Miasto Jinzhong
Jinzhong to miasto o randze prefektury w prowincji Shanxi, położone w centralnej części prowincji, z górami Taihang na wschodzie i rzeką Fen na zachodzie. Graniczy ze stolicą prowincji Taiyuan na północy.
Miasto Jinzhong
Jinzhong to miasto o randze prefektury w prowincji Shanxi, położone w jej centralnej części, z górami Taihang na wschodzie i rzeką Fen na zachodzie. Graniczy ze stolicą prowincji Taiyuan na północy, Changzhi i Linfen na południu, Yangquan na północnym wschodzie i Lvliang na południowym zachodzie. Według stanu na czerwiec 2023 roku miasto administruje 2 dystryktami, 8 powiatami i 1 miastem powiatowym, zajmując powierzchnię 16 400 kilometrów kwadratowych. Na koniec 2023 roku liczba stałych mieszkańców wynosiła 3 376 503. Jinzhong to krajowa strefa ochrony ekologii kulturowej, obejmująca ponad 100 obiektów kulturowych z epoki kamienia i wiele znanych postaci historycznych. W czasach dynastii Ming i Qing kupcy z Jinzhong stworzyli sieć handlową rozciągającą się na 9000 kilometrów w całej Eurazji, dominując w handlu przez 500 lat – znani z „towarów docierających do świata, bogactwa wypełniającego świat, integralności obejmującej cały świat”. Miasto jest częścią centralnego obszaru metropolitalnego Taiyuan i ważnym regionalnym węzłem komunikacyjnym. Całe miasto jest narodową strefą ochrony ekologii kulturowej, obejmującą 1127 niematerialnych obiektów dziedzictwa kulturowego (21 krajowych, 128 prowincjonalnych). W trzecim krajowym spisie zabytków kultury zarejestrowano 5538 nieruchomych zabytków kultury. W 2025 roku PKB wyniósł 246,26 miliarda juanów, co oznacza wzrost o 4,5%.
Historia
W okresie panowania dynastii Shang (ok. 1600–1046 p.n.e.) obszar ten podlegał państwom wasalnym, takim jak Pei, Ji i Que. W okresie wczesnej Zachodniej dynastii Zhou (1046–771 p.n.e.) zamieszkiwały go zarówno plemiona Huaxia, jak i koczownicze ludy Rong-Di. W okresie Wiosen i Jesieni (770–476 p.n.e.) obszar ten należał głównie do państwa Jin. W 556 p.n.e. książę Ping z Jin przekazał ministrowi Qi Xi lenno w „Zhaoyuqi” (obecnie centralne Shanxi), obejmujące większość Jinzhong. W 514 p.n.e. Jin podzielił terytorium Qi na 7 powiatów. W okresie Walczących Królestw (475–221 p.n.e.), po podziale Jin w 403 p.n.e., obszar ten został podzielony między Zhao, Wei i Han, należąc głównie do Zhao.
Po zjednoczeniu Chin przez dynastię Qin w 221 r. p.n.e., utworzono 7 powiatów pod władzą komanderii Taiyuan. Za panowania Zachodniej Dynastii Han (206 r. p.n.e.–9 r. n.e.) do komanderii Taiyuan należało 7 powiatów, a także Zhanxian pod władzą Shangdanga i Pingzhou pod władzą Xihe. W okresie Trzech Królestw obszar ten znajdował się pod władzą Bingzhou cesarza Wei. Za panowania Północnej Dynastii Wei (386–534) utworzono powiat Pingyao (zmieniony z Pingtao, aby uniknąć tabu imienia cesarza Taiwu), a nazwa ta jest używana do dziś. Dynastia Sui (581–618) ustanowiła prefekturę Liao i zreorganizowała powiaty. Za czasów dynastii Tang (618–907) nastąpiła dalsza reorganizacja prowincji, w tym Bingzhou, Fenzhou i Yizhou, pod władzą obwodu Hedong. Dynastie Song, Jin, Yuan, Ming i Qing utrzymały strukturę administracyjną Zezhou/Liaozhou z różnymi modyfikacjami. Za panowania Ming i Qing ustanowiono system „Dziesięcioma Powiatami Prefektury”, „Osiem Powiatów Fen” i „Czterech Powiatów Wschodnich”. W tym okresie pojawili się słynni kupcy z dynastii Jin (kupcy z dynastii Shanxi).
W 1948 roku Jinzhong został wyzwolony. W 1999 roku Rada Państwa zatwierdziła przekształcenie prefektury Jinzhong w miasto Jinzhong, a Yuci z miasta w dystrykt. W 2019 roku powiat Taigu został przekształcony w dystrykt Taigu.
Podział administracyjny
W 1992 r. hrabstwo Jiexiu stało się miastem Jiexiu. W grudniu 2019 r. Rada Stanu zatwierdziła przekształcenie hrabstwa Taigu w dystrykt Taigu. Od czerwca 2023 r. Jinzhong zarządza 2 okręgami (Yuci i Taigu), 8 hrabstwami (Qi, Pingyao, Lingshi, Shouyang, Xiyang, Heshun, Zuoquan, Yushe) i 1 miastem na szczeblu powiatu (Jiexiu). Siedziba władz miejskich mieści się pod adresem 199 Xinhua Street w dystrykcie Yuci.
Środowisko geograficzne
Lokalizacja i granice
Jinzhong leży w środkowo-wschodniej części prowincji Shanxi, między 111°25′–114°05′E a 36°40′–38°06′N. Graniczy z prowincją Hebei na wschodzie, Lvliang na zachodzie, Yangquan i Taiyuan na północy, Changzhi i Linfen na południu. Powierzchnia całkowita: 16 400 kilometrów kwadratowych.
Formy terenu
Teren obejmuje góry, wzgórza i równiny, schodzące ze wschodu na zachód schodkowo: Góry Taihang, Płaskowyż Qin-Lao, Góry Taiyue i Kotlina Taiyuan. Przeważają góry i wzgórza. Najwyższym punktem jest Niujiaoma, główny szczyt pasma Taiyue w powiecie Lingshi, o wysokości 2567 metrów. Najniższy punkt znajduje się na wysokości 574 metrów, gdzie uchodzi rzeka Fen. Sklasyfikowano 4 główne i 13 mniejszych form terenu.
Klimat
Jinzhong ma ciepły, umiarkowany, kontynentalny, półpustynny klimat monsunowy na średnich szerokościach geograficznych na Wyżynie Lessowej. Występują cztery wyraźne pory roku: wiosna sucha i wietrzna, lato gorące i deszczowe, jesień pogodna i chłodna, zima mroźna z niewielkimi opadami śniegu. Upały rosną od wschodu (góry) do zachodu (równiny); opady maleją ze wschodu na zachód, koncentrując się latem. Wyróżniono 6 stref klimatycznych.
Hydrologia
Góry Taihang i Taiyue dzielą rzeki na dorzecza Żółtej Rzeki i Hai. Rzeki wschodnie (Songxi, Qingzhang, Zhuozhang) należą do systemu Południowego Kanału Hai i systemu rzeki Ziya. Rzeki zachodnie (Xiaohe, Wuma, Changyuan, Huiji, Longfeng, Jingsheng) należą do systemu rzeki Fen, należącej do Żółtej Rzeki. Rzeka Fen przepływa na południe przez dorzecze Taiyuan. Istnieją trzy główne systemy źródeł krasowych: Niangziguan, Guozhuang i Hongshan.
Zasoby naturalne
Zasoby roślinne
Ponad 1000 gatunków roślin dziko rosnących, w tym 300 gatunków drzew/krzewów i ponad 200 gatunków roślin zielnych. 8 gatunków znajduje się w chińskim Katalogu Roślin Rzadkich i Zagrożonych (wszystkie klasy III): orzech mandżurski, jesion mandżurski, skrzydłokwiat, żeń-szeń syberyjski, traganek, gastrodia i soja dziko rosnąca.
Zasoby zwierzęce
231 gatunków kręgowców lądowych w 4 gromadach, 27 rzędach, 66 rodzinach: 172 ptaki (55,17% całkowitej liczby w prowincji), 42 ssaki (53,16%), 17 płazów/gadów (50%). 26 gatunków ryb słodkowodnych i 688 gatunków owadów. Klasa krajowa I: lampart, piżmowiec leśny, orzeł przedni, drop wielki. Klasa II: 21 gatunków, w tym wydra, kuna, łabędź krzykliwy, kaczka mandarynka i różne ptaki drapieżne. 9 gatunków chronionych w prowincji.
Zasoby mineralne
Odkryto 65 rodzajów minerałów w 97 złożach, ponad 400 wystąpieniach i 443 miejscach wydobycia. 13 rodzajów ma potwierdzone rezerwy wymienione w tabeli zasobów mineralnych prowincji, w tym węgiel, gips, wapień na cement, wapień na węglik wapnia, piaskowiec na szkło, glina ogniotrwała, ruda żelaza, boksyt, ilmenit, chrom, piryt, granat i glina na cement. Ponad 10 korzystnych minerałów to węgiel, gips, wapień i boksyt.
Populacja
Na koniec 2023 r. liczba stałych mieszkańców wynosiła 3 376 503, co oznacza spadek o 17 969. Ludność miejska: 2 110 840 (62,52%, wzrost o 1,09 punktu procentowego). Współczynnik urodzeń: 5,41‰; współczynnik zgonów: 8,47‰; przyrost naturalny: -3,06‰. Współczynnik płci: 103,99.
Polityka
Obecne kierownictwo
Miasta partnerskie
Gospodarka
Przegląd
W 2024 r. PKB wyniósł 245,88 mld juanów (wzrost o 2,3%). Sektor pierwotny: 15,38 mld juanów (wzrost o 3,8%); sektor wtórny: 105,17 mld juanów (wzrost o 2,0%); sektor trzeci: 125,32 mld juanów (wzrost o 2,2%). Dochód rozporządzalny na mieszkańca: 33 166 juanów (wzrost o 4,2%); sektor miejski: 44 434 juanów; sektor wiejski: 20 669 juanów. Dochody budżetu państwa: 17,94 mld juanów (spadek o 7,8%). Inwestycje w aktywa trwałe: 68,26 mld juanów (spadek o 1,0%).
Przemysł podstawowy
W 2024 r. wartość dodana w rolnictwie wyniosła 16,29 mld juanów (wzrost o 3,8%). Produkcja zbóż: 1,518 mln ton (spadek o 1,8%). Produkcja warzyw: 2,119 mln ton (wzrost o 1,4%). Owoce: 584 000 ton (wzrost o 2,0%). Mięso: 232 000 ton (wzrost o 8,3%). Jaja: 163 000 ton (wzrost o 4,3%). Ubój trzody chlewnej: 1,728 mln (wzrost o 5,6%); bydło: 124 000 (wzrost o 12,4%); owce: 753 000 (wzrost o 4,9%); drób: 44 922 mln (wzrost o 8,3%).
Przemysł wtórny
W 2023 roku 1098 przedsiębiorstw przemysłowych powyżej określonej wielkości odnotowało wzrost o 4,2%. Górnictwo wzrosło o 3,2%, przetwórstwo przemysłowe o 8,3%, a przedsiębiorstwa użyteczności publicznej o 3,6%. Przemysł węglowy wzrósł o 3,3%, a inne niż węglowy o 7,5%. W 2024 roku wzrost wyniósł 0,7%, przy czym w sektorze niemetalicznych produktów mineralnych wzrósł o 12,5%, w sektorze chemicznym o 11,7%, a w sektorze energetycznym o 10,3%.
Przemysł usługowy
W 2024 roku wartość dodana sektora usług wyniosła 125,32 mld juanów (wzrost o 2,2%). Sektor finansowy wzrósł o 9,6%, usługi nastawione na zysk o 8,0%, zakwaterowanie/gastronomia o 5,4%, a handel hurtowy/detaliczny o 2,6%. Przedsiębiorstwa usługowe powyżej określonej wielkości (styczeń–listopad) osiągnęły przychody w wysokości 41,53 mld juanów (wzrost o 6,9%), a usługi internetowe o 23,3%.
Sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych: 69,59 mld juanów (wzrost o 1,7%). Import/eksport: 4,5 mld juanów (wzrost o 39,7%). Depozyty instytucji finansowych: 411,71 mld juanów (wzrost o 13,1%); kredyty: 269,90 mld juanów (wzrost o 9,0%). Dochody z tytułu składek ubezpieczeniowych: 8,66 mld juanów (spadek o 2,0%).
Przedsięwzięcia społeczne
Nauka i technologia
W 2023 r. zatwierdzono 2386 patentów, udzielono 1308 ważnych patentów na wynalazki. Działa 344 przedsiębiorstwa high-tech o sprzedaży wynoszącej 65,02 mld juanów. Działają 22 kluczowe laboratoria na szczeblu prowincji i wyższym, 17 prowincjonalnych przestrzeni twórczych oraz 6 prowincjonalnych i wyższych inkubatorów przedsiębiorczości technologicznej.
Edukacja
Na koniec 2023 r.: 17 szkół wyższych, 201 liceów ogólnokształcących, 401 szkół podstawowych i 617 przedszkoli.
Kultura
Na koniec 2023 roku: 12 centrów kultury, 93 zespoły artystyczne, 12 bibliotek publicznych (2,5135 mln książek), 1067 jednostek ochrony dziedzictwa kulturowego, 12 teatrów, 33 kina. 11 stacji telewizyjnych, 12 programów nadawanych/telewizyjnych, z 99,7% emisji i 99,81% zasięgu telewizyjnego. W sierpniu 2024 roku miasto uruchomiło markę turystyki kulturowej „Yiran Jian Jinzhong”.
Opieka zdrowotna
Na koniec 2023 r.: 3501 placówek medycznych, w tym 103 szpitale, 12 centrów zdrowia matki i dziecka, 12 centrów profilaktyki chorób. 18 559 łóżek (14 671 w szpitalach). 23 953 pracowników technicznych służby zdrowia (9216 lekarzy, 10 643 pielęgniarki).
Lekkoatletyka
12 agencji sportowych, 1 szkoła sportowa, 191 stadionów, 131 hal sportowych. 348 sportowców krajowych klasy II+ i 199 sędziów klasy II+. Sprzedaż loterii sportowej: 331 milionów juanów.
Ubezpieczenie społeczne
Na koniec 2023 r.: emerytura pracownicza w miastach – 906 000; emerytura dla mieszkańców obszarów miejsko-wiejskich – 1 601 000; ubezpieczenie zdrowotne pracowników – 685 000; ubezpieczenie zdrowotne mieszkańców – 2 381 000; ubezpieczenie od bezrobocia – 457 000; ubezpieczenie od wypadków przy pracy – 421 000; ubezpieczenie macierzyńskie – 447 000. 5543 mieszkańców miast i 59 964 mieszkańców wsi otrzymało minimalne zasiłki mieszkaniowe. 92 placówki świadczące usługi mieszkaniowe z 10 213 łóżkami. Sprzedaż loterii socjalnej: 240,01 mln juanów.
Transport
Na koniec 2023 r.: łączny przebieg autostrad: 16 250 km, w tym 656 km dróg ekspresowych. Samochody osobowe: 816 000 (wzrost o 4,8%), w tym 713 000 pojazdów prywatnych. 490 000 sedanów (470 000 prywatnych).
Koleje: Koleje dużych prędkości Daxi, Koleje South Tongpu, Koleje Taijiao i Koleje Yangshe biegną z północy na południe; Koleje Shitai biegną ze wschodu na zachód. Stacja Yuci (klasa I), stacja Jinzhong (duża prędkość, klasa I) oraz stacje w Lingshi, Jiexiu, Pingyao, Taigu i Qi. W 2015 roku rozpoczęła się budowa pierwszej linii kolejowej międzymiastowej w Shanxi (linia Jinzhong-Taiyuan 2).
Autostrady
Przecinają miasto drogi krajowe 307 i 108, łączące się z 9 autostradami prowincjonalnymi – Qingyin i Taijia. Dworzec autobusowy w Jiexiu jest głównym węzłem komunikacyjnym. Drogi krajowe 108, 208, 207 i 307 oraz 12 dróg prowincjonalnych tworzą sieć. Drogi ekspresowe, w tym Huitong Road i Malianying Road, łączą główny obszar miejski z Taiyuan.
Kultura historyczna
Kultura kupiecka Jin
Kupcy z plemienia Jin (kupcy z Shanxi) stworzyli kulturę handlową Jinzhong, obejmującą filozofię biznesu, etykę zawodową, metody zarządzania oraz systemy techniczne, takie jak księgowość, liczydło i szyfrowanie. „Cztery Miasta” (Taigu, Starożytne Miasto Pingyao, Powiat Qi i Stare Miasto Yuci) oraz „Sześć Kompleksów” (rodziny Chang, Qiao, Qu, Wang, Cao i rezydencje Kong Xiangxi) ucieleśniają to bogate dziedzictwo kulturowe. Starożytne Miasto Pingyao zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1997 roku. Kupcy z plemienia Jin zapoczątkowali budowę 10 000-lijskiego Szlaku Herbacianego. W 2019 roku „Szlak Herbaciany Wanli” został wpisany na Listę Wstępną Chińskiego Światowego Dziedzictwa Kulturowego.
Ochrona dziedzictwa kulturowego
Miasto posiada ponad 160 obiektów kulturowych z epoki kamienia, 5539 nieruchomych zabytków kulturowych (69 krajowych, 96 prowincjonalnych, 20 miejskich, 882 powiatowych) oraz 41 932 eksponaty kolekcjonerskie. Obiekty światowego dziedzictwa kulturowego: starożytne miasto Pingyao, świątynia Shuanglin i świątynia Zhenguo. 2 narodowe miasta historyczne i kulturowe, 2 miasteczka historyczne i kulturowe, 17 wiosek historycznych i kulturowych oraz 90 tradycyjnych wiosek narodowych. Ponad 300 rewolucyjnych miejsc z obszaru bazy Jin-Cha-Ji.
Zwyczaje ludowe i dziedzictwo niematerialne
Jinzhong to centrum kultury ludowej: Festiwal Zimnego Jedzenia narodził się w Jiexiu, legenda o Pasterzu i Tkaczce pochodzi z Heshun, a legenda o Bogu Długowieczności z Shouyang. Lokalna sztuka ludowa obejmuje Operę Małego Kwiatu Zuoquan, taniec ludowy Qi-Tai Yangge i Bicz Władcy Yushe.
Miasto posiada 21 krajowych, 128 wojewódzkich i 995 gminnych obiektów niematerialnego dziedzictwa kulturowego, z czego 19 to obiekty dziedzictwa krajowego, 176 wojewódzkiego, 476 gminnego i 1942 powiatowego. Utworzono 2 krajowe i 2 wojewódzkie bazy demonstracyjne ochrony produkcji.
Malownicze miejsca
Przegląd
Miasto ma 43 atrakcje turystyczne klasy A, w tym 2 obszary krajobrazowe klasy 5A: Starożytne Miasto Pingyao i Górę Jiexiu Mian. Do najważniejszych atrakcji turystycznych należą „Dwa Miasta” (Starożytne Miasto Pingyao, Stare Miasto Yuci), „Dwie Świątynie” (Shuanglin, Zishou), „Cztery Góry” (Jiexiu Mian, Yuci Wujin, Lingshi Shigao, Shouyang Fang) oraz „Pięć Kompleksów” (rezydencje rodzin Cao, Qiao, Qu, Wang i Chang) – główny szlak turystyczny w Shanxi.
Wdzięki kobiece
Do głównych atrakcji zaliczają się kompleks rodziny Qiao, kompleks rodziny Wang, starożytne miasto Pingyao, kompleks rodziny Chang, góra Mian, starożytny zamek Zhangbi oraz wiele innych miejsc historycznych i obszarów o naturalnym krajobrazie.
Inni
Do miejsc związanych z turystyką przemysłową zalicza się: Park Sztuki i Kultury Szkła Morza Czerwonego w powiecie Qi, wytwórnię ceramiki Jiexiu Hongshan, Taigu Xinbingji, Muzeum Octu Dzikiego Zachodu i winiarnię Yiyuan.
Słynne specjały
Do lokalnych specjałów należą nadziewane cukierki Jiexiu, zimny makaron gryczany i ciasto Taigu.
Znane postacie
Tytuły honorowe
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.