เมืองอู๋จง
เมืองอู๋จง (Wuzhong City) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (Ningxia Hui Autonomous Region) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองท่องเที่ยวเชิงนิเวศดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ และเมืองระดับชาติ
เมืองอู๋จง
เมืองอู๋จงเป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย ได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองท่องเที่ยวเชิงนิเวศดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ และเมืองสาธิตความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ ตั้งอยู่ใจกลางหนิงเซี่ย เดิมเป็นที่ตั้งของเมืองหลิงโจวโบราณและอำเภอจินจี ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบหนิงเซี่ย ภูมิประเทศสูงทางตอนใต้และต่ำทางตอนเหนือ มีสภาพภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งและอบอุ่นปานกลาง พื้นที่ทั้งหมด 21,400 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกรกฎาคม 2569 เมืองนี้บริหารจัดการ 2 เขต 2 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1,418,500 คน เมืองอู๋จงมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,200 ปี โดยเริ่มจากการก่อตั้งเมืองฟู่ผิงในสมัยราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) เมืองหลิงโจวในสมัยราชวงศ์ฮั่น (202 ปีก่อนคริสตกาล–220 ปีคริสตกาล) ป้อมอู๋จงในสมัยราชวงศ์หมิง (1368–1644) และตำบลหนิงหลิงในสมัยราชวงศ์ชิง (1644–1912) อู๋จงเป็นเส้นทางสำคัญบนเส้นทางสายไหมโบราณและเป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางเศรษฐกิจสายไหม โดยมีทางรถไฟ 4 สายและทางด่วน 5 สายตัดผ่าน อู๋จงเป็นแหล่งปลูกองุ่นทำไวน์ที่ดีที่สุดของจีนและมีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามมากมาย เช่น แกรนด์แคนยอนแม่น้ำเหลืองชิงตงเซี่ย ทะเลสาบฮาบา เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติหลัวซาน และเกาะนกชิงตงเซี่ย ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 96.167 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0%
ประวัติศาสตร์
มนุษย์อาศัยอยู่ในบริเวณอู่จงมาตั้งแต่ 30,000 ปีที่แล้ว ในยุคหินเก่า โดยชนเผ่าเร่ร่อนโบราณอย่างชาวฉาง ชาวหรง และชาวซยงหนูต่างก็หากินอยู่ที่นี่
หลังจากฉินซีฮวงรวมหกรัฐได้แล้ว เมิ่งเทียนได้รับคำสั่งให้ยกทัพขึ้นเหนือไปปราบพวกซยงหนู ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช มีการก่อตั้ง 34 อำเภอตามแนวแม่น้ำ รวมถึงอำเภอฟู่ผิง ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในที่ราบหนิงเซี่ย โดยตั้งอยู่ในบริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอู๋จงในปัจจุบัน
ในปี 191 ก่อนคริสตกาล ได้มีการก่อตั้งอำเภอหลิงโจว ซึ่งเป็นเมืองโบราณที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของหนิงเซี่ยที่มีการระบุอายุอย่างแม่นยำ
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลิงโจว ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ เรียกว่าค่ายทหารโบกูลู ต่อมาเปลี่ยนเป็นหลิงโจว ในสมัยราชวงศ์สุยและถัง (ค.ศ. 618–907) ก็มีชื่อเรียกว่าหลิงอู่เช่นกัน ในปี ค.ศ. 646 จักรพรรดิไท่จงได้ทรงตั้งหลิงโจวเพื่อรับการยอมจำนนจากชนเผ่าต่างๆ ในช่วงกบฏอันลู่ซาน องค์รัชทายาทหลี่เหิงได้ขึ้นครองราชย์ที่หลิงอู่ ทำให้ที่นี่กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและการทหารของประเทศ
ในสมัยราชวงศ์ซีเซี่ย (ค.ศ. 1038–1227) บริเวณนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของจักรพรรดิหยวนห่าวแห่งราชวงศ์ถังเกวียน ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) ได้มีการก่อตั้งเส้นทางหนิงเซี่ยขึ้น และในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) ได้มีการก่อตั้งอำเภอหนิงซัวขึ้น
ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง ป้อมอู๋จงได้รับการตั้งชื่อตามผู้บัญชาการทหารอู๋จง ในปี 1913 ได้มีการจัดตั้งอำเภอเหยียนฉีขึ้น ในเดือนกันยายนปี 1949 อู๋จงได้รับการปลดปล่อย ในปี 1950 เมืองอู๋จงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอู๋จงอย่างเป็นทางการ ในปี 1954 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองตนเองเหอตงหุยขึ้น ในปี 1958 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยขึ้น และเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดถูกยกเลิก ในปี 1960 อำเภอจินจีถูกยกเลิก และเมืองชิงตงเซี่ยได้รับการจัดตั้งขึ้น ในปี 1998 เมืองอู๋จงระดับจังหวัดได้รับการจัดตั้งขึ้น ในปี 2002 เมืองหลิงหวู่ถูกโอนไปอยู่กับเมืองหยินฉวน ในปี 2003 อำเภอจงเหว่ยและอำเภอจงหนิงถูกโอนไปอยู่กับเมืองจงเหว่ยระดับจังหวัดแห่งใหม่ ในปี 2009 หงซีเป่าได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 นครอู๋จงปกครองเขตลี่ถง เขตหงซีเป่า เมืองชิงตงเซี่ย อำเภอหยานฉี และอำเภอถงซิน รวมทั้งหมด 2 เขต 2 อำเภอ 1 เมืองระดับอำเภอ 44 ตำบลและเมือง 4 อำเภอย่อย 66 ชุมชน และ 497 หมู่บ้าน ที่ทำการรัฐบาลประชาชนนครอู๋จงตั้งอยู่ในเขตลี่ถง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองอู๋จงตั้งอยู่ใจกลางมณฑลหนิงเซี่ย ในใจกลางที่ราบหนิงเซี่ย ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 105°7'–107°47' และละติจูดเหนือ 36°34'–38°15' มีพื้นที่ทั้งหมด 21,400 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนติดกับเมืองหยินฉวนทางทิศเหนือ เมืองจงเว่ยทางทิศตะวันตก เมืองกู่หยวนทางทิศใต้ อำเภอติงเปียน มณฑลฉานซีทางทิศตะวันออก เขตปกครองโอต็อกและเขตปกครองอัลซาซ้ายของมองโกเลียในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และอำเภอหวน มณฑลกานซูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ภูมิประเทศ
ตัวเมืองมีขนาดกว้างกว่าในแนวตะวันออก-ตะวันตก (297 กม.) มากกว่าในแนวเหนือ-ใต้ (200 กม.) โดยมีภูมิประเทศสูงกว่าทางตอนใต้ ทางตอนเหนือเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลือง ทางตะวันออกเป็นที่ราบสูงออร์ดอส ซึ่งเชื่อมต่อกับทะเลทรายมูอูส ทางตอนใต้เป็นเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างที่ราบสูงออร์ดอสทางตะวันตกและที่ราบสูงโลสทางเหนือ โดยมีเนินเขา ภูเขา และหุบเขาที่เกิดจากดินโลส ทางตะวันตกมีเทือกเขาเหอหลานและเทือกเขานิ่วโชว ระดับความสูงเฉลี่ย: 1,200 เมตรในที่ราบ 1,300–1,900 เมตรในภูเขา
ภูมิอากาศ
เมืองอู๋จงมีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งและอบอุ่นปานกลางที่มีลักษณะเฉพาะของทวีป คือ มีฤดูกาลที่ชัดเจน อากาศแห้ง การระเหยสูง ปริมาณน้ำฝนกระจุกตัว ความโปร่งใสของบรรยากาศดี แสงแดดจัด ความร้อนสูง ความแตกต่างของอุณหภูมิมาก ช่วงปลอดน้ำค้างแข็งสั้น และมีลมและทรายพัดบ่อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 9.3°C ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 184.6–273.5 มม. โดยส่วนใหญ่ตกในเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม
อุทกวิทยา
แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 69 กิโลเมตร มีช่องระบายน้ำบนภูเขา 42 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ระบายน้ำกว่า 50 ตารางกิโลเมตร มีอ่างเก็บน้ำ 13 แห่ง และระบบประปาในเมือง 9 แห่ง รวมระยะทาง 57.9 กิโลเมตร พร้อมด้วยทะเลสาบ 32 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 19,600 หมู่
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณการใช้น้ำทั้งหมด: 1.9275 พันล้านลูกบิดเมตร (น้ำบาดาล 933 ล้านลูกบิดเมตร) แบ่งเป็นภาคเกษตรกรรม 1.81 พันล้านลูกบิดเมตร ภาคอุตสาหกรรม 79.5 ล้านลูกบิดเมตร การใช้ในครัวเรือนในเมือง 17.9 ล้านลูกบิดเมตร และภาคชนบท 201 ล้านลูกบิดเมตร ปริมาณการใช้น้ำทั้งหมด: 1.1214 พันล้านลูกบิดเมตร (น้ำบาดาล 493 ล้านลูกบิดเมตร)
ทรัพยากรพืช
หญ้าอาหารสัตว์ทั่วไป ได้แก่ Bromus inermis, Elymus nutans, Cleistogenes, Poa pratensis, Stipa และ Setaria พืชตระกูลถั่ว ได้แก่ Melilotoides, Oxytropis, Astragalus และ Glycine soja พืชสมุนไพร ได้แก่ ชะเอมเทศ เอฟีดรา บูพลูรัม ไซโนมอเรียม โซโฟรา อะโลเปคูรอยเดส และซิสแทนช์
ทรัพยากรสัตว์
สัตว์น้ำ ได้แก่ นาก มิงค์ ปลาคาร์พ ปลาคาร์พครูเซียน ปลาดุก ปลาโลช เต่า และกุ้ง สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ หมาป่า สุนัขจิ้งจอก แบดเจอร์ พังพอน ละมั่ง แกะสีน้ำเงิน และกระต่ายมองโกเลีย นก ได้แก่ เป็ดป่า นกนางนวล นกฮูก นกกา นกแม็กพาย ห่าน นกอินทรี และไก่ฟ้า สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ได้แก่ กิ้งก่า งู และกบ
ทรัพยากรแร่
มีแร่ธาตุมากกว่า 30 ชนิด รวมถึงปิโตรเลียม (37 ล้านตัน) ก๊าซธรรมชาติ (800 พันล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งเป็นแกนหลักของแหล่งน้ำมันฉานซี-กานซู-หนิงเซี่ย) ถ่านหิน (6.47 พันล้านตัน) หินปูน (4.9 พันล้านตัน) และโดโลไมต์สำหรับถลุงแมกนีเซียม (2.369 พันล้านตัน) กำลังการผลิตไฟฟ้ารวมคิดเป็น 54% ของหนิงเซี่ย ทำให้เป็นฐานพลังงานที่สำคัญ
ประชากร
ขนาดประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 1,418,500 คน เพิ่มขึ้น 3,200 คน ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 852,900 คน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 60.13% เพิ่มขึ้น 1.27 จุดเปอร์เซ็นต์ ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 1,443,100 คน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 36.37%
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
ชาวฮั่น: 618,594 คน (44.74%); ชนกลุ่มน้อย: 764,119 คน (55.26%) ซึ่งในจำนวนนี้เป็นชาวฮุย: 755,108 คน (54.61%)
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 96.167 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 13.553 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.5%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 40.391 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.2%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 42.223 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6% สัดส่วนโครงสร้าง: 14.1:42.0:43.9 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว: 67,871 หยวน เพิ่มขึ้น 4.4% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 6.6% รายได้จากภาษีท้องถิ่น: 6.825 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.0% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 4.749 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.1% รายได้สุทธิต่อหัวในเขตเมือง: 41,495 หยวน เพิ่มขึ้น 5.4%; เขตชนบท: 21,442 หยวน เพิ่มขึ้น 6.3%
อุตสาหกรรมหลัก
ผลผลิตทางการเกษตรรวม: 27.761 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.6% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 3,041,100 หมู่ ผลผลิต 1,061,400 ตัน ผักและเห็ด: 1,254,000 ตัน เพิ่มขึ้น 6.8% แตง: 325,000 ตัน เพิ่มขึ้น 68.8% โกจิเบอร์รี่: 16,600 ตัน ลดลง 25.1% จำนวนปศุสัตว์: 772,600 ตัว เพิ่มขึ้น 2.7% (โคนม 311,100 ตัว โคเนื้อ 461,500 ตัว) แกะ: 3,163,000 ตัว เพิ่มขึ้น 1.8% สุกร: 184,900 ตัว เพิ่มขึ้น 9.3% สัตว์ปีก: 4,426,600 ตัว ลดลง 2.8% ผลผลิตเนื้อสัตว์รวม: 169,200 ตัน เพิ่มขึ้น 12.4% นม: 1,723,200 ตัน เพิ่มขึ้น 0.7%
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม: 34.362 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.7% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 6.8% (เหมืองแร่ลดลง 4.3% การผลิตเพิ่มขึ้น 14.8% ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 0.1%) รายได้ขนาดใหญ่: 151.829 พันล้านหยวน ลดลง 3.2% กำไร: 7.233 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 22.6% กำลังการผลิตติดตั้งรวม: 28,438.8 เมกะวัตต์ เพิ่มขึ้น 11.9% (พลังงานความร้อน 5,359 เมกะวัตต์ พลังงานน้ำ 339 เมกะวัตต์ พลังงานใหม่ 22,740 เมกะวัตต์ รวมถึงพลังงานลม 10,297.3 เมกะวัตต์ และพลังงานแสงอาทิตย์ 12,443.5 เมกะวัตต์) มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้าง: 6.177 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% มีวิสาหกิจก่อสร้างที่ผ่านการรับรอง 136 แห่ง ผลผลิต 9.38 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.8%
อุตสาหกรรมบริการ
มูลค่าเพิ่มจากการบริการ: 42.223 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6% การค้าส่ง/ค้าปลีก: 4.865 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.2% การขนส่ง/คลังสินค้า/ไปรษณีย์: 4.298 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.1% ที่พัก/ร้านอาหาร: 1.189 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.7% การเงิน: 3.627 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% อสังหาริมทรัพย์: 3.505 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.3% ไอที: 1.758 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.8% ยอดขายปลีกรวม: 20.126 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.7% การค้าต่างประเทศ: 826 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 25.5% (ส่งออก 567 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 14.7%; นำเข้า 259 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 57.9%) เงินฝากรวม: 121.714 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.6% ยอดสินเชื่อรวม: 112.633 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.2% เบี้ยประกันภัย: 3.888 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.0% จำนวนนักท่องเที่ยว: 18.3146 ล้านคน รายได้จากการท่องเที่ยว: 10.973 พันล้านหยวน
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
บริษัทไฮเทคระดับชาติ 130 แห่ง, วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐานระดับชาติ 484 แห่ง โครงการเปลี่ยนผ่านเทคโนโลยีที่สำคัญ 18 โครงการ มูลค่าสัญญาด้านเทคโนโลยี: 799 ล้านหยวน การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า: 15,959 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์: 5.27 ต่อ 10,000 คน การอนุมัติสิทธิบัตร 995 รายการ (สิ่งประดิษฐ์ 102 รายการ)
การศึกษา
โรงเรียนอาชีวศึกษาชั้นสูง 1 แห่ง (นักเรียน 7,752 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษาตอนต้น 5 แห่ง (นักเรียน 6,248 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 14 แห่ง (นักเรียน 40,221 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 48 แห่ง (นักเรียน 67,013 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 213 แห่ง (นักเรียน 124,823 คน), โรงเรียนการศึกษาพิเศษ 8 แห่ง (นักเรียน 600 คน), โรงเรียนอนุบาล 244 แห่ง (เด็ก 35,510 คน)
วัฒนธรรม
คณะศิลปะ 50 คณะ, ศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง (ระดับชาติชั้น 1 จำนวน 4 แห่ง), ห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง (ระดับชาติชั้น 1 จำนวน 4 แห่ง), พิพิธภัณฑ์ 11 แห่ง, พิพิธภัณฑ์ศิลปะ 1 แห่ง, แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 9 แห่ง, และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 7 รายการ การออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์: 100%
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 1,033 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 49 แห่ง สถานพยาบาลระดับรากหญ้า 963 แห่ง และสถานพยาบาลสาธารณสุขระดับมืออาชีพ 20 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 7,410 เตียง (6,058 เตียงในโรงพยาบาล และ 4,086 เตียงในโรงพยาบาลของรัฐ) มีบุคลากรทางการแพทย์ 10,519 คน (แพทย์ 4,123 คน และพยาบาล 4,553 คน) คิดเป็นอัตราส่วน 5.22 เตียงต่อประชากร 1,000 คน และ 7.42 บุคลากรทางการแพทย์ต่อประชากร 1,000 คน
กีฬา
นักกีฬาผู้พิการคว้าเหรียญทอง 18 เหรียญ เหรียญเงิน 7 เหรียญ และเหรียญทองแดง 4 เหรียญ ในการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกแห่งชาติครั้งที่ 12 และกีฬาโอลิมปิกพิเศษครั้งที่ 9
ประกันสังคม
มีการสร้างงานใหม่ในเมือง 11,730 ตำแหน่ง และการโยกย้ายแรงงานจากชนบท 255,100 ตำแหน่ง มีจุดบริการจัดหางาน 88 แห่ง และตลาดแรงงานอิสระ 17 แห่ง ประกันบำนาญ: พนักงานในเมือง 363,900 คน (ภาครัฐ 54,900 คน) และผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 642,600 คน ประกันสุขภาพ: 1,362,600 คน (พนักงาน 217,800 คน และผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 1,144,800 คน) การว่างงาน: 151,200 คน การบาดเจ็บจากการทำงาน: 206,500 คน การคลอดบุตร: 155,700 คน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง 12,200 คน และค่าครองชีพขั้นต่ำในชนบท 101,500 คน เงินช่วยเหลือ 860 ล้านหยวนสำหรับผู้ยากไร้ 220,000 คน
การขนส่ง
เมืองนี้มีทางรถไฟ 4 สาย (เป่าหลาน, ต้ากุ้ย, ไท่จงหยิน) และทางด่วน 6 สาย (ปักกิ่ง-ทิเบต, กู่หวัง, หยานจง, กุนหง, หยินซี, กู่ชิง) วิ่งผ่าน อยู่ห่างจากสนามบินนานาชาติหยินฉวนเหอตง (ระดับ 4E) 40 กิโลเมตร ระยะทางรวมของทางหลวง: 10,148 กิโลเมตร (ทางด่วน 752 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 1 383 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 2 1,120 กิโลเมตร) มีรถยนต์ส่วนบุคคล 361,000 คัน (รถยนต์ส่วนตัว 256,900 คัน)
จุดชมวิว
ณ สิ้นปี 2025 อู๋จงมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 31 แห่ง (ระดับ 5A 1 แห่ง, ระดับ 4A 6 แห่ง, ระดับ 3A 12 แห่ง, ระดับ 2A 12 แห่ง), บริษัทท่องเที่ยว 9 แห่ง และโรงแรมระดับดาว 10 แห่ง (ระดับ 4 ดาว 4 แห่ง, ระดับ 3 ดาว 5 แห่ง)
หุบเขาแม่น้ำเหลืองชิงตงเซี่ย: แหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 5A ครอบคลุมพื้นที่ 126 ตารางกิโลเมตร โดดเด่นด้วยระบบชลประทานแม่น้ำเหลืองโบราณ ศูนย์อนุรักษ์น้ำชิงตงเซี่ย เจดีย์ 108 องค์ และอุทยานวัฒนธรรมต้าหยู หุบเขานี้เป็นหุบเขาสุดท้ายบนแม่น้ำเหลืองตอนบน
แท่นบูชาแม่น้ำเหลือง: สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A แห่งชาติ สถานที่สำคัญริมฝั่งแม่น้ำเหลือง สร้างขึ้นในปี 2010-2011 แท่นบูชามีความยาว 999 เมตร กว้าง 200 เมตร โดยมีเทือกเขาเหอหลานเป็นฉากหลัง และฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นเทือกเขานิ่วโชว
หอคอยแม่น้ำเหลือง: สถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 4A สูง 108 เมตร มีห้องจัดแสดงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม สร้างในสไตล์เจดีย์หมิง-ชิง ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบทอง
แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบฮาบา: แหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 4A ในอำเภอหยานฉี ครอบคลุมพื้นที่ 160,000 เฮกตาร์ เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติป่าฮัวมาซี มีลักษณะเป็นภูมิประเทศทะเลทราย ทุ่งหญ้า ทะเลสาบ ป่าไม้ และแหล่งโบราณสถาน
อุทยานอนุสรณ์การรุกรานทางตะวันตกของกองทัพแดง ถงซิน: พื้นที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 4A ครอบคลุมพื้นที่ 325 หมู่ เป็นอนุสรณ์สถานแห่งเดียวที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงการรุกรานทางตะวันตกของกองทัพแดง
พิพิธภัณฑ์การอพยพหนิงเซี่ย: สถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 3A พื้นที่ 9,436.88 ตารางเมตร มีสิ่งจัดแสดงมากกว่า 2,000 ชิ้นเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การอพยพของหนิงเซี่ย
คฤหาสน์ตงฟู่ (Dong Mansion): สถานที่มรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติในชิงถงเซี่ย สร้างขึ้นในปี 1905 สำหรับนายพลตงฟู่เซียง เป็นคฤหาสน์ข้าราชการแห่งเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในหนิงเซี่ย มีห้องพัก 116 ห้อง ในรูปแบบผังสามเส้นทางหกลาน
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม