ulicy Yonghan nr 5 w Mangshi. „Dehong” to fonetyczna transliteracja z języka Dai: „De” oznacza „poniżej”, a „Hong” odnosi się do rzeki Nu, co razem oznacza „miejsce w dół rzeki Nu”. Region autonomiczny został utworzony w lipcu 1953 roku, a w 1956 roku przekształcony w prefekturę autonomiczną. Dehong pełni funkcję strategicznej platformy łączącej Azję Południową i Południowo-Wschodnią, łącząc Ocean Spokojny z Oceanem Indyjskim, a także stanowi centrum współpracy handlowej między Chinami a Mjanmą. W 2025 roku prefektura osiągnęła PKB w wysokości 64,807 mld juanów (około 9 mld USD). PKB na mieszkańca wynosiło 48 165 juanów (około 6690 USD). Wartości pieniężne przeliczono na około 1 dolara amerykańskiego = 7,2 juana chińskiego.
Historia
Osadnictwo ludzkie w regionie Dehong datuje się na epokę neolitu. Około 364 r. p.n.e. przodkowie Dai założyli Królestwo Mengmao wzdłuż doliny rzeki Ruili, budując miasto Leiyun, którego ruiny przetrwały do dziś. Za panowania Zachodniej Dynastii Han (109 r. p.n.e.) cesarz Wu włączył ten obszar do Komandorii Yizhou. W 69 r. n.e. Wschodnia Dynastia Han ustanowiła Komandorię Yongchang, obejmującą współczesny Yingjiang. Kolejne dynastie – Tang (w Królestwie Nanzhao), Song (w Królestwie Dali), Yuan, Ming i Qing – rządziły regionem poprzez system tusi (rdzennej władzy wodzów). W okresie Republiki Chińskiej, w wyniku reorganizacji administracyjnej, utworzono sześć biur na szczeblu powiatowym. Wojska japońskie zajęły Dehong w 1942 r., a wyzwolenie nastąpiło w 1945 r. W maju 1950 r. Armia Ludowo-Wyzwoleńcza wkroczyła i pokojowo wyzwoliła Dehong. Region Autonomiczny Dehong Dai i Jingpo został utworzony w 1953 r., w 1956 r. podniesiono go do rangi prefektury autonomicznej, w 1969 r. na krótko przyłączono do prefektury Baoshan, a w 1971 r. został reaktywowany.
Podział administracyjny
Ewolucja dywizji
W 1953 roku region autonomiczny administrował sześcioma powiatami i miastem Wanding. W kolejnych dekadach powiat Lianshan połączył się z Yingjiang (1958), Wanding uzyskał status miasta powiatowego (1985), a Ruili (1992) i Luxi (1996) zostały podniesione z powiatów do miast. W 2010 roku Rada Państwa zatwierdziła zmianę nazwy Luxi na Mangshi – jedyną w Chinach dwuliterową nazwę miasta, łączącą zarówno nazwy własne, jak i rodzajowe. Od 2025 roku prefektura zarządza dwoma miastami powiatowymi (Mangshi i Ruili) oraz trzema powiatami (Yingjiang, Longchuan i Lianghe).
Szczegóły dywizji
Od sierpnia 2025 r. prefektura zarządza 2 miastami na szczeblu powiatu i 3 powiatami. Siedziba władz prefektury mieści się przy ulicy Yonghan 5 w Mangshi.
Geografia
Lokalizacja i terytorium
Dehong leży w zachodnim Junnanie, między 97°31′–98°43′E a 23°50′–25°20′N. Jest jedną z ośmiu autonomicznych prefektur mniejszości etnicznych w Junnanie. Graniczy z powiatem Longling w Baoshan i miastem Tengchong od wschodu i północnego wschodu, a z trzech stron graniczy z Mjanmą. Z wyjątkiem powiatu Lianghe, wszystkie powiaty i miasta są obszarami granicznymi o łącznej długości 503,8 km. Maksymalna rozpiętość granicy ze wschodu na zachód wynosi 122 km, a z północy na południe 170 km, obejmując łączną powierzchnię 11 526 km².
Topografia
Teren opada od północnego wschodu, który jest wysoki i stromy, do południowego zachodu, który jest niski i łagodny. Wysokość waha się zazwyczaj od 800 do 2000 metrów. Najwyższym punktem jest góra Daniang w powiecie Yingjiang o wysokości 3404,6 metrów; najniższym jest dolina rzeki Jieyang w Yingjiang o wysokości 210 metrów. Prefektura obejmuje 20 głównych dolin rzecznych, z których pięć ma powierzchnię przekraczającą 100 kilometrów kwadratowych: Yingjiang, Longchuan, Ruili, Mangshi i Zhefang.
Klimat
Dehong leży w południowo-subtropikalnym klimacie monsunowym, ze średnią roczną temperaturą 18,6–21,0°C, roczną sumą opadów wynoszącą 1366,1–1606,6 milimetra i rocznym nasłonecznieniem wynoszącym 2119,1–2318,7 godzin. Zimy są łagodne, a lata bez ekstremalnych upałów.
Hydrologia
System rzeczny prefektury składa się z „trzech rzek i czterech strumieni”. Trzy rzeki to Nu, Daying i Ruili, należące do systemów rzek Nu i Irawadi. Cztery strumienie to Mangshi, Nanwan, Husa i Luobuba. Poza rzeką Nu, wszystkie pozostałe cieki wodne wpływają do systemu Irawadi.
Zasoby naturalne
Zasoby wodne
Rzeki prefektury produkują średnio 13,63 miliarda metrów sześciennych wody rocznie, z czego 8,17 miliarda metrów sześciennych to woda tranzytowa. Całkowite zasoby wodne sięgają 21,8 miliarda metrów sześciennych. Działają tu 143 elektrownie wodne o łącznej mocy zainstalowanej 3,858 miliona kilowatów, co stanowi ponad 95% rozwoju energetyki wodnej.
Zasoby mineralne
Udowodniono istnienie trzydziestu czterech rodzajów zasobów mineralnych. Do najważniejszych korzystnych minerałów należą ołów, cynk, energia geotermalna, krzemionka, złoto, cyna, pierwiastki ziem rzadkich, wapień, granit, gnejs, glina i kaolin.
Zasoby biologiczne
W prefekturze Dehong występuje 6053 gatunków roślin wyższych należących do 339 rodzin i 1911 rodzajów, w tym 5369 gatunków rodzimych i 684 gatunków uprawnych. Występuje tu 156 gatunków roślin objętych ochroną krajową i 39 gatunków endemicznych. Prefektura jest domem dla około 1000 gatunków kręgowców lądowych i wodnych, z czego 238 gatunków objętych jest ochroną krajową klasy I i II, w tym dzioborożce, gibon hulok gaoligoński, małpa liściasta Phayre'a, pantery mgliste i pandy rude.
Populacja
Wielkość populacji
Na koniec 2023 roku liczba ludności na stałe wynosiła 1,337 mln, a wskaźnik urbanizacji 50,43%. Do końca 2025 roku liczba ludności na stałe osiągnęła 1,354 mln, z czego 715 tys. mieszkańców miast i 639 tys. mieszkańców wsi. Współczynnik urodzeń wyniósł 7,73 na tysiąc, współczynnik zgonów 10,11 na tysiąc, a przyrost naturalny -2,38 na tysiąc. Wskaźnik urbanizacji wzrósł do 52,81%.
Skład etniczny
Główne mniejszości etniczne prefektury to Dai, Jingpo, Lisu, Achang i De'ang. Ludność Dai liczy 357 900 osób, a Jingpo 134 200.
Polityka
Władze prefektury zarządzają autonomiczną prefekturą pod przewodnictwem Komunistycznej Partii Chin. W Mangshi znajdują się organy administracyjne, ustawodawcze i sądownicze.
Gospodarka
Przegląd
W 2025 roku prefektura osiągnęła PKB w wysokości 64,807 mld juanów (około 9,0 mld USD), co oznacza wzrost o 4,0% w porównaniu z rokiem poprzednim. Sektor pierwotny wniósł 13,896 mld juanów (około 1,93 mld USD), sektor wtórny 12,445 mld juanów (około 1,73 mld USD), a sektor usługowy 38,456 mld juanów (około 5,34 mld USD). Stopy wkładu dla trzech sektorów wyniosły odpowiednio 21,6%, 34,4% i 44,0%. PKB per capita wyniósł 48 165 juanów (około 6690 USD), co oznacza wzrost o 3,3%. Gospodarka prywatna wygenerowała 40,771 mld juanów (około 5,66 mld USD), co stanowi 62,9% PKB. W 2024 r. PKB wyniósł 62,012 mld juanów (około 8,61 mld USD), co oznacza wzrost o 3,0%.
Przemysł podstawowy
W 2025 roku całkowita produkcja rolna, leśna, pasterska i rybacka osiągnęła 22,033 mld juanów (około 3,06 mld USD), co stanowi wzrost o 3,7%. Zboża zasiano na powierzchni 1,9411 mln mu (około 129 400 hektarów), a ich produkcja wyniosła 726 200 ton, co stanowi wzrost o 0,2%. Produkcja trzciny cukrowej osiągnęła 2,8802 mln ton, co stanowi wzrost o 6,2%. Produkcja orzechów makadamia wyniosła 106 000 ton, co stanowi wzrost o 13,7%. Produkcja mięsa wyniosła łącznie 59 900 ton, co stanowi spadek o 6,0%. W prefekturze znajdowało się 1,7157 mln kilowatów maszyn rolniczych.
Przemysł wtórny
W 2025 roku całkowita wartość dodana przemysłu osiągnęła 8,695 mld juanów (około 1,21 mld USD), co oznacza wzrost o 9,8%. Wartość dodana przemysłu ponadskalowego wzrosła o 12,6%, przy czym przemysł wytwórczy odnotował wzrost o 39,3%, a górnictwo o 22,0%. Głównym motorem wzrostu stał się przemysł tekstylny i odzieżowy, którego wartość dodana wzrosła 2,7-krotnie i stanowiła 29,8% wartości dodanej przemysłu ponadskalowego. Produkcja budowlana wzrosła o 10,6%.
Przemysł usługowy
W 2025 roku przychody z sektora usług ponadgabarytowych osiągnęły 3,984 mld juanów (około 553 mln USD), co oznacza wzrost o 4,7%. Dostawy pocztowe wyniosły łącznie 55 mln przesyłek, co oznacza wzrost o 6,8%. Wolumen działalności telekomunikacyjnej osiągnął 1,651 mld juanów (około 229 mln USD), co oznacza wzrost o 17,3%. Inwestycje w nieruchomości wyniosły 3,931 mld juanów (około 546 mln USD), co oznacza spadek o 13,7%. Całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych osiągnęła 34,244 mld juanów (około 4,76 mld USD), co oznacza wzrost o 4,0%. Handel zagraniczny wyniósł łącznie 33,427 mld juanów (około 4,64 mld USD), co oznacza wzrost o 15,8%, przy czym import wyniósł 20,298 mld juanów, a eksport 13,129 mld juanów. Rzeczywiste inwestycje zagraniczne wyniosły 8,75 mln USD. Dochody budżetowe wyniosły 3,559 mld juanów (około 494 mln USD), co oznacza spadek o 12,6%; wydatki budżetowe wyniosły 17,548 mld juanów (około 2,44 mld USD). Depozyty bankowe osiągnęły 101,059 mld juanów (około 14,04 mld USD), a kredyty 78,853 mld juanów (około 10,95 mld USD). Dochód z tytułu składek ubezpieczeniowych wyniósł 2,05 mld juanów (około 285 mln USD).
Usługi socjalne
Edukacja
W 2025 roku w prefekturze działało 246 przedszkoli, 214 szkół podstawowych, 52 gimnazja, 15 liceów, 5 liceów zawodowych, 3 szkoły specjalne i 2 uniwersytety. Wskaźnik zapisów do szkół podstawowych wynosił 99,88%, a wskaźnik retencji uczniów w dziewięcioletnim okresie obowiązkowej edukacji wynosił 99,65%.
Nauka i technologia
W 2025 roku prefektura zabezpieczyła 84 krajowe i prowincjonalne projekty naukowo-technologiczne, przeznaczając na nie dofinansowanie w wysokości 23,77 mln juanów (około 3,3 mln USD). Udzielono łącznie 279 patentów i zarejestrowano 39 przedsiębiorstw high-tech.
Kultura
W 2025 roku w prefekturze działało 7 zespołów sztuk performatywnych, 7 ośrodków kultury, 8 bibliotek publicznych i 6 biur zarządzania zabytkami. Zasięg radiowy osiągnął 99,53%, a telewizyjny 99,47%.
Opieka zdrowotna
W 2025 r. w prefekturze działało 721 placówek medycznych z 10 434 łóżkami i 13 385 pracownikami służby zdrowia, w tym 5056 praktykującymi lekarzami i 6096 pielęgniarkami.
Lekkoatletyka
Prefektura dysponowała 12 obiektami sportowymi. Zawodnicy rywalizowali w 6 zawodach na szczeblu krajowym, 8 na szczeblu wojewódzkim, 24 na szczeblu prefekturalnym i 97 na szczeblu powiatowym, zdobywając 64 złote, 68 srebrnych i 95 brązowych medali na szczeblu wojewódzkim i wyższym.
Ubezpieczenie społeczne
W 2025 roku dochód rozporządzalny na mieszkańca wyniósł 25 030 juanów (około 3477 USD), co oznacza wzrost o 5,2%. Mieszkańcy miast zarabiali 37 059 juanów (około 5147 USD), a mieszkańcy wsi 16 441 juanów (około 2283 USD). Wydatki konsumpcyjne na mieszkańca wyniosły 17 522 juanów (około 2434 USD). Podstawowe ubezpieczenie emerytalne obejmowało 827 300 osób, a podstawowe ubezpieczenie zdrowotne 1,2392 mln. W prefekturze działało 14 instytucji opieki nad osobami starszymi i 6 placówek opieki nad dziećmi.
Ochrona środowiska
W 2025 roku wszystkie 16 monitorowanych odcinków wody spełniało normy klasy III lub wyższej. Stężenie PM2,5 wynosiło średnio 28 mikrogramów na metr sześcienny, a jakość powietrza była doskonała przez 93,2% dni. Prefektura zakończyła sztuczne zalesianie na 82 600 mu (około 5507 hektarów) oraz pielęgnację lasów na 510 600 mu. Utrzymywano 2 rezerwaty przyrody o powierzchni 54 700 hektarów. Wskaźniki oczyszczania ścieków miejskich i odpadów komunalnych osiągnęły odpowiednio 100% i 98,6%, a wskaźnik pokrycia terenów zielonych w miastach wyniósł 44,4%.
Transport
Dehong pełni funkcję kluczowego węzła w rozległej chińskiej sieci transportowej, łącząc korytarze Szanghaj-Kunming i Kanton-Kunming oraz pełniąc funkcję bramy do Azji Południowo-Wschodniej. Autostrady łączą prefekturę z głównymi miastami Chin i Mjanmą.
Lotnictwo
W 2022 roku prefektura posiadała 3 lotniska: Międzynarodowy Port Lotniczy Dehong Mangshi, Port Lotniczy Longchuan General i Port Lotniczy Ruili Jingcheng. Port Lotniczy Mangshi został podniesiony do rangi lotniska portowego, obsługującego 27 tras krajowych i międzynarodowych oraz przekraczającego 2 miliony pasażerów rocznie.
Autostrady
W 2020 roku prefektura posiadała 9540 kilometrów autostrad, w tym 283 kilometry dróg ekspresowych. Była to trzecia prefektura w Junnanie i pierwsza prefektura przygraniczna, która uzyskała połączenie autostradowe ze wszystkimi powiatami. Do działających dróg ekspresowych należą trasy Hangzhou-Ruili, Ruili-Longchuan, Tengchong-Longchuan i Mangshi-Lianghe.
Koleje
Prefektura ma dwie stacje kolejowe: Mangshi i Ruili. Budowa linii kolejowej Dali-Ruili o długości 108,4 km w Dehong rozpoczęła się w grudniu 2015 roku. Jej projektowa prędkość wynosi 140 km/h, a w przyszłości planowane jest połączenie z portem Mjanmy nad Oceanem Indyjskim.
Drogi wodne
W 2022 r. na terenie prefektury znajdowało się 259 kilometrów żeglownych dróg wodnych, w tym 94 kilometry rzek granicznych i 55 przepraw promowych.
Porty wjazdowe
Junnan ma 11 portów krajowych i 10 portów prowincjonalnych, z czego Dehong posiada 3 porty krajowe klasy I (Wanding, Ruili i lotnisko Mangshi) oraz 2 porty krajowe klasy II (Longchuan Zhangfeng i Yingjiang Xiaopingyuan). Porty Dehong są nie tylko głównymi bramami handlowymi między Chinami a Mjanmą, ale także ważnymi szlakami komunikacyjnymi do Azji Południowo-Wschodniej i Południowej.
Historia i kultura
Kultura etniczna
Język dai należy do gałęzi zhuang-dai rodziny chińsko-tybetańskiej, blisko spokrewnionej z językami tajskim, laotańskim i szańskim. Opera dai powstała w okręgu Yingjiang, ewoluując z ludowego opowiadania historii i tańca, a później włączając elementy teatru cieni z okresu Han, opery dian i opery syczuańskiej. Do 2013 roku istniało ponad 300 dzieł opery dai w trzech kategoriach: adaptowanej, tradycyjnej i współczesnej. Muzyka dai wykorzystuje pięciotonową skalę z melodiami ludowymi. Malarstwo dai jest ściśle związane z buddyzmem i zdobi wnętrza świątyń oraz okładki pism. W 1989 roku Ruili zostało uznane za „chińską wioskę malarstwa ludowego”.
Taniec z nożem Jingpo jest popularny wśród mężczyzn Jingpo i obejmuje dwa style: „Quanga” kładzie nacisk na sztuki walki z solidną pracą nóg, a „Baiquanga” charakteryzuje się płynnymi, efektownymi ruchami. Ćwiczone są zarówno formy z jednym, jak i dwoma nożami.
Wierzenia religijne
Dehong to prefektura wielowyznaniowa. Współistnieje tu pięć głównych religii: buddyzm (w tym therawada i tradycje chińskie), taoizm, islam, chrześcijaństwo i katolicyzm. Ludy Dai, De'ang i Achang wyznają buddyzm therawada; część Jingpo wyznaje chrześcijaństwo; Hui wyznaje islam; a część Hanów wyznaje buddyzm chiński, czyli taoizm. Zanim pojawiła się zorganizowana religia, wszystkie grupy etniczne praktykowały animizm – kult natury, totemów, przodków i duchów. Buddyzm therawada, wprowadzony w XI wieku, stał się dominujący w Królestwie Luczuan w XIV wieku.
Festiwale etniczne
Festiwal Pluskania Wody to Nowy Rok Dai i święto buddyjskie, obchodzone w połowie kwietnia przez 3–7 dni. Uczestnicy kąpią posągi Buddy, chlapią wodą w geście błogosławieństwa, śpiewają, tańczą i puszczają lampiony. Festiwal Munao Zongge to największe święto Jingpo, odbywające się 15–16 dnia pierwszego miesiąca księżycowego. Podczas festiwalu odbywają się masowe tańce prowadzone przez starszych w nakryciach głowy z dzioborożców i dzierżących długie noże. Festiwal Aluwoluo oddaje hołd bohaterom-przodkom Achang, Zhepamie i Zha Mimie, a 20 marca świętuje się go tańcami smoka i słonia. Festiwal Kuoshi to Nowy Rok Lisu, obchodzony 9 dnia pierwszego miesiąca księżycowego, z muzyką, tańcami i konkursami łuczniczymi.
Niematerialne dziedzictwo kulturowe
W 2022 r. w tej prefekturze znajdował się 1 wpis na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO, 14 projektów objętych ochroną na szczeblu krajowym, 23 na szczeblu prowincji, 126 na szczeblu prefektur i 179 na szczeblu powiatu.
Relikty kulturowe
W 2022 r. w prefekturze znajdowały się 4 chronione zabytki kulturowe na szczeblu krajowym, 19 na szczeblu prowincji, 53 na szczeblu prefekturalnym i 99 na szczeblu powiatu.
Malownicze miejsca
Ogród Botaniczny Mengbanaxi Rare, położony 7 kilometrów od lotniska Mangshi, to narodowy obszar krajobrazowy o statusie 4A, obejmujący ponad 300 mu. Znajdują się w nim wystawy paleontologicznych skamieniałości, skamieniałego drewna i rzadkich kamieni, a także jedenaście ogrodów tematycznych. Tropikalny las deszczowy Moli, 20 kilometrów na północny wschód od Ruili, zajmuje powierzchnię 7 kilometrów kwadratowych, z 96% powierzchnią leśną i 1540 gatunkami roślin. Obszar „Jedna wioska, dwa kraje” w pobliżu Ruili to wioska położona na granicy chińsko-birmańskiej, gdzie mieszkańcy obu krajów dzielą studnie, ulice i zwyczaje. Świątynia Bodhi, zbudowana w 1667 roku w centrum Mangshi, jest najlepiej zachowaną świątynią buddyjską w okolicy. Park Ekologiczny Wanding, znany jako „Chińska Ojczyzna Pawia”, jest domem dla ponad 40 rzadkich gatunków drzew i 100 gatunków zwierząt.
Lokalne specjały
Herbata Huilong z hrabstwa Lianghe to krajowy produkt rolny o oznaczeniu geograficznym, znany z ciasno zwiniętych liści i jasnożółtozielonego naparu. Bawoły wodne Dehong, hodowane od ponad tysiąca lat, liczą ponad 100 000 sztuk. Kawa Dehong, głównie Arabica drobnoziarnista, ustanowiła kiedyś krajowy rekord, zbierając 363,5 kg ziaren na mu. Do 2010 roku powierzchnia upraw osiągnęła 139 000 mu, a roczna produkcja przekroczyła 11 000 ton. Noże Husa, wytwarzane przez lud Achang od 600 lat, słyną z ostrości i elastyczności, dostępne w ponad 50 rodzajach i 130 stylach, eksportowane do Mjanmy, Tajlandii, Indii i Japonii. Ryż w tubach bambusowych i hulusi (flet z tykwy), tradycyjny instrument dęty, to również lokalne specjały.
Znane postacie
Dao Anren (1872–1913) był demokratycznym rewolucjonistą i przywódcą 24. pokolenia plemienia Ganya. Mao Xiang (1918–1986), tancerz Dai, stworzył taniec pawia Dai. Gen Dequan (1958–2008) był mistrzem i wykonawcą hulusi, znanym jako „ojciec hulusi”.
Wymiana zewnętrzna
Dehong prowadzi programy transgranicznej wymiany handlowej i kulturalnej z Mjanmą i pełni rolę kluczowego węzła w korytarzu gospodarczym Bangladesz-Chiny-Indie-Mjanma.
Korona
W grudniu 2020 roku Dehong otrzymało Nagrodę Narodowego Miasta Dobrowolnego Oddawania Krwi. W listopadzie 2021 roku zostało wybrane do dziewiątej edycji Narodowych Stref Demonstracyjnych Jedności Etnicznej i Postępu.
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.