China reizen, op jouw manier
Ontdek de kaart
Reisgids

Chinese Kung Fu

HomeChinese Cultuur Chinese Kung Fu Kung Fu (een verengelste versie van gongfu, wat "zwaarbevochten prestatie" betekent) is een oude Chinese vechtkunst voor gevechten van man tot man. Het werd ontwikkeld om primair te dienen als verdediging tegen een één-op-één gevecht van man tot man.

Chinese Kung Fu
Startpagina Chinese cultuur

Chinese Kung Fu

Kung Fu (een verengelste versie van gongfu(Jacht), wat "zwaarbevochten prestatie" betekent, is een oude Chinese vechtkunst voor gevechten van man tot man. Het werd ontwikkeld om primair te dienen als verdediging tegen een één-op-één aanval van een tegenstander, oorspronkelijk in de context van militaire gevechten, waar de tegenstander al dan niet bewapend kon zijn.

Kung Fu kan ook in de aanval worden gebruikt, wat betekent dat de verdediger, na de aanval van zijn tegenstander te hebben afgeslagen, in de aanval kan gaan en zelf stoten, slagen, trappen en grepen kan uitdelen – indien nodig – om zijn aanvaller te overmeesteren.

De ontwikkeling van kungfu

Hoewel Kung Fu zijn oorsprong vindt in een militaire context, werd het uiteindelijk door het grote publiek omarmd, waar het diende als zowel een middel tot zelfverdediging als een systeem van gezondheidsbevorderende oefeningen dat het mentale/spirituele met het fysieke combineerde.

Deze laatste ontwikkeling verklaart wellicht waarom Kung Fu al in de Tang-dynastie (618-907 n.Chr.) werd omarmd door boeddhistische monniken, waar de discipline zelfs tijdens de meest turbulente perioden van China bewaard bleef. Sinds de oprichting van de Volksrepubliek China in 1949 heeft Kung Fu zich eerst opnieuw verbonden met zijn oude wortels. Nadat de ware essentie van Kung Fu was herontdekt, ontwikkelde de discipline zich tot een sport die zich ver buiten de grenzen van China heeft verspreid en zelfs een Olympische discipline is geworden.

Tussen de acceptatie door boeddhistische monniken tijdens de Tang-dynastie en de moderne evolutie tot een wereldwijde sport, ontwikkelde Kung Fu zich, in een enigszins meer gestileerde dansvorm, ook tot een kunstvorm van straattheater en werd vervolgens, in een nog meer gestileerde dansvorm, opgenomen in de Chinese opera.

Kung Fu leende zich voor deze uiteenlopende toepassingen vanwege de dubbele aspecten, zowel het fysieke als het mentale. Door het ene aspect meer te benadrukken dan het andere, kan Kung Fu in extreme gevallen een dramatische, zelfs gewelddadige fysieke vorm aannemen, of juist een sublieme, bijna yoga-achtige, meditatieve vorm die niet ongelijk is aan de discipline. QigongMeditatie, ofwel contact maken met je innerlijke zelf, is in feite een effectieve manier om je innerlijke zelf te versterken. qi, ofwel "levenskracht", is een essentieel onderdeel van Kung Fu Wushu.

De expliciete onderverdeling van Kung Fu Wushu in twee aspecten stamt uit de 5e net als het Shaolin-klooster (gesticht in 497 na Christus), dat indirect verband houdt met Kung Fu. Het fysieke aspect van Kung Fu Wushu wordt aangeduid als "extern" (Shaolin) wushu, terwijl het mentale aspect van Kung Fu Wushu wordt aangeduid als "intern" (wudang) wushu.

Shaolin Kungfu

De monniken van het Shaolin-klooster gebruikten bijvoorbeeld Shaolin Kung Fu om het klooster te verdedigen tegen rondtrekkende bandieten en de soldaten van rivaliserende krijgsheren wanneer dat nodig was, maar ze gebruikten Wudang Kung Fu ook dagelijks als een meer vredige vorm van fysieke en mentale oefening om zowel lichaam als geest gezond te houden.

Let op de Chinese naam voor "externe" wushu, namelijk: ShaolinDit is geen toeval, volgens sommige kungfu-geleerden, want het Shaolin-klooster is vernoemd naar de nabijgelegen berg Shaoshi (merk op dat lin Het klooster, waarvan de naam "bos" betekent, wordt beschouwd als de eerste instelling (of persoon) die het onderscheid tussen de twee aspecten van Kung Fu Wushu benadrukte, wellicht met een voorkeur voor "externe" wushu, gezien de vermeende noodzaak voor het klooster om zich te verdedigen tegen bandieten en anderen die misbruik zouden maken van vreedzame monniken. Het gevolg hiervan is dat "externe" wushu geassocieerd is geraakt met het gelijknamige klooster, en niet andersom, hoewel er geen sluitend bewijs voor deze bewering is.

De mentale dimensie van Kung Fu omvat uiteraard zelfbeheersing, zowel op het niveau van de fysieke bewegingen van de beoefenaar als op het niveau van diens gevoelens, temperament, houding of psyche. Wanneer dit door een meester wordt beoefend, leidt het tot het toppunt van nederigheid, gecombineerd met absolute zelfbeheersing en zelfvertrouwen. Net als de karatebeoefenaar met een zwarte band, hoeft de Kung Fu-meester die zijn kracht en vaardigheid kent zich niet agressief te gedragen om zijn zelfvertrouwen te versterken. Zijn zelfvertrouwen is stevig verankerd in zijn nederige besef dat, wanneer hij zich moet verdedigen, zijn training ervoor zorgt dat hij zich uitstekend zal gedragen, ongeacht of hij wint of verliest.

Als discipline voor gevechten van man tot man werd Kung Fu beoefend met blote handen of met wapens, dat wil zeggen alles van een zwaard tot een dolk tot een knuppel – en erger nog, zoals hierna zal blijken – (de Kung Fu-krijgersmonniken van het Shaolin-klooster in de stad Dengfeng, provincie Henan, stonden erom bekend dat ze behoorlijk bedreven waren in het gebruik van knuppels – maar als boeddhistische monniken hadden ze natuurlijk geen zwaarden of dolken nodig!).

Veel van wat we weten over de praktische werking van Kung Fu stamt uit de 20e eeuw.e De periode van de 19e eeuw, dat wil zeggen vanaf het tijdperk van de Republiek China (1912-1949) tot het daaropvolgende tijdperk van de Volksrepubliek China, wat natuurlijk het huidige tijdperk is. Tijdens het tijdperk van de Republiek China werd Wushu, ofwel "vechtkunst", een deel van de titel van de discipline (Kung Fu Wushu) veranderd in Guoshu, ofwel "nationale kunsten", omdat het doel in dit post-feodale tijdperk was om een ​​gevoel van nationalisme bij de bevolking te kweken; het beheersen van Kung Fu betekende dat men zich voorbereidde om niet alleen zichzelf of zelfs het klooster te verdedigen, maar ook het vaderland.

Nadat de Volksrepubliek China aan de macht kwam, werd "Guoshu" vervangen door de oude naam "Wushu". De regering richtte in 1979 een commissie, of speciale taskforce, op (de Staatscommissie voor Lichamelijke Cultuur en Sport, die in 1986 het Chinese Nationale Onderzoeksinstituut voor Wushu oprichtte) om de oude wortels van Kung Fu te onderzoeken. Het doel was om vast te stellen welke elementen authentiek waren en welke niet, om te voorkomen dat er in de loop der tijd kunstmatige toevoegingen in de Kung Fu-praktijk waren geslopen.

De periode van de Republiek China (de poging van de Volksrepubliek China om de authenticiteit van de verschillende elementen van Kung Fu vast te stellen) kan bijvoorbeeld – mits de vergelijking niet te godslasterlijk of pretentieus is! – vergeleken worden met de Eerste Concilie van Nicea (325 n.Chr.), bijeengeroepen door keizer Constantijn (de stad Nicea ligt in de buurt van de huidige stad Iznik in Turkije), met als taak te bepalen welke elementen van de verzamelde Bijbelse geschriften authentieke Schrift waren en welke niet, met het oog op het vaststellen welke van de Bijbelse geschriften in het Nieuwe Testament moesten worden opgenomen.

Toch moest de Chinese overheid, geheel in lijn met de geest van de Olympische Spelen – een geest die in feite alle sporten wereldwijd leidt – in 1998 haar onderzoeks- en uitvoeringsstructuur voor Kung Fu – de Staatscommissie voor Lichamelijke Opvoeding en Sport – ontmantelen. Op de lange termijn zou de commissie immers een ongeoorloofde inmenging van de staat in de sport betekenen, wat vanzelfsprekend indruist tegen de geest van de Olympische Spelen.

Wudang Kungfu

De mechanica van de fysieke kant van kungfu

Scholen/Stijlen

Kung Fu kent vele "scholen" (Heren), "gezinnen" (jia), of "sekten" (paiSommige stijlen zijn verder onderverdeeld in subcategorieën die bijvoorbeeld de bewegingen van bepaalde dieren nabootsen, een bepaalde filosofische traditie volgen of een mythe of legende volgen. Sommige stijlen neigen meer naar Shaolin Kung Fu, terwijl andere meer naar Wudang Kung Fu neigen. De stijlen die meer naar het laatstgenoemde aspect van Kung Fu neigen, maken gebruik van dezelfde meditatieve principes als die welke de basis vormen voor... QigongDit betekent dat de beoefenaar van Wudang Kung Fu zich zeer bewust is van het contact met zijn qi.

Naast de twee overkoepelende functionele verschillen binnen Kung Fu, bestaat er ook een geografisch onderscheid tussen een noordelijke en een zuidelijke stijl. Deze verdeelt de discipline in een noordelijke school, of stijl, die de nadruk legt op bliksemsnelle, krachtige trappen en hoge sprongen die snel en naadloos aan elkaar worden gekoppeld; en een zuidelijke stijl die de nadruk legt op krachtige arm- en handtechnieken, momentane maar bevroren houdingen en zeer snel en sierlijk voetenwerk dat zeer indrukwekkend is om te zien.

Zowel de noordelijke als de zuidelijke stijl kunnen verder worden onderverdeeld in een "externe" en een "interne" variant. Daarbij moet echter worden opgemerkt dat zelfs de "externe" variant van Shaolin Kung Fu elementen van Wudang Kung Fu bevat, anders zou het simpelweg geen Kung Fu zijn!

Dat wil zeggen, Kung Fu is gebaseerd op de onderlinge afhankelijkheid van deze twee overkoepelende functionele aspecten, op vrijwel dezelfde manier als de yin en de yang worden gezien als twee kanten van hetzelfde fenomeen, of het nu gaat om goed versus kwaad, man versus vrouw, of zelfs een banale tegenstelling als warm versus koud.

Enkele bekende Kung Fu-stijlen zijn Black Tiger Kung Fu, Kragon Kung Fu, Leopard Kung Fu, Shaolin Kung Fu en Snake Kung Fu.

Tai Chi

Praktische training

De praktische training van Kung Fu is een zeer breed onderwerp dat te uitgebreid en gedetailleerd is om hier volledig te behandelen. Houd er echter rekening mee dat de volgende hoofdelementen deel uitmaken van een correct Kung Fu-trainingsprogramma:

Basisprincipes van Kung Fu

De basisprincipes omvatten houdingen en conditieoefeningen zoals ademhaling, rekken, slaan, springen en werpen. Ademhalingsoefeningen roepen principes van qigong op, waarbij de leerling zijn of haar energie aanboort. qiMaar alle beweging is in feite nauw verbonden met iemands qiDit betekent dat qigong of een qigong-achtige meditatievorm is opgenomen in de basisoefeningen, anders is het voor de leerling onmogelijk om zich gracieus en vloeiend te bewegen.

Formulieren

Formulieren, of TaoluHet betreft verschillende sets bewegingen, waarbij elke set bestaat uit een reeks vooraf bepaalde, gecoördineerde bewegingen die geoefend moeten worden totdat ze in één vloeiende, meerstapssequentie van ononderbroken segmenten kunnen worden uitgevoerd.

Je kunt taolu wellicht het beste beschouwen als subroutines die worden uitgevoerd als reactie op de taolu van de tegenstander, net zoals een bepaalde opening in het schaakspel over het algemeen een eindig aantal corresponderende tegenzetten heeft.

De leerling begint met het leren van de taolu-subroutines totdat hij ze naar behoren kan uitvoeren. Vervolgens houdt hij samen met zijn leraar (of een meer gevorderde leerling) een sparringsessie waarin de uitvoering van de subroutines wordt geperfectioneerd. De norm waarnaar een leerling moet streven is: "Train je vorm alsof je aan het sparren bent, en spar alsof het een vorm is." Dit betekent dat de leerling de taolu van de tegenstander direct moet leren herkennen en onmiddellijk een passende tegen-taolu moet uitvoeren, alsof het een automatisme is. Pas dan beheerst men de taolu.

Enkele veelvoorkomende taolu-sets zijn de volgende:

Lian quan tao (练拳套) – Vuistoefenreeks,

Lian quan jiao (练拳脚) - Vuisten en voeten oefenen reeks,

Lian bing qi (练兵器) - Wapens oefenen reeks,

Dui lian (对练) – Sparring sets,

Dui da (对打) – Vechtsets.

Merk op dat het karakter 'set' 'oefenen' (练) betekent. Het is aanwezig in alle bovenstaande taolu-sets, behalve in de gevechtssets (dui da), wat suggereert dat de gevechtssets meer voor de praktijk dan voor oefening bedoeld zijn. Merk ook op dat sommige taolu-gevechtsvormen die men ziet bij speciale toernooien en andere openbare demonstraties meer ontworpen zijn voor hun esthetiek dan voor hun praktische bruikbaarheid in een echte gevechtssituatie. Bovendien zullen ervaren meesters zeggen dat de beste vormen de vormen zijn die de leerling zelf creëert, nadat hij de traditionele vormen uit het 'reglement' heeft beheerst.

Tai Chi leren

Toepassingen/praktische gebruiksmogelijkheden van Kung Fu

Toepassingen, ofwel de praktische toepassingen van Kung Fu, omvatten voor de leerling, ofwel de leerling, simulaties van echte gevechtssituaties, ofwel sparringsessies. De leerling begint met sparren met een partner die meewerkendDat wil zeggen, de sparringpartner laat de leerling de vaste routine uitvoeren en reageert met overeenkomstige, verwachte (standaard "leerboek") routines.

Dit stelt de leerling in staat om vaardigheid te ontwikkelen in het uitvoeren van de gegeven routine, zonder voorbereid te hoeven zijn op elke denkbare onvoorziene omstandigheid die de routine zou kunnen veranderen. Na verloop van tijd wordt de leerling geconfronteerd met een semi-conform tegenstander (er doen zich enkele verrassingen voor, waardoor de leerling zijn reactie hierop moet aanpassen) en tenslotte, met een niet-conform tegenstander, waarbij de leerling moet reageren op alles wat de tegenstander "naar hem gooit".

Het overkoepelende principe bij het simuleren van realistische gevechtssituaties via een geleidelijk proces, waarbij de leerling wordt geconfronteerd met een steeds realistischer tegenstander, is uiteraard om te voorkomen dat de leerling letsel oploopt.

Enkele bekende sparringsdisciplines zijn de volgende:

Sanshou, wat een vrije stijl van Kung Fu is die kickboksen omvat, oftewel Sanshou omvat ti (trappen), da (stoten, slagen), shuai (zien Shuai Jiao hieronder) en na/ Chin Na (vastzetten of vangen).

Merk op dat na is een worsteltechniek waarbij men de tegenstander op de grond gooit en vervolgens zijn gewrichten vastklemt, terwijl Chin Na Een van de populairste elementen van Sanshou bij de toeschouwers (ze juichen als het lukt!) is een speciale struikeltechniek, genaamd "kick catch", waarbij het doel is om de voet van de tegenstander te vangen tijdens een trap en hem vervolgens letterlijk te laten struikelen, waardoor de tegenstander zijn evenwicht verliest en op de grond valt.

Shuai Jiao, wat een vorm van worstelen is die is voortgekomen uit Jiao DiOfwel de oude vorm van worstelen met hoorns, waarbij tegenstanders botsen en proberen elkaar op de grond te gooien zoals bij sumo, met dit verschil dat er bij Shuai Jiao geen stoten aan te pas komen en er dus geen hoofdbescherming is. Shuai Jiao lijkt sterk op het traditionele Olympische worstelen zoals dat in het Westen wordt beoefend.

Wushu, ofwel standaard Kung Fu, en Chinees kickboksen (geen Chinese vertaling – ze gebruiken in plaats daarvan de Engelse term), wat een speciale variant van Sanshou is waarbij Japanse regels gelden. Kickboksen is een Japanse uitvinding waarvan de Engelse vertaling is zoals gegeven.

Kickboksen is in feite heel anders dan Sanshou. Het combineert Westers boksen en Thais boksen (Muay Thai(waaronder ellebogen en knieën!) en karate, samen met trappen en stoten, of Sanshou, ruwweg. "Alles mag!" zou een meer omvattende omschrijving van kickboksen kunnen zijn!

Een oudere vorm van Chinees boksen waarbij alles is toegestaan, genaamd Lei Tai ("Slagplatform", een verwijzing naar het licht verhoogde platform, maar zonder touwen, waarop het gevecht plaatsvond) bestond uit gevechten met blote vuisten, zonder enige regels, of gevechten waarbij wapens werden gebruikt volgens afspraken – in China, tot aan de Song-dynastie (960-1279 n.Chr.). Het werd soms tot de dood uitgevochten, waardoor de Lei Tai Verhoogd platform: het Chinese antwoord op de Romeinse gladiatorenarena!

Daarnaast bestaan ​​er in China talloze andere worsteldisciplines – waarbij de deelnemers vaak vanaf de taille omhoog naakt zijn (zodat kleding geen hefboomwerking biedt) of juist een leren jas dragen (om de gevoelige huid te beschermen?) – die hun oorsprong vinden in de verschillende "buitenregio's" van China, zoals Binnen-Mongolië, Xinjiang en de provincies Shanxi, Sichuan en Yunnan.

Wapentraining

Wapentraining (qixieWapentraining is de laatste van de praktische trainingsprocedures, en dat is niet zonder reden: de leerling – of laten we zeggen de adept – moet alle andere aspecten van Kung Fu beheersen voordat hij wapens oppakt, zowel voor zijn eigen bestwil als voor die van zijn tegenstander. In de handen van een adept is het wapen simpelweg een verlengstuk van het lichaam. Wapentraining verloopt een beetje zoals de training in vormen, waarbij de eerste tegenstander – meestal een leraar – meegaand is, waarna men overgaat naar tegenstanders die minder meegaand zijn.

Er zijn achttien van zulke wapens, variërend van een simpele houten knuppel tot een strijdhamer, en via diverse zwaarden en dolken, bijlen, hamers en lansen. (Het verhaal vertelt niet hoeveel leerlingen er omkomen tijdens de opleiding tot meester, of dat de deelnemers speciale beschermende kleding dragen die ernstig lichamelijk letsel voorkomt, maar als ik de ring in zou stappen tegenover een van deze achttien wapens van Wushu, zou ik dat alleen doen gekleed in een stalen versie van een astronautenpak!)

Ethische aspecten

Ten slotte is Kung Fu Wushu nauw verbonden met een aantal ethische aspecten, of deugden, die, net als in de oude Japanse samoerai-traditie, voorkomen dat de discipline afglijdt naar een niveau dat 'niet past bij een officier en een heer', zou je kunnen zeggen. In elk geval waren de oude meesters van Kung Fu Wushu zich zeer bewust van de noodzaak om een ​​erecode te volgen die hun leven beheerste, zowel tijdens "gevechten" als daarbuiten, met name in die laatste situatie.

Net als de samoerai liep de kungfu-meester niet rond vol bravoure op zoek naar een gevecht; integendeel, de kungfu-meester was in de eerste plaats een eerbaar, deugdzaam burger en pas in de tweede plaats een kungfu-vechter! Denk bijvoorbeeld aan de nederige, lijdende Kwai Chang Caine in de Amerikaanse tv-serie. Kung FuKwai Chang Caine, gespeeld door Hollywood-acteur David Carradine, was erg moeilijk uit te dagen, zelfs al kon hij, eenmaal uitgedaagd, zijn tegenstander meestal uitschakelen voordat die wist wat hem overkwam.

De Kung Fu-traditie is gebaseerd op de volgende tien deugden (ongeveer in de volgorde van belangrijkheid zoals hierboven vermeld, waarbij de eerste deugd de belangrijkste is): nederigheid, oprechtheid, beleefdheid, loyaliteit, vertrouwen, moed, geduld, uithoudingsvermogen, doorzettingsvermogen en wilskracht.

Kung Fu is de laatste jaren enorm populair geworden in de filmwereld, niet in de laatste plaats dankzij de zogenaamde wuxia ("vechtsport") film, Crouching Tiger, Hidden Dragon uit 2000, een Chinees-Amerikaanse coproductie (Taiwan, Hongkong en het vasteland van China). Andere bekende wuxiafilms zijn onder andere: Held (2002) en Huis van Vliegende Dolken (2004) – beide van de gerenommeerde Chinese filmmaker Zhang Yimou – en Heerschappij van Assassijnen (2010), met Michelle Yeoh in de hoofdrol.

Andere internationaal bekende films die op zijn minst een knipoog geven naar het wuxia-genre zijn onder meer vier Hollywoodfilms: De Matrix (een trilogie, 1999, 2003 & 2003), Kill Bill (2003); en drie Franse films: Le Transporteur (een trilogie, 2002, 2005, 2008) alle geschreven door de gerenommeerde schrijver, regisseur en producent Luc Besson.

Daarnaast zijn er wereldwijd talloze tv-series geweest met kungfu-thema's, waaronder de eerder genoemde Amerikaanse tv-serie. Kung FuEn natuurlijk heeft Kung Fu de wereld – of zullen we zeggen, "het universum"? – van videogames stormenderhand veroverd.

Heeft de Chinese kungfu zijn functie in de strijd verloren?

Met de snelle ontwikkeling van moderne wapens is de rol van ongewapende strijders en "koude wapens" in gevechten tegenwoordig drastisch afgenomen, terwijl de markt voor acrobatische en showgerichte vechtsporten steeds groter wordt.

Dit heeft geleid tot kritiek op het begrip dat buitenstaanders hebben van de authentieke Chinese kungfu. Heeft de Chinese kungfu werkelijk zijn functie in de strijd verloren?

Het antwoord is nee.

Hoewel het zijn oorsprong vond in een militaire context, werd Chinees kungfu uiteindelijk door de massa omarmd, die het gebruikte als zowel een middel tot zelfverdediging als een systeem van gezondheidsbevorderende oefeningen dat het mentale en spirituele met het fysieke verbond.

Deze laatste ontwikkeling verklaart wellicht waarom Kung Fu al in de Tang-dynastie (618-907 n.Chr.) werd omarmd door boeddhistische monniken, onder wie de discipline bewaard bleef, zelfs tijdens de meest turbulente perioden in China.

Sinds de oprichting van de Volksrepubliek China in 1949 heeft Kung Fu zich eerst opnieuw verbonden met zijn oude wortels. Nadat de ware essentie van Kung Fu was herontdekt, ontwikkelde de discipline zich tot een sport die zich ver buiten de grenzen van China verspreidde.

Doordat kungfu een Olympische discipline is geworden, zijn de authentieke en aanpasbare vechtfuncties ervan geleidelijk aan verworden tot competitieve, gestileerde dansbewegingen.

Er zijn echter nog steeds groepen die traditionele Chinese krijgskunsten beoefenen en de authentieke Kung Fu-ethos in de strijd hooghouden, in plaats van voor show of vermaak. Dit blijkt uit het voortbestaan ​​van allerlei soorten Kung Fu-clubs.

Dit wil niet zeggen dat de moderne ontwikkeling van Kung Fu niet goed is. Elke vorm van krijgskunst, of het nu gaat om competitie, show of traditie, zal altijd een belangrijk onderdeel blijven van de Chinese kung fu en de Chinese cultuur.

Ervaar de authentieke kungfu in China.

Chinese kungfu is vaak een trekpleister voor mensen die nog nooit in China zijn geweest. De bekendste stijl is Shaolin kungfu, waarbij men leert een onbreekbaar lichaam, sterke vuisten en een harde geest te ontwikkelen. Dit levert bezoekers onvergetelijke herinneringen op.

Met de Top 10 China Tours krijg je de kans om de Chinese cultuur te ervaren en authentieke Kung Fu te zien. Misschien vind je wel een meester die bereid is om eeuwenoude Kung Fu-geheimen met je te delen.

Reisinformatie kan wijzigen. Controleer de actuele openingstijden, reserveringsmogelijkheden en inreisvereisten voordat u op reis gaat.

Reizigersgesprek

Begin het gesprek met een handige tip of een vraag.

Deel een handige tip

Deel persoonlijke ervaringen of stel een vraag. Reacties worden vóór publicatie beoordeeld.

Verder ontdekken

Ontdek alles
Gratis reisadvies

Je Chinareis wordt duidelijker.

Vertel over je interesses, bestemmingen en beschikbare tijd. We geven je gratis reisadvies.

Taal

Lees in uw eigen taal

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
Gratis reisadvies

Je Chinareis wordt duidelijker.

Reisdata, interesses, bestemmingen, groepsgrootte of vragen — deel deze informatie met ons, zodat we uw reis beter kunnen begrijpen.

Wij gebruiken uw gegevens uitsluitend om op dit verzoek te reageren. Privacy