ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองหลานโจว

เมืองหลานโจว

เมืองหลานโจว (Lanzhou City) หรือที่รู้จักกันในชื่อโบราณว่า จินเฉิง (Jincheng หรือ Golden City) เป็นเมืองระดับจังหวัดและเมืองหลวงของมณฑลกานซู ประเทศจีน ได้รับการกำหนดโดยสภาแห่งรัฐให้เป็นศูนย์กลางที่สำคัญ

เมืองหลานโจว

นครหลานโจว หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า "หลาน" และ "เกา" หรือที่รู้จักกันในชื่อโบราณว่า จินเฉิง (เมืองทองคำ) เป็นเมืองระดับจังหวัดและเมืองหลวงของมณฑลกานซู ประเทศจีน สภาแห่งรัฐกำหนดให้เป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันตกของจีน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมระดับชาติ เป็นฐานการผลิตขั้นสูงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ และเป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาคสำหรับนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนและตอนกลางของมณฑลกานซู หลานโจวเป็นศูนย์กลางทางเรขาคณิตของพื้นที่ดินของจีน มีพรมแดนติดกับเมืองอู๋เหวยและเมืองไป่หยินทางเหนือ เมืองติงซีทางตะวันออก และเขตปกครองตนเองหลินเซี่ยหุยทางใต้ ณ เดือนมิถุนายน 2569 หลานโจวปกครอง 5 อำเภอและ 3 ตำบล มีพื้นที่ทั้งหมด 13,085.6 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2568 มีประชากร 4.4514 ล้านคน เพิ่มขึ้น 14,900 คนจากปีที่แล้ว หลานโจวมีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งอบอุ่น มีภูเขา เนินเขา ที่ราบระหว่างภูเขา และหุบเขาแม่น้ำ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางทางการเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และการศึกษาของมณฑลกานซู และเป็นเมืองประวัติศาสตร์ริมแม่น้ำเหลืองที่มีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานกว่า 2,200 ปี ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหลานโจวมีมูลค่า 390.361 พันล้านหยวน (ประมาณ 53.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ชื่อและที่มาของชื่อ

ในสมัยโบราณ เมืองหลานโจวมีชื่อว่า จินเฉิง (เมืองทองคำ) กล่าวกันว่าเพราะมีการค้นพบทองคำในขณะที่สร้างกำแพงเมืองเป็นครั้งแรก อีกคำอธิบายหนึ่งอ้างถึงสำนวน "จินเฉิงถังฉี" (เมืองทองคำที่มีคูน้ำเดือดล้อมรอบ) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งที่ไม่สามารถถูกพิชิตได้ ในปี ค.ศ. 583 จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์สุยได้เปลี่ยนชื่อเมืองจินเฉิงเป็นหลานโจว ตามชื่อภูเขาเกาหลานทางใต้ของเมือง

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในพื้นที่หลานโจวมีมาตั้งแต่ปลายยุคหินเก่า ประมาณ 15,000 ปีที่แล้ว ระหว่าง 5,000 ถึง 4,000 ปีที่แล้ว พื้นที่นี้อยู่ในช่วงวัฒนธรรมหม่าเจียเหยาและฉีเจีย ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่นี้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ของชาวฉางและชาวหรง

สมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่นจนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งอำเภอหยูจง ใกล้กับเมืองตงกังในปัจจุบัน ในเขตเฉิงกวน ซึ่งถือเป็นการจัดตั้งการปกครองที่เก่าแก่ที่สุดในพื้นที่หลานโจว ในปี 121 ก่อนคริสต์ศักราช แม่ทัพฮั่วฉู่ปิงได้ยกทัพไปทางตะวันตกเพื่อต่อต้านชาวซงหนู และก่อตั้งอำเภอจินเฉิงขึ้น ในปี 81 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งกองบัญชาการจินเฉิงขึ้น ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ที่ตั้งของกองบัญชาการได้ถูกย้ายหลายครั้งเนื่องจากการกบฏของราชวงศ์ฉาง ในช่วงยุคสิบหกอาณาจักร พื้นที่นี้ถูกปกครองโดยราชวงศ์เหลียงก่อน ราชวงศ์ฉินก่อน ราชวงศ์เหลียงตอนปลาย ราชวงศ์เหลียงใต้ ราชวงศ์ฉินตอนปลาย และราชวงศ์ฉินตะวันตก ตามลำดับ

สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน

ในปี ค.ศ. 581 จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์สุยได้สถาปนาเมืองหลานโจวขึ้น โดยตั้งชื่อตามภูเขาเกาหลาน อาณาเขตของหลานโจวในสมัยราชวงศ์สุยนั้นตรงกับเขตเมืองในปัจจุบันโดยประมาณ ในสมัยราชวงศ์ถัง หลานโจวถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลจินเฉิง แล้วจึงกลับมาใช้ชื่อหลานโจวอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 763 จักรวรรดิทิเบตได้เข้ายึดครองหลานโจว ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ราชวงศ์ถังอุตเซี่ยได้ยึดครองหลานโจวในปี ค.ศ. 1036 และราชวงศ์ซ่งได้ยึดคืนในปี ค.ศ. 1081 ราชวงศ์หยวนของมองโกลได้เข้ายึดครองหลานโจวในปี ค.ศ. 1234

สมัยหมิง-ชิง

ในปี ค.ศ. 1369 ราชวงศ์หมิงได้ก่อตั้งกองทหารรักษาพระองค์หลานโจวขึ้น ในปี ค.ศ. 1479 อำเภอหลานได้รับการยกฐานะเป็นเมืองหลานโจว ในสมัยราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1764 หลานโจวกลายเป็นที่ตั้งของข้าหลวงใหญ่แห่งมณฑลฉานซี-กานซู ทำให้กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1913 เขตปกครองหลานโจวและกงชางถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นเขตปกครองหลานซาน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1941 เมืองหลานโจวได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1949 หลานโจวได้รับการปลดปล่อยและได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับเขตปกครองและเป็นเมืองหลวงของมณฑล

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

หลังปี 1949 หลานโจวได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในฐานอุตสาหกรรมที่สำคัญของประเทศ การปรับปรุงด้านการบริหารยังคงดำเนินต่อไปตลอดช่วงทศวรรษ 1950-1980 ในปี 2012 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติการจัดตั้งเขตเศรษฐกิจใหม่หลานโจว ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจใหม่ระดับชาติแห่งที่ห้าและเป็นแห่งแรกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองหลานโจวตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน ในมณฑลกานซูตอนกลาง ซึ่งอยู่กึ่งกลางทางเรขาคณิตของพื้นที่ประเทศจีน ระหว่างลองจิจูด 102°35'58"–104°34'29" ตะวันออก และลองจิจูด 35°34'20"–37°07'07" เหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 13,085.6 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

เมืองหลานโจวมีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งอบอุ่น มีแสงแดดส่องถึงมาก ฤดูกาลชัดเจน และปริมาณน้ำฝนน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 10.9 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดอยู่ระหว่าง -21.7 องศาเซลเซียส ถึง 39.8 องศาเซลเซียส มีแสงแดดส่องถึงเฉลี่ย 2,374 ชั่วโมง ช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง 172 วัน และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีประมาณ 300 มิลลิเมตร โดยส่วนใหญ่จะตกในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน

ธรณีวิทยา

พื้นผิวส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยตะกอนดินร่วนยุคควaternary โดยมีหินฐานโผล่ขึ้นมาในบริเวณภูเขาทางใต้ ตะวันตก และเหนือ หลานโจวตั้งอยู่บนเขตแนวรอยต่อทางธรณีวิทยา Qilian-Qinling ระหว่างแผ่นเปลือกโลกจีนเหนือและจีนใต้

ภูมิประเทศ

เมืองหลานโจวตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างที่ราบสูงโลสตะวันตกและที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขา เนินเขา ที่ราบลุ่มระหว่างภูเขา และหุบเขาแม่น้ำ โดยทั่วไปแล้วทางทิศตะวันตกและทิศใต้จะสูงกว่า และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจะต่ำกว่า แม่น้ำเหลืองไหลจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านเมือง พื้นที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเนินเขาและที่ราบลุ่มที่ปกคลุมด้วยดินโลส อยู่ที่ระดับความสูง 1,500-2,000 เมตร รวมถึงที่ราบลุ่มรอยเลื่อนฉินหวางฉวนและหยูจง

อุทกวิทยา

แม่น้ำในหลานโจวอยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลือง มีความยาวรวม 1,179.7 กิโลเมตร แม่น้ำสาขาหลัก ได้แก่ แม่น้ำหวงสุ่ย แม่น้ำจวงหลาง และแม่น้ำว่านฉวน หลานโจวมีอ่างเก็บน้ำ 15 แห่ง รวมถึงอ่างเก็บน้ำเกาหย่า ซึ่งเป็นทะเลสาบเทียมที่สร้างขึ้นในปี 1958

ดิน

เมืองหลานโจวมีดิน 10 ประเภท กระจายอยู่ใน 7 ระดับชั้นดิน โดยดินเซียร์โรเซมคิดเป็น 67.15% ของพื้นที่ดินทั้งหมด รองลงมาคือดินเกาลัด (8.73%) ดินอบเชยสีเทา (7.34%) และดินดำ (6.91%)

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

เนื่องจากลักษณะภูมิประเทศและที่ตั้งอยู่บนแนวแผ่นดินไหวฉีเหลียน ทำให้เมืองหลานโจวประสบกับภัยแล้ง น้ำท่วม พายุลูกเห็บ แผ่นดินไหว และภัยพิบัติทางธรณีวิทยาต่างๆ รวมถึงดินถล่ม การพังทลาย และการไหลของเศษหิน ภัยแล้งและน้ำท่วมเกิดขึ้นทุกปี หลานโจวมีจุดเสี่ยงภัยทางธรณีวิทยาที่ขึ้นทะเบียนไว้ 2,463 จุด ซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อประชากร 514,000 คน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

แหล่งน้ำของเมืองหลานโจวประกอบด้วยปริมาณน้ำฝน น้ำผิวดิน และน้ำบาดาล ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 4.518 พันล้านลูกบิดเมตร น้ำผิวดินมีปริมาณรวม 33.1984 พันล้านลูกบิดเมตร (รวมถึงน้ำที่เกิดขึ้นในท้องถิ่น 2.014 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำไหลเข้า 32.997 พันล้านลูกบิดเมตร) และทรัพยากรน้ำบาดาลมีปริมาณรวมประมาณ 960 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูลปี 2019 ระบุว่า เมืองหลานโจวมีพื้นที่เพาะปลูก 260,417.29 เฮกตาร์ (390,630 หมู่) โดยเป็นพื้นที่แห้งแล้ง 68.65% พื้นที่ป่าไม้ครอบคลุม 148,080.21 เฮกตาร์ และพื้นที่ทุ่งหญ้า 710,282.28 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

เมืองหลานโจวมีทรัพยากรแร่ธาตุค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ โดยส่วนใหญ่เป็นถ่านหินและอโลหะ ณ ปี 2015 มีการค้นพบแร่ธาตุ 37 ชนิดใน 274 แห่ง ปริมาณสำรองถ่านหินรวม 743,047.16 กิโลตัน แร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ หินปูนเกรดซีเมนต์ หินควอตไซต์เกรดโลหะวิทยา และหินปูนแคลเซียม

ความหลากหลายทางชีวภาพ

เมืองหลานโจวมีพืชป่าประมาณ 600 ชนิด โดย 40% มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ สมุนไพร เช่น ชะเอมเทศ (gancao), ตังกุย (danggui) และตังเซิน (codonopsis) ก็พบได้ในพื้นที่นี้ เมืองนี้มีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 435 ชนิด กระจายอยู่ใน 4 ชั้น และ 88 วงศ์ รวมถึง 17 ชนิดที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 1 (เช่น แมวทะเลทราย กวางมัสก์อัลไพน์ นกอินทรีทอง) และ 72 ชนิดที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองชั้นที่ 2 หลานโจวมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติ 2 แห่ง (ซิงหลงซานและเหลียนเฉิง) และอุทยานป่าไม้แห่งชาติ 3 แห่ง

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 เมืองหลานโจวปกครองโดย 5 เขต (เฉิงกวน ฉีหลี่เหอ ซีกู อันหนิง และหงกู) และ 3 อำเภอ (หย่งเติ้ง เกาหลาน และหยูจง) ซึ่งประกอบด้วย 14 ตำบล 47 เมือง 53 สำนักงานย่อย 450 ชุมชน และ 733 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 637 ถนนปินเหอใต้ตะวันออก เขตเฉิงกวน

การเมือง

หลานโจวเป็นเมืองหลวงของมณฑลกานซู รัฐบาลประชาชนเทศบาลนครเป็นผู้บริหารเขตและอำเภอต่างๆ ของเมือง

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2568 ประชากรของเมืองหลานโจวมีจำนวน 4.4514 ล้านคน เพิ่มขึ้น 14,900 คน อัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 86.37% อัตราการเกิดอยู่ที่ 4.34 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 8.38 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -4.04 ต่อพันคน จำนวนประชากรที่จดทะเบียน (หูโข่ว) คือ 3.3935 ล้านคน

กลุ่มชาติพันธุ์

เมืองหลานโจวเป็นเมืองที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มาตลอดประวัติศาสตร์ โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์ครบทั้ง 56 กลุ่มของจีน กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยมีจำนวน 227,700 คน (คิดเป็น 5.22% ของประชากร) กลุ่มชาติพันธุ์ฮุยเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยที่ใหญ่ที่สุด รองลงมาคือตงเซียง ทิเบต แมนจู และมองโกล กลุ่มชาติพันธุ์มุสลิมคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 80% ของประชากรกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยทั้งหมด

ภาษา

ภาษาถิ่นหลานโจว หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่า "หลานโจวฮวา" จัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นหลานหยินของจีนตอนเหนือ มีพยัญชนะต้น 25 ตัว (มากกว่าภาษาจีนกลางมาตรฐาน 3 ตัว) และพยัญชนะท้าย 32 ตัว (น้อยกว่าภาษาจีนกลางมาตรฐาน 4 ตัว) ลักษณะเด่นคือการใช้คำบ่งชี้พหูพจน์ "men" อย่างแพร่หลายมากขึ้น และนิยมใช้โครงสร้าง "ba" มากกว่าประโยคที่มีกรรมสองตัว

ความเชื่อทางศาสนา

ศาสนาหลักทั้งห้า ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ ล้วนมีการปฏิบัติกันในเมืองหลานโจว ณ ปี 2019 มีผู้นับถือศาสนาประมาณ 504,000 คน (คิดเป็น 11.4% ของประชากร) ซึ่งประกอบด้วยชาวพุทธ 126,000 คน ชาวเต๋า 150,000 คน มุสลิม 200,000 คน คาทอลิก 5,000 คน และโปรเตสแตนต์ 23,000 คน เมืองนี้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่ได้รับอนุญาต 424 แห่ง พุทธศาสนาเข้ามาในหลานโจวผ่านเส้นทางสายไหมในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ลัทธิเต๋าเข้ามาในสมัยราชวงศ์เว่ย-จิน และศาสนาอิสลามแพร่ระบาดมายังหลานโจวในสมัยราชวงศ์หมิง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เมืองหลานโจวได้รับการกำหนดให้เป็นฐานอุตสาหกรรมสำคัญของประเทศหลังปี 1949 โดยมีการพัฒนาวิสาหกิจขนาดใหญ่ในด้านปิโตรเคมี การผลิตอุปกรณ์ ชีวเภสัชภัณฑ์ และวัสดุใหม่ ๆ ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับแรก ฉบับที่สอง และระยะที่สาม อุตสาหกรรมที่โดดเด่นของเมืองมี 4 ด้าน ได้แก่ ปิโตรเคมีขั้นสูง การผลิตอุปกรณ์ ชีวการแพทย์ และโลหะวิทยาที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหลานโจวมีมูลค่า 390.361 พันล้านหยวน (ประมาณ 53.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% โดยภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม และภาคบริการ มีส่วนร่วม 7.529 พันล้านหยวน (1.04 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 126.924 พันล้านหยวน (17.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 255.908 พันล้านหยวน (35.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ เติบโต 5.3%, 5.9% และ 5.2% ตามลำดับ อัตราส่วนของสามภาคส่วนคือ 1.93:32.51:65.56 GDP ต่อหัวอยู่ที่ 87,841 หยวน (ประมาณ 12,116 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1%

รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 26.091 พันล้านหยวน (3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.57% รายได้สุทธิต่อหัวของประชากรในเมืองอยู่ที่ 52,660 หยวน (ประมาณ 7,263 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% และรายได้สุทธิต่อหัวของประชากรในชนบทอยู่ที่ 21,319 หยวน (ประมาณ 2,940 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5%

อุตสาหกรรมหลัก

อุตสาหกรรมหลักของหลานโจว นำโดยธัญพืช ผัก ปศุสัตว์ และการแปรรูปทางการเกษตร โดยมี 4 ภาคส่วนที่มีศักยภาพสูง ได้แก่ ผักฤดูร้อนบนที่สูง ดอกลิลลี่ ดอกกุหลาบ และสมุนไพรจีนโบราณ ในปี 2568 ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 364,800 ตัน (เพิ่มขึ้น 1.85%) ผลผลิตผัก 2.4813 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 4.78%) และผลผลิตนม 99,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 10.67%)

อุตสาหกรรมรอง

อุตสาหกรรมรองประกอบด้วยปิโตรเคมีขั้นสูง การผลิตอุปกรณ์ ชีวการแพทย์ และโลหะวิทยาที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม บริษัท Lanzhou Petrochemical และบริษัทอื่นๆ ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมเฉพาะทางในด้านเรซินสังเคราะห์ ยางสังเคราะห์ และตัวเร่งปฏิกิริยา ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมแตะระดับ 93.453 พันล้านหยวน (12.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.3% กำลังการผลิตไฟฟ้ารวมอยู่ที่ 10,432 เมกะวัตต์ ซึ่งรวมถึงพลังงานแสงอาทิตย์ 2,750.5 เมกะวัตต์ (เพิ่มขึ้น 47.34%)

อุตสาหกรรมบริการ

ภาคอุตสาหกรรมบริการมุ่งเน้นไปที่บริการทางการเงินและสารสนเทศ โดยมีภาคส่วนสำคัญ ได้แก่ การค้า โลจิสติกส์ การท่องเที่ยว บริการทางการเงิน และบริการทางวัฒนธรรม ในปี 2568 มูลค่าเพิ่มจากการค้าส่งและค้าปลีกเติบโต 13.5% มูลค่าเพิ่มทางการเงินอยู่ที่ 41.541 พันล้านหยวน (5.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 147.43 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 0.7% การค้าต่างประเทศมีมูลค่ารวม 14.3 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.97 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 49.1% รายได้จากการท่องเที่ยวอยู่ที่ 100.012 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 22.48% โดยมีนักท่องเที่ยวในประเทศ 129 ล้านคน การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศมีมูลค่า 49.77 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

ณ ปี 2023 เมืองหลานโจวมีนิคมอุตสาหกรรม 9 แห่ง รวมถึงเขตระดับชาติ 2 แห่ง (เขตเทคโนโลยีขั้นสูงหลานโจวและเขตเศรษฐกิจหลานโจว) และเขตระดับมณฑล 5 แห่ง เขตเทคโนโลยีขั้นสูงหลานโจว ก่อตั้งขึ้นในปี 1991 เป็นหนึ่งใน 27 เขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงระดับชาติชุดแรก และเป็นแห่งแรกในมณฑลกานซู ส่วนเขตเศรษฐกิจหลานโจว ก่อตั้งขึ้นในปี 1993 และได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติในปี 2002 ครอบคลุมพื้นที่ 9.53 ตารางกิโลเมตร และได้ขยายเป็นรูปแบบ "หนึ่งเขต หกนิคม" ครอบคลุมพื้นที่ 265.32 ตารางกิโลเมตร

บริการสังคม

การศึกษา

ในปี 2025 มหาวิทยาลัยหลานโจวมีนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 70,000 คน นักศึกษาระดับปริญญาตรีและวิทยาลัย 454,700 คน และนักเรียนระดับประถมศึกษา 296,200 คน มหาวิทยาลัยหลานโจว ก่อตั้งขึ้นในปี 1909 เป็นสถาบันอุดมศึกษาสมัยใหม่แห่งแรกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ได้รับการกำหนดให้เป็นมหาวิทยาลัยในโครงการ 211 และโครงการ 985 และได้รับการคัดเลือกให้เป็นมหาวิทยาลัยระดับโลก (ระดับ A) ในปี 2017

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2025 เมืองหลานโจวมีสถานพยาบาล 2,664 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 122 แห่ง และศูนย์สุขภาพ 62 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 53,100 คน และเตียงผู้ป่วย 36,000 เตียง โรงพยาบาลแห่งแรกของมหาวิทยาลัยหลานโจว ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1948 เป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่ระดับ 3 ครบวงจร เกรด A มีเตียงผู้ป่วย 2,786 เตียง และบุคลากรมากกว่า 4,100 คน

สื่อ

การเข้าถึงวิทยุครอบคลุม 99.88% และการเข้าถึงโทรทัศน์ครอบคลุม 100% ของประชากร หนังสือพิมพ์ Lanzhou Evening News ก่อตั้งขึ้นในปี 1980 นิตยสาร Reader ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1981 เป็นที่รู้จักในฐานะ "ผู้อ่านทางจิตวิญญาณของชาวจีน" และเป็นแบรนด์นิตยสารชั้นนำของจีน โดยมียอดจำหน่ายสะสมมากกว่า 2.1 พันล้านฉบับ

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

หลานโจวเป็นฐานวิจัยและการศึกษาแห่งชาติที่มีสถาบันวิจัย "สี่กำลังใหม่" 84 แห่ง องค์กรวิจัยกว่า 1,200 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับชาติ 11 แห่ง และนักวิชาการ 41 คน ในปี 2025 มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 6,470 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 14,305 ฉบับ (32.24 ต่อประชากร 10,000 คน) และมูลค่าการทำธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีสูงถึง 8.214 พันล้านหยวน (1.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

กิจการวัฒนธรรม

เมืองหลานโจวมีห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่งและศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง พิพิธภัณฑ์ประจำมณฑลกานซูซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1939 จัดแสดงโบราณวัตถุล้ำค่ากว่า 80,000 ชิ้น รวมถึงสิ่งของระดับ 1 จำนวน 686 ชิ้น

กีฬา

เมืองหลานโจวมีสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 13,232 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 10.9336 ล้านตารางเมตร หรือ 2.47 ตารางเมตรต่อคน ในปี 2025 เมืองนี้ได้รับรางวัล 385 เหรียญรางวัล รวมถึงเหรียญทอง 170 เหรียญ

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2025 อัตราคุณภาพอากาศดีเยี่ยมของเมืองหลานโจวอยู่ที่ 85.5% เพิ่มขึ้น 3.3 จุดเปอร์เซ็นต์ อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 11.4 องศาเซลเซียส และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 442.1 มิลลิเมตร

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2025 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญพนักงานในเขตเมือง 1.264 ล้านคน และผู้เข้าร่วมโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 3.4828 ล้านคน เมืองนี้มีสถานีบริการชุมชน 114 แห่ง และสถานดูแลผู้สูงอายุ 793 แห่ง

การขนส่ง

ภาพรวม

หลานโจวเป็นศูนย์กลางการค้าและป้อมปราการด้านการขนส่งที่สำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นหนึ่งใน 12 ศูนย์กลางการขนส่งหลักของจีน และเป็นหนึ่งใน 21 เมืองศูนย์กลางโลจิสติกส์ระดับชาติ มีเส้นทางรถไฟสายหลัก 5 สายมาบรรจบกันที่นี่ และสนามบินนานาชาติหลานโจวจงฉวนเชื่อมต่อกับกว่า 30 เมือง ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้ามีจำนวน 172.916 ล้านตัน และการขนส่งผู้โดยสารมีจำนวน 72.8848 ล้านเที่ยว

ทางหลวง

ณ สิ้นปี 2025 เมืองหลานโจวมีทางหลวงรวม 9,671.38 กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 2.1%) โดยในจำนวนนี้เป็นถนนที่ได้รับการจัดประเภทแล้ว 9,331.25 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

เมืองหลานโจวมีเส้นทางรถไฟสายหลัก 9 สาย รวมระยะทาง 771 กิโลเมตร รวมถึงรถไฟความเร็วสูงระยะทาง 153 กิโลเมตร ซึ่งเชื่อมต่อโดยตรงไปยังเมืองหลวงของ 22 มณฑล สถานีรถไฟหลานโจวตะวันตก ซึ่งเปิดให้บริการในปี 2557 เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกของจีน โดยมี 13 ชานชาลาและ 28 รางรถไฟ ครอบคลุมพื้นที่ 260,000 ตารางเมตร

การบิน

สนามบินนานาชาติหลานโจวจงฉวน ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางเหนือ 71.8 กิโลเมตร เปิดให้บริการในปี 1970 ส่วนขยายระยะที่ 3 ซึ่งออกแบบมาเพื่อรองรับผู้โดยสาร 38 ล้านคนต่อปีและสินค้า 300,000 ตัน เปิดให้บริการในเดือนมีนาคม 2025 ในปี 2024 สนามบินแห่งนี้รองรับผู้โดยสาร 17.001 ล้านคนและสินค้า 86,000 ตัน

การขนส่งทางน้ำ

แม่น้ำเหลืองช่วงเมืองหลานโจวมีเส้นทางน้ำที่สามารถเดินเรือได้ยาว 118.4 กิโลเมตร มีท่าเทียบเรือ 27 แห่ง และเส้นทางเดินเรือโดยสารทางน้ำ 3 เส้นทาง ครอบคลุมระยะทาง 20.1 กิโลเมตร

ระบบขนส่งสาธารณะ

เขตเมืองหลักของหลานโจวมีถนน 538 สาย รวมระยะทาง 760 กิโลเมตร รวมถึงสะพานข้ามแม่น้ำเหลือง 13 แห่ง ณ สิ้นปี 2025 จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 1.4559 ล้านคัน (เพิ่มขึ้น 4.75%) เมืองนี้ให้บริการรถโดยสารประจำทาง 134 เส้นทาง โดยมีรถ 2,390 คัน ขนส่งผู้โดยสาร 477 ล้านคนต่อปี รถไฟฟ้าใต้ดินหลานโจวให้บริการ 2 สาย (สาย 1 และสาย 2) โดยมีผู้โดยสารในปี 2023 จำนวน 105.6361 ล้านคน นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีรถแท็กซี่ล่องหน และบริการเรียกรถผ่านแอปพลิเคชันจาก 17 บริษัท รวม 12,455 คัน

วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์

ภาพรวม

เมืองหลานโจวมีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานกว่า 2,200 ปี ได้รับฉายาว่า "ศูนย์กลางเส้นทางสายไหม ไข่มุกแห่งแม่น้ำเหลือง พระราชวังฤดูร้อนตะวันตก เมืองหลวงกังหานน้ำ และเมืองผลไม้ที่มีชื่อเสียง" กลองไท่ผิง การเดินบนไม้ค้ำ การประดิษฐ์กังหานน้ำแม่น้ำเหลือง และดนตรีกลองหลานโจว เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ สวนลูกแพร์ของเมืองซื่อฉวนได้รับการรับรองจากกินเนสส์ว่าเป็น "สวนลูกแพร์โบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก"

อาหาร

อาหารหลานโจวส่วนใหญ่เป็นอาหารประเภทเส้นก๋วยเตี๋ยว โดยมีข้าวเป็นอาหารหลักรองลงมา อาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดคือก๋วยเตี๋ยวเนื้อหลานโจว ซึ่งคิดค้นขึ้นในสมัยราชวงศ์กวางซูโดยผู้อาวุโสหม่าเปาจื่อแห่งราชวงศ์ฮุย ก๋วยเตี๋ยวชนิดนี้มีลักษณะเด่น 5 อย่าง ได้แก่ น้ำซุปใส หัวไชเท้าขาว น้ำมันพริกแดง ผักชีเขียว และเส้นก๋วยเตี๋ยวสีเหลือง นอกจากนี้ยังมีอาหารขึ้นชื่ออื่นๆ เช่น ก๋วยเตี๋ยวเย็น หนิงผี (แป้งสาลีนึ่ง) เทียนเป่ยจื่อ (ข้าวโอ๊ตหมักหวาน) และเหล้าข้าวไข่นม

ศุลกากร

ประเพณีการแต่งงานแบบดั้งเดิมของหลานโจว ได้แก่ การที่ครอบครัวฝ่ายเจ้าบ่าวจะมอบลูกแพะให้แก่ครอบครัวฝ่ายเจ้าสาว พิธี "หวีผม" เป็นพิธีเชิงสัญลักษณ์เพื่อขอพรเรื่องความอุดมสมบูรณ์และโชคลาภ ประเพณีงานศพได้เปลี่ยนแปลงจากพิธีฝังศพแบบดั้งเดิมไปเป็นการผสมผสานระหว่างการเผาและการฝังศพตั้งแต่ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา มีการแสดงไฟชุมชน (Shehuo) ทั่วเมือง โดยมีรูปแบบเฉพาะถิ่น เช่น การแสดงโคมไท่ฟู่และการแสดงโคมกลิ้งในหมู่บ้านเหอเจียหยิง

ศิลปะ

ศิลปะพื้นบ้านท้องถิ่น ได้แก่ การแกะสลักน้ำเต้าหลานโจว กลองไท่ผิง และดนตรีกลอง การประดิษฐ์กังหานน้ำแม่น้ำเหลือง ดนตรีกลอง กลองไท่ผิง และการเดินบนไม้ค้ำยันหย่งเติง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ ในปี 2548 หลานโจวได้รับการประกาศให้เป็นฐานพัฒนาการแสดงงิ้วฉินของจีน

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ตราประจำเมืองหลานโจวใช้ตัวอักษรจีน "หลาน" ที่ประกอบด้วยเส้นสามเส้นสีน้ำเงิน (ท้องฟ้า) สีเหลือง (แม่น้ำเหลือง) และสีเขียว (แผ่นดิน) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความกลมกลืนระหว่างสวรรค์ โลก และมนุษยชาติ ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นเจดีย์ (กัวฮวาย) และดอกไม้ประจำเมืองคือดอกกุหลาบ โดยเฉพาะกุหลาบคูสุ่ยจากเมืองคูสุ่ย อำเภอหย่งเติ้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่พันธุ์กุหลาบที่สำคัญของจีน

แปดทัศนียภาพของเมืองหลานโจว

ประเพณี "ทิวทัศน์แปดประการ" พัฒนามาจากสิบสองทิวทัศน์ในสมัยราชวงศ์หมิง เหลือสิบทิวทัศน์ในสมัยต้นราชวงศ์ชิง และลงตัวที่แปดทิวทัศน์ในสมัยเต๋าวกวง ได้แก่ ทิวทัศน์สายฝนหมอกที่ภูเขาหลานซาน ทิวทัศน์แสงอรุณรุ่งที่วัด ทิวทัศน์หอคอยแม่น้ำ ทิวทัศน์น้ำตกอู่ฉวน ทิวทัศน์สระบัวแสงจันทร์ ทิวทัศน์เทือกเขาหอคอยขาว และทิวทัศน์สะพานสายรุ้งในฤดูใบไม้ผลิ

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

เมืองหลานโจวมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 9 แห่ง และระดับมณฑล 45 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ สะพานเหล็กแม่น้ำเหลือง ("สะพานแรกของแม่น้ำเหลือง") ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1909 โดยบริษัทเยอรมัน วัดหงเฉิงกานซี (สร้างขึ้นในปี 1492 สมัยราชวงศ์หมิง) วัดจินเทียน (สร้างขึ้นในปี 1400) และวัดเทพเจ้าประจำเมืองหลานโจว (เดิมสร้างในสมัยราชวงศ์ซ่ง บูรณะใหม่ในสมัยราชวงศ์ชิง)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 เมืองหลานโจวมีโครงการตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 โครงการ ระดับมณฑล 42 โครงการ และระดับเทศบาล 77 โครงการ โดยมีผู้สืทอดมรดกระดับชาติ 6 ราย ระดับมณฑล 41 ราย และระดับเทศบาล 113 ราย เมืองนี้ได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์มรดกและศูนย์ฝึกอบรม 44 แห่ง และบ่มเพาะผู้สืทอดมรดกกว่าพันคน

จุดชมวิว

ภาพรวม

เมืองหลานโจวมีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ 38 แห่ง รวมถึงภูเขาอู่ฉวน ภูเขาไป่ต้า ซือฝอโกว ปราสาทลู่ถุซีเหยาเหมิน เมืองโบราณเหอโข่ว เมืองโบราณชิงเฉิง สำนักวิชาซุยโม และหอคอยแม่น้ำเหลือง ณ เดือนมกราคม 2024 เมืองนี้มีแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA 10 แห่ง และระดับ AAA 22 แห่ง ในครึ่งแรกของปี 2024 หลานโจวมีนักท่องเที่ยว 57.3415 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 42.98%) สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 38.623 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) (เพิ่มขึ้น 72.05%)

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก

เมืองพี่เมืองน้องระหว่างประเทศ

เมืองหลานโจวรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องระหว่างประเทศ โดยส่งเสริมการแลกเปลี่ยนด้านวัฒนธรรม การศึกษา และการค้า

เมืองพี่เมืองน้องภายในประเทศ

เมืองหลานโจวได้สร้างความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ในประเทศจีนหลายแห่ง

บุคคลสำคัญ

เมืองหลานโจวได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายทั้งในประวัติศาสตร์และปัจจุบันในสาขาการเมือง การทหาร วิชาการ และศิลปะ

เกียรตินิยมระดับสูง

เมืองหลานโจวได้รับรางวัลระดับชาติและระดับจังหวัดมากมาย เพื่อเป็นการยกย่องผลงานด้านการพัฒนาเมือง การรักษาสิ่งแวดล้อม และการอนุรักษ์วัฒนธรรม

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

สะพานจงซาน

สะพานจงซานตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน เมืองหลานโจว มณฑลกานซู ทอดข้ามแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ…

พื้นที่ทิวทัศน์ซากานา

จาคาน่าตั้งอยู่ในเมืองอี้ว่า อำเภอตี้ปู้ เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และยังติดอันดับหนึ่งใ…

พื้นที่ท่องเที่ยวหยูเมิ่งกวน

พื้นที่ทัศนียภาพหยูเมิ่งกวนตั้งอยู่ห่างจากเมืองตุนหวงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 90 กิโลเมตร ในเมืองจิ่วฉวน มณฑลกานซู เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทาง…

พื้นที่ท่องเที่ยวเยลิกวน

แหล่งท่องเที่ยวเยลีกวน ตั้งอยู่ในอำเภอหลินถาน เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต แล…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว