ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองซิกาเซ่

เมืองซิกาเซ่

เมืองซีเกอ (ภาษาทิเบต: bhrel-gzhung) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองทิเบต ตั้งอยู่ทางชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ของจีน บนที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีพรมแดนติดกับเมืองงารีทางทิศตะวันตก เมืองนาคฉู่ทางทิศเหนือ และเมืองลาซาและ...

เมืองซิกาเซ่

เมืองซีคัตเซ (ภาษาทิเบต: bhrel-gzhung) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองทิเบต ตั้งอยู่ทางชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ของจีน บนที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีพรมแดนติดกับเมืองงารีทางทิศตะวันตก เมืองนาคฉู่ทางทิศเหนือ เมืองลาซาและเมืองซานหนานทางทิศตะวันออก และประเทศเนปาล ภูฏาน และอินเดียทางทิศใต้ ภูมิประเทศทางเหนือและใต้สูงกว่า โดยมีที่ราบสูงทิเบตตอนใต้และแอ่งยาร์ลุงซางโปคั่นกลาง พื้นที่ทั้งหมด 179,240 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2023 เมืองนี้บริหารจัดการ 1 เขตและ 17 อำเภอ ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 814,500 คน ชื่อเต็ม "ชิกัตเซ ซัมดรุปเซ" หมายถึง "คฤหาสน์ที่สมหวัง" ในภาษาทิเบต เมืองนี้เป็นที่ตั้งของยอดเขาเอเวอเรสต์ (โฉโมลังมา) ยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูง 8,848.86 เมตร ตั้งอยู่ในอำเภอทิงรี สถานที่สำคัญอื่นๆ ได้แก่ วัดทาชิลฮุนโป (ที่ประทับของพระปันเชนลามะ) ป้อมซัมจูบเซ ป้อมเกียนเซ วัดซากยา และวัดไป่จู มีท่าเรือสี่แห่ง ได้แก่ ยาตง จาม จีหรง และลี่ซี ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 50.987 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.6%

ประวัติศาสตร์

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 7 ซงเซน กัมโป แห่งเผ่ายาร์ลุง ได้ก่อตั้งราชวงศ์ทูโบ โดยแบ่งอาณาเขตออกเป็น "อู" และ "ซาง" พื้นที่ "ซาง" ทางตะวันออกของซีเกเซถูกแบ่งออกเป็น "เยรู" (บริเวณแม่น้ำเนียนชู) และ "รูลาค" (แม่น้ำยาร์ลุงซางโปตอนบน) เนื่องจาก "ซาง" ตั้งอยู่บนแม่น้ำยาร์ลุงซางโปตอนบน จึงเป็นที่มาของคำว่า "ซาง" (ต่อมาคือ "ซางตอนหลัง")

ในศตวรรษที่ 8 พระเจ้าตริซง เดทเซนแห่งราชวงศ์ทูโบ ได้เชิญพระอาจารย์ปัทมาสัมภวะชาวอินเดียมายังทิเบต ระหว่างเดินทางผ่านเมืองซิกาเซ พระอาจารย์ได้ปฏิบัติธรรมและเทศนา พร้อมทั้งทำนายว่าศูนย์กลางของดินแดนหิมะจะอยู่ที่ลาซา และซิกาเซเป็นอันดับสอง

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 14 ไท่ ซิตู ชางชุบ กยัลเซน ได้ก่อตั้งราชวงศ์พักโมดรูปาขึ้น ป้อมปราการสุดท้ายจากทั้งหมด 13 แห่ง มีชื่อว่า ซัมดรุปเซ ("ความปรารถนาสมหวัง") ตั้งอยู่ที่ซีเกเซ ในปี ค.ศ. 1360 การก่อสร้างป้อมปราการบนเนินเขาได้เริ่มต้นขึ้น ทำให้เกิดป้อมซัมดรุปเซขึ้น ซึ่งเป็นการประกาศจัดตั้งซีเกเซเป็นหน่วยงานบริหารอย่างเป็นทางการ

ในปี 1951 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLA) เข้าสู่เมืองซีเกอ ในปี 1956 คณะกรรมการเตรียมการจัดตั้งเขตปกครองตนเองทิเบตได้จัดตั้งสำนักงานขึ้น ในปี 1959 เขตปกครองพิเศษซีเกอได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยมี 11 อำเภอ ในปี 1964 เขตปกครองพิเศษซีเกอและเกียนเซ่ได้รวมกัน ในปี 2014 จังหวัดซีเกอถูกยกเลิกและมีการจัดตั้งเมืองซีเกอขึ้นใหม่ในระดับจังหวัด

หน่วยงานบริหาร

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 Xigaze ปกครอง 1 เขต (Samzhubze) และ 17 มณฑล ได้แก่ Gyangze, Bainang, Lhaze, Sakya, Gamba, Dinggye, Tingri, Nyalam, Kangmar, Yadong, Rinbung, Namling, Xaitongmoin, Gyirong, Ngamring, Saga และ Zhongba หน่วยงานปกครองเมืองนั่งอยู่ในเขตซัมจูบเซ

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

ซีเกอตั้งอยู่ในพื้นที่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ระหว่างละติจูดเหนือ 27°13'–31°49' และลองจิจูดตะวันออก 82°1'–90°20' มีพื้นที่ทั้งหมด 179,240 ตารางกิโลเมตร ชายแดนยาว 1,753 กิโลเมตร ระดับความสูงเฉลี่ยมากกว่า 4,000 เมตร ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขากังดีเซ และเทือกเขาเนียนเชนถังลา

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศทางตอนใต้เป็นเทือกเขาสูง (เทือกเขาหิมาลัย สูงเฉลี่ยกว่า 6,000 เมตร) และมีหุบเขาที่มีแม่น้ำยาร์ลุงซังโปและแม่น้ำเนียนชูไหลผ่าน มี 5 ยอดเขาที่สูงเกิน 8,000 เมตร ได้แก่ ยอดเขาเอเวอเรสต์ (8,848.86 เมตร), โลตเซ (8,516 เมตร), มาคาลู (8,463 เมตร), โชโออยู่ (8,201 เมตร) และชิชาปังมา (8,012 เมตร) นอกจากนี้ยังมีอีก 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 7,000 เมตร ที่ราบลุ่มแม่น้ำมีเนินลาดไม่มาก ดินอุดมสมบูรณ์ และมีน้ำเพียงพอ

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบ่งออกเป็น 3 เขต ได้แก่ ที่ราบสูงเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้งมรสุม (ทางเหนือของเทือกเขาหิมาลัย ทางใต้ของกังดิเส-เนียนเชน ตังลา) ที่ราบสูงกึ่งหนาวเย็นมรสุมกึ่งแห้งแล้ง (ทางเหนือของกังดิเส) และที่ราบสูงเขตอบอุ่นมรสุมกึ่งชื้น (ทางใต้ของสันเขาหิมาลัย) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 6.3°C (0°C ทางตะวันตกเฉียงเหนือ 6.5°C ทางตะวันออก) แสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 3,300 ชั่วโมง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 200–430 มม. (ทางตะวันออก) น้อยกว่า 200 มม. (ทางตะวันตกเฉียงเหนือ) ประมาณ 1,000 มม. (ทางลาดด้านใต้) 90% ของปริมาณน้ำฝนตกในช่วงเดือนพฤษภาคม-กันยายน โดย 70–80% เป็นฝนที่ตกในเวลากลางคืน ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง: มากกว่า 120 วัน

อุทกวิทยา

มีแม่น้ำมากกว่า 100 สาย แม่น้ำยาร์ลุงซางโป (แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของทิเบต) มีต้นกำเนิดจากธารน้ำแข็งเจมาหยางจงในอำเภอจงปา ไหลผ่าน 10 อำเภอเป็นระยะทาง 700 กิโลเมตร แม่น้ำเนียนชูมีต้นกำเนิดในอำเภอคังมาร์และไหลมาบรรจบกับแม่น้ำยาร์ลุงซางโปที่เมืองซีเกอ แม่น้ำอื่นๆ ได้แก่ แม่น้ำเผิงฉู่ แม่น้ำต้าซุงซางโป และแม่น้ำจงฉู่ แม่น้ำส่วนใหญ่อยู่ในระบบแม่น้ำมหาสมุทรอินเดีย ได้รับน้ำจากน้ำใต้ดิน ฝน และหิมะละลาย มีอุณหภูมิต่ำและตะกอนน้อย

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมด: 17.6 ล้านเฮกตาร์ พื้นที่เพาะปลูก: 79,500 เฮกตาร์ ส่วนใหญ่อยู่ในหุบเขาแม่น้ำ ทุ่งหญ้า: 12.7581 ล้านเฮกตาร์ (ใช้ประโยชน์ได้ 10.9316 ล้านเฮกตาร์) ป่าไม้: 1.228 ล้านเฮกตาร์ มีปริมาณไม้ยืนต้น 32.5676 ล้านลูกบาศก์เมตร ความหนาแน่นของป่า: 6.81%

ทรัพยากรพืช

พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ต้นเฟอร์หิมาลัย ต้นสนหิมาลัย ต้นเบิร์ช และต้นสนทิเบต พันธุ์ไม้หายาก ได้แก่ ต้นสนใบยาว ต้นเฮมล็อก ต้นยิวหิมาลัย และต้นซีดาร์ และพืชสมุนไพรมากกว่า 300 ชนิด รวมถึง ฟริทิลลาเรีย โคโดโนปซิส คอร์ไดเซปส์ แกสโทรเดีย ดอกบัวหิมะ แอสตรากาลัส และรูบาร์บ

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์เลี้ยงในบ้าน: จามรี, วัว, จามรีป่า, ม้า, ลา, แพะ, แกะ, หมู, ไก่ สัตว์ป่า: แพนด้าแดง, ลิงแลงกูร์, หมูป่า, หมีสีน้ำตาล, เสือดาว, ลิงแสม, เสือดาวหิมะ, แกะสีน้ำเงิน, จามรีป่า, ลาป่าทิเบต, ละมั่งทิเบต, อาร์กาลี, สุนัขจิ้งจอก, ลิงซ์, มาร์มอต, นกกระเรียนคอสีดำ, ไก่ฟ้าหิมะทิเบต, แร้ง และนกอีกกว่า 200 ชนิด จามรีป่า, ลาป่า, ละมั่งทิเบต, เสือดาวหิมะ และนกกระเรียนคอสีดำ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ

ทรัพยากรแร่

มีแหล่งแร่ 234 แห่ง ครอบคลุม 46 ชนิด ได้แก่ ทองคำ เงิน สังกะสี ตะกั่ว ลิเธียม พลวง ปรอท ทองแดง เหล็ก โครเมียม โบรอน ไมกา เกลือ และผลึกแร่ ปริมาณสำรองของบอแรกซ์มีนัยสำคัญ แร่ธาตุหลักที่ขุดได้ ได้แก่ ทองคำ ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี โครเมียม พลวง หยก โบรอน น้ำแร่ และหินแกรนิต

ประชากร

ขนาดประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020): 798,153 คน ณ สิ้นปี 2024: 814,500 คน (ในเมือง 203,600 คน คิดเป็น 25%; ในชนบท 610,900 คน คิดเป็น 75%)

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

ส่วนใหญ่เป็นชาวทิเบต โดยมีชาวฮั่น ชาวหุย ชาวมองโกล ชาวทูเจีย ชาวแมนจู ชาวเมี่ยว ชาวจ้วง และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ อีกหลายสิบกลุ่มอาศัยอยู่ด้วย

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 50.987 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.6% ในปี 2024 อยู่ที่ 46.43 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.4% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 7.578 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 13%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 13.658 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.1%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 25.194 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.3% สัดส่วนโครงสร้าง: 16.3:29.4:54.3 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว: 57,531 หยวน ยอดขายปลีกรวม: 18.789 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.2% รายได้สุทธิต่อหัวในชนบท: 21,231 หยวน เพิ่มขึ้น 7.9% ผลผลิตภาคการก่อสร้าง: 6.964 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 79.5%

อุตสาหกรรมหลัก

ผลผลิตทางการเกษตรรวม: 9.947 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 13.1%

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 16.9% ในปี 2024

อุตสาหกรรมบริการ

ยอดขายปลีกรวม (ปี 2024): 17.863 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7% การค้าต่างประเทศ (ปี 2023): 5.422 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 41.6 เท่า (การส่งออก 5.351 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 41.2 เท่า) เงินฝากรวม (ปี 2023): 60.999 พันล้านหยวน ลดลง 8.2% สินเชื่อรวม: 41.721 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 23.7% เบี้ยประกันภัย: 749 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.1%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

โครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับภูมิภาค 6 โครงการ เงินทุน 10 ล้านหยวน พื้นที่สร้างสรรค์ระดับเขตปกครองตนเอง 1 แห่ง (บริษัทบ่มเพาะ 49 แห่ง) ฐานนวัตกรรมดาวเด่นระดับชาติ 2 แห่ง บริษัทไฮเทค 6 แห่ง และ SMEs ด้านเทคโนโลยี 25 แห่ง

การศึกษา

มีโรงเรียน 1,045 แห่ง นักเรียน 190,768 คน ประกอบด้วย โรงเรียนอาชีวศึกษา 2 แห่ง (6,945 คน) โรงเรียนมัธยมศึกษา 34 แห่ง (มัธยมปลาย 17,885 คน มัธยมต้น 36,475 คน) โรงเรียนประถมศึกษา 229 แห่ง (89,312 คน) โรงเรียนการศึกษาพิเศษ 1 แห่ง (206 คน) และโรงเรียนอนุบาล 779 แห่ง (39,945 คน) อัตราการเข้าเรียนระดับก่อนประถมศึกษา 90.3% อัตราการเข้าเรียนระดับประถมศึกษา 100% อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมต้น 109.9% และอัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมปลาย 91.6%

วัฒนธรรม

ศูนย์/สถานีวัฒนธรรม 19 แห่ง, สถานีวัฒนธรรมระดับตำบล 206 แห่ง, คณะศิลปะมืออาชีพ 1 คณะ, คณะศิลปะระดับอำเภอ 18 คณะ, สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 18 แห่ง, การครอบคลุมทางวิทยุ: 99.5%, การครอบคลุมทางโทรทัศน์: 99.7%

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 266 แห่ง ประกอบด้วย โรงพยาบาล 35 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 202 แห่ง ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 19 แห่ง ศูนย์แม่และเด็ก 6 แห่ง และศูนย์สุขภาพชุมชน 2 แห่ง รวมเตียง 3,883 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 5,189 คน

กีฬา

พื้นที่กีฬาระดับประถมศึกษา: 1.046 ล้านตารางเมตร พื้นที่กีฬาระดับมัธยมศึกษา: 498,000 ตารางเมตร

ประกันสังคม

เงินบำนาญในเขตเมืองและชนบท: 460,200 ค่ารักษาพยาบาลพนักงาน: 74,800 (99.0%) ค่ารักษาพยาบาลในเขตเมืองและชนบท: 717,800 (98.35%) เงินบำนาญของบริษัท: 33,700 เงินบำนาญของรัฐบาล: 41,900 การบาดเจ็บจากการทำงาน: 70,300 การว่างงาน: 52,400 ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 2,842 (25.7763 ล้านหยวน) ค่าครองชีพขั้นต่ำในชนบท: 19,888 (52.402 ล้านหยวน) เงินอุดหนุนคนพิการ: 12,065 (ค่าครองชีพ) + 8,246 (ค่าดูแล) สถาบันสวัสดิการสังคม 24 แห่ง (ระดับอำเภอ 18 แห่ง ระดับตำบล 4 แห่ง และสำหรับเด็ก 2 แห่ง) ผู้ได้รับการสนับสนุน 1,740 คน เตียงสำหรับเด็ก 761 เตียง

การขนส่ง

ภาพรวม

ในปี 2023: ผู้โดยสาร 2.3948 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 72.7%, ทางหลวง 979,000 คน, ทางรถไฟ 1.2959 ล้านคน, ทางอากาศ 119,900 คน) สินค้า 11.8255 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 24.1%, ทางหลวง 11.425 ล้านตัน, ทางรถไฟ 400,100 ตัน, ทางอากาศ 400 ตัน) ระยะทางทางหลวงรวม: 21,530.78 กิโลเมตร (ทางหลวงระดับสูง 34.87 กิโลเมตร, ทางหลวงชนบท 16,046.42 กิโลเมตร) มีเมืองที่มีถนนลาดยาง 197 แห่ง และหมู่บ้านที่สามารถเข้าถึงได้ 1,500 แห่ง

การบิน

สนามบินซีเกอพีซเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2554 (เที่ยวบินไปเฉิงตูในวันจันทร์ พุธ ศุกร์ และอาทิตย์) สนามบินซีเกอติงรีเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2565

ทางรถไฟ

สถานีรถไฟซีเกเซเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2557 โดยเชื่อมต่อกับเมืองลาซาได้ภายใน 3 ชั่วโมง แผนในอนาคตประกอบด้วยการสร้างทางรถไฟไปยังท่าเรือจีรองและท่าเรือยาดง ซึ่งอาจก่อให้เกิดเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศเชื่อมไปยังเนปาลและอินเดียได้

ทางหลวง

ระยะทางรวม: 21,600 กิโลเมตร รวมเป็นเส้นทางชนบท 15,800 กิโลเมตร ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 318 ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 203 และ 304 ตัดผ่านเมือง มี 197 ตำบลที่มีถนนลาดยาง และ 1,408 หมู่บ้านที่สามารถเข้าถึงได้

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

งานหัตถกรรม

งานหัตถกรรมดั้งเดิม ได้แก่ รองเท้า "ซอมบา" พรมเกียงเซ เครื่องทองและเครื่องเงิน ผ้าขนสัตว์ เสื้อผ้าทิเบต มีดทิเบตไซตงโมอินและลาเซ หยกรินบุง และชามไม้จีหรง

การเต้นรำพื้นบ้าน

ซิกาเซ่มีชื่อเสียงในด้านประเพณีการเต้นรำที่หลากหลาย "กอร์เช" นั้นมีชีวิตชีวาและยิ่งใหญ่ การตีกลอง "ซีมา ดรอก" นั้นทรงพลังและเร้าใจ การเต้นรำหอยสังข์ของจีรองนั้นงดงาม และการเต้นรำทางศาสนา "ชาม" นั้นมีพระสงฆ์ 80 รูปแต่งกายด้วยชุดและหน้ากากเทพผู้พิทักษ์ทางพุทธศาสนา เทศกาลชามประจำปี (เดือนที่ 8 ของปฏิทินทิเบต) มีประวัติยาวนานถึง 200-300 ปี

งิ้วทิเบต

ละครโอเปราทิเบต ("Achi Lhamo") มีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ 15 เมื่อพระภิกษุคณะคากยูนามว่า Tangtong Gyalpo ได้ก่อตั้งคณะละครที่มีพี่น้องหญิงเจ็ดคนเพื่อหาเงินทุนในการสร้างสะพาน ผลงานสำคัญๆ ได้แก่ "เจ้าหญิงเหวินเฉิงและเจ้าหญิงเนปาล", "Nangsa Wonbum", "Sukyi Nyima", "Drowa Sangmo", "Norsang", "Pema Wabar" และอื่นๆ

เทศกาลดั้งเดิม

ปีใหม่ทิเบต: เทศกาลที่สำคัญที่สุด ซึ่งมีการเฉลิมฉลองทั้งในฐานะ "ปีใหม่ของชาวนา" (วันที่ 1 ของเดือนที่ 12 ตามปฏิทินทิเบต) และปีใหม่ทิเบตตามธรรมเนียม (วันที่ 1 ของเดือนที่ 1 ตามปฏิทินทิเบต)

เทศกาลลิงก้า: 1-15 พฤษภาคม (ตามปฏิทินทิเบต) เป็นช่วงที่ผู้คนออกไปปิกนิกในสวนสาธารณะและป่าไม้

เทศกาลดาม่า: การแข่งม้าและการยิงธนู ซึ่งเดิมจัดขึ้นที่เมืองเกียงเจ๋อ ปัจจุบันจัดขึ้นในช่วงนอกฤดูกาลเกษตรกรรมในเดือนมิถุนายน

เทศกาลอาบน้ำ: เมื่อดาวศุกร์ปรากฏให้เห็นเป็นเวลา 7 วัน (กลางเดือนที่ 7 ของปฏิทินทิเบต) ครอบครัวต่างๆ จะไปอาบน้ำที่แม่น้ำและบ่อน้ำ ซึ่งเชื่อกันว่ามีสรรพคุณในการรักษาโรคถึง 8 ประการ

เทศกาลองกอร์: งานเฉลิมฉลองก่อนเก็บเกี่ยวที่ชาวบ้านจะเดินวนรอบทุ่งนาพร้อมธูป ธงอธิษฐาน และบทสวด เพื่อขอพรให้พืชผลอุดมสมบูรณ์ ตามด้วยการแข่งม้า แข่งจามรี การแสดงงิ้ว และการเต้นรำ

เทศกาลชนวัว: จัดขึ้นในอำเภอไบนังในเดือนสิงหาคม โดยมีวัวจากแต่ละหมู่บ้านเข้าร่วมแข่งขัน

จุดชมวิว

ภูเขาเอเวอเรสต์และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติเอเวอเรสต์ในอำเภอทิงรี วัดทาชิลฮุนโป (สัญลักษณ์ของเมืองซีเกอ ที่ประทับของพระปันเชนลามะ) วัดไป่จูในเมืองเกียงเจ๋อ ("ราชาแห่งเจดีย์") วัดซากยา โบราณสถานต่อต้านอังกฤษจงซาน หุบเขาที่มีชื่อเสียงหกแห่งบนเนินเขาทางใต้ของเทือกเขาหิมาลัย ได้แก่ หุบเขายาตง หุบเขาเฉินถัง หุบเขากามะ หุบเขาหรงเซี่ย หุบเขาจาม และหุบเขาจีหรง ซึ่งรวมกันเรียกว่า "เจียงหนานน้อยแห่งทิเบต"

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ รุ่นที่ 2 (1986) เมืองต้นแบบความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ (2019) เมืองต้นแบบการสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ (2020, 2025) เขตต้นแบบระบบบริการวัฒนธรรมสาธารณะแห่งชาติ รุ่นที่ 4 (2021) เขตต้นแบบการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศ รุ่นที่ 7 (2023) เมืองท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวบริเวณชายแดนจีน (2025) เมืองนำร่องส่งเสริมการค้าข้ามพรมแดนแห่งชาติ (2026)

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

ทิวทัศน์แกรนด์แคนยอนยาร์ลุงซางโบในเมืองหนิงฉี

อุทยานทัศนียภาพแกรนด์แคนยอนยาร์ลุงซางโบ ในเมืองหนิงฉี ตั้งอยู่ในเขตอำเภอไมหลิงและอำเภอเมด็อก เมืองหนิงฉี เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นแหล่งท่องเ…

บริเวณทัศนียภาพอันงดงามของวัดทาชิลฮุนโปในเมืองชิกัตเซ

แหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติวัดทาชิลฮุนโปในเมืองชิกัตเซ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนจีจิลังกา เขตซัมจูเบ เมืองชิกัตเซ เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นแหล…

จุดชมวิวพระราชวังโปตาลาในลาซา

อุทยานทัศนียภาพพระราชวังโปตาลาในนครลาซา ตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน นครลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมโลกและแหล่งท่องเที่ยวระดับ…

บริเวณชมวิววัดโจคังในลาซา

วัดโจคังในนครลาซา ตั้งอยู่บนถนนบาร์คอร์ เขตเฉิงกวน นครลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเป็นวัดที่มีชื่อเสี…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว