เมืองหลินจือ
林芝市
ที่มาของชื่อ: หลินจือเป็นการถอดเสียงจากคำภาษาทิเบตว่า 'nyingkhri' หรือ 'nyangkhri' ซึ่งหมายถึง "บัลลังก์ของตระกูล Nyang" หรือ "บัลลังก์แห่งดวงอาทิตย์" จึงเป็นที่มาของชื่อนี้ ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับสะพาน Polonggou Grand Bridge และสะพาน Tongmai: เทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขา Nyainqêntanglha เปรียบเสมือนมังกรยักษ์สองตัวที่ทอดยาวขนานกันจากตะวันตกไปตะวัน…
ที่มาของชื่อสถานที่:
หลินจือ (Linzhi) เป็นการถอดเสียงจากคำภาษาทิเบตว่า นิงครี (Nyingkhri) ซึ่งหมายถึง "บัลลังก์ของตระกูลนยาง หรือ บัลลังก์แห่งดวงอาทิตย์" ในภาษาทิเบต
ข้อมูลเบื้องต้น:
เทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาเนียงเชินตังลา เปรียบเสมือนมังกรยักษ์สองตัวที่ทอดยาวขนานกันจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก เชื่อมต่อกับเทือกเขาเหิงต้วนทางทิศตะวันออก ก่อให้เกิดเทือกเขาล้อมรอบภูมิภาค พื้นที่หนิงฉี ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน ตั้งอยู่ท่ามกลางอ้อมกอดของเทือกเขาทั้งสามนี้ บางคนเรียกที่นี่ว่าสวิตเซอร์แลนด์แห่งทิเบต ในขณะที่บางคนเรียกมันว่าภูมิภาคเจียงหนานของทิเบต
หลินจือ เมืองที่มีทัศนียภาพงดงาม มีความหมายว่า "บัลลังก์แห่งดวงอาทิตย์" ในภาษาทิเบต ตั้งอยู่ติดกับมณฑลยูนนานและเขตปกครองชัมโดทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือ เขตปกครองนาคูทางทิศเหนือ เมืองลาซาและเขตปกครองซานหนานทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ตามลำดับ และติดกับอินเดียและเมียนมาร์ทางทิศใต้ โดยมีเส้นเขตแดนยาว 1,006.5 กิโลเมตร เขตปกครองหลินจือประกอบด้วย 7 อำเภอ ได้แก่ หลินจือ มิลิน กงโบกยัมดา เมด็อก โบมี ซายู และหลาง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 117,000 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรมากกว่า 140,000 คน
เขตปกครองหนิงฉีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบต ในบริเวณลุ่มน้ำตอนล่างของแม่น้ำยาร์ลุงซางโป โดยมีความสูงเฉลี่ยประมาณ 3,000 เมตร
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองหนิงฉี >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2026 เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญใน "แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 15 เพื่อสร้างศูนย์กลางการท่องเที่ยว"
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 312 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 ซึ่งเมืองหลินจืออยู่ในอันดับที่ 316 (เมืองระดับที่ห้า)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 มีการเผยแพร่รายชื่อ 100 อันดับแรกด้านการพัฒนาสังคมเมือง การพัฒนาประชากร และศักยภาพทางสังคมของเมืองในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองหลินจืออยู่ในอันดับที่ 42
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองหลินจืออยู่ในอันดับที่ 283
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2023 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มที่สามของเมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารระดับชาติ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 ได้มีการประกาศรายชื่อเมืองนำร่องสำหรับโครงการพื้นที่อยู่อาศัยสะดวกสบายชุดที่สามทั่วประเทศ และเมืองหลินจือก็ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในรายชื่อนั้น
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองหลินจืออยู่ในอันดับที่ 309
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองหนิงฉีเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
เมืองหลินจือมีประวัติศาสตร์ยาวนาน ย้อนกลับไปถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ของทิเบต
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ของทิเบตเรื่อง "ต้นกำเนิดของศาสนาตี้หวู่" ระบุว่า นยาตรี เซนโป (กษัตริย์องค์แรกของทิเบต) บรรพบุรุษของยาร์ลุง ซีบูเย เดินทางจากโปยู (ปัจจุบันคืออำเภอโบมี เมืองหลินจือ) มายังหุบเขายาร์ลุง (ปัจจุบันคืออำเภอเนดง เมืองซานหนาน) ผ่านทางกงบู และกลายเป็นผู้ก่อตั้งยาร์ลุง ซีบูเย
เนี่ยฉีซานปู้ประสูติในปีที่สองของรัชสมัยหยวนซั่วแห่งราชวงศ์ฮั่น (127 ปีก่อนคริสตกาล) เมื่อราชบัลลังก์ของพระองค์ตกทอดไปยังกษัตริย์องค์ที่ 7 จื้อกงซานปู้ ความวุ่นวายก็ปะทุขึ้นในซีปูเย่ จื้อกงซานปู้ถูกลั่วอังสังหาร และเจ้าชายทั้งสามพระองค์คือ ซีฉี เนี่ยฉี และฉีฉี ต่างพากันลี้ภัยไปยังกงปู้ โบโว และเนี่ยนปู้ ตามลำดับ
ไม่นานหลังจากนั้น เนชีก็กลับไปยังยาลองและขึ้นครองราชย์เป็นยาลองซี
+ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองหนิงฉี>>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม