เมืองเป่าจี
宝鸡市
ที่มาของชื่อ: เรื่องราว "ซ่อมถนนไม้กระดานอย่างเปิดเผยขณะแอบข้ามเฉินชาง" หมายถึงเฉินชาง ซึ่งปัจจุบันคือเป่าจี้ เป่าจี้เดิมชื่อเฉินชาง แต่เปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจี้หลังจากพบเห็น "ไก่หินขัน" บนภูเขาจี้เฟิงทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองในสมัยราชวงศ์ถัง ในปี 757 กองทัพกบฏบุกเข้าเมืองหลวงฉางอาน บังคับให้จักรพรรดิซวนจงแห่งราชวงศ์ถังต้องหนีไปทางตะวันตก เมื่อมาถึ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
สำนวน "ซ่อมถนนไม้กระดานอย่างเปิดเผย ขณะแอบข้ามเฉินชาง" หมายถึงกลยุทธ์โบราณของจีนที่ใช้เฉินชางเป็นฉากบังหน้าสำหรับการเคลื่อนไหวเชิงกลยุทธ์ ในเรื่องนี้ เฉินชางก็คือเป่าจี้ในปัจจุบัน เดิมทีเป่าจี้มีชื่อว่าเฉินชาง แต่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจี้หลังจากมีเรื่องเล่าว่ามีไก่หินตัวหนึ่งขันบนภูเขาจี้เฟิงทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองในสมัยราชวงศ์ถัง ในปี 757 กองกำลังกบฏได้บุกเข้าเมืองหลวงฉางอาน บังคับให้จักรพรรดิซวนจงต้องหนีไปทางตะวันตก หลังจากมาถึงเฉินชาง พระองค์ถูกกบฏล้อมไว้ในภูเขา ไม่มีทางหนี จักรพรรดิเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ทันใดนั้นก็มีไก่ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้น บินวนและขัน สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กบฏล่าถอย และสถานการณ์ก็กระจ่าง ต่อมาไก่ตัวนั้นได้กลายเป็นไก่หินตั้งอยู่บนภูเขาเฉินชาง จักรพรรดิถือว่า "เสียงขันของไก่หิน" เป็นลางดี ด้วยพระราชโองการของจักรพรรดิ เฉินชางจึงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจี้ตามธรรมเนียม
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองเป่าจีเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญบนทางรถไฟหลงไห่ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสะพานเชื่อมแผ่นดินยูเรเซีย และเป็นเมืองอุตสาหกรรมและพาณิชย์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองในมณฑลฉานซี
เมืองเป่าจีตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 107°20' ถึง 108°10' และละติจูดเหนือ 34°40' ถึง 35°08' ตั้งอยู่ทางตะวันตกของที่ราบกวนจงในมณฑลฉานซี มีพรมแดนติดกับซีอาน เซียนหยาง และฮั่นจงในมณฑลฉานซีทางทิศตะวันออกและทิศใต้ และติดกับเทียนสุ่ย หลงหนาน และผิงเหลียงในมณฑลกานซูทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ เป่าจีมีเทือกเขาฉินหลิงอยู่ทางทิศใต้และทิศตะวันตก และขอบด้านใต้ของที่ราบสูงออร์ดอสอยู่ทางทิศเหนือ แม่น้ำเว่ยไหลผ่านเมืองจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบ มีความสูงตั้งแต่ 450 ถึง 800 เมตร ภูเขาไท่ไป่ ซึ่งเป็นยอดเขาหลักของเทือกเขาฉินหลิง ตั้งอยู่ในอำเภอไท่ไป่ มีความสูง 3767 เมตร
เมืองเป่าจีมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีป มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจนและมีแสงแดดส่องถึงอย่างอุดมสมบูรณ์ อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีของเมืองอยู่ระหว่าง 8 ถึง 13 องศาเซลเซียส
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเป่าจี >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนกันยายน ปี 2026 สถานที่แห่งนี้ได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อสถานที่มรดกทางวัฒนธรรมระดับจังหวัดชุดแรกของมณฑลฉานซี
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 259 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 แหล่งท่องเที่ยวกีฬากลางแจ้งบนที่ราบสูงไท่ไป่-อ่าวซานของเมืองเป่าจี ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ก่อสร้างแหล่งท่องเที่ยวกีฬากลางแจ้งคุณภาพสูงกลุ่มแรก
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองเป่าจีอยู่ในอันดับที่ 146 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองเป่าจีอยู่ในอันดับที่ 156
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 เมืองเป่าจีได้รับการกำหนดโดยปักกิ่งให้เป็นเขตทดลองระดับชาติสำหรับการศึกษาแบบร่วมมือระหว่างโรงเรียน ครอบครัว และสังคม
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2023 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มที่สามของเมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารระดับชาติ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 เมืองเป่าจีได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อเมืองสำหรับการก่อสร้างเมืองศูนย์กลางเชิงกลยุทธ์ด้านการคมนาคมสมัยใหม่ (เมืองศูนย์กลางการคมนาคมเชิงฟังก์ชัน)
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองเป่าจีเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
บันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า เป่าจี้เป็น "สถานที่ที่ปกครองโดยฟู่ซี เป็นบ้านเกิดของเหยียนตี้ และเป็นเมืองหลวงของหวงตี้"
ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองหย่งโจว และในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร
ในสมัยราชวงศ์ชุนชุนและสมัยราชวงศ์สงคราม ชาวฉินได้ก่อตั้งอำเภอกัว อำเภอหย่ง อำเภอเฉินชาง และอำเภออื่นๆ ขึ้นในบริเวณนี้
ในอดีต ราชวงศ์โจวและราชวงศ์ฉินมีต้นกำเนิดมาจากที่นี่
ในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล กู่กงตานฟู่ บรรพบุรุษของชาวโจว ได้นำตระกูลอพยพไปยังโจวหยวนที่เชิงเขาฉีซาน (ปัจจุบันคืออำเภอฉีซานและอำเภอเฟิงในเมืองเป่าจี) ซึ่งก็คือฉีอี้ เมืองหลวงแห่งแรกของราชวงศ์โจวตะวันตกเมื่อกว่า 3,200 ปีที่แล้ว
ในปี 770 ก่อนคริสตกาล เจ้าชายเซียงแห่งฉินได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางผู้ใต้ปกครองเนื่องจากคุณงามความดีในการคุ้มกันกษัตริย์ผิงแห่งโจวไปยังทิศตะวันออก และได้รับดินแดนทางตะวันตกของรัฐฉี จึงเป็นการก่อตั้งรัฐฉินขึ้น
ในปีที่สี่แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเหวินแห่งฉิน (762 ปีก่อนคริสตกาล) พวกเขาเดินทางมาถึง "
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเป่าจี >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม