เมืองหยูหลิน
เมืองยูลิน ยูลินหรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองอูฐ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลส่านซี ซึ่งเป็นเมืองกึ่งกลางของจังหวัด ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของมณฑลส่านซีตรงทางแยกของห้าจังหวัด/ภูมิภาค ได้แก่ ส่านซี กานซู หนิงเซี่ย และอินเนอร์
เมืองหยูหลิน
เมืองหยูหลิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองอูฐ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลฉานซี ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของมณฑลฉานซี ณ จุดเชื่อมต่อของ 5 มณฑล/ภูมิภาค ได้แก่ ฉานซี กานซู หนิงเซี่ย มองโกเลียใน และฉานซี มีพื้นที่ทั้งหมด 42,920 ตารางกิโลเมตร เมืองนี้บริหารจัดการ 2 อำเภอ 1 เมืองระดับอำเภอ และ 9 อำเภอ โดยมี 155 ตำบล 29 อำเภอย่อย และ 2,967 หมู่บ้าน ประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3,616,500 คน (ปี 2024) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ในอำเภอหยูหยาง ภูมิประเทศลดหลั่นจากตะวันตกไปตะวันออก จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่เว่ยเหลียงทางตอนใต้ของติงเปียน (1,907 เมตร) และจุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ 560 เมตร ณ จุดที่แม่น้ำอู่ติงไหลลงสู่แม่น้ำเหลืองในชิงเจี้ยน ลักษณะภูมิประเทศของมณฑลฉานซีมี 3 ประเภทหลัก ได้แก่ ทุ่งหญ้าทราย เนินเขาและหุบเขาดินเลส และเนินเขาเตี้ยๆ รูปทรงสันเขา ในสมัยราชวงศ์หมิง กองทหารรักษาการณ์หยูหลินก่อตั้งขึ้นในปี 1471 ในรัชสมัยของพระเจ้าเฉิงฮวา และมณฑลหยูหลินก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าหย่งเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิง ในปี 2000 มณฑลนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเมือง เมืองนี้มีเครือข่ายทางรถไฟสายหลัก "สามแนวนอน ห้าแนวตั้ง" และสนามบินหยูหยางระดับ 4E เป็นศูนย์กลางการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมณฑลฉานซี สถานที่สำคัญ ได้แก่ แท่นเจิ้นเป่ย เมืองโบราณหยูหลิน และอุทยานแห่งชาติป่าไม้ทะเลทรายหยูหลิน เมืองนี้ได้รับรางวัลต่างๆ มากมาย เช่น เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ เมืองสุขภาพแห่งชาติ เมืองป่าไม้แห่งชาติ และเมืองสาธิตพลังงานใหม่แห่งชาติ ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 754.868 พันล้านหยวน โดยมี GDP ต่อหัว 208,995 หยวน
ประวัติศาสตร์
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ ในสมัยราชวงศ์เซี่ย (ประมาณ 2070-1600 ปีก่อนคริสตกาล) และราชวงศ์ชาง บางส่วนของหยูหลิน (เสินมู่ ฟู่กู่ เจียเซียน) อยู่ในอาณาเขตของชนเผ่าหย่งตี้ ในสมัยราชวงศ์โจว (1046-256 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นส่วนหนึ่งของไป่ตี้ในหย่งโจว ในสมัยยุคชุนชุม (770-476 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นของราชวงศ์จิน ในสมัยยุคสงครามระหว่างรัฐ (475-221 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นของราชวงศ์เว่ย หลังจากที่ฉินรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ก็เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลชาง
ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก (317-420) ผู้นำเผ่าซยงหนู เฮ่เหลียนโบโบ ได้ก่อตั้งรัฐต้าเซี่ยขึ้นที่เมืองถงว่านเฉิง (ปัจจุบันคือเมืองไป่เฉิงจื่อในจิงเปียน) ในปี 427 ราชวงศ์เว่ยเหนือ (386-534) ได้ทำลายรัฐต้าเซี่ยและก่อตั้งค่ายทหารถงว่านขึ้น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเซี่ยโจวในปี 488
ในสมัยราชวงศ์สุ่ย (ค.ศ. 581-618) มีการปกครองมณฑลทั้งสี่แห่ง ในช่วงต้นราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้ถูกยึดครองโดยเหลียงซื่อตู ผู้มีอำนาจในท้องถิ่น ซึ่งประกาศตนเป็น "รัฐเหลียง" และแย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 628 ราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ได้ปราบปรามเหลียงและฟื้นฟูมณฑลหยิน สุ่ย และเซี่ย ภายใต้การปกครองแบบกวนเน่ย ในปี ค.ศ. 724 ได้มีการก่อตั้งเมืองหลินโจวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ในสมัยห้าราชวงศ์ (ค.ศ. 907-960) มีการปกครองเขตต่างๆ มากมาย ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960-1127) พื้นที่นี้อยู่ในเขตการปกครองของกองทัพหย่งซิง โดยมีเมืองซุยโจวและโย่วโจวอยู่ในการยึดครองของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก หลังจากที่จักรพรรดิเกาจงเสด็จลงใต้ พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์จิน ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271-1368) เมืองซุยเต๋อโจวและเจียโจวอยู่ในเขตการปกครองของกองทัพเหยียนอัน
ในปี ค.ศ. 1408 ในสมัยราชวงศ์หมิง ป้อมหยูหลินถูกสร้างขึ้นที่บริเวณหงซาน (ช่องเขาซงซือ) ในปัจจุบัน และชื่อ "หยูหลิน" ก็ปรากฏขึ้นในประวัติศาสตร์เป็นครั้งแรก โดยตั้งชื่อตามดินในบริเวณนั้นที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการปลูกต้นเอล์ม (หยู) และต้นหลิว (หลิว) ในปี ค.ศ. 1471 กองทหารรักษาการณ์หยูหลินถูกจัดตั้งขึ้นตามแนวกำแพงเมืองจีน ในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิง ได้มีการจัดตั้งมณฑลหยูหลินขึ้น
ในปี 1937 รัฐบาลเขตชายแดนฉานกานหนิงได้ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 1949 เมืองหยูหลินได้รับการปลดปล่อยอย่างสันติ ในปี 1950 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษสองแห่ง (ซุยเต๋อและหยูหลิน) ในปี 1956 เขตพิเศษซุยเต๋อได้รวมเข้ากับหยูหลิน ในปี 2000 จังหวัดได้ถูกยกฐานะเป็นเมืองหยูหลินระดับจังหวัด โดยเมืองหยูหลินเดิมซึ่งเป็นเมืองระดับอำเภอได้กลายเป็นอำเภอหยูหยาง
หน่วยงานบริหาร
ประวัติของกองพล
ในเดือนธันวาคม 2015 อำเภอเหิงซานได้กลายเป็นเขตเหิงซาน และในเดือนเมษายน 2017 อำเภอเสินมู่ได้กลายเป็นเมืองเสินมู่ระดับอำเภอ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองหยูหลิน
รายละเอียดแผนก
ณ สิ้นปี 2023: 2 เขต (Yuyang, Hengshan), 9 มณฑล (Shenmu, Fugu, Jiaxian, Wubao, Qingjian, Zizhou, Suide, Mizhi, Jingbian, Dingbian), 1 เมืองระดับเทศมณฑล (Shenmu) รัฐบาล: เขตหยูหยาง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
มณฑลฉานซีตอนเหนือสุด ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของ 5 มณฑล/ภูมิภาค ระหว่างละติจูด 36°57'-39°35' เหนือ และลองจิจูด 107°28'-111°15' ตะวันออก มีพรมแดนติดกับแม่น้ำเหลืองและมณฑลฉานซีทางทิศตะวันออก มณฑลหนิงเซี่ยและมณฑลกานซูทางทิศตะวันตก มองโกเลียในทางทิศเหนือ และเหยียนอันทางทิศใต้ พื้นที่ทั้งหมด 42,920 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศแบ่งโดยกำแพงเมืองจีน: ทุ่งหญ้าทรายทางทิศเหนือ เนินเขาและหุบเขาดินเลสทางทิศใต้ ระดับความสูงเฉลี่ย 1,220 เมตร
ธรณีวิทยา
เป็นส่วนหนึ่งของแอ่งยุบตัว (Syncline) ของที่ราบสูงออร์ดอส (Ordos Platform) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบสูงจีน-เกาหลี (Sino-Korean Paraplatform) เป็นที่ราบสูงโบราณที่ไม่มีกิจกรรมทางแมกมาและมีแผ่นดินไหวเพียงเล็กน้อย
ลักษณะภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศลดหลั่นจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก จุดที่สูงที่สุดคือเหวยเหลียง (1,907 เมตร) ในติงเปียนตอนใต้ จุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ 560 เมตร ในชิงเจี้ยน ลักษณะภูมิประเทศมี 3 ประเภท ได้แก่ ทุ่งหญ้าทราย (ขอบทะเลทรายมู่อูส์ตอนเหนือ พื้นที่ 18,026 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 42% ของพื้นที่ทั้งหมด มีทะเลสาบกระจายอยู่ทั่วไป) เนินเขาและหุบเขาดินเลส (ตอนใต้ พื้นที่ 24,894 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 58%) และเนินเขาเตี้ยๆ รูปทรงสันเขา (บริเวณไป่หยูซานตะวันตกเฉียงใต้ พื้นที่ 5,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 11.55%)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีป อบอุ่นปานกลางถึงกึ่งแห้งแล้ง มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนค่อนข้างมาก ช่วงปลอดน้ำค้างแข็งสั้น อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 8°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: ประมาณ 400 มม. ยูลินมีชั่วโมงแสงแดดยาวนานที่สุดในมณฑลฉานซี: 2,593.5-2,914.4 ชั่วโมงต่อปี
อุทกวิทยา
แม่น้ำ 53 สายไหลลงสู่แม่น้ำเหลือง โดยทั้งหมดมีขนาดค่อนข้างสั้น แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำหวงฟู่ แม่น้ำชิงสุ่ย แม่น้ำกู่ซาน แม่น้ำชิมาฉวน แม่น้ำคูเย แม่น้ำทูเว่ย แม่น้ำเจียลู่ และแม่น้ำอู่ติ้ง ส่วนแม่น้ำสาขาจะแตกแขนงออกเป็นสายน้ำหลายสาย
ทรัพยากรธรรมชาติ
ภาพรวม
มีการค้นพบแร่ธาตุ 22 ชนิด รวมถึงแร่ธาตุเชิงยุทธศาสตร์ของชาติ (ถ่านหิน น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ) และเกลือหินที่มีศักยภาพสูง ปริมาณถ่านหินที่พิสูจน์แล้ว: 152.7 พันล้านตัน (82% ของระดับมณฑล); น้ำมัน: 360 ล้านตัน (แกนหลักของแหล่งน้ำมันฉานกานหนิง); ก๊าซธรรมชาติ: 1.18 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร (แกนหลักของแหล่งก๊าซบนบกที่ใหญ่ที่สุดของจีน); เกลือหิน: 887.2 พันล้านตัน (ประมาณ 26% ของประเทศ 96% ของระดับมณฑล) มูลค่าศักยภาพแร่ธาตุรวมเกิน 46 ล้านล้านหยวน (1/3 ของมูลค่ารวมของประเทศ)
ทรัพยากรแร่
ถ่านหิน: ปริมาณสำรองที่คาดการณ์ไว้ 280 พันล้านตัน ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 149 พันล้านตัน (1/5 ของประเทศ 86.2% ของมณฑล) ทุกตารางเมตรของพื้นที่ 43,578 ตารางกิโลเมตรของเมืองหยูหลินมีถ่านหินเฉลี่ย 6 ตัน "สามต่ำ หนึ่งสูง": เถ้าต่ำมาก กำมะถันต่ำมาก ฟอสฟอรัสต่ำมาก ค่าความร้อนปานกลางถึงสูง - ถ่านหินความร้อนที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมคุณภาพสูงสุดในประเทศจีน
น้ำมัน: คาดการณ์ 1 พันล้านตัน พิสูจน์แล้ว 360 ล้านตัน ก๊าซธรรมชาติ: คาดการณ์ 6 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร มีแหล่งผลิตที่พิสูจน์แล้ว 4 แห่ง ปริมาณที่พิสูจน์แล้ว 1.18 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร เกลือหิน: คาดการณ์ 6 ล้านล้านตัน พิสูจน์แล้ว 885.7 พันล้านตัน (ประมาณ 26-52% ของปริมาณทั้งหมดในประเทศ) เป็นพื้นที่ทำเหมืองเกลือหินที่ใหญ่ที่สุดในจีน มีเกรดเฉลี่ย 96.47-98.16%
ประชากร
จำนวนประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 3,616,500 คน อัตราการเกิด: 7.8 ต่อพันคน อัตราการตาย: 7.15 ต่อพันคน อัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติ: 0.65 ต่อพันคน ในเขตเมือง: 2,331,900 คน (64.48%); ในชนบท: 1,284,600 คน (35.52%)
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
ประกอบด้วยชนกลุ่มน้อย 35 กลุ่ม (4,890 คน) กระจายอยู่ใน 12 อำเภอ/เขต โดยมีชาวฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลัก
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
เมืองพี่น้อง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 754.868 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6%) ภาคปฐมภูมิ: 31.794 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.6%); ภาคทุติยภูมิ: 522.048 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.4% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 8.2%); ภาคตติยภูมิ: 201.026 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.8%) รายได้สุทธิต่อหัว: 33,731 หยวน (เพิ่มขึ้น 5.8%); ในเมือง: 44,993 หยวน; ในชนบท: 19,610 หยวน
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2023: ผลผลิตทางการเกษตร 55.658 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.6%) พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 732,790 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 2.5392 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.6%) การปลูกป่า: 1.3192 ล้านหมู่ (เพิ่มขึ้น 20%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2023: มีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่กว่าที่กำหนด 1,005 แห่ง รายได้: 674.67 พันล้านหยวน (ลดลง 13.6%); กำไร: 203.38 พันล้านหยวน (ลดลง 24.3%) การก่อสร้าง: ผลผลิต 52.333 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.6%) เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคแห่งชาติหยูหลิน: ได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติในปี 2012 ฐานอุตสาหกรรมพลังงานและเคมีแห่งชาติหยูหลินเป็นส่วนหนึ่งของฐานพลังงานและเคมีมณฑลฉานเป่ย ซึ่งเป็นหนึ่งในฐานพลังงานและเคมีระดับชาติของจีน ครอบคลุมพื้นที่หยูหลินและเหยียนอัน (80,000 ตารางกิโลเมตร)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2023: ยอดขายปลีก 77.243 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%) การนำเข้า/ส่งออก: 5.773 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 73.7%); การส่งออก: 4.858 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 83.5%) เงินฝากในสถาบันการเงิน: 879.19 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 11.8%); เงินกู้: 335.185 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 10.3%) บริษัทหลักทรัพย์ 10 แห่ง; บริษัทประกันภัย 40 แห่ง มีเบี้ยประกันภัย 9.129 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 14.4%)
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองหยูหลินตั้งอยู่บนสะพานเชื่อมทวีปยูเรเซียแห่งใหม่ และเป็นจุดตัดของทางรถไฟเป่าโถว-ซีอาน และทางรถไฟไท่หยวน-จงเว่ย-หยินฉวน รวมถึงทางด่วนชิงหยินและเป่าเหมา มีกำลังการขนส่งสินค้าต่อปีมากกว่า 300 ล้านตัน เครือข่ายทางรถไฟ "สามแนวนอน ห้าแนวตั้ง" ยาว 1,369 กิโลเมตร ทางด่วนยาว 1,157 กิโลเมตร ครอบคลุมทั่วทั้งอำเภอ สนามบินหยูหยางระดับ 4E: สนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมณฑลฉานซี ให้บริการเมืองสำคัญในประเทศ 26 เมือง และเที่ยวบินระหว่างประเทศ 5 เส้นทาง
ทางหลวง
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: ระยะทางรวม 35,849.13 กม. (ทางด่วน 1,156.68 กม., ถนนภายในประเทศ 1,086.38 กม., ถนนต่างจังหวัด 597.72 กม., ถนนชนบท 33,008.35 กม.) ปริมาณสินค้า: 312.36 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 10.4%); ผู้โดยสาร: 8.0812 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 12.4%)
ทางรถไฟ
มีเส้นทางหลัก 5 เส้นทาง ได้แก่ เป่าโถว-ซีอาน (รวม 864 กม. ประมาณ 300 กม. ในหยูหลิน), ไท่หยวน-จงเว่ย-หยินฉวน (751 กม. ประมาณ 277 กม. ในหยูหลิน), เชินมู่-ซัวโจว (274 กม. 100 กม. ในหยูหลิน), จิงเชิน (233 กม. ขนส่งถ่านหิน) และหงหนิง (43 กม.) ในปี 2023: ขนส่งสินค้าทางรถไฟ 298.006 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 5.2%) ผู้โดยสาร 5.353 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 99.3%)
การบิน
สนามบินหยูหลินหยูหยาง: ศูนย์กลางการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมณฑลฉานซี สนามบินระดับภูมิภาค 4C เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2551 ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 15.5 กิโลเมตร ในปี 2555 กลายเป็นสนามบินระดับภูมิภาคแห่งที่สองในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนที่มีผู้โดยสารเกิน 1 ล้านคนต่อปี ในปี 2566 มีผู้โดยสาร 2.2369 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 164.5%) และสินค้า 12,088.94 ตัน (เพิ่มขึ้น 250.4%)
กิจกรรมเพื่อสังคม
การศึกษา
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: โรงเรียน 1,217 แห่ง (อุดมศึกษา 4 แห่ง, อาชีวศึกษา 22 แห่ง, มัธยมศึกษาตอนปลาย 41 แห่ง, มัธยมศึกษาตอนต้น 164 แห่ง, ประถมศึกษา 291 แห่ง, อนุบาล 681 แห่ง, การศึกษาพิเศษ 14 แห่ง) นักเรียน 749,900 คน (มัธยมศึกษาตอนปลาย 86,500 คน, อาชีวศึกษา 34,900 คน, มัธยมศึกษาตอนต้น 170,900 คน, ประถมศึกษา 334,800 คน, อนุบาล 121,800 คน, การศึกษาพิเศษ 1,163 คน) ครูประจำ 55,683 คน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2023: ผลงานทางวิทยาศาสตร์ที่จดทะเบียน 100 รายการ (59 รายการอยู่ในระดับแนวหน้าของประเทศ) รางวัลวิทยาศาสตร์ระดับจังหวัด 5 รางวัล สิทธิบัตรที่ได้รับอนุญาต 3,580 รายการ (สิ่งประดิษฐ์ 303 รายการ) สัญญาทางเทคโนโลยี: 1.535 พันล้านหยวน
วัฒนธรรม
ในปี 2023: คณะการแสดง 9 คณะ, โรงละคร/โรงภาพยนตร์ 48 แห่ง, ศูนย์วัฒนธรรม 13 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 201 แห่ง, พิพิธภัณฑ์/อนุสรณ์สถาน 40 แห่ง การครอบคลุมการออกอากาศ: 99.68%
การดูแลสุขภาพ
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2567: สถานพยาบาล 3,712 แห่ง (โรงพยาบาล 112 แห่ง ศูนย์ชุมชน 22 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 206 แห่ง คลินิกหมู่บ้าน 2,486 แห่ง) เตียงผู้ป่วย 23,698 เตียง บุคลากรทางการแพทย์ 31,591 คน โรงพยาบาลทั่วไประดับ 3 จำนวน 4 แห่ง โรงพยาบาลทั่วไประดับ 2 จำนวน 17 แห่ง ประกันสุขภาพของพนักงาน: 605,000 บาท ประกันสุขภาพของประชาชน: 3.0001 ล้านบาท
กีฬา
พื้นที่กีฬาต่อหัว: 2.49 ตารางเมตร มีสถานที่จัดกีฬาสาธารณะ 43 แห่ง ในปี 2024: มีการแข่งขันกีฬาระดับมวลชน 242 รายการ และการแข่งขันกีฬาระดับแข่งขัน 9 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ระดับจังหวัด 1,149 คน ได้รับเหรียญทอง 127 เหรียญ เหรียญเงิน 121.5 เหรียญ และเหรียญทองแดง 137 เหรียญ เงินรางวัลจากการจับสลากกีฬา: 1.135 พันล้านหยวน ในเดือนกุมภาพันธ์ 2026 มณฑลฉานซีจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวครั้งแรกที่เมืองหยูหลิน
ประกันสังคม
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2023: เงินบำนาญพนักงานในเมือง 577,800 คน; การบาดเจ็บจากการทำงาน 736,800 คน; การว่างงาน 377,900 คน; เงินบำนาญผู้อยู่อาศัย 1,791,700 คน มีสถานสงเคราะห์ 102 แห่ง พร้อมเตียง 12,216 เตียง ค่าครองชีพขั้นต่ำ: 166,800 คน (ชนบท 125,700 คน, ในเมือง 41,100 คน) ค่าครองชีพมาตรฐานในเมือง: 780 หยวน/เดือน; ชนบท: 5,640 หยวน/ปี
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
มรดกทางวัฒนธรรม
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ประเพณีพื้นบ้าน
เมืองหยูหลินมี 12 อำเภอ แบ่งออกเป็น "6 อำเภอเหนือ" และ "6 อำเภอใต้" ตามประเพณี 6 อำเภอเหนือ (หยูหลิน เหิงซาน เชินมู่ ฟู่กู่ จิงเปียน และติงเปียน) มีกำแพงเมืองจีนตัดผ่าน และมีเนินทรายทะเลทรายมู่ซู่ ส่วน 6 อำเภอใต้ (ซุยเต๋อ มิจือ ชิงเจี้ยน อู่เป่า เจียเซียน และจื่อโจว) อยู่ภายในกำแพงเมืองจีน ในเขตเนินเขาดินเหลือง ประเพณีทางเหนือสะท้อนวัฒนธรรมทุ่งหญ้า/เร่ร่อน: ชาวบ้านกินข้าวผัด ผลิตภัณฑ์นม เนื้อแกะที่จับด้วยมือ ดื่มเหล้า และสวมใส่เครื่องหนัง ส่วนประเพณีทางใต้สะท้อนวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง/ตั้งถิ่นฐาน: ชาวบ้านอาศัยอยู่ในถ้ำ (เหยาตง) กินธัญพืชหยาบ สวมใส่เสื้อผ้า และดำเนินชีวิตแบบเกษตรกรรม
อาหาร
ชาวบ้านทางเหนือทานข้าวผัด ชานม เนย ข้าวเหลืองผัดกะหล่ำปลีเปรี้ยว ส่วนชาวบ้านทางตะวันตกของซานเปียนนิยมบะหมี่ข้าวโอ๊ต อาหารจากบัควีท และเนื้อแกะ อาหารขึ้นชื่อประจำภูมิภาค ได้แก่ ขนมผลไม้จื่อโจว ไส้ลาหมี่จือ ปอเปี๊ยะไส้ผงดำซุยเต๋อ ขนมอบแห้งเจิ้นฉวน ขนมกรอบรูปเกือกม้าเจียเซียน เต้าหู้ทอดหยูหลิน เส้นหมี่เสินมู่ แพนเค้กชิงเจี้ยน และหนังปลาปักเป้า นอกจากนี้ยังมีซุปเครื่องในแกะ ข้าวเหนียวถั่วเหลือง ปินซานเซียน และเหล้าเหลือง
การประเมินเมือง
จักรพรรดิอู๋จงแห่งราชวงศ์หมิง ขณะประทับอยู่ที่หยูหลิน ตรัสกับข้าราชบริพารว่า "หยูหลินนั้นเปรียบเสมือนปักกิ่งน้อย!" บันทึกประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงกล่าวถึงความจงรักภักดีอัน extraordinary ของหยูหลินว่า "หยูหลินเป็นป้อมปราการที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักร กองทหารของที่นี่ดีที่สุด และแม่ทัพของที่นี่มีจำนวนมากที่สุด" ในปี 1643 เมื่อถูกกองทัพของหลี่จื่อเฉิงล้อม หยูหลินต่อต้านเป็นเวลา 12 วันโดยไม่มีผู้ใดแปรพักตร์ และชาวเมืองทั้งเมืองได้เสียชีวิตเพื่ออุดมการณ์ ในปี 1675 จักรพรรดิคังซีได้พระราชทานจารึกว่า "ปกป้องเมืองเดียวดายสองครั้ง ความจงรักภักดีและความกล้าหาญพันปี" ในปี 1938-1939 นักเขียนเหลาเช่อได้บรรยายถึงเมืองนี้ว่า "มีรูปลักษณ์เหมือนปักกิ่ง"
จุดชมวิว
อาหารและเครื่องดื่มพิเศษ
อาหาร
อาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่น: เมนูเนื้อแกะ (แกะย่างทั้งตัว, แกะตุ๋น, ซุปเครื่องในแกะ), เมนูบัควีท (บะหมี่บัควีท), ข้าวฟ่าง, เมนูเต้าหู้, เมนูมันฝรั่ง และปลาต้มสูตรพิเศษของหงเจี้ยนเหนาว
ความเชี่ยวชาญ
พุทราแดงหยูหลิน: ผลิตภัณฑ์ขึ้นชื่อจากมณฑลฉานซี - ผลใหญ่ เมล็ดเล็ก เปลือกบาง เนื้อหนา กรอบ น้ำหวาน มีน้ำตาลสูง สีแดงสด คุณภาพเยี่ยม น้ำหนักเฉลี่ยต่อผล 12.6 กรัม สูงสุดถึง 35 กรัม
มันฝรั่งหยูหลิน: หยูหลินเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในฐานะ "บ้านเกิดของมันฝรั่ง" โดยมีผลผลิตต่อปีมากกว่า 1.5 พันล้านกิโลกรัม มีทั้งพันธุ์เปลือกแดงและเปลือกขาวที่มีความต้านทานโรคสูง ให้ผลผลิตสูง และมีปริมาณแป้งสูงกว่าภูมิภาคอื่นถึง 2%
ถั่วเขียวหยูหลิน: เม็ดใหญ่ สม่ำเสมอ สีสวยงาม เป็นแบรนด์ที่มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ น้ำหนักเมล็ด 6.6-7.6 กรัม (ต่อพันเมล็ด)
แพะแคชเมียร์เหิงซาน: พัฒนาขึ้นตั้งแต่ปี 1979 โดยการผสมข้ามพันธุ์แพะแคชเมียร์ขาวเหลียวหนิง (พ่อพันธุ์) กับแพะดำฉานซีตอนเหนือ (แม่พันธุ์) ทำให้ได้แพะแคชเมียร์ขาวที่มีผลผลิตสูง เส้นใยละเอียด แข็งแรง ปรับตัวได้ดี
บัควีท: ที่ราบสูงดินเลสส์ของเมืองหยูหลินเป็นแหล่งผลิตบัควีทที่มีชื่อเสียงในมณฑลฉานซี
ผลไม้ไห่หง: ต้นไม้ดั้งเดิมในอำเภอฟู่กู่ เป็นพันธุ์ไม้หายากของโลก ผลไม้มีสีสันสดใส รสหวานอมเปรี้ยว อุดมไปด้วยสารอาหารและมีแคลเซียมสูง จึงได้รับการขนานนามว่า "ราชาแห่งแคลเซียม" พื้นที่เพาะปลูก 15,067 หมู่ มีต้นไม้กว่า 200,000 ต้น ให้ผลผลิตปีละ 1,500-2,000 ตัน ผลิตภัณฑ์ต่างๆ ได้แก่ เครื่องดื่ม ผลไม้แห้ง ผลิตภัณฑ์กระป๋อง และไวน์
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม