ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองคารามาย

เมืองคารามาย

เมืองคาราไม เมืองคาราไม (อุยกูร์: قاراماي شەھىرى; อังกฤษ: คาราเมย์) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตอำนาจของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 84°44'–86°1' ตะวันออก และละติจูด 44°7'–46°8' เหนือ ถือเป็นแหล่งกำเนิด

เมืองคารามาย

เมืองคารามาย (อุยกูร์: قاراماي شەھىرى; อังกฤษ: Karamay) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตอำนาจของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 84°44'–86°1' ตะวันออก และละติจูด 44°7'–46°8' เหนือ ตั้งอยู่ในภาคเหนือของซินเจียง บนขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของแอ่งจุงการ์ และเชิงเขาทางใต้ของเทือกเขาเจียเยียร์ ณ เดือนกันยายน 2023 เมืองนี้มีพื้นที่ประมาณ 7,333.58 ตารางกิโลเมตร และบริหารจัดการ 4 เขต ได้แก่ คารามาย ดูซานซี ไป่เจียนถาน และอูร์โฮ ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 489,000 คน ณ สิ้นปี 2023 กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่คือชาวฮั่น โดยมีชนกลุ่มน้อยเป็นชาวอุยกูร์ ชาวคาซัค และชาวฮุย เมืองนี้มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปอบอุ่นทั่วไป โดยมีความผันผวนของอุณหภูมิสูง ปริมาณน้ำฝนน้อย ลมแรง หิมะปกคลุมบาง การระเหยสูง และน้ำค้างแข็งลึก ตั้งแต่ปี 1956 การพัฒนาแหล่งน้ำมันคารามายขนาดใหญ่ได้ก่อให้เกิดเมืองอุตสาหกรรมปิโตรเลียมที่กำลังเติบโต คารามายก่อตั้งขึ้นในปี 1958 และได้รับการจัดประเภททางการปกครองใหม่หลายครั้ง จนกระทั่งกลายเป็นเมืองระดับจังหวัดในปี 1990 คารามายมีห่วงโซ่อุตสาหกรรมปิโตรเลียมและปิโตรเคมีที่ครบวงจร และเป็นฐานน้ำมันและปิโตรเคมีที่สำคัญในประเทศจีน ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองนี้สูงถึง 132.7 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ที่มาของชื่อ

"คารามาย" มาจากการถอดเสียงตามหลักสัทศาสตร์ของคำในภาษาอุยกูร์และคาซัคที่แปลว่า "น้ำมันดำ" ซึ่งมาจากกลุ่มเนินยางมะตอยธรรมชาติ—ภูเขาน้ำมันดำ—ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง คารามายเป็นเมืองเดียวในประเทศจีนที่ตั้งชื่อตามปิโตรเลียม

เดิมทีพื้นที่นี้มีชื่อว่า ชิงซื่อเซี่ย (หุบเขาหินสีน้ำเงิน) ปรากฏครั้งแรกในแผนที่เก่าของซินเจียงฉบับปี 1906 หลังจากมีการสำรวจปิโตรเลียมในปี 1951 ชื่อนี้ถูกถอดเสียงเป็น "คารามาย" จากภาษาอุยกูร์ แม้ว่าเอกสารทางการใช้ชื่อว่า "ภูเขาน้ำมันดำ" ก็ตาม ในปี 1956 แหล่งน้ำมันแห่งนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น "คารามาย" และสำนักข่าวซินหัวประกาศว่าเป็น "แหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีศักยภาพสูงมาก" หลังจากนั้น "คารามาย" จึงกลายเป็นชื่อสถานที่ถาวร

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นเป็นต้นมา ภูมิภาคซินเจียงถือเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนจีนอย่างเป็นทางการ ในปี 60 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐบาลฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งเขตปกครองดินแดนตะวันตกขึ้นที่อู่เหลยเฉิง (ปัจจุบันคือเมืองลุนไท่ มณฑลซินเจียง) ซึ่งปกครองพื้นที่คารามาย

ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นเหยียนป๋อ (ค.ศ. 657) และต่อมาคือแคว้นเป่ยติง (ค.ศ. 702) หลังจากการพิชิตของมองโกลในปี ค.ศ. 1218 พื้นที่นี้ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลภายใต้การปกครองของโอเกอเตย ในสมัยราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้ถูกปกครองผ่านเขตการปกครองและอำเภอต่างๆ เมืองคารามายได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 โดยรวมอาณาเขตจากอำเภอทูโอลี่ วูซู ชาหวัน และโฮโบกซาร์เข้าด้วยกัน หลังจากมีการปรับเปลี่ยนการจัดประเภทการปกครองหลายครั้ง เมืองนี้ได้รับการฟื้นฟูให้เป็นเมืองระดับจังหวัดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1990 โดยมี 4 เขต ได้แก่ คารามาย ดูซานซี ไป่เจียนถาน และอูร์โฮ

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้ง

คารามายตั้งอยู่ทางตอนเหนือของซินเจียง บริเวณขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของแอ่งจุงการ์ ทางเชิงเขาด้านใต้ของเทือกเขาจิแยร์ มีพรมแดนติดกับเขตปกครองทาเฉิงทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ และเขตปกครองตนเองคาซัคอิลีทางทิศใต้

ภูมิอากาศ

คารามายมีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปเขตอบอุ่นทั่วไปที่มีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลอย่างมาก ได้แก่ สภาพอากาศแห้งแล้ง ปริมาณน้ำฝนน้อย ลมแรงในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูหนาวและฤดูร้อนสูง หิมะปกคลุมบาง การระเหยสูง และน้ำค้างแข็งลึก อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 8.6 องศาเซลเซียส โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 108.9 มิลลิเมตร และการระเหย 2,692.1 มิลลิเมตร

ธรณีวิทยา

ชั้นหินยุคคาร์บอนิเฟอรัสมีโครงสร้างการพับที่ซับซ้อน โดยส่วนใหญ่เป็นรูปแบบการพับแคบที่มีมุมสูง ภูมิภาคนี้มีลักษณะเด่นคือระบบรอยเลื่อนหลักสองระบบ ได้แก่ รอยเลื่อนหลักที่ทอดยาวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งแบ่งพื้นที่ออกเป็นบล็อกยาว และรอยเลื่อนที่ทอดยาวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งแบ่งย่อยออกเป็นบล็อกรอยเลื่อนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งเป็นผลมาจากขั้นตอนการพัฒนาทางธรณีวิทยาหลายขั้นตอน

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสูงกว่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีลักษณะเป็นทะเลทรายโกบีเป็นหลัก จุดที่สูงที่สุด (1,335 เมตร) อยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองบายิงกู ในเขตดูซานซี ส่วนจุดที่ต่ำที่สุด (259 เมตร) อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีต้นกกขึ้นหนาแน่นในเขตไป่เจี้ยนถาน

อุทกวิทยา

แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำไป่หยาง แม่น้ำดาร์บุต และแม่น้ำเกลาซู ทะเลสาบไอลิกเป็นทะเลสาบหลัก อ่างเก็บน้ำแม่น้ำไป่หยาง ซึ่งสร้างเสร็จในปี 1972 ด้วยความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญของสหภาพโซเวียต ช่วยให้มั่นใจได้ว่าจะมีน้ำเพียงพอสำหรับการใช้งานทั้งในเขตเทศบาลและภาคอุตสาหกรรม

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติทางธรณีวิทยาในคารามาย ได้แก่ หินถล่ม ดินถล่ม และการไหลของเศษหิน โดยมีจุดอันตรายที่ระบุไว้ 21 จุด ซึ่งส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในบริเวณภูเขาไฟโคลนดูชานซี หุบเขาแม่น้ำคูยตุน และเขตอูร์โฮ ไม่มีภัยพิบัติทางธรณีวิทยาใดเกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเนื่องจากหิมะละลายหรือฝนตก

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2566 Karamay บริหารเขต 4 เขต (Karamay, Dushanzi, Baijiantan, Urho), 2 เมือง, สำนักงานตำบล 14 แห่ง, 5 หมู่บ้าน และชุมชน 107 แห่ง หน่วยงานเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 60 ถนนหญิงปิน เขตคาราเมย์

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

เมืองคารามายมีทรัพยากรน้ำในท้องถิ่นจำกัด โดยต้องพึ่งพาน้ำที่ส่งผ่านคลองเฟิงเคอและคลองไป่เคอเป็นหลัก ณ เดือนมกราคม 2567 ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 540 ล้านลูกบาศก์เมตร เมืองนี้ส่งเสริมการใช้น้ำรีไซเคิลอย่างแข็งขัน โดยผลิตน้ำรีไซเคิลได้มากกว่า 60 ล้านลูกบาศก์เมตรในปี 2566 คิดเป็นอัตราการนำกลับมาใช้ใหม่ 54% ซึ่งสูงกว่าเป้าหมายระดับชาติที่ 35% สำหรับพื้นที่ขาดแคลนน้ำ

ทรัพยากรที่ดิน

จากข้อมูลการสำรวจที่ดินแห่งชาติครั้งที่ 3 พบว่า: พื้นที่เพาะปลูก 54,837 เฮกตาร์ (ทั้งหมดมีการชลประทาน); พื้นที่ป่า 211,673 เฮกตาร์ (93% เป็นพื้นที่พุ่มไม้); พื้นที่ทุ่งหญ้า 246,644 เฮกตาร์; พื้นที่ชุ่มน้ำ 18,502 เฮกตาร์; พื้นที่เมือง/อุตสาหกรรม/เหมืองแร่ 52,199 เฮกตาร์ (67% เป็นเหมืองแร่); และพื้นที่คมนาคม 10,440 เฮกตาร์

ทรัพยากรป่าไม้และชีวภาพ

พื้นที่ป่าทั้งหมดมีขนาด 124,866 เฮกตาร์ โดยมีอัตราความครอบคลุมของป่าอยู่ที่ 16.4% ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพุ่มไม้ทะเลทราย (96%) ประกอบด้วยต้น Tamarix และ Populus euphratica มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ในพื้นที่ประมาณ 570 ชนิด รวมถึงละมั่งคอพอก แกะอาร์กาลี และสุนัขจิ้งจอก

ทรัพยากรแร่

ทรัพยากรแร่พลังงานเป็นข้อได้เปรียบที่สำคัญของคารามาย โดยมีปริมาณสำรองปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ และทรายน้ำมันที่พิสูจน์แล้วซึ่งมีปริมาณมากและเข้มข้น ณ ปี 2020 มีการค้นพบแร่ธาตุ 18 ชนิด ปริมาณสำรองปิโตรเลียมทางธรณีวิทยาที่พิสูจน์แล้วรวม 1.79 พันล้านตัน ทำให้แอ่งจุงการ์เป็นหนึ่งในฐานทรัพยากรน้ำมันและก๊าซที่สำคัญที่สุดของจีน

ประชากร

ณ สิ้นปี 2023 ประชากรประจำของเมืองคารามายมีจำนวน 489,000 คน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 98.98% อัตราการเกิดอยู่ที่ 5.33‰ และอัตราการตายอยู่ที่ 7.17‰ ชาวฮั่นเป็นประชากรส่วนใหญ่ โดยชาวอุยกูร์เป็นชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุด นอกจากนี้ยังมีชาวคาซัค ชาวฮุย ชาวมองโกล ชาวซีเบ และชาวแมนจูอาศัยอยู่ในเมืองนี้ด้วย ภาษาถิ่นอยู่ในกลุ่มย่อยภาษาจีนกลางปักกิ่งสายซินเจียงเหนือ

ความเชื่อทางศาสนา

ในเมืองคารามายมีผู้คนนับถือศาสนาอิสลาม พุทธศาสนา โปรเตสแตนต์ และคาทอลิก โดยศาสนาอิสลามมีผู้ติดตามมากที่สุด

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของคารามายอยู่ที่ 132.7 พันล้านเยน (ประมาณ 18.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นกลาง และภาคการผลิตขั้นที่สาม มีส่วนร่วม 2.11 พันล้านเยน 93.41 พันล้านเยน และ 37.18 พันล้านเยน ตามลำดับ ในปี 2023 สัดส่วนของสามภาคการผลิตอยู่ที่ 1.8:69.5:28.7 รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 11.05 พันล้านเยน (ประมาณ 1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.1%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2023 มูลค่าผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 1.64 พันล้านหยวน (ประมาณ 226 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.3% มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 60,300 หมู่ (4,020 เฮกตาร์) และฝ้ายบนพื้นที่ 247,400 หมู่ (16,493 เฮกตาร์)

อุตสาหกรรมรอง

บ่อน้ำมันคารามายหมายเลข 1 เริ่มผลิตน้ำมันในปริมาณที่เพียงพอต่ออุตสาหกรรมในปี 1955 ซึ่งถือเป็นการกำเนิดแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่แห่งแรกของจีนใหม่ ในปี 2023 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แตะระดับ 79.06 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.5% โดยการสกัดน้ำมันและก๊าซเติบโต 3.5% ขณะที่การผลิตสารเคมีเติบโต 11.6% และวิสาหกิจอุตสาหกรรมมีรายได้ 186.47 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2023 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีก การขนส่งและคลังสินค้า และที่พักและอาหาร อยู่ที่ 1.39 พันล้านเยน 2.03 พันล้านเยน และ 0.53 พันล้านเยน ตามลำดับ ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 12.27 พันล้านเยน (ประมาณ 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 17.4% การค้าต่างประเทศมีมูลค่ารวม 239 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้จากการท่องเที่ยวอยู่ที่ 11.09 พันล้านเยน (ประมาณ 1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีนักท่องเที่ยว 19.258 ล้านคน เพิ่มขึ้น 120.5% โครงการลงทุนมีจำนวน 965 โครงการ โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงิน 66.52 พันล้านเยน (ประมาณ 9.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

ในเดือนธันวาคม 2022 เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคคารามายได้รับการยกระดับเป็นเขตไฮเทคระดับชาติ ซึ่งเป็นแห่งที่สี่ในซินเจียง

บริการสังคม

การศึกษา

เมืองคารามายเป็นที่ตั้งของเมืองมหาวิทยาลัยคารามาย ซึ่งรวมถึงวิทยาเขตคารามายของมหาวิทยาลัยปิโตรเลียมแห่งประเทศจีน (ปักกิ่ง) และวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคนิคคารามาย ณ ปี 2023 เมืองนี้มีสถาบันอุดมศึกษาแบบเต็มเวลา 3 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษา 19 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 26 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 53 แห่ง โดยอัตราการเข้าเรียนและการคงอยู่ในการเรียนของโรงเรียนประถมศึกษาสูงถึง 100%

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมื่อสิ้นปี 2023 Karamay มีวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมด้านเทคโนโลยี 189 แห่ง (เพิ่มขึ้น 42.1%) และวิสาหกิจไฮเทค 192 แห่ง (เพิ่มขึ้น 43.3%) คิดเป็น 10% ของจำนวนวิสาหกิจทั้งหมดในซินเจียง มูลค่าธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีรวมอยู่ที่ 992 ล้านหยวน (ประมาณ 137 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งอยู่ในอันดับที่สองของซินเจียง

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรม ห้องสมุด และโรงละครในระดับเทศบาลและระดับอำเภอ รวมถึงพิพิธภัณฑ์ของรัฐ 2 แห่ง และพิพิธภัณฑ์เอกชน 12 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ได้แก่ บ่อน้ำหมายเลข 1 แห่งคารามาย และบ่อน้ำมันแห่งแรกของซินเจียง (ทั้งสองแห่งเป็นแหล่งมรดกที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ)

การดูแลสุขภาพ

ณ ปี 2023 องค์กร Karamay มีสถานพยาบาล 112 แห่ง (ไม่รวมสถานพยาบาลของหน่วยงานผลิตและก่อสร้าง) โดยมีเตียงผู้ป่วย 2,592 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 4,820 คน

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2023 ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุม 310,200 คน ประกันการว่างงาน 168,800 คน และประกันสุขภาพ 375,000 คน มาตรฐานการครองชีพขั้นต่ำในเขตเมืองและชนบทอยู่ที่ 810 หยวนต่อคนต่อเดือน (ประมาณ 112 ดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 6 แห่ง โดยมีเตียงรวม 2,265 เตียง

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองคารามายตั้งอยู่กึ่งกลางของสะพานทวีปยูเรเซีย ซึ่งเชื่อมต่อจีนตะวันออกกับเอเชียกลางและยุโรป และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญบนระเบียงเศรษฐกิจจีน-ปากีสถาน เมืองนี้ได้พัฒนาระบบคมนาคมที่ครอบคลุมทั้งทางหลวง ทางรถไฟ และการบิน

ทางหลวง

โครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อคารามายกับอัลไต, ทาเฉิง, คุยตุน และอุรุมฉี โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ทางด่วน G3014, ทางด่วน G3015 เคตา และทางหลวงแห่งชาติ G217 จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 196,600 คันในปี 2023 ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงอยู่ที่ 117,000 คน และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 29.002 ล้านตัน

ทางรถไฟ

สถานีคารามายเปิดให้บริการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ในปี พ.ศ. 2562 ได้เริ่มให้บริการรถไฟไฟฟ้า โดยรถไฟ EMU รุ่น "ฟู่ซิง" สามารถวิ่งถึงอุรุมฉีได้ในเวลา 2 ชั่วโมง 33 นาที ทำให้คารามายกลายเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางรถไฟด่วน 3 ชั่วโมงของอุรุมฉี ในปี พ.ศ. 2566 ปริมาณผู้โดยสารรถไฟอยู่ที่ 1.785 ล้านคน และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 3.497 ล้านตัน

การบิน

สนามบินคารามาย (เปลี่ยนชื่อเป็นสนามบินคารามายกู่ไห่ในเดือนมกราคม 2022) เป็นสนามบินระดับ 4D ที่เปิดให้บริการในเดือนเมษายน 2006 ภายในปี 2018 มีผู้โดยสารใช้บริการเกิน 500,000 คนต่อปี ในเดือนมกราคม 2020 ท่าเทียบเครื่องบินชั่วคราวได้เปิดให้บริการพร้อมกับเส้นทางระหว่างประเทศเส้นแรกของคารามายไปยังโนโวซีบีร์สค์ ประเทศรัสเซีย สนามบินอูร์โฮ ไบโควกวน ซึ่งเป็นสนามบินการบินทั่วไประดับ A1 แห่งแรกของซินเจียง เปิดให้บริการในเดือนพฤษภาคม 2022 ในปี 2023 ปริมาณผู้โดยสารการบินพลเรือนอยู่ที่ 513,000 คน

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีรถโดยสารสาธารณะให้บริการ 385 คัน ใน 32 เส้นทาง

วัฒนธรรม

ภาพรวม

ในฐานะ "บุตรชายคนโตของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของสาธารณรัฐ" คารามายมีวัฒนธรรมอุตสาหกรรมปิโตรเลียมที่โดดเด่น พร้อมด้วยมรดกทางอุตสาหกรรมน้ำมันที่ร่ำรวย

อาหาร

อาหารของเมืองคารามายสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของประชากร โดยมีร้านอาหารจีนฮั่นควบคู่ไปกับอาหารของชนชาติอุยกูร์ คาซัค และฮุย สถานที่ยอดนิยม ได้แก่ ตลาดโบดาบนถนนเทียนซาน ตลาดกลางคืนถนนทาเหอ และถนนอาหารใต้สะพานแม่น้ำคารามาย

ศุลกากร

ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา คารามายได้จัดงาน "เทศกาลน้ำ" ประจำปีในวันที่ 8 สิงหาคม เพื่อรำลึกถึงการเสร็จสิ้นโครงการผันน้ำระยะทาง 400 กิโลเมตร เทศกาลนี้มีกิจกรรมดนตรี การแข่งขันจับปลา และขบวนแห่รื่นเริง นอกจากนี้ เทศกาลอีดอัลอัฎฮา (เทศกาลคอร์บัน) ก็มีการเฉลิมฉลองอย่างกว้างขวางในหมู่ชุมชนมุสลิม โดยมีการจัดงานก่อกองไฟและการแข่งขันจับแกะ

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

ณ ปี 2023 คารามายมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้จำนวน 23 แห่ง ซึ่งรวมถึงแหล่งมรดกระดับชาติ 2 แห่ง (บ่อน้ำมันหมายเลข 1 ของคารามายและบ่อน้ำมันแห่งแรกของซินเจียง) แหล่งมรดกระดับเขตปกครองตนเอง 7 แห่ง และแหล่งมรดกระดับเทศบาล 4 แห่ง

จุดชมวิว

ภาพรวม

คารามายมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 20 แห่ง (รวมถึงระดับ 5A 1 แห่ง และระดับ 4A 3 แห่ง) รีสอร์ทสกีระดับ S จำนวน 4 แห่ง และสถานประกอบการด้านการท่องเที่ยว 73 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

เมืองปีศาจโลก — สิ่งมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาแบบยาแดนที่โดดเด่นในเขตอูร์โฮ ห่างจากคารามายประมาณ 100 กิโลเมตร ก่อตัวขึ้นมานานหลายร้อยล้านปีจากทะเลสาบน้ำจืดโบราณ การกัดเซาะของลมได้แกะสลักหินให้เป็นรูปทรงแปลกตาคล้ายพระราชวัง ระเบียง มนุษย์ และสัตว์ต่างๆ

ภูเขาน้ำมันดำ — ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางเมืองคารามาย กลุ่มเนินดินแอสฟัลต์เหล่านี้เกิดจากการรั่วไหลของน้ำมันใต้ดิน เนินดินที่ใหญ่ที่สุดมีความสูงถึง 13 เมตร การค้นพบเนินดินเหล่านี้โดยนักธรณีวิทยาในช่วงทศวรรษ 1950 นำไปสู่การพัฒนาแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่แห่งแรกของจีนใหม่

แกรนด์แคนยอนดูซานจื่อ — เกิดจากการกัดเซาะของแม่น้ำมานานนับล้านปี โดดเด่นด้วยหน้าผาหินรูปร่างแปลกตา และสถานที่ท่องเที่ยวผจญภัยมากมาย รวมถึงสะพานกระจก 9 มิติแห่งแรกของซินเจียง ซิปไลน์ข้ามแคนยอน และชิงช้าหน้าผา

หุบเขาแกรนด์แคนยอนแม่น้ำไป่หยาง — หุบเขาความยาว 24 กิโลเมตร ที่แสดงให้เห็นถึงลักษณะภูมิประเทศและทิวทัศน์หุบเขาแบบยาดันอันคลาสสิก พร้อมด้วยพืชพรรณริมน้ำที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีต้นป็อปลาร์ยูฟราติกา (Populus euphratica) เป็นพืชเด่น

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทิวทัศน์จงหลางหลิงฉวน

อุทยานธรรมชาติจงหลางหลิงฉวน ตั้งอยู่ในหมู่บ้านหลิงฉวน 2 ตำบลจงหลาง อำเภอเย่เฉิง จังหวัดคัชการ์ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เป็นอุทยานธรรม…

พื้นที่ชมวิวจงหัว ฝูโชวซาน

อุทยานธรรมชาติจงฮวาฟู่โชวซาน ตั้งอยู่ในตำบลต้าซีโกว อำเภอฮั่วเฉิง เขตปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ มณฑลซินเจียงอุยกูร์ อุทยานแห่งนี้ได้รับการจัด…

อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำจ้าวซู

อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำจ้าวซู ตั้งอยู่ที่หลักกิโลเมตรที่ 17 ของถนนสาย 758 ในอำเภอจ้าวซู เขตปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ มณฑลซินเจียงอุยกูร์ เป็นแห…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบหยกจ้าวซู

อุทยานธรรมชาติทะเลสาบหยกจ้าวซู ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาเหยาจื่อโกว อำเภอจ้าวซู จังหวัดปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เป…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว