Miasto Xingtai
Miasto Xingtai. Xingtai, w skrócie „Xing”, historycznie znane jako Xingzhou i prefektura Shunde, to miasto o statusie prefektury w prowincji Hebei, klasyfikowane jako duże miasto typu II. Stanowi ważną bazę krajową dla zaawansowanego sprzętu.
Miasto Xingtai
Xingtai, w skrócie „Xing”, historycznie znane jako Xingzhou i prefektura Shunde, to miasto na prawach prefektury w prowincji Hebei, klasyfikowane jako duże miasto typu II. Jest ważną bazą krajową dla przemysłu zaawansowanego sprzętu, nowych źródeł energii i zdrowej żywności, znanym miastem historycznym i kulturalnym, nowoczesnym węzłem łączącym region Pekin-Tianjin-Hebei z Równinami Centralnymi oraz ekologicznym miastem Źródła Taihang. Jest również ważnym węzłem metropolitalnym obszaru Shijiazhuang. Pod koniec 2024 roku miasto administruje 4 dystryktami, 12 powiatami i 2 miastami na prawach powiatu, o łącznej powierzchni 12 400 kilometrów kwadratowych i stałej populacji 6 877 800 mieszkańców. Położone w południowej części prowincji Hebei, u wschodnich podnóży południowej części gór Taihang i zachodniego krańca Niziny Północnochińskiej, Xingtai graniczy z prowincją Szantung od wschodu przez kanał Wei-Yunhe, graniczy z prowincją Shanxi wzdłuż gór Taihang od zachodu, łączy się z miastem Handan od południa, a od północy i północnego wschodu graniczy z miastami Shijiazhuang i Hengshui. Xingtai ma ponad 3500 lat historii miejskiej i ponad 800 lat jako stolica. Zamieszkiwanie przez ludzi datuje się na 50 000–100 000 lat wstecz. Było to pierwsze miasto w historii północnych Chin i jedna z najwcześniejszych starożytnych stolic Chin. Przeniesienie stolicy do Xing przez króla dynastii Shang, Zu Yi, zapoczątkowało historię miejską Xingtai, a państwo oficjalnie uznało „Miejsce Ruin Xing” za stolicę dynastii Shang. Xingtai znane jest jako „Stolica Pięciu Dynastii i Silny Garnizon Dziesięciu Dynastii”, z ponad 3000 latami nieprzerwanej działalności administracyjnej i bez konieczności przenoszenia miasta. Starożytne miasto Xingtai to najwcześniejsze „pierwsze starożytne miasto” zbudowane na północ od Żółtej Rzeki, znane jako „Pierwsze Miasto Yan-Zhao”. Z niezliczonymi źródłami bijącymi na płaskim terenie, Xingtai zyskało reputację „Miasta Źródeł Taihang, Pięknego Xingtai”. Jego długa historia wydała na świat mędrców takich jak Guo Shoujing, Li Mu, Song Jing i Liu Bingzhong, a także cesarzy takich jak Guo Wei, Chai Rong, Meng Zhixiang i Meng Chang. Pierwszy cesarz, Qin Shi Huang, zmarł w Shaqiu w Xingtai podczas swojej wschodniej inspekcji. Xingtai jest również rodową siedzibą rodziny cesarskiej Tang (Mauzoleum Cesarskie Tang). Wydarzenia, które ukształtowały chińską historię, takie jak abdykacja Yao na rzecz Shun, przyjęcie koczowniczej taktyki kawaleryjskiej, bitwa pod Julu i powstanie Żółtych Turbanów, miały tu miejsce. W Xingtai narodziło się niemal sto idiomów i aluzji, w tym „rozbić kotły i zatopić łodzie” (niezłomna determinacja), „kto zdobędzie jelenia” (niepewne zwycięstwo), „tłusty i tłusty lud” (środek utrzymania ludu) oraz „atak z przodu i z tyłu”. W 2024 roku PKB Xingtai wyniósł 276,59 miliarda juanów.
Historia
„Xing” to najstarsza nazwa miejscowości Xingtai, odnotowana w inskrypcjach na kościach wróżebnych, gdzie nazywano ją „Jing” (Studnia). W XVII wieku p.n.e. plemię Jing, znane z przydomku Jiang, migrowało z zachodu na wschód wzdłuż rzeki do południowego Hebei, nadając temu miejscu nazwę „Jing” od imienia swojego plemienia. Ziemia Xing miała żyzną glebę i obfitość wody, a setki źródeł rywalizowały o nurt, stąd nazwa „Jingfang” (Region Studni).
Żółty Cesarz kiedyś osobiście uprawiał ziemię na grzbiecie Gan'yan w Xingtai. W „Księdze Pieśni, Piosenki Stanów” zapisano: „Wyruszył na nocleg do Gan, pożegnał się z piciem w Yan”. Osobiście poprowadził lud Xing do rozwoju i wykorzystania wody ze studni, ustanawiając system pól studni, znany historycznie jako „Żółty Cesarz kopał studnie i gromadził ludzi, aby utworzyć osadę”. Późniejsze pokolenia ludu Xing, aby upamiętnić zasługi Żółtego Cesarza w kopaniu studni i budowaniu osad, połączyły znaki „studnia” i „osada” w jeden znak, co dało początek znakowi „Xing”. Plemię Żółtego Cesarza i plemię Chiyou stoczyły dziewięć bitew na bagnach Dalu w Xingtai, co uczyniło ten region ważnym miejscem dla fuzji ludu Huaxia (protochińskiego). W późniejszych latach cesarz Yao ustanowił stolicę w mieście Bairen w Xingtai i abdykował na rzecz cesarza Shuna w Dalu, co dało początek chińskiemu systemowi abdykacji. Wielki Yu kontrolował powodzie na bagnach Dalu w Xingtai. „Zapiski Wielkiego Historyka” odnotowują: „Podążając na północ, mijając rzekę Feng, dotarł do Dalu (bagien Dalu)”.
W okresie panowania dynastii Xia (ok. 2070–1600 p.n.e.) „Hołd Yu” oznaczał Dziewięć Prowincji, a Xing należał do Jizhou. Niższy człon „gong” w znaku „Ji” był pierwotnie starożytnym znakiem „Xing”, reprezentującym terytorium Xing. Pozostałości po starożytnych chińskich przodkach, takie jak Grobowiec Gun, Grobowiec Danzhu, Góra Yao, Platforma Yao, Miasto Xiang, Miasto Bairen i Wzgórze Gan'yan, przetrwały do dziś.
W XV wieku p.n.e. król dynastii Shang, Zu Yi, przeniósł stolicę do Xing, czyniąc je domeną królewską. Stan ten trwał ponad wiek za panowania królów Zu Xina, Wo Jia i Zu Dinga. Pod koniec panowania dynastii Shang, markiz Xing był jednym z trzech książąt dworu Shang. Król Di Xin (czyli król Zhou z Shang) zbudował pałac w Shaqiu w Xingtai, z basenami wina i lasami mięsa, pijąc nocami. Markiz Xing, nie mogąc znieść lekkomyślnego zachowania króla, oburzył się i został przez niego zabity. W „Rocznikach Cesarskich” czytamy: „Markiz Xing był jednym z trzech książąt króla Zhou i został stracony za lojalne protesty”.
W 1060 roku p.n.e. król Cheng z Zhou nadał Ji Ju, czwartemu synowi księcia Zhou, tytuł markiza Xing, zbudował miasto Xing, ustanowił państwo Xing i rządził jego terytorium przez ponad czterysta lat. W siedemnastym roku panowania króla Xianga z Zhou (635 p.n.e.) państwo Wei zastosowało strategię siania niezgody, aby zniszczyć Xing. Wersja „Sztuki wojny” z czasów dynastii Han, napisana na bambusowych listwach, podaje: „Kiedy Wei powstał, armia Wei sąsiadowała z Xing”. W dwudziestym pierwszym roku panowania króla Xianga z Zhou (631 p.n.e.) książę Wen z Jin zaatakował Wei, a państwo Xing dostało się pod panowanie Jin. W szesnastym roku panowania króla Zhendinga z Zhou (453 p.n.e.) Xing znalazło się pod panowaniem państwa Zhao. Syn króla Zhao, Zhao Xiangzi, niegdyś posiadał Xing jako swoje lenno, stąd nazwa „Xiangguo” (od której pochodzi określenie „Kraina Xing-Xiang”). W czwartym roku panowania króla Lie z Zhou (372 p.n.e.), markiz Cheng z Zhao zajął Xing, który stał się Xindu (stolicą wiary) państwa Zhao. W dwudziestym roku panowania króla Wulinga z Zhao (307 p.n.e.), państwo Zhao zorganizowało pięciodniową wielką sesję sądową w Pałacu Xin, ogłaszając narodową politykę przyjęcia koczowniczego stroju i taktyki jazdy konnej. W czwartym roku panowania króla Huiwena z Zhao (295 p.n.e.) doszło do incydentu w Pałacu Shaqiu, w którym zmarł król Wuling z Zhao w Pałacu Shaqiu w Xingtai.
Po zjednoczeniu sześciu stanów Qin Shi Huang zniósł system lenny i ustanowił komanderie oraz powiaty. W Xing utworzono powiat Xindu, należący do komanderii Julu, jednej z trzydziestu sześciu komanderii w całym kraju. W 210 roku p.n.e. Qin Shi Huang zmarł w pałacu Shaqiu w Xingtai, a Hu Hai sfałszował tu edykt cesarski, aby przejąć tron. W pierwszym roku panowania cesarza założyciela dynastii Han (206 p.n.e.), Xiang Yu nadał Zhang Erowi tytuł króla Changshan, zarządzając Xindu, zmieniając jego nazwę na Xiangguo, stolicę królestwa Changshan.
W czwartym roku panowania cesarza założyciela dynastii Han (203 r. p.n.e.) ustanowiono powiat Xiangguo, należący do państwa Zhao. W pierwszym roku panowania dynastii Jianwu Wschodniej Dynastii Han (25 r. n.e.), Liu Xiu ogłosił się cesarzem w Haocheng (dzisiejszy Baixiang), ustanawiając Wschodnią Dynastię Han. W pierwszym roku panowania dynastii Zhongping Wschodniej Dynastii Han (184 r. n.e.), Zhang Jiao z komandorii Julu rozpoczął powstanie Żółtych Turbanów, co ostatecznie doprowadziło do powstania Trzech Królestw. W siedemnastym roku panowania dynastii Jian'an Wschodniej Dynastii Han (212 r. n.e.), obszar ten został przekazany komandorii Wei w Jizhou. W okresie Trzech Królestw nadal nazywano go powiatem Xiangguo, należącym do państwa Wei pod komandorią Guangping w Jizhou.
W szóstym roku panowania Yongjia z Zachodniej Dynastii Jin (312 n.e.) przywódca plemienia Jie, Shi Le, przyjął strategię Zhang Bina i zdobył Xiangguo. W drugim roku panowania Daxing z Wschodniej Dynastii Jin (319 n.e.), Shi Le ogłosił się królem Zhao w Xiangguo, nadając mu nazwę państwową „Zhao” i ustanawiając stolicę w Xiangguo (obecnie dystrykt Xiangdu), historycznie znanym jako Późniejszy Zhao.
W okresie panowania dynastii południowej i północnej (420–589) Xiangguo należało kolejno do komandorii Guangping, komandorii Yiyang i komandorii Nanhe. Za czasów dynastii północnej Qi (550–577) i północnej Zhou (557–581) utworzono komandorię Xiangguo.
W trzecim roku panowania Kaihuanga z dynastii Sui (583) zniesiono komanderie i ustanowiono prefektury, a komanderia Xiangguo powróciła do rangi powiatu, niegdyś podległego Mingzhou. W dziewiątym roku panowania Kaihuanga (589) powiat Xiangguo przemianowano na powiat Long'gang. W szesnastym roku panowania Kaihuanga (596) na terytorium Xing ustanowiono Xingzhou. W trzecim roku panowania Daje (607) przywrócono komanderię Xiangguo, zarządzającą Long'gang.
W pierwszym roku panowania Wude z dynastii Tang (618), komandoria Xiangguo została przekształcona w Xingzhou. W pierwszym roku panowania Tianbao (742), Xingzhou zostało zniesione i przekształcone w komandorię Julu. W drugim roku panowania Zhide (757), powróciło do Xingzhou, z Long'gang pod swoją jurysdykcją.
W okresie Pięciu Dynastii (907–960) dynastie Późniejszy Liang, Późniejszy Tang, Późniejszy Jin, Późniejszy Han i Późniejszy Zhou utrzymywały Xingzhou na terytorium Xing, zarządzając powiatem Long'gang.
Od pierwszego roku panowania Jianlonga do pierwszego roku panowania Chonghe z dynastii Song (960–1118) Xingzhou było utrzymywane. W pierwszym roku panowania Xuanhe (1119) Xingzhou zostało zniesione, a na jego miejscu utworzono prefekturę Xinde. W 1120 roku (drugim roku panowania Xuanhe) cesarz Huizong z dynastii Song połączył starożytny znak „Xing” z „Tai” z „Xingtai” (platformy administracyjnej) zbudowanej przez markiza Xing, zmieniając nazwę powiatu Long'gang na powiat Xingtai, podległy prefekturze Xinde. Od tego momentu powstała nazwa „Xingtai”. W siódmym roku panowania Xuanhe (1125) Xing znalazł się pod terytorium dynastii Jin. W siódmym roku panowania dynastii Jin z dynastii Tianhui (1129), prefekturę Xinde przekształcono w Xingzhou, a stolicą Xingzhou został powiat Xingtai.
W trzecim roku panowania Zhongtonga z dynastii Yuan (1262), Kubilaj-chan ustanowił urząd marszałkowski w Xingtai. We wrześniu tego samego roku Xingzhou zostało przekształcone w prefekturę Shunde. W drugim roku panowania Zhiyuan (1265), prefektura Shunde została przekształcona w obwód Shunde, podporządkowany prowincji Zhongshu.
W pierwszym roku panowania Hongwu z dynastii Ming (1368), obwód Shunde został przekształcony w prefekturę Shunde, bezpośrednio podległą stolicy cesarskiej. Dynastia Qing (1644–1912) zasadniczo podążała za systemem dynastii Ming, z niezmienioną strukturą podporządkowania.
W drugim roku Republiki Chińskiej (1913) prefektury zostały zniesione, a powiaty zachowane. Powiaty Xingtai należały do obwodu Jinan prowincji Zhili. W trzecim roku Republiki (1914) obwód Jinan przemianowano na obwód Daming. W siedemnastym roku Republiki (1928) prowincja Zhili przemianowano na prowincję Hebei, obwody zostały zniesione, a wszystkie powiaty znalazły się bezpośrednio pod prowincją Hebei. W dwudziestym piątym roku Republiki (1936) prowincja Hebei utworzyła Piętnasty Okręgowy Urząd Kontroli Administracyjnej w Xingtai. W dwudziestym szóstym roku Republiki (1937), 15 października, wojska japońskie zajęły Xingtai i utworzyły marionetkowy obwód Shunde. Jednocześnie Komunistyczna Partia Chin prowadziła antyjapońskie ruchy obronne, penetrując północne Chiny i tworząc antyjapoński rząd w regionie granicznym Shanxi-Hebei-Shandong-Henan. W sierpniu 1938 roku w Nangong w Xingtai utworzono Biuro Dyrektora Administracyjnego Jinan. W sierpniu 1945 roku Japonia ogłosiła bezwarunkową kapitulację; 24 września Xingtai zostało wyzwolone; 25 września wydzielono obszar miejski powiatu Xingtai, aby utworzyć miasto Xingtai, a następnie proklamowano Samorząd Miejski Xingtai, co zapoczątkowało administrację na szczeblu miejskim w Xingtai.
We wrześniu 1948 roku utworzono Północnochiński Rząd Ludowy, zniesiono Region Pograniczny Shanxi-Hebei-Shandong-Henan, a powiaty Xingtai znalazły się w Regionie Administracyjnym Północnochin. 1 sierpnia 1949 roku utworzono Ludowy Rząd Prowincji Hebei, a z byłego Czwartego Podokręgu Jinan i niektórych powiatów Pierwszego Podokręgu Taihang w Regionie Administracyjnym Północnochin utworzono Specjalny Okręg Xingtai. Utworzono również Biuro Komisarza ds. Inspekcji Administracyjnej Xingtai, podległe Ludowemu Rządowi Prowincji Hebei, z siedzibą w mieście Xingtai.
1 listopada 1949 roku miasto Xingtai zostało zdegradowane do rangi miasta Xingtai, podległego Biuru Komisarza. W kwietniu 1950 roku Biuro Komisarza ds. Inspekcji Administracyjnej Xingtai zostało przemianowane na Biuro Komisarza ds. Xingtai Rządu Ludowego Prowincji Hebei, zarządzając miastem Xingtai i 15 powiatami (Xingtai, Shahe, Neiqiu, Lincheng, Longyao, Renxian, Baixiang, Nanhe, Ningjin, Julu, Pingxiang, Xinhe, Guangzong, Nangong, Weixian), co daje łącznie 16 samorządów powiatowych/miejskich. W 1953 roku miasto Xingtai zostało podniesione do rangi miasta Xingtai (miasta zarządzanego przez prowincję). W 1955 roku władze miasta zostały przemianowane na Miejski Komitet Ludowy Xingtai.
W kwietniu 1958 roku, zgodnie z krajową polityką łączenia dużych powiatów i dużych gmin, prowincjonalny komitet ludowy podjął decyzję o likwidacji Biura Komisarza Xingtai, łącząc je z Biurem Komisarza Handan i przekazując powiaty Ningjin i Xinhe do Biura Komisarza Shijiazhuang. W lipcu 1958 roku Biuro Komisarza Xingtai zostało formalnie połączone z Biurem Komisarza Handan. W listopadzie 1958 roku 15 powiatów/miast zostało połączonych w 4 duże powiaty. W maju 1961 roku przywrócono Specjalny Dystrykt Xingtai. Do marca 1962 roku przywrócono kolejno pierwotne 1 miasto i 16 powiatów. W grudniu 1964 roku utworzono powiat Linxi. W tym czasie Biuro Komisarza Xingtai administrowało 1 miastem i 17 powiatami, co dawało łącznie 18 samorządów powiatowo-miejskich.
W listopadzie 1983 roku miasto Xingtai zostało podniesione z poziomu miasta administrowanego przez prefekturę do poziomu miasta administrowanego przez prowincję, a jego władze miejskie podlegały bezpośrednio władzom prowincji. W maju 1986 roku, za zgodą Rady Stanu, powiat Xingtai został włączony do miasta Xingtai. 1 lipca 1993 roku prefektura Xingtai i miasto Xingtai zostały połączone w jedno miasto Xingtai, co doprowadziło do likwidacji prefektury Xingtai i utworzenia nowego miasta Xingtai na poziomie prefektury oraz wprowadzenia systemu miasto-powiat-administracja.
Podział administracyjny
Historia dywizji
We wrześniu 1948 roku utworzono Północnochiński Rząd Ludowy. W 1949 roku utworzono Specjalny Okręg Xingtai. 1 listopada 1949 roku miasto Xingtai zostało zdegradowane do rangi miasta Xingtai. W 1953 roku miasto Xingtai odzyskało status miasta administrowanego przez prowincję. W 1958 roku Biuro Komisarza Xingtai zostało połączone z Handan. W maju 1961 roku przywrócono Specjalny Okręg Xingtai. Do marca 1962 roku przywrócono pierwotne 1 miasto i 16 powiatów. W grudniu 1964 roku utworzono powiat Linxi.
W marcu 1980 roku, za zgodą Rady Państwa, miasto Xingtai utworzyło dystrykty Qiaodong, Qiaoxi i Suburban. W listopadzie 1983 roku miasto Xingtai uzyskało status miasta administrowanego przez prowincję. W maju 1986 roku powiat Xingtai został przejęty przez miasto Xingtai. W marcu 1986 i maju 1987 roku powiaty Nangong i Shahe zostały sukcesywnie przekształcone w miasta na prawach powiatu. W lipcu 1993 roku prefektura Xingtai i miasto Xingtai połączyły się, tworząc nowe miasto Xingtai na prawach prefektury.
W czerwcu 2020 r. Rada Państwa zatwierdziła korektę podziału administracyjnego Xingtai: dystrykt Qiaodong przemianowano na dystrykt Xiangdu, dystrykt Qiaoxi przemianowano na dystrykt Xindu, powiat Xingtai zlikwidowano, a jego terytorium podzielono na dystrykty Xiangdu i Xindu, powiat Renxian zlikwidowano i ustanowiono dystryktem Renze, a powiat Nanhe zlikwidowano i ustanowiono dystryktem Nanhe.
Szczegóły dywizji
Od 2022 roku miasto Xingtai administruje 4 dystryktami miejskimi (dystrykt Xiangdu, dystrykt Xindu, dystrykt Renze i dystrykt Nanhe), 12 powiatami (powiaty Neiqiu, powiat Lincheng, powiat Longyao, powiat Baixiang, powiat Ningjin, powiat Julu, powiat Pingxiang, powiat Xinhe, powiat Guangzong, powiat Weixian, powiat Linxi i powiat Qinghe) oraz 2 miastami na prawach powiatu (miasto Shahe i miasto Nangong). Na terenie miasta znajduje się również Strefa Rozwoju Gospodarczego Xingtai oraz Strefa Rozwoju Przemysłu Zaawansowanych Technologii Hebei Xingtai (Nowy Obszar Xingdong). Siedziba Samorządu Miejskiego Xingtai znajduje się przy ulicy Xinxi nr 166 w dystrykcie Xiangdu w mieście Xingtai. Miasto posiada 198 gmin, miasteczek i biur podokręgowych.
Środowisko geograficzne
Lokalizacja i granice
Miasto Xingtai położone jest w środkowo-południowej części prowincji Hebei, u wschodnich podnóży południowej części gór Taihang i centralnej części Niziny Północnochińskiej, w centrum prowincji Shanxi, Hebei i Szantung. Pomiędzy 36°50′–37°47′ szerokości geograficznej północnej a 113°52′–115°49′ długości geograficznej wschodniej, graniczy z prowincją Szantung przez Wielki Kanał od wschodu, z prowincją Shanxi wzdłuż gór Taihang od zachodu, łączy się z miastami Shijiazhuang i Hengshui od północy i północnego wschodu oraz graniczy z miastem Handan od południa. Miasto rozciąga się na 185 kilometrów w najszerszym punkcie na wschód-zachód i 80 kilometrów w kierunku północ-południe, a jego całkowita powierzchnia wynosi 12 400 kilometrów kwadratowych.
Formy terenu
Xingtai leży u zbiegu wschodnich podnóży południowych gór Taihang i Niziny Północnochińskiej, charakteryzującej się znacznymi różnicami wysokości. Teren opada z zachodu na wschód, tworząc schodkowy układ gór, wzgórz i równin, z przewagą równin. Linia kolejowa Pekin-Kanton biegnie z północy na południe wzdłuż granicy między wzgórzami i równinami. Na zachodzie znajdują się tereny górskie, zajmujące 1767,31 km² (14,21% całości), ze szczytami przeważnie powyżej 500 metrów n.p.m. Do szczytów przekraczających 1000 metrów należą: Beiwudang (1437 m), Huangyuling (1386 m), Yunmeng (1384 m), Zijin (1370 m), Xiwuzhi (1352 m), Dafotangnao (1310,7 m), Taiziyan (1141 m) i Lingxiao (1129,6 m). Najwyższym szczytem jest Bulaoging, a jego główny szczyt, Shizigeliang, ma 1822 m. Równiny rozciągają się na wschód od linii kolejowej Pekin-Kanton, zajmując powierzchnię 8765,75 kilometrów kwadratowych (70,50% całości), na wysokości 100–30 metrów, pełniąc funkcję „spichlerza” Xingtai i „morza bawełny”.
Klimat
Xingtai ma ciepły, umiarkowany, podwilgotny klimat monsunowy z czterema wyraźnymi porami roku, dużymi różnicami temperatur w ciągu roku i skoncentrowanymi opadami. Średnia roczna temperatura wynosi 12–14°C, przy czym styczeń jest najzimniejszym miesiącem ze średnią temperaturą -2°C (skrajnie niską -20°C), a lipiec najcieplejszym ze średnią temperaturą 27°C (skrajnie wysoką 41°C). Wiosna przynosi burze piaskowe i suchą pogodę; lato jest gorące i deszczowe; jesień ma stabilną, chłodną pogodę; zima jest sucha i zimna, a opady śniegu są niewielkie.
Hydrologia
Dorzecze rzeki Ziya ma 15 kanałów powodziowych: Xiao, Beisha, Wu, Di, Liyang, Xiaoma, Niuwei, Baima, Qili-Shunshui, South Li, Shamang, Liulei, North Li, Fuyang i New Fuyang. Z wyjątkiem rzeki Liulei, wszystkie mają swój początek w zachodnich górach Taihang, z licznymi źródłami w górnym biegu rzeki i odwróconym, miotlastym układem drenażu. Kanały są szerokie w górnym biegu i wąskie w dolnym biegu, z krótkimi, szybkimi przepływami, małym przepływem bazowym, a czasami nawet wysychają. W sezonie powodziowym powodzie tworzą się szybko i mają silną siłę niszczącą. Osiem kanałów (Liulei, Shamang, Qili-Shunshui, Niuwei, South Li, Baima, Xiaoma i Liyang) zbiega się w bagnach Dalu, a następnie wpływa do North Li. Rzeki Li Północna, Di, Wu, Beisha i Xiao wpływają do bagien Ningjin, a następnie w Aixinzhuang łączą się z rzeką Fuyang Nowa, wpływając do miasta Hengshui.
Obszar Heilonggang ma 5 głównych kanałów melioracyjnych: rzekę Laozhang, rzekę Fudongpai, rzekę Xisha, rzekę Suolu i rzekę Lao-Shaqing, z 14 większymi dopływami melioracyjnymi i 52 dopływami melioracyjnymi.
Kanał Wei-Yunhe jest rzeką graniczną między prowincjami Hebei i Shandong, przebiegającą na długości 58 kilometrów przez Xingtai.
Gleba
Na podstawie miejskiego badania gleb przeprowadzonego w latach 1980–1984, Xingtai wyróżnia 6 typów gleb, 16 podtypów, 46 rodzajów gleb i 113 gatunków gleb: gleba brunatna (266 718,9 mu, w zachodnich obszarach górskich powyżej 1000 m), gleba cynamonowa (2 567 507,6 mu, w zachodnich obszarach górskich i pagórkowatych poniżej 1000 m), gleba rzeczno-wodna (142 565 mu, na wschodnich obszarach nisko położonych), gleba łąkowa (27 274 mu, w dolinach międzygórskich i rzecznych), gleba ryżowa (8 028,6 mu) i gleba bagienna (5 816 mu, na wschodnich obszarach nisko położonych).
Klęski żywiołowe
Do typowych klęsk żywiołowych w Xingtai zaliczają się powodzie, susze, szarańcze, silne wiatry, grad i trzęsienia ziemi. Po suszach często następują plagi owadów, a po powodziach epidemie.
Obszary narażone na powodzie znajdują się głównie wzdłuż rzek Niuwei i Qili we wschodniej części miasta. Głównymi przyczynami są: 1) częste ulewne deszcze (średnio 3,7 razy rocznie, z rekordem 12 w 1963 roku); 2) nisko położone obszary o słabym drenażu. W dniach 2–4 sierpnia 1963 roku ciągłe ulewne deszcze spowodowały bezprecedensową, katastrofalną powódź. 21 maja 1987 roku trzy gminy z 37 wioskami zostały dotknięte przez gwałtowne wichury, z opadami deszczu na poziomie 100 mm w ciągu 90 minut, niszcząc 2426 mu pszenicy i powodując straty ekonomiczne w wysokości 1,2 miliona juanów.
Xingtai leży w neokathajskim systemie tektonicznym i strefie uskoku na zboczu góry Taihang, gdzie trzęsienia ziemi występują często. 8 marca 1966 roku w powiecie Longyao nastąpiło trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,8, które odczuło intensywność 4–5 w Xingtai. 22 marca 1966 roku na południowy wschód od Ningjin nastąpiło trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,2, które odczuło intensywność 6 w Xingtai, zawalając 890 pokoi, uszkadzając 1543 i powodując pęknięcia w 14 322. 28 lipca 1976 roku w Tangshan nastąpiło trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,8, które odczuło intensywność 4,8 w Xingtai.
Zasoby naturalne
Zasoby wodne
Xingtai ma 21 rzek, wszystkie należące do systemów Ziya i Heilonggang w dorzeczu rzeki Hai (z wyjątkiem wschodniego kanału granicznego Wei-Yunhe), o łącznej długości 1052 kilometrów i 1121 kilometrów wałów przeciwpowodziowych. Istnieje 16 kanałów powodziowych i 5 kanałów odwadniających. Rzeka Fuyang przepływa przez miasto z północy na południe, dzieląc obszar na odcinki Fuxi i Heilonggang.
Zasoby gruntowe
Teren Xingtai opada z zachodu na wschód, z zachodnimi górami Taihang, centralnymi wzgórzami i wschodnią Niziną Północnochińską w stosunku około 2:1:7. Na koniec 2015 roku miasto posiadało 694 044 hektarów gruntów ornych, 55 336 hektarów sadów, 133 521 hektarów lasów, 79 076 hektarów traw, 159 265 hektarów terenów miejskich/górniczych, 36 901 hektarów terenów transportowych, 45 271 hektarów terenów wodnych i przeznaczonych pod ochronę wód oraz 39 913 hektarów innych terenów. Xingtai to tradycyjnie duże miasto rolnicze, znane jako „Morze Bawełny i Spichlerz”.
Zasoby biologiczne
Roślinność Xingtai należy do panarktycznego regionu florystycznego, podregionu chińsko-japońskiego, podprowincji Hebei-Henan, obszaru florystycznego Gór Taihang – strefy półpustynnych lasów i krzewów trawiastych. W wyniku długotrwałej uprawy i historycznych działań wojennych pierwotna roślinność została w znacznym stopniu zniszczona, a obecna jest wtórna i uprawiana. Miasto zamieszkuje 126 rodzin, ponad 600 rodzajów i ponad 1230 gatunków roślin, głównie sosna chińska, grab, dąb liadong, abelia i leszczyna. Występuje tu około 300 gatunków kręgowców lądowych i ponad 60 cennych gospodarczo gatunków wodnych. W zachodnich Górach Taihang żyje 187 gatunków dzikich kręgowców lądowych.
Do końca 2022 roku zalesiono 42 600 hektarów. Miasto posiada jeden prowincjonalny rezerwat przyrody – Rezerwat Gór Sancha, utworzony w zachodnich górach powiatu Lincheng, o planowanej łącznej powierzchni 5464,7 hektara (obszar główny 1798,0 hektara, strefa buforowa 1540,2 hektara, strefa eksperymentalna 2126,5 hektara).
Zasoby mineralne
Xingtai posiada bogate zasoby mineralne o charakterystycznych cechach regionalnych. Węgiel występuje głównie w mieście Shahe, dystrykcie Xindu, dystrykcie Xiangdu, hrabstwie Neiqiu i hrabstwie Lincheng; ruda żelaza w mieście Shahe; sól kamienna w powiecie Ningjin; minerały budowlane w zachodnich górach Taihang; a zasoby geotermalne są szeroko rozpowszechnione na wschodnich równinach. W mieście odkryto 46 rodzajów minerałów (2 paliwowe, 8 metalicznych, 34 niemetaliczne i 2 pary wodnej). Węgiel, żelazo, sól kamienna i kyanit zajmują ważne miejsca w prowincji. Na koniec 2017 roku potwierdzone zasoby obejmowały 4,053 miliarda ton węgla, 348 milionów ton rudy żelaza, 253,85 miliarda ton rudy soli (219,74 miliarda ton ekwiwalentu NaCl), 1,004 miliarda ton wapienia do produkcji cementu i 2,3363 miliona ton kyanitu.
Populacja
Pod koniec 2024 roku liczba stałych mieszkańców Xingtai wynosiła 6 877 800. Z tego 3 921 700 stanowili stali mieszkańcy obszarów miejskich, a wskaźnik urbanizacji wyniósł 57,02%, co oznacza wzrost o 0,7 punktu procentowego w porównaniu z końcem poprzedniego roku.
Polityka
Gospodarka
Przegląd
W 2024 roku wartość dodana prywatnej gospodarki Xingtai wyniosła 187,58 mld juanów, co stanowi wzrost o 4,8% i stanowi 67,8% PKB. PKB wyniosło 276,59 mld juanów, co stanowi wzrost o 4,5%. Wartość dodana przemysłu pierwotnego wyniosła 34,79 mld juanów, co stanowi wzrost o 2,5%; przemysłu wtórnego 99,63 mld juanów, co stanowi wzrost o 2,7%; a przemysłu usługowego 142,17 mld juanów, co stanowi wzrost o 6,4%. Te trzy sektory stanowiły odpowiednio 12,6%, 36,0% i 51,4% PKB. PKB na mieszkańca wyniosło 39 989 juanów, co stanowi wzrost o 5,6%.
W 2024 r. dochody budżetu państwa wyniosły 21,696 mld juanów, co oznacza wzrost o 1,2%, a dochody podatkowe wyniosły 11,88 mld juanów, co oznacza spadek o 1%. Wydatki budżetu państwa wyniosły 68,56 mld juanów, co oznacza wzrost o 6,9%. Inwestycje w aktywa trwałe (z wyłączeniem gospodarstw domowych na obszarach wiejskich) wzrosły o 9,8%.
W 2024 roku liczba nowych miejsc pracy w miastach wyniosła 70 399, co stanowiło 104,76% rocznego planu. Liczba osób bezrobotnych w miastach ponownie zatrudnionych wyniosła 31 093, co stanowi wzrost o 11 347. Dochód rozporządzalny na mieszkańca wyniósł 29 952 juanów, co stanowi wzrost o 5,0%; dochód rozporządzalny na mieszkańca miast wyniósł 40 007 juanów, co stanowi wzrost o 4,2%; dochód rozporządzalny na mieszkańca wsi wyniósł 19 725 juanów, co stanowi wzrost o 6,0%. Wskaźnik dochodów w miastach do dochodów na wsi wyniósł 2,03, zmniejszając się o 0,03.
Przemysł podstawowy
W 2024 roku powierzchnia zasiewów zbóż wyniosła 11,577 mln mu, co stanowi wzrost o 0,1%. Całkowita produkcja zbóż wyniosła 4,948 mln ton, co stanowi wzrost o 4,5%. Produkcja bawełny wyniosła 24 000 ton, co stanowi spadek o 28,6%. Produkcja warzyw i grzybów jadalnych wyniosła 3,204 mln ton, co stanowi wzrost o 1,6%. Produkcja owoców ogrodowych wyniosła 1,080 mln ton, co stanowi wzrost o 1,4%. Produkcja orzechów jadalnych wyniosła 78 000 ton, co stanowi wzrost o 2,8%. Produkcja mięsa zwierząt gospodarskich wyniosła 358 000 ton, co stanowi spadek o 2,7%, z czego wieprzowina wyniosła 211 000 ton (spadek o 5,3%), wołowina 33 000 ton (wzrost o 0,9%), baranina 20 000 ton (spadek o 2,4%) i drób 94 000 ton (wzrost o 2,2%). Produkcja jaj wyniosła 488 000 ton, co stanowi wzrost o 4,6%, a produkcja mleka wyniosła 436 000 ton, co stanowi spadek o 0,2%.
Przemysł wtórny
W 2024 roku całkowita wartość dodana przemysłu wyniosła 85,96 mld juanów, co oznacza wzrost o 3,2%. Wartość dodana przedsiębiorstw przemysłowych powyżej określonej wielkości wzrosła o 2,5%. Według struktury własności, wartość dodana przedsiębiorstw kontrolowanych przez państwo spadła o 8,7%; przedsiębiorstw akcyjnych wzrosła o 2,4%; a przedsiębiorstw zagranicznych, z inwestycjami z Hongkongu, Makau i Tajwanu wzrosła o 5,2%. Według sektora, górnictwo spadło o 16,8%; przetwórstwo przemysłowe wzrosło o 4,6%; a produkcja i zaopatrzenie w energię elektryczną, ciepło, gaz i wodę wzrosły o 10,0%. Przedsiębiorstwa przemysłowe powyżej określonej wielkości osiągnęły łączny zysk w wysokości 8,58 mld juanów, co oznacza spadek o 17,0%.
W 2024 roku wartość dodana w przemyśle high-tech spadła o 7,9%, co stanowiło 20,9% przedsiębiorstw przemysłowych powyżej określonej wielkości. Produkcja energii ze źródeł niekopalnych wyniosła 4,23 mld kWh, co oznacza spadek o 4,5%. Średnie stężenie PM2,5 wyniosło 44 mikrogramy na metr sześcienny, co oznacza spadek o 2,2%; liczba dni z dobrą jakością powietrza wyniosła 232, co oznacza wzrost o 21 dni.
W 2024 roku wartość dodana sektora budowlanego wyniosła 14,04 mld juanów, co oznacza wzrost o 0,5%. Kwalifikowane przedsiębiorstwa budowlane osiągnęły łączny zysk w wysokości 770 mln juanów, co oznacza wzrost o 6,4%.
Przemysł usługowy
Na koniec 2024 roku instytucje finansowe Xingtai posiadały salda kredytów w walutach krajowych i obcych w wysokości 635,699 mld juanów, co stanowi wzrost o 11,78%, oraz salda depozytów w wysokości 834,939 mld juanów, co stanowi wzrost o 9,97%. Saldo kredytów mikro i małych przedsiębiorstw, w tym kredytów dla małych firm, wyniosło 141,223 mld juanów, co stanowi wzrost o 33,588 mld juanów od początku roku.
W 2024 r. wartość dodana w sektorze hurtowym i detalicznym wyniosła 25,03 mld juanów, co stanowi wzrost o 7,4%; w transporcie, magazynowaniu i usługach pocztowych 15,99 mld juanów, co stanowi wzrost o 2,7%; w zakwaterowaniu i gastronomii 2,75 mld juanów, co stanowi wzrost o 3,5%; w transmisji informacji, oprogramowaniu i usługach informatycznych 3,68 mld juanów, co stanowi wzrost o 11,5%; w sektorze finansowym 25,77 mld juanów, co stanowi wzrost o 11,6%; a w sektorze nieruchomości 15,37 mld juanów, co stanowi wzrost o 2,7%.
W 2024 roku całkowita wartość importu i eksportu wyniosła 23,47 mld juanów, co oznacza spadek o 7,3%. Eksport wyniósł 20,56 mld juanów, co oznacza spadek o 9,0%; import 2,91 mld juanów, co oznacza wzrost o 6,6%. Handel z krajami Inicjatywy Pasa i Szlaku wyniósł 12,89 mld juanów (54,9% całości). Rzeczywiste wykorzystanie inwestycji zagranicznych wyniosło 69,41 mln USD, co oznacza wzrost o 5,2%.
W 2024 roku całkowita sprzedaż detaliczna dóbr konsumpcyjnych wyniosła 115,49 mld juanów, co stanowi wzrost o 5,2%. Wolumen przesyłek ekspresowych wyniósł 1,205 mld juanów, co stanowi wzrost o 34,21%; przychody z dostaw ekspresowych wyniosły 5,392 mld juanów, co stanowi wzrost o 27,99%. Całkowity obrót z tytułu działalności telekomunikacyjnej wyniósł 5,80 mld juanów, co stanowi wzrost o 16,1%. Liczba abonentów telefonii komórkowej osiągnęła 7,8847 mln. Liczba abonentów stacjonarnego internetu szerokopasmowego osiągnęła 2,8543 mln, co stanowi wzrost o 168 500. Miasto odwiedziło 45,3994 mln turystów krajowych, co stanowi wzrost o 20,76%, a całkowite wydatki na turystykę wyniosły 54,915 mld juanów, co stanowi wzrost o 23,3%.
W 2024 r. dochód z tytułu składek ubezpieczeniowych wyniósł 14,186 mld juanów, co stanowi wzrost o 5,12%, a wypłacone odszkodowania wyniosły 6,923 mld juanów, co stanowi wzrost o 9,33%.
Transport
W 2024 roku wolumen przewozów towarowych na autostradach Xingtai wyniósł 224 miliony ton, co stanowi wzrost o 6,43%; wolumen pasażerów na autostradach wyniósł 178 000, co stanowi wzrost o 52,2%. Przepustowość lotniska wyniosła 30 900 pasażerów (dane z okresu od 18 lipca do 31 grudnia 2024 r.).
Autostrady
W Xingtai znajduje się 7 dróg ekspresowych tworzących sieć: autostrada Pekin-Hongkong-Makau, autostrada Daguang, autostrada Qingyin, autostrada Taihang Mountain, autostrada Xingheng, autostrada Xingfen i autostrada Xinglin, a także planowana autostrada Jingwu. Teren gęsto porastają drogi krajowe 106, 107 i 308, a także liczne autostrady wojewódzkie. Drogi ekspresowe Xingfen i Xinglin łączą prowincje Shanxi i Szantung, zapewniając najwygodniejszą trasę między prowincjami. Sieć autostradowa „Dwa Pierścienie, Sześć Połączeń, Osiem Poziomych i Dwanaście Pionowych” tworzy węzeł komunikacyjny Xingtai o nazwie „Wielki Krzyż”.
Koleje
Xingtai utworzyło potrójną sieć kolejową, z czterema krajowymi liniami głównymi biegnącymi z północy na południe: koleją Pekin-Kanton, koleją Pekin-Jiujiang, szybką koleją Pekin-Kanton oraz budowaną szybką koleją Pekin-Jiujiang. Stacje kolejowe obejmują stację Xingtai, stację Xingtai Wschodnią, stację Qinghecheng oraz planowaną stację Qinghe Wschodnią. Linie kolejowe Xinghuang i Xinghe biegną ze wschodu na zachód, z południową stacją Xingtai i stacją Julu. Połączenia kolejowe umożliwiają dotarcie do wszystkich stolic prowincji z wyjątkiem Xinjiangu, Tybetu, Qinghai, Hajnanu i Tajwanu.
Lotnictwo
Port lotniczy Xingtai Dalian (IATA: XNT, ICAO: ZBXT), położony przy Airport Road w Dalian Town, w dzielnicy Shahe City, 18 kilometrów na południe od centrum Xingtai, to wojskowy i cywilny port lotniczy klasy 4C o podwójnym przeznaczeniu. Operacje lotnictwa cywilnego rozpoczęły się 1 lipca 1993 roku, a zostały zawieszone we wrześniu 2002 roku. Projekt renowacji mający na celu wznowienie działalności cywilnej rozpoczął się 7 lipca 2020 roku. Terminal zajmuje powierzchnię 6100 metrów kwadratowych, posiada 6 stanowisk parkingowych oraz pas startowy o długości 2600 metrów i szerokości 60 metrów. Jest w stanie obsłużyć 450 000 pasażerów rocznie, 1300 ton ładunków i 6082 operacje lotnicze. Miasto posiada również pięć lotnisk lotnictwa ogólnego na poziomie powiatu: Weixian, Baixiang, Pingxiang, Lincheng i Ningjin.
Transport publiczny
Od 2022 roku Xingtai obsługuje 174 miejsko-wiejskie linie autobusowe, obsługiwane przez 1500 pojazdów, pokonując rocznie ponad 51 milionów kilometrów i obsługując 210 milionów pasażerów we wszystkich 170 gminach. Wskaźnik konwersji wiejskich linii tranzytowych osiągnął 85%. W 2017 roku Xingtai zostało wybrane jako jedno z pierwszych miast demonstracyjnych „Priorytetowych Publicznych Tranzytów Prowincji Hebei”. W sierpniu 2019 roku oficjalnie otwarto międzymiastowe linie autobusowe z obszaru miejskiego do wszystkich miast powiatowych, dzięki czemu Xingtai stało się pierwszym miastem w Hebei, w którym zintegrowano transport miejski i wiejski.
Przedsięwzięcia społeczne
Edukacja
Na koniec 2024 roku w Xingtai działało 6 ogólnokształcących uczelni wyższych, w których studiowało 27 600 studentów (wzrost o 11,29%), a całkowita liczba studentów wynosiła 80 900 (wzrost o 7,86%). W Xingtai uczyło się 74 900 uczniów szkół zawodowych, 193 700 uczniów liceów ogólnokształcących, 383 200 uczniów gimnazjów, 712 300 uczniów szkół podstawowych i 177 300 dzieci w wieku przedszkolnym.
Nauka i technologia
Na koniec 2024 roku w Xingtai działało 98 centrów innowacji technologicznych (centrów badań inżynieryjnych i technologicznych) oraz 10 kluczowych laboratoriów. Podpisano 1877 kontraktów technologicznych, a wartość transakcji wyniosła 6,3 mld juanów, co stanowi wzrost o 19,9%. Udzielono 7717 nowych zezwoleń patentowych, co stanowi wzrost o 1,46%. Liczba ważnych patentów na wynalazki wyniosła 3116, co stanowi wzrost o 19,94%. W mieście działa 195 instytucji inspekcyjnych i testowych, 2 centra kontroli jakości na szczeblu krajowym i 9 na szczeblu prowincjonalnym, 1179 przedsiębiorstw z obowiązkową certyfikacją produktów oraz 88 stacji wczesnego ostrzegania i raportowania o intensywności trzęsień ziemi.
Kultura i sport
W 2024 roku w Xingtai działały 23 zarejestrowane muzea, 19 bibliotek publicznych i 19 ośrodków kultury. Miasto gościło ponad 400 dużych imprez sportowych, w tym Maraton Xingtai w 2024 roku i Pierwsze Narodowe Młodzieżowe Wyścigi Smoczych Łodzi. Zawodnicy zdobyli 65 złotych, 40 srebrnych i 52 brązowe medale w zawodach prowincjonalnych. Zbudowano lub zmodernizowano 22 ujednolicone parki sportowe, odnowiono 43 wiejskie/społeczne zestawy sprzętu fitness oraz wybudowano 33 wielofunkcyjne boiska sportowe i siłownie publiczne.
Opieka zdrowotna
Na koniec 2024 roku w Xingtai działało 9874 placówek medycznych i zdrowotnych, w tym 191 szpitali, 173 gminne ośrodki zdrowia, 119 lokalnych ośrodków zdrowia (stacji), 19 ośrodków zdrowia matki i dziecka oraz 19 ośrodków profilaktyki i kontroli chorób. Personel techniczny w służbie zdrowia liczył 58 800 osób, w tym 27 900 praktykujących lekarzy i asystentów lekarzy oraz 24 300 dyplomowanych pielęgniarek. Placówki medyczne dysponują 46 900 łóżkami, w tym 36 200 w szpitalach i 8700 w gminnych ośrodkach zdrowia.
Ubezpieczenie społeczne
Na koniec 2024 roku 1,3832 mln osób korzystało z miejskiego podstawowego ubezpieczenia emerytalnego dla pracowników, co stanowi wzrost o 129 100. Z tej liczby 880 100 osób korzystało z zakładowego podstawowego ubezpieczenia emerytalnego dla pracowników (wliczając emerytów), co stanowi wzrost o 115 400. Liczba osób objętych ubezpieczeniem dla bezrobotnych wyniosła 605 600, co stanowi wzrost o 23 700. Liczba osób objętych ubezpieczeniem od wypadków przy pracy wyniosła 890 400, co stanowi wzrost o 36 900, w tym 494 200 pracowników migrujących. W mieście działa 301 placówek świadczących usługi pomocy społecznej z 29 353 łóżkami, 92 placówki świadczące usługi specjalistyczne oraz 4771 społecznych instytucji i placówek opieki nad osobami starszymi.
Kultura historyczna
Kultura idiomów
Język Xingtai zyskał głębokie znaczenie kulturowe na przestrzeni dziejów; wywodzi się z niego niemal sto idiomów i aluzji.
Miejsca historyczne
Starożytne miasto Xingtai, znane również jako miasto prefektury Shunde, historycznie znajdowało się na terenie obecnego obszaru miejskiego Xingtai. To właśnie tutaj miasto, znane jako „Pierwsze Miasto na Południe Stolicy”, jest punktem wyjścia dla jego geografii.
Niematerialne dziedzictwo kulturowe
W 2022 r. w Xingtai znajdowało się 14 obiektów niematerialnego dziedzictwa kulturowego o randze krajowej, 41 obiektów o randze prowincjonalnej i 53 obiekty o randze gminnej.
Zwyczaje ludowe
Do lokalnych zwyczajów ludowych należą: brak konieczności składania córkom wizyt w Nowym Roku; pierożki z prosa jako danie weselne; „jieshou” oznaczające chodzenie do latryny; zwyczaje narodzin Huanghe i Shunde; kopanie studni przez każdą rodzinę w celu zapobieżenia katastrofom; wieszanie papierowych kartek na belkach dachowych dla upamiętnienia Jiang Taigong; udanie się na południowe obrzeża w celu zapewnienia sobie dobrobytu; ofiarowywanie papierowych pieniędzy; nazywanie ogórków „hugua”; oraz fakt, że „drugie dziecko” jest kochane bardziej niż „pierworodne”.
Pochodzenie nazwy
„Xing” odnotowano w inskrypcjach na kościach wróżebnych jako „Jing” (Studnia). W starożytnym Xingtai płynęły setki źródeł, a lud Xing kopał studnie i budował osady, łącząc później znaki „studnia” i „osada” w „Xing”. „Słownik Kangxi” podaje: „Studnią nazywa się dziurę w ziemi, z której wypływa woda”. W starożytnym Xingtai setki źródeł rywalizowały o nurt, stąd nazwa Jingfang (Region Studni). „Księga Przemian” głosi: „Studnia to miejsce cnoty”. W starożytności Żółty Cesarz uprawiał ziemię na grzbiecie Gan'yan w Xingtai. „Księga Pieśni, Piosenki Stanów” odnotowuje: „Wyruszał na nocleg do Gan, żegnał się z Yan”. Żółty Cesarz nauczył ludzi, jak rozwijać i wykorzystywać wodę ze studni, budując osady, znane historycznie jako „Żółty Cesarz kopał studnie i gromadził ludzi, aby utworzyć osadę”. Późniejsze pokolenia połączyły „studnię” i „osadę”, tworząc nazwę „Xing”. Jako nazwa miejsca, „Xing” po raz pierwszy pojawiło się w „Kronikach Bambusowych”: „W dziewiątym roku Zu Yi z Shang stolica została zniszczona w Geng i przeniesiona do Xing”.
„Tai” oznacza platformę zbudowaną z ziemi z czterech stron, wznoszącą się na określoną wysokość. Najwcześniejsza platforma w Xingtai została zbudowana przez markiza Xing. W dwudziestym roku panowania markiza Chenga z Zhao (355 p.n.e.), Zhao zbudował Platformę z Drewna Sandałowego (Tantai) i Pałac Xin w Xingtai, ustanawiając je Stolicą Wiary (Xindu). „Zapiski Wielkiego Historyka Domu Zhao” odnotowują: „W dwudziestym roku Wei podarował piękne krokwie, które posłużyły do budowy Platformy z Drewna Sandałowego”. „Taiping Huanyu Ji” odnotowuje: „Markiz Cheng z Zhao zbudował Platformę z Drewna Sandałowego wraz z Pałacem Xin jako alternatywną stolicę Zhao, aby utrzymywać dwór z feudalnymi panami, stąd nazywaną Xindu”. W pierwszym miesiącu dziewiętnastego roku panowania króla Wulinga z Zhao, państwo Zhao zorganizowało pięciodniową wielką sesję sądową w Pałacu Xin w Xingtai, ogłaszając narodową politykę przyjęcia koczowniczego stroju i taktyki kawaleryjskiej. „Shunde Prefecture Gazetteer” odnotowuje: „Ziemny taras z platformą, ozdobiony kwiatami i drzewami, był historycznie miejscem wystawnych wycieczek!”. Mgła deszczowa na Platformie Sandałowej jest jednym z dwunastu malowniczych widoków prefektury Shunde od czasów starożytnych.
Jako nazwa miejsca, „Xing” po raz pierwszy pojawiło się w „Kronikach Bambusa”: „W dziewiątym roku Zu Yi z Shang stolica została zniszczona w Geng i przeniesiona do Xing”. „Zapiski Wielkiego Historyka” również odnotowują, że „Zu Yi z Shang przeniósł się do Xing”. Zu Yi ustanowił stolicę w Xing i zbudował tam miasto, co czyni je pierwszym miastem w regionie Xingtai odnotowanym w dokumentach historycznych. Na przestrzeni dziejów Xingtai było znane pod różnymi nazwami, takimi jak Xindu, Xiangguo, Xingzhou i Long'gang.
W czasach Zachodniej Dynastii Zhou, król Cheng z Zhou nadał czwartemu synowi księcia Zhou tytuł „markiza Xing”, ustanawiając państwo Xing, które miało zarządzać terytorium Xing. Markiz Xing zbudował platformę administracyjną (xingtai) we wsi Jiangshui, w dzisiejszym dystrykcie Xindu, od którego pochodzi „Tai” w nazwie „Xingtai”. W drugim roku panowania Xuanhe z dynastii Północnej Song (1120), cesarz Huizong przejął po jednym znaku z „Xingzhou” i „Xingtai”, zmieniając nazwę powiatu Long'gang na powiat Xingtai, podległy prefekturze Xinde, od której pochodzi nazwa Xingtai.
W czasach dynastii Yuan (1271–1368) Kubilaj-chan eksperymentował z rządami w Xing, stosując politykę wybierania godnych, promowania tego, co korzystne, eliminowania tego, co szkodliwe, i wspierania rolnictwa. Dzięki temu Xing stało się „radosną i zadowoloną prefekturą”, historycznie znaną jako „Wielki Zakon Xingzhou”. Kubilaj podniósł Xing do rangi prefektury Shunde, bezpośrednio podległej prowincji Zhongshu.
Malownicze miejsca
W marcu 2025 r. w Xingtai znajdowało się 16 atrakcji turystycznych o randze krajowej AAAA, 54 atrakcje turystyczne o randze krajowej AAA, 1 atrakcja turystyczna o randze krajowej AA, 2 obszary krajobrazowe o randze krajowej, 2 geoparki narodowe, 2 parki leśne o randze krajowej, 4 obszary krajobrazowe o randze krajowej ochrony zasobów wodnych oraz 9 chińskich wiosek historycznych i kulturowych, tworzących cztery charakterystyczne trasy: wycieczki po górskich i wodnych krajobrazach, wycieczki rolnicze o charakterze rekreacyjnym, wycieczki historyczno-kulturowe oraz wycieczki po starożytnych wioskach.
Lokalne specjały
„Biała porcelana z Xingzhou jest najwspanialsza pod słońcem”. Piec Xing zajmuje pierwsze miejsce wśród czterech wielkich pieców w Hebei i jest miejscem narodzin chińskiej białej porcelany. Wynalezienie i produkcja białej porcelany z Xingzhou przełamały monopol celadonu panujący od czasów dynastii Shang, tworząc wzór „południowy celadon, północna biel”. Lu Yu, mistrz herbaty z dynastii Tang, zapisał, że „porcelana Xing przypomina srebro i śnieg”. Li Zhao z dynastii Tang powiedział: „Wszyscy pod słońcem, niezależnie od tego, czy są szlachetni, czy skromni, używają jej powszechnie”. Poeta z dynastii Tang, Pi Rixiu, opisał ją jako „okrągłą jak dusza upadłego księżyca, lekką jak duch wznoszącej się chmury”. Piec Xing rozpoczął wypalanie pod koniec dynastii północnych i osiągnął szczyt swojej świetności za panowania dynastii Tang, stając się najwcześniejszym ośrodkiem produkcji białej porcelany w Chinach. Piec Xing zajmuje niezwykle ważne miejsce w historii starożytnej chińskiej ceramiki, a stanowisko pieca do wypalania białej porcelany w Xingzhou zostało wpisane na listę krajowych obiektów dziedzictwa kulturowego o kluczowym znaczeniu, krajowego planu ochrony ważnych obiektów i zostało uznane za jedno z dziesięciu najważniejszych odkryć archeologicznych.
Chiny są jednym z pierwszych krajów na świecie, w których używano żelaza, a przemysł hutniczy Xingtai również należy do najwcześniejszych w tym kraju. Dwa tysiące lat temu mieszkańcy Xingtai wiedzieli już, że „gdzie szczyt góry ma czerwonawą glebę, tam pod spodem jest żelazo”. Xiangguo było jedną z trzech głównych baz hutniczych za panowania cesarza Wu z dynastii Han (141–87 p.n.e.). „Księga Sui, traktat geograficzny” i „Roczniki mapy powiatu Yuanhe” odnotowują: „Shahe ma górę Qingcheng, gdzie znajdował się stary zakład hutniczy dynastii Han i Wei”. W okresie dynastii północnych, ekspert metalurgii z Xingzhou, Qiwu Huaiwen, wynalazł technikę produkcji stali metodą współfuzji, najnowocześniejszą metodę produkcji stali na świecie przed XVII wiekiem. Noże z kutego żelaza z Xingzhou z czasów dynastii Tang były wysokiej jakości przedmiotami hołdowniczymi. W czasach Północnej dynastii Song, Xingzhou było największym ośrodkiem hutnictwa w kraju, a za panowania Yuanfenga produkcja żelaza zajmowała pierwsze miejsce w kraju. Hutnictwo żelaza w Xingzhou odegrało niezastąpioną rolę w rozwoju i postępie chińskiej historii.
Znane postacie
Wymiana zewnętrzna
Tytuły honorowe
Informacje dotyczące podróży mogą ulec zmianie. Przed podróżą sprawdź aktualne godziny otwarcia, rezerwacje i wymagania wjazdowe.




Rozmowy podróżników
Rozpocznij rozmowę od przydatnej wskazówki lub pytania.