ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / ไป๋หยิน

ไป๋หยิน

เมืองไป่หยิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองทองแดง" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ริมแม่น้ำเหลืองตอนบน ในตอนกลางของมณฑลกานซู เป็นจุดเชื่อมต่อของมณฑลฉานซี กานซู หนิงเซี่ย และชิงไห่

ไป๋หยิน

เมืองไป่หยิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองทองแดง" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ริมแม่น้ำเหลืองตอนบน ในตอนกลางของมณฑลกานซู เป็นจุดเชื่อมต่อของมณฑลฉานซี กานซู หนิงเซี่ย และชิงไห่ ภูมิประเทศสูงทางตอนเหนือและตอนใต้ ต่ำลงทางตอนกลาง มีลักษณะเป็นภูเขาหินและที่ราบลุ่มระหว่างภูเขา สภาพภูมิอากาศอยู่ในเขตมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ตอนตะวันตกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 20,100 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2566 เมืองไป่หยินปกครอง 2 อำเภอและ 3 ตำบล และ ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวรประมาณ 1.4801 ล้านคน เมืองไป่หยินก่อตั้งขึ้นเป็นเมืองระดับอำเภอในเดือนมิถุนายน ปี 1956 และได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับจังหวัดในเดือนเมษายน ปี 1958 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของเขตเศรษฐกิจหลานโจว และเป็นศูนย์กลางรองของวงเศรษฐกิจหลานโจว-ไป่หยิน ทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-หลานโจว ทางรถไฟเป่าหลานและกานหวู่ และทางด่วนจิงจาง ชิงหลาน ติงหวู่ และอู๋หม่า ตัดผ่านเมืองนี้ ในอดีต ไป่หยินเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญบนเส้นทางสายไหม มีสถานีพักรถไฟสายไหม หอสัญญาณกำแพงเมืองจีน และภาพเขียนฝาผนังในถ้ำ ป่าหินแม่น้ำเหลือง ซึ่งเป็นอุทยานธรณีแห่งชาติระดับ 4A ได้รับการยกย่องว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของจีน" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของไป่หยินสูงถึง 78.923 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโต 6.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจวตะวันตก พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวฉางหรง ในสมัยชุนชุมและสมัยรัฐสงคราม ชนเผ่าเย่ว์จือได้เข้ายึดครองบางส่วนของภูมิภาค ก่อนที่ชาวซยงหนูจะรุกคืบลงใต้ ทำให้ชาวเย่ว์จือต้องถอยร่นไปทางตะวันตก ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช แม่ทัพเมิ่งเทียนแห่งราชวงศ์ฉินได้ขับไล่ชาวซยงหนูขึ้นเหนือ และผนวกดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำเหลืองเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฉิน ในปี 114 ก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้มีการจัดตั้งมณฑลอันติงขึ้น โดยมีอำเภอจูลี่และชุนหยินเป็นส่วนประกอบ ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นของการบริหารระดับอำเภอในภูมิภาคนี้

ตลอดหลายศตวรรษต่อมา พื้นที่นี้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างระบอบการปกครองต่างๆ มากมาย ในปี ค.ศ. 376 ราชวงศ์ฉินเดิมได้ก่อตั้งมณฑลผิงเหลียง ซึ่งเป็นมณฑลแรกในภูมิภาคนี้ ในปี ค.ศ. 548 ราชวงศ์เว่ยตะวันตกได้ก่อตั้งเมืองหุยโจว ซึ่งเป็นการบริหารระดับมณฑลแห่งแรก ในสมัยราชวงศ์สุย (ค.ศ. 581) ได้มีการจัดตั้งอำเภอหุยหนิงขึ้นอย่างเป็นทางการ ราชวงศ์ถังได้ปรับโครงสร้างการปกครองพื้นที่นี้หลายครั้งก่อนที่จะตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิทิเบตในปี ค.ศ. 763 ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ พื้นที่นี้กลายเป็นพรมแดนระหว่างกองทัพซ่งและกองทัพซีเสี่ย ราชวงศ์จิน (จูร์เชน) ยึดครองพื้นที่นี้ในปี ค.ศ. 1130 และการพิชิตของมองโกล (ค.ศ. 1227–1236) ทำให้ภูมิภาคทั้งหมดตกอยู่ภายใต้จักรวรรดิมองโกล ราชวงศ์หมิงได้จัดตั้งค่ายทหารในปี ค.ศ. 1369 และราชวงศ์ชิงได้ปรับโครงสร้างการปกครองใหม่เป็นอำเภอจิงหยวนและหุยหนิงภายใต้มณฑลกงชาง

ในยุคปัจจุบัน อำเภอทั้งสาม ได้แก่ ฮุ่ยหนิง จิงหยวน และจิงไท่ ได้รับการปลดปล่อยในเดือนสิงหาคม-กันยายน ปี 1949 ส่วนเมืองไป่หยินได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับอำเภอในเดือนมิถุนายน ปี 1956 ได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับจังหวัดในเดือนเมษายน ปี 1958 ถูกยุบในเดือนตุลาคม ปี 1963 และได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ในเดือนสิงหาคม ปี 1985 โดยประกอบด้วยอำเภอจิงหยวน ฮุ่ยหนิง และจิงไท่ รวมทั้งเขตไป่หยินและเขตผิงฉวน

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการบริหาร

เมืองไป่หยินได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับอำเภอในเดือนมิถุนายน ปี 1956 และได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับจังหวัดในเดือนเมษายน ปี 1958 หลังจากมีการปรับโครงสร้างหลายครั้ง รวมถึงการโอนอำเภอจิงหยวนในปี 1960 การฟื้นฟูอำเภอเกาหลานและจิงไท่ในปี 1961 และการจัดตั้งเขตชานเมืองในปี 1962 เมืองนี้ก็ถูกยุบในเดือนตุลาคม ปี 1963 และได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ปี 1985 โดยแยกเขตผิงฉวนออกมาจากอำเภอจิงหยวน ประกอบด้วย 3 อำเภอ (จิงหยวน ฮุ่ยหนิง จิงไท่) และ 2 เขต (ไป่หยิน ผิงฉวน)

รายละเอียดการบริหาร

ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2566 อำเภอไป่หยินบริหารจัดการ 2 เขตและ 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอไป่หยิน อำเภอผิงฉวน อำเภอหุยหนิง อำเภอจิงหยวน และอำเภอจิงไท่ ครอบคลุม 9 ตำบล 53 เมือง และ 16 อำเภอ ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนกวงฉาง อำเภอไป่หยิน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองไป่หยินตั้งอยู่ริมแม่น้ำเหลืองตอนบนในเขตแห้งแล้งตอนกลางของมณฑลกานซู มีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (จงเหวยและกู่หยวน) ทางทิศตะวันออก เมืองผิงเหลียงทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เมืองติงซีทางทิศใต้ เมืองหลานโจวทางทิศตะวันตก เมืองอู๋เหวยทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และเขตอัลซาซ้ายของมองโกเลียในทางทิศเหนือ พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่าง 103°33'–105°34' ตะวันออก และ 35°33'–37°38' เหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 21,200 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

เมืองไป่หยินตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของที่ราบสูงโลสหลงซี และเป็นเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างเทือกเขาฉีเหลียนตะวันออกกับทะเลทรายเทงเกอร์ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีความสูงตั้งแต่ 1,275 ถึง 3,321 เมตร แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 258 กิโลเมตร โดยไหลเข้าจากทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และไหลออกที่ช่องเขาเฮยหลางทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 14,710 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศของเมืองไป่หยินอยู่ระหว่างเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้งถึงแห้งแล้ง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 6 ถึง 9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 180–450 มิลลิเมตร โดยส่วนใหญ่จะตกในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน อัตราการระเหยต่อปีสูงถึง 1,500–1,600 มิลลิเมตร ซึ่งสูงกว่าปริมาณน้ำฝนถึง 4.5 เท่า โดยในอำเภอจิงไท่มีอัตราการระเหยสูงถึง 3,390 มิลลิเมตร เมืองนี้มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน มีแสงแดดส่องถึงมาก ฤดูร้อนไม่หนาวจัด และฤดูหนาวไม่หนาวจัดจนเกินไป

อุทกวิทยา

เมืองไป่หยินตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลือง ลุ่มแม่น้ำซือหยางในเขตระเบียงเหอซี และลุ่มแม่น้ำเว่ย

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 258 กิโลเมตร คิดเป็น 58% ของพื้นที่ในมณฑลกานซู ปริมาณน้ำทั้งหมดมี 38.716 พันล้านลูกบิดเมตร แบ่งเป็นน้ำผิวดิน 38.619 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำบาดาล 0.97 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำที่ใช้ได้ 32.9 พันล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรสัตว์

เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกป่าประมาณ 140 ชนิด กระจายอยู่ใน 21 อันดับ และ 47 วงศ์ รวมถึง 22 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับสองของประเทศ และ 33 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับจังหวัด สัตว์เลี้ยงในประเทศ ได้แก่ หมู แกะ วัว ม้า ลา อูฐ และสัตว์ปีก สัตว์ป่า ได้แก่ กวาง ละมั่งมองโกเลีย กวางโร แบดเจอร์ หมาป่า และสุนัขจิ้งจอก

ทรัพยากรพืช

ป่าในเขตไป่หยินมีพันธุ์ไม้หลากหลายชนิด ครอบคลุม 43 วงศ์ 78 สกุล และกว่า 310 ชนิด มีพืชหายากที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 3 ชนิด ได้แก่ ต้นป็อปลาร์ทะเลทราย ต้นซาซอล และต้นแอมโมพิพแทนทัส มองโกลิคัส ภูมิภาคนี้มีการปลูกข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าว มันฝรั่ง และพืชตระกูลถั่วหลายชนิด รวมถึงพืชสมุนไพร 115 ชนิด จาก 39 วงศ์ และ 92 สกุล

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่ของเมืองไป่หยินก่อตัวเป็นแถบแร่สองแถบ ได้แก่ แถบทางใต้ (ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี) จากภูเขามายาซู่ซานไปจนถึงพื้นที่เหมืองแร่ไป่หยิน และแถบทางเหนือ (ถ่านหิน) จากภูเขาโชวลู่ซานไปจนถึงเทือกเขาฉู่หวู่ เมืองนี้ได้ระบุชนิดแร่ไว้ 53 ชนิด โดย 33 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว อินเดียม แทลเลียม ซีโอไลต์ หินอ่อน และดินเหนียวเซรามิกเป็นแร่ที่มีปริมาณมากที่สุดในมณฑล มีแหล่งแร่ทั้งหมด 137 แห่ง ประกอบด้วยแหล่งแร่ขนาดใหญ่ 10 แห่ง ขนาดกลาง 7 แห่ง และขนาดเล็ก 120 แห่ง

ประชากร

ณ สิ้นปี 2024 ประชากรประจำของเมืองไป่หยินมีจำนวน 1.4801 ล้านคน ลดลง 8,000 คนเมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 900,100 คน คิดเป็นอัตราการเป็นเมืองร้อยละ 60.81 อัตราการเกิดอยู่ที่ 7.78 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 9.22 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -1.44 ต่อพันคน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น มีชนกลุ่มน้อย 36 กลุ่ม รวมทั้งหมด 35,207 คน (ร้อยละ 2.1 ของประชากรทั้งหมด) ซึ่งชาวหุยคิดเป็นร้อยละ 87.8

การเมือง

รัฐบาลเทศบาลอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองไป่หยิน โดยมีสภาประชาชนเป็นองค์กรนิติบัญญัติ และสภาที่ปรึกษาทางการเมืองเป็นองค์กรให้คำปรึกษา ผู้อำนวยการสำนักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเทศบาลคือ จาง เถา และผู้อำนวยการสำนักพาณิชย์เทศบาลคือ จาง ชุนหยาน

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตไป่หยินมีมูลค่า 78.923 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% เมื่อคิดที่ราคาคงที่ ส่วนในปี 2024 GDP มีมูลค่า 74.287 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% โดยภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วมคิดเป็นมูลค่า 12.306 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 28.608 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 33.373 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ เติบโต 6.2%, 8.8% และ 2.8% ตามลำดับ คิดเป็นสัดส่วน 16.57%, 38.51% และ 44.92% ของ GDP ทั้งหมด ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 50,055 หยวน (ประมาณ 6,900 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2%

การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 9.3% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 4.013 พันล้านหยวน (ประมาณ 554 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% โดยรายได้จากภาษีอยู่ที่ 2.615 พันล้านหยวน (ประมาณ 361 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 22.339 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.4% โดยรายจ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีพคิดเป็น 82.9%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 พื้นที่เพาะปลูกรวมอยู่ที่ 594,340 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.0024 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 1.41%) ผลผลิตผัก 1.6619 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 11.62%) และสมุนไพรจีน 100,400 ตัน ผลผลิตปศุสัตว์รวม 167,000 ตัน ประกอบด้วยเนื้อหมู เนื้อวัว และเนื้อแกะ (เพิ่มขึ้น 6.08%) โดยมีจำนวนสุกร แกะ และสัตว์ปีก อยู่ที่ 840,900 ตัว 2.4658 ล้านตัว และ 7.3505 ล้านตัว ตามลำดับ

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 22.853 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.8% โดยมูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 16.8% ภาคส่วนสำคัญ ได้แก่ โลหะที่ไม่ใช่เหล็กเพิ่มขึ้น 35.4% ถ่านหินเพิ่มขึ้น 13.3% และเคมีภัณฑ์เพิ่มขึ้น 10.2% กำไรภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ถึง 3.561 พันล้านหยวน (ประมาณ 491 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 62.9% มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้างอยู่ที่ 5.773 พันล้านหยวน (ประมาณ 797 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีวิสาหกิจที่ผ่านเกณฑ์ 258 แห่ง

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 4.804 พันล้านหยวน (ประมาณ 663 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2%; บริการขนส่งและไปรษณีย์อยู่ที่ 2.968 พันล้านหยวน (ประมาณ 410 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.1%; การเงินอยู่ที่ 4.11 พันล้านหยวน (ประมาณ 567 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 0.1%; และอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 4.037 พันล้านหยวน (ประมาณ 557 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.2%

ยอดขายปลีกรวมอยู่ที่ 21.8 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% ปริมาณการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 16.684 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 48.3% เงินฝากคงค้างของสถาบันการเงินอยู่ที่ 133.241 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีสินเชื่อคงค้างอยู่ที่ 102.403 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยรวมอยู่ที่ 3.323 พันล้านหยวน (ประมาณ 458 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

บริการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีศูนย์นวัตกรรมเทคโนโลยีระดับจังหวัด 8 แห่ง มีการจดทะเบียนผลงานทางวิทยาศาสตร์ 80 รายการ อนุมัติสิทธิบัตร 965 รายการ (รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 115 รายการ) และมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลบังคับใช้ 742 รายการ คิดเป็น 4.99 รายการต่อประชากร 10,000 คน

การศึกษา

เมืองนี้มีโรงเรียนมัธยมปลาย 29 แห่ง (นักเรียน 37,656 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 98 แห่ง (นักเรียน 58,179 คน) โรงเรียนประถมศึกษา 430 แห่ง (นักเรียน 118,692 คน) และโรงเรียนอนุบาล 272 แห่ง (เด็ก 44,566 คน) นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนอาชีวศึกษา 10 แห่ง (นักเรียน 8,159 คน) และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 3 แห่ง (นักเรียน 272 คน) อัตราการเข้าเรียนในระดับก่อนวัยเรียนอยู่ที่ 96.93% อัตราการเข้าเรียนในระดับมัธยมต้นอยู่ที่ 100% และอัตราการเข้าเรียนในระดับมัธยมปลายอยู่ที่ 96.83% มีนักเรียนทั้งหมด 14,240 คนที่ได้รับการเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ 5 แห่ง โดยมีอัตราการครอบคลุมทางวิทยุ 98.91% และทางโทรทัศน์ 99.83% สิ่งอำนวยความสะดวกทางวัฒนธรรมประกอบด้วยคณะศิลปะการแสดงมืออาชีพ 36 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 10 แห่ง หออนุสรณ์ 5 แห่ง จัตุรัสทางวัฒนธรรม 790 แห่ง และร้านหนังสือในชนบท 735 แห่ง

การดูแลสุขภาพ

เมืองไป่หยินมีสถานพยาบาล 1,378 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 24 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 74 แห่ง ศูนย์สุขภาพชุมชน 52 แห่ง คลินิกประจำหมู่บ้าน 724 แห่ง และศูนย์ป้องกันโรค 7 แห่ง สถานพยาบาลเหล่านี้มีเตียงผู้ป่วย 9,545 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 12,991 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 4,182 คน และพยาบาลวิชาชีพ 5,605 คน

กีฬา

เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 6,220 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 3.8272 ล้านตารางเมตร มีผู้ฝึกสอนกีฬาชุมชนกว่า 7,568 คน และประชากร 39.7% ออกกำลังกายเป็นประจำ เมืองนี้ได้รับรางวัล 51 เหรียญ รวมถึงเหรียญทอง 17 เหรียญ

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2567 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐาน 1.1106 ล้านคน และโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 1.507 ล้านคน ครัวเรือนในเมือง 12,318 ครัวเรือน (28,282 คน) และครัวเรือนในชนบท 28,383 ครัวเรือน (77,508 คน) ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ โดยมีการจ่ายเงินไปแล้ว 221 ล้านหยวน (ประมาณ 30.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 283 ล้านหยวน (ประมาณ 39 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ เมืองนี้ดำเนินการสถานดูแลผู้สูงอายุชุมชน 121 แห่ง และสถานช่วยเหลือซึ่งกันและกัน 567 แห่ง

การขนส่ง

ภาพรวม

ทางด่วนจิงจางตัดผ่านเมืองนี้ ทางหลวงหมายเลข 109 และ 247 กำลังอยู่ระหว่างการปรับปรุงใหม่ ในปี 2024 เมืองนี้มีผู้โดยสารใช้บริการ 3.1912 ล้านคน และขนส่งสินค้า 115.4167 ล้านตัน โดยมีปริมาณการขนส่งสินค้ารวม 19.57 พันล้านตัน-กิโลเมตร

ทางหลวง

ทางด่วนจิงจาง ชิงหลาน ติงหวู่ และอู๋หม่า รวมทั้งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 109, 247, 309, 312, 338 และ 341 และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 217 และ 209 ก่อให้เกิดเครือข่ายถนนที่กว้างขวาง ทางด่วนจิงหลี่ S35 ได้ถูกรวมเข้าไว้ในแผน "สามทางด่วนสายใหม่" ของมณฑลกานซูแล้ว

ทางรถไฟ

ทางรถไฟเป่าหลานและกานหวู่ตัดผ่านเมืองนี้ ทางรถไฟความเร็วสูงหยินหลาน (หยินฉวน-หลานโจว) เปิดให้บริการในปี 2022 โดยมีสถานีทั้งหมด 4 สถานี ได้แก่ ไป่หยินหนาน จิงหยวนหนาน ผิงฉวนซี และเป่ยถาน รถไฟขนส่งสินค้าข้ามชาติแบบผสมผสานระหว่างทางบกและทางรางก็วิ่งให้บริการเป็นประจำ

การบิน

สนามบินการบินทั่วไปไป่หยินมีพื้นที่ 245.32 หมู่ (ประมาณ 16.35 เฮกตาร์) ประกอบด้วยลานจอดเครื่องบิน ทางขับ และลานจอดเฮลิคอปเตอร์ 8 จุด อาคารทั้งหมด 7 หลัง รวมพื้นที่ 6,352 ตารางเมตร ประกอบด้วยโรงเก็บเครื่องบิน อาคารสำนักงานพร้อมหอควบคุม หอพัก และศูนย์จ่ายไฟ

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ภาพรวม

มรดกทางวัฒนธรรมของไป่หยินครอบคลุมถึงตำนานของฟู่ซีและหนูวา ร่องรอยการควบคุมอุทกภัยของหยูต้า เครื่องปั้นดินเผาสีในยุคหินใหม่ กำแพงเมืองจีน จุดข้ามเส้นทางสายไหม การประชุมฉลองชัยชนะในการเดินทัพทางไกลของกองทัพแดงที่หุยหนิง และประเพณีการทำเหมืองแร่เชิงอุตสาหกรรมของเมือง

กลุ่มชาติพันธุ์

การผสมผสานทางชาติพันธุ์มานานหลายศตวรรษได้หล่อหลอมขนบธรรมเนียมประเพณีท้องถิ่น การเกษตรและการเลี้ยงสัตว์อยู่ร่วมกันในครัวเรือน ประเพณีการทำอาหารรวมถึงเนื้อแกะจิงหยวน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากประเพณีของชาวมองโกลและชาวหุย ที่อยู่อาศัยมีการผสมผสานระหว่างบ้านหลังคากระเบื้องแบบจีนตอนกลาง บ้านถ้ำแบบฉานเป่ย และเต็นท์ของชนเผ่าเร่ร่อน

ละคร

งิ้วฉินฉางเป็นศิลปะการแสดงละครที่โดดเด่นที่สุด รองลงมาคืองิ้วเหมยหูและละครหุ่นเงา โรงละครโบราณในหมู่บ้านหลงฉวน อำเภอหุยหนิง ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1369 เป็นสถานที่จัดการแสดงละครที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบในเมืองนี้

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นส่วนใหญ่จัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางจงหยวน (ที่ราบภาคกลาง) และภาษาจีนกลางหลานหยิน

อาหาร

อาหารพื้นเมืองดั้งเดิม ได้แก่ ต้าโร่วเมี่ยน (ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเส้นใหญ่), ซวนหลานโร่ว (หมูตุ๋นเปรี้ยว), จินซื่อปิง (แป้งทอดเส้นทอง), ซุยฉวน (ก๋วยเตี๋ยวเส้นยาว), เนื้อแกะจิงหยวน, เนื้อลาตงหวัน, เจียวถวน (แป้งผัด), หวงหมี่ซานฟาน (โจ๊กข้าวฟ่างสีเหลือง) และมาฟูเปาจื่อ (ซาลาเปาไส้กัญชา) งานเลี้ยงแต่งงานตามประเพณีจะใช้รูปแบบ "แปดชามหนึ่งจาน" ในขณะที่งานศพจะเสิร์ฟ "ต้าจาฮุย" (อาหารรวมมิตร) เป็นรายบุคคล

ศาสนา

ศาสนาหลักๆ ได้แก่ อิสลาม พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คริสต์ศาสนา และคาทอลิก

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองไป่หยินมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับเทศบาล 147 รายการ ระดับจังหวัด 19 รายการ และระดับชาติ 2 รายการ

หน่วยอนุรักษ์โบราณวัตถุ

ณ สิ้นปี 2024 เมืองไป่หยินมีหน่วยงานคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมจำนวน 1,293 แห่ง ซึ่งประกอบด้วยแหล่งมรดกระดับชาติ 4 แห่ง ระดับจังหวัด 30 แห่ง และระดับเทศบาล 31 แห่ง

จุดชมวิว

การท่องเที่ยวของเมืองไป่หยินเป็นไปตามรูปแบบ "หนึ่งแถบ สองปีก หนึ่งเส้นทาง" แถบนี้ทอดยาวไปตามแนวแม่น้ำเหลือง โดยมีสถานที่สำคัญ เช่น ป่าหินแม่น้ำเหลืองจิงไท่ (อุทยานธรณีแห่งชาติ) ต้าเซี่ยแม่น้ำเหลือง และอุทยานทัศนียภาพแม่น้ำเหลืองจิงหยวน ส่วนสองปีกประกอบด้วยพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ (จิงไท่) และตะวันออกเฉียงใต้ (หุยหนิง) ซึ่งมีภูเขาสำคัญ เช่น ภูเขาโชวลู่ซาน ภูเขาฉางหลิงซาน ภูเขาเทียนมู่ซาน ภูเขาฉู่หวู่ซาน และภูเขาฮาซีซาน รวมถึงอนุสรณ์สถานการประชุมกองทัพแดงหุยหนิง เส้นทางนี้ทอดยาวไปตามเส้นทางสายไหม โดยมีสถานที่ท่องเที่ยว เช่น เมืองโบราณต้าฉี ป้อมกัวเฉิง วัดฟาฉวน ถ้ำซีเอ๋อหวัน และวัดหวู่ฝอซี (วัดพระพุทธรูปห้าองค์)

ผลิตภัณฑ์และอาหารพิเศษ

ผลิตภัณฑ์พิเศษ

ณ ปี 2022 บริษัท Baiyin มีผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ 6 รายการ เครื่องหมายการค้าที่ได้รับการรับรอง 18 รายการ และผลิตภัณฑ์สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ทางการเกษตร 10 รายการ สินค้าเด่น ได้แก่ ธัญพืชขนาดเล็ก Huining, ลูกแพร์ Jingtai Tiaoshan, แตงโมทรายแห้ง Jingyuan, ผลโกจิเบอร์รี่ Jingyuan, เนื้อแกะ Jingyuan และน้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ Huining ผลิตภัณฑ์หลายรายการได้รับการรับรองว่าเป็นอาหารสีเขียวเกรด A จากกระทรวงเกษตร

อาหาร

อาหารพิเศษแบบดั้งเดิม ได้แก่ Da Roumian, Suan Lanrou, Jin Si Bing, บะหมี่ยาว Shuichuan, เนื้อแกะ Jingyuan, เนื้อลา Dongwan, Jiaotuan, Huangmi Sanfan, Biandou Mian และ Mafu Baozi

บุคคลสำคัญ

เมืองไป่หยินได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายทั้งในประวัติศาสตร์และปัจจุบันในสาขาการเมือง การทหาร วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์

ผู้นำปัจจุบัน

ผู้อำนวยการสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเทศบาลไป่หยินคือจาง เถา ผู้อำนวยการสำนักงานพาณิชย์เทศบาลไป๋หยินคือจาง ชุนหยาน

เกียรติยศและตำแหน่ง

เมืองไป่หยินได้รับรางวัลเกียรติยศระดับชาติและระดับมณฑลมากมาย รวมถึง: เมืองปฏิรูปทรัพยากรที่หมดไปแห่งชาติ; เมืองผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองอารยธรรมแห่งชาติ; เมืองสาธิตเศรษฐกิจหมุนเวียนแห่งชาติ; เมืองนำร่องทรัพย์สินทางปัญญาแห่งชาติ; เมืองนำร่องเมืองอัจฉริยะแห่งชาติ; ฐานสาธิตอุตสาหกรรมใหม่แห่งชาติ; เขตสาธิตเกษตรกรรมสีเขียวแห่งชาติ; และฐานอุตสาหกรรมวัสดุใหม่โลหะที่ไม่ใช่เหล็กของโครงการคบเพลิงแห่งชาติ ในปี 2018 ไป่หยินได้รับการจัดอันดับอยู่ใน "100 เมืองท่องเที่ยวในประเทศจีน" และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเขตนำร่องการปฏิรูปฟุตบอลเยาวชนแห่งชาติ ในปี 2020 ไป่หยินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองนำร่องการบริโภคกีฬาแห่งชาติและเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ ในปี 2021 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองสุขภาพแห่งชาติและเขตสาธิตความก้าวหน้าความสามัคคีของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ ในปี 2023 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองสาธิตความปลอดภัยด้านอาหารของมณฑลกานซู ในเดือนเมษายน 2025 ไป่หยินได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติอีกครั้ง

เมืองพี่น้อง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

สะพานจงซาน

สะพานจงซานตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน เมืองหลานโจว มณฑลกานซู ทอดข้ามแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ…

พื้นที่ทิวทัศน์ซากานา

จาคาน่าตั้งอยู่ในเมืองอี้ว่า อำเภอตี้ปู้ เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และยังติดอันดับหนึ่งใ…

พื้นที่ท่องเที่ยวหยูเมิ่งกวน

พื้นที่ทัศนียภาพหยูเมิ่งกวนตั้งอยู่ห่างจากเมืองตุนหวงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 90 กิโลเมตร ในเมืองจิ่วฉวน มณฑลกานซู เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทาง…

พื้นที่ท่องเที่ยวเยลิกวน

แหล่งท่องเที่ยวเยลีกวน ตั้งอยู่ในอำเภอหลินถาน เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต แล…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว