ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองอุรุมฉี

เมืองอุรุมฉี

เมืองอุรุมชี เมืองอุรุมชี (อุยกูร์: ئۈرۈمچى شەھىرى; อังกฤษ: เมืองอุรุมชี) เป็นเมืองระดับจังหวัดและเป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ Wushi และเดิมเรียกว่า Dihua ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน

เมืองอุรุมฉี

เมืองอุรุมฉี (อุยกูร์: ئۈرۈمچى شەھىرى; อังกฤษ: Urumqi City) เป็นเมืองระดับจังหวัดและเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ รู้จักกันทั่วไปในชื่ออู๋ซือ และในอดีตเรียกว่าตี้ฮวา ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ในส่วนกลางของซินเจียง ลึกเข้าไปในทวีปยูเรเซีย ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 86°37'33"–88°58'24" ตะวันออก และละติจูด 42°45'32"–44°08'00" เหนือ อุรุมฉีตั้งอยู่ทางเชิงเขาเทียนซานตอนเหนือและขอบใต้ของแอ่งจุงการ์ มีสภาพภูมิอากาศแบบแห้งแล้งกึ่งอบอุ่น ณ เดือนเมษายน 2567 เมืองนี้บริหารจัดการเขตเทศบาล 7 เขตและอำเภอ 1 แห่ง มีพื้นที่ทั้งหมด 13,800 ตารางกิโลเมตร เมื่อสิ้นปี 2024 ประชากรมีจำนวน 4.1284 ล้านคน ภาษาที่ใช้พูด ได้แก่ ภาษาจีนกลาง ภาษาอุยกูร์ และภาษาคาซัค

อุรุมฉีเป็นเมืองสำคัญทางตอนกลางของจีนตะวันตก ซึ่งได้รับการกำหนดโดยสภาแห่งรัฐให้เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งแบบครบวงจรระดับนานาชาติ และเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนระหว่างเอเชียกลางและเอเชียตะวันตก การค้าระหว่างประเทศ และโลจิสติกส์ เป็นพื้นที่หลักของเส้นทางเศรษฐกิจสายไหม รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงแห่งหัวใจเอเชีย" และเป็นศูนย์กลางสำคัญของเส้นทางสายไหม อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การแปรรูปน้ำมันและก๊าซ ถ่านหินและอุตสาหกรรมเคมีถ่านหิน การทำเหมืองสีเขียว ธัญพืชและน้ำมัน ฝ้ายและสิ่งทอ ผลไม้และผักอินทรีย์ ผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์ พลังงานและวัสดุใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของอุรุมฉีสูงถึง 465.819 พันล้านหยวน (ประมาณ 64.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

วิวัฒนาการของชื่อ

ชื่อ "อุรุมฉี" ปรากฏบันทึกไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 925 ในเอกสารของชาวซากาแห่งโคตัน ชื่อนี้มาจากภาษามองโกล แปลว่า "ทุ่งหญ้าสวยงาม" ในปี ค.ศ. 1765 ราชวงศ์ชิงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ตี้ฮวา" ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า ฮั่นเฉิง (เมืองฮั่น) หรือ หงเมี่ยวจื่อ (วัดแดง) และในปี ค.ศ. 1954 พื้นที่ตี้ฮวาได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอุรุมฉีอีกครั้ง

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

มนุษย์อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ชาวเชอซีโบราณเป็นชนกลุ่มแรกที่เข้ามาในภูมิภาคอุรุมฉี โดยข้ามเทือกเขาเทียนซานมาจากเมืองทูร์ปาน และก่อตั้งอาณาจักรเชอซีโฮ่ว (ต่อมาคืออาณาจักรเชอซี) ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ พื้นที่นี้อยู่ในอิทธิพลของชาวเชอซี

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ในราวปี 60 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งเขตปกครองดินแดนตะวันตกขึ้นที่อู่เหล่ย (ปัจจุบันคืออำเภอลุนไท่) ซึ่งเป็นการประกาศผนวกซินเจียงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนจีนอย่างเป็นทางการ ในเวลานั้น อุรุมฉีตั้งอยู่ในอาณาเขตของอาณาจักรเจี๋ยและอาณาจักรเป่ยหลู่ ซึ่งเป็นหนึ่งใน "สิบสามอาณาจักร" ของภูมิภาค ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อุรุมฉีเป็นส่วนหนึ่งของหกอาณาจักรแห่งเช่อซี และในปี 222 คริสต์ศักราช พื้นที่นี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของกองทหารรักษาดินแดนตะวันตกของราชวงศ์เว่ย

สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน

ในสมัยราชวงศ์สุย (ค.ศ. 605) ชนเผ่าเทียเล่ได้ก่อกบฏต่อต้านการปกครองของชาวเติร์กและสถาปนาอาณาจักรของตนเองในภูมิภาคนี้ ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอารักขาเป่ยติง และในศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิมองโกลได้ผนวกดินแดนนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ

สมัยหมิง-ชิง

ในสมัยราชวงศ์ชิง จักรพรรดิเฉียนหลงได้ทรงเปิดฉากการทหารในภูมิภาคนี้ ในปี ค.ศ. 1763 ชุมชนแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ตี้ฮวา" เมืองนี้ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์กลางทางทหารและการบริหารของซินเจียง

สาธารณรัฐจีนและยุคหลังปี 1949

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 เมืองตี้ฮวาได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอุรุมฉีเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1954 เมืองนี้พัฒนาอย่างรวดเร็วในฐานะศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของซินเจียง

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนเมษายน 2567 เมืองอุรุมฉีประกอบด้วยเขตเทศบาล 7 เขต (เทียนซาน, ซายบาก, ซินซือ/เขตเทคโนโลยีขั้นสูง, ซุยโมโกว, โถวตุนเหอ, มิตง และต้าปันเฉิง) และอำเภอ 1 แห่ง (อำเภออุรุมฉี) สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 30 ถนนเซาท์เลคตะวันออก เขตซุยโมโกว

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและภูมิประเทศ

เมืองอุรุมฉีตั้งอยู่ลึกเข้าไปในทวีปยูเรเซีย บริเวณเชิงเขาเทียนซานทางตอนเหนือและขอบด้านใต้ของแอ่งจุงการ์ ภูมิประเทศลดหลั่นจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นสามระดับ ได้แก่ ภูเขา (2,500–3,000 เมตรขึ้นไป) แอ่งและเนินเขา (1,000–2,000 เมตร) และที่ราบ (ต่ำกว่า 600 เมตร) จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาบ็อกดาที่ความสูง 5,445 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือ 490.6 เมตร พื้นที่ภูเขามีสัดส่วนมากกว่า 50% ของพื้นที่ทั้งหมด ระดับความสูงเฉลี่ยเกิน 2,000 เมตร โดยพื้นที่เมืองมีระดับความสูงเฉลี่ยประมาณ 800 เมตร

ภูเขาสำคัญ ได้แก่ ภูเขาเทียนเกอร์ (ส่วนตะวันออกของเทือกเขาอีเหลียนฮาบีร์กา) และภูเขาบ็อกดา ยอดเขาบ็อกดาซึ่งปกคลุมด้วยหิมะตลอดปี มีความสูง 5,445 เมตร สามารถมองเห็นได้จากตัวเมือง ภูเขาแดง (หงซาน) ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอุรุมฉี บริเวณรอยต่อระหว่างเมืองเก่าและเมืองใหม่ เป็นสัญลักษณ์ของอุรุมฉี เนื่องจากหินทรายที่มีธาตุเหล็กสูงจะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันจนมีสีแดง จึงเป็นที่มาของชื่อนี้

ภูมิอากาศ

เมืองอุรุมฉีมีภูมิอากาศแบบแห้งแล้งกึ่งอบอุ่นภาคพื้นทวีป ซึ่งมีลักษณะเด่นคือ ความแตกต่างของอุณหภูมิมาก ปริมาณน้ำฝนน้อย ฤดูหนาวยาวนาน และมีลมแรงในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 277.6 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมอยู่ที่ 23.5 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิสูงสุดที่ 42.1 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมอยู่ที่ -15.4 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดที่ -41.5 องศาเซลเซียส ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยต่อปีมีตั้งแต่ 2,489 ชั่วโมงในเขตภูเขาสูงไปจนถึง 3,122 ชั่วโมงในหุบเขาต้าปันเฉิง

อุทกวิทยา

เมืองอุรุมฉีมีแม่น้ำ 46 สาย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบน้ำ 5 ระบบ ได้แก่ แม่น้ำอุรุมฉี แม่น้ำโต่วตุน แม่น้ำไป่หยาง อะลาโกว และทะเลสาบไช่หวู่ปู แม่น้ำอุรุมฉีมีต้นกำเนิดจากธารน้ำแข็งหมายเลข 1 บนเนินเขาทางทิศเหนือของยอดเขาเทียนเจอร์ โดยมีปริมาณน้ำไหลบ่าต่อปี 235 ล้านลูกบาศก์เมตร ทะเลสาบไช่หวู่ปู ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 40 กิโลเมตร มีพื้นที่ 30 ตารางกิโลเมตร และมีความลึกเฉลี่ย 4.2 เมตร ณ ปี 2000 เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำ 32 แห่ง โดยมีกำลังการกักเก็บน้ำรวม 299 ล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ในปี 2021 ปริมาณน้ำทั้งหมดของเมืองอุรุมฉีมีจำนวน 1.141 พันล้านลูกบิดเมตร โดยเป็นน้ำผิวดิน 1.043 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำใต้ดิน 571 ล้านลูกบิดเมตร ส่วนปริมาณน้ำจากธารน้ำแข็งมีทั้งหมด 7.39 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณการละลายเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 123 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรแร่

เมืองอุรุมฉีได้ค้นพบแหล่งแร่ 27 ชนิด (คิดเป็น 26.47% ของแหล่งแร่ทั้งหมดในซินเจียง) ในพื้นที่เหมืองแร่ 83 แห่ง ถ่านหินเป็นทรัพยากรหลัก โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วประมาณ 80.9 พันล้านตัน แร่ธาตุสำคัญอื่นๆ ได้แก่ หินน้ำมัน (402.59 ล้านตัน) ทองแดง (24,240 ตัน) และเกลือ

ทรัพยากรชีวภาพ

เมืองอุรุมฉีมีพืชป่า 1,097 ชนิด รวมถึงพันธุ์ไม้คุ้มครอง เช่น ดอกบัวหิมะ อีเฟดรา ชะเอม และผีเสื้อกลางคืน ณ ปี 2023 มีการบันทึกชนิดสัตว์มีกระดูกสันหลัง 329 ชนิด และนกประมาณ 200 ชนิด พื้นที่คุ้มครองที่สำคัญ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบไช่หว่อปู่ (อุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งที่ 100) และอุทยานแห่งชาติป่าไม้เทียนซาน

ประชากรและข้อมูลประชากร

ณ สิ้นปี 2024 ประชากรของเมืองอุรุมฉีมีจำนวน 4.1284 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 97% เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 52 กลุ่ม โดยชาวฮั่นคิดเป็น 74.91% และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ คิดเป็น 25.09% กลุ่มชาติพันธุ์หลัก ได้แก่ ชาวอุยกูร์ ชาวฮุย และชาวคาซัค เอกสารราชการออกเป็นภาษาอุยกูร์และภาษาจีน

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เศรษฐกิจของเมืองอุรุมฉีถูกครอบงำโดยภาคบริการ ในปี 2567 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 450.216 พันล้านหยวน (ประมาณ 62.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยมีโครงสร้างสามภาคส่วนในสัดส่วน 0.7 : 29.5 : 69.8 GDP ต่อหัวอยู่ที่ 109,632 หยวน (ประมาณ 15,200 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากภาษีท้องถิ่นอยู่ที่ 46.359 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2568 GDP อยู่ที่ 465.819 พันล้านหยวน (ประมาณ 64.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมงรวมทั้งสิ้น 6.657 พันล้านหยวน (ประมาณ 925 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) พื้นที่เพาะปลูกพืชอยู่ที่ 714,600 หมู่ ผลผลิตผักอยู่ที่ 897,400 ตัน และผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 71,100 ตัน การชำแหละปศุสัตว์มีจำนวนรวม 739,400 ตัว และผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 38,700 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

อุตสาหกรรมปิโตรเคมีและโลหะวิทยาเป็นแกนหลักของอุตสาหกรรมรองของเมืองอุรุมฉี ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 110.06 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 12.7% ภาคส่วนที่มีการเติบโตที่สำคัญ ได้แก่ ไฟฟ้า (+15.6%) อุปกรณ์ไฟฟ้า (+26.0%) และเคมีภัณฑ์ (+22.6%) ส่วนมูลค่าเพิ่มจากการก่อสร้างอยู่ที่ 22.731 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

อุตสาหกรรมบริการ

เมืองอุรุมฉีได้พัฒนาฐานสาธิตอีคอมเมิร์ซ 3 แห่ง (ระดับชาติ 2 แห่ง ระดับภูมิภาค 1 แห่ง) และวิสาหกิจสาธิต 21 แห่ง ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 123.231 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 1,437.206 พันล้านหยวน (ประมาณ 199.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีสินเชื่ออยู่ที่ 1,235.464 พันล้านหยวน (ประมาณ 171.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียนในประเทศ 33 แห่ง โดยมีมูลค่าตลาดรวม 426.283 พันล้านหยวน (ประมาณ 59.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2025 ภาคบริการเติบโต 5.6% โดยภาคขนส่งและโลจิสติกส์เติบโต 12.1%

เขตพัฒนาเศรษฐกิจ

เมืองอุรุมฉีเป็นที่ตั้งของเขตพัฒนาสำคัญหลายแห่ง:
- เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคแห่งชาติอุรุมฉี: ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 ในฐานะเขตไฮเทคระดับชาติแห่งแรกของซินเจียง ครอบคลุมพื้นที่ 243.42 ตารางกิโลเมตร มีประชากรมากกว่า 1 ล้านคน และได้รับการจัดอันดับที่ 34 ในบรรดา 100 เขตชั้นนำของประเทศในปี 2022
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีอุรุมฉี: ได้รับอนุมัติในปี 1994 ครอบคลุมพื้นที่ 490 ตารางกิโลเมตร โดยรวมเอาเขตพัฒนาประเทศ เขตการปกครอง ท่าเรือบกนานาชาติ และเขตปลอดภาษีแบบครบวงจรเข้าไว้ด้วยกัน
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยี Ganquanbao: ก่อตั้งขึ้นในปี 2555 โดยมุ่งเน้นด้านวัสดุใหม่ พลังงานใหม่ และการผลิตอุปกรณ์ระดับสูง

บริการสังคม

การศึกษา

ข้อมูลปี 2024 ระบุว่า เมืองอุรุมฉีมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 23 แห่ง มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 242,600 คน โรงเรียนอาชีวศึกษา 22 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 58 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 113 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 127 แห่ง มีนักเรียน 288,300 คน โดยมีอัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนประถมศึกษา 100%

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีสถานพยาบาล 1,908 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 130 แห่ง (รัฐ 60 แห่ง เอกชน 70 แห่ง) โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 50,600 คน และเตียงผู้ป่วย 36,100 เตียง คิดเป็นเฉลี่ย 8.74 เตียงและแพทย์ 4.65 คนต่อประชากร 1,000 คน

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมืองอุรุมฉีเป็นที่ตั้งของห้องปฏิบัติการสำคัญ 152 แห่ง (ระดับชาติ 5 แห่ง) และศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรม 169 แห่ง (ระดับชาติ 3 แห่ง) ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 7,526 ฉบับ รวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 1,051 รายการ

วัฒนธรรมและกีฬา

เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง และสถานที่จัดกิจกรรมกีฬา 9,138 แห่ง ในปี 2024 คุณภาพอากาศได้รับการจัดอันดับว่า "ดี" หรือดีกว่านั้นเป็นเวลา 312 วัน (85.2%) โดยความเข้มข้นของ PM2.5 ลดลง 10.5%

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองอุรุมฉีได้สร้างเครือข่ายการขนส่งแบบบูรณาการทั้งทางอากาศ ทางรถไฟ และทางถนน ในปี 2024 ปริมาณการขนส่งสินค้าสูงถึง 31.379 พันล้านตัน-กิโลเมตร และปริมาณการขนส่งผู้โดยสารสูงถึง 44.35 พันล้านคน-กิโลเมตร

ทางหลวง

ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 2,958.53 กิโลเมตร โดยเป็นทางด่วน 409.19 กิโลเมตร ทางหลวงที่ได้รับการจัดประเภทคิดเป็น 95.7% ของระยะทางทั้งหมด

ทางรถไฟ

เมืองอุรุมฉีมีสถานีรถไฟ 5 แห่ง โดยสถานีอุรุมฉีเป็นสถานีปลายทางของทางรถไฟความเร็วสูงหลานโจว-ซินเจียง และเป็นสถานีผู้โดยสารที่ใหญ่ที่สุดในซินเจียง ระยะทางเดินรถรวมทั้งหมด 9,092.1 กิโลเมตร ทำให้เกิดเส้นทางการเดินทางเชื่อมต่ออุรุมฉีกับคารามาย ยี่หนิง และคอร์ลา ในเวลา 2 ชั่วโมง 3 ชั่วโมง และ 4 ชั่วโมง ตามลำดับ

การบิน

สนามบินนานาชาติอูรุมฉีเทียนซาน (เปลี่ยนชื่อจากสนามบินนานาชาติตี้หวู่ปู่ในเดือนมีนาคม 2025) เป็นหนึ่งในห้าสนามบินหลักของจีน ได้รับการจัดอันดับ 4F โดยมีอาคารผู้โดยสาร T1–T4 ในปี 2024 สนามบินแห่งนี้รองรับผู้โดยสาร 27.766 ล้านคน และสินค้า 235,900 ตัน

ระบบขนส่งสาธารณะ

เมืองนี้มีเส้นทางรถประจำทาง 249 เส้นทาง รวมระยะทาง 4,020 กิโลเมตร มีรถแท็กซี่ 13,514 คัน และรถประจำทาง 4,350 คัน รถไฟฟ้าใต้ดินสาย 1 ของอุรุมฉี ซึ่งเปิดให้บริการในปี 2019 เป็นระบบขนส่งทางรางในเมืองสายแรกของซินเจียง วิ่งระยะทาง 27.6 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ มีสถานีทั้งหมด 21 สถานี ครอบคลุม 4 เขตใจกลางเมือง ระบบขนส่งผู้โดยสารระหว่างสนามบินเริ่มทดลองให้บริการในเดือนเมษายน 2025

วัฒนธรรมและประเพณี

อาหาร

อาหารของเมืองอุรุมฉีโดดเด่นด้วยรสชาติแบบภาคตะวันตกของอังกฤษ อาหารจานเด่นได้แก่ เนื้อแกะเสียบไม้ เนื้อแกะย่างทั้งตัว ขาแกะกรอบ ข้าวผัด (เรียกว่า "โบลา" ในภาษาอุยกูร์) และเนื้อแกะฉีกเป็นชิ้นๆ อาหารพื้นเมืองดั้งเดิมได้แก่ นาน (ขนมปังหลักของชาวอุยกูร์) ซาลาเปา ขนมปังทอด และซาลาเปาแป้งบางกรอบ นอกจากนี้ยังมีคูมิส (นมม้าหมัก) ซึ่งเป็นเครื่องดื่มพื้นเมืองของชาวเร่ร่อนอีกด้วย

ประเพณีของกลุ่มชาติพันธุ์

ประชากรชาวฮั่นส่วนใหญ่บริโภคข้าวและอาหารที่ทำจากข้าวสาลีเป็นหลัก และเฉลิมฉลองเทศกาลดั้งเดิม เช่น เทศกาลตรุษจีน เทศกาลโคมไฟ และเทศกาลไหว้พระจันทร์ ส่วนชาวอุยกูร์มีประเพณีตามหลักศาสนาอิสลาม โดยมีเทศกาลสำคัญ ได้แก่ วันอีดิลฟิตรี (ถือศีลอด) วันอีดิลอัฎฮา (จุฬาณกิจ) และนอว์รูซ ชุมชนชาวฮุยและชาวคาซัคก็ปฏิบัติตามกฎการบริโภคอาหารของศาสนาอิสลามและเฉลิมฉลองเทศกาลที่คล้ายคลึงกัน

ศิลปะ

ศิลปะการแสดงดั้งเดิม ได้แก่ งิ้วซินฉู่ งิ้วหูหนานฮวากู่ งิ้วฉินฉาง งิ้วเหอเป่ยบังจื่อ และงิ้วปักกิ่ง เมืองนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดงานเทศกาลนาฏศิลป์พื้นบ้านนานาชาติซินเจียง และเทศกาลดนตรีต่างๆ อีกด้วย

การท่องเที่ยว

ภาพรวม

ทรัพยากรการท่องเที่ยวของเมืองอุรุมฉีครอบคลุม 46% ของทรัพยากรพื้นฐาน 68 ประเภทของจีน ในปี 2023 เมืองนี้ต้อนรับนักท่องเที่ยว 106.212 ล้านคน (รวมถึงนักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ) สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 102.811 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

- แกรนด์แคนยอนเทียนซาน (AAAAA): ตั้งอยู่ในอำเภออุรุมฉี ห่างจากตัวเมือง 48 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 1,038.48 ตารางกิโลเมตร โดดเด่นด้วยป่าสนชเรนค์โบราณที่สมบูรณ์และงดงามที่สุดบนเนินเขาทางตอนเหนือของเทือกเขาเทียนซาน

- เขตทัศนียภาพซุยโมโกว (AAAA): ตั้งอยู่ชานเมืองทางตะวันออก เป็นหุบเขาที่มีความยาว 1 กิโลเมตร มีบ่อน้ำพุหลายสิบแห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 36 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยภูเขาแดง ภูเขาชิงฉวน และสถานพักฟื้นน้ำพุร้อน

- ธารน้ำแข็งหมายเลข 1 (ธารน้ำแข็งเทียนซานหมายเลข 1): ตั้งอยู่ที่เชิงเขาเทียนเกอร์ ที่ระดับความสูง 3,850 เมตร ห่างจากเมืองอุรุมฉี 130 กิโลเมตร นับเป็นธารน้ำแข็งที่อยู่ใกล้เมืองที่สุดในโลก

- ตลาดนานาชาติซินเจียง (AAAA): สร้างขึ้นในปี 2546 ครอบคลุมพื้นที่ 100,000 ตารางเมตร มีร้านค้ากว่า 3,000 ร้าน ผสมผสานวัฒนธรรมอิสลาม สถาปัตยกรรม การค้าของกลุ่มชาติพันธุ์ ความบันเทิง และร้านอาหารเข้าด้วยกัน เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของซินเจียง

- พิพิธภัณฑ์ซินเจียง: ก่อตั้งขึ้นในปี 1959 เป็นพิพิธภัณฑ์ระดับชาติชั้นนำที่มีโบราณวัตถุมากกว่า 60,000 ชิ้น จัดแสดงสิ่งทอ เอกสารกระดาษ รูปปั้นดินเผาลงสี และตัวอย่างมัมมี่โบราณ

- รีสอร์ทสกีนานาชาติเส้นทางสายไหม: ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมือง 38 กิโลเมตร ในอุทยานแห่งชาติเทียนซาน เป็นสถานที่จัดกีฬาฤดูหนาวที่สำคัญ ณ ระดับความสูง 1,800–3,000 เมตร

- อุทยานแห่งชาติภูเขาแดง (AAAA): ก่อตั้งขึ้นในปี 1985 ครอบคลุมพื้นที่สีเขียว 97.5% ด้วยพันธุ์ไม้มากกว่า 70 ชนิด ได้รับการยกระดับเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ AAAA ในปี 2006 และเป็นสัญลักษณ์ของเมืองอุรุมฉี

- ศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของทวีปเอเชีย: ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 30 กิโลเมตร โดยมีหอคอยสูง 22 เมตร ตั้งอยู่ ณ จุดที่เป็นศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของทวีปเอเชียอย่างแม่นยำ

- เมืองโบราณอูลาโบ: โบราณสถานสมัยราชวงศ์ถัง (สร้างเมื่อปี ค.ศ. 640) ห่างจากใจกลางเมือง 17 กิโลเมตร เป็นเมืองเก็บภาษีแห่งเดียวบนเส้นทางสายไหมตอนเหนือ และได้รับการกำหนดให้เป็นหน่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ

- มัสยิดใหญ่ฉานซี: มัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในอุรุมฉี สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง-เจี้ยชิง (อายุราว 200 ปี) โดยผสมผสานสถาปัตยกรรมของชาวฮั่นและชนกลุ่มน้อยเข้าด้วยกัน

- อนุสรณ์สถานสำนักงานกองทัพที่แปดประจำซินเจียง: เปิดทำการในปี 1962 เป็นฐานการศึกษาด้านความรักชาติระดับชาติและหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

เมืองอุรุมฉีเป็นแหล่งรวมสินค้าขึ้นชื่อจากทั่วซินเจียง ได้แก่ ลูกเกด (องุ่นขาวไร้เมล็ดที่มีน้ำตาลสูงถึง 60%), พุทรา (พุทราหยกโฮตัน พุทรารัวฉาง พุทราฮามิ), วอลนัท, พิสตาชิโอ และพรมโฮตันซึ่งขึ้นชื่อเรื่องลวดลายศิลปะอุยกูร์อันเป็นเอกลักษณ์

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2566 เมืองอุรุมฉีมีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่เป็นตัวแทน 70 โครงการ (ระดับชาติ 3 โครงการ ระดับภูมิภาค 27 โครงการ และระดับเทศบาล 40 โครงการ) และผู้สืทอดมรดกที่เป็นตัวแทน 73 ราย สิ่งของที่โดดเด่น ได้แก่ งานช่างฝังทองและเงิน (ระดับชาติ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชาง-โจว) และระบำเลียนแบบสัตว์ของชาวคาซัค "บูร์เกตบี" (ระบำนกอินทรี ระดับภูมิภาค)

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทิวทัศน์จงหลางหลิงฉวน

อุทยานธรรมชาติจงหลางหลิงฉวน ตั้งอยู่ในหมู่บ้านหลิงฉวน 2 ตำบลจงหลาง อำเภอเย่เฉิง จังหวัดคัชการ์ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เป็นอุทยานธรรม…

พื้นที่ชมวิวจงหัว ฝูโชวซาน

อุทยานธรรมชาติจงฮวาฟู่โชวซาน ตั้งอยู่ในตำบลต้าซีโกว อำเภอฮั่วเฉิง เขตปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ มณฑลซินเจียงอุยกูร์ อุทยานแห่งนี้ได้รับการจัด…

อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำจ้าวซู

อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำจ้าวซู ตั้งอยู่ที่หลักกิโลเมตรที่ 17 ของถนนสาย 758 ในอำเภอจ้าวซู เขตปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ มณฑลซินเจียงอุยกูร์ เป็นแห…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบหยกจ้าวซู

อุทยานธรรมชาติทะเลสาบหยกจ้าวซู ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาเหยาจื่อโกว อำเภอจ้าวซู จังหวัดปกครองตนเองคาซัคอีลี่ลี่ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เป…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว