ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน

เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน

เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน (Gannan Tibetan Autonomous Prefecture) หรือเรียกย่อว่า "กานหนาน" เป็นเขตปกครองตนเองภายใต้มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกานซู ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างขอบด้านตะวันออกเฉียงเหนือของ...

เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน

เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน หรือเรียกย่อว่า "กานหนาน" เป็นเขตปกครองตนเองภายใต้มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกานซู ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างขอบตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตและที่ราบสูงโลสทางตะวันตก ทำหน้าที่เป็นเขตบรรจบกันของวัฒนธรรมทิเบตและฮั่น และเป็นพื้นที่อนุรักษ์น้ำสำหรับแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำแยงซี มีพรมแดนติดกับเมืองติงซีและหลงหนานทางทิศตะวันออก เขตปกครองตนเองทิเบตและฉางอาบาของมณฑลเสฉวนทางทิศใต้ เขตปกครองตนเองทิเบตกัวหลัวและหวงหนานของมณฑลชิงไห่ทางทิศตะวันตก และเขตปกครองตนเองหลิวเซี่ยหุยทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 45,000 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกรกฎาคม 2026 มีเมืองระดับอำเภอ 1 เมืองและอำเภอ 7 อำเภอ ประชากรอาศัยอยู่ถาวร 669,100 คน ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนานก่อตั้งขึ้นในปี 1953 และได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเขตปกครองตนเองทิเบตกานหนานในปี 1955 นักสังคมวิทยาเฟย เสี่ยวถง ขนานนามว่า "หน้าต่างสู่ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต" และ "จุดเริ่มต้นของการพัฒนาทิเบตให้ทันสมัย" เขตปกครองนี้เป็นเขตฟังก์ชันทางนิเวศวิทยาแห่งชาติและพื้นที่สาธิตนำร่องอารยธรรมเชิงนิเวศ มีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่ระดับความสูงเฉลี่ย 2,960 เมตร อุณหภูมิเฉลี่ย 1.7 องศาเซลเซียส และมีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปทั่วไป ระดับความสูงตั้งแต่ 4,920 เมตรที่จุดสูงสุดถึง 1,172 เมตรที่จุดต่ำสุด ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคนี้สูงถึง 27.562 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.80 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

กิจกรรมของมนุษย์ในลุ่มแม่น้ำซานเหอ-อี้เจียงมีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์ฉิน บางส่วนอยู่ในเขตปกครองของอำเภอหลินเถา ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ทางตะวันออกอยู่ในเขตปกครองหลงซี และทางเหนืออยู่ในเขตปกครองจินเฉิง โดยมีการจัดตั้งอำเภอไป่ซือและอำเภอฉางเต่าขึ้น ในสมัยราชวงศ์สุย อำเภอหลินเถา ฟู่ฮั่น และซินชางปกครองบางส่วนของเมืองกานหนานในปัจจุบัน ในสมัยราชวงศ์ถังตอนต้น พื้นที่นี้ครอบคลุมเมืองเถาโจว ฟางโจว และเตียวโจว โดยทางตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ภายใต้อิทธิพลของเมืองถุยหุนและเมืองถุป๋อ ในสมัยราชวงศ์หยวน พื้นที่นี้อยู่ภายใต้สำนักกิจการพุทธศาสนาและทิเบต ในสมัยราชวงศ์หมิงอยู่ภายใต้คณะกรรมาธิการทหารส่วนภูมิภาคฉานซี ในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ดินแดนส่วนใหญ่เป็นของมณฑลกงชาง โดยมีเมืองเซี่ยเหออยู่ภายใต้การปกครองของซุนฮวา

ในปี 1913 เขตปกครองถูกแทนที่ด้วยเขตการปกครองย่อย อำเภอหลินถาน โจวฉู่ และเซี่ยเหอ รวมทั้งเมืองจั่วหนี่ในปัจจุบัน (รวมถึงบางส่วนของเมืองตี้ปู้และโจวฉู่) ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลกานซู อำเภอเซี่ยเหอได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1928 และสำนักบริหารจั่วหนี่ในปี 1937 ในเดือนกันยายนปี 1949 หลินถานและจั่วหนี่ได้รับการปลดปล่อย ตามด้วยเซี่ยเหอในวันที่ 20 กันยายน และโจวฉู่ในวันที่ 10 ธันวาคม ในปี 1952 คณะทำงานชั่วคราวเขตปกครองตนเองทิเบตกานหนานได้รับการจัดตั้งขึ้น เขตปกครองตนเองได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนตุลาคมปี 1953 และได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นเขตปกครองตนเองในเดือนธันวาคมปี 1955 ในเดือนตุลาคมปี 2024 วันหยุดครบรอบการก่อตั้งใหม่ได้รับการกำหนดให้ตรงกับวันถัดจากวันหยุดวันชาติ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ปี 2025

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการแบ่งส่วน

ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1953 อำเภอเซี่ยเหอ เขตปกครองตนเองจั่วหนี่ อำเภอหลินถาน และเขตและตำบลต่างๆ ของชาวทิเบต ได้ถูกผนวกเข้ากับเขตปกครองตนเอง ในเดือนสิงหาคม ปี 1955 จั่วหนี่ได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นอำเภอ และมีการจัดตั้งอำเภอหม่าฉู่ อำเภอลู่ฉู่ และอำเภอโจวฉู่ ทำให้มีอำเภอทั้งหมดหกอำเภอ ในปี 1959 อำเภอลู่ฉู่และอำเภอหม่าฉู่ได้รวมเข้ากับอำเภอเถาเจียง อำเภอจั่วหนี่รวมเข้ากับอำเภอหลินถาน และอำเภอเซี่ยเหอเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเต๋อหลู ในเดือนมกราคม ปี 1962 โครงสร้างเดิมได้รับการฟื้นฟูโดยการเพิ่มอำเภอตี้ปู้ ทำให้มีอำเภอทั้งหมดเจ็ดอำเภอ เมืองเหอจั่วก่อตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายน ปี 1996

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2569 เขตปกครองนี้ประกอบด้วยเมืองระดับอำเภอ 1 เมือง และอำเภอ 7 อำเภอ ได้แก่ เมืองเหอจั่ว อำเภอหลินถาน อำเภอจั่วหนี่ อำเภอตี้ปู้ อำเภอโจวฉู่ อำเภอเซี่ยเหอ อำเภอหม่าฉู่ และอำเภอลู่ฉู่ ที่ทำการของรัฐบาลเขตปกครองตั้งอยู่ที่เลขที่ 96 ถนนเหรินหมิน เมืองเหอจั่ว

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

กานหนานตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำเหลือง ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 100 องศา 45 นาที 45 วินาที ถึง 104 องศา 45 นาที 30 วินาที และละติจูดเหนือ 33 องศา 6 นาที 30 วินาที ถึง 35 องศา 34 นาที มีพื้นที่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 360.7 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 270.9 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 38,521 ตารางกิโลเมตร

ธรณีวิทยา

พื้นที่นี้อยู่ในเขตแนวพับฉินหลิงตะวันตก โดยมีโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตกเป็นหลัก ชั้นหินอยู่ในเขตธรณีวิทยาบายันกาลา-ฉินหลิง ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่เขตย่อยตามการกระจายตัวของชั้นหิน ลักษณะทางธรณีวิทยา และลักษณะทางธรณีเวลา

ภูมิประเทศ

ทางใต้เป็นที่ราบสูงดิเมียน ทางตะวันออกเป็นพื้นที่เนินเขา และทางตะวันตกเป็นทุ่งหญ้าราบเรียบ ภูมิประเทศจะสูงขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือและต่ำลงทางตะวันออกเฉียงใต้ โดยระดับความสูงตั้งแต่ 4,920 เมตร ณ จุดที่สูงที่สุด ถึง 1,172 เมตร ณ จุดต่ำสุด

ภูมิอากาศ

กานหนานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปตามฤดูกาล มีแสงแดดส่องถึงมาก ความร้อนไม่เพียงพอ มีความแตกต่างในแนวดิ่งสูง และปริมาณน้ำฝนแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดตามภูมิศาสตร์ พื้นที่ส่วนใหญ่มีฤดูหนาวยาวนาน ไม่มีฤดูร้อน และมีฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงที่สั้นและต่อเนื่องกัน ในปี 2022 อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 3.2 ถึง 14.7 องศาเซลเซียส และปริมาณน้ำฝนอยู่ระหว่าง 329.3 ถึง 581.2 มิลลิเมตร

อุทกวิทยา

แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำเหลือง แม่น้ำเถา แม่น้ำต้าเซี่ย และแม่น้ำไป่หลง ซึ่งอยู่ในระบบแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำแยงซี อำเภอหม่าฉู่ ลู่ฉู่ จั่วหนี่ หลินถาน และเซี่ยเหอ อยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลือง ส่วนอำเภอตี้ปู้และโจวฉู่ อยู่ในลุ่มแม่น้ำแยงซี กานหนานเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำเถา แม่น้ำต้าเซี่ย และแม่น้ำไป่หลง โดยภูมิประเทศที่เป็นภูเขาและหุบเขาทางตะวันออกมีศักยภาพในการผลิตพลังงานน้ำสูง

ดิน

ดินมีการกระจายตัวในแนวดิ่งอย่างชัดเจน โดยแบ่งออกเป็น 13 กลุ่มดิน 27 กลุ่มย่อย และ 40 สกุลดิน ซึ่งรวมถึง 13 สกุลดินที่ใช้ในการเพาะปลูก และ 21 ชนิดดิน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ในปี 2022 ปริมาณน้ำทั้งหมดมีจำนวน 6.99 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณการใช้น้ำทั้งหมดอยู่ที่ 82.45 ล้านลูกบิดเมตร เพิ่มขึ้น 2.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยแบ่งเป็นการใช้เพื่อการเกษตร 46.67 ล้านลูกบิดเมตร การใช้ในภาคอุตสาหกรรม 2.08 ล้านลูกบิดเมตร การใช้ในครัวเรือนในเมือง 10.25 ล้านลูกบิดเมตร การใช้ในครัวเรือนในชนบท 15.57 ล้านลูกบิดเมตร และการใช้เพื่อระบบนิเวศ 3.98 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูลปี 2019 ระบุว่า จังหวัดนี้มีพื้นที่เพาะปลูก 139,559 เฮกตาร์ ป่าไม้ 1,213,587 เฮกตาร์ ทุ่งหญ้า 1,766,166 เฮกตาร์ และพื้นที่ชุ่มน้ำ 384,030 เฮกตาร์ พื้นที่ในเขตเมือง ชนบท และเหมืองแร่รวม 19,416 เฮกตาร์ พื้นที่คมนาคม 12,716 เฮกตาร์ และพื้นที่ระบบน้ำและชลประทาน 41,017 เฮกตาร์

ทรัพยากรชีวภาพ

ป่าแห่งนี้เป็นแหล่งอาศัยของพืช 1,820 ชนิด รวมถึงต้นเฟอร์ ต้นสน ต้นไซเปรส ต้นเบิร์ช และต้นป็อปลาร์ โดยมีพืชที่ได้รับการคุ้มครองมากกว่า 20 ชนิด นอกจากนี้ยังมีพืชสมุนไพรมากกว่า 643 ชนิด เช่น ถั่งเช่า โคโดโนปซิสป่า และผีเสื้อมินฟริทิลลารี พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า 314 ชนิด โดย 143 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับชาติ รวมถึงแพนด้ายักษ์ กวางซิกา ละมั่งทิเบต เสือดาวหิมะ และนกกระเรียนคอสีดำ ประชากรนกกระเรียนคอสีดำมีมากกว่า 500 ตัว คิดเป็น 6.3% ของจำนวนประชากรทั่วโลก สัตว์เลี้ยงที่สำคัญ ได้แก่ ม้าเหอฉู่ แกะอูลา แกะกานเจีย และจามรี ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "เรือแห่งที่ราบสูง"

ทรัพยากรแร่

จังหวัดนี้ค้นพบแร่ธาตุ 42 ชนิด โดย 23 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว ยูเรเนียม สารหนู และพีท เป็นแร่ธาตุที่มีปริมาณมากที่สุดในจังหวัด รองลงมาคือทองคำและเหล็ก และอันดับสามคือตะกั่วและพลวง ปัจจุบันมีแร่ธาตุ 15 ชนิดที่อยู่ระหว่างการพัฒนา ได้แก่ ทองคำ เงิน ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี พลวง เหล็ก ถ่านหิน หินปูน ควอตไซต์ ยิปซัม และหินแกรนิต

ประชากร

ณ สิ้นปี 2025 จำนวนประชากรที่ลงทะเบียนทั้งหมดอยู่ที่ 747,800 คน เพิ่มขึ้น 600 คนจากปีก่อนหน้า ประชากรชาวทิเบตมีจำนวน 437,900 คน เพิ่มขึ้น 2,800 คน คิดเป็นร้อยละ 58.55 ของประชากรทั้งหมด ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 669,100 คน โดยเป็นผู้อยู่อาศัยในเมือง 311,800 คน (ร้อยละ 46.6) อัตราการเกิดอยู่ที่ 8.59 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 7.48 ต่อพันคน และอัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติอยู่ที่ 1.11 ต่อพันคน

การเมือง

เขตปกครองนี้อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเขตปกครองกานหนาน และรัฐบาลประชาชนประจำเขตปกครอง ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ในเมืองเหอจั่ว ปัจจุบันรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเขตปกครองและผู้ว่าราชการจังหวัดคือ หยาง อู๋ ชาวทิเบตที่เกิดในเดือนมิถุนายน ปี 1972 ที่เมืองตี้ปู

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคอยู่ที่ 27.562 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.80 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีส่วนสนับสนุน 4.976 พันล้านหยวน (ประมาณ 686 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.8% ภาคอุตสาหกรรมรองมีส่วนสนับสนุน 4.532 พันล้านหยวน (ประมาณ 625 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8% และภาคอุตสาหกรรมบริการมีส่วนสนับสนุน 18.054 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.49 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 41,304 หยวน (ประมาณ 5,698 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมเปลี่ยนจาก 17.0:17.0:66.0 ในปี 2024 เป็น 18.1:16.4:65.5 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 1.0% รายรับจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 1.45 พันล้านหยวน (ประมาณ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 1.0% ส่วนรายจ่ายจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 22.706 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 0.8%

อุตสาหกรรมหลัก

มูลค่าเพิ่มทางการเกษตร ป่าไม้ และปศุสัตว์ อยู่ที่ 5.285 พันล้านหยวน (ประมาณ 729 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.0% พื้นที่เพาะปลูกอยู่ที่ 1.3639 ล้านหมู่ เพิ่มขึ้น 1.4% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 130,700 ตัน เพิ่มขึ้น 2.1% สมุนไพรจีน-ทิเบตมีผลผลิต 77,100 ตัน เพิ่มขึ้น 11.2% จำนวนปศุสัตว์อยู่ที่ 2.75 ล้านตัว ประกอบด้วยวัว 1.219 ล้านตัว และแกะ 1.329 ล้านตัว ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 120,600 ตัน เพิ่มขึ้น 7.2% ผลผลิตนมอยู่ที่ 66,000 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 2.991 พันล้านหยวน (ประมาณ 413 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.5% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.3% โดยภาคการผลิตเพิ่มขึ้น 1.3% และภาคพลังงาน ความร้อน ก๊าซ และน้ำเพิ่มขึ้น 15.8% กำไรภาคอุตสาหกรรมรวมอยู่ที่ 2.078 พันล้านหยวน (ประมาณ 287 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 81.5% มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้างอยู่ที่ 1.544 พันล้านหยวน (ประมาณ 213 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.1% โดยมีวิสาหกิจที่ผ่านเกณฑ์ 111 แห่ง

อุตสาหกรรมบริการ

มูลค่าเพิ่มจากการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 995 ล้านหยวน (ประมาณ 137 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การเงิน 1.416 พันล้านหยวน (ประมาณ 195 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) อสังหาริมทรัพย์ 1.059 พันล้านหยวน (ประมาณ 146 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และบริการอื่นๆ 13.44 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.85 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 5.628 พันล้านหยวน (ประมาณ 776 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 1.0% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 67.02 ล้านหยวน (ประมาณ 9.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 66.3% โดยการส่งออกเพิ่มขึ้นอย่างมากถึง 383.1% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 54.733 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.55 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.3% และสินเชื่ออยู่ที่ 31.856 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.39 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.8% รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 872 ล้านหยวน (ประมาณ 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.0%

บริการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2025 โครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัด 10 โครงการได้รับการอนุมัติ ธุรกรรมสัญญาทางเทคนิคมีมูลค่า 260 ล้านหยวน (ประมาณ 35.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีการออกสิทธิบัตร 113 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 11 ฉบับ นอกจากนี้ ห้องปฏิบัติการสำคัญด้านความหลากหลายทางชีวภาพบนที่ราบสูงระดับจังหวัดแห่งแรกของเขตปกครองก็ได้รับการอนุมัติให้ก่อสร้างด้วย

การศึกษา

เขตปกครองนี้มีโรงเรียนทุกประเภท 727 แห่ง มีนักเรียน 128,856 คน ประกอบด้วยนักเรียนระดับประถมศึกษา 58,071 คน และนักเรียนระดับมัธยมต้น 30,100 คน อัตราการเข้าเรียนระดับก่อนประถมศึกษาอยู่ที่ 96.55% อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 99.43% และอัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมปลายอยู่ที่ 97.30% สถาบันอุดมศึกษา ได้แก่ มหาวิทยาลัยครูชนชาติกานซู และวิทยาลัยการแพทย์ทิเบต มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนกานซู

วัฒนธรรม

เขตปกครองนี้มีคณะการแสดงศิลปะ 9 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 28 แห่ง และห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง หนังสือพิมพ์รายวันสองภาษา กันหนาน เดลี่ (Gannan Daily) ซึ่งตีพิมพ์ระหว่างภาษาทิเบตและภาษาจีน มียอดพิมพ์ 2.95 ล้านฉบับ การรายงานข่าวทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุมถึง 100%

การดูแลสุขภาพ

มีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 934 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 32 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 7,471 คน และเตียงผู้ป่วย 4,200 เตียง

กีฬา

เขตปกครองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 3,692 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 1.5011 ล้านตารางเมตร และมีครูฝึกกีฬาสังคม 2,324 คน กิจกรรมสำคัญ ได้แก่ การแข่งขันฟุตบอล "เก้าสีแห่งกานหนาน" การแข่งขันจักรยานกานหนานทิเบต และเทศกาลแข่งม้ามาคูเกซาร์

ประกันสังคม

ภายในสิ้นปี 2568 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญพื้นฐานสำหรับพนักงานบริษัท 33,200 คน โครงการบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 392,000 คน โครงการประกันสุขภาพสำหรับพนักงานในเมือง 88,500 คน และโครงการประกันสุขภาพสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 612,700 คน เงินช่วยเหลือเพื่อการดำรงชีพครอบคลุมผู้รับประโยชน์ในชนบท 40,983 คน และในเมือง 8,830 คน มีการให้ความช่วยเหลือชั่วคราวแก่บุคคล 18,300 คน จังหวัดดำเนินการสถานดูแลผู้สูงอายุ 20 แห่ง โดยมีเตียง 2,938 เตียง

การขนส่ง

ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 213 ทางหลวงระดับจังหวัดหลายสาย และทางด่วนต่างๆ รวมถึงทางด่วนหลินเหอ หวังเซี่ย จั่วเหอ และเหอไซ ตัดผ่านเขตปกครองนี้ นอกจากนี้ ทางรถไฟสายหลานโจว-เหอจั่ว และซีอาน-เฉิงตู ก็ผ่านเขตนี้ด้วยเช่นกัน สนามบินกานหนานเซี่ยเหอ ซึ่งเป็นสนามบินระดับภูมิภาคภายในประเทศ ใกล้หมู่บ้านกัวเซถาง ในอำเภอเซี่ยเหอ เป็นสนามบินพลเรือนแห่งแรกในพื้นที่ชนกลุ่มน้อยของมณฑลกานซู โดยมีการลงทุนรวมประมาณ 710 ล้านหยวน (ประมาณ 97.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) มีรันเวย์ระดับ 4C ยาว 3,200 เมตร และระดับความสูง 3,189 เมตร ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองนี้มีรถยนต์ 165,100 คัน รวมถึงรถโดยสาร 91 คัน และรถแท็กซี่ 1,381 คัน

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

สิ่งของ 4 รายการได้รับการจัดอันดับให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ ได้แก่ เพลงพื้นบ้านทิเบต Gannan (โครงการ II-115) ดนตรีพุทธศาสนาของอารามลาบรัง "ดอร์ดอล" (II-138) ยาทิเบต Gannan (IX-9) และภาพวาดทังกาของทิเบต Gannan (VII-14) ทั้งหมดจารึกไว้ในปี 2008

ศุลกากร

ชาวทิเบตในเขตกันนันสวมใส่เสื้อคลุมหนังแกะหลวมๆ ซึ่งใช้เป็นเสื้อผ้าในเวลากลางวันและเป็นที่นอนในเวลากลางคืน อาหารของชาวทิเบตในเขตอัมโดประกอบด้วยชาเนย ซัมปา โยเกิร์ต เกี๊ยวเนื้อ และเนื้อแกะที่จับด้วยมือ คนเลี้ยงสัตว์อาศัยอยู่ในเต็นท์สีดำที่ทอจากขนจามรี ในขณะที่ชาวนาอาศัยอยู่ในบ้านดิน เต็นท์มีเตาไฟดินอยู่ตรงกลาง มีห้องนอนอยู่ทั้งสองด้าน และมีพื้นที่บูชาซึ่งจัดแสดงชามบูชาทองเหลืองและเงิน และตะเกียงเนย พิธีศพมีสี่ประเภท ได้แก่ การฝังดิน การฝังในน้ำ การเผา และการฝังลอยฟ้า โดยการฝังลอยฟ้าเป็นวิธีที่พบมากที่สุด ขนบธรรมเนียมทางสังคมเน้นการเคารพผู้ใหญ่ การต้อนรับ และการให้ของขวัญซึ่งกันและกันในช่วงเทศกาลและโอกาสสำคัญต่างๆ มีข้อห้ามด้านอาหารและพฤติกรรมต่างๆ ที่สังเกตได้ ซึ่งสะท้อนทั้งสุขอนามัยในทางปฏิบัติและความเชื่อทางศาสนา รวมถึงการห้ามใช้มีดในการฆ่าปศุสัตว์และการบริโภคเนื้อจากม้า สุนัข และนกเหยี่ยว

เทศกาลต่างๆ

เทศกาลสำคัญๆ ได้แก่ เทศกาลตรุษจีน เทศกาลเดือนมิถุนายน เดือนพุทธศาสนาเดือนเมษายน เทศกาลเรือมังกรเดือนพฤษภาคม และเทศกาลตะเกียงเนยเดือนตุลาคม โดยเทศกาลตรุษจีนและเทศกาลเดือนมิถุนายนเป็นเทศกาลที่มีการเฉลิมฉลองมากที่สุด

จุดชมวิว

วัดลาบราง ตั้งอยู่ในอำเภอเซี่ยเหอ เป็นหนึ่งในหกวัดสำคัญของนิกายเกลุกแห่งพุทธศาสนาทิเบต ก่อตั้งขึ้นในปี 1709 ในสมัยราชวงศ์ชิง ครอบคลุมพื้นที่ 866,000 ตารางเมตร โดยมีอาคารกว่า 400,000 ตารางเมตร และมีระเบียงสวดมนต์ที่ยาวที่สุดในโลกถึง 3.5 กิโลเมตร ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสำคัญระดับชาติในปี 1982 พระราชวังกาหลัวเทียนในอำเภอหลินถาน สร้างขึ้นในปี 1943 ตามแบบสถาปัตยกรรมทิเบตดั้งเดิมที่ว่า "ไม่มีไม้ให้เห็นจากภายนอก ไม่มีดินให้เห็นภายใน" และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งอนุรักษ์ระดับชาติในปี 2019 ซากปรักหักพังราเนาในอำเภอตี้ปู้ เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยยุคหินใหม่ขนาด 500,000 ตารางเมตรของวัฒนธรรมมาจิยาโอและฉีเจีย ได้ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาและเครื่องมือหินที่มีคุณค่าทางการวิจัยอย่างมาก

ผลิตภัณฑ์พิเศษ

Maqu yak, แกะ Maqu Oula, นมผง Gannan yak, เห็ด Diebu morel, หมู Diebu Juma และแกะ Ganjia Tibetan ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลิตภัณฑ์พิเศษ และหลายแห่งมีสถานะการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ

บุคคลสำคัญ

หยาง อู๋ ชายชาวทิเบต เกิดเดือนมิถุนายน ปี 1972 ที่เมืองตี้ปู มณฑลกานซู ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเขต และผู้ว่าราชการเขต

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ในปี 2022 เมืองกานหนานได้รับการคัดเลือกให้เป็นเขตนำร่องการพัฒนาเกษตรสีเขียวระดับชาติ ในเดือนสิงหาคม 2023 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารของมณฑลกานซู และในเดือนมกราคม 2024 ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตต้นแบบด้านความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์ระดับชาติ

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

สะพานจงซาน

สะพานจงซานตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน เมืองหลานโจว มณฑลกานซู ทอดข้ามแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ…

พื้นที่ทิวทัศน์ซากานา

จาคาน่าตั้งอยู่ในเมืองอี้ว่า อำเภอตี้ปู้ เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และยังติดอันดับหนึ่งใ…

พื้นที่ท่องเที่ยวหยูเมิ่งกวน

พื้นที่ทัศนียภาพหยูเมิ่งกวนตั้งอยู่ห่างจากเมืองตุนหวงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 90 กิโลเมตร ในเมืองจิ่วฉวน มณฑลกานซู เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทาง…

พื้นที่ท่องเที่ยวเยลิกวน

แหล่งท่องเที่ยวเยลีกวน ตั้งอยู่ในอำเภอหลินถาน เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต แล…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว