ซ่างลัว
เมืองซ่างหลัว (Shangluo) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เหอเฉิง (Hecheng หรือ Crane City) ซ่างหลัว หรือซ่างโจว (Shangzhou) เป็นเมืองระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฉานซี ตั้งอยู่เชิงเขาฉินหลิงทางตอนใต้ ติดกับมณฑลหูเป่ยและเหอหนาน มีพื้นที่ทั้งหมด...
ซ่างลัว
เมืองซ่างหลัว หรือที่รู้จักกันในชื่อ เหอเฉิง (เมืองนกกระเรียน) ซ่างหลัว หรือซ่างโจว เป็นเมืองระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฉานซี ตั้งอยู่เชิงเขาฉินหลิงทางใต้ ติดกับมณฑลหูเป่ยและเหอหนาน มีพื้นที่ทั้งหมด 19,292 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 1 อำเภอ และ 6 ตำบล ณ สิ้นปี 2025 มีประชากร 2,005,100 คน ทางตอนเหนือมีภูมิอากาศอบอุ่น ส่วนทางตอนใต้มีภูมิอากาศกึ่งเขตร้อน ภูมิประเทศแบ่งออกเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ ภูเขาเตี้ย และภูเขาระดับกลาง โดยมีระดับความสูงมากกว่าทางตะวันตกเฉียงเหนือ และต่ำกว่าทางตะวันออกเฉียงใต้ มีหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ย้อนไปถึงยุคหินเก่า ในสมัยราชวงศ์ฉินจนถึงยุคสามก๊ก ตำบลซ่างเซียนและซ่างหลัวรวมกันเป็นพื้นที่ซ่างหลัวในปัจจุบัน เมืองซ่างหลัวได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับจังหวัดในปี 2002 อุตสาหกรรมหลัก 4 อย่างของเมือง ได้แก่ เกษตรกรรมเฉพาะทาง (เห็ด ผลไม้ สมุนไพร ปศุสัตว์ ชา) อุตสาหกรรมเกิดใหม่ การท่องเที่ยวเชิงชนบท และการแปรรูป ไม้หูหนูจาซุยได้รับการคัดเลือกให้เป็นต้นแบบระดับชาติในโครงการ "สามผลิตภัณฑ์ หนึ่งมาตรฐาน" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) สูงถึง 82.392 พันล้านหยวน (ประมาณ 11.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8% เมืองซ่างหลัวได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองป่าไม้แห่งชาติ" ในปี 2019
ที่มาและวิวัฒนาการของชื่อ
ตามบันทึกของมหาประวัติศาสตร์ เซี่ย บุตรชายของจักรพรรดิคู ได้ช่วยเหลือหยูต้าในการควบคุมอุทกภัย และได้รับที่ดินศักดินาที่ซ่าง ซึ่งเป็นชื่อรัฐแรกเริ่มของพื้นที่นี้ ชื่อ "ซ่างหลัว" มาจากภูเขาซ่างและแม่น้ำหลัว ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงคราม พื้นที่นี้เรียกว่า "ซ่างหยู" (เป็นการรวมชื่อซ่างและหยูที่อยู่ใกล้เคียง) เจ้าชายเซียวแห่งฉินได้มอบที่ดินศักดินาให้แก่เว่ยหยาง (ซ่างหยาง) ที่นี่ จึงเป็นที่มาของชื่อ "เจ้าแห่งซ่าง" หรือ "ซ่างหยาง" ในสมัยราชวงศ์สุย จักรพรรดิเหวินได้เปลี่ยนชื่อพื้นที่เป็นซ่างหลัว ซึ่งเป็นการใช้ชื่อรวมกันเป็นครั้งแรก
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
หลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ในซ่างลั่วมีมานานกว่าหนึ่งล้านปีแล้ว ย้อนไปถึงยุคหินเก่า ในยุคหินใหม่ ผู้คนยุคแรกตั้งถิ่นฐานอยู่ตามแม่น้ำหลัว แม่น้ำตาน แม่น้ำจินเฉียน แม่น้ำเฉียนโย่ว และแม่น้ำซุน ในสมัยราชวงศ์เซี่ย เซี่ยได้รับพระราชทานที่ดินในบริเวณนี้เนื่องจากผลงานด้านการควบคุมอุทกภัย พื้นที่นี้ตกเป็นของราชวงศ์จินในสมัยราชวงศ์ชุนชุม และเป็นของราชวงศ์ฉินในสมัยราชวงศ์ฉิน-ชิง
ราชวงศ์ฉิน ราชวงศ์ฮั่น ผ่านราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้
ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฉินจนถึงยุคสามก๊ก (221 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 280 ปีคริสต์ศักราช) พื้นที่นี้ประกอบด้วยอำเภอซ่างเซียนและอำเภอซ่างหลัว ในปี 266 ปีคริสต์ศักราช ราชวงศ์จินตะวันตกได้ก่อตั้งมณฑลซ่างหลัวขึ้น ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ ได้มีการก่อตั้งเมืองลั่วโจวขึ้นที่เมืองซ่างหลัว โดยมีมณฑลย่อย 5 มณฑล และในปี 578 ปีคริสต์ศักราช ราชวงศ์โจวเหนือได้เปลี่ยนชื่อเมืองลั่วโจวเป็นเมืองซ่างโจว
ราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน
ในปี ค.ศ. 583 ราชวงศ์สุยได้ปกครองเมืองซ่างโจว ในปี ค.ศ. 618 ราชวงศ์ถังได้สถาปนาเมืองซ่างโจวภายใต้การปกครองของเขตซานหนาน ในสมัยห้าราชวงศ์ ระบบการปกครองได้ยึดตามแบบอย่างของราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่งเหนือได้ปกครองเมืองซ่างโจวภายใต้การปกครองของเขตหย่งซิง ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ พื้นที่นี้เป็นที่แย่งชิงกันระหว่างกองทัพซ่งและจิน ในสมัยราชวงศ์หยวน เมืองซ่างโจวอยู่ภายใต้การปกครองของเขตอันซีในตอนแรก ต่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของเขตเฟิงหยวน และปกครองโดยตรงต่ออำเภอหลัวหนาน
ราชวงศ์หมิงและชิง
ราชวงศ์หมิงยังคงปกครองเมืองซ่างโจวอยู่ ในปี ค.ศ. 1374 เนื่องจากประชากรน้อย จึงถูกลดสถานะเป็นอำเภอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1475 อำเภอซ่างได้รับการยกฐานะกลับเป็นซ่างโจวภายใต้การปกครองของมณฑลซีอาน โดยผนวกรวมอำเภอซานหยางและซ่างหนานเข้ามาด้วย ราชวงศ์ชิงยังคงใช้ระบบการปกครองแบบราชวงศ์หมิง ในปี ค.ศ. 1725 ซ่างโจวได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรง
สาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1913 เมืองซ่างโจวถูกยุบและแทนที่ด้วยอำเภอซ่างเซียน อำเภอลั่วหนาน และอำเภอจาสุ่ย ภายใต้การปกครองของเขตกวนจง และอำเภอซานหยาง อำเภอซ่างหนาน และอำเภอเจิ้นอัน ภายใต้การปกครองของเขตฮั่นจง ในปี ค.ศ. 1935 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานตรวจสอบการบริหารที่สี่ขึ้นในซ่างเซียน ครอบคลุม 6 อำเภอ และในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาชนซ่างเซียนขึ้น
หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ในปี 1950 สำนักงานผู้ว่าการเขตย่อยซ่างหลัวถูกจัดตั้งขึ้น โดยดูแล 7 อำเภอ ในปี 1958 อำเภอตานเฟิงและจาสุ่ยถูกยุบเป็นการชั่วคราว ในปี 1964 อักษรโบราณหายาก "หลัว" ถูกเปลี่ยนเป็นอักษรมาตรฐาน "หลัว" โดยได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ในปี 1988 อำเภอซ่างเซียนถูกยกฐานะเป็นเมืองซ่างโจวระดับอำเภอ ในปี 2002 เมืองซ่างหลัวระดับจังหวัดถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยเมืองซ่างโจวเดิมเปลี่ยนชื่อเป็นเขตซ่างโจว
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองซ่างลั่วตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฉานซี บริเวณเชิงเขาฉินหลิงทางตอนใต้ ติดกับมณฑลหูเป่ยและเหอหนาน ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 108°34′20″–111°1′25″ ตะวันออก และลองจิจูด 33°2′30″–34°24′40″ เหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 19,292 ตารางกิโลเมตร โดยมีระยะทางจากตะวันออกไปตะวันตก 229 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 138 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ
ทางเหนือมีภูมิอากาศอบอุ่นปานกลาง ส่วนทางใต้มีภูมิอากาศกึ่งเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 7.8–13.9°C (สูงสุด 37–40.8°C ต่ำสุด −11.8–−21.6°C) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 710–930 มม. โดยตกหนักในช่วงเดือนเมษายนถึงตุลาคม (85%–89%) จำนวนชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,860–2,130 ชั่วโมงขึ้นไป และมีช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง 210 วัน
ธรณีวิทยา
เมืองซ่างลั่วมีลักษณะทางธรณีวิทยาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง มีรอยพับและรอยเลื่อนที่พัฒนาอย่างดี มีหินอัคนีจำนวนมาก และชั้นหินตะกอนที่สมบูรณ์ เมืองนี้ตั้งอยู่บนแนวแบ่งระหว่างหน่วยทางธรณีวิทยาหลักสองหน่วย ได้แก่ ขอบด้านใต้ของที่ราบสูงจีนตอนเหนือ และระบบรอยพับฉินหลิง ซึ่งถูกคั่นด้วยรอยเลื่อนเทียว่จือ-ซานเหยา
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
เมืองซ่างหลัวเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนภูเขา โดยมีภูเขาระดับกลางและภูเขาระดับต่ำเป็นส่วนใหญ่ จุดที่สูงที่สุดคือ หนิวเป่ยเหลียง บนสันเขาฉินหลิง ในอำเภอจาสุ่ย (2,802.1 เมตร) และจุดที่ต่ำที่สุดคือ หุบเขาแม่น้ำตาน ใกล้กับซ่างซีโหลว ในอำเภอซ่างหนาน (215.4 เมตร) ซึ่งมีความแตกต่างของระดับความสูงสัมพัทธ์ 2,578 เมตร ภูมิประเทศแบ่งออกเป็น ที่ราบหุบเขา (2.86%) ภูเขาระดับต่ำ (70.86%) และภูเขาระดับกลาง (16.28%)
อุทกวิทยา
เมืองซ่างลั่วมีแม่น้ำและลำธารสาขากว่า 72,500 สาย โดยมีแม่น้ำ 5 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 1,000 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำหลัว แม่น้ำตาน แม่น้ำจินเฉียน แม่น้ำเฉียนโย่ว และแม่น้ำซุน แม่น้ำหลัวอยู่ในลุ่มน้ำเหลือง (15% ของพื้นที่ทั้งหมด) ในขณะที่แม่น้ำสายอื่นๆ อยู่ในลุ่มน้ำแยงซี (85%) ณ ปี 2559 เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำ 52 แห่ง มีความจุรวม 143.15 ล้านลูกบาศก์เมตร และโรงไฟฟ้าพลังน้ำ 85 แห่ง มีกำลังการผลิตติดตั้ง 70,799 กิโลวัตต์
ดิน
หมู่บ้านซ่างลั่วมีดิน 8 ประเภท 18 ประเภทย่อย 45 กลุ่มดิน และ 138 พันธุ์ดิน ดินสีอบเชยครอบคลุมพื้นที่ 11% ดินสีน้ำตาล 26.62% และดินสีเหลืองน้ำตาล 53.91% ของพื้นที่ดินทั้งหมด
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ ภัยแล้ง น้ำท่วม ลูกเห็บ และน้ำค้างแข็ง ในเดือนกรกฎาคม ปี 2021 อำเภอหลัวหนานประสบกับน้ำท่วมรุนแรง ส่งผลกระทบต่อประชาชน 69,762 คน ใน 16 เมือง บ้านเรือนพังทลาย 25 หลัง บ้านเรือนเสียหาย 792 หลัง และถนน ไฟฟ้า และการสื่อสารในหลายเมืองถูกตัดขาด
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ในปี 2020 ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ที่ 746.8 มิลลิเมตร (14.407 พันล้านลูกบิดเมตร) และปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 3.577 พันล้านลูกบิดเมตร ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยหลายปีถึง 26.3%
ทรัพยากรที่ดิน
ข้อมูลปี 2022 ระบุว่า เมืองซ่างลั่วมีพื้นที่เพาะปลูก 118,100 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 21,900 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า 1,698,000 เฮกตาร์ พื้นที่ทุ่งหญ้า 15,200 เฮกตาร์ และพื้นที่ชุ่มน้ำ 2,400 เฮกตาร์
ทรัพยากรแร่
แหล่งแร่ชางลั่วมีการค้นพบแร่ธาตุ 61 ชนิด (คิดเป็น 43.6% ของแร่ธาตุทั้งหมดในมณฑลฉานซี) พื้นที่ทางเหนือเป็นแถบแร่เสี่ยวฉินหลิง (ทองคำ โมลิบเดนัม หยก) พื้นที่ตอนกลางเป็นแถบแร่ฉินหลิงเหนือ (ทองคำ ทองแดง ฟลูออไรต์ กราไฟต์) และพื้นที่ทางใต้เป็นแถบแร่ฉินหลิงใต้ (เหล็ก ทองคำ วานาเดียม เงิน ทังสเตน แบไรต์) ณ ปี 2022 ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วใหม่ ได้แก่ เหล็ก (12.2349 ล้านตัน) ทองแดง (14,000 ตัน) วานาเดียม (1.6218 ล้านตัน) โมลิบเดนัม (221,600 ตัน) และทองคำ (73.77 ตัน)
ความหลากหลายทางชีวภาพ
เมืองซ่างลั่วเป็นที่รู้จักในฐานะ "ทางแยกของพืชพรรณภาคเหนือและภาคใต้" และ "ขุมทรัพย์ของสิ่งมีชีวิตทางภาคเหนือและภาคใต้" เมืองนี้มีพืชมีเมล็ด 1,012 ชนิด ครอบคลุม 123 วงศ์ และ 494 สกุล รวมถึงพืชสมุนไพรมากกว่า 460 ชนิด พื้นที่ป่าปกคลุม 66.5% เมืองนี้มีสมุนไพรจีน 1,192 ชนิด สัตว์ป่าประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่า 50 ชนิด นกทั่วไปมากกว่า 40 ชนิด และปลาและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกมากกว่า 10 ชนิด สัตว์ 24 ชนิดอยู่ภายใต้การคุ้มครองระดับชาติ รวมถึงทาคินและนกกระสาปากดำซึ่งเป็นสัตว์คุ้มครองระดับ 1 เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 4 แห่ง รวมถึงเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติตานเฟิง อู๋กวนเหอ (9,029 เฮกตาร์) ซึ่งคุ้มครองสัตว์น้ำหายาก รวมถึงซาลาแมนเดอร์ยักษ์
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ซ่างหลัวปกครอง 1 เขต (ซ่างโจว) และ 6 มณฑล (หลัวหนาน ตานเฟิง ซางหนาน ชานหยาง เจิ้นอัน และจาสุ่ย) หน่วยงานเทศบาลอยู่ที่เลขที่ 26 ชั้น 9 ศูนย์บริหารเทศบาล ถนน Minzhu เขตซ่างโจว
การเมือง
ประชากร
ขนาดประชากร
ณ สิ้นปี 2023 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 2,469,700 คน (ชาย 1,307,500 คน) ประชากรที่อยู่อาศัยมีจำนวน 2,012,500 คน ลดลง 8,100 คน อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.08‰ อัตราการตายอยู่ที่ 8.23‰ และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ −2.15‰ อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 51.59%
กลุ่มชาติพันธุ์
เมืองซ่างลั่วมีชนกลุ่มน้อย 27 กลุ่ม รวมประชากร 12,670 คน (0.52% ของประชากรทั้งหมด) ส่วนใหญ่เป็นชาวหุย (11,618 คน) มีเมืองของชาวหุย 2 แห่ง (ซีโข่วและหม่าผิงในอำเภอเจิ้นอัน) และหมู่บ้านของชาวหุยอีก 10 แห่ง
ภาษา
ภาษาถิ่นของเมืองซ่างลั่วมีความซับซ้อนอย่างยิ่ง ทางเหนือของหุบเขาแม่น้ำตาน ภาษาถิ่นท้องถิ่นจัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนทางใต้ ภาษาถิ่นเซี่ยหูจัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นตะวันตกเฉียงใต้ ทางตะวันออกได้รับอิทธิพลจากภาษาถิ่นภาคกลางตอนใต้ของมณฑลเหอหนาน และทางตะวันตกได้รับอิทธิพลเล็กน้อยจากภาษาถิ่นปาซูของมณฑลเสฉวน
ความเชื่อทางศาสนา
ศาสนาหลักทั้งห้า ได้แก่ พุทธศาสนา โปรเตสแตนต์ อิสลาม ลัทธิเต๋า และคาทอลิก มีอยู่ครบถ้วน พุทธศาสนาเข้ามาในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ. 67) ส่วนศาสนาอิสลามเข้ามาในช่วงราชวงศ์ถังผ่านเส้นทางสายไหม จำนวนผู้นับถือมีค่อนข้างน้อย
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
เศรษฐกิจของเมืองซ่างลั่วขึ้นอยู่กับเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และการท่องเที่ยว ไม้หูหนูจาสุ่ยได้รับการคัดเลือกให้เป็นกรณีศึกษาต้นแบบระดับชาติภายใต้โครงการ "สามผลิตภัณฑ์ หนึ่งมาตรฐาน" ในปี 2023 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เติบโต 4.1% โดยอุตสาหกรรมหลักคิดเป็น 15.5% อุตสาหกรรมรอง 28.2% และอุตสาหกรรมบริการ 56.3% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 41,443.6 หยวน (ประมาณ 5,830 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
เมืองซ่างลั่วมีสินค้าเกษตร 72 รายการที่ได้รับการขึ้นทะเบียนในแคตตาล็อกสินค้าพิเศษระดับพรีเมียมของประเทศ ซึ่งมากที่สุดในบรรดาเมืองระดับจังหวัดทั่วประเทศ ในปี 2023 ผลผลิตทางการเกษตรรวมอยู่ที่ 23.986 พันล้านหยวน พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 2.3947 ล้านหมู่ ผลผลิต 505,400 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
ภาคการผลิตเป็นอุตสาหกรรมรองชั้นนำ ในปี 2023 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.3% โดยภาคเหมืองแร่เติบโต 29.6% และภาคการผลิตเติบโต 7.0% อุตสาหกรรมหลักสามกลุ่ม ได้แก่ วัสดุสมัยใหม่ ยาสมัยใหม่ และอาหารสีเขียว มีการเติบโตของผลผลิต 19.4%, 19.9% และ 3.7% ตามลำดับ ผลผลิตของอุตสาหกรรมก่อสร้างอยู่ที่ 15.602 พันล้านหยวน
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2023 รายได้ของอุตสาหกรรมไปรษณีย์อยู่ที่ 543 ล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 20.5%) โดยมีปริมาณการจัดส่งด่วน 12.3641 ล้านชิ้น (เพิ่มขึ้น 27.7%) ยอดขายปลีกรวมอยู่ที่ 21.962 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.6%) มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1.715 พันล้านหยวน การท่องเที่ยวเติบโตอย่างมีนัยสำคัญ โดยจำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น 75.2% และรายได้เพิ่มขึ้น 82.5% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 173.78 พันล้านหยวน และสินเชื่ออยู่ที่ 99.664 พันล้านหยวน
กิจการสังคม
การศึกษา
เมืองซ่างหลัวมีสถาบันระดับปริญญาตรี 1 แห่ง (มหาวิทยาลัยซ่างหลัว) มีนักศึกษา 12,000 คน วิทยาลัยอาชีวศึกษา 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 17 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 145 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษาระดับมัธยมปลาย 7 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 309 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 470 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
เมืองนี้มีสถานพยาบาล 2,717 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 67 แห่ง และศูนย์สุขภาพระดับตำบล 123 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 17,386 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 17,438 คน โรงพยาบาลกลางซ่างลั่ว ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1939 เป็นโรงพยาบาลระดับ 3-A ที่มีเตียงผู้ป่วยตามแผน 1,800 เตียง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2023 มีการจดทะเบียนวิสาหกิจไฮเทค 121 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐาน 518 แห่ง มูลค่าธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 436 ล้านหยวน มีการให้สิทธิบัตร 507 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 49 ฉบับ
วัฒนธรรม
การครอบคลุมทางวิทยุอยู่ที่ 98.82% และการครอบคลุมทางโทรทัศน์อยู่ที่ 99.25% ละครร่วมสมัยเรื่อง Ruohe ของ Shangluo Huagu ได้รับรางวัลสูงสุด "รางวัลเหวินฮวา" ในงานเทศกาลศิลปะฉานซีครั้งที่ 10 เมืองนี้มีห้องสมุดสาธารณะ 2 แห่ง และศูนย์วัฒนธรรมหลายแห่ง รวมถึง "ห้องอ่านหนังสือในเมือง" แบบบริการตนเองแห่งแรกในฉานซีตอนใต้
กีฬา
เมืองซ่างลั่วเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์แห่งชาติและกิจกรรมสำคัญอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีศูนย์ฝึกกีฬาถาวรระดับชาติสองแห่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ โดยโรงยิมซ่างลั่วมีที่นั่ง 4,100 ที่นั่ง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2023 เมืองซ่างลั่วมีวันที่มีคุณภาพอากาศดีเยี่ยมถึง 334 วัน โดยดัชนีคุณภาพอากาศโดยรวมอยู่ในอันดับหนึ่งของมณฑล เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองหลวงแห่งความงามและการหายใจลึก" แห่งแรกของจีน และถูกรวมอยู่ในกลุ่มเมืองนำร่องชุดแรกของการตระหนักถึงคุณค่าของผลิตภัณฑ์เชิงนิเวศน์ด้านสภาพภูมิอากาศ
ประกันสังคม
ในปี 2023 มีการสร้างงานใหม่ในเขตเมือง 16,000 ตำแหน่ง ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุมประชาชน 2.1697 ล้านคน และประกันบำนาญครอบคลุมประชาชน 1.625 ล้านคน ความช่วยเหลือสำหรับผู้มีรายได้น้อยในเขตเมืองครอบคลุมประชาชน 11,200 คน และความช่วยเหลือในเขตชนบทครอบคลุมประชาชน 147,700 คน
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองซ่างหลัวตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อของมณฑลหูเป่ย เหอหนาน และฉานซี ภายในเทือกเขาฉินหลิง ณ ปี 2021 เครือข่ายทางหลวงมีระยะทางรวม 20,359.09 กิโลเมตร ซ่างหลัวเป็นเมืองระดับจังหวัดแห่งแรกในฉานซีที่มีทางด่วนเชื่อมต่อทุกอำเภอ โดยมีทางด่วน 6 สายที่จัดวางในรูปแบบ "สามสายแนวตั้ง สองสายแนวนอน สองสายเลี่ยงเมือง"
ทางหลวง
เครือข่ายทางหลวงประกอบด้วยทางด่วน 493.18 กิโลเมตร ทางหลวงแห่งชาติ/จังหวัด 1,885.14 กิโลเมตร และถนนชนบท 17,980.77 กิโลเมตร หมู่บ้านในเขตการปกครองทั้งหมด 100% มีถนนลาดยางและบริการรถโดยสารประจำทาง
ทางรถไฟ
ทางรถไฟ 3 สายให้บริการซ่างหลัว ได้แก่ ทางรถไฟหนานจิง-ซีอาน ซีอาน-ฉงชิ่ง และซีอาน-อันคัง โดยมี 6 สถานี ได้แก่ ซ่างหลัว เหยียนชวน ตันเฟิง ซางหนาน เจิ้นอัน และจาสุ่ย รถไฟความเร็วสูงซีอาน-อันกังตัดผ่านมณฑลจาสุ่ยและเจิ้นอัน
การบิน
ท่าอากาศยานดานเฟิงเป็นสนามบินแห่งเดียวของเมืองซ่างลั่ว มีพื้นที่ 622 หมู่ (ประมาณ 450 ตารางเมตร) ลงทุนไป 286 ล้านหยวน ให้บริการด้านการช่วยเหลือฉุกเฉิน การหว่านเมล็ดพืชทางอากาศ การท่องเที่ยว การฝึกบิน และการปรับเปลี่ยนสภาพอากาศ
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ เดือนตุลาคม 2565 เมืองซ่างลั่วมีรถรับส่งผู้โดยสารด้วยระบบไฟฟ้าล้วน 100 คัน รถโดยสารไฟฟ้าล้วน 265 คัน และเส้นทางรถโดยสาร 60 เส้นทาง โดยมีการบูรณาการการขนส่งระหว่างเมืองและชนบทในรัศมี 20 กิโลเมตรจากตัวเมืองคิดเป็น 65%
วัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองซ่างลั่วตั้งอยู่บนจุดบรรจบทางวัฒนธรรมระหว่างรัฐฉินและรัฐฉู่ ซึ่งเป็นจุดที่ "วัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง" ที่นำเข้ามาจากทางเหนือ และ "วัฒนธรรมแม่น้ำแยงซี" ที่นำเข้ามาจากทางใต้ มาบรรจบกัน ศิลปะการแสดงท้องถิ่น ได้แก่ งิ้วฉิน ฮวากู่ (กลองดอกไม้) เต๋าชิง และเอ้อร์หวง ในปี 1985 เมืองซ่างลั่วได้รับการยกย่องให้เป็น "บ้านเกิดแห่งละคร" โดยกรมวัฒนธรรมมณฑลฉานซี
อาหาร
อาหารขึ้นชื่อของเมืองนี้ได้แก่ สตูว์ซ่างโจว (ต้าฮุยไฉ่), หมูซ่างจือ, เต้าหู้ร้อนหลัวหนาน, เผือกเนื้อรมควันเจิ้นอัน และไก่ตุ๋นเกาลัดเจิ้นอัน หมูซ่างจือใช้พืชคล้ายเฟิร์น (ซ่างจือ) ที่ตากแห้งแล้ววางซ้อนบนหมูสามชั้นตุ๋น สตูว์ซ่างโจวเป็นอาหารประจำถิ่นของคนท้องถิ่น ทำจากน้ำซุปกระดูกหมูและแครอท
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
สินค้าขึ้นชื่อของซ่างหลัว ได้แก่ เห็ดหูหนูดำฉานซี หญ้าหนวดมังกรซานหยาง ขิงป่า เกาลัดเจิ้นอัน วอลนัทซ่างหลัว และเหล้าตานเฟิง วอลนัทซ่างหลัวขึ้นชื่อเรื่องขนาดใหญ่ เปลือกบาง และมีน้ำมันสูง วอลนัทเป็นต้นไม้ประจำเมือง เหล้าตานเฟิงมีประวัติยาวนานกว่า 100 ปี ตั้งแต่ปี 1911 และได้รับการยกย่องให้เป็น "แบรนด์เก่าแก่ของจีน" ในปี 2024 ขนมมันฝรั่งจาสุ่ย (หยางหยูฉือปา) ทำโดยการตำมันฝรั่งนึ่งในรางหิน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑล
ศุลกากร
การแย่งชิงโคมไฟเป็นกิจกรรมสนุกๆ ในเทศกาลโคมไฟ โดยคนสวมหน้ากากจะขโมยโคมไฟดอกไม้ไปมอบให้คู่บ่าวสาวที่บ้านเพื่อขอพรเรื่องความอุดมสมบูรณ์ จากนั้นจะมีการ "เฝ้าดูโคมไฟ" เป็นเวลา 100 วันเพื่อเป็นการให้ความรู้ก่อนมีบุตร งานเทศกาลวัดเทพเจ้าประจำเมืองในวันที่ 8 ของเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ เป็นทั้งงานเฉลิมฉลองทางศาสนาและงานแสดงสินค้าก่อนเก็บเกี่ยว
ศิลปะ
เมืองซ่างหลัวมีประเพณีการแสดงละครที่หลากหลาย รวมถึงงิ้วฉิน, ซ่างหลัวฮวากู่ (ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติตั้งแต่ปี 2006), ซ่างหลัวเต๋าชิง, การเล่าเรื่องหลัวหนานจิงปัน (ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติตั้งแต่ปี 2011) และการแสดงหุ่นเงาเจิ้นอัน ประติมากรรมดินเผาเจิ้นอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับเทศบาล
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นวอลนัท (Juglans regia) และดอกไม้ประจำเมืองคือดอกฟอร์ซิเทีย (Forsythia suspensa) ซึ่งกระจายอยู่ทั่ว 6 อำเภอและ 1 เขตของเมือง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 522,000 หมู่
สถานที่ทางประวัติศาสตร์
ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2022 เมืองซ่างลั่วมีโบราณสถานคุ้มครองระดับชาติ 6 แห่ง และระดับจังหวัด 50 แห่ง แหล่งโบราณคดีตงหลงซาน ซึ่งค้นพบในปี 1997 พบโบราณวัตถุจากยุคเซี่ย ยุคชาง และยุคโจว ซึ่งเติมเต็มช่องว่างระหว่างวัฒนธรรมหลงซานและวัฒนธรรมเอ๋อลี่โถว จึงได้รับการตั้งชื่อเป็นประเภทวัฒนธรรมใหม่ว่า "วัฒนธรรมตงหลงซาน"
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ เดือนพฤษภาคม 2024 เมืองซ่างหลัวมีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 3 โครงการ และระดับจังหวัด 31 โครงการ ซึ่งรวมถึง ซ่างหลัวฮวากู่ ซ่างหลัวเต๋าชิง และการเล่านิทานหลัวหนานจิงปัน
จุดชมวิว
ภาพรวม
ณ ปี 2021 ซ่างลั่วมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A มากกว่า 27 แห่ง รวมถึงระดับ 5A 1 แห่ง (แกรนด์แคนยอนจินซี) ระดับ 4A 14 แห่ง และระดับ 3A 27 แห่ง ในปี 2023 จำนวนนักท่องเที่ยวและรายได้จากการท่องเที่ยวเติบโตขึ้น 75.2% และ 82.5% ตามลำดับ จูเจียหวันได้รับการยกย่องให้เป็น "หมู่บ้านท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในโลก" โดยองค์การการท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติ
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
อุทยานแห่งชาติหุบเขาจินซีแกรนด์แคนยอน: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอชางหนาน ประกอบด้วย 5 จุดชมวิวที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่า 100 แห่ง ตลอดความยาว 20.5 กิโลเมตรของหุบเขา ซึ่งเป็นโครงสร้างทางธรณีวิทยาของหุบเขาที่สมบูรณ์ที่สุดในภูมิภาคฉินหลิง
อุทยานแห่งชาติป่าหนิวเป่ยเหลียง: อุทยานระดับ 4A ในอำเภอจาสุ่ย ที่ระดับความสูง 1,000–2,802 เมตร ห่างจากซีอาน 42 กิโลเมตร มีป่าดึกดำบรรพ์หนาทึบและน้ำตก
อุทยานแห่งชาติเทียนจู: อุทยานระดับ 4A ในอำเภอซานหยาง ยอดเขาสูง 2,074 เมตร เป็นที่รู้จักในนาม "อู่ตังน้อยแห่งตะวันตกเฉียงเหนือ" เนื่องจากมีมรดกทางลัทธิเต๋าที่สำคัญ
ถ้ำหินปูนจาซุย: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ที่มีถ้ำหินปูน 118 แห่ง ห่างจากซีอาน 82 กิโลเมตร
ภูเขาทายุน: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ในอำเภอเจิ้นอัน มีสถาปัตยกรรมลัทธิเต๋าตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงเจิ้งเต๋อ
การล่องแก่งในแม่น้ำดาน: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "จุดหมายปลายทางการล่องแก่งที่ดีที่สุดของจีน"
เมืองโบราณหม่านหยางกวน: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A บริเวณชายแดนมณฑลฉานซีและหูเป่ย ซึ่งเป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคารศาลาสมาคมคาราวานสมัยราชวงศ์ชิงที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในมณฑลฉานซี
อุทยานป่าไม้แห่งชาติมู่หวาง: อุทยานระดับ 4A ในอำเภอเจิ้นอัน ครอบคลุมพื้นที่ 3,616 เฮกตาร์ มีภูมิทัศน์ที่หลากหลาย ทั้งป่าไม้ ต้นโรโดเดนดรอน ยอดเขา และหินรูปทรงต่างๆ
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
การแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ
อัตราแลกเปลี่ยนภายในประเทศ
บุคคลสำคัญ
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม