Miasto Tongliao
Miasto TongliaoMiasto Tongliao, dawniej znane jako Liga Jirem, to miasto o statusie prefektury, podlegające jurysdykcji Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej, położone we wschodniej Mongolii Wewnętrznej. Graniczy od wschodu z Siping (prowincja Jilin), Chifeng i
Miasto Tongliao
Miasto Tongliao, dawniej znane jako Liga Jirem, jest miastem o randze prefektury, podlegającym jurysdykcji Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej, położonym we wschodniej Mongolii Wewnętrznej. Graniczy z Siping (prowincja Jilin) od wschodu, Ligą Chifeng i Xilingol od zachodu, Shenyang, Fuxin i Tieling (prowincja Liaoning) od południa oraz Ligą Hinggan, a także Baicheng i Songyuan (prowincja Jilin) od północy. Położone na średnich szerokościach geograficznych, charakteryzuje się umiarkowanym, suchym i półsuchym klimatem kontynentalnym monsunowym, zajmując powierzchnię 59 535 kilometrów kwadratowych. Według stanu na październik 2022 roku miasto administruje 1 dystryktem, 1 powiatem i 5 prowincjami oraz zarządza 1 miastem o randze powiatu. Na koniec 2024 roku liczba stałych mieszkańców wynosiła 2,7768 miliona. Tongliao to jedno z miejsc narodzin narodu mongolskiego. Trawiaste równiny Horqin dały początek słynnym Trzem Głównym Opowieściom Ludowym Horqin (Han Xiuying, Dana Bala i Gada Meilin) oraz ponad tysiącowi krótkich pieśni ludowych. W mieście zbiega się pięć linii kolejowych – Jingtong, Tongrang, Dazheng, Tonghuo i Jitong – a także uruchomiono międzynarodową linię kolejową Tong-Man-Europa. Tongliao jest kluczowym węzłem strategicznym dla Inicjatywy Pasa i Szlaku oraz północnego otwarcia Mongolii Wewnętrznej, położonym na skrzyżowaniu Okręgu Ekonomicznego Bohai Rim, Północno-Wschodniej Strefy Ekonomicznej i Okręgu Ekonomicznego Azji Północno-Wschodniej, pełniąc funkcję centrum spotkań północno-wschodnich i północnych Chin. Lotnisko cywilne Tongliao może obsłużyć duże i średnie samoloty, takie jak Boeingi 737, a dworzec kolejowy Tongliao jest jednym z 36 głównych węzłów kolejowych w Chinach. W grudniu 2018 roku Tongliao zostało wyznaczone jako druga partia Chińskiej Strefy Przewagi w zakresie Charakterystycznych Produktów Rolnych (CPA). W październiku 2020 roku zostało ogłoszone Narodowym Miastem Modelowym Podwójnego Wsparcia. Tongliao jest jedną z ważnych baz zbożowych w kraju. W 2025 roku Tongliao po raz pierwszy osiągnęło ponad 2 miliony mu pól ton zboża, zwiększając plony na mu o ponad 400 jin w porównaniu z tradycyjnym zarządzaniem, a efektywność wykorzystania wody i nawozów poprawiła się o 30%. W 2025 roku PKB Tongliao osiągnął 173,77 mld juanów (około 23,97 mld dolarów), co oznacza wzrost rok do roku o 4,9% w cenach stałych.
Historia
Poprzednikiem miasta Tongliao była Liga Jirem, założona na początku panowania dynastii Qing. Jej terytorium rozciągało się od dorzecza rzeki Tao'er i rzeki Nenjiang na południe od góry Sueyue'erji na północy do dorzecza rzeki Liaohe na wschodzie i zachodzie w pobliżu góry Wuhana'de na południu, od góry Wuhana na zachodzie do rzeki Songhua i rzeki Yidun na wschodzie.
W okresie Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw (ok. 771–476 p.n.e.) obszar ten zamieszkiwały plemiona koczownicze, takie jak Donghu i Shiwei. Obszar na południe od Wielkiego Muru Yan znajdował się pod władzą komanderii Liaodong i Liaoxi państwa Yan. Za panowania dynastii Qin regiony Liaohe Wschodniego i Zachodniego znajdowały się pod władzą komanderii Liaodong i Liaoxi, natomiast kotlina Nenjiang pozostała pastwiskiem dla ludu Donghu.
W okresie dynastii Zachodniej Han ludy Xianbei i Wuhuan – potomkowie Donghu – wędrowały po dorzeczach Nenjiang i Liaohe. Od czasów Wschodnich Hanów, przez Trzy Królestwa, Xianbei masowo migrowali w głąb lądu. Od dynastii Północnej i Południowej, przez Sui i Tang, północ znalazła się pod panowaniem Khitanów, a południe pod panowaniem Shiwei. Dynastia Tang ustanowiła prowincje Raole i Songmo na terytorium Khitanów, a prowincję Shiwei na terytorium Shiwei.
W czasach dynastii Liao, Jin i Yuan dorzecza Nenjiang i Liaohe podlegały różnym obwodom i szlakom. Za czasów dynastii Ming obszar ten należał do Trzech Gwardii Uriyangkhai (Duoyan, Fuyu i Taining), podlegających Regionalnej Komisji Wojskowej Daning. Za panowania cesarza Yongle potomkowie brata Czyngis-chana, Chabutu Chasara – dowodzeni przez Kuimengketasihalę – prowadzili koczowniczy tryb życia w dorzeczu Nenjiang, nazywając siebie Nen Horqin i szybko przejęli kontrolę nad Trzema Gwardiami Uriyangkhai.
W 1626 roku Oba, potomek Kuimengketasihala, poprowadził plemię Horqin do podporządkowania się Późniejszemu Jin. W 1636 roku (pierwszy rok Chongde) dynastia Qing ustanowiła pięć chorągwi Horqin i jedną chorągiew Gorlos. Do 1650 roku Liga Jirem liczyła 10 chorągwi, przy czym chorągwie Horqin znajdowały się pod nadzorem gubernatora wojskowego Shenyang (Fengtian), a chorągwie Gorlos, Jalaid i Durbert pod nadzorem gubernatorów wojskowych Jilin i Heilongjiang. Pod koniec okresu Qing ziemie mongolskie zostały udostępnione do uprawy i administrowane pod odrębnymi jurysdykcjami, co doprowadziło do powstania licznych powiatów, w tym Changchun, Lishu, Changtu, Huaide, Nong'an i innych.
W okresie Republiki Chińskiej, powiat Tongliao został utworzony w 1914 roku w ramach Lewicowego Środkowego Sztandaru Horqin. W okresie japońskiego państwa marionetkowego (1932–1945), sztandary Horqin zostały umieszczone pod marionetkową administracją prowincji Xing'an. Po II wojnie światowej Liga Jirem przeszła kilka reorganizacji administracyjnych. W 1949 roku Liga Jirem została umieszczona w Autonomicznym Regionie Mongolii Wewnętrznej. Miasto Tongliao zostało formalnie utworzone w 1951 roku jako siedziba rządu ligi. Liga była rozwiązywana i rekonstytuowana kilka razy; w 1969 roku została przeniesiona do prowincji Jilin, wracając do Mongolii Wewnętrznej w 1979 roku. 13 stycznia 1999 roku Rada Państwa zatwierdziła zniesienie Ligi Jirem i utworzenie miasta Tongliao na szczeblu prefektury, a dawne miasto Tongliao na szczeblu powiatu stało się dystryktem Horqin.
Podział administracyjny
Od października 2022 roku miasto Tongliao administruje 1 dystryktem (dystrykt Horqin), 1 hrabstwem (hrabstwo Kailu), 5 chorągwiami (Horqin Left Wing Middle Banner, Horqin Left Wing Rear Banner, Naiman Banner, Hure Banner i Jarud Banner) oraz zarządza 1 miastem na poziomie hrabstwa (miasto Huolinguole). Posiada również 1 strefę rozwoju gospodarczego i technologicznego – Strefę Rozwoju Gospodarczego i Technologicznego Tongliao. Siedziba władz miejskich znajduje się przy ulicy Agula w dystrykcie Horqin.
Geografia
Lokalizacja
Tongliao leży we wschodniej Mongolii Wewnętrznej, na zachodnim krańcu Równiny Songliao i w sercu równiny Horqin, pomiędzy 42°15′–45°59′N a 119°14′–123°43′E. Graniczy z prowincją Jilin na wschodzie, prowincją Liaoning na południu, Ligą Chifeng i Ligą Xilingol na zachodzie oraz Ligą Hinggan na północy. Rozciąga się na długości około 418 km z północy na południe i 370 km ze wschodu na zachód, a jego łączna powierzchnia wynosi 59 535 kilometrów kwadratowych.
Topografia
Tongliao leży na zboczu opadającym z Wyżyny Mongolskiej do Równiny Liaohe. Teren jest wysoki na południu i północy, niski i płaski w centrum. Północną część miasta stanowią skaliste góry i wzgórza u południowego podnóża Wielkiego Góry Khingan, o wysokości 400–1300 metrów n.p.m., stanowiące 22,8% powierzchni miasta. Najwyższym szczytem jest Hanshan Tuntur o wysokości 1444 metrów n.p.m. Południową część stanowią wzgórza lessowe i niskie góry o wysokości 550–730 metrów n.p.m. (7,0% powierzchni). Obszar centralny to równina aluwialna Zachodniego Liaohe o wysokości 120–320 metrów n.p.m., z półstałymi wydmami wzdłuż jej krawędzi, stanowiącymi 70,7% całkowitej powierzchni.
Klimat
Tongliao ma klimat umiarkowany, suchy do półpustynnego, kontynentalnego monsunu, charakteryzujący się suchymi i wietrznymi wiosnami, gorącymi latami z intensywnymi opadami deszczu, chłodną i krótką jesienią oraz długimi, mroźnymi zimami z niewielką ilością śniegu. Średnie roczne temperatury wahają się od 0–6°C w górach na północy do powyżej 6°C na południu. Roczne opady wahają się w granicach 305–485 mm, przy czym 70% koncentruje się od czerwca do sierpnia. Roczna liczba godzin słonecznych wynosi 2868–3111. Susze, powodzie i silne wiatry to główne klęski żywiołowe wpływające na rolnictwo i produkcję zwierzęcą.
Hydrologia
System wodny Tongliao składa się z systemów rzecznych Liaohe Zachodniego, Liuhe, Dalinghe i Nenjiang oraz Liaohe Wschodniego. Dorzecze Liaohe Zachodniego zajmuje ponad 60% całkowitej powierzchni miasta. W mieście znajduje się 47 rzek o powierzchni dorzecza przekraczającej 100 kilometrów kwadratowych. Miasto posiada również 612 naturalnych jezior o łącznej powierzchni zlewni 292,9 kilometrów kwadratowych i łącznej pojemności wodnej wynoszącej 353 miliony metrów sześciennych.
Zasoby naturalne
Zasoby wodne
Zasoby wodne Tongliao są nierównomiernie rozłożone, z wyższymi opadami w górach na północy i południu niż na równinie centralnej. Średnie wieloletnie zasoby wód powierzchniowych miasta wynoszą 685 milionów metrów sześciennych, a wód gruntowych 3,683 miliarda metrów sześciennych. Po odliczeniu nakładania się zasobów, całkowite średnie zasoby wody wynoszą 4,264 miliarda metrów sześciennych.
Zasoby roślinne
Tongliao, położone w strefie przejściowej między lasem a łąkami, pierwotnie było łąkami porośniętymi rzadkimi lasami wiązowymi, zdominowanymi przez roślinność stepową. Naturalna flora obejmuje 112 rodzin, 446 rodzajów i 1169 gatunków, z których 578 ma wartość paszową. Do najważniejszych roślin paszowych należą Leymus chinensis, Stipa i Cleistogenes. Dziko rosnące rośliny lecznicze, takie jak przęśl, lukrecja i rokitnik, charakteryzują się wyjątkową jakością.
Zasoby zwierzęce
W Tongliao występuje ponad 1300 gatunków dzikiej flory i fauny. Kręgowce lądowe i ssaki obejmują 14 rzędów, 25 rodzin i 33 gatunki; dzikie ptaki obejmują 17 rzędów, 40 rodzin i 152 gatunki; ryby obejmują 5 rzędów, 11 rodzin i 38 gatunków. Miasto ma 5 gatunków chronionych pierwszej klasy (żuraw mandżurski, bocian biały, drop, jeleń sika, soból) i prawie 30 gatunków chronionych drugiej klasy, w tym żurawia szarego, żurawia stepowego, kaczki mandarynki, łabędzia, rysia, jelenia szlachetnego i gazelę mongolską.
Zasoby mineralne
Północne góry Tongliao należą do środkowo-południowej części pasa metalogenicznego Wielkiego Khinganu, obejmującego 19 349 kilometrów kwadratowych. W mieście zidentyfikowano 63 rodzaje minerałów (w tym podtypy), z potwierdzonymi złożami 38 rodzajów, w tym węgla, ropy naftowej i piasku kwarcowego. Działa tu 359 przedsiębiorstw górniczych, z czego 150 jest obecnie aktywnych. Szczególnie obfite są złoża węgla, ropy naftowej i naturalnego piasku kwarcowego.
Polityka
Gospodarka
Przegląd
W 2025 roku PKB Tongliao osiągnął 173,77 mld juanów (około 23,97 mld USD), co oznacza wzrost o 4,9% w cenach stałych. Wartość dodana w przemyśle pierwotnym wyniosła 45,33 mld juanów (6,25 mld USD), co oznacza wzrost o 5,1%; w przemyśle wtórnym 50,35 mld juanów (6,94 mld USD), co oznacza wzrost o 5,7%; w przemyśle usługowym 78,10 mld juanów (10,77 mld USD), co oznacza wzrost o 4,2%. Stosunek trzech sektorów wyniósł 26,1:29,0:44,9. PKB na mieszkańca wyniósł 62 847 juanów (8670 USD), co oznacza wzrost o 6,0%.
Przemysł podstawowy
W 2025 roku produkcja brutto rolnictwa, leśnictwa, hodowli zwierząt i rybołówstwa wzrosła o 5,2%. Całkowita produkcja zbóż osiągnęła 20,21 miliarda jinów (około 10,1 miliona ton), co stanowi wzrost o 4,1%. Produkcja warzyw i grzybów jadalnych wyniosła 1,036 miliona ton, co stanowi wzrost o 8,3%.
Przemysł wtórny
W 2025 roku wartość dodana w przemyśle powyżej określonej wielkości wzrosła o 6,5%. Produkcja przemysłowa wzrosła o 11,3%, podczas gdy górnictwo spadło o 1,5%. Kluczowe sektory wzrostu obejmowały hutnictwo metali nieżelaznych (+6,9%), wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła (+9,2%) oraz produkcję żywności (+10,9%). Od stycznia do listopada 2025 roku przedsiębiorstwa przemysłowe powyżej określonej wielkości osiągnęły przychody w wysokości 174,34 mld juanów (24,05 mld USD), co stanowi wzrost o 8,9%, a łączny zysk wyniósł 18,70 mld juanów (2,58 mld USD), co stanowi wzrost o 35,0%.
Przemysł usługowy
W 2025 roku wartość dodana sektora usług wzrosła o 4,2%, stanowiąc 44,9% PKB i napędzając wzrost gospodarczy o 2,0 punktu procentowego. Sprzedaż hurtowa i detaliczna wzrosła o 7,2%, zakwaterowanie i gastronomia o 2,9%, a transport o 6,4%. Całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych osiągnęła 37,59 mld juanów (5,18 mld USD), co stanowi wzrost o 3,1%. Całkowita wartość handlu zagranicznego wyniosła 5,05 mld juanów (696 mln USD), co stanowi wzrost o 0,5%, z eksportem na poziomie 4,63 mld juanów (638 mln USD) i importem na poziomie 410 mln juanów (57 mln USD, co stanowi wzrost o 40,7%).
Sprawy społeczne
Nauka i technologia
W 2025 roku sfinansowano 3 projekty fundacji nauk przyrodniczych oraz 21 kluczowych projektów badawczo-rozwojowych i transformacji osiągnięć. Łącznie przyznano 724 patenty, co oznacza spadek o 36,6%. Liczba patentów na wynalazki przypadająca na 10 000 osób osiągnęła 3,0, co oznacza wzrost o 13,3%. Zarejestrowano łącznie 112 umów technologicznych o wartości transakcji 300 milionów juanów (41,4 miliona dolarów).
Edukacja
W Tongliao działają trzy uczelnie wyższe, w których studiuje 42 076 studentów (w tym 3027 studentów studiów podyplomowych w trybie stacjonarnym) i zatrudnionych jest 3146 pracowników (w tym 2145 nauczycieli w pełnym wymiarze godzin). W mieście działa również 958 szkół (przedszkola, szkoły podstawowe, średnie, zawodowe i specjalne), w których uczy się 364 087 uczniów, a uczy się 36 164 nauczycieli w pełnym wymiarze godzin.
Kultura
Na koniec 2025 roku w mieście działało 9 ośrodków kultury, 9 bibliotek publicznych, 11 muzeów i 9 profesjonalnych zespołów artystycznych, które dały 1128 występów, oglądając 718 000 widzów. Działa 8 stacji radiowych, które docierają do 99,84% populacji.
Opieka zdrowotna
W Tongliao działa 4534 placówek medycznych i opieki zdrowotnej, w tym 91 szpitali i 4415 ośrodków podstawowej opieki zdrowotnej. Łączna liczba łóżek w placówkach medycznych wynosi 19 417, a zatrudnionych jest 35 717 pracowników służby zdrowia, w tym 28 659 techników medycznych (12 154 lekarzy z licencją i 11 577 pielęgniarek dyplomowanych).
Lekkoatletyka
W 2025 roku sportowcy z Tongliao zdobyli 11 złotych, 10 srebrnych i 10 brązowych medali w zawodach krajowych oraz 84 złote, 119 srebrnych i 112 brązowych medali na szczeblu regionów autonomicznych. W mieście działa 3200 ośrodków fitness i 11 032 instruktorów sportów społecznych.
Ubezpieczenie społeczne
W 2025 roku dochód rozporządzalny na mieszkańca wyniósł 34 119 juanów (4710 USD), co oznacza wzrost o 5,1%. Dochód rozporządzalny na mieszkańca miast wyniósł 45 376 juanów (6259 USD), a na wsi i pastwiskach 24 552 juany (3387 USD). Wydatki konsumpcyjne na mieszkańca wyniosły 23 628 juanów (3259 USD). Uczestnictwo w ubezpieczeniach społecznych: 2,017 mln juanów na emeryturę, 2,686 mln juanów na opiekę zdrowotną, 253 000 juanów na bezrobocie i 296 000 juanów na ubezpieczenie od wypadków przy pracy. Minimalny zasiłek mieszkaniowy pobierało 27 000 osób w miastach i 163 000 na wsi.
Transport
Przegląd
W Tongliao zbiega się pięć linii kolejowych – Jingtong, Tongrang, Dazheng, Tonghuo i Jitong. Miasto posiada 3 drogi ekspresowe, 6 dróg krajowych i 7 dróg wojewódzkich. W promieniu 800 km znajduje się 15 miast o liczbie mieszkańców przekraczającej milion. Miasto znajduje się 400 km od najbliższego portu morskiego, portu Jinzhou, co czyni je kluczowym węzłem Inicjatywy Pasa i Szlaku oraz otwarcia Mongolii Wewnętrznej na północ.
Autostrady
Do głównych dróg ekspresowych należą Shuangliao-Tongliao (93,6 km), Jinbaotun-Charisu (44,6 km) i Chifeng-Tongliao. Przez miasto przebiegają drogi krajowe 111, 303 i 304, tworząc sieć dróg o trzech pionowych i czterech poziomych liniach, sięgającą do Jilin na północy, Dandong na wschodzie, Pekinu na południu i Xilingol na zachodzie. Na koniec 2023 roku łączna długość dróg wynosiła 23 258,6 km, w tym 647,3 km dróg ekspresowych. W 2025 roku wolumen przewozów towarowych na drogach osiągnął 109,96 mln ton (+4,7%), a wolumen przewozów pasażerskich 37,26 mln (+1211,8%).
Koleje
Wszystkie obszary powiatowe są połączone koleją. Miasto przecina sześć linii kolejowych (Pingqi, Jingtong, Tongrang, Dazheng, Tonghuo, Jitong). Stacja kolejowa Tongliao to stacja pierwszej klasy podlegająca Biuru Kolejowemu Shenyang i jeden z głównych węzłów kolejowych łączących północno-wschodnie i północne Chiny. W 2025 roku liczba odjazdów pasażerów koleją wyniosła 6,06 mln (+2,5%), a liczba wysłanych ładunków 56,87 mln ton (+32,3%).
Lotnictwo cywilne
Lotnisko Tongliao dysponuje terminalem o powierzchni 11 500 metrów kwadratowych i pasem startowym o długości 2700 metrów, który może obsługiwać Boeingi 737 i podobne samoloty. Obsługuje 14 tras do 13 miast. W 2025 roku liczba pasażerów wyniosła 1,52 miliona (-5,0%), a wolumen ładunków 1954,6 ton (+8,8%).
Transport publiczny
W Tongliao działa 12 linii autobusowych obsługujących ponad 180 przystanków, co zapewnia wygodny transport wewnątrz miasta.
Populacja
Według Siódmego Narodowego Spisu Powszechnego (z 1 listopada 2020 r.) stała populacja Tongliao wynosiła 2 873 168 osób, przy czym proporcje płci wynosiły 50,44% mężczyzn i 49,56% kobiet. Na koniec 2025 r. stała populacja wynosiła 2,752 mln, co oznacza spadek o 24 800 osób w porównaniu z rokiem poprzednim. Współczynnik urbanizacji osiągnął 53,72%. Współczynnik urodzeń wyniósł 4,00 na tysiąc, a współczynnik zgonów 10,13 na tysiąc, co daje przyrost naturalny na poziomie -6,13 na tysiąc.
Malownicze miejsca
W 2025 roku Tongliao odwiedziło 23,557 mln turystów krajowych, generując przychody z turystyki w wysokości 29,48 mld juanów (4,07 mld dolarów). Miasto posiada 37 obszarów widokowych klasy A, w tym 10 kategorii 4A i 12 kategorii 3A.
Do najważniejszych obszarów chronionych należą 2 rezerwaty przyrody na poziomie krajowym (Daqinggou i Hanshan), 4 rezerwaty przyrody na poziomie regionów autonomicznych oraz 50 rezerwatów przyrody na poziomie powiatu. Miasto posiada również 2 parki narodowe na pustyni (Naiman Baogutu i Hure Yinsha Bay), 7 parków leśnych (1 krajowy, 6 regionalnych), 4 parki mokradłowe i 1 regionalny geopark.
Lokalne specjały
Tongliao to w dużej mierze obszar pasterski, zamieszkany głównie przez ludność mongolską i Han. Mongołowie słyną z serdecznej gościnności, chętnie częstując gościnnie obfitymi miskami wina i ręcznie robionym mięsem podczas świąt. Ze względu na bliskość trzech północno-wschodnich prowincji, lokalna dieta jest podobna do tej z regionu północno-wschodniego i lokalnej kuchni Han.
Relacje zewnętrzne
Znane postacie
Tytuły honorowe
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.

Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.