Miasto Liaoyang
Miasto LiaoyangMiasto Liaoyang, historycznie znane jako Xiangping i Liaodong, to miasto o statusie prefektury w prowincji Liaoning, położone w północno-wschodnich Chinach i centralnej części Liaoning. Teren opada z południowego wschodu na północny zachód, z różnymi poziomami
Miasto Liaoyang
Miasto Liaoyang, historycznie znane jako Xiangping i Liaodong, to miasto o statusie prefektury w prowincji Liaoning, położone w północno-wschodnich Chinach i centralnej części Liaoning. Teren opada z południowego wschodu na północny zachód, charakteryzując się zróżnicowanym klimatem i zróżnicowanymi formami terenu. Całkowita powierzchnia miasta wynosi 4735,78 km². Według stanu na maj 2026 roku Liaoyang administruje 5 dystryktami, 1 powiatem i 1 miastem powiatowym. Na koniec 2025 roku liczba mieszkańców wynosiła 1,49 miliona. Liaoyang to nowoczesne miasto przemysłowe, skoncentrowane na przemyśle petrochemicznym, wyznaczone przez Radę Państwa jako miasto centralne regionu Liaozhongnan oraz znane w kraju miasto historyczne i kulturalne. Stanowi podcentrum obszaru metropolitalnego Shenyang, rozwijającej się nowoczesnej bazy przemysłu petrochemicznego i tekstylnego oraz jednego z najstarszych miast w północno-wschodnich Chinach, z ponad 2000-letnią historią. W 2025 r. PKB Liaoyangu wyniósł 100,12 mld juanów (ok. 13,9 mld dolarów), co oznacza wzrost o 4,1% w ujęciu rok do roku w cenach stałych.
Rozwój historyczny
Odkrycia archeologiczne w środkowym biegu rzeki Taizi ujawniły liczne stanowiska archeologiczne z epoki kamiennej, co wskazuje na aktywność człowieka w rejonie Liaoyang 6000–7000 lat temu.
Przed okresem Wiosen i Jesieni obszar ten był zamieszkiwany przez ludy wczesnochińskie (głównie plemię Donghu) oraz migrantów z dynastii Shang. W czasach Xia i Shang obszar Liaoyang należał do regionu Yingzhou. Za panowania dynastii Zhou Liaoyang był częścią Youzhou. Około 1066 roku p.n.e. król Wu z dynastii Zhou nadał obszar Liaoyang Jizi, który przyniósł kulturę Centralnych Równin i zaawansowane techniki produkcji, sprzyjając integracji etnicznej.
Za panowania króla Zhao z Yan (ok. 284–279 p.n.e.) generał Qin Kai zaatakował Donghu i ustanowił komanderię Liaodong, jednocześnie zakładając powiat Xiangping z siedzibą w mieście Xiangping (obecnie stare miasto Liaoyang). W 221 r. p.n.e. Qin Shi Huang zjednoczył Chiny na 36 komanderii, zachowując komanderię Liaodong z siedzibą w Xiangping.
W okresie dynastii Zachodnich Han, komanderia Liaodong zarządzała 18 powiatami, w tym Xiangping. Pod koniec dynastii Wschodnich Han (189 r. n.e.), gubernator Liaodong, Gongsun Du, ogłosił się markizem Liaodong. Jego wnuk, Gongsun Yuan, później ogłosił się królem Yan i podporządkował się Sun Quanowi z dynastii Wschodnich Wu. W tym czasie Xiangping stał się ważnym ośrodkiem handlowym, rzemieślniczym, górniczym i kulturalnym w północno-wschodnich Chinach, liczącym ponad 300 000 mieszkańców.
W 238 roku n.e. Sima Yi poprowadził wojska Wei do obalenia reżimu Gongsun. Dynastia Jin odbudowała Pingzhou w 274 roku n.e., zarządzając komanderiami Liaodong, Xuantu i Changli. W okresie Wschodniego Jin, przywódca Xianbei, Murong Hui, zdobył Liaodong i ustanowił Dawne Yan. W 404 roku n.e. Goguryeo zajęli Liaodong i zmienili nazwę miasta Xiangping na Liaodong, kończąc tym samym nazwę Xiangping.
W 645 roku n.e. cesarz Taizong z dynastii Tang osobiście poprowadził kampanię przeciwko Goguryeo, zdobywając miasto Liaodong. Tangowie ustanowili Protektorat Andong, który w 676 roku n.e. przeniósł się do miasta Liaodong, zarządzając 9 komanderiami, 42 prefekturami i 100 powiatami.
W 918 roku n.e. wodz Kitan Yelu Abaoji zdobył miasto Liaodong i ustanowił prefekturę Liaoyang. W 928 roku n.e. cesarz Taizong z Liao mianował je Południową Stolicą, drugorzędną stolicą, i przeniósł stolicę Królestwa Dongdan do Liaoyang. Dynastia Liao przemianowała je na Dongjing (Wschodnia Stolica) w 938 roku n.e., ustanawiając Okręg Tokijski zarządzający 40 prefekturami. W okresie panowania Liao doszło do dwóch powstań ludu Bohajów (1029 i 1116 n.e.).
W czasach dynastii Jin Liaoyang pełnił funkcję Wschodniej Stolicy. W 1161 roku n.e. Wanyan Yong ogłosił się cesarzem w Liaoyang, rozpoczynając piąte panowanie dynastii Jin. Za czasów dynastii Yuan Liaoyang stał się siedzibą Sekretariatu Oddziału Liaoyang, zarządzającego 7 obwodami, 12 departamentami i 120 stacjami przekaźnikowymi.
Za panowania dynastii Ming Liaoyang stał się siedzibą Regionalnej Komisji Wojskowej Liaodong, zarządzającej 25 gwardiami wojskowymi i 2 prefekturami. Był politycznym, gospodarczym i wojskowym centrum północno-wschodnich Chin. Mury miejskie, odbudowywane przez ponad dekadę, począwszy od 1372 roku, miały obwód ponad 24 li. W 1621 roku Nurhaczi zdobył Liaoyang i na krótko ustanowił swoją stolicę w mieście Dongjing na wschód od rzeki Taizi, po czym w 1625 roku przeniósł się do Shenyang.
Za panowania dynastii Qing Liaoyang znalazł się pod jurysdykcją Shengjing. W 1653 roku utworzono prefekturę Liaoyang, którą później zreorganizowano w powiat Liaoyang pod prefekturą Fengtian. Po wojnie rosyjsko-japońskiej (1905) Japonia ustanowiła konsulat w Liaoyang i uznała ten obszar za koncesję handlową.
Po rewolucji 1911 roku Liaoyang stał się powiatem w obwodzie Liaoshen. Podczas okupacji japońskiej (1931–1945) Liaoyang został połączony ze strefą kolei mandżurskiej, tworząc w 1937 roku miasto Liaoyang. Liaoyang został wyzwolony przez Armię Ludowo-Wyzwoleńczą 6 lutego 1948 roku, a w pełni wyzwolony 30 października 1948 roku.
Podział administracyjny
Historia dywizji
W 1949 roku część powiatu Liaoyang została przeniesiona do miasta Anshan. W ciągu kolejnych dekad granice administracyjne między Liaoyang, Anshan i okolicznymi powiatami były wielokrotnie korygowane. W 2012 roku Liaoyang przeszedł największą reorganizację administracyjną: linia kolejowa Changda stała się granicą nowego dystryktu rzeki Taizi, a obszary na wschód od rzeki Taizi utworzyły nowy dystrykt Wensheng. Obszary powiatu Liaoyang i miasta Dengta zostały odpowiednio zmniejszone.
Szczegóły dywizji
Według stanu na 2026 rok Liaoyang składa się z 5 okręgów miejskich, 1 powiatu i 1 miasta powiatowego, obejmujących 30 miasteczek, 6 gmin, 14 podokręgów, 529 wsi administracyjnych i 183 gminy. Siedziba władz miasta znajduje się przy ulicy Xincheng nr 9 w dystrykcie Wensheng.
Geografia
Lokalizacja i zasięg
Liaoyang graniczy z Benxi, Fengcheng i autonomicznym okręgiem Xiuyan Manchu na wschodzie, Anshan na południu, dystryktem Liaozhong w Shenyang na zachodzie i Shenyang na północy. Całkowita długość granicy wynosi 471,8 km. Współrzędne geograficzne: 122 stopnie 35 minut do 123 stopnie 40 minut na wschód, 40 stopni 42 minuty do 41 stopni 37 minut na północ. Całkowita powierzchnia wynosi 4735,78 km², z rozpiętością wschód-zachód wynoszącą 92,3 km i północ-południe wynoszącą 100,3 km.
Geologia
Liaoyang należy do regionu stratygraficznego północnych Chin, podregionu Liaodong. Odsłonięte warstwy są złożone, obejmujące 8 systemów, od presinian do czwartorzędu. Warstwy czwartorzędowe są szeroko rozpowszechnione, szczególnie na zachodnich równinach w pobliżu rzeki Liao, gdzie osady aluwialne gęstnieją od około 70 metrów w okolicy przedgórza do prawie 300 metrów w pobliżu rzeki Hun.
Topografia
Liaoyang leży na granicy między niskimi górami i wzgórzami Liaodong a równiną rzeki Liao. Teren opada z południowego wschodu na północny zachód, od gór przekraczających 1000 metrów po równiny poniżej 50 metrów, tworząc jednolite zbocze o przebiegu od południowego wschodu do północnego zachodu. Najwyższym punktem jest góra Dahei o wysokości 1181 metrów w gminie Shuiquan; najniższy punkt znajduje się w pobliżu Tangmazhai i miasta Mujia. Miasto ma 166 szczytów o różnej wysokości, z których najważniejsze to Motianling (968,8 m), Heibeizhengcha (906,3 m) i grzbiet Shengtie (528,2 m).
Klimat
W Liaoyang występują trzy wyraźne strefy klimatyczne: umiarkowany wilgotny klimat monsunowy na wschodnich terenach niskich gór i wzgórz (roczne opady 800–900 mm, średnia temperatura 6–8 stopni Celsjusza, okres bez przymrozków 140–160 dni); umiarkowany półwilgotny klimat monsunowy na północnych wzgórzach i równinach (roczne opady 500–700 mm, okres bez przymrozków około 150 dni); oraz ciepły umiarkowany półwilgotny klimat na zachodnich równinach nadrzecznych (roczna temperatura 8–9 stopni Celsjusza, opady 600–800 mm, okres bez przymrozków 160–180 dni).
Hydrologia
Liaoyang ma 86 rzek o długości przekraczającej 5 km, z czego 29 przekracza 10 km, tworząc systemy rzek Taizi i Hun. Rzeka Taizi, historycznie nazywana Yanshui, rozciąga się na długości 413 km, z czego 143 km znajduje się w Liaoyang, odwadniając około 85% powierzchni miasta. Jej dwa źródła mają swoje źródła w powiatach Xinbin i Huanren, łącząc się w Benxi i wpływając do Liaoyang. Rzeka ma 24 dopływy o długości przekraczającej 10 km, tworząc dośrodkowy system wodny.
Zasoby naturalne
Zasoby wodne
W Liaoyang znajduje się 27 zarejestrowanych źródeł geotermalnych w 42 studniach, w tym słynne Gorące Źródło Tanghe (o temperaturze 50–70 stopni Celsjusza) i Zimne Źródło Tanghe. Gorące źródło zawiera cenny radon, co czyni je idealnym źródłem mineralnym o właściwościach leczniczych; zimne źródło zawiera selen. Liaoyang dostarcza rocznie około 230 milionów metrów sześciennych wód gruntowych do regionu Anshan, zapewniając wodę pitną dla około 2 milionów mieszkańców miast oraz dostarczając wodę do dużych przedsiębiorstw.
Zasoby gruntowe
Całkowita powierzchnia wynosi 4731 kilometrów kwadratowych (709 190 mu), z czego tereny górskie i pagórkowate stanowią 42,5%, równiny 51,1%, a zbiorniki wodne 5,4%. Grunty uprawne zajmują 2,21 miliona mu (31,2%), tereny leśne 2,4356 miliona mu (34,3%), a użytki zielone 611 200 mu (8,6%). Główne rodzaje gleb to ziemie brunatne (57,5%), gleby łąkowe (28,1%) i gleby ryżowe (8,7%), o zawartości materii organicznej wynoszącej 1,87%.
Zasoby biologiczne
Wschodnie, niskie obszary górskie charakteryzują się lasami liściastymi i mieszanymi lasami iglasto-liściastymi, z głównymi gatunkami, takimi jak dąb mongolski i sosna chińska. Obszar ten jest główną bazą jedwabników tussah w powiecie Liaoyang. Historycznie, obszar ten zamieszkiwało ponad 200 gatunków dzikich zwierząt, w tym tygrysy, niedźwiedzie, lamparty, wilki, jelenie i różne gatunki ptaków, choć wiele z nich zmniejszyło swoją populację z powodu utraty siedlisk.
Zasoby mineralne
Liaoyang posiada 9 kategorii i 18 rodzajów minerałów w ponad 500 złożach, z 28 potwierdzonymi rezerwami i 35 rozwiniętymi odmianami. Do najważniejszych minerałów należą żelazo, wapień cementowy, krzemionka, gips, magnezyt, talk, złoto, ropa naftowa, gaz ziemny i węgiel. Krzemionka stanowi 60,76%, a muskowit 69,35% zasobów prowincji Liaoning, zajmując pierwsze miejsce w prowincji. Żelazo (18,33%) i gips (40,47%) zajmują drugie miejsce, a wapień cementowy i wapień topnikowy trzecie.
Populacja
Wielkość populacji
Według Siódmego Narodowego Spisu Powszechnego (2020) populacja Liaoyang wynosiła 1 604 580 mieszkańców. Na koniec 2025 roku populacja wynosiła 1,49 miliona, a wskaźnik urbanizacji wynosił 69,31%. Liczba ludności zarejestrowanej wynosiła 1,6433 miliona, co oznacza spadek o 23 100 osób w porównaniu z rokiem poprzednim. Współczynnik urodzeń wyniósł 3,184 na tysiąc, współczynnik zgonów 14,815 na tysiąc, a przyrost naturalny był ujemny i wyniósł 11,631 na tysiąc.
Skład etniczny
Liaoyang to miasto wieloetniczne. Przez ponad 3000 lat grupy etniczne, takie jak Sushen, Yilou, Wuji, Dżurdżen, Goguryeo, Kitan, Mongołowie i Mandżurowie, migrowały do Liaoyang z północnych gór Changbai, zachodnich mongolskich stepów i wschodniego wybrzeża Bohai. Mniejszości liczące ponad 1000 członków to Mandżurowie, Hui, Koreańczycy, Mongołowie i Xibe. Miasto składa się z 3 osiedli i 19 wiosek mniejszości. Liaoyang to jedno z miejsc narodzin Mandżurów i najwcześniejsze miasto, w którym osiedlili się Hui w północno-wschodnich Chinach, przybyli wraz z armią mongolską w czasach dynastii Yuan.
Polityka
Władza polityczna w prowincji Liaoning odbywa się za pośrednictwem samorządu miejskiego i systemu zgromadzeń ludowych.
Gospodarka
Przegląd
W 2025 roku PKB Liaoyang osiągnął 100,12 mld juanów (około 13,9 mld USD), co oznacza wzrost o 4,1% rok do roku w cenach stałych, o 0,4 punktu procentowego powyżej tempa wzrostu prowincji. Struktura trzysektorowa przedstawiała się następująco: 10,9:40,2:48,9. Wartość dodana w przemyśle pierwotnym wyniosła 10,9 mld juanów (1,5 mld USD, +3,5%); w przemyśle wtórnym 40,25 mld juanów (5,6 mld USD, bez zmian); w przemyśle usługowym 48,98 mld juanów (6,8 mld USD, +7,5%). PKB na mieszkańca wyniósł 66 772 juanów (9274 USD, +5,6%).
Dochody budżetu państwa wyniosły 9,11 mld juanów (1,3 mld USD, +5,5%), a wpływy z podatków 6,75 mld juanów (937,5 mln USD, +12,9%). Wydatki budżetu państwa wyniosły 16,83 mld juanów (2,3 mld USD, -17,6%). Dochód rozporządzalny na mieszkańca wyniósł 36 031 juanów (5004 USD, +5,1%), z czego 43 208 juanów (6001 USD) przypadało na mieszkańców miast, a 23 782 juany (3303 USD). Inwestycje w aktywa trwałe spadły o 23,7%.
Przemysł podstawowy
Liaoyang to krajowa i prowincjonalna baza zbożowa, a także kluczowy obszar hodowli chudej trzody chlewnej i ryb słodkowodnych. Zachodnie równiny produkują ryż, kukurydzę i ryby słodkowodne, zyskując przydomek „Spichlerz”. Wschodnie obszary górskie produkują głóg i gruszki Nanguo. W 2025 roku produkcja zbóż osiągnęła 1,135 mln ton (rekordowy poziom, +50 000 ton), z czego kukurydza wyniosła 767 000 ton, a ryż 354 000 ton. Produkcja warzyw i grzybów jadalnych wyniosła 1,002 mln ton, a owoców 337 000 ton. Stopień mechanizacji rolnictwa osiągnął 95,5%. W mieście działało 85 przedsiębiorstw przemysłowych na poziomie gminnym i wyższym, 3328 gospodarstw rodzinnych oraz 2118 spółdzielni rolniczych.
Przemysł wtórny
Sektory przemysłowe Liaoyang obejmują petrochemię, tekstylia, metalurgię, chemikalia, maszyny, elektronikę, materiały budowlane, energetykę i przetwórstwo żywności. Przemysł włókien chemicznych jest kluczowym sektorem w kraju, a Liaoyang Petrochemical Fiber Company jest dużym zintegrowanym przedsiębiorstwem. W 2025 roku wartość dodana przemysłu ponadskalowego spadła o 0,5%, chociaż produkcja zaawansowanych technologii wzrosła o 9,5%. Przychody przemysłu wyniosły 106,4 mld juanów (14,8 mld dolarów), a zysk 2,01 mld juanów, co odrobiło stratę w wysokości 19,85 mld juanów z roku poprzedniego. Inwestycje w produkcję wzrosły o 20,6%, przy czym inwestycje w produkcję zaawansowanych technologii wzrosły 2,8-krotnie, a produkcja sprzętu elektronicznego i komunikacyjnego wzrosła 9-krotnie.
Przemysł usługowy
W 2025 roku całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych osiągnęła 29,31 mld juanów (4,1 mld USD, +2,2%), przy czym sprzedaż detaliczna na obszarach miejskich wyniosła 23,42 mld juanów, a na obszarach wiejskich 5,89 mld juanów. Przychody z gastronomii wyniosły 2,78 mld juanów (+4,3%). Sprzedaż detaliczna online produktów ponadnormatywnych wzrosła o 18,6%.
Całkowita wartość importu i eksportu wyniosła 3,29 mld juanów (456 mln USD, -0,6%), przy czym eksport wyniósł 2,32 mld juanów (322 mln USD), a import 970 mln juanów (135 mln USD, +60,2%). Eksport do Azji wyniósł łącznie 1,42 mld juanów, do Europy 510 mln juanów, a do Ameryki Północnej 240 mln juanów. Rzeczywiste inwestycje zagraniczne wyniosły 3,68 mln USD (-35,4%).
Turystyka odnotowała 22,18 mln odwiedzających (+28,8%), a łączne przychody z turystyki wyniosły 15,54 mld juanów (2,2 mld USD, +20,0%). Depozyty instytucji finansowych osiągnęły 295,05 mld juanów (41 mld USD). Dochód z tytułu składek ubezpieczeniowych wyniósł 4,25 mld juanów (590 mln USD, +7,1%). Łączna liczba przesyłek pocztowych wyniosła 109,158 mln (+13,9%), a przychody z usług telekomunikacyjnych 1,49 mld juanów.
Rozwój społeczny
Edukacja
W 2025 r. w ogólnokształcących szkołach wyższych uczyło się 8000 studentów (aktualnie 23 000); w średnich szkołach zawodowych uczyło się 3000; w ogólnokształcących szkołach ponadgimnazjalnych uczyło się 7000 studentów (21 000); w gimnazjach uczyło się 10 000 studentów (32 000); w szkołach podstawowych uczyło się 8000 studentów (53 000); w szkołach specjalnych uczyło się 292 uczniów; w przedszkolach uczyło się 20 000 dzieci.
Nauka i technologia
W 2025 roku przyznano 642 patenty, w tym 92 patenty na wynalazki. Liczba skutecznych patentów na wynalazki wyniosła łącznie 940, co stanowi wzrost o 84 w porównaniu z rokiem poprzednim. W mieście działało 12 inkubatorów przedsiębiorczości technologicznej, 57 platform innowacyjnych (w tym 3 laboratoria wojewódzkie i 24 wojewódzkie centra innowacji) oraz 15 baz popularyzacji nauki. Wśród nowych podmiotów znalazły się 144 małe i średnie przedsiębiorstwa technologiczne, 27 przedsiębiorstw high-tech, 10 przedsiębiorstw typu „gazela” i 5 startupów. W mieście działało 77 wyspecjalizowanych i zaawansowanych technologicznie małych i średnich przedsiębiorstw oraz 12 przedsiębiorstw typu „mały gigant”.
Kultura
W Liaoyang znajduje się 9 bibliotek publicznych (1,317 miliona woluminów, 336 000 odwiedzających rocznie), 8 centrów kultury, 4 muzea, 1 izba pamięci i 9 archiwów. Działa tu 14 kin i 13 zarejestrowanych kin projekcyjnych, które rocznie ogląda 832 000 widzów, a przychody ze sprzedaży biletów wynoszą 35,62 miliona juanów (4,95 miliona dolarów). Miasto realizuje 164 projekty z zakresu niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w tym 2 na szczeblu krajowym, 16 na szczeblu prowincji i 146 na szczeblu gmin.
Opieka zdrowotna
Na koniec 2025 roku w Liaoyang działało 1517 placówek służby zdrowia, w tym 67 szpitali, 37 ośrodków zdrowia, 8 centrów profilaktyki i kontroli chorób oraz 765 wiejskich klinik. Łączna liczba łóżek w placówkach medycznych wynosiła 13 000, a zatrudnionych było 15 000 pracowników służby zdrowia, w tym 6141 lekarzy z licencją i 6916 pielęgniarek dyplomowanych. Roczna liczba wizyt ambulatoryjnych osiągnęła 8,595 miliona, a liczba wypisów wyniosła 295 000.
Lekkoatletyka
Miasto posiada 2 stadiony miejskie i 37 stowarzyszeń sportowych. W 2025 roku delegacja zdobyła 157,5 medali w zawodach wojewódzkich i wyższych, w tym 50,5 złotych, 51 srebrnych i 56 brązowych. Inwestycje w infrastrukturę sportową wyniosły 4,153 mln juanów, a sprzedaż loterii sportowych osiągnęła 270 mln juanów (37,5 mln dolarów).
Ubezpieczenie społeczne
W 2025 roku 26 000 mieszkańców miast znalazło zatrudnienie lub ponownie je zatrudniło, co oznaczało powstanie 10 000 nowych miejsc pracy. Liczba zarejestrowanych bezrobotnych w miastach wyniosła 11 000 (-36,7%). Ubezpieczenie emerytalne obejmowało 831 000 pracowników miejskich i 300 000 mieszkańców wsi. Podstawowe ubezpieczenie zdrowotne obejmowało 1,415 miliona osób. Minimalne świadczenia socjalne wyniosły łącznie 290 milionów juanów (40,3 miliona dolarów), zapewniając wsparcie 11 000 mieszkańców miast i 36 000 mieszkańców wsi. W mieście działało 99 instytucji opieki nad osobami starszymi z 7042 łóżkami.
Ochrona środowiska
W 2025 roku wskaźnik zgodności jakości powietrza w miastach wyniósł 89,0%, przy stężeniu PM10 na poziomie 57 mikrogramów na metr sześcienny i PM2,5 na poziomie 33,9 mikrogramów na metr sześcienny, co odpowiadało krajowym normom wtórnym. Wskaźnik zgodności hałasu w obszarach funkcjonalnych wyniósł 94,4%. Całkowite zużycie wody wyniosło 830 milionów metrów sześciennych (+1,3%), a wszystkie monitorowane źródła wody pitnej spełniały normy jakości. Powierzchnia terenów zielonych w parkach przypadająca na mieszkańca wyniosła 21,7 metra kwadratowego, a powierzchnia terenów zielonych wyniosła 41,9%.
Transport
Autostrady
W 2025 roku wolumen przewozów drogowych wyniósł 75,14 mln ton (+4,0%), obrót towarowy 15,38 mld tonokilometrów, wolumen przewozów pasażerskich 14,97 mln (+5,4%), a obrót pasażerski 470 mln osobokilometrów (+26,7%). Całkowity przebieg autostrad wyniósł 4196,4 km, w tym 159,1 km dróg ekspresowych. Liczba pojazdów mechanicznych wyniosła 387 000, w tym 348 000 samochodów osobowych (197 000 sedanów).
Koleje
Stacja Liaoyang obsługuje zarówno kolej Shen-Da, jak i szybką kolej Ha-Da, pełniąc funkcję kompleksowego dworca integrującego kolej dużych prędkości i konwencjonalną. Budynek stacji zajmuje powierzchnię prawie 8000 metrów kwadratowych i może pomieścić jednocześnie 1500 pasażerów. Znajduje się tam 8 automatycznych i 2 ręczne bramki biletowe.
Lotnictwo
Liaoyang oddalony jest o około 60 km od międzynarodowego lotniska Shenyang Taoxian.
Transport wodny
Liaoyang oddalony jest o 332 km od portu Dalian i 162 km od portu Yingkou.
Transport publiczny
Na koniec 2025 roku w Liaoyang kursowało 699 autobusów komunikacji miejskiej (623 pojazdy zasilane nowymi paliwami, +150), obsługujących 107 tras o łącznej długości 2475,4 km (2079 km tras zasilanych nowymi paliwami). Roczna liczba pasażerów wyniosła 43,232 mln, co oznacza wzrost o 1,047 mln. W mieście działało również 3579 taksówek i 8000 rowerów miejskich.
Historia i kultura
Niematerialne dziedzictwo kulturowe
W Liaoyang realizowanych jest 164 projektów z zakresu niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w tym 2 na szczeblu krajowym (Errenzhuan i Muzyka Bębnowa Liaoning), 16 na szczeblu prowincji i 146 na szczeblu gminy. W 2025 r. planowanych jest 9 nowych projektów na szczeblu prowincji i 15 na szczeblu gminy.
Pochodzenie nazwy
Liaoyang w starożytności nazywano Xiangping. Nazwa „Liaoyang” pochodzi z czasów dynastii Han i wywodzi się od położenia miasta na północ od rzeki Xiaoliao (obecnie Hun). Według „Księgi Han: Geografia”, rzeka Daliang (Taizi) płynie na południowy zachód do Liaoyang, gdzie łączy się z rzeką Liao, stąd jej nazwa.
Symbole miasta
26 kwietnia 1994 r. Miejskie Zgromadzenie Ludowe Liaoyang nadało miastu miano chińskiego drzewa uczonych (Guohuai), a kwiatowi miasta nadano miano chińskiej róży (Yueji).
Malownicze miejsca
Liaoyang oferuje liczne atrakcje historyczne i przyrodnicze. Do najważniejszych zabytków należą malowidła grobowe z dynastii Han i Wei, miasto Goguryeo Yanzhou (Baiyan) z czasów dynastii Tang, Biała Pagoda (Baita), świątynia Qingfeng oraz ruiny starożytnych murów miejskich. Z czasów Qing warto wspomnieć miasto Dongjing, Mauzoleum Dongjinga oraz Pawilon Pamięci Cao Xueqina.
Do najciekawszych atrakcji zaliczają się:
- Zbiornik Shenwo: Położony między Benxi i Liaoyang nad rzeką Taizi, ukończony w 1973 roku jako wielofunkcyjny ośrodek gospodarki wodnej, służący do kontroli powodzi, nawadniania i wytwarzania energii. W latach 80. XX wieku uznany za prowincjonalny obszar krajobrazowy.
- Muzeum Liaoyang: Znajduje się w dawnej rezydencji Peng, otwartej w 1985 roku, i mieści ponad 3000 cennych zabytków kultury. W rezydencji znajdują się wykwintne drewniane rzeźby i klasyczne obrazy przedstawiające sceny z „Snu Czerwonej Komnaty”, „Opowieści o Trzech Królestwach” i innych klasyków literatury.
- Park Krajobrazowy Rzeki Taizi: Park nadrzeczny o powierzchni 3260 metrów, otwarty w 1992 roku, zajmuje powierzchnię 240 hektarów. Rosną tam 33 gatunki drzew, 14 odmian kwiatów, a także znajdują się obiekty rekreacyjne, w tym naturalne kąpieliska i pawilony.
- Park Białej Pagody: Zbudowany w 1908 roku, zajmuje powierzchnię 8 hektarów. Pagoda pochodzi z czasów dynastii Liao i jest najwyższą w północno-wschodnich Chinach. W 1988 roku została wpisana na listę narodowych obiektów dziedzictwa kulturowego objętych ochroną.
- Obszar turystyki ekologicznej Wazigou: Znajduje się w dystrykcie Gongchangling, obejmuje 15 000 mu lasów i sadów, 27 km od Liaoyang i 38 km od Anshan. Charakteryzuje się górskim krajobrazem i zbiornikiem wodnym Tanghe położonym w górnym biegu rzeki.
- Świątynia Guangyou: Pierwotnie zbudowana za czasów Wschodniej Dynastii Han, jedna z najwcześniejszych świątyń buddyjskich w Chinach. Rozbudowana w 1145 roku za panowania dynastii Jin, osiągnęła szczyt w 1571 roku, licząc prawie 200 sal, co czyni ją największą w północno-wschodnich Chinach. W świątyni znajdują się dwa starożytne, brązowe posągi Buddy z czasów dynastii Yuan lub wcześniejszych: Budda Medycyny (2,98 m wysokości) i Bodhisattwa Samantabhadra (1,72 m wysokości).
- Sala Pamięci Cao Xueqina: Założona w 1996 roku na miejscu rezydencji Wu z epoki Qing, poświęcona autorowi „Snu Czerwonego Komnaty”, którego rodowym domem był Liaoyang. Jest to jedyne takie miejsce pamięci w północno-wschodnich Chinach.
- Obszar widokowy Tanghe: Prowincjonalny obszar widokowy o powierzchni 60,5 km², położony 54 km od centrum miasta, w którym znajdują się góry, zbiorniki wodne i woda spełniająca krajowe drugorzędne standardy wody pitnej.
- Miasto Yanzhou (Yanzhoucheng): Górska twierdza Goguryeo zbudowana w V wieku na górze Shicheng w mieście Dengta, z wewnętrznymi i zewnętrznymi kamiennymi murami, wieżą strażniczą i zbiornikiem wodnym. Obecnie prowincjonalna jednostka ochrony dziedzictwa kulturowego.
- Świątynia Konfucjańska: Zbudowana w 1382 roku w czasach dynastii Ming, charakteryzująca się tradycyjnym układem z murem osłonowym, bramą Lingxing, ozdobnym basenem i halą Dacheng, w której znajdują się posągi Konfucjusza i jego uczniów.
- Świątynia Guandi: Największa świątynia taoistyczna w historii Liaoyang, zbudowana w 1281 r., zajmująca powierzchnię około 12 000 metrów kwadratowych, z salami poświęconymi Guan Yu, Zhang Fei, Zhao Yun i Liu Bei.
Lokalne specjały
Do lokalnych specjałów Liaoyangu zaliczają się produkty rolne pochodzące z żyznych zachodnich równin, takie jak ryż i ryby słodkowodne, a także owoce górskie ze wschodnich wyżyn, w tym głóg i gruszki Nanguo.
Znane postacie
Na przestrzeni 2000 lat historii Liaoyang wydał na świat wiele wybitnych postaci historycznych.
Miasta partnerskie
Liaoyang utrzymuje stosunki partnerskie z wieloma miastami na świecie, wspierając wymianę kulturalną i gospodarczą.
Tytuły honorowe
W kwietniu 2025 r. Liaoyang został wybrany Narodowym Modelowym Miastem Podwójnego Wsparcia, co jest wyrazem uznania dla wsparcia udzielanego personelowi wojskowemu i ich rodzinom.
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.