เขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน
เขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน (Bayingolin Mongolian Autonomous Prefecture) หรือเรียกย่อว่า "บาโจว" อยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของซินเจียง มีลักษณะเป็นภูเขาและที่ราบสูง
เขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน
เขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน หรือเรียกย่อว่า "บาโจว" อยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของซินเจียง มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขา ที่ราบลุ่ม แม่น้ำ ทะเลสาบ ทะเลทรายโกบี ทะเลทรายทราย และโอเอซิสในที่ราบ มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปอบอุ่นปานกลางถึงอบอุ่น พื้นที่ทั้งหมด 471,500 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2569 เขตปกครองนี้บริหารจัดการเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง อำเภอ 7 แห่ง และอำเภอปกครองตนเอง 1 แห่ง ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.4668 ล้านคน (ไม่รวมเมืองเทียนเมิ่งกวน) เขตปกครองนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายพันปี ทั้งเส้นทางสายไหมตอนใต้และตอนกลางต่างก็ผ่านที่นี่ จาก 36 รัฐในแถบตะวันตก มี 11 รัฐตั้งอยู่ในเขตแดนของมณฑลนี้ ได้แก่ โหลวหลาน รั่วฉาง ฉีโม เสี่ยวหวาน หรงลู่ ซานกัว หลุนไท่ หยานฉี ยู่หลี่ ฉู่หลี่ และเว่ยซู มณฑลนี้มีแหล่งท่องเที่ยวที่หลากหลาย ทั้งเทือกเขาเทียนซาน เทือกเขาคุนหลุน ทะเลทรายกว้างใหญ่ ทะเลสาบขนาดใหญ่ ทุ่งหญ้า และภูมิประเทศแบบโกบี รวมถึงสถานที่ทางประวัติศาสตร์ เช่น ด่านเทียนเมิ่งกวน ซากปรักหักพังเมืองโบราณโหลวหลาน ถ้ำพระพุทธรูปพันองค์ซีเค่อฉิน และซากปรักหักพังมิลาน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของมณฑลนี้สูงถึง 172.353 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ตั้งแต่สมัยต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ดินแดนแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ "นครรัฐ" และ "รัฐเร่ร่อน" จำนวน 11 แห่ง ในบรรดารัฐทั้ง 36 แห่งของภูมิภาคตะวันตก ซึ่งรวมถึง รัวฉาง ฉีโม เสี่ยวหวาน ซานกัว อู๋เล่ย ลุนโถว ฉู่หลี่ หยานฉี และเว่ยซู่
ในปี 60 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐบาลราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งเขตปกครองดินแดนตะวันตกขึ้นที่อู่เหล่ย (ปัจจุบันคืออำเภอลุนไท่) ซึ่งเป็นการผนวกดินแดนนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของจีนอย่างเป็นทางการ ในปี 91 คริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้ก่อตั้งเสนาบดีใหญ่แห่งดินแดนตะวันตกขึ้น และในปี 648 คริสต์ศักราช ราชวงศ์ถังได้ก่อตั้งเขตปกครองเหยียนฉีขึ้น ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวนเป็นต้นมา ดินแดนนี้ได้กลายเป็นเขตเลี้ยงสัตว์และบริหารราชการของชาวมองโกลตะวันตก (มองโกลโออิรัต)
ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรจุงการ์ หลังจากที่ราชสำนักชิงปราบปรามจุงการ์ได้ในปี 1759 ราชสำนักชิงได้แต่งตั้งเสนาบดีใหญ่ประจำที่คาราชาร์ เพื่อนำระบบเบกมาใช้ในเหยียนฉี คอร์ลา และบูกูร์ ในปี 1884 หลังจากการก่อตั้งมณฑลซินเจียง กรมการปกครองคาราชาร์ก็ถูกจัดตั้งขึ้น และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเขตปกครองเหยียนฉี ทำหน้าที่ปกครองอำเภอซินผิง (ปัจจุบันคือหยูหลี่) รั่วฉาง และลุนไท่
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 สำนักงานข้าหลวงเหยียนฉีได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน 1950 ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 1954 ได้ถูกยุบและแบ่งออกเป็นเขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน (ปกครองเหยียนฉี เหอจิง และเหอซัว) และสำนักงานข้าหลวงคอร์ลา (ปกครองคอร์ลา ลุนไท่ ยู่หลี่ รัวฉาง และฉีโม) ในเดือนธันวาคม 1960 สำนักงานข้าหลวงคอร์ลาได้รวมเข้ากับเขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน และย้ายที่ตั้งของเขตปกครองจากเหยียนฉีไปยังคอร์ลา อำเภอโบหูได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 1970 และเมืองคอร์ลาในปี 1979 ในปี 1983 อำเภอคอร์ลาได้รวมเข้ากับเมืองคอร์ลา ในเดือนธันวาคม 2012 เมืองเทียนเมิ่งกวนได้รับการจัดตั้งขึ้นภายใต้กองพลที่สองของกองการผลิตและการก่อสร้างซินเจียง ในปี 2024 บางส่วนของเหอจิง อำเภอปกครองตนเองเหยียนฉีหุย โบหู ยูลี่ และฉีโม ถูกผนวกเข้าอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเมืองเทียนเมิ่งกวน
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 เขตปกครองนี้บริหารจัดการเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง อำเภอ 7 แห่ง และเขตปกครองตนเอง 1 แห่ง ได้แก่ เมืองคอร์ลา อำเภอลุนไท อำเภอหยูหลี่ อำเภอรัวฉาง อำเภอฉีโม อำเภอเหอจิง อำเภอเหอซั่ว อำเภอโบหู และเขตปกครองตนเองเหยียนฉีหุย ซึ่งประกอบด้วยตำบล 14 แห่ง เมือง 40 แห่ง และอำเภอ 46 แห่ง ที่ทำการของรัฐบาลเขตปกครองตั้งอยู่ที่ 45 ถนนบายอิงตะวันออก เมืองคอร์ลา
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เขตปกครองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของซินเจียง มีพรมแดนติดกับมณฑลกานซูและชิงไห่ทางทิศตะวันออก เชื่อมต่อกับทิเบตผ่านเทือกเขาคุนหลุนทางทิศใต้ ติดกับเมืองโฮตันและเขตปกครองอักซูทางทิศตะวันตก และมีเทือกเขาเทียนซานเป็นพรมแดนทางทิศเหนือ เชื่อมต่อกับเมืองอีลี ทาเฉิง ฉางจี อุรุมฉี ทูร์ปาน และฮามี ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 82°38′–93°45′ ตะวันออก และลองจิจูด 35°38′–43°36′ เหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 471,500 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นหนึ่งในสี่ของพื้นที่ทั้งหมดของซินเจียง
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศครอบคลุมสามเขตธรณีสัณฐาน ได้แก่ เทือกเขาเทียนซาน แอ่งทาริมตะวันออก และเทือกเขาคุนหลุนและอัลตุน ซึ่งรวมกันเป็นรูปตัว "U" ขนาดใหญ่ พื้นที่ภูเขามีทั้งหมด 225,000 ตารางกิโลเมตร (47.7%) ในขณะที่พื้นที่ราบมีทั้งหมด 246,600 ตารางกิโลเมตร (52.3%) ซึ่งรวมถึงพื้นที่ทะเลทรายและที่ราบสูงโกบี 143,000 ตารางกิโลเมตร (30.3%) เทือกเขาเทียนซานทอดยาวประมาณ 950 กิโลเมตรภายในเขตปกครอง เทือกเขาคุนหลุนมีความสูง 4,000–6,000 เมตร โดยมียอดเขาสูงสุดคือยอดเขามุซทากห์ ที่ความสูง 7,723 เมตร เทือกเขาอัลตุนตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีความสูง 3,000–5,000 เมตร
ภูมิอากาศ
จังหวัดนี้มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปกึ่งอบอุ่นและอบอุ่น โดยมีลักษณะเด่นคือแห้งแล้ง ปริมาณน้ำฝนน้อย การระเหยสูง และมีแสงแดดนาน ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็งมีตั้งแต่ประมาณ 180 วันในแอ่งเหยียนฉี ไปจนถึง 194–223 วันในพื้นที่คอร์ลาและลุนไทตามแนวแอ่งทาริม
อุทกวิทยา
จังหวัดนี้มีแม่น้ำ 53 สาย แบ่งออกเป็นระบบแม่น้ำเทียนซานและระบบแม่น้ำคุนหลุนตะวันออก ระบบแม่น้ำเทียนซานประกอบด้วยแม่น้ำไคตู หุบเขาหวงสุ่ย แม่น้ำชิงสุ่ย แม่น้ำดีน่า และแม่น้ำเคอร์ชู ส่วนระบบแม่น้ำคุนหลุนตะวันออก-อัลตุน ประกอบด้วยแม่น้ำคาร์คาน แม่น้ำคารามิลัน แม่น้ำโมเลกี แม่น้ำมิลาน แม่น้ำทาชิไซยี่ และแม่น้ำวาชิเซีย นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบ 69 แห่ง รวมพื้นที่ 2,398 ตารางกิโลเมตร ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดคือทะเลสาบโบสเตน (1,001 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูง 1,048 เมตร) รองลงมาคือทะเลสาบลอปนูร์ ทะเลสาบไทเทมา และทะเลสาบวาฬ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำผิวดินไหลเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 10.6 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีน้ำไหลมาจากพื้นที่ใกล้เคียง 3.5 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำผิวดินที่สามารถนำมาใช้ได้ทั้งหมดอยู่ที่ 9.36 พันล้านลูกบิดเมตร ศักยภาพในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎีอยู่ที่ 2.96 ล้านกิโลวัตต์ โดยแม่น้ำไคดูสามารถรองรับโรงไฟฟ้าพลังน้ำแบบเรียงลำดับได้ 11 แห่ง ซึ่งมีกำลังการผลิตติดตั้งรวม 1.12 ล้านกิโลวัตต์
ทรัพยากรชีวภาพ
เขตปกครองนี้มีสัตว์ป่า 73 ชนิด (คิดเป็น 56% ของสัตว์ป่าทั้งหมดในซินเจียง) นก 264 ชนิด (คิดเป็น 74% ของนกทั้งหมดในซินเจียง) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน 10 ชนิด และปลา 14 ชนิด สัตว์หายากที่น่าสนใจ ได้แก่ อูฐป่า หงส์ฮูเปอร์ ละมั่งเพรเซวาลสกี กระต่ายทาริม กวางแดงทาริม แกะอาร์กาลีลอปนูร์ และปลาหัวโต นอกจากนี้ยังมีพืชป่ากว่า 2,200 ชนิด รวมถึงพืชที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ เช่น หญ้าแฝก ต้นกก ชะเอม และอีเฟดรา
ทรัพยากรแร่
จังหวัดนี้มีการค้นพบแร่ธาตุ 74 ชนิด ปริมาณสำรองโพแทสคิดเป็นประมาณ 50% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในประเทศ ปริมาณสำรองแอนดาลูไซต์อยู่ในอันดับแรกของประเทศ และปริมาณสำรองเวอร์มิคูไลต์คิดเป็น 92% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในประเทศ ทรัพยากรแร่เหล็กที่ได้รับการพิสูจน์แล้วมีจำนวน 3 พันล้านตัน และมีการยืนยันแหล่งแร่นิกเกลขนาดใหญ่มากถึง 1.58 ล้านตัน เทือกเขาคุนหลุนและเทือกเขาอัลตุนมีแหล่งแร่ตะกั่ว สังกะสี ทองแดง และทังสเตนที่เข้มข้น
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวร (ไม่รวมเมืองเทียนเมิ่งกวน) มีจำนวน 1.4668 ล้านคน โดยมีประชากรในเขตเมือง 923,000 คน และอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 62.93% อัตราการเกิดอยู่ที่ 7.38‰ อัตราการตายอยู่ที่ 5.97‰ และอัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติอยู่ที่ 1.41‰
การเมือง
เขตปกครองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลประชาชนเขตปกครองตนเองมองโกลบายิงโกลิน ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ในเมืองคอร์ลา และดำเนินงานภายใต้กรอบการบริหารมาตรฐานของจีนสำหรับเขตปกครองตนเอง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตปกครองนี้อยู่ที่ 172.353 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีส่วนสนับสนุน 23.026 พันล้านหยวน (3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.4%) ภาคอุตสาหกรรมรอง 86.299 พันล้านหยวน (12.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.8%) และภาคอุตสาหกรรมบริการ 63.027 พันล้านหยวน (8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.2%) สัดส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 13.3:50.1:36.6 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 13.0% โดยการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 36.7% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 12.594 พันล้านหยวน (1.75 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 10.3%) และรายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 32.913 พันล้านหยวน (4.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.0%)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2568 พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 1.8937 ล้านหมู่ โดยมีผลผลิตธัญพืช 1.0897 ล้านตัน (+8.8%) ผลผลิตฝ้ายอยู่ที่ 653,900 ตัน (+9.4%) ผลผลิตพืชน้ำมัน 28,200 ตัน (+60.2%) และผลผลิตหัวบีท 473,200 ตัน (−42.1%) ผลผลิตผลไม้สวนอยู่ที่ 1.1276 ล้านตัน (−12.3%) จำนวนปศุสัตว์อยู่ที่ 5.1309 ล้านตัว (−4.8%) โดยมีผลผลิตเนื้อสัตว์ 226,900 ตัน (+10.7%) และผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 13,500 ตัน (+7.3%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 77.622 พันล้านหยวน (10.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.9%) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 7.7% โดยอุตสาหกรรมปิโตรเลียมเติบโต 4.6% และอุตสาหกรรมที่ไม่ใช่ปิโตรเลียมเติบโต 14.1% เมื่อแบ่งตามภาคส่วน: เหมืองแร่เพิ่มขึ้น 6.2%, การผลิตเพิ่มขึ้น 8.9% และพลังงาน/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 20.1% วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีกำไรสุทธิรวม 27.491 พันล้านหยวน (3.82 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 0.7%) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 10.596 พันล้านหยวน (1.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 0.8%)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 6.446 พันล้านหยวน (+8.6%) การขนส่งและบริการไปรษณีย์ 3.942 พันล้านหยวน (+3.5%) ที่พักและอาหาร 1.686 พันล้านหยวน (+5.0%) การเงิน 4.962 พันล้านหยวน (+2.8%) อสังหาริมทรัพย์ 5.730 พันล้านหยวน (+3.2%) และบริการเทคโนโลยีสารสนเทศ 1.810 พันล้านหยวน (+7.1%) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 31.163 พันล้านหยวน (4.33 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ, +6.2%) ปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 863 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (+16.7%) โดยการส่งออกอยู่ที่ 831 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (+17.0%) เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 243.663 พันล้านหยวน (33.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และสินเชื่ออยู่ที่ 176.419 พันล้านหยวน (24.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 5.9 พันล้านหยวน (819 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%)
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 เขตปกครองพิเศษแห่งนี้ได้รับโครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับเขตปกครองตนเองจำนวน 114 โครงการ โดยได้รับเงินทุนสนับสนุน 98.71 ล้านหยวน มีห้องปฏิบัติการสำคัญ 4 แห่ง ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรม 6 แห่ง บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 205 แห่ง และเขตพัฒนาอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง 2 แห่ง มีการจดสิทธิบัตรประจำปีรวม 920 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 391 ฉบับ
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2024 จังหวัดนี้มีสถานศึกษาปฐมวัย 227 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา 182 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 10 แห่ง สถาบันอุดมศึกษา 3 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 1 แห่ง
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 จังหวัดนี้มีศูนย์วัฒนธรรม 11 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง หอศิลป์ 4 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 14 แห่ง และคณะการแสดงศิลปะระดับมืออาชีพ 9 แห่ง โดยมีการจัดการแสดง 1,012 ครั้งตลอดทั้งปี
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2025 จังหวัดนี้มีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 1,090 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 51 แห่ง และสถานพยาบาลปฐมภูมิ 542 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 13,869 คน และเตียงผู้ป่วย 9,260 เตียง
กีฬา
ในปี 2025 นักกีฬาจากจังหวัดต่างๆ คว้าเหรียญทอง 108 เหรียญ เหรียญเงิน 88 เหรียญ และเหรียญทองแดง 86 เหรียญ จากการแข่งขันหลายประเภท
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2568 มีผู้ลงทะเบียนประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 1.2087 ล้านคน และจำนวนผู้ลงทะเบียนประกันสังคมสะสมอยู่ที่ 1.4496 ล้านคน จังหวัดนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 32 แห่ง มีเตียง 3,360 เตียง และผู้พักอาศัย 1,657 คน เงินทุนจากการจับสลากเพื่อสวัสดิการสังคมได้รวม 51.77 ล้านหยวน โดยมีเงินบริจาคจากภาคสังคม 7.7 ล้านหยวน
การขนส่ง
ภาพรวม
เขตปกครองนี้เป็นประตูสู่ซินเจียงตอนใต้ ทางหลวงแห่งชาติ 5 ใน 7 สายของซินเจียงตัดผ่านที่นี่ ทางรถไฟซินเจียงตอนใต้ก็วิ่งผ่านดินแดนนี้เช่นกัน คอร์ลาเป็นสถานีต้นทางของรถไฟขนส่งสินค้าระหว่างประเทศสายไหมซินเจียงไปยังตุรกี ซึ่งช่วยลดระยะทางการขนส่งลง 7,000 กิโลเมตร และลดเวลาลง 27 วัน เมื่อเทียบกับการขนส่งทางเรือ ทางรถไฟโกลมุด-คอร์ลาเป็นเส้นทางรถไฟสายที่สองที่ออกจากซินเจียง การบินพลเรือนเชื่อมต่อกับปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เฉิงตู เจิ้งโจว ฉงชิ่ง ซีอาน จี่หนาน และอุรุมฉี
ทางหลวง
ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางทางหลวงอยู่ที่ 63.2725 ล้านตัน (−0.3%) มูลค่าการขนส่งทางไกลอยู่ที่ 9.42 พันล้านตัน-กิโลเมตร (+2.1%) ปริมาณผู้โดยสารทางทางหลวงอยู่ที่ 6.8976 ล้านคน และมูลค่าการขนส่งทางไกลอยู่ที่ 1.233 พันล้านคน-กิโลเมตร
ทางรถไฟ
ทางรถไฟซินเจียงตอนใต้ตัดผ่านเขตปกครองนี้ โดยให้บริการโดยตรงไปยังอุรุมฉี ทูร์ปาน ฮามี หลานโจว และซีอาน ในปี 2025 จำนวนผู้โดยสารขาออกทางรถไฟอยู่ที่ 4.3832 ล้านคน (+5.1%) จำนวนผู้โดยสารขาเข้าอยู่ที่ 4.2847 ล้านคน (+4.4%) และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 18.9566 ล้านตัน (+17.2%)
การบิน
เขตปกครองนี้บริหารจัดการสนามบิน 5 แห่ง ซึ่งเชื่อมต่อเมืองสำคัญต่างๆ ของประเทศและทุกเขตปกครองในซินเจียง ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารทางอากาศอยู่ที่ 3.1782 ล้านคน (+5.5%) และปริมาณสินค้าและไปรษณีย์ทางอากาศอยู่ที่ 9,314 ตัน (−0.2%)
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ ด่านเทียนเมิ่งกวน ซากปรักหักพังเมืองโบราณโลวหลาน ถ้ำพระพุทธรูปพันองค์ซีเค่อฉิน ซากปรักหักพังมิลาน ทะเลสาบโบสเตน และป่าต้นป็อปลาร์ทะเลทรายริมแม่น้ำทาริม
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
- เมืองที่มีเสน่ห์โดดเด่นแบบจีน
- เมืองนำร่องบูรณาการอุตสาหกรรมและการศึกษาแห่งชาติ (กรกฎาคม 2564)
- โครงการต้นแบบระดับชาติเพื่อความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์ รุ่นที่ 11 (มกราคม 2567)
- เมืองต้นแบบระบบสนับสนุนคู่ระดับชาติ (เมษายน 2568)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม