เมืองอันชุน
เมืองอันซุน (Anshun City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันตกของมณฑลกุ้ยโจว บนสันปันน้ำระหว่างลุ่มแม่น้ำแยงซี (อู่เจียง) และลุ่มแม่น้ำไข่มุก (เป่ยปานเจียง) ภูมิประเทศจะสูงกว่าในบริเวณตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือ
เมืองอันชุน
เมืองอันซุนเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันตกของมณฑลกุ้ยโจว บนสันปันน้ำระหว่างลุ่มแม่น้ำแยงซี (อู่เจียง) และลุ่มแม่น้ำไข่มุก (เป่ยปานเจียง) ภูมิประเทศสูงในตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือ ต่ำกว่าในตอนใต้และตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์หินปูนแบบคาร์สต์ระดับโลก มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้นบนที่สูง พื้นที่ทั้งหมด 9,267 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2567 ประกอบด้วย 2 อำเภอ 4 ตำบล ณ สิ้นปี 2566 มีประชากรถาวร 2,459,200 คน อันซุนเป็นที่รู้จักในนาม "ท้องของกุ้ยโจว คอของยูนนาน ฟันและริมฝีปากของเสฉวนและกวางตุ้ง" เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติที่มีมรดกอันเป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ วัฒนธรรมฉวนตง วัฒนธรรมเย่หลาง วัฒนธรรมจางเค่อ และวัฒนธรรมตุนปู่ พื้นที่ท่องเที่ยวครอบคลุมมากกว่า 12% ของพื้นที่ทั้งหมด มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ได้แก่ น้ำตกหวงกั่วซู่และพระราชวังหลงกง (วังมังกร) ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 123.235 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9%
ประวัติศาสตร์
ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง พื้นที่นี้เป็นของอาณาจักรจางเค่อ ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ เป็นดินแดนเย่หลาง ในสมัยราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเซียง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ปีก่อนคริสตกาล–220 คริสตกาล) ได้มีการจัดตั้งมณฑลจางเค่อขึ้นในปี 111 ก่อนคริสตกาล ในช่วงสามก๊ก เป็นของรัฐฉู่ฮั่น ในสมัยราชวงศ์จิน (265–420) ถูกแบ่งออกเป็นหลายอำเภอ ในสมัยราชวงศ์สุย (581–618) อยู่ภายใต้การปกครองของจางโจว ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) ได้มีการจัดตั้งรัฐบรรณาการต่างๆ ขึ้น ในสมัยราชวงศ์หยวน (1271–1368) ได้มีการจัดตั้งเส้นทางผู่ติ้งขึ้น ในปี 1382 ราชวงศ์หมิง (1368–1644) ได้สร้างเมืองอันซุนและจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ผู่ติ้งขึ้น ในปี 1602 อันซุนได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลปกครองทั้งทางทหารและพลเรือน ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) เขตการปกครองได้รับการปรับโครงสร้างใหม่หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1949 เมืองอันซุนได้รับการปลดปล่อย และในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการจัดตั้งเมืองอันซุนระดับจังหวัดขึ้น โดยมีเขตซีซิวเป็นส่วนหนึ่งของเมือง
หน่วยงานบริหาร
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2567: ประกอบด้วย 2 เขต (ซีซิว, ผิงปา) และ 4 อำเภอ (ผู่ติ้ง, เขตปกครองตนเองเจิ้นหนิงบู่เย่-เมี่ยว, เขตปกครองตนเองกวนหลิงบู่เย่-เมี่ยว, เขตปกครองตนเองจื่อหยุนบู่เย่-เมี่ยว) รวมถึงเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีอันซุน และเขตท่องเที่ยวหวงกั่วซู่ ที่ทำการรัฐบาลประชาชนนครหลวงตั้งอยู่ในเขตซีซิว
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
มณฑลกุ้ยโจว ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันตกของมณฑล ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 105°15'–106°35' และละติจูดเหนือ 25°21'–26°38' ห่างจากเมืองกุ้ยหยาง 90 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 9,267 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนติดกับเมืองกุ้ยหยางและเฉียนหนานทางทิศตะวันออก เมืองหลิวปานสุ่ยทางทิศตะวันตก เมืองเฉียนซีหนานทางทิศใต้ และเมืองปี้เจียทางทิศเหนือ
ภูมิประเทศ
ระดับความสูงเฉลี่ย: 1,219 เมตร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของเทือกเขาเมี่ยวหลิง เป็นสันปันน้ำระหว่างระบบแม่น้ำอู๋เจียงและเป่ยปานเจียง บริเวณตอนกลางสูง ทิศเหนือ-ใต้ต่ำ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือสูง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ต่ำ จุดสูงสุด: 1,874 เมตร (กวนหลิง หย่งหนิง) จุดต่ำสุด: 359 เมตร (เจิ้นหนิง ทางออกเป่ยปานเจียง) ลักษณะภูมิประเทศเป็นแบบหินปูนคาร์สต์ทั่วไป
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้นบนที่สูง ไม่มีอากาศหนาวจัดในฤดูหนาวหรือร้อนจัดในฤดูร้อน ช่วงเวลาที่อากาศสบาย: 10 เดือนต่อปี อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี: 12.7–16.2°C มกราคม: 3–6°C; กรกฎาคม: 22.3–23.6°C อุณหภูมิต่ำสุด: -7.6°C; อุณหภูมิสูงสุด: 34.3°C (ทั้งสองอย่างเกิดขึ้นไม่บ่อย) แสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 1,593.8 ชั่วโมง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1,160–1,397 มม. (ส่วนใหญ่เป็นฝนตกในเวลากลางคืน) ปลอดน้ำค้างแข็ง: 188–263 วันที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 10°C
อุทกวิทยา
ลุ่มน้ำแยงซี: 2,794 ตารางกิโลเมตร (30.15%); ลุ่มน้ำเพิร์ล: 6,473 ตารางกิโลเมตร (69.85%) มีแม่น้ำ 102 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 10 กิโลเมตร หรือ 20 ตารางกิโลเมตร มีแม่น้ำ 70 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 50 ตารางกิโลเมตร (รวม 3,427 กิโลเมตร) มีแม่น้ำ 39 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร (2,906 กิโลเมตร) มีแม่น้ำ 7 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 1,000 ตารางกิโลเมตร (1,710 กิโลเมตร) และมีแม่น้ำ 1 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 10,000 ตารางกิโลเมตร (456 กิโลเมตร)
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
น้ำผิวดิน: ประเภทแคลเซียมคาร์บอเนต ค่า pH 7.0–8.9 ความกระด้าง 40–150 น้ำใต้ดิน: ส่วนใหญ่เป็นแคลเซียมคาร์บอเนต ค่า pH 6.8–7.8 มีมลพิษน้อยกว่าน้ำผิวดิน มีอ่างเก็บน้ำ 160 แห่ง ขนาดความจุมากกว่า 100,000 ลูกบาศก์เมตร (ความจุรวม 1.288 พันล้านลูกบาศก์เมตร) กำลังไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎี: 4.507 ล้านกิโลวัตต์ (ที่พัฒนาได้: 2.959 ล้านกิโลวัตต์)
ทรัพยากรชีวภาพ
มีพืชสมุนไพร 1,874 ชนิด (43.7% ของทั้งหมด 4,290 ชนิดในมณฑลกุ้ยโจว) มีวัตถุดิบสมุนไพรสำคัญที่สำรวจระดับชาติ 406 ชนิด จากทั้งหมด 456 ชนิด (89%) มีพืชที่ใช้กันทั่วไปมากกว่า 80 ชนิด และพืชที่มีคุณค่าในการพัฒนามากกว่า 50 ชนิด รวมถึง มันเทศ, ยูคอมเมีย, พินเนลเลีย, ลูกเดือย, เฟลโลเดนดรอน, แกสโทรเดีย และเห็ดหลินจือ นอกจากนี้ยังมีปศุสัตว์ท้องถิ่น ได้แก่ วัวกวนหลิง, หมูกวนหลิง, หมูลายจุดจงตี้, ห่านสีเทาผิงปา, ไก่ตัวสูงผู่ติ้ง และม้าฮั่วฮวา
ทรัพยากรแร่
แร่ธาตุที่ได้รับการพิสูจน์แล้วและพัฒนาแล้ว: ถ่านหิน, น้ำบาดาลความร้อน, ตะกั่ว-สังกะสี, เหล็ก, บอกไซต์, พลวง, หินประดับ (หินอ่อน), แบไรต์, แคลไซต์, ซิลิกาซีเมนต์, หินปูนเคมี, หินปูนซีเมนต์, หินดินดานสำหรับทำอิฐ และทรายก่อสร้าง ทรัพยากรหิน: ตามทฤษฎี 37.6 พันล้านลูกบาศก์เมตร, ศักยภาพ 7.5 พันล้านลูกบาศก์เมตร, ที่สามารถพัฒนาได้เมื่อเร็วๆ นี้ 698 ล้านลูกบาศก์เมตร
ประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020): 2,470,630 คน (เพิ่มขึ้น 7.54% จากปี 2010) ณ สิ้นปี 2023: 2,459,200 คน ประกอบด้วย 45 กลุ่มชาติพันธุ์ (44 กลุ่มชนกลุ่มน้อย) โดยกลุ่มชนกลุ่มน้อยคิดเป็น 41.9% ของประชากรที่ลงทะเบียน
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 118.611 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 20.8 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.9%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 32.783 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 65.028 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.5% และคาดการณ์ว่าในปี 2025 จะอยู่ที่ 123.235 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9%
อุตสาหกรรมหลัก
ผลผลิตธัญพืชปี 2023: 642,700 ตัน เพิ่มขึ้น 0.2% (ฤดูร้อน 79,700 ตัน ฤดูใบไม้ร่วง 563,000 ตัน) ผัก: 3,250,300 ตัน เพิ่มขึ้น 4.3% เรพซีด: 105,900 ตัน เพิ่มขึ้น 1.9% ยาสูบอบแห้ง: 4,600 ตัน เพิ่มขึ้น 6.2% เนื้อสัตว์: 172,200 ตัน เพิ่มขึ้น 4.6% ยอดขายสุกร: 1,314,100 ตัว เพิ่มขึ้น 5.3% ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ: 31,721 ตัน เพิ่มขึ้น 3.9%
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 1.7% ในปี 2023 อุตสาหกรรมเบาเพิ่มขึ้น 25.4% อุตสาหกรรมหนักลดลง 7.9% ยาเพิ่มขึ้น 48.3% การผลิตอาหารเพิ่มขึ้น 23.2% ไฟฟ้า/ความร้อนเพิ่มขึ้น 16.9% ยาแผนจีนเพิ่มขึ้น 44.0% เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มขึ้น 36.0% ผงซักฟอกสังเคราะห์เพิ่มขึ้น 19.8%
อุตสาหกรรมบริการ
ยอดขายปลีกรวม: เพิ่มขึ้น 5.1% การค้าต่างประเทศ: 1.245 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 38.4% (ส่งออก 778 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 42.3% นำเข้า 467 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 32.5%) ดัชนีราคาผู้บริโภค: ลดลง 0.8% เงินฝากรวม: 143.057 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.5% สินเชื่อรวม: 171.799 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.3% เบี้ยประกันภัย: 2.245 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.0%
กิจการสังคม
การศึกษา
มหาวิทยาลัย 3 แห่ง (นักศึกษา 29,590 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา 10 แห่ง (21,081 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 121 แห่ง (131,925 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 33 แห่ง (52,900 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 403 แห่ง (253,971 คน), โรงเรียนการศึกษาพิเศษ 6 แห่ง (1,051 คน)
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
บริษัทไฮเทคแห่งชาติใหม่ 29 แห่ง, วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐาน 130 แห่ง, แพลตฟอร์มนวัตกรรมระดับจังหวัดใหม่ 4 แห่ง และห้องปฏิบัติการสำคัญระดับเทศบาล 12 แห่ง
วัฒนธรรม
ศูนย์วัฒนธรรม 7 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง สถานีถ่ายทอดโทรทัศน์ 6 แห่ง สถานีถ่ายทอดวิทยุ FM 5 แห่ง อัตราการครอบคลุมโทรทัศน์: 99.63% อัตราการครอบคลุมวิทยุ: 99.49% ครัวเรือนที่มีเคเบิลทีวี 395,000 ครัวเรือน
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 2,028 แห่ง ประกอบด้วย โรงพยาบาล 85 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 83 แห่ง ศูนย์สุขภาพชุมชน 67 แห่ง ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 7 แห่ง และศูนย์แม่และเด็ก 7 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 17,932 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 18,420 คน (แพทย์ 6,601 คน และพยาบาล 8,081 คน)
กีฬา
สนามบาสเกตบอล 3 ต่อ 3/เส้นทางออกกำลังกายใหม่ 3 แห่งในพื้นที่ตั้งถิ่นฐานใหม่ โครงการเส้นทางออกกำลังกาย 2 โครงการ เหรียญทอง 43 เหรียญในการแข่งขันชิงแชมป์เยาวชนระดับจังหวัด
ประกันสังคม
มีการสร้างงานใหม่ในเมือง 44,460 ตำแหน่ง มีการกลับเข้าทำงาน 8,413 คน มีการโยกย้ายแรงงานจากชนบท 81,884 คน รายได้สุทธิในเมือง: 40,155 หยวน เพิ่มขึ้น 3.9% ในชนบท: 14,920 หยวน เพิ่มขึ้น 8.0% จำนวนครัวเรือนที่มีรายได้ขั้นต่ำในเมือง: 17,551 ครัวเรือน, 37,728 คน (213.86 ล้านหยวน) ในชนบท: 42,052 ครัวเรือน, 94,032 คน (407.56 ล้านหยวน)
การขนส่ง
ภาพรวม
ห่างจากเมืองกุ้ยหยาง 90 กิโลเมตร ทางด่วนหูกุนตัดผ่านจากตะวันออกไปตะวันตก มีทางด่วนเชื่อมระหว่างอำเภอและถนนลาดยางเชื่อมระหว่างตำบลแล้ว มีทางรถไฟกุ้ยกุนและทางรถไฟความเร็วสูงหูกุน (3 สถานี: ผิงปาใต้ อันซุนตะวันตก และกวนหลิง) สนามบินหวงกั่วซูให้บริการหลายเมือง ท่าเรือปาเฉาบนแม่น้ำเป่ยปานเจียงเชื่อมต่อกับทะเล
ทางหลวง
ระยะทางรวม: 13,516.542 กม. (ความหนาแน่น 139.8 กม./100 กม.²) ทางหลวงแผ่นดิน/จังหวัด 15 สาย (1,726.593 กม.) ทางด่วน: กุ้ยหวง, ชิงหวง, หูคุน, หัวอัน
ทางรถไฟ
ทางรถไฟ Guikun, ทางคู่ Zhuliu, Hukun HSR สถานี: อันซุ่น, อันซุ่นตะวันตก, กวานหลิง
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรือปาเฉา: ตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเป่ยปานเจียงตอนกลางและตอนล่าง ในอำเภอเจิ้นหนิง ห่างจากเจิ้นหนิงทางบก 97 กิโลเมตร ห่างจากไป่เฉิงทางน้ำ 11 กิโลเมตร ห่างจากเหลียงเจียงโข่ว มณฑลกวางซี 97 กิโลเมตร ห่างจากอู๋โจว มณฑลกวางซี 1,018 กิโลเมตร และห่างจากโมเตาเหมิน กวางโจว 1,366 กิโลเมตร เป็นท่าเรือที่เชื่อมต่อกับทางใต้ของมณฑลกุ้ยโจวได้ใกล้ที่สุด
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นอันซุนเป็นภาษาถิ่นย่อยของมณฑลกุ้ยโจวตอนกลาง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ เกิดขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์หมิงและชิง
งานฝีมือ
ผ้าบาติกอันซุน: รู้จักกันในนาม "สีย้อมอันดับหนึ่งแห่งตะวันออก" และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ปี แบ่งออกเป็นผ้าบาติกของชาวเหมียวและชาวบูเย่ ลวดลาย "รอยแตกน้ำแข็ง" เป็นเอกลักษณ์ การผลิต: คัดเลือกผ้า - ติดผ้า - ละลายขี้ผึ้งและทาสี - ย้อมสี - ล้างขี้ผึ้งออก - ล้างและตากให้แห้ง
ตุนปู่ฮวาเติ้ง (โคมไฟดอกไม้): ละครพื้นบ้านยอดนิยมในหมู่บ้านตุนปู่ เป็นการแสดงตามฤดูกาล ("โคมไฟดอกไม้" ในเดือนกรกฎาคม "โคมไฟต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ" ในเดือนมกราคม) แสดงคู่กับละครตี้ซี: "ตี้ซีตอนกลางวัน ฮวาเติ้งตอนกลางคืน"
นอกจากนี้ยังมี: เสื้อผ้าของชาวอันซุนเหมียว เสื้อผ้าของชาวบูเย่ งานแกะสลักไม้ งานแกะสลักหิน และเกราะหวาย
ศิลปะการแสดง
อันซุนตี้ซี: ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ฟอสซิลมีชีวิตแห่งละคร" มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ (2006) ละครพื้นบ้านสวมหน้ากากที่ถือกำเนิดขึ้นในสมัยต้นราชวงศ์หมิง มีเอกลักษณ์เฉพาะของชาวตุนปู
เพลงภูเขาตุนปู: วรรณกรรมพื้นบ้านแบบปากเปล่า ทำนองแบบหุย บทกวี 7 ตัวอักษร 4 บรรทัด มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับจังหวัด (2007)
นอกจากนี้: ราชายาลู่, กลองสีบรอนซ์สิบสองเพลง, การเต้นรำ Miao Lusheng, Buyei Leyou, การแสดงผาดโผน Ziyun
ประเพณีพื้นบ้าน
เทศกาลกระโดดดอกไม้ (ชาวเหมียว เดือนมกราคม), 8 เมษายน (หลายชาติพันธุ์), 6 มิถุนายน (บูเย่ "ปีใหม่เล็ก"), เทศกาลเก็บเกี่ยวใหม่ (เกลาเหยา ชาวเหมียว บูเย่ 7 กรกฎาคม), การแห่เกี้ยว (ตุนปู่ เนื่องในวันเกิดของหวังกง), เรือมังกร "ขับไล่โรคภัยไข้เจ็บ", วันอีดิลฟิตรี (ชาวฮุย), การบูชาราชาไม้ไผ่เย่หลาง (ชาวเหมียว มรดกประจำจังหวัด) และการล่องโคมในแม่น้ำ (15 กรกฎาคม เพื่อเคารพบรรพบุรุษ)
ที่มาของชื่อ
ก่อนสมัยฉิน: กุ้ยฟาง สมัยราชวงศ์ชุนชุน/ราชวงศ์สงคราม: เย่หลาง สมัยฮั่น: จูหลาน สมัยสุย: ปินฮวา สมัยถัง: หวังเจียง สมัยหยวน (1305): เส้นทางผู่ติ้งร่วมกับซีอานโจว สมัยหมิง (1382): จัดตั้งเขตปกครองพลเรือนและทหารอันซุนอย่างเป็นทางการที่หมู่บ้านอาดาบู โดยแม่ทัพอู๋ฟู่ ซึ่งถูกเลือกเพราะเป็นทำเลที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ เนื่องจากเป็น "ประตูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ช่องทางระหว่างเผ่าอี๋และฮั่น ดินอุดมสมบูรณ์ น้ำไหลคดเคี้ยว และยอดเขาเรียงราย"
วัฒนธรรมประจำภูมิภาค
วัฒนธรรมสามก๊ก: การรุกรานทางใต้ของจูกัดเหลียง (ค.ศ. 225) และ "การจับกุมเมิ่งฮั่วเจ็ดครั้ง" ผ่านพื้นที่นี้ กวนหลิง (สันเขากวนซั่ว) ตั้งชื่อตามกวนซั่ว บุตรชายของกวนอู ซึ่งเคยตั้งกองทหารไว้ที่นั่น เส้นทางไปรษณีย์โบราณที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 600 ปี พร้อมด้วย "จารึกผาแดง" อันโด่งดัง
วัฒนธรรมตุนปู่: มีต้นกำเนิดมาจากการรุกรานทางใต้ของจูหยวนจางในปี ค.ศ. 1381 ซึ่งนำทหาร 300,000 นายมาตั้งถิ่นฐานเป็นชาวนาทหาร วัฒนธรรมตุนปู่รักษาขนบธรรมเนียมประเพณีเจียงหนานสมัยราชวงศ์หมิงไว้ พร้อมทั้งพัฒนาเอกลักษณ์ท้องถิ่นผ่านการทำเกษตรกรรมและการใช้ชีวิตทางทหารมาหลายศตวรรษ
วัฒนธรรมยุคหินเก่าชวนตง: แหล่งโบราณคดีผู่ติ้งชวนตง (อายุมากกว่า 10,000 ปี) ซึ่งได้รับการขนานนามว่า "ตะเกียงแห่งอารยธรรมเอเชีย" และเป็นพื้นที่คุ้มครองแห่งชาติมาตั้งแต่ปี 1988 วัฒนธรรมจางเค่อ: อาณาจักรจางเค่อโบราณและระบบแม่น้ำที่ครอบคลุมมณฑลยูนนาน กุ้ยโจว กวางซี และกวางตุ้ง
แหล่งมรดกทางวัฒนธรรม
จุดชมวิว
หนึ่งในเมืองท่องเที่ยวระดับ A แห่งแรกๆ ของจีน พื้นที่ท่องเที่ยว: 12% ของพื้นที่ทั้งหมด (เทียบกับ 1% ของประเทศ และ 4.2% ของค่าเฉลี่ยระดับจังหวัด) ประกอบด้วยพื้นที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 5 แห่ง (หวงกั่วซู่, หลงกง, ถ้ำเย่หลาง, แม่น้ำเกอตู, ทะเลสาบหงเฟิง), อุทยานป่าไม้แห่งชาติ 1 แห่ง (จิ่วหลงซาน), อุทยานธรณีแห่งชาติ 1 แห่ง (กลุ่มฟอสซิลกวนหลิง), พื้นที่ท่องเที่ยวระดับจังหวัด 3 แห่ง และพื้นที่ท่องเที่ยวระดับเทศบาล 3 แห่ง รวมถึงพื้นที่ระดับ 5A 2 แห่ง (หวงกั่วซู่, หลงกง), พื้นที่ระดับ 4A 2 แห่ง (ถ้ำเย่หลาง, ทะเลสาบหงเฟิง) และพื้นที่ระดับ 3A 2 แห่ง (แม่น้ำเกอตู, จิ่วหลงซาน)
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
ไก่ผัดพริกจิ่วโจว, บะหมี่มังสวิรัติ, บะหมี่ไก่แห้ง, ขนมซงเค้กแป้งข้าว, ขนมนึ่งห้าธัญพืช, ปอเปี๊ยะทอด, ซาลาเปาทอดกรอบ, ลูกชิ้นเต้าหู้, บะหมี่เย็นหม้อเล็ก, เกี๊ยวน้ำตาล, บะหมี่วุ้นเส้น, เนื้อเสียบไม้, เนื้อหมักเต้าหู้เลือด, บะหมี่เย็นบัควีท, เหล้าอันจิ่ว, ขนมโบโบ, พรมบูเย่, หน้ากากตี้ซี, งานแกะสลักหิน/ไม้, มีดสามเล่มอันซุน และผ้าบาติก
บุคคลที่มีชื่อเสียง
เฉินฟา (นักปราชญ์สมัยราชวงศ์ชิงและผู้เชี่ยวชาญด้านการควบคุมน้ำ), หวังรัวเฟย (นักปฏิวัติพรรคคอมมิวนิสต์จีนยุคแรก ค.ศ. 1896-1946), เฉินเจิ้งกู่ (ผู้นำระดับมณฑล), หวงฉีเซิง ("ผู้พลีชีพ 8 เมษายน"), กู่เจิ้งหลุน/กู่เจิ้งติ้ง/กู่เจิ้งกัง ("สมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคก๊กมินตั๋ง 3 คนจากตระกูลเดียวกัน"), เหรินเค่อเฉิง (ผู้บุกเบิกด้านการศึกษา), เฉินหยุนหยู (วีรบุรุษสงคราม เสียชีวิตในยุทธการซูโจว ค.ศ. 1938), หยวนเสี่ยวเซิน (ประติมากร), เสี่ยวซูฉาง (นักวิชาการสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน นักธรณีวิทยาโครงสร้าง), หลิวกังจี้ (ศาสตราจารย์ด้านปรัชญา), หยวนซีคุน (ประติมากรที่ได้รับรางวัลระดับนานาชาติมากที่สุด), เหรินเจิ้งเฟย (ผู้ก่อตั้งหัวเว่ย เทคโนโลยีส์)
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองสวนแห่งชาติ (2017), เมืองท่องเที่ยวดีเด่นแห่งชาติของจีน (2007), 10 อันดับเมืองพักผ่อนหย่อนใจชั้นนำของจีน (2009), เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ (2022), เมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ (2020, 2025), เมืองประหยัดน้ำแห่งชาติ (2021), เมืองต้นแบบต่อต้านยาเสพติดแห่งชาติ (2021), เมืองต้นแบบความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์แห่งชาติ (2021), เมืองนำร่องการบริโภคด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งชาติ (2021), "เมืองปลอดขยะ" (2022), เมืองต้นแบบเมืองฟองน้ำ (2022)
เมืองพี่น้อง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม