เมืองตงเหริน
เมืองถงเหริน (Tongren City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ในใจกลางพื้นที่เทือกเขาอู่หลิง (Wuling Mountain) มีพรมแดนติดกับเมืองหวยฮวา (Huanan) ทางทิศตะวันออก และเมืองฉงชิ่ง (Chongqing) ทางทิศเหนือ ภูมิประเทศค่อนข้างสูง
เมืองตงเหริน
เมืองถงเหรินเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ในใจกลางพื้นที่เทือกเขาอู่หลิง ติดกับเมืองหวยฮวาของมณฑลหูหนานทางทิศตะวันออก และเมืองฉงชิ่งทางทิศเหนือ ภูมิประเทศสูงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและต่ำทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนตอนกลาง พื้นที่ทั้งหมด 18,003 ตารางกิโลเมตร ณ ปี 2025 ประกอบด้วย 2 อำเภอ 8 ตำบล ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรจดทะเบียน 4,475,000 คน และประชากรถาวร 3,136,700 คน ถงเหรินเป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมหูเซียง จิงชู บาซู และที่ราบภาคกลาง มีภูเขาฟานจิงซาน (ภูเขาฟานจิง) ซึ่งเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ และเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในละติจูดนี้ ถงเหรินเป็นเมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองป่าไม้แห่งชาติ และโครงการนำร่องเมืองอัจฉริยะแห่งชาติ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 172.266 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.6%
ประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์ของถงเหรินย้อนกลับไปถึงยุคหินใหม่ ในช่วงราชวงศ์ชุนชุมจนถึงราชวงศ์ฉิน ถงเหรินเคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเฉียนจงและปา รวมถึงเย่หลาง ในสมัยราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) ถงเหรินตั้งอยู่ใจกลางมณฑลเฉียนจง ในสมัยราชวงศ์ฮั่น (202 ปีก่อนคริสตกาล–220 ปีคริสตกาล) ถงเหรินอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอู่หลิง ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) ได้มีการจัดตั้งอำเภอว่านอันขึ้น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นฉางเฟิง ในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างราชวงศ์ซ่งและหยวน ได้มีการจัดตั้งสำนักงานปราบปรามซีหนานและซีหนานขึ้น ตำนานเล่าว่าชาวประมงคนหนึ่งพบรูปปั้นทองสัมฤทธิ์สามชิ้นที่ถงเหยียน จึงเป็นที่มาของชื่อ "ถงเหริน" (ชาวทองสัมฤทธิ์) ในปี 1413 ราชวงศ์หมิง (1368–1644) ได้จัดตั้งเขตปกครองถงเหริน ซีหนาน ซื่อเฉียน และอู่หลัว ภายใต้มณฑลกุ้ยโจว ในปี 1438 อู่หลัวได้รวมเข้ากับถงเหริน ในปี 2011 ได้มีการจัดตั้งเมืองถงเหรินระดับจังหวัดขึ้น โดยประกอบด้วยเขตปี้เจียงและเขตว่านซาน
หน่วยงานบริหาร
ข้อมูล ณ ปี 2025: ประกอบด้วย 2 เขต (ปี้เจียง, หวันซาน) และ 8 อำเภอ (เขตปกครองตนเองซงเทาเมี่ยว, เขตปกครองตนเองหยูผิงตง, เขตปกครองตนเองหยินเจียงทูเจียเมี่ยว, เขตปกครองตนเองเหยียนเหอทูเจีย, เจียงโข่ว, ซื่อเฉียน, ซีหนาน, เต๋อเจียง) รวมทั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจต้าหลง มณฑลกุ้ยโจว และเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคถงเหริน มณฑลกุ้ยโจว มีหน่วยงานระดับตำบล 181 แห่ง ชุมชน 338 แห่ง และหมู่บ้าน 2,610 แห่ง ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 8 ถนนหัวกัวซานกลาง ตำบลเหอซี เขตปี้เจียง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 107°45'–109°39' และละติจูดเหนือ 27°07'–29°05' มีพรมแดนติดกับมณฑลหูหนาน (เซียงซีและหวยฮวา) ทางทิศตะวันออก มณฑลจุนยี่ทางทิศตะวันตก มณฑลเฉียนตงหนานทางทิศใต้ และมณฑลฉงชิ่งทางทิศเหนือ มีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 106 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 210 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 18,003 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
เขตเปลี่ยนผ่านจากที่ราบสูงยูนนาน-กุ้ยโจวไปยังเนินเขาทางตะวันตกของมณฑลหูหนาน ทางตะวันตกเฉียงเหนือสูง ทางตะวันออกเฉียงใต้ต่ำ พื้นที่ประกอบด้วยภูเขา 67.8% เนินเขา 28.3% และที่ราบลุ่มและอื่นๆ 3.9% เทือกเขาอู่หลิง โดยมียอดเขาฟานจิงซานเป็นยอดเขาหลัก เป็นแนวแบ่งเขตตะวันออก-ตะวันตก จุดสูงสุดคือ 2,572 เมตร (ฟานจิงซาน) จุดต่ำสุดคือ 205 เมตร ภูมิประเทศเป็นแบบคาร์สต์ การยกตัวของโดมฟานจิงซานทำให้เกิดแนวแบ่งเขตกลาง น้ำทางตะวันออกไหลไปยังระบบแม่น้ำหยวนเจียง/ทะเลสาบตงติง (เนินเขาเตี้ย หุบเขาตื้น) ในขณะที่น้ำทางตะวันตกไหลไปยังระบบแม่น้ำอู่เจียง/แม่น้ำแยงซี (ที่ราบสูงคาร์สต์ หุบเขาลึก ความแตกต่างของระดับความสูงสัมพัทธ์ 600-800 เมตร)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้นตอนกลาง ฤดูใบไม้ผลิ: อุณหภูมิแปรปรวน ฝนตกบ่อย ฤดูร้อน: ร้อนจัด แสงแดดจัด ฤดูใบไม้ร่วง: อากาศเย็นลงอย่างรวดเร็ว มีเมฆมากและฝนตก ฤดูหนาว: อากาศอบอุ่น ไม่มีน้ำค้างแข็งเป็นเวลานาน อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี: ประมาณ 18°C มกราคม: 2–6°C กรกฎาคม: 24–28°C พื้นที่ทางตะวันตกอบอุ่นกว่าทางตะวันออกในระดับความสูงเดียวกัน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1,100–1,400 มม. (60–65% ในเดือนเมษายน–สิงหาคม) แสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 1,250 ชั่วโมง
อุทกวิทยา
มีปริมาณน้ำฝนมากและมีเครือข่ายแม่น้ำหนาแน่น แบ่งโดยเทือกเขาฟานจิงซาน-ฝอติ้งซานออกเป็นสองระบบ ได้แก่ ระบบหยวนเจียงตะวันออก (แม่น้ำจินเจียง ซงเถา เช่อปา) และระบบอู๋เจียงตะวันตก (แม่น้ำหลิวฉี ซื่อเฉียน หยินเจียง มาติ บาตู หงตู) มีแม่น้ำ 221 สายที่มีความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 20 ตารางกิโลเมตร (103 สายอยู่ในระบบหยวนเจียง 118 สายอยู่ในระบบอู๋เจียง) พื้นที่ทางตะวันออกได้รับปริมาณน้ำฝนมากกว่า 1,300 มิลลิเมตร ในขณะที่พื้นที่ทางตะวันตกได้รับปริมาณน้ำฝนต่ำกว่า 1,200 มิลลิเมตร
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำไหลบ่าต่อปี: ประมาณ 12.8 พันล้านลูกบาศก์เมตร (น้ำผิวดิน 9.56 พันล้านลูกบาศก์เมตร น้ำใต้ดิน 3.23 พันล้านลูกบาศก์เมตร) ต่อหัว: 3,671 ลูกบาศก์เมตร (มากที่สุดในมณฑลกุ้ยโจว) ปริมาณน้ำที่ไหลผ่าน: ประมาณ 32.8 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี กำลังไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎี: 937,000 กิโลวัตต์ (ที่พัฒนาได้: 399,700 กิโลวัตต์ คิดเป็น 42.6%) เมื่อรวมโครงการเขื่อนอูเจียง: กำลังไฟฟ้าตามทฤษฎี 2.0374 ล้านกิโลวัตต์ กำลังไฟฟ้าที่พัฒนาได้ 584,300 กิโลวัตต์ กำลังไฟฟ้าที่พัฒนาได้ต่อหัว: 430 วัตต์ (สูงกว่าค่าเฉลี่ยระดับประเทศและระดับมณฑล)
ทรัพยากรที่ดิน
พื้นที่ทั้งหมด: 18,003 ตารางกิโลเมตร พื้นที่เพาะปลูก: 4,658.89 ตารางกิโลเมตร (25.87%) ป่าไม้: 8,211.19 ตารางกิโลเมตร (45.61%) ทุ่งหญ้า: 1,906.52 ตารางกิโลเมตร (10.59%) พื้นที่ก่อสร้าง: 603.34 ตารางกิโลเมตร (3.35%) แหล่งน้ำ: 221.55 ตารางกิโลเมตร (1.23%) พื้นที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์: 1,200.67 ตารางกิโลเมตร (6.67%)
ทรัพยากรพืช
มีต้นไม้ 627 ชนิด (89 วงศ์ 283 สกุล) ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ: ชั้นที่ 1 (ต้นพิราบ, ต้นอินทนิลสีม่วง), ชั้นที่ 2 (ต้นเบรตช์ไนเดรา, ต้นคัตสึระ, ต้นลิริโอเดนดรอน), ชั้นที่ 3 (ต้นอะเมนโทแท็กซัส, ต้นแมกโนเลีย, ต้นแมกโนเลียออฟฟิซิแนลิส, ต้นเทอโรคาร์ปัส, ต้นนานมู, ต้นเทอโรสไทแรกซ์, ต้นเฮมล็อก) มีพืชอาหารสัตว์ 160 ชนิด (หญ้า 74 ชนิด, พืชตระกูลถั่ว 16 ชนิด) มีพืชสมุนไพรมากกว่า 500 ชนิด (ระบุชนิดได้ 413 ชนิด ใน 100 วงศ์) มีเห็ดราขนาดใหญ่ 151 ชนิด (สมุนไพร 21 ชนิด, ต้านมะเร็ง 12 ชนิด, รับประทานได้ 30 ชนิด) มีพืชผลทางการเกษตร 812 ชนิด (ธัญพืช 594 ชนิด, พืชน้ำมัน 11 ชนิด, พืชเศรษฐกิจ 53 ชนิด, ผัก 154 ชนิด) ผลไม้ป่า: กีวี, โรซา ร็อกซ์เบิร์กฮี, แตงออกัสต์
ทรัพยากรสัตว์
สัตว์ป่าประมาณ 400 ชนิด: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประมาณ 60 ชนิด (ชั้นที่ 1: ลิงจมูกสั้นกุ้ยโจว, ลิงใบไม้ดำ; ชั้นที่ 2: ลิงแสมหมี, ลิงแสมหน้าแดง; ชั้นที่ 3: กวางชะมด, กวางหงอน, ตัวนิ่ม) ปลา 93 ชนิด (5 อันดับ, 16 วงศ์) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกมากกว่า 40 ชนิด (รวมถึงซาลาแมนเดอร์ยักษ์ - สัตว์คุ้มครองชั้นที่ 2, พื้นที่การผลิตหลัก) สัตว์เลื้อยคลานมากกว่า 50 ชนิด (งู 32 ชนิด, งูพิษ 7 ชนิด) นกมากกว่า 200 ชนิด (นกที่ผสมพันธุ์ 65%, นกนอกฤดูผสมพันธุ์ 35%) นกคุ้มครอง 4 ชนิด (เป็ดแมนดาริน, ไก่ฟ้า, ไก่ฟ้าหางยาวหัวขาว, ไก่ฟ้าทอง)
ทรัพยากรแร่
มีแร่ธาตุ 59 ชนิด: โลหะ 22 ชนิด (ปรอท แมงกานีส ทองคำ เงิน ทังสเตน ดีบุก ทองแดง เหล็ก ตะกั่ว สังกะสี วานาเดียม โมลิบเดนัม แพลทินัม นิกเกล ฯลฯ) พลังงาน 3 ชนิด (ถ่านหิน ยูเรเนียม พลังงานความร้อนใต้พิภพ) อโลหะ 32 ชนิด (หินปูน โดโลไมต์ แบไรต์ ฟลูออไรต์ หินอ่อน ฯลฯ) และน้ำ-ก๊าซ 2 ชนิด ปรอท (ว่านซาน บิเจียง ซงเถา) และแมงกานีส (ซงเถา บิเจียง มีปริมาณที่พิสูจน์แล้ว 37 ล้านตัน เป็นอันดับ 3 ของประเทศ มีศักยภาพมากกว่า 100 ล้านตัน) เป็นแร่ธาตุสำคัญ ถ่านหิน: 300 ล้านตัน เหล็ก: 72.49 ล้านตัน ฟอสฟอรัส: 400,000 ตัน น้ำจากพลังงานความร้อนใต้พิภพ: 58.45–62.4 ลิตร/วินาที (ส่วนใหญ่อยู่ในฉือเฉียน) หินดินดานโพแทสเซียม: มากกว่า 100 ล้านตัน ไพไรต์: 228.73 ล้านตัน
ประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020): 3,298,468 คน ณ สิ้นปี 2025: 4,475,000 คนที่ลงทะเบียนแล้ว 3,136,700 คน อัตราการเกิดที่ลงทะเบียน: 9.25 ต่อพันคน อัตราการตาย: 11.07 ต่อพันคน
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
ในอดีตเป็นพื้นที่ตั้งถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อย เดิมชื่อ “เฉียนจงม่าน” “หวู่หลิงม่าน” “หวูซีม่าน” 42 ชาติพันธุ์ ได้แก่ ถูเจีย เหมียว ตง เกอเหลา เฉียง มองโกเลีย เหยา ฮุย และอื่นๆ Tujia จัดจำหน่ายใน Yanhe, Dejiang, Sinan, Yinjiang, Jiangkou, Tongren แม้วในซงเทา ซิหนาน ถงเหริน เจียงโข่ว หยินเจียง สือเฉียน (ส่วนใหญ่เป็น "แม้วแดง") ตงในหยูผิง, ว่านซาน, ถงเหริน, เจียงโข่ว, ซื่อเฉียน Gelao ใน Shiqian, Sinan, Jiangkou, Songtao ชาวแม้วประมาณ 30,000 คน ยังคงรักษาภาษาและการแต่งกายแบบดั้งเดิมเอาไว้
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 172.266 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.6% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 35.338 พันล้านหยวน (20.5%) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 40.15 พันล้านหยวน (23.3% อุตสาหกรรม 15.8%) อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 96.779 พันล้านหยวน (56.2%) ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว: 54,703 หยวน เพิ่มขึ้น 6.9% รายได้จากภาษีรวม: 13.206 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.8% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 7.703 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน: 50.486 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.7% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร (5 ล้านหยวนขึ้นไป): เพิ่มขึ้น 18.9% (อุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 26.3% เทคโนโลยีขั้นสูงเพิ่มขึ้น 41.9% โครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 41.3% ภาคเอกชนเพิ่มขึ้น 11.8%) รายได้สุทธิในเมือง: 43,193 หยวน เพิ่มขึ้น 3.9% ในชนบท: 16,231 หยวน เพิ่มขึ้น 6.2%
อุตสาหกรรมหลัก
ผลผลิตทางการเกษตรรวม: 61.459 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.7% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 3.8802 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืช: 1.1771 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.6% (ข้าว 579,200 ตัน; พืชน้ำมัน 175,200 ตัน; ผัก 3.1016 ล้านตัน; ชา 66,300 ตัน; ผลไม้ 873,600 ตัน) เนื้อสัตว์: 339,600 ตัน เพิ่มขึ้น 6.0% สัตว์น้ำ: 61,200 ตัน เพิ่มขึ้น 4.2% ไข่: 107,100 ตัน เพิ่มขึ้น 18.5% จำนวนสุกร: 2,202,300 ตัว เพิ่มขึ้น 3.6%
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม: 27.192 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.6% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 16.8% (อุตสาหกรรมเบาเพิ่มขึ้น 16.3% อุตสาหกรรมหนักเพิ่มขึ้น 17.0%) การทำเหมืองเพิ่มขึ้น 20.8% การผลิตเพิ่มขึ้น 20.7% ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 4.5% แร่แมงกานีส: 835,800 ตัน (เพิ่มขึ้น 185.5%) น้ำดื่มบรรจุขวด: 962,000 ตัน ชากลั่น: 15,902.17 ตัน (เพิ่มขึ้น 55.1%) ซีเมนต์: 3.8966 ล้านตัน บุหรี่: 8.5 พันล้านมวน การผลิตไฟฟ้า: 12.591 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง รายได้ขนาดใหญ่: 48.9 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 18.5% กำไร: 2.59 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 78.6% มูลค่าเพิ่มจากการก่อสร้าง: 12.974 พันล้าน เพิ่มขึ้น 7.8%
อุตสาหกรรมบริการ
ยอดขายปลีกรวม: เพิ่มขึ้น 2.3% การค้าต่างประเทศ: 3.175 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 74% (ส่งออก 1.746 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 28.7%; นำเข้า 1.429 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 205.1%) ดัชนีราคาผู้บริโภค: 99.4% (ลดลง 0.6%) การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์: ลดลง 16.2% เงินฝากรวม: 222.101 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.4% สินเชื่อรวม: 291.28 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.0% การจัดส่งทางไปรษณีย์: 97.8969 ล้านชิ้น โทรคมนาคม: 3.876 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.7% ผู้ใช้โทรศัพท์ 4.1474 ล้านคน ผู้ใช้บรอดแบนด์ 1.6567 ล้านคน ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตบนมือถือ 3.6533 ล้านคน อัตราการเข้าถึงโทรศัพท์: 129.05/100 คน
กิจการสังคม
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา 757 แห่ง (นักเรียน 308,800 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 207 แห่ง (นักเรียน 181,900 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 48 แห่ง (นักเรียน 109,200 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา 20 แห่ง (นักเรียน 38,000 คน), มหาวิทยาลัย 6 แห่ง (นักเรียน 58,700 คน) มหาวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยถงเหริน, วิทยาลัยอาชีวศึกษาถงเหริน, วิทยาลัยครุศาสตร์ปฐมวัยถงเหริน
วัฒนธรรม
ศูนย์วัฒนธรรม 11 แห่ง ห้องสมุด 11 แห่ง สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 21 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 99.8%
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 3,664 แห่ง: โรงพยาบาล 137 แห่ง, ศูนย์สุขภาพ 144 แห่ง, สถานพยาบาลสาธารณสุขระดับมืออาชีพ 32 แห่ง (ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 11 แห่ง) เตียงผู้ป่วย 27,202 เตียง (โรงพยาบาล 22,555 เตียง, สถานพยาบาลระดับชุมชน 3,856 เตียง, สถานพยาบาลสาธารณสุข 791 เตียง) บุคลากรทางการแพทย์ 31,778 คน (แพทย์ 11,058 คน, พยาบาล 14,030 คน)
ประกันสังคม
มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 41,400 ตำแหน่ง (ลดลง 6.2%) การฝึกอบรมวิชาชีพ 18,000 ตำแหน่ง แรงงานในชนบทถูกโอนย้ายไปยังจังหวัดอื่น 801,300 คน เงินบำนาญของบริษัท: 266,800 คน เพิ่มขึ้น 1.3% เงินบำนาญของรัฐบาล: 156,200 คน เพิ่มขึ้น 1.6% เงินบำนาญระหว่างเมืองและชนบท: 2,065,800 คน ลดลง 1.0% อัตราการว่างงาน: 224,400 คน เพิ่มขึ้น 7.5% การบาดเจ็บจากการทำงาน: 437,400 คน ลดลง 8.9% การรักษาพยาบาลของพนักงาน: 270,600 คน เพิ่มขึ้น 3.2% การรักษาพยาบาลระหว่างเมืองและชนบท: 3,695,000 คน ลดลง 2.2% การคลอดบุตร: 202,000 คน เพิ่มขึ้น 3.5% จำนวนประชากรขั้นต่ำ: 105,900 ครัวเรือน, 262,600 คน (ในเมือง 62,700 คน; ในชนบท 199,900 คน) สถานสงเคราะห์เด็ก 3 แห่ง (600 เตียง, เด็ก 379 คน) สถานดูแลผู้สูงอายุ 80 แห่ง (6,453 เตียง, ผู้พักอาศัย 3,970 คน)
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
โรงบำบัดน้ำเสีย 154 แห่ง (กำลังการผลิต 410,300 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน) บำบัดน้ำเสียได้ 87.8726 ล้านลูกบาศก์เมตรในปี 2025 วางท่อระบายน้ำเสียแล้ว 2,630.46 กิโลเมตร
การขนส่ง
ทางหลวง
ระยะทางรวม: 34,692 กม. (ทางด่วน 1,027 กม.) ทางด่วน: G60 หูกุน, G56 หางรุ่ย, S15 ถงต้า, ซีเจี้ยน (ซีหนาน-เจียนเหอ) และซงถง จำนวนยานยนต์ 964,000 คัน (รถยนต์ 514,000 คัน, รถจักรยานยนต์ 459,000 คัน)
ทางรถไฟ
ทางรถไฟที่เปิดให้บริการ 2 สาย (รวม 118 กม.): ทางรถไฟสองรางเซียงเฉียนและทางรถไฟหยูหวย ทางรถไฟความเร็วสูงหูคุน (36.65 กม., 350 กม./ชม.) ทางรถไฟถงเหริน-หยูผิง (47.7 กม., 200 กม./ชม.)
การบิน
สนามบินถงเหรินเฟิงหวง: เดิมชื่อสนามบินพลเรือนต้าซิง (ปี 2001) เปลี่ยนชื่อในปี 2009 มีเส้นทางบินไปยังกุ้ยหยาง ฉางชา ฉงชิง กวางโจว เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง เซินเจิ้น และกุ้ยหลิน เข้าร่วมกลุ่มท่าอากาศยานแคปิตอลแอร์พอร์ตกรุ๊ป ข้อมูลปี 2018: เที่ยวบิน 13,446 เที่ยว ผู้โดยสาร 1.2766 ล้านคน สินค้า 173.85 ตัน ข้อมูลปี 2025: สินค้า 338.88 ตัน (เพิ่มขึ้น 193.6%) ผู้โดยสาร 604,900 คน (ลดลง 24%)
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
เกอเหลา "มังกรผม" (เทศกาลโคมไฟซือเฉียน มรดกแห่งชาติปี 2005), ละครหุ่นเชิดซือเฉียน (อายุมากกว่า 400 ปี มรดกแห่งชาติปี 2005), งิ้วเต๋อเจียงหนู (ศิลปะพิธีกรรมแบบครบวงจร มรดกแห่งชาติปี 2005), โคมไฟดอกไม้ซินาน (ตัวแทนจากกุ้ยโจวตะวันออก มรดกแห่งชาติปี 2005), ขลุ่ยหยูผิงและการทำเสี่ยว (อายุมากกว่า 400 ปี มรดกแห่งชาติปี 2005 เหรียญทองในงานปานามาเอ็กซ์โปปี 1915), "น้ำพุพูดได้" ซือเฉียน (มรดกโลก 24 ฤดูกาลของยูเนสโก ปี 2016), การแข่งเรือมังกรถงเหริน (มรดกแห่งชาติปี 2011)
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
เมืองโบราณจงหนานเหมิน (สถาปัตยกรรมหมิง-ชิง ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ), กลุ่มอาคารที่พักอาศัยสมัยราชวงศ์หมิงที่เจียงโข่ว หลิวเจียต้าหยวน (อายุมากกว่า 400 ปี), แหล่งเหมืองแร่ปรอทว่านซาน (ได้รับการคุ้มครองระดับชาติในปี 2006), พระราชวังซินานว่านโช่ว (ได้รับการคุ้มครองระดับชาติในปี 2006)
วรรณกรรมและศิลปะ
วรรณกรรมพื้นบ้าน: บทเพลงไว้อาลัยงานแต่งงานและเพลงทำงานของชาวทูเจีย; เพลงโบราณและเพลงรักของชาวเหมียว; เพลงเก็บชาและเพลงแต่งงานของชาวตง; เพลงโบราณของชาวเกอเหลา ศิลปะพื้นบ้าน: ฉาบแตรยาว, โคมไฟมังกร, โคมไฟดอกไม้, ระบำสิงโต, งิ้วหนูโอ, บทสวดทำงาน การรำมือของชาวทูเจีย, "ดอกบัวเนื้อ"; การรำกลองดอกไม้ของชาวเหมียว, กายกรรมภูเขาดาบ/ทะเลไฟ; เพลงภูเขาของชาวตง; การรำลานบ้านของชาวเกอเหลา กายกรรมของชาวเหมียวแสดงในกว่า 20 ประเทศ การรำมือของชาวทูเจียได้รับเหรียญทองกีฬาชนกลุ่มน้อยระดับชาติสองครั้ง งิ้วหนูโอได้รับการขนานนามว่า "ฟอสซิลมีชีวิตของละครจีน"
จุดชมวิว
ภูเขาฟานจิงซาน: มรดกโลกทางธรรมชาติ (2018) พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ยอดเขาหลักของเทือกเขาวู่หลิง พื้นที่มรดก 402.75 ตารางกิโลเมตร มีประวัติทางธรณีวิทยาอายุ 10-14 พันล้านปี เป็นที่ราบสูงที่เก่าแก่ที่สุดทางตอนใต้ของแม่น้ำเหลือง ได้รับการประกาศให้เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติตั้งแต่ปี 1978 มีลักษณะเด่นคือ ลิงจมูกสั้นกุ้ยโจว ต้นไม้นกพิราบ และต้นสนฟานจิงซาน เป็นระบบนิเวศดั้งเดิมกึ่งเขตร้อนที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุด
ป่าหินซินาน: แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A พื้นที่ 4.9 ตารางกิโลเมตร แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของหินในทุกขั้นตอน
กลุ่มบ่อน้ำพุร้อนซื่อเฉียน: แหล่งท่องเที่ยวแห่งชาติ (ปี 2009), ระดับ 4A (ปี 2016), แหล่งท่องเที่ยวแห่งเดียวในประเทศจีนที่ตั้งชื่อตามบ่อน้ำพุร้อน
เมืองชายแดนต้าหมิง: พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 4A สวนสนุกเชิงวัฒนธรรมสมัยราชวงศ์หมิง พร้อมโซนประสบการณ์ 8 โซน
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
เหล้าหวานทูเจีย (แอลกอฮอล์ 20% สีทอง), เห็ดแกสโทรเดีย เอลาตา (สมุนไพร), หน้ากากหนู (งานแกะสลักไม้), แท่นหมึกหินซีโจว (หนึ่งใน "แท่นหมึกที่มีชื่อเสียงแปดแห่งของจีน"), ซิปายดายไต้ (หินหลากสีล้ำค่าจากเขตฟานจิงซาน), ชาชือเฉียน (โจวเอ็นไหลจารึกว่า "การผลิตชา อนาคตอันไร้ขอบเขต" ในปี 1958), บะหมี่ถั่วเขียวชือเฉียน (อาหารดั้งเดิมที่มีอายุหลายศตวรรษ), ขลุ่ยและเครื่องดนตรีหยูผิง (เครื่องบรรณาการจากจักรพรรดิตั้งแต่ปี 1573, เหรียญทองงานปานามาเอ็กซ์โปปี 1915, มรดกแห่งชาติปี 2006, เครื่องหมายการค้าที่มีชื่อเสียงของจีนปี 2018)
บุคคลที่มีชื่อเสียง
เทียนชิว (ราชวงศ์หมิง ยื่นคำร้องขอสอบคัดเลือกในระดับมณฑลที่กุ้ยโจว ได้รับอนุมัติในปี 1535), หลี่เว่ย (ราชวงศ์หมิง ข้าราชการทหารและพลเรือน), หยางฟาง (ราชวงศ์ชิง ผู้บัญชาการทหารเสฉวน/กวางซี/หูหนาน), อู๋จี้จ้าว (ราชวงศ์ชิง ผู้นำกองทัพธงแดง), เหยียนหยินเหลียง (ราชวงศ์ชิง นักเขียนอักษรจีน ผู้เขียนจารึกสำหรับพระราชวังฤดูร้อนปักกิ่ง), โจวอี้ฉุน (นักปฏิวัติชนชั้นกรรมาชีพ ผู้ก่อตั้งกองทัพแดงเซียงอี้ซี หนึ่งใน "100 วีรบุรุษแห่งจีนใหม่"), กวงจี้ซุน (ผู้พลีชีพเพื่อการปฏิวัติ), ไต้ปิง (ที่ปรึกษาแห่งรัฐ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ), เหลียวซีหลง (นายพล อดีตผู้อำนวยการกรมส่งกำลังบำรุงทั่วไปของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน สมาชิกคณะกรรมการกลางชุดที่ 15-17)
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองที่มีเสน่ห์โดดเด่นที่สุด 200 อันดับแรกของจีน (ปี 2017), เมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุด 100 อันดับแรกของจีน (อันดับที่ 92 ปี 2019), เมืองต้นแบบด้านสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ดีที่สุด 10 อันดับแรกของจีน (ปี 2019), โครงการนำร่องการจัดการถนนในชนบท (ปี 2020), เมืองแห่งความก้าวหน้าด้านการบริจาคโลหิต (ปี 2020), เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ (ปี 2021), โครงการสาธิต "ถนนชนบทที่ดี 4 ด้าน" (ปี 2021), เมืองสาธิตการก่อสร้างผิงอานของจีน (ปี 2021), เมืองป่าไม้แห่งชาติ (ปี 2022), เมืองท่องเที่ยวเชิงอุตุนิยมวิทยาที่ดีที่สุด 10 อันดับแรก (ปี 2023), โครงการสาธิตความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ รุ่นที่ 11 (ปี 2024)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม