ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเป่าจี

เมืองเป่าจี

เมืองเป่าจี เป่าจี้ หรือที่รู้จักกันในชื่อ Chencang, Yongzhou, Yongcheng, Zhouyuan, Western Guo, Western Qi, Qiyang, Xifu, Yangping และ Fengxiang เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลส่านซี ตั้งอยู่ทางตะวันตกของปลา Guanzhong

เมืองเป่าจี

เป่าจี ซึ่งในอดีตมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น เฉินชาง หย่งโจว หย่งเฉิง โจวหยวน กัวตะวันตก ฉีตะวันตก ฉีหยาง ซีฟู่ หยางผิง และเฟิงเซียง เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลฉานซี ตั้งอยู่ทางตะวันตกของที่ราบกวนจง บริเวณต้นกำเนิดของแม่น้ำเจียหลิง มีอาณาเขตติดกับเซียนหยางและเขตสาธิตหยางหลิงทางทิศตะวันออก หานจงทางทิศใต้ และเทียนสุ่ยและผิงเหลียงของมณฑลกานซูทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เทือกเขาฉินหลิงเป็นแนวบังทางทิศใต้ แม่น้ำเว่ยไหลผ่านใจกลางเมือง สภาพอากาศอบอุ่นกึ่งชื้น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน พื้นที่ทั้งหมด 18,117 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2568 เมืองนี้บริหารจัดการ 4 เขตและ 8 อำเภอ ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3,253,700 คน ในปี ค.ศ. 757 เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจี้ ("ไก่ล้ำค่า") ตามตำนานไก่หินที่ขันบนภูเขาจี้เฟิงในช่วงกบฏอันลู่ซาน กลยุทธ์อันเลื่องชื่อ "ซ่อมถนนไม้กระดานอย่างเปิดเผย ข้ามอย่างลับๆ ที่เฉินชาง" ก็มีต้นกำเนิดมาจากที่นี่ เป่าจี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งกำเนิดที่เก่าแก่ที่สุดของคำว่า "จีน" (พบในจารึกบนภาชนะทองสัมฤทธิ์เหอจุน) เป็นสถานที่ประสูติของจักรพรรดิเหยียน (เสินหนง) และเป็นสถานที่สำคัญของการกำเนิดราชวงศ์โจวและฉิน โดยมีประวัติศาสตร์เมืองย้อนหลังไปถึงปี ค.ศ. 762 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเมืองศูนย์กลางรองของเขตเศรษฐกิจกวนจง-เทียนสุ่ย และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมณฑลฉานซี เมืองนี้เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมตะวันตกที่สำคัญ ฐานการผลิตอุปกรณ์ระดับสูง ฐานการวิจัยและพัฒนาวัสดุใหม่ และ "หุบเขาไทเทเนียมของจีน" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 264.887 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.0%

ประวัติศาสตร์

เป่าจี้เป็นสถานที่เกิดของจักรพรรดิเหยียน (เสินหนง) ตามตำราก่อนสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น ระบุว่าเมื่อกว่า 5,000 ปีก่อน จักรพรรดิเหยียนประสูติริมแม่น้ำเจียง หลังจากอำนาจของจักรพรรดิเหยียนเสื่อมลง จักรพรรดิเหลือง (หวงตี้) ได้ขึ้นครองราชย์แทนหลังจากยุทธการที่ปานฉวน และทั้งสองเผ่าได้รวมกันเอาชนะฉีโย่วในยุทธการที่จั่วลู่ วางรากฐานให้กับอารยธรรมจีน บริเวณเป่าจี้มีแหล่งโบราณคดีวัฒนธรรมหยางเสาตอนปลายจำนวนมาก (เช่น เป่ยโช่วหลิง ฟู่หลินเป่า) ซึ่งสอดคล้องกับยุคในตำนานของจักรพรรดิเหยียน

เป่าจี้เป็นสถานที่สำคัญที่เป็นแหล่งกำเนิดของราชวงศ์โจวและฉิน ในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล บรรพบุรุษของราชวงศ์โจว กู่กงตานฟู่ ได้นำผู้คนของเขาไปยังโจวหยวนที่เชิงเขาฉี (ปัจจุบันคืออำเภอฉีซาน) ก่อตั้งเมืองหลวงแห่งแรกของราชวงศ์โจว คือ ฉีอี้ เมื่อกว่า 3,200 ปีที่แล้ว ในปี 770 ก่อนคริสตกาล ราชสำนักโจวได้ย้ายไปทางตะวันออก และดยุคเซียงแห่งฉินได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เนื่องจากคุ้มกันกษัตริย์ จึงได้ก่อตั้งรัฐฉินขึ้น ในปี 762 ก่อนคริสตกาล ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งเมืองหลวงที่จุดบรรจบของแม่น้ำเฉียนและเว่ย (ปัจจุบันคืออำเภอเฉินชาง) ในปี 677 ก่อนคริสตกาล เมืองหลวงของราชวงศ์ฉินได้ย้ายไปที่หย่งเฉิง (ปัจจุบันคืออำเภอเฟิงเซียง) ซึ่งมีผู้ปกครองราชวงศ์ฉิน 18 พระองค์ปกครองเป็นเวลา 294 ปี ในสมัยของจักรพรรดิมู่แห่งฉิน (659-621 ปีก่อนคริสตกาล) อาณาจักรได้ขยายอำนาจไปทางทิศตะวันตก "เปิดอาณาเขตหนึ่งพันลี้และครอบครองเทือกเขาหรงตะวันตก" หลังจากที่ฉินซีฮวงรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวในปี 221 ปีก่อนคริสตกาล พื้นที่ดังกล่าวก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเน่ยซี

ตลอดช่วงราชวงศ์ฮั่น สามก๊ก จิน ราชวงศ์เหนือและใต้ ราชวงศ์สุย และราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลและเขตปกครองต่างๆ ในปี ค.ศ. 757 ในช่วงกบฏอันลู่ซาน เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจีตามชื่อไก่หินปาฏิหาริย์ ในปี ค.ศ. 1949 ได้มีการจัดตั้งเมืองเป่าจีขึ้น ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอเป่าจีถูกยุบและจัดตั้งเขตเฉินชางขึ้น และในปี ค.ศ. 2021 อำเภอเฟิงเซียงได้กลายเป็นเขตเฟิงเซียง

หน่วยงานบริหาร

ข้อมูล ณ เดือนเมษายน 2025: 4 เขต (จินไถ เวยปิน เฉินชาง เฟิงเซียง) 8 มณฑล (ฉีซาน ฟูเฟิง เหม่ย หลง เฉียนหยาง หลินโหยว เฟิง ไท่ไป๋) หน่วยงานรัฐบาล: ศูนย์บริหาร Chencang Avenue, ตำบล Shilipu, เขต Jintai

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

กวนจงตะวันตก มณฑลฉานซี ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 106°18'-108°03' ตะวันออก และลองจิจูด 33°35'-35°06' เหนือ ระยะทางจากตะวันออกไปตะวันตก: 156.6 กิโลเมตร; ระยะทางจากเหนือไปใต้: 160.6 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด: 18,117 ตารางกิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศ

ตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อของระบบโครงสร้างทางธรณีวิทยาฉินหลิงและระบบโครงสร้างอื่นๆ โดยประกอบด้วยหน่วยทางธรณีวิทยา 3 หน่วย ได้แก่ เขตพับฉินหลิง (ทางใต้) แอ่งรอยแยกเหวยเหอ (ตอนกลาง) และแอ่งโค้งที่ราบสูงออร์ดอส (ทางเหนือ) ภูมิประเทศเป็นภูเขา 56% เนินเขา 26.5% และที่ราบ 17.5% ("ภูเขา 6 ส่วน น้ำ 1 ส่วน ที่ราบ 3 ส่วน") ยอดเขาหลักของฉินหลิง คือ ภูเขาไท่ไป่ (3,771.2 เมตร) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่ทางตะวันออกของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศอบอุ่นกึ่งชื้น ควบคุมโดยระบบมรสุม มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 1,860-2,250 ชั่วโมง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 7.6-12.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 590-900 มิลลิเมตร (สูงสุดในเขตกวนจง)

อุทกวิทยา

แม่น้ำถูกแบ่งโดยเทือกเขาฉินหลิงออกเป็นระบบแม่น้ำเหลืองและระบบแม่น้ำแยงซี ระบบแม่น้ำเหลืองมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำเว่ย (ยาว 206.1 กิโลเมตรภายในเมือง ปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยต่อปี 3.551 พันล้านลูกบาศก์เมตร) ระบบแม่น้ำแยงซีมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำเจียหลิงตอนบน (ยาว 72 กิโลเมตรภายในเมือง ปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยต่อปี 5.627 พันล้านลูกบาศก์เมตร)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

น้ำบาดาล: สามารถสูบขึ้นมาใช้ได้ประมาณ 756 ล้านลูกบาศก์เมตร โครงการหยินเจีย-จี้ฉิง (ปี 1999) จัดหาน้ำได้ 9.125 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี โครงการเฟิงเจียซานระยะที่ 2 (ปี 2006) จัดหาน้ำได้ 29.2 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ปริมาณน้ำทั้งหมดที่สามารถควบคุมได้: 1.1 พันล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรพืช

มีพืชทรัพยากรมากกว่า 2,100 ชนิด (โดยเฉพาะพืชให้เมล็ดมากกว่า 1,550 ชนิดบนภูเขาไท่ไป่) มีพืชเศรษฐกิจมากกว่า 1,000 ชนิด และมีพืชสมุนไพรมากกว่า 510 ชนิดบนภูเขาไท่ไป่ ประเภทของพืชพรรณ ได้แก่ ป่าผลัดใบ ป่าผสมสนและไม้ผลัดใบ ป่าสน และทุ่งหญ้าบนที่สูง ซึ่งแปรผันตามระดับความสูงในเทือกเขาฉินหลิง

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ: 10 ชนิด ได้แก่ แพนด้ายักษ์ ลิงจมูกสั้นสีทอง ทาคิน เสือดาวลายเมฆ เสือดาว นกไอบิสหัวจุก นกกระเรียนใหญ่ นกกระสาปากดำ และนกอินทรีไหล่ขาว สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ: 18 ชนิด นก 322 ชนิด (76 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับชาติ)

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่ 190 แห่ง 45 ชนิด แร่โลหะ: เหล็ก ทองแดง ตะกั่ว-สังกะสี นิกเกล ทองคำ เงิน ทังสเตน โมลิบเดนัม ปรอท ไพไรต์ แร่ที่ไม่ใช่โลหะ: หินปูน หินอ่อน โดโลไมต์ ซิลิกา ดินเหนียวทนไฟ ฟลูออไรต์ ฟอสฟอไรต์ ควอตไซต์ มีแร่ 29 ชนิดที่ระบุไว้ในตารางปริมาณสำรองของจังหวัด และพื้นที่ทำเหมือง 94 แห่ง 3 อันดับแรกที่มีมูลค่าสูงที่สุด: หินปูนซีเมนต์ ฟอสฟอรัส และถ่านหิน

ประชากร

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 3,253,700 คน ประชากรในเมือง: 62.16% อัตราการเกิด: 8.01 ต่อพันคน อัตราการตาย: 8.51 ต่อพันคน อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -0.5 ต่อพันคน

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024: GDP เติบโต 5.6% ภาคปฐมภูมิ +3.4% ภาคทุติยภูมิ +5.5% ภาคตติยภูมิ +6.1% โครงสร้าง: 9.1:41.8:49.1 เศรษฐกิจภาคเอกชน: 53.7% ของ GDP รายได้จากภาษี: 29.908 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 5.6%); รายได้จากท้องถิ่น: 10.871 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 6.1%); รายจ่าย: 44.855 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 7.1%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 11.6%; การลงทุนในภาคอุตสาหกรรม +22.9%; การลงทุนในเทคโนโลยีขั้นสูง +18.3%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024: ผลผลิตทางการเกษตร 42.02 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.5%) พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 4.576 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืช: 1.4911 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 1.2%) ผลไม้: 1.7694 ล้านตัน (แอปเปิล 889,400 ตัน กีวี 731,100 ตัน เพิ่มขึ้น 7.7%) ผัก: 1.8955 ล้านตัน

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024: อุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่กำหนดเติบโต 7.9% เหมืองแร่ +14.1%; การผลิต +7.8%; สาธารณูปโภค +1.7% มี 19 จาก 34 ประเภทอุตสาหกรรมที่เติบโต การเติบโตที่สำคัญ: การผลิตรถยนต์ +27.8%; การผลิตอุปกรณ์ขนส่ง +22.2%; การทำเหมืองถ่านหิน +19.1%; เครื่องดื่ม +27.0% การก่อสร้าง: 299 บริษัทที่ผ่านเกณฑ์

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024: ยอดขายปลีกเติบโต 6.4% การนำเข้า/ส่งออก: 8.808 พันล้านหยวน (ลดลง 14.5%); การส่งออก: 7.861 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.1%) เงินฝากในสถาบันการเงิน: 447.046 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.8%); สินเชื่อ: 281.814 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%) มีสถาบันการเงิน 136 แห่ง เบี้ยประกันภัย: 9.258 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.4%) การซื้อขายหลักทรัพย์: 456.43 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 42.7%)

กิจกรรมเพื่อสังคม

การศึกษา

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: สถาบันอุดมศึกษา 7 แห่ง (นักศึกษา 64,100 คน), โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั่วไป 37 แห่ง (60,600 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา 21 แห่ง (24,600 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 132 แห่ง (114,800 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 320 แห่ง (214,600 คน), โรงเรียนอนุบาล 507 แห่ง (79,500 คน), และสถานศึกษาพิเศษ 6 แห่ง (1,452 คน)

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 953 แห่ง, บริษัทไฮเทค 887 แห่ง, บริษัทดาวรุ่ง 90 แห่ง แพลตฟอร์มนวัตกรรม 349 แห่ง (ระดับชาติ 18 แห่ง ระดับจังหวัด 110 แห่ง) ศูนย์บ่มเพาะ 30 แห่ง (ระดับชาติ 4 แห่ง ระดับจังหวัด 10 แห่ง) พื้นที่สร้างสรรค์ (Maker Space) 47 แห่ง (ระดับชาติ 1 แห่ง ระดับจังหวัด 12 แห่ง) สัญญาด้านเทคโนโลยี: 510 ฉบับ มูลค่า 5.434 พันล้านหยวน

วัฒนธรรม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: สถานที่จัดการแสดง 16 แห่ง, ศูนย์วัฒนธรรม 14 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 116 แห่ง, ศูนย์วัฒนธรรมชุมชน 1,375 แห่ง, พิพิธภัณฑ์/อนุสรณ์สถาน 36 แห่ง (ระดับชาติชั้นที่ 1 2 แห่ง, ชั้นที่ 2 2 แห่ง, ชั้นที่ 3 5 แห่ง) จำนวนผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์: 3.3036 ล้านคน

การดูแลสุขภาพ

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2567: สถานพยาบาล 2,862 แห่ง (โรงพยาบาล 108 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 150 แห่ง คลินิกหมู่บ้าน 1,656 แห่ง) บุคลากรทางการแพทย์ 34,478 คน (แพทย์ 12,122 คน พยาบาล 14,761 คน) และเตียงผู้ป่วย 30,899 เตียง

กีฬา

ในปี 2024: เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติ/ระดับชาติมากกว่า 10 รายการ รวมถึงการแข่งขันแบดมินตันมาสเตอร์นานาชาติจีน (เป่าจี), การแข่งขันเกตบอลชิงแชมป์แห่งชาติ และการวิ่งมาราธอนเป่าจี จัดการแข่งขันกีฬาขนาดใหญ่ 731 รายการ มีผู้เข้าร่วม 457,100 คน นักกีฬาได้รับรางวัล 10 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน 4 เหรียญทองแดง ในการแข่งขันระดับนานาชาติ/ระดับชาติ และ 116 เหรียญทอง 118 เหรียญเงิน 120 เหรียญทองแดง ในการแข่งขันระดับจังหวัด นักกีฬา 2 คนเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกที่ปารีส

ประกันสังคม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: เงินบำนาญพนักงาน 904,300; เงินบำนาญผู้อยู่อาศัย 1,658,800; การบาดเจ็บจากการทำงาน 440,100; การว่างงาน 259,500; การรักษาพยาบาลพนักงาน 625,500; การรักษาพยาบาลผู้อยู่อาศัย 2,529,900 มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 57 แห่ง พร้อมเตียง 13,982 เตียง ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 6,010 ครัวเรือน/9,197 คน (662 หยวน/เดือน); ในชนบท: 40,633 ครัวเรือน/88,245 คน (5,964 หยวน/ปี) ความช่วยเหลือชั่วคราว: 17,200 ครั้งต่อคน

การขนส่ง

เป่าจีตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อของมณฑลฉานซี กานซู หนิงเซี่ย และเสฉวน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งของเมืองซีอาน เฉิงตู หลานโจว และหยินฉวน ทางรถไฟสายหลงไห่ เป่าเฉิง และเป่าจงมาบรรจบกันที่นี่ ทำให้เป่าจีเป็นศูนย์กลางทางรถไฟที่สำคัญบนสะพานทวีปยูเรเซียใหม่ เครือข่ายทางหลวงมีทางด่วน G30 เป็นแกนหลัก โดยมีโครงสร้างแบบ "สามแนวนอน ห้าแนวตั้ง หนึ่งวงแหวน" ในปี 2556 ทางรถไฟความเร็วสูงเป่าจี-ซีอานได้เปิดให้บริการ

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ภาพรวม

เมืองเป่าจีได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งกำเนิดที่เก่าแก่ที่สุดของคำว่า "จีน" – จารึกบนภาชนะสำริดเหอจุนที่ขุดพบที่นี่ มีการใช้คำว่า "จงกัว" (จีน) เป็นคำนามถาวรเป็นครั้งแรกเท่าที่ทราบ เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของจักรพรรดิเหยียน แหล่งกำเนิดของราชวงศ์โจวและฉิน และเป็นที่ตั้งของ "เป่าเสวี่ย" (การศึกษาเป่าจี) ด้วยอารยธรรมยาวนาน 8,000 ปี และประวัติศาสตร์เมืองกว่า 2,770 ปี เป่าจีได้รับการยกย่องว่าเป็น "บ้านเกิดของจีน บ้านเกิดของจักรพรรดิเหยียน บ้านเกิดของเครื่องสำริด ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของกระดูกพระพุทธเจ้า บ้านเกิดของศิลปะพื้นบ้าน และแหล่งกำเนิดของอารยธรรมโจว-ฉิน" มีการขุดพบโบราณวัตถุสำริดมากกว่า 50,000 ชิ้น รวมถึงเหอจุน เหมา กง ติง และต้าหยู ติง วัดฟาเหมิน ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ. 25-220) ประดิษฐานพระธาตุกระดูกนิ้วของพระพุทธเจ้า เมืองนี้เป็นแหล่งกำเนิดของระบบวัฒนธรรมพิธีกรรมของราชวงศ์โจวและนิกายเต๋าหลงเหมิน (ก่อตั้งโดยชิวชูจีที่ถ้ำหลงเหมินในอำเภอหลง)

มรดกทางวัฒนธรรม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2567: มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 514 รายการ (ระดับชาติ 6 รายการ ระดับจังหวัด 67 รายการ ระดับเทศบาล 143 รายการ) โบราณสถาน 3,476 แห่ง (ระดับชาติ 27 แห่ง ระดับจังหวัด 103 แห่ง ระดับอำเภอ 389 แห่ง) โบราณวัตถุเคลื่อนย้ายได้ 543,150 ชิ้น (11,089 ชิ้น เป็นของมีค่า รวมถึงของมีค่าชั้นที่ 1 จำนวน 539 ชิ้น)

ที่มาของชื่อ

มีตำนานสองเรื่องที่อธิบายถึงชื่อ "เป่าจี้" (ไก่ล้ำค่า) ในปี ค.ศ. 757 ระหว่างการกบฏอันลู่ซาน จักรพรรดิซวนจงได้ลี้ภัยผ่านเมืองเฉินชาง และได้รับการช่วยเหลือจากไก่เทพสองตัวที่นำทางพระองค์ไปยังที่ปลอดภัยและกลายเป็นหิน พระองค์ตรัสว่า "เฉินชางเป็นดินแดนอันล้ำค่า นกบนภูเขาคือไก่เทพ!" เมืองนี้จึงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเป่าจี้ อีกตำนานหนึ่งเล่าถึงนายพรานจากเฉินชางที่จับสัตว์ในตำนานได้ และพบว่ามีเด็กสองคนแปลงร่างเป็นไก่เทพ ตัวหนึ่งบินไปยังหนานหยาง (ต่อมากลับชาติมาเกิดเป็นจักรพรรดิกวางอู่แห่งฮั่น) และอีกตัวหนึ่งบินไปยังยอดเขา กลายเป็นไก่หิน

วัฒนธรรมเมือง

สโลแกนประจำเมือง: "เที่ยวชมจีน เยี่ยมชมเป่าจี้" (To see China, visit Baoji) สโลแกนนี้มาจากข้อเท็จจริงที่ว่า คำว่า "จีน" ปรากฏเป็นคำผสมที่ตายตัวครั้งแรกบนภาชนะสำริดเหอจุนที่ขุดพบในเป่าจี้ โลโก้ของเมืองประกอบด้วยอักษรย่อของ "เป่าจี้" โดยมีฉากหลังเป็นเทือกเขาฉินหลิงและแม่น้ำเว่ย และมีลวดลายเต้าเถีย (สำริด) สีแดงและสีเหลือง

จุดชมวิว

ณ สิ้นปี 2022: พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 53 แห่ง (5A 2 แห่ง, 4A 16 แห่ง, 3A 31 แห่ง, 2A 4 แห่ง) รีสอร์ทสกีระดับชาติ 1 แห่ง, แหล่งรวมวัฒนธรรมและแหล่งท่องเที่ยวกลางคืนระดับชาติ 1 แห่ง, และรีสอร์ทท่องเที่ยวระดับชาติ 1 แห่ง ภูเขาไท่ไป่ (3,767 เมตร) เป็นยอดเขาหลักของเทือกเขาฉินหลิง เป็นที่รู้จักในฐานะ "ธนาคารยีนชีวภาพ" และ "พิพิธภัณฑ์ทางธรณีวิทยา" เนื่องจากมีการกระจายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตในแนวดิ่งและมีซากธารน้ำแข็งยุคควอเทอร์นารีที่หายาก

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

อาหารเปาจี (หรือเรียกอีกอย่างว่า ซีฟู่) ได้พัฒนามาตลอดพันปี โดยผสมผสานรสชาติจากราชสำนัก ชาติพันธุ์ และภูมิภาคต่างๆ อาหารที่โดดเด่น ได้แก่ บะหมี่ซาวจื่อฉีซาน แป้งเปาจีม้วน (กานเมี่ยนผี) ขนมปังพิต้าไส้เต้าหู้ ขนมปังนึ่ง ขนมปังตุ๋น ขนมปังเย็นงา บะหมี่ซีฟู่ (ได้รับการกำหนดให้เป็น "อาหารจีนที่มีชื่อเสียง") ขนมปังเหวินหวาง เนื้อเหรียญทอง เนื้อลาหมัก ขนมปังพิต้าเนื้อลา และขนมปังพิต้าหมู อาหารขึ้นชื่อ ได้แก่ หุ่นเงา ภาพวาดชาวนา งานสานฟางเฟิงเซียง ภาพพิมพ์แกะไม้ปีใหม่ หน้ากากช้อนม้า พริกเสฉวนอำเภอเฟิง น้ำส้มสายชูฉีซาน กีวี เห็ดหูหนู วอลนัท โสม เห็ดหอมไท่ไป๋ และแอปเปิ้ลฟูจิ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

โบราณ

ทันสมัย

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

บ้านเกิดของจักรพรรดิเหยียน บ้านเกิดของเครื่องสำริด บ้านเกิดของศิลปะพื้นบ้านจีน (เชอฮั่ว) บ้านเกิดของประติมากรรมดินเผา บ้านเกิดของอารยธรรมโจว-ฉิน เมืองหลวงพุทธศาสนาตะวันออก บ้านเกิดของศิลปะและหัตถกรรมพื้นบ้าน บ้านเกิดของสำนวน "ซ่อมถนนไม้กระดานอย่างเปิดเผย ข้ามถนนที่เฉินชางอย่างลับๆ" บ้านเกิดของสุภาษิต "เจียงไท่กงตกปลา ปลาที่เต็มใจจะกินเหยื่อ"

เมืองพี่น้อง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวอ่าวเฉียนคุน แม่น้ำเหลือง เมืองเหยียนอัน

อุทยานธรรมชาติอ่าวเฉียนคุนแม่น้ำเหลืองเหยียนฉวน ตั้งอยู่ในอำเภอเหยียนฉวน เมืองเหยียนอัน มณฑลฉานซี บริเวณตอนกลางของช่องเขาฉินจินของแม่น้ำเหล…

กำแพงเมืองซีอาน · เขตอุทยานวัฒนธรรมพิพิธภัณฑ์ป่าศิลาจารึก

กำแพงเมืองซีอานและป่าศิลาจารึก แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตั้งอยู่ใจกลางเมืองซีอาน มณฑลฉานซี และเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ แหล่…

อุทยานแห่งชาติภูเขาไท่ไป่ในเมืองเป่าจี

อุทยานแห่งชาติไท่ไป่ตั้งอยู่ระหว่างอำเภอเหม่ย อำเภอไท่ไป่ และอำเภอโจวจือ ในเมืองเป่าจี มณฑลฉานซี ในฐานะที่เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขา…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว