เมืองปี้เจี๋ย
เมืองปี้เจีย (Bijie City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ระหว่างละติจูดเหนือ 26°21'–27°46' และลองจิจูดตะวันออก 103°36'–106°43' มีพื้นที่ทั้งหมด 26,900 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่มี...
เมืองปี้เจี๋ย
เมืองปี้เจี้ยเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ระหว่างละติจูด 26°21'–27°46' เหนือ และลองจิจูด 103°36'–106°43' ตะวันออก มีพื้นที่ทั้งหมด 26,900 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่มีสภาพภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนชื้น ข้อมูล ณ เดือนมีนาคม 2568 ประกอบด้วย 1 อำเภอ 6 ตำบล และ 1 เมืองระดับตำบล ข้อมูล ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรถาวร 6,621,600 คน ชื่อ "ปี้เจี้ย" มาจาก "ผิงอี้" และ "ปี้จี้" ในภาษาอี๋ เมืองปี้เจี้ยก่อตั้งเป็นตำบลในปี 1687 เป็นอำเภอพิเศษในปี 1949 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับจังหวัดในปี 2554 เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งแบบครบวงจรระดับภูมิภาคในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีทั้งทางหลวงแผ่นดิน ทางด่วน ทางรถไฟ และสนามบิน ภูมิภาคนี้มีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ได้แก่ สวนโรโดเดนดรอนไป่หลี่ และถ้ำจือจิน (อุทยานธรณีโลกแห่งเดียวของกุ้ยโจว) เป็นที่รู้จักในชื่อ "ทะเลถ่านหินตะวันตกเฉียงใต้" "สวนสมุนไพรธรรมชาติ" และเป็นแหล่งกำเนิดของเครื่องเคลือบจีน เห็ดไผ่ เห็ดหลินจือ และวอลนัท ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 254.114 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9%
ประวัติศาสตร์
มีการค้นพบหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ในยุคหินเก่า ในสมัยราชวงศ์เหยาซุน ที่นี่เป็นรัฐบริวารของโย่วปี่ ในสมัยราชวงศ์เซี่ย (2070–1600 ปีก่อนคริสตกาล) ที่นี่เป็นดินแดนทางใต้ของเหลียงโจว ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ปีก่อนคริสตกาล–220 คริสตกาล) ได้มีการก่อตั้งมณฑลเฉียนเว่ยขึ้นในปี 135 ก่อนคริสตกาล และในปี 311 ได้มีการก่อตั้งมณฑลผิงอี้ขึ้น ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) ได้มีการจัดตั้งมณฑลบรรณาการต่างๆ ขึ้น ในสมัยราชวงศ์หยวน (1271–1368) ได้มีการจัดตั้งสำนักงานปราบปรามอูซาและอี้ซีปู้เสวี่ยขึ้น ในสมัยราชวงศ์หมิง (1368–1644) ได้มีการจัดตั้งกององครักษ์ปี้เจียขึ้นในปี 1383 และในปี 1666 ราชวงศ์ชิง (1644–1912) ได้ก่อตั้งมณฑลต้าติ้ง เฉียนซี ผิงหยวน และเหวยหนิงขึ้น เขตพิเศษปี้เจี้ยได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 1949 และในปี 2011 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับจังหวัด
หน่วยงานบริหาร
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568: ประกอบด้วย 1 เขต (ฉีซิงกวน), 6 อำเภอ (ต้าฟาง, เฉียนซี [ยกฐานะเป็นเมืองระดับอำเภอตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564], จินซา, จือจิน, นายง, เหอจาง และอำเภอปกครองตนเองอี้ฮุยเมี่ยวเหว่ยหนิง) และ 1 เมืองระดับอำเภอ (เฉียนซี) โดยมี 135 เมือง 91 ตำบล (72 ชาติพันธุ์) และ 53 ตำบลย่อย ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 518 ถนนปี้หยาง เขตฉีซิงกวน
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของมณฑลเสฉวน ยูนนาน และกุ้ยโจว มีพื้นที่ทั้งหมด 26,900 ตารางกิโลเมตร ติดกับเมืองกุ้ยหยางและจุนยี่ทางทิศตะวันออก เมืองอันซุนและหลิวปานสุ่ยทางทิศใต้ ยูนนานทางทิศตะวันตก และเสฉวนทางทิศเหนือ
ธรณีวิทยา
โครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อน มีรอยพับและรอยแตกที่พัฒนาอย่างดี ลักษณะภูมิประเทศแบบคาร์สต์มีความหลากหลาย ตั้งแต่ทางตะวันออก (ป่าบนยอดเขา หุบเขา) ไปจนถึงทางตะวันตก (ที่ราบสูงคาร์สต์ แอ่ง)
ภูมิประเทศ
ทางทิศตะวันตกสูงกว่า ระดับความสูงเฉลี่ย: 1,600 เมตร จุดสูงสุด: เซียวจิ่วไฉ่ผิง ที่ 2,900.6 เมตร (อำเภอเหอจาง) จุดต่ำสุด: 457 เมตร ที่หุบเขาแม่น้ำฉีสุ่ย ระดับความสูงแบ่งเป็น 3 ระดับ: 2,000–2,400 เมตร (ที่ราบสูงทางตะวันตก), 1,400–1,800 เมตร (ภูเขาตอนกลาง), 1,000–1,400 เมตร (ภูเขาและเนินเขาเตี้ยทางตะวันออก)
อุทกวิทยา
แม่น้ำ 193 สายที่มีความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร ไหลลงสู่ระบบแม่น้ำหลัก 4 ระบบ ได้แก่ แม่น้ำอู่เจียง แม่น้ำฉีสุ่ย แม่น้ำเป่ยปานเจียง และแม่น้ำจินซา ลุ่มน้ำแยงซีคิดเป็น 95.39% ของพื้นที่ทั้งหมด และลุ่มน้ำเพิร์ลคิดเป็น 4.61%
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น ไม่ร้อนจัดในฤดูร้อนหรือหนาวจัดในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 10–15°C ปริมาณแสงแดดต่อปี: 1,096–1,769 ชั่วโมง ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง: 245–290 วัน ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 849–1,399 มม.
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรที่ดิน
พื้นที่เพาะปลูก: 814,056 เฮกตาร์ (96.94% เป็นพื้นที่แห้งแล้ง) ป่าไม้: 1,390,714 เฮกตาร์ ทุ่งหญ้า: 31,286 เฮกตาร์ พื้นที่ชุ่มน้ำ: 914 เฮกตาร์
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 27.796 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณน้ำไหลบ่าในแม่น้ำเฉลี่ยต่อปี: ประมาณ 13 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎี: 2.2121 ล้านกิโลวัตต์ (พัฒนาได้: 1.61 ล้านกิโลวัตต์, 70.2%)
ทรัพยากรชีวภาพ
มีมอสประมาณ 100 ชนิด เฟิร์น 130 ชนิด พืชเมล็ดเปลือย 22 ชนิด พืชดอก 1,809 ชนิด พืชสมุนไพรมากกว่า 1,000 ชนิด (เช่น Pinellia, Gastrodia, Poria, Codonopsis) ทุ่งหญ้าธรรมชาติ 6.2 ล้านหมู่ มีพืชอาหารสัตว์ป่า 378 ชนิด พื้นที่ป่าปกคลุม 44.06% มีปลา 74 ชนิด และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 387 ชนิด นกกระเรียนคอสีดำและนกกระเรียนขาวได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ
ทรัพยากรแร่
แร่ธาตุ 40 ชนิด ถ่านหิน: 32.553 พันล้านตัน (อันดับหนึ่งในกุ้ยโจว) เหล็ก: 756 ล้านตัน (60.48% ของปริมาณสำรองของมณฑล) ตะกั่ว: 1.2698 ล้านตัน (58.03%) สังกะสี: 3.5109 ล้านตัน (38.07%) ไพไรต์: 270 ล้านตัน (26.97%) ฟอสฟอรัส: 1.709 พันล้านตัน (34.79% โดยจือจินเป็นหนึ่งใน 4 ฐานการผลิตฟอสฟอรัสของกุ้ยโจว)
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 6,621,600 คน (ลดลง 110,200 คน) ประกอบด้วย 54 กลุ่มชาติพันธุ์ ได้แก่ ฮั่น อี๋ เหมียว ไป๋ ฮุย บูเย่ เกอเหลา มองโกล และแมนจู มีเขตปกครองตนเอง 1 แห่ง และตำบลชาติพันธุ์ 72 แห่ง
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
พื้นที่ที่มีหลายเชื้อชาติ มีทั้งชุมชนขนาดใหญ่ที่กระจัดกระจายและชุมชนขนาดเล็กที่รวมกลุ่มกัน ประกอบด้วย 1 อำเภอปกครองตนเอง (เหวยหนิง เผ่าอี๋-ฮุย-เมี่ยว) 72 ตำบลตามกลุ่มชาติพันธุ์ และ 54 กลุ่มชาติพันธุ์
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 245.759 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.3% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 56.644 พันล้านหยวน (23.0%) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 64.786 พันล้านหยวน (26.4%) อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 124.33 พันล้านหยวน (50.6%) ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว: 36,809 หยวน การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 12.3% รายได้รวมจากภาษี: 42.26 พันล้านหยวน ลดลง 2.5% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 13.45 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.7% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน: 75.42 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.5%
อุตสาหกรรมหลัก
เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดเครื่องเคลือบของจีน" "บ้านเกิดเห็ดไผ่" "บ้านเกิดต้นกาสโทรเดีย" และ "บ้านเกิดชาอินทรีย์บนที่สูง" มีพืชสมุนไพร 1,672 ชนิด (ส่วนใหญ่อยู่ในมณฑลกุ้ยโจว) ผลผลิตทางการเกษตรโดยรวม: 95.275 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.7% พื้นที่ปลูกธัญพืช: 11.3 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืช: 2.568 ล้านตัน จำนวนสุกร: 3.2163 ล้านตัว เนื้อสุกร: 472,600 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
มุ่งเน้นอุตสาหกรรมพลังงานและเคมีถ่านหิน รวมถึงการพัฒนาอุปกรณ์พลังงานใหม่ การจัดเก็บพลังงานทางกายภาพ และแบตเตอรี่ลิเธียม มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรม: 54.86 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.1% มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 4.6% (เหมืองแร่เพิ่มขึ้น 9.1% การผลิตเพิ่มขึ้น 2.8% ไฟฟ้า/ก๊าซ/น้ำลดลง 0.9%) ผลผลิตถ่านหินเพิ่มขึ้น 12.3% ผลผลิตด้านการก่อสร้างเพิ่มขึ้น 23.0%
อุตสาหกรรมบริการ
การค้าส่ง/ค้าปลีก: 22.906 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0% การขนส่ง: 6.305 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.4% ที่พัก/ร้านอาหาร: 5.547 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.1% การเงิน: 11.31 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.6% ไอที: 3.976 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.6% ยอดขายปลีกรวม: เพิ่มขึ้น 3.9% รายได้จากไปรษณีย์: 1.348 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 13.2% โทรคมนาคม: 6.294 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 15.4% การค้าต่างประเทศ: 640 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 16.1% เบี้ยประกันภัย: 4.658 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.7% จำนวนนักท่องเที่ยว: เพิ่มขึ้น 10.1% รายได้จากการท่องเที่ยว: เพิ่มขึ้น 12.6%
กิจการสังคม
การศึกษา
อัตราการเข้าเรียนระดับก่อนวัยเรียน: 94.08% อัตราการเข้าเรียนระดับประถมศึกษา: 99.87% อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมต้น: 115.69% อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมปลาย: 94.24% อัตราการสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ: 96.9% การศึกษาระดับอุดมศึกษา: มหาวิทยาลัยวิทยุและโทรทัศน์ปี้เจีย
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
แพลตฟอร์มนวัตกรรมระดับจังหวัดและเทศบาล 10 แห่ง บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 62 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 83 แห่ง
วัฒนธรรม
คณะศิลปะ 4 คณะ, พิพิธภัณฑ์ 17 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง, ศูนย์/สถานีวัฒนธรรม 289 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุ: 99.66%, การครอบคลุมทางโทรทัศน์: 99.74%
กีฬา
383 รางวัล (แชมป์โลก 3 รายการ แชมป์เอเชีย 3 รายการ) เหรียญทองโลก 4 รายการ เหรียญทองเอเชีย 6 รายการ เหรียญทองระดับชาติ 25 รายการ เหรียญทองระดับจังหวัด 110 รายการ สถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 19,600 แห่ง (1,482.27 ล้านตารางเมตร เฉลี่ย 2.2 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน)
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 6,239 แห่ง: โรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพ 587 แห่ง (โรงพยาบาล 346 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 241 แห่ง) หน่วยงานสาธารณสุขระดับมืออาชีพ 28 แห่ง (ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 10 แห่ง) เตียงผู้ป่วย 54,740 เตียง บุคลากรทางการแพทย์ 55,300 คน (แพทย์ 19,700 คน พยาบาล 27,200 คน)
ประกันสังคม
มีการสร้างงานใหม่ในเมือง 69,600 ตำแหน่ง ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 107,600 คน (767.56 หยวน/เดือน) ค่าครองชีพขั้นต่ำในชนบท: 569,100 คน (6,814.67 หยวน/ปี) รายได้สุทธิในเมือง: 42,383 หยวน เพิ่มขึ้น 4.2% ในชนบท: 15,381 หยวน เพิ่มขึ้น 7.3% เงินบำนาญพนักงาน: 700,800 เพิ่มขึ้น 3.91% อัตราการว่างงาน: 357,000 คน การบาดเจ็บจากการทำงาน: 858,000 คน มีสถาบันบริการสังคมที่จดทะเบียน 136 แห่ง (ดูแลผู้สูงอายุ 124 แห่ง สวัสดิการเด็ก 8 แห่ง)
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
อัตราการบำบัดน้ำเสีย: 98.46% คุณภาพอากาศดีเยี่ยม: 99.3% การบำบัดของเสียอย่างไม่เป็นอันตราย: 100% การปฏิบัติตามมาตรฐานน้ำดื่ม: 100% เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 11 แห่ง (2 แห่งเป็นระดับชาติ) ครอบคลุมพื้นที่ 12,400 เฮกตาร์
การขนส่ง
ภาพรวม
ศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งระดับภูมิภาคแบบครบวงจร ใช้เวลาเดินทาง 1 ชั่วโมงถึงเขตเศรษฐกิจใจกลางมณฑลกุ้ยโจว 2 ชั่วโมงถึงเฉิงตู-ฉงชิ่ง และ 5 ชั่วโมงถึงเขตอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า มีรถยนต์ส่วนบุคคล 1,385,100 คัน (รถยนต์ส่วนบุคคล 1,353,400 คัน และรถยนต์พลังงานใหม่ 22,900 คัน)
ทางหลวง
ระยะทางรวม: 36,689.94 กม. ทางด่วน : 1,231 กม. ทางหลวงแผ่นดิน: G212, G246, G56 (หางโจว-รุ่ยลี่), G76 (เซียะเหมิน-เฉิงตู), G7611 (Duyun-Xiangshan) รวมถึงทางหลวงและทางด่วนหลายสายของจังหวัด (ปี้จี้-เหว่ยหนิง, ปี้จี้-เจิ้นซยง, เฉียนซี-ต้าฟาง, กุ้ยจิน, ไป๋เฉียน, นาชิง)
ทางรถไฟ
เส้นทางรถไฟความเร็วสูงประกอบด้วย Zhibi, Chengdu-Guiyang, Longhuang, Zhaoqian, Bishuixing และ Xubi สถานีหลัก: ศูนย์กลางรถไฟความเร็วสูง Bijie, สถานี Dafang, สถานี Qianxi การขนส่งสินค้าทางรถไฟ: 4.632 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 802,000 ตัน) การเชื่อมต่อระหว่างรถไฟความเร็วสูงและรถโดยสารเป็นไปอย่างราบรื่น
การบิน
สนามบินปี้เจียเฟยเซียง: เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2556 มีเที่ยวบินตรง 17 เส้นทางไปยังเมืองต่างๆ เช่น ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และหางโจว มีผู้โดยสารสะสม 6.74 ล้านคน ใช้เวลาเดินทาง 1 ชั่วโมงไปยังเขตเศรษฐกิจเฉิงตู-ฉงชิ่ง ตอนกลางของมณฑลยูนนาน และตอนกลางของมณฑลกุ้ยโจว
การขนส่งทางน้ำ
ปริมาณการขนส่งสินค้า: 40.63 ล้านตัน-กิโลเมตร แพลตฟอร์มความปลอดภัย "5G + การขนส่งทางน้ำอัจฉริยะ" ครอบคลุมอ่างเก็บน้ำ 5 แห่ง ท่าเรือขนาดใหญ่ 9 แห่ง จุดข้ามเรือเฟอร์รี่ 38 แห่ง บริษัทขนส่งทางน้ำ 14 แห่ง และเรือ 104 ลำ ระยะทางเดินเรือรวม: 399 กิโลเมตร (จัดประเภทแล้ว 388 กิโลเมตร)
ระบบขนส่งสาธารณะ
มีการเดินทางโดยรถโดยสาร 1.285 พันล้านเที่ยวต่อปี บริษัทรถโดยสาร 15 แห่ง เส้นทาง 117 เส้นทาง รถโดยสาร 935 คัน (รวม 38 เส้นทางในชนบท มีรถโดยสาร 256 คัน) มีการเปลี่ยนเส้นทางรถโดยสารระหว่างเมืองเป็นระบบขนส่งสาธารณะในหลายเส้นทาง มีเส้นทางที่ปรับแต่งให้เหมาะกับแต่ละวิทยาเขต ให้บริการมากกว่า 100 แห่ง โครงการนำร่องการบูรณาการ "ผู้โดยสาร-ขนส่งสินค้า-ไปรษณีย์" ในชนบทของมณฑลเฉียนซีได้รับการคัดเลือกให้เป็นโครงการนำร่องระดับมณฑล
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
มีรายการระดับชาติและระดับจังหวัดรวม 74 รายการ (ระดับชาติ 8 รายการ ระดับจังหวัด 66 รายการ และระดับเทศบาล 91 รายการ) ครอบคลุมวรรณกรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีพื้นบ้าน การเต้นรำ ดนตรี ละคร ศิลปะ กีฬา การแพทย์ และหัตถกรรม
ศาสนา
ศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และคริสต์ศาสนา มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่จดทะเบียน 559 แห่ง (พุทธ 55 แห่ง เต๋า 2 แห่ง อิสลาม 150 แห่ง คาทอลิก 7 แห่ง คริสต์ศาสนา 345 แห่ง) มีนักบวชที่จดทะเบียนมากกว่า 900 คน และมีองค์กรทางศาสนาในระดับเทศบาล 4 แห่ง
จุดชมวิว
2 พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A (สวนโรโดเดนดรอนไป่หลี่, อุทยานธรณีโลกถ้ำจือจิน), 11 พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 4A สถานที่น่าสนใจสำคัญ: เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติเฉาไห่, ถ้ำเก้าสวรรค์ (ระดับ 4A), กงหลงผิง (ระดับ 4A), เสี่ยวเหอ (ระดับ 3A), ทะเลสาบจือกาอาลู และเหอจางจิ่วไฉ่ผิง (พื้นที่ท่องเที่ยวยอดเขาสูงที่สุดของกุ้ยโจว)
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
แฮมเว่ยหนิง, ไวน์ข้าวยี, เค้กเย็น, ขนมบักวีตเว่ยหนิง, เค้กเหลืองเฉียนซี, ปลาสี่เหงือกเหม่ยหยูเหอ, ไวน์ข้าวปาปูแม้ว, สุราจินซาฮุยซา, หมูเคเล่, ชาบรรณาการจินซา, พริกไทยย่น Dafang, Zhijin Polygonum, Zhijin Dipsacus, ผักดอง Xiongtai, ไวน์ Nayong Yi Rosa roxburghii, Hezhang Pinellia, Dafang แกสโตรเดีย, codonopsis ของ Weining, วอลนัท Hezhang และอีกมากมาย ผลิตภัณฑ์บ่งชี้ทางภูมิศาสตร์แห่งชาติ 10 รายการ ได้แก่ "เชื้อราไผ่ Zhijin" "Dafang Gastrodia" และ "Weining Potato"
บุคคลที่มีชื่อเสียง
Li Xuhua, Lin Qing, Ding Daoheng, Li Youlin, Zhou Suyuan, Yu Ruochang, Ding Baozhen, Li Shijie และ Chen Yiqin (เพศหญิง เชื้อสาย Bai อดีตเลขาธิการคณะกรรมการประจำจังหวัดกุ้ยโจวของ CPC)
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองต้นแบบด้านความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ, เมืองต้นแบบการสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ (ปี 2020, 2025), เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ (ปี 2021), โครงการนำร่องเมืองป่าไม้แห่งชาติ (ปี 2022), เมืองบ้านเกิดแห่งชาติ (ปี 2022), เมืองที่สวยที่สุดของจีน (ปี 2018, 2019), เมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันด้านสิ่งแวดล้อมสูงติดอันดับ TOP 100 ของประเทศ (อันดับที่ 69 ปี 2019), เมืองตากอากาศฤดูร้อนที่มีชื่อเสียงของจีน (ปี 2020)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม