เมืองซีหนิง
เมืองซีหนิง (Xining City) เดิมชื่อเมืองชิงถัง (Qingtang City) เมืองซีผิง (Xiping Commandery) และเมืองซานโจว (Shanzhou) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงฤดูร้อน" เป็นเมืองระดับจังหวัดและเมืองหลวงของมณฑลชิงไห่ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ และการศึกษา
เมืองซีหนิง
เมืองซีหนิง เดิมชื่อเมืองชิงถัง อำเภอซีผิง และซานโจว หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงฤดูร้อน" เป็นเมืองระดับจังหวัดและเมืองหลวงของมณฑลชิงไห่ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ การศึกษา วัฒนธรรม การคมนาคม และการสื่อสารของมณฑล ณ เดือนมิถุนายน 2569 เมืองนี้บริหารจัดการ 5 เขตและ 2 อำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมด 7,660 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2,475,600 คน ซีหนิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ในภาคตะวันออกของมณฑลชิงไห่ ในลุ่มน้ำตอนกลางของแม่น้ำหวงสุ่ย เป็นประตูทางตะวันออกสู่ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต เป็นเส้นทางสำคัญบนเส้นทางสายไหมใต้โบราณและเส้นทางถัง-โปโบราณ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมและฐานที่มั่นทางทหารที่สำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ รู้จักกันในชื่อ "กุญแจสู่ทะเลตะวันตก" และ "คอหอยแห่งชิงไห่-ทิเบต" ซีหนิงเป็นหนึ่งในเมืองที่ตั้งอยู่บนที่สูงที่สุดในโลก สภาแห่งรัฐได้กำหนดให้ซีหนิงเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมระดับชาติ เป็นฐานสนับสนุนบริการที่ครอบคลุมสำหรับที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต และเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศระดับนานาชาติ ซีหนิงมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันยาวนาน ทรัพยากรธรรมชาติที่เป็นเอกลักษณ์ และประเพณีพื้นบ้านที่มีสีสัน ชื่อของเมืองมีความหมายว่า "สันติภาพในพรมแดนตะวันตก" เมืองนี้ได้รับรางวัลมากมาย เช่น เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองที่มีเสน่ห์ที่สุดของจีน (ติดอันดับ 200) เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองป่าไม้แห่งชาติ เมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ และเมืองที่มีความสุขที่สุด ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 191.48 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3%
ประวัติศาสตร์
ซีหนิงเป็นเมืองโบราณบนที่ราบสูงที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง แหล่งโบราณคดี เช่น จูเจียจ้าย เชินนา และซีซิงหยวน แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมของมนุษย์เมื่อ 4,000-5,000 ปีที่แล้ว
ในสมัยโบราณ ที่นี่เป็นดินแดนของชนเผ่าเร่ร่อนเซียนหลิงฉาง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 220 ปีคริสต์ศักราช) ได้มีการก่อตั้งค่ายทหารศาลาซีผิงขึ้น และในยุคเสินจือ ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหลินฉาง ภายใต้การปกครองของมณฑลจินเฉิง
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ได้มีการก่อตั้งเมืองซีผิงขึ้น ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก (ค.ศ. 317–420) ราชวงศ์เหลียงใต้ได้ตั้งเมืองนี้เป็นเมืองหลวงชั่วคราว และในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือได้ก่อตั้งค่ายทหารซานซานขึ้นที่นี่ ในปี ค.ศ. 526 เมืองนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นซานโจว
ในปีที่สามแห่งรัชสมัยอี้เฟิงของราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) (ค.ศ. 678) ได้มีการก่อตั้งอำเภอซานเฉิงขึ้น ในปี ค.ศ. 761 อำเภอซานเฉิงก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของทูโบ
ในปีแรกของรัชสมัยหมิงเต่าแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960–1279) (ค.ศ. 1032) อาณาจักรซ่งข่าได้ย้ายเมืองหลวงมาที่นี่ และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองชิงถัง ในปีที่สามของรัชสมัยฉงหนิง (ค.ศ. 1104) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซีหนิง ซึ่งถือเป็นการใช้ชื่อ "ซีหนิง" เป็นครั้งแรก
ในปี ค.ศ. 1227 ชาวมองโกลได้พิชิตแคว้นซีเซี่ยและยึดครองซีหนิง ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) ซีหนิงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลกานซู ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) ได้มีการจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ซีหนิงขึ้น และในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) ได้มีการจัดตั้งเมืองซีหนิงขึ้นในปี ค.ศ. 1725
ในปี 1913 เขตปกครองถูกยุบ ในปี 1929 มณฑลชิงไห่ถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีเมืองซีหนิงเป็นเมืองหลวง ในปี 1946 เมืองซีหนิงถูกก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 5 กันยายน 1949 เมืองซีหนิงได้รับการปลดปล่อย
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการ
ในปี 1960 หวงจง ต้าถง และหูจู ถูกผนวกเข้ากับการปกครองของซีหนิง ในปี 1962 ได้กลับมาอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอีกครั้ง ในปี 1966 ต้าถงถูกส่งคืนให้กับซีหนิง ในปี 1985 ต้าถงกลายเป็นอำเภอปกครองตนเองต้าถงฮุยและตู ในปี 1986 อำเภอเฉิงซีถูกแบ่งออกเป็นอำเภอเฉิงซีและอำเภอเฉิงเป่ย ในปี 1999 อำเภอหวงจงและอำเภอหวงหยวนถูกโอนไปอยู่กับซีหนิง ในปี 2019 อำเภอหวงจงถูกเปลี่ยนเป็นอำเภอหวงจง
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 เมืองซีหนิงปกครอง 5 เขต (เฉิงตง เฉิงจง เฉิงซี เฉิงเป่ย และหวงจง) และ 2 อำเภอ (หวงหยวน ต้าถงฮุย และอำเภอปกครองตนเองตู) ที่ทำการรัฐบาลเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 43 ถนนหนานกวน เขตเฉิงจง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองซีหนิงตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลชิงไห่ บนที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีพื้นที่ทั้งหมด 7,660 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่เขตเมือง 476.5 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 100°52'–101°54' และละติจูดเหนือ 36°13'–37°28'
ภูมิประเทศ
ตัวเมืองทอดยาวจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกเป็นรูปทรงแถบ โดยมีภูมิประเทศสูงกว่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และต่ำกว่าทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ล้อมรอบด้วยภูเขาจากทุกด้าน
ภูมิอากาศ
เมืองซีหนิงมีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งบนที่ราบสูงภาคพื้นทวีป โดยมีแสงแดดเฉลี่ย 1,939.7 ชั่วโมง อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 7.6 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุด 34.6 องศาเซลเซียส และต่ำสุด -18.9 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ยในฤดูร้อนอยู่ที่ 17-19 องศาเซลเซียส ทำให้เป็นสถานที่พักผ่อนยอดนิยมในฤดูร้อน และได้รับการขนานนามว่า "เมืองหลวงฤดูร้อนของจีน"
อุทกวิทยา
เมืองนี้ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,261 เมตร มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 380 มิลลิเมตร และอัตราการระเหย 1,363.6 มิลลิเมตร แม่น้ำหวงสุ่ยและสาขาต่างๆ ได้แก่ แม่น้ำหนานฉวนและแม่น้ำเป่ยฉวน ไหลมาบรรจบกันในเขตเมืองและไหลไปทางทิศตะวันออก
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ทรัพยากรน้ำค่อนข้างจำกัด แม่น้ำหวงสุ่ยไหลผ่านเมือง โดยมีปริมาณน้ำทั้งหมด 131.4 พันล้านลูกบิดเมตร น้ำผิวดินในท้องถิ่น 1.293 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำใต้ดิน 8.94 พันล้านลูกบิดเมตร
ทรัพยากรชีวภาพ
พืชสมุนไพรป่า ได้แก่ Cimicifuga, Saposhnikovia, Notopterygium, รูบาร์บ, โบตั๋นแดง และโคโดโนปซิส สัตว์หายากกว่า 20 ชนิด ได้แก่ หมีสีน้ำตาล แกะสีน้ำเงิน กวางปากขาว กวางแดง กวางมัสก์ กาเซลล์ และไก่ฟ้าหูฟ้า
ทรัพยากรแร่
มีการค้นพบแร่ธาตุ 46 ชนิด รวมถึงถ่านหิน เหล็ก ไทเทเนียม ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี นิกเกล ทังสเตน ทองคำ หินปูน ควอตซ์ โดโลไมต์ และยิปซัม
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 2,475,600 คน ลดลง 1,300 คน ประชากรในเมืองมีจำนวน 2,009,700 คน เพิ่มขึ้น 8,600 คน ประชากรในชนบทมีจำนวน 465,900 คน ลดลง 9,900 คน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 81.18% เพิ่มขึ้น 0.39 จุดเปอร์เซ็นต์
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 191.48 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 6.37 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.1%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 72.82 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.3%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 112.29 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.7% โครงสร้าง: 3.3:38.0:58.7 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 19.1% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 21.34 พันล้านหยวน ลดลง 3.9% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินส่วนท้องถิ่น: 10.37 พันล้านหยวน ลดลง 22.9% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน: 37.54 พันล้านหยวน ลดลง 6.4% รายได้สุทธิต่อหัว: 38,727 หยวน เพิ่มขึ้น 4.8% (ในเมือง 45,605; ในชนบท 19,369)
อุตสาหกรรมหลัก
พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 61,000 เฮกตาร์ (ข้าวสาลี 37,500; ข้าวบาร์เลย์ 5,300; มันฝรั่ง 15,900; ถั่ว 2,200) พืชเศรษฐกิจ: 63,200 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 241,000 ตัน เพิ่มขึ้น 6,000 ตัน ผลผลิตน้ำมัน: 104,000 ตัน เพิ่มขึ้น 3.2% จำนวนปศุสัตว์: 499,000 ตัว เพิ่มขึ้น 29.2%; แกะ: 890,000 ตัว เพิ่มขึ้น 1.9%; สุกร: 95,000 ตัว เพิ่มขึ้น 15.0%; สัตว์ปีก: 553,000 ตัว เพิ่มขึ้น 34.0% ผลผลิตเนื้อสัตว์รวม: 67,000 ตัน เพิ่มขึ้น 13.5%
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมรวม: 59.53 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.1% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 3.2% (เหมืองแร่เพิ่มขึ้น 75.0%; การผลิตเพิ่มขึ้น 3.9%; ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 1.1%) เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีซีหนิงคิดเป็น 64.9% ของมูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีวิสาหกิจขนาดใหญ่ 240 แห่ง มีรายได้ 184.67 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.3% มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้าง: 13.797 พันล้านหยวน ลดลง 0.7%
อุตสาหกรรมบริการ
การขนส่ง/คลังสินค้า/ไปรษณีย์: 10.85 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.8% การเงิน: 20.37 พันล้านหยวน ลดลง 0.1% อสังหาริมทรัพย์: 13.63 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.0% ไอที: 4.94 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.2% การเช่า/บริการธุรกิจ: 5.3 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 15.6% ที่พัก/ร้านอาหาร: 1.79 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.2% ค้าส่ง/ค้าปลีก: 11.56 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.1% การจัดส่งด่วน: 68.57 ล้านชิ้น เพิ่มขึ้น 25.9% ยอดขายปลีกรวม: 66.34 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.2% การค้าต่างประเทศ: 5.64 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 14.8% (ส่งออก 4.94 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 48.8%) เงินฝากรวม: 577.24 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.7% ยอดสินเชื่อรวม: 617.28 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.9% เบี้ยประกันภัย: 8.35 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.6% จำนวนนักท่องเที่ยว: 38.595 ล้านคน เพิ่มขึ้น 21.2% รายได้จากการท่องเที่ยว: 40.61 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 20.1%
การขนส่ง
ทางหลวง
ทางรถไฟ
เส้นทางรถไฟ: ทางรถไฟหลานชิง, ทางรถไฟชิงไห่-ทิเบต, ทางรถไฟความเร็วสูงหลานโจว-ซินเจียง, ทางรถไฟเสฉวน-ชิงไห่ สถานีหลัก: สถานีซีหนิง, สถานีซีหนิงตะวันตก
การบิน
สนามบินนานาชาติซีหนิงเฉาเจียเปา (IATA: XNN, ICAO: ZLXN) ตั้งอยู่ในอำเภอปกครองตนเองหูจูตู เมืองไห่ตง ห่างจากใจกลางเมืองซีหนิง 28 กิโลเมตร เป็นสนามบินนานาชาติระดับ 4E และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญบนที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ในปี 2019 มีผู้โดยสารใช้บริการ 7,226,500 คน ขนส่งสินค้า 41,000 ตัน และมีเที่ยวบิน 61,200 เที่ยวบิน
กิจการสังคม
การศึกษา
อัตราการเข้าเรียนก่อนวัยเรียน: 104.3% อัตราการสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ: 99.0% อัตราการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลาย: 85.5% ระดับอาชีวศึกษา: ลงทะเบียน 7,000 คน นักเรียน 22,000 คน จบการศึกษา 6,000 คน ระดับมัธยมปลาย: ลงทะเบียน 20,000 คน นักเรียน 53,000 คน จบการศึกษา 16,000 คน ระดับมัธยมต้น: ลงทะเบียน 31,000 คน นักเรียน 89,000 คน จบการศึกษา 27,000 คน ระดับประถมศึกษา: ลงทะเบียน 26,000 คน นักเรียน 170,000 คน จบการศึกษา 30,000 คน ระดับอนุบาล: 58,000 คน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น 590.42 ล้านหยวน เงินทุนสนับสนุนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจากเทศบาล 6.84 ล้านหยวน มีโครงการวิจัย 746 โครงการ และผลงาน 627 ชิ้น มีวิสาหกิจด้านเทคโนโลยีระดับเทศบาล 25 แห่ง ระดับจังหวัด 160 แห่ง และวิสาหกิจ "ยักษ์ใหญ่ขนาดเล็ก" 2 แห่ง นอกจากนี้ยังมีวิสาหกิจ 10 แห่งที่ได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัดชิงไห่
วัฒนธรรม
คณะศิลปะ 1 คณะ, ศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 76 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง, พิพิธภัณฑ์ 15 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุ: 99.7%, การครอบคลุมทางโทรทัศน์: 99.9%
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 2,186 แห่ง เตียงผู้ป่วย 22,000 เตียง ประกอบด้วย โรงพยาบาล 79 แห่ง (20,000 เตียง) ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 58 แห่ง (1,039 เตียง) ศูนย์สุขภาพชุมชน 132 แห่ง ศูนย์แม่และเด็ก 9 แห่ง ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 9 แห่ง คลินิกหมู่บ้าน 1,053 แห่ง และคลินิกทั่วไป 640 แห่ง มีผู้ป่วยนอกเข้ารับบริการ 16.58 ล้านราย และผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล 760,000 ราย
ประกันสังคม
มีการสร้างงานใหม่ในเมือง 37,000 ตำแหน่ง อัตราการว่างงานในเมือง: 0.9% มีการโยกย้ายแรงงานจากชนบท 380,000 คน ประกันบำนาญ: 1.687 ล้านคน เพิ่มขึ้น 25,000 คน (ภาคเอกชน 923,000 คน เพิ่มขึ้น 31,000 คน; ในเมืองและชนบท 687,000 คน; ภาครัฐ 76,000 คน เพิ่มขึ้น 2,000 คน) ประกันสุขภาพ: 1.787 ล้านคน เพิ่มขึ้น 11,000 คน การบาดเจ็บจากการทำงาน: 512,000 คน เพิ่มขึ้น 3,000 คน การคลอดบุตร: 274,000 คน เพิ่มขึ้น 7,000 คน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 17,000 ค่าครองชีพขั้นต่ำในชนบท: 28,000 มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 15 แห่ง จำนวน 3,082 เตียง
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ศาสนา
ศาสนาพุทธ อิสลาม ลัทธิเต๋า คริสต์ และคาทอลิก ต่างอยู่ร่วมกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพุทธศาสนาแบบทิเบตและอิสลามนั้นมีอิทธิพลอย่างมาก วัดกุมบุมเป็นหนึ่งในหกวัดพุทธทิเบตที่สำคัญในประเทศจีน และมัสยิดใหญ่ตงกวนเป็นหนึ่งในสี่มัสยิดใหญ่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน
ศิลปะพื้นบ้าน
ละคร ได้แก่ งิ้วเหมยหู งิ้วผิงเซียน งิ้วทิเบต ละครเงา งิ้วยู และงิ้วฉิน ศิลปะพื้นบ้าน ได้แก่ Pingxian, Yuexian, Daoqing และ Xianxiao ดนตรีและการเต้นรำ ได้แก่ Han shehuo, Tu anzhao, การเต้นรำแบบ Hui, การเต้นรำงานแต่งงาน Salar และการเต้นรำ Guozhuang ของทิเบต
เพลงพื้นบ้าน
เพลงพื้นบ้านหลักๆ คือเพลง "ฮวาเอ๋อร์" ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของชาวฮั่น ฮุย ตู และซาลา และเพลง "อี๋" ของชาวทิเบต มณฑลชิงไห่เป็นบ้านเกิดของเพลง "ฮวาเอ๋อร์" ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านบนภูเขาที่ได้รับความนิยมในมณฑลชิงไห่ กานซู หนิงเซี่ย และซินเจียง รู้จักกันในชื่อ "จิตวิญญาณแห่งตะวันตกเฉียงเหนือ"
วัฒนธรรมประจำภูมิภาค
เมืองซีหนิงตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างที่ราบสูงโลสและที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต เป็นเมืองที่มีหลายเชื้อชาติและมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมท้องถิ่นที่โดดเด่น ประติมากรรมเนย งานปัก และภาพจิตรกรรมฝาผนังของวัดคุมบุมได้รับการยกย่องว่าเป็น "สามสิ่งมหัศจรรย์ทางศิลปะ"
ที่มาของชื่อ
เมืองซีหนิงก่อตั้งขึ้นเป็นฐานทัพชื่อศาลาซีผิงในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ต่อมาในปี ค.ศ. 1104 (สมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซีหนิง ซึ่งมีความหมายว่า "สันติภาพในชายแดนตะวันตก"
เอกลักษณ์ของเมือง
เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2567 เมืองซีหนิงได้เปิดตัวตราสัญลักษณ์ประจำเมืองและอักษรจีนประจำเมืองอย่างเป็นทางการ ตราสัญลักษณ์ "เมืองหลวงเสือดาวหิมะ" ผสมผสานอักษร "X" ตัวแรกของเมืองซีหนิงเข้ากับอักษรจีนที่แปลว่า "ตะวันตก" โดยผสานองค์ประกอบของเสือดาวหิมะ ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ความกลมกลืนทางนิเวศวิทยา และซานเจียงหยวน ส่วนอักษรจีนประจำเมือง "หนิงเมิ่ง" ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปร่างและพฤติกรรมตามธรรมชาติของเสือดาวหิมะ
จุดชมวิว
ณ สิ้นปี 2025 เมืองซีหนิงมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A จำนวน 44 แห่ง และโรงแรมระดับดาว 40 แห่ง ซีหนิงเป็นเมืองโบราณที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,100 ปี "แปดทัศนียภาพอันงดงามของซีหนิง" ในสมัยโบราณ ได้แก่ ช่องเขาหินยามลมสงบ, รุ่งอรุณแห่งห่านทอง, ยอดเขาเหวินมรกต, ลานเมฆฟีนิกซ์, สระมังกรแสงจันทร์, น้ำพุหวงสุ่ย, น้ำตกห้ายอดเขา และหมอกและฝนบนภูเขาทางเหนือ
เมืองพี่น้อง
บุคคลที่มีชื่อเสียง
จ้าว เล่อจี้ ชาย เชื้อสายฮั่น เกิดเดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 ที่เมืองซีอาน มณฑลฉานซี เกิดที่เมืองซีหนิง มณฑลชิงไห่ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการประจำกรมการเมืองแห่งคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน และประธานคณะกรรมการประจำสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 14
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม