ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / จางเย่

จางเย่

จางเย่ (Zhangye) หรือชื่อเดิม กานโจว (Ganzhou) เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกานซู ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล บริเวณกึ่งกลางของระเบียงเหอซี (Hexi Corridor) มีพรมแดนติดกับเมืองอู๋เหวย (Wuwei) และจินชาง (Jinchang) ทางทิศตะวันออก และเมืองเจียหยูกวน (Jiayuguan) ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก

จางเย่

จางเย่ หรือชื่อเดิม กานโจว เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกานซู ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล ณ จุดกึ่งกลางของระเบียงเหอซี มีพรมแดนติดกับเมืองอู๋เหวยและจินชางทางทิศตะวันออก เมืองเจียหยูกวนและจิ่วฉวนทางทิศตะวันตก มณฑลชิงไห่ทางทิศใต้ และมองโกเลียในทางทิศเหนือ ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2569 จางเย่ประกอบด้วย 1 อำเภอและ 5 ตำบล มีพื้นที่ทั้งหมด 38,600 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.0911 ล้านคน ภาษาถิ่นอยู่ในกลุ่มย่อยหลานหยินของกลุ่มฉินหลง ภายในเขตภาษาถิ่นย่อยตะวันตกเฉียงเหนือของภาษาจีนตอนเหนือ จางเย่มีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปอบอุ่น โดยมีระบบนิเวศหลัก 3 ระบบ ได้แก่ เขตอนุรักษ์น้ำเทือกเขาฉีเหลียน โอเอซิสแม่น้ำเหย่เหอ และทะเลทรายโกบี ภูมิประเทศของจางเย่ประกอบด้วยธารน้ำแข็งปกคลุมด้วยหิมะ ทุ่งหญ้าป่าไม้ ภูมิประเทศแบบดานเซียที่มีสีสันสวยงาม พื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ พื้นที่ชุ่มน้ำ และเนินทรายในทะเลทราย กิจกรรมของมนุษย์ในจางเย่มีมานานกว่า 5,000 ปีแล้ว ในช่วงก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน ลุ่มแม่น้ำรัวสุ่ยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเย่ว์จือ ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งเมืองจางเย่ขึ้น ในปี 1985 อำเภอได้รับการยกฐานะเป็นเมืองภายใต้เขตปกครองจางเย่ ในเดือนมีนาคม ปี 2002 เขตปกครองจางเย่ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับจังหวัด และเมืองจางเย่เดิมได้กลายเป็นอำเภอกานโจว จางเย่เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญบนเส้นทางสายไหมมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน จนได้รับฉายาว่า "เจียงหนานนอกกำแพงเมืองจีน" และ "จางเย่ทองคำ" เมืองจางเย่มีมรดกทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่อุดมสมบูรณ์ ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติและเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน โดยมีโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ 1,270 ชิ้น มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 รายการ และสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น ทุ่งหญ้าบนภูเขาฉีเหลียนและหมู่บ้านจางเย่ เศรษฐกิจของเมืองมุ่งเน้นไปที่เกษตรกรรมสมัยใหม่ อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ การท่องเที่ยว เศรษฐกิจดิจิทัล อุตสาหกรรมนิทรรศการ และบริการสมัยใหม่ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของจางเย่สูงถึง 73.435 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ที่มาของชื่อ

ในปี ค.ศ. 111 ก่อนคริสต์ศักราช (ปีที่หกแห่งรัชสมัยหยวนติ้งของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก) ได้มีการก่อตั้งมณฑลจางเย่ขึ้นโดยแบ่งแยกจากมณฑลจิ่วฉวน ชื่อนี้มาจากวลีที่ว่า "ขยายอำนาจจักรวรรดิเพื่อเปิดเส้นทางสู่ดินแดนตะวันตก"

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่ามีกิจกรรมของมนุษย์ในจางเย่มานานกว่า 5,000 ปีแล้ว ในช่วงก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน ลุ่มแม่น้ำรัวสุ่ยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเย่ว์จือ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของชาวหรงตะวันตก ในช่วงยุคชุนชุน ชาวเย่ว์จือและชาวหวู่ซุนได้มาหากินในบริเวณนี้

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก พื้นที่นี้เป็นของชนเผ่าซยงหนู จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้ก่อตั้งมณฑลจางเย่ขึ้น ซึ่งหมายถึง "การขยายอำนาจของจีนและตัดปีกขวาของชนเผ่าซยงหนูเพื่อเปิดเส้นทางสู่ดินแดนตะวันตก" ในปี 115 ก่อนคริสต์ศักราช มณฑลจิ่วฉวนได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ส่วนตะวันตกถูกแบ่งออกเพื่อจัดตั้งมณฑลตุนหวง ในขณะที่พื้นที่ทางตะวันออกของภูเขาเหยียนจือถูกแยกออกไปจัดตั้งมณฑลจางเย่ ซึ่งปกครองมณฑลต่างๆ รวมถึงจางเย่ กู่ชาง ซิ่วตู อู๋เหวย และอื่นๆ ในสมัยราชวงศ์จิน ที่ตั้งของมณฑลถูกย้ายไปยังฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเหย่เหอ ซึ่งปัจจุบันคือเมืองจางเย่ และเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหย่งผิง ราชวงศ์เหลียงก่อน ราชวงศ์ฉินก่อน ราชวงศ์เหลียงตอนปลาย และราชวงศ์เหลียงเหนือ ต่างก็ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่นี่

ในปี ค.ศ. 444 ราชวงศ์เว่ยเหนือได้ปรับโครงสร้างมณฑลและอำเภอต่างๆ ใหม่ให้เป็นเขตทหาร เขตปกครองเหลียงตะวันตกปกครองเขตทหารสี่แห่ง รวมถึงอู่เหวยและตุนหวง โดยมีกองทหารจางเย่ขึ้นตรงต่อกองทหารอู่เหวย ในยุคหลังของราชวงศ์เว่ยเหนือ เขตทหารต่างๆ ถูกเปลี่ยนเป็นเขตปกครอง และจางเย่ยังคงโครงสร้างของเขตปกครองเหลียงตะวันตกไว้ ในปี ค.ศ. 554 ราชวงศ์เว่ยตะวันตกได้เปลี่ยนชื่อเขตปกครองเหลียงตะวันตกเป็นกานโจว ปกครองมณฑลสามแห่ง

สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน

ในปี ค.ศ. 583 จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์สุยได้รวมมณฑลต่างๆ และยกเลิกเขตการปกครองระดับต่างๆ เมืองกานโจวได้รับการจัดระเบียบใหม่ให้ปกครองโดยตรงมณฑลจิ่วฉวน ซานตาน และฟู่ลู่ ในสมัยราชวงศ์สุยตอนปลาย กานโจวได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตการปกครองจางเย่ ในสมัยราชวงศ์ถัง กานโจวทำหน้าที่เป็นที่ตั้งของเขตการปกครองจางเย่แห่งกานโจว ในปี ค.ศ. 781 หลังจากที่จักรวรรดิทิเบตเข้ายึดครองภูมิภาคเหอซี กานโจวก็ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของกองทหารอู๋เว่ย

ในสมัยห้าราชวงศ์ กานโจวเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอุยกูร์ ต่อมาราชวงศ์ซีเสี่ยได้เข้ายึดครองกานโจวและจัดตั้งสำนักงานกำกับดูแลทางทหารกานซูขึ้น ในสมัยราชวงศ์หยวน ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานบริหารระดับมณฑลขึ้นสองแห่ง ได้แก่ สำนักงานบริหารทั่วไปเส้นทางกานซูในปี 1264 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นเส้นทางกานโจวในปี 1271 และสำนักเลขาธิการสาขากานซูในปี 1281 ซึ่งดูแลเส้นทางเจ็ดสายและสองเขตปกครองโดยตรง

สมัยหมิง-ชิง

ในสมัยราชวงศ์หมิง ได้จัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ซ้ายและขวาแห่งกานโจวภายใต้คณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคฉานซี ในปี ค.ศ. 1372 แม่ทัพเฟิงเซิงได้ยึดกานโจวและจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์กานซูขึ้นที่จางเย่ ในปี ค.ศ. 1392 คณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคฉานซีได้ย้ายมาอยู่ที่จางเย่ ดูแลกองทหารรักษาการณ์สิบสองกอง ในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ ได้มีการจัดตั้งเมืองทหารกานซูขึ้นที่จางเย่

ราชวงศ์ชิงได้สถาปนาอำเภอจางเย่เป็นที่ตั้งของมณฑลกานโจว ในปี ค.ศ. 1658 เจ้าเมืองกานซูได้ย้ายจากกานโจวไปยังเหลียงโจว ในปี ค.ศ. 1725 คณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคฉานซีถูกยุบ และมีการจัดตั้งมณฑลกานโจวขึ้น โดยเปลี่ยนหน่วยรักษาการณ์กานโจวเป็นอำเภอจางเย่ ในปี ค.ศ. 1750 มณฑลกานโจวปกครองสองอำเภอ (จางเย่และซานตาน) หนึ่งอำเภอย่อย (ตงเล่อ) และหนึ่งตำบลย่อย (ฟู่หยี)

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1913 สาธารณรัฐได้ยกเลิกเขตปกครองระดับจังหวัด แต่คงไว้ซึ่งเขตการปกครองระดับวงจร จังหวัดกานโจวถูกยุบ และฟู่หยีและตงเล่อได้รับการกำหนดสถานะใหม่เป็นอำเภอ ในปี ค.ศ. 1929 อำเภอฟู่หยีเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลินเจ๋อ และอำเภอตงเล่อเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหมินเล่อ ในปี ค.ศ. 1936 มณฑลกานซูถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดเขตการปกครอง

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

หลังปี 1949 จางเย่ได้เปลี่ยนสถานะเป็นเขตปกครองพิเศษอู๋เหวยและจางเย่ตามลำดับ ในปี 1970 เขตปกครองพิเศษจางเย่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลจางเย่ โดยปกครอง 5 อำเภอและเขตปกครองตนเองซู่หนานหยูกูร์ ในปี 1985 อำเภอได้รับการยกฐานะเป็นเมืองภายใต้มณฑลจางเย่ ในเดือนมีนาคม 2002 มณฑลจางเย่ได้เปลี่ยนสถานะเป็นเมืองระดับมณฑล โดยเมืองจางเย่เดิมกลายเป็นอำเภอกานโจว ปัจจุบันเมืองนี้ปกครองอำเภอกานโจว อำเภอหลินเจ๋อ อำเภอเกาไท อำเภอซานตาน อำเภอหมินเล่อ และเขตปกครองตนเองซู่หนานหยูกูร์ ในปี 2003 จำนวนตำบลถูกรวมจาก 93 แห่งเหลือ 57 แห่ง

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองจางเย่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลกานซู บริเวณกึ่งกลางของระเบียงเหอซี ระหว่างละติจูด 97°23'38" ถึง 102°37'57" ตะวันออก และลองจิจูด 37°51'24" ถึง 39°53'19" เหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 38,600 ตารางกิโลเมตร ติดกับเมืองอู๋เหวยและจินชางทางทิศตะวันออก เมืองเจียหยูกวนและจิ่วฉวนทางทิศตะวันตก มณฑลชิงไห่ทางทิศใต้ และมองโกเลียในทางทิศเหนือ

ภูมิอากาศ

จางเย่มีภูมิอากาศแบบทวีปแห้งแล้งเขตอบอุ่น ลักษณะเด่นคือมีแสงแดดส่องถึงมาก อุณหภูมิแตกต่างกันมากในแต่ละวัน มีลมและทรายพัดบ่อย รังสีจากแสงอาทิตย์แรง และปริมาณน้ำฝนน้อยกระจายไม่สม่ำเสมอ ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นเร็ว ฤดูร้อนแห้งแล้งและร้อนจัด มีฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงสั้น ฤดูหนาวหนาวและยาวนาน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 7.8 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดที่ -28.2 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดที่ 39.8 องศาเซลเซียส ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ย 146 วัน จำนวนชั่วโมงแสงแดดต่อปี 3,076 ชั่วโมง และปริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ระหว่าง 112.3 ถึง 354 มิลลิเมตร

ในปี 2025 อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 7.9 องศาเซลเซียส ลดลง 0.5 องศาเซลเซียสจากปีที่แล้ว ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,947.1 ชั่วโมง เพิ่มขึ้น 42.2 ชั่วโมง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 216.9 มิลลิเมตร เพิ่มขึ้น 19.5 มิลลิเมตร

ธรณีวิทยา

จางเย่ตั้งอยู่บนเขตแดนระหว่างที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตและที่ราบสูงมองโกเลียใน มีโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อนและการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกยุคใหม่ที่รุนแรง วิวัฒนาการทางธรณีวิทยาของที่นี่สามารถย้อนกลับไปได้กว่า 2 พันล้านปีถึงยุคโปรเทโรโซอิก หลังจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลก กิจกรรมของหินหนืด และการแปรสภาพหลายครั้ง ภูเขาที่อยู่ทั้งสองด้านของทางเชื่อมจึงยกตัวสูงขึ้น ในขณะที่บริเวณตอนกลางทรุดตัวลง

ตำแหน่งทางโครงสร้างอยู่บริเวณรอยต่อลำดับแรกที่ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตลาดลงสู่ที่ราบสูงมองโกเลียใน มีหน่วยทางธรณีวิทยาอยู่ 3 หน่วย ได้แก่ บล็อกทวีปโบราณอัลซา แผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรโบราณฉีเหลียนเหนือ และแผ่นเปลือกโลกทวีปโบราณฉีเหลียนใต้ นับตั้งแต่ยุคควaternary การเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกยุคใหม่ทำให้เทือกเขาฉีเหลียน หลงโชว ต้าหวงซาน และหยูมู่ซานยกตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดเทือกเขาที่สูงชันและทรุดตัวลงตามรอยเลื่อน

ภูมิประเทศ

จางเย่ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตและที่ราบสูงมองโกเลีย ทางใต้มีเทือกเขาฉีเหลียน ทางเหนือมีเทือกเขาเฮลีและหลงโชว และแม่น้ำเหยเหอไหลผ่านพื้นที่ทั้งหมด ภูมิประเทศสูงทางเหนือและใต้ ต่ำตรงกลาง และลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระดับความสูงอยู่ระหว่าง 1,284 ถึง 5,564 เมตร ทางใต้เป็นเขตอนุรักษ์น้ำเทือกเขาฉีเหลียน ตรงกลางเป็นที่ราบโอเอซิสที่เกิดจากตะกอนน้ำพาของแม่น้ำเหยเหอ ทางเหนือเป็นภูมิประเทศทะเลทรายตามแนวเทือกเขาเฮลีและหลงโชว ซึ่งทำหน้าที่เป็นกำแพงธรรมชาติป้องกันการรุกคืบลงใต้ของทะเลทรายบาดาอินจารัน

อุทกวิทยาและการอนุรักษ์น้ำ

เมืองจางเย่มีแม่น้ำภายในประเทศ 40 สายที่มีปริมาณน้ำไหลต่อปีเกินหนึ่งล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำหลักสามระบบ ได้แก่ แม่น้ำชีหยาง แม่น้ำเหยเหอ และแม่น้ำซู่เล่อ แม่น้ำเหยเหอมีความสำคัญที่สุด โดยมีลำน้ำสายหลักยาว 299 กิโลเมตรอยู่ในเขตอำนาจของเมืองจางเย่ และมีความสูงลดลงตามธรรมชาติกว่า 3,000 เมตร ปริมาณน้ำไหลรวมต่อปีอยู่ที่ 2.475 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยลำน้ำสายหลักของแม่น้ำเหยเหอมีปริมาณน้ำไหล 1.58 พันล้านลูกบาศก์เมตร

ณ ปี 2022 อำเภอจางเย่มีโครงการจัดหาน้ำดื่มที่ปลอดภัยในชนบทจำนวน 280 โครงการ อ่างเก็บน้ำ 61 แห่ง โดยมีปริมาณความจุรวม 358.3492 ล้านลูกบาศก์เมตร และอัตราการติดตั้งระบบวัดปริมาณน้ำบาดาลด้วยไฟฟ้าเชิงกลสูงกว่า 95%

ดิน

จางเย่มีดิน 21 ชนิดหลัก 55 ชนิดย่อย 74 สกุลดิน และประมาณ 96 ชนิดพันธุ์ดิน ดินตามเขตภูมิอากาศ ได้แก่ ดินทะเลทรายสีเทาอมน้ำตาล ดินปูนสีเทา ดินปูนสีน้ำตาลแดง ดินปูนสีดำ และดินบนที่สูง ส่วนดินที่ไม่แบ่งเขตภูมิอากาศ ได้แก่ ดินทุ่งหญ้า ดินพรุ ดินเค็ม และดินทรายที่เกิดจากลมพัด ดินที่ใช้ในการเพาะปลูกส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในบริเวณโอเอซิสที่เป็นทางเชื่อมระหว่างพื้นที่

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

พื้นที่ทางตอนเหนือของเชิงเขาฉีเหลียน รวมถึงเมืองซูหนานและเมืองหมินเล่อ เผชิญกับภัยพิบัติทางธรณีวิทยาหลายประการ ได้แก่ การไหลของเศษดินและหิน การถล่มของดิน การทรุดตัวของพื้นดิน และรอยแตกของพื้นดิน มีจุดเสี่ยงภัยพิบัติทางธรณีวิทยาที่ระบุไว้ 233 จุด ซึ่งส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในเขตปกครองตนเองซูหนานหยูกูร์และอำเภอหมินเล่อ เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2566 น้ำท่วมฉับพลันที่เกิดจากฝนตกหนักในตำบลผิงซานหู อำเภอกานโจว ทำให้มีนักท่องเที่ยวสองคนติดอยู่

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีของเมืองจางเย่คือ 110 มิลลิเมตร และอัตราการระเหย 1,400 มิลลิเมตร ทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนน้ำโดยรวม ปริมาณน้ำบาดาลสุทธิที่ไม่ทับซ้อนกับน้ำผิวดินมีจำนวน 175 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำที่ใช้ได้ทั้งหมด 2.65 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณน้ำต่อหัวประชากรอยู่ที่ 1,250 ลูกบาศก์เมตร และต่อหมู่ (0.067 เฮกตาร์) เพียง 327 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งคิดเป็น 75% และ 19% ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศของจีนตามลำดับ

ทรัพยากรที่ดิน

ณ สิ้นปี 2023 อำเภอจางเย่มีพื้นที่ชุ่มน้ำ 196,914.29 เฮกตาร์ พื้นที่เพาะปลูก 368,737.64 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 10,648.91 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า 396,625.63 เฮกตาร์ และทุ่งหญ้า 1,916,193.57 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

จางเย่มีทรัพยากรแร่ที่หลากหลายและกระจายตัวอย่างกว้างขวาง โดยมีการค้นพบแหล่งแร่ 285 แห่ง มีการระบุชนิดแร่ทั้งหมด 64 ชนิด โดย 43 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว แร่เหล็ก ทังสเตน โมลิบเดนัม มิราบิไลต์ ฟลูออไรต์ แอตตาพัลไจต์ และหินปูนซีเมนต์ มีปริมาณสำรองมากที่สุดในมณฑลกานซู เหล็กและทังสเตนคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 93% และ 90% ของปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วของมณฑลตามลำดับ ในปี 2022 มีการค้นพบปริมาณสำรองใหม่ ได้แก่ ถ่านหิน 450 ล้านตัน แร่เหล็ก 3 ล้านตัน ทองแดง 9 ล้านตัน และทองคำ 4 ตัน

ทรัพยากรหมุนเวียน

จางเย่เป็นแหล่งพลังงานที่อุดมสมบูรณ์ ทั้งพลังงานน้ำ พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม และพลังงานชีวมวล พลังงานหมุนเวียนคิดเป็น 75.8% ของกำลังการผลิตไฟฟ้าทั้งหมด พื้นที่ส่วนใหญ่ รวมถึงเกาไท่ หลินเจ๋อ กานโจว ซานตาน และหมินเล่อ เป็นพื้นที่ที่มีพลังงานแสงอาทิตย์สูง โดยมีปริมาณรังสีแสงอาทิตย์รวมเกิน 6,100 เมกะจูลต่อตารางเมตร ทรัพยากรพลังงานน้ำที่สามารถพัฒนาได้ทั้งหมดมีถึง 4,500 เมกะวัตต์

ทรัพยากรชีวภาพ

จางเย่เป็นแหล่งอาศัยของพืชกว่า 1,000 ชนิด รวมถึงพืชหอม 25 ชนิด พืชประดับกว่า 40 ชนิด พืชสมุนไพรกว่า 80 ชนิด และพืชยึดเกาะทรายกว่า 20 ชนิด เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำจางเย่เหย่เหอมีพืช 439 ชนิดจาก 66 วงศ์ รวมถึงพืชคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ 1 ชนิด และพืชคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ 8 ชนิด อุทยานแห่งชาติเทือกเขาฉีเหลียนส่วนจางเย่มีพืชมีท่อลำเลียงป่า 1,501 ชนิด รวมถึงพืชคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ 17 ชนิด ณ ปี 2020 พื้นที่ป่าไม้มีทั้งหมด 5.923 ล้านหมู่ (ประมาณ 395,000 เฮกตาร์) คิดเป็น 15.65% และพื้นที่ทุ่งหญ้าที่ใช้ประโยชน์ได้มีทั้งหมด 21.5 ล้านหมู่

อุทยานแห่งชาติจางเย่มีสัตว์ป่า 262 ชนิด ประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 59 ชนิด และนก 203 ชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับชาติ ได้แก่ เสือดาวหิมะ ลาป่า และหมีสีน้ำตาล (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 17 ชนิด) และนกกระสาปากดำ นกอินทรีทะเลหางขาว และหงส์ขาว (นก 38 ชนิด) นอกจากนี้ยังมีสัตว์ป่าคุ้มครองระดับสำคัญชั้นที่ 1 จำนวน 22 ชนิด และชั้นที่ 2 จำนวน 64 ชนิด

เมืองจางเย่ได้กำหนดพื้นที่คุ้มครองทางธรรมชาติไว้ 10 แห่ง ซึ่งรวมถึงอุทยานแห่งชาติ 1 แห่ง เขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับชาติ 2 แห่ง และอุทยานธรรมชาติแห่งชาติ 5 แห่ง อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติจางเย่ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ 1,347.6 เฮกตาร์ในชานเมืองทางเหนือของเมืองกานโจว ได้รับการอนุมัติจากสำนักงานป่าไม้และทุ่งหญ้าแห่งชาติ และได้รับการจัดอันดับให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA ในปี 2554

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 เมืองจางเย่ปกครองเขตเทศบาล 1 แห่ง (กานโจว) และอำเภอ 5 แห่ง (หลินเจ๋อ, เกาไท่, ซานตาน, หมินเล่อ และอำเภอปกครองตนเองซูหนานหยูกูร์) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 679 ถนนวงแหวนใต้ เขตเทศบาลกานโจว

การเมือง

เมืองนี้บริหารงานภายใต้การนำของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองจางเย่ และรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองจางเย่ โดยมีสภาประชาชนและสภาที่ปรึกษาทางการเมืองเป็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1.0911 ล้านคน ลดลง 8,700 คนจากปีก่อนหน้า ประชากรในเมืองมีจำนวน 633,200 คน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 58.03% เพิ่มขึ้น 1.74 จุดเปอร์เซ็นต์ มีการเกิด 7,400 คน (อัตราการเกิด 6.75 ต่อพันคน) และมีการเสียชีวิต 8,800 คน (อัตราการตาย 8.03 ต่อพันคน) ส่งผลให้อัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -1.27 ต่อพันคน

กลุ่มชาติพันธุ์

ณ เดือนมกราคม 2567 เมืองจางเย่มีกลุ่มชาติพันธุ์ 39 กลุ่ม รวมประชากร 1.13 ล้านคน รวมถึงชาวหยูกูร์ ชาวทิเบต ชาวมองโกล และชาวหุย ชาวหยูกูร์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวของจีนที่กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่นี้เพียงแห่งเดียว และเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่เล็กที่สุดของจีน อำเภอและตำบลของชนกลุ่มน้อยครอบคลุมพื้นที่ 24,800 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 64% ของพื้นที่ทั้งหมดของเมือง

ภาษา

ภาษาถิ่นจางเย่จัดอยู่ในกลุ่มย่อยหลานหยินของกลุ่มฉินหลง ภายในเขตภาษาถิ่นย่อยตะวันตกเฉียงเหนือของภาษาจีนตอนเหนือ ซึ่งแบ่งออกเป็นสามพื้นที่ภาษาถิ่น ได้แก่ จางเย่ ซานตาน และหลัวเฉิง ภาษาถิ่นนี้มีระบบเสียงที่ชัดเจน คำศัพท์มากมาย และลักษณะการออกเสียงแบบโบราณ ไม่มีการออกเสียงโรแทก แต่ใช้คำต่อท้าย zi และ er แทน โดยมีคำศัพท์ภาษาถิ่นจำนวนมากที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงการออกเสียงที่ต่อเนื่องกัน

ความเชื่อทางศาสนา

จางเย่เป็นภูมิภาคที่มีหลายศาสนาและหลายนิกาย โดยมีศาสนาหลักทั้งห้า ได้แก่ อิสลาม พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ ลัทธิเต๋าและพุทธศาสนาแพร่เข้ามาในภูมิภาคเหอซีหลังสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ศาสนาอิสลามเข้ามาทางเส้นทางสายไหมในสมัยราชวงศ์ซ่งสองราชวงศ์ โบสถ์คาทอลิกถูกสร้างขึ้นในจางเย่ในสมัยราชวงศ์หยวน และศาสนาโปรเตสแตนต์เข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ในบรรดาผู้ศรัทธา พุทธศาสนามีจำนวนมากที่สุด รองลงมาคือมุสลิม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เศรษฐกิจของเมืองจางเย่มีศูนย์กลางอยู่ที่ 6 ภาคส่วน ได้แก่ เกษตรกรรมสมัยใหม่ อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ การท่องเที่ยว เศรษฐกิจดิจิทัล อุตสาหกรรมนิทรรศการ และบริการสมัยใหม่ ในปี 2568 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 73.435 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.7% โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีมูลค่าเพิ่ม 18.445 พันล้านหยวน (2.56 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.9%) ภาคอุตสาหกรรมรองมีมูลค่าเพิ่ม 14.873 พันล้านหยวน (2.07 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 9.6%) และภาคอุตสาหกรรมบริการมีมูลค่าเพิ่ม 40.118 พันล้านหยวน (5.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.9%) GDP ต่อหัวอยู่ที่ 67,033 หยวน (ประมาณ 9,310 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.3%

รายรับจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 3.895 พันล้านหยวน (ประมาณ 541 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.3% รายจ่ายจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 19.385 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.69 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้สุทธิต่อหัวของประชากรในเมืองอยู่ที่ 37,787 หยวน (5,248 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% และของประชากรในชนบทอยู่ที่ 23,531 หยวน (3,268 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.1% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 4.6%

อุตสาหกรรมหลัก

การเกษตรของเมืองจางเย่เน้นการปลูกธัญพืชและการเลี้ยงสัตว์ เสริมด้วยพืชผลพิเศษ ได้พัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ 6 ประเภท ได้แก่ การผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวโพด 1 ล้านหมู่ การปลูกผัก 1 ล้านหมู่ การเลี้ยงโค 1 ล้านตัว การปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์ 1 ล้านหมู่ การเลี้ยงแกะ 6 ล้านตัว และการปลูกพืชผลพิเศษ 1 ล้านหมู่ ในปี 2568 มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 3.1783 ล้านหมู่ ผลผลิต 1.559 ล้านตัน ผลผลิตผัก 2.3662 ล้านตัน ผลผลิตเนื้อสัตว์ 209,500 ตัน และผลผลิตนม 420,000 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

จางเย่ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมรูปแบบใหม่ที่มุ่งเน้นพลังงานแบบครบวงจร วัสดุใหม่ และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรขั้นสูง ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 10.208 พันล้านหยวน (1.42 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 13.4% มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 12.8% เมื่อแบ่งตามภาคส่วน: การทำเหมืองเติบโต 8.7% การผลิต 7.0% และพลังงาน/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำ 29.4% กำไรทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 45.1% อยู่ที่ 373 ล้านหยวน (51.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) มูลค่าเพิ่มในการก่อสร้างอยู่ที่ 4.805 พันล้านหยวน (667 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.1%

อุตสาหกรรมบริการ

เมืองจางเย่ขับเคลื่อนการพัฒนาอุตสาหกรรมบริการผ่านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยมีมูลค่าเพิ่มเติบโตเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลกานซู ในปี 2568 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 7.065 พันล้านหยวน (981 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 12.4%); การขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์ 3.178 พันล้านหยวน (441 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 0.2%); ที่พักและอาหาร 1.813 พันล้านหยวน (252 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.5%); การเงิน 4.201 พันล้านหยวน (584 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.9%); และอสังหาริมทรัพย์ 2.724 พันล้านหยวน (378 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.7%) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 28.973 พันล้านหยวน (4.02 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.8%) การนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 550 ล้านหยวน (76.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 33.7%)

ในปี 2025 เมืองจางเย่ต้อนรับนักท่องเที่ยว 50.805 ล้านคน เพิ่มขึ้น 15.1% โดยมีค่าใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยว 36.752 พันล้านหยวน (5.10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 19.8%) จำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติรวม 74,400 คน เพิ่มขึ้น 45.5% ยอดเงินฝากคงเหลือของสถาบันการเงิน ณ สิ้นปีอยู่ที่ 136.074 พันล้านหยวน (18.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.9% ยอดเงินกู้คงเหลืออยู่ที่ 92.646 พันล้านหยวน (12.87 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2% รายได้จากไปรษณีย์อยู่ที่ 453 ล้านหยวน (63 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 15.2%) และรายได้จากโทรคมนาคมอยู่ที่ 1.23 พันล้านหยวน (171 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.1%)

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เมืองจางเย่มีเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีระดับชาติ 1 แห่ง นิคมอุตสาหกรรมระดับมณฑล 4 แห่ง และกลุ่มอุตสาหกรรมระดับมณฑล 1 แห่ง ก่อให้เกิดรูปแบบการพัฒนาแบบ "2+4" เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีจางเย่ ซึ่งได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติในเดือนมีนาคม 2556 ตั้งอยู่ติดกับทางรถไฟหลานโจว-ซินเจียง ทางด่วน G30 และทางหลวงหมายเลข 227 โดยมีสถานประกอบการ 524 แห่งใน 5 อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร วัสดุใหม่ทางโลหะวิทยาที่ไม่ใช่เหล็ก พลังงานใหม่และการผลิตอุปกรณ์ ชีวเภสัชภัณฑ์และเคมีภัณฑ์ และบริการสมัยใหม่

กิจกรรมเพื่อสังคม

การศึกษา

ในปี 2025 อำเภอจางเย่ มีผู้เข้าศึกษาต่อในระดับวิทยาลัย/มหาวิทยาลัยทั่วไป 0.85 ล้านคน สำเร็จการศึกษา 0.61 ล้านคน และกำลังศึกษาอยู่ 2.82 ล้านคน ส่วนการศึกษาระดับอาชีวศึกษา มีผู้เข้าศึกษา 0.23 ล้านคน และกำลังศึกษาอยู่ 0.69 ล้านคน โรงเรียนมัธยมปลายมีผู้เข้าศึกษา 1.04 ล้านคน และกำลังศึกษาอยู่ 2.78 ล้านคน โรงเรียนมัธยมต้นมีผู้เข้าศึกษา 1.21 ล้านคน และกำลังศึกษาอยู่ 3.81 ล้านคน และโรงเรียนประถมมีผู้เข้าศึกษา 1.19 ล้านคน และกำลังศึกษาอยู่ 7.34 ล้านคน อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปี อยู่ที่ 100% และอัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายรวมอยู่ที่ 96.98% โรงเรียนมัธยมจางเย่ ก่อตั้งขึ้นในปี 1917 ครอบคลุมพื้นที่เกือบ 400 หมู่ (ประมาณ 440 ไร่) และมีอาคารเรียนกว่า 12,000 ตารางเมตร

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2025 เมืองจางเย่มีสถานพยาบาลและศูนย์สุขภาพ 1,391 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 43 แห่ง (โรงพยาบาลทั่วไป 23 แห่ง โรงพยาบาลแพทย์แผนจีน 5 แห่ง โรงพยาบาลเฉพาะทาง 11 แห่ง) และสถานพยาบาลระดับรากหญ้า 1,325 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 13,400 คน ประกอบด้วยแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 5,200 คน และพยาบาลวิชาชีพ 6,000 คน โดยมีเตียงผู้ป่วย 11,400 เตียง โรงพยาบาลประชาชนจางเย่ในเครือมหาวิทยาลัยเหอซี ซึ่งเป็นโรงพยาบาลระดับ 3A ที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ก่อตั้งขึ้นในปี 1956 และควบรวมเข้ากับมหาวิทยาลัยเหอซีในปี 2014

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2025 เมืองจางเย่ได้จดทะเบียนความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ระดับเทศบาลจำนวน 52 รายการ มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 893 รายการ ลดลง 36.9% ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 71 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้มีจำนวน 505 รายการ คิดเป็น 4.59 รายการต่อประชากร 10,000 คน มีการลงนามในสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 2,673 ฉบับ เพิ่มขึ้น 246.7% โดยมีมูลค่าธุรกรรม 5.387 พันล้านหยวน (748 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.57%

วัฒนธรรม

ในปี 2022 เมืองจางเย่มีห้องสมุด 7 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 7 แห่ง หอจดหมายเหตุ 7 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 9 แห่ง พร้อมด้วยพื้นที่ทางวัฒนธรรมสาธารณะเกือบ 200 แห่ง ทุกเมืองมีสถานีวัฒนธรรมครบวงจร โดยมีศูนย์บริการทางวัฒนธรรมระดับรากหญ้า 883 แห่ง ห้องสมุดเมืองจางเย่ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1956 มีพื้นที่ 10,038.5 ตารางเมตร มีหนังสือมากกว่า 330,000 เล่ม และได้รับการจัดอันดับให้เป็นห้องสมุดชั้นหนึ่งของประเทศถึงสี่ครั้ง

กีฬา

ณ สิ้นปี 2025 เมืองจางเย่มีสถานที่จัดกีฬา 5,529 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 3.275 ล้านตารางเมตร เมืองนี้ได้รับรางวัล 89 เหรียญ รวมถึง 16 เหรียญทอง มีสถานที่จัดกีฬาสาธารณะขนาดใหญ่ 10 แห่ง และสถานที่จัดกีฬาไอซ์สกี 10 แห่ง สนามกีฬาศูนย์ฟิตเนสแห่งชาติจางเย่ ซึ่งสร้างเสร็จในเดือนพฤษภาคม 2010 ครอบคลุมพื้นที่ 8,727 ตารางเมตร ด้วยงบประมาณการลงทุนรวม 30.6 ล้านหยวน (4.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ประกันสังคม

ในปี 2025 เมืองจางเย่มีการเพิ่มงานในเมือง 19,600 ตำแหน่ง รวมถึงการจ้างงานใหม่ 7,300 ตำแหน่ง เมืองได้โอนย้ายแรงงานส่วนเกินจากชนบท 281,100 คน ณ สิ้นปี 2025 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของพนักงานในเมือง 232,500 คน โครงการบำนาญขั้นพื้นฐานของผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 665,800 คน และโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 1,150,900 คน เมืองนี้มีผู้รับสวัสดิการมาตรฐานการครองชีพขั้นต่ำในเมือง 13,100 คน และในชนบท 50,900 คน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ภายในปี 2024 เมืองจางเย่ได้ดำเนินการฟื้นฟูระบบนิเวศของเทือกเขาฉีเหลียนเสร็จสมบูรณ์ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองต้นแบบการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศระดับชาติ โครงการ "หนึ่งอุทยาน สี่เข็มขัด" ได้ดำเนินการปลูกป่าแล้วเสร็จ 2.334 ล้านหมู่ และฟื้นฟูพื้นที่ทุ่งหญ้าเสื่อมโทรม 3.76 ล้านหมู่ ในปี 2025 พื้นที่ประเมินคุณภาพน้ำผิวดินทั้ง 14 แห่งมีคุณภาพน้ำเป็นไปตามหรือเกินมาตรฐานคุณภาพน้ำระดับ 3 หลังจากหักลบผลกระทบจากฝุ่นละอองแล้ว อัตราคุณภาพอากาศดีเยี่ยมอยู่ที่ 98.7%

การขนส่ง

ภาพรวม

จางเย่เป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางเศรษฐกิจสายไหมและเป็นศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรที่สำคัญในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางถนนอยู่ที่ 3.378 พันล้านตัน-กิโลเมตร เพิ่มขึ้น 2.0% ปริมาณการขนส่งผู้โดยสารอยู่ที่ 935 ล้านคน-กิโลเมตร เพิ่มขึ้น 23.2% สนามบินจางเย่รองรับผู้โดยสาร 297,000 คน เพิ่มขึ้น 3.9% ระยะทางทางหลวงรวมอยู่ที่ 14,100 กิโลเมตร จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 303,700 คัน เพิ่มขึ้น 4.7%

ทางหลวง

เมืองจางเย่ได้สร้างโครงข่ายถนนแบบ "สี่แนวนอน เก้าแนวตั้ง สิบสามเชื่อมต่อ" โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมือง ทางด่วนเหลียนฮั่ว (G30) และทางหลวงหมายเลข 312 และ 227 ตัดผ่านเมือง และทางด่วนจางเปียน (G0611) ก็เปิดให้บริการแล้ว ณ ปี 2024 ระยะทางของทางหลวงรวมแล้ว 14,504 กิโลเมตร โดยมีความหนาแน่นของโครงข่ายถนน 37.57 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร

ทางรถไฟ

เมืองจางเย่มีทางรถไฟสายหลานโจว-ซินเจียง และทางรถไฟความเร็วสูงหลานโจว-ซินเจียงให้บริการ สถานีสำคัญได้แก่ หมินเล่อ ซานตานจุนหม่าฉาง จางเย่ตะวันตก (รถไฟความเร็วสูง) หลินเจ๋อ และเกาไท่ ระยะทางเดินรถรวมในจางเย่คือ 496 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางรถไฟความเร็วสูง 262 กิโลเมตร สถานีจางเย่ สร้างขึ้นในปี 1955 และบริหารจัดการโดยสำนักงานการรถไฟหลานโจว เป็นสถานีระดับ 2 ห่างจากหลานโจว 547 กิโลเมตร

การบิน

เมืองจางเย่ได้สร้างสนามบินสำหรับการบินทั่วไป 9 แห่ง แบ่งออกเป็น 3 ประเภท รวมถึงสนามบินสำหรับการบินทั่วไปแห่งแรกของมณฑลกานซู คือ สนามบินจางเย่ ตันเซี่ย (Zhangye Danxia General Aviation Airport) พื้นที่การบินได้รับการจัดระดับเป็น 4C สามารถรองรับเครื่องบินแอร์บัส A320 และโบอิ้ง 737-800 และเครื่องบินขนาดเล็กกว่าได้ สนามบินจางเย่ กานโจว (Zhangye Ganzhou Airport) ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมือง 24 กิโลเมตร เป็นสนามบินบนที่สูงแบบใช้งานสองวัตถุประสงค์ (พลเรือน-ทหาร) ระดับ 4C ที่ระดับความสูง 1,588.5 เมตร มีอาคารผู้โดยสารขนาด 4,189 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 243,000 คนต่อปี และขนส่งสินค้า 1,723 ตัน เส้นทางการบินเชื่อมต่อปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ฉงชิ่ง กวางโจว เฉิงตู ซีอาน และหลานโจว

ระบบขนส่งสาธารณะ

เมืองจางเย่ประสบความสำเร็จในการครอบคลุมสถานีขนส่งผู้โดยสารระดับตำบล 100% และการเชื่อมต่อรถโดยสารประจำหมู่บ้าน 100% ณ ปี 2024 เมืองนี้มีสถานีขนส่งผู้โดยสารระดับ 3+ จำนวน 12 แห่ง รถยนต์เพื่อการพาณิชย์ 25,000 คัน เส้นทางรถโดยสาร 317 เส้นทาง เส้นทางรถโดยสาร 54 เส้นทาง โดยมีรถโดยสาร 414 คัน รถแท็กซี่ 1,958 คันจาก 15 บริษัท และรถโค้ชท่องเที่ยว 607 คันจาก 25 บริษัท สถานีศูนย์กลางการขนส่งผู้โดยสารจางเย่ ซึ่งสร้างเสร็จในปี 2019 มีพื้นที่ 70,666.67 ตารางเมตร และมีที่จอดรถ 224 คัน

วัฒนธรรม

ภาพรวม

จางเย่เป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางสายไหมโบราณ มีบทบาทสำคัญในการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจระหว่างภาคกลางของจีนและภูมิภาคตะวันตก เมืองนี้มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวหยูกูร์ มองโกล และทิเบต และได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ และเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน

อาหาร

ประเพณีการทำอาหารของจางเย่มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ในฐานะเขตชายแดนที่มีการผสมผสานทางชาติพันธุ์ อาหารเน้นการเตรียมและรับประทานอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นนิสัยที่สืบทอดมาจากความจำเป็นในการดำรงชีวิตในช่วงการป้องกันดินแดน เนื้อวัวและเนื้อแกะยังคงเป็นอาหารหลัก กานโจวซาวเมี่ยนเป็นอาหารว่างแบบดั้งเดิมของชาวฮั่นที่มีชื่อเสียงและเป็นอาหารเช้าที่สำคัญ เป็นที่รู้จักในเรื่องเส้นก๋วยเตี๋ยว "บาง สีสดใส และเหนียวนุ่ม" เสิร์ฟในน้ำซุปไก่ปรุงรส ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเทศบาลในปี 2015

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

องุ่นจางเย่ได้รับประโยชน์จากข้อได้เปรียบอันเป็นเอกลักษณ์ของละติจูด 38°เหนือ ทำให้จางเย่เป็นแหล่งผลิตองุ่นคุณภาพสูงในประเทศจีน โดยมีพื้นที่ปลูก 69,500 หมู่ และผลผลิตต่อปี 66,000 ตัน เนื้อแกะซานตาน ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องเนื้อสัมผัสที่นุ่มและไม่มีกลิ่นสาบ ได้รับการคุ้มครองโดยเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์แห่งชาติ และถูกรวมอยู่ในแคตตาล็อกแบรนด์ "กานเหว่ย"

ศุลกากร

ประเพณีการแต่งงานของชาวหยูกูร์เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมพื้นบ้านหยูกูร์ ครอบคลุมภาษาโบราณ เพลงพื้นบ้าน ตำนาน และพิธีกรรมดั้งเดิม รวมถึงองค์ประกอบทางไสยศาสตร์และพุทธศาสนา พิธีแต่งงานที่จัดอย่างประณีตประกอบด้วยขั้นตอนมากกว่าสิบขั้นตอนและมารยาท 28 ข้อ กินเวลาสามวัน โดยส่วนใหญ่กระจายอยู่ในตำบลหมิงฮวา ต้าเหอ หวงเฉิง และโคเล ในเขตปกครองตนเองหยูกูร์ซูหนาน

เมืองจางเย่ยังคงรักษาธรรมเนียมการไปเยี่ยมสุสานบรรพบุรุษในคืนส่งท้ายปีเก่าเพื่อนำ "อาหารปีใหม่" ไปมอบให้ ประเพณีเชอฮั่ว (กองไฟชุมชน) ในท้องถิ่นมีการแสดงที่หลากหลาย รวมถึงหยางเกอจื่อ (การรำหมู่พร้อมดนตรีประกอบ) การรำสิงโต โคมไฟมังกร การเดินบนไม้ค้ำ และ "พ่อค้าขายยา" ที่มากล่าวคำอวยพร หยางเกอจื่อ ซึ่งเป็นแก่นหลักของเชอฮั่วในจางเย่ มีท่ารำทั้งหมด 72 ท่า

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

เมืองจางเย่มีโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ 1,270 แห่ง ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลกานซู โบราณวัตถุเหล่านี้ประกอบด้วยสถานที่สำคัญระดับชาติ 20 แห่ง สถานที่สำคัญระดับมณฑล 38 แห่ง และสถานที่สำคัญระดับอำเภอ 344 แห่ง รวมถึงวัดถ้ำและภาพแกะสลักบนหน้าผาอีก 30 แห่ง ส่วนสมบัติของรัฐมีทั้งหมด 12,027 ชิ้น รวมถึงโบราณวัตถุล้ำค่ากว่า 2,780 ชิ้น

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2565 อำเภอจางเย่มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 รายการ (เหอซีเป่าจวน เครื่องแต่งกายยูกูร์ ประเพณีการแต่งงานของยูกูร์ เพลงพื้นบ้านยูกูร์ และกานโจวเสี่ยวเตียว) ระดับจังหวัด 33 รายการ ระดับเทศบาล 128 รายการ และระดับอำเภอ 417 รายการ โดยมีผู้สืบทอดมรดก 5 คนในระดับชาติ 73 คนในระดับจังหวัด 394 คนในระดับเทศบาล และ 744 คนในระดับอำเภอ

ศิลปะ

ประเพณีการเต้นรำของจางเย่มีมานานกว่า 2,000 ปี ย้อนไปถึง 135 ปีก่อนคริสตกาล มีการเต้นรำพื้นบ้านหลักๆ 6 ประเภท ได้แก่ ไท่ผิงหยางเกอ, ระบำวิ่งจามรี, ระบำกวางเหลือง, ระบำโคมไฟมังกรบนชาม, ระบำบนชาม และระบำเกวียนไท่ผิง ส่วนดนตรีพื้นบ้านกานโจวเสี่ยวเตียวมีประวัติยาวนานกว่า 4,000 ปี โดดเด่นด้วยทำนองที่เรียบง่ายแต่ไพเราะ แบ่งออกเป็น "ฮวาเอ๋อร์" (เพลงเยาวชน), เพลงเบาๆ, เพลงทำงาน, เพลงเทศกาล และเพลงดื่มกิน

จุดชมวิว

ภาพรวม

เมืองจางเย่มีทรัพยากรการท่องเที่ยวที่อุดมสมบูรณ์และหลากหลาย ครอบคลุมภูมิประเทศทุกประเภท ยกเว้นทางทะเล รวมถึงภูเขาหิมะธารน้ำแข็ง ทุ่งหญ้าป่าไม้ พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีต้นกก พื้นที่เกษตรกรรมในโอเอซิส หินปูนหลากสีสัน ทะเลสาบในหุบเขา และทะเลทรายโกบี ณ ปี 2022 เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศจำนวน 41 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ AAAAA 1 แห่ง และระดับ AAAA 19 แห่ง โดยระดับ AAAA+ อยู่ในอันดับที่สองในบรรดาห้าจังหวัดทางตะวันตกเฉียงเหนือ

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

พื้นที่ทิวทัศน์หินสีเจ็ดสี (Seven-Color Danxia Scenic Area) ตั้งอยู่ในอำเภอหลินเจ๋อและซู่หนาน ที่ระดับความสูง 2,000–3,800 เมตร ครอบคลุมพื้นที่กว่า 300 ตารางกิโลเมตร เกิดจากการก่อตัวของ "ชั้นหินสีแดง" ในยุคครีเทเชียสเมื่อ 135 ล้านถึง 65 ล้านปีก่อน เป็นภูมิประเทศเนินเขาสีสันสวยงามแห่งเดียวในโลกและเป็นเอกลักษณ์ของจีน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานธรณีโลกและแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAAA

วัดพระใหญ่ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1098 ในสมัยราชวงศ์ซีเสี่ย เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน บริเวณวัดมีพื้นที่กว่า 30,000 ตารางเมตร และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญระดับชาติ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAA

หออนุสรณ์การรบหลี่หยวนโข่ว สร้างขึ้นในปี 1986 ในอำเภอหลินเจ๋อ ครอบคลุมพื้นที่ 250,000 ตารางเมตร เป็นอนุสรณ์สถานกองทัพแดงทางตะวันตกที่ใหญ่ที่สุดบนเส้นทางเหอซี และเป็นที่เก็บรักษาโบราณวัตถุล้ำค่ากว่า 190 ชิ้น

เขตรีสอร์ทพื้นบ้านซูนาน ยูกูร์ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA ในเมืองหงวานซี ผสานรวมทัศนียภาพทางธรรมชาติ ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีของชนเผ่า และวัฒนธรรมทางศาสนาเข้าไว้ด้วยกัน

ฟาร์มม้าทหารซานตาน ตั้งอยู่เชิงเขาทางตอนเหนือของเทือกเขาฮั่นหลง ในเทือกเขาฉีเหลียน ครอบคลุมพื้นที่มณฑลกานซูและชิงไห่ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,100 ปี ในฐานะฟาร์มม้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและใหญ่ที่สุดในเอเชีย

การแลกเปลี่ยนภายนอก

เมืองจางเย่รักษาความสัมพันธ์ฉันมิตรและเมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ ส่งเสริมความร่วมมือด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และการศึกษา

บุคคลที่มีชื่อเสียง

บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์จากเมืองจางเย่ ได้แก่ ข้าราชการ นักวิชาการ และผู้นำทางทหารที่มีชื่อเสียงตลอดประวัติศาสตร์จีน ซึ่งมีส่วน contributing ต่อมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของเมืองนี้

เกียรตินิยมระดับสูง

เมืองจางเย่ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองต้นแบบการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศแห่งชาติ และได้รับรางวัลเกียรติยศมากมายทั้งในระดับจังหวัดและระดับชาติสำหรับมรดกทางวัฒนธรรม การพัฒนาการท่องเที่ยว และความสำเร็จในการปกป้องสิ่งแวดล้อม

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

สะพานจงซาน

สะพานจงซานตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน เมืองหลานโจว มณฑลกานซู ทอดข้ามแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ…

พื้นที่ทิวทัศน์ซากานา

จาคาน่าตั้งอยู่ในเมืองอี้ว่า อำเภอตี้ปู้ เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และยังติดอันดับหนึ่งใ…

พื้นที่ท่องเที่ยวหยูเมิ่งกวน

พื้นที่ทัศนียภาพหยูเมิ่งกวนตั้งอยู่ห่างจากเมืองตุนหวงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 90 กิโลเมตร ในเมืองจิ่วฉวน มณฑลกานซู เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทาง…

พื้นที่ท่องเที่ยวเยลิกวน

แหล่งท่องเที่ยวเยลีกวน ตั้งอยู่ในอำเภอหลินถาน เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต แล…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว