ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ

เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ

เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ (Garzê Tibetan Autonomous Prefecture) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเขตคัมปา (Khampa region) หรือคัม (Kham) เป็นเขตปกครองตนเองในมณฑลเสฉวนตะวันตก ประเทศจีน มีพรมแดนติดกับเมืองหย่าอัน (Ya'an) และเขตปกครองตนเองทิเบตและฉางอาบา (Aba Tibetan and Qiang Autonomous P)

เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ

เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเขตคัมปาหรือคัม เป็นเขตปกครองตนเองในมณฑลเสฉวนตะวันตก ประเทศจีน มีพรมแดนติดกับเมืองหย่าอันและเขตปกครองตนเองทิเบตและฉางแห่งเมืองอาบาทางทิศตะวันออก เขตปกครองตนเองอี๋เหลียงซานและเขตปกครองตนเองทิเบตตี้ฉิงของมณฑลยูนนานทางทิศใต้ แม่น้ำจินชาและเมืองชัมโดของเขตปกครองตนเองทิเบตทางทิศตะวันตก และเขตปกครองตนเองทิเบตหยูซูและโกโล๊กของมณฑลชิงไห่ทางทิศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 149,700 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2026 เขตปกครองตนเองนี้บริหารจัดการเมืองระดับอำเภอ 1 เมืองและอำเภอ 17 อำเภอ ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.119 ล้านคน จังหวัดนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมบนที่สูง และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำเหลือง จึงได้รับฉายาว่า "หอคอยน้ำแห่งจีน" ชาวฮั่นในท้องถิ่นพูดภาษาจีนกลางสำเนียงตะวันตกเฉียงใต้ ในขณะที่ชาวทิเบตส่วนใหญ่พูดภาษาถิ่นคัม การ์เซเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมคัมปา เป็นบ้านเกิดของกษัตริย์เกซาร์ในตำนาน เพลงรักคังติ้ง และระบำปาตังเซียนจื่อ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของจังหวัดนี้สูงถึง 61.311 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5%

ที่มาของชื่อ

ชื่อ "การ์เซ" มาจากภาษาทิเบต แปลว่า "ขาวบริสุทธิ์และงดงาม" ในปี ค.ศ. 1662 พระดาไลลามะองค์ที่ 5 ได้ส่งสาวกไปสร้างวัดเกลุกปะ 13 แห่ง โดยวัดแรกคือวัดการ์เซ สร้างขึ้นบนฐานหินสีขาว จึงเป็นที่มาของชื่อนี้

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

ตั้งแต่ยุคหินใหม่ มนุษย์ยุคแรกอาศัยอยู่ในลุ่มแม่น้ำจินซา แม่น้ำย่าหลง และแม่น้ำต้าตู โดยใช้เครื่องมือหินในการล่าสัตว์และเก็บเกี่ยว ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ ชนเผ่าฉางทางเหนือได้อพยพเข้ามาผสมผสานกับประชากรท้องถิ่น

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น ผ่านราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้

หลังจากจักรพรรดิอู่แห่งราชวงศ์ฮั่นปราบปรามดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ได้แล้ว การติดต่อระหว่างชนเผ่ากับจีนตอนในก็เพิ่มมากขึ้น ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งมณฑลเสินหลี่ขึ้น และในปี 71 หลังคริสต์ศักราช อาณาจักรหมาป่าขาวและชนเผ่ากว่าร้อยเผ่าได้ให้สัตยาบัน

สมัยราชวงศ์สุย-ถัง จนถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน

อิทธิพลของชาวทูโบแผ่ขยายไปทางตะวันออกของแม่น้ำจินซาในสมัยราชวงศ์สุย ในสมัยราชวงศ์ถัง มีการจัดตั้งเขตปกครองแบบปล่อยปละละเลยขึ้น ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ทูโบก็ล่มสลาย และภูมิภาคนี้เปลี่ยนจากระบบทาสไปสู่ระบบศักดินา ในสมัยราชวงศ์ซ่ง การค้าขายระหว่างชาวฮั่นและชาวทิเบตยังคงดำเนินต่อไปผ่านทางการค้าชาและม้า ในปี ค.ศ. 1253 กองทัพมองโกลได้เคลื่อนผ่าน และชนเผ่าท้องถิ่นยอมจำนน

สมัยหมิง-ชิง

ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ภูมิภาคนี้อยู่ภายใต้การปกครองส่วนกลางมากขึ้นเรื่อยๆ โดยราชสำนักชิงได้จัดตั้งระบบข้าหลวงชวนเปียนขึ้นเพื่อเสริมสร้างการปกครองเหนือภูมิภาคคัมปาให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในยุคสาธารณรัฐจีน ภูมิภาคนี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลซีคัง ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของการศึกษาและโครงสร้างพื้นฐานสมัยใหม่

หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

ในปี 1950 เขตปกครองตนเองทิเบตมณฑลซีคังได้รับการจัดตั้งขึ้น ในปี 1955 ได้ถูกผนวกเข้ากับมณฑลเสฉวนและเปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 เขตปกครองนี้ดูแลเมืองระดับอำเภอ 1 เมือง (คังติ้ง) และอำเภอ 17 แห่ง รวมถึงลู่ติ้ง บาตัง ต้าวเฉิง เต๋อเกอ และไป่หยู

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

ตั้งอยู่ในมณฑลเสฉวนทางตะวันตก บริเวณขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ครอบคลุมพื้นที่ 149,700 ตารางกิโลเมตร

ธรณีวิทยา

โครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อนซึ่งเกิดจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกจากการยกตัวของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต โดยมีเขตแนวรอยเลื่อนที่ยังคงมีการเคลื่อนไหวและหินรูปทรงต่างๆ มากมาย

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบไปด้วยหุบเขาอัลไพน์ ที่ราบสูง และเทือกเขา ภูเขากงก้า ซึ่งมีความสูง 7,556 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของมณฑลเสฉวน

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมบนที่สูงภาคพื้นทวีป โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีตั้งแต่ 330.6 มม. (อำเภอเดอหรง) ถึง 902.6 มม. (อำเภอจิ่วหลง) และมีชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปี 1,900-2,600 ชั่วโมง

อุทกวิทยา

ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำเหลือง แม่น้ำสายหลักสามสาย ได้แก่ แม่น้ำจินซา แม่น้ำย่าหลง และแม่น้ำต้าตู ไหลจากเหนือจรดใต้ รวมความยาว 1,739.3 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 150,000 ตารางกิโลเมตร มีทะเลสาบ 144 แห่ง และพื้นที่ชุ่มน้ำสำคัญ 18 แห่ง

ดิน

ดินบนที่สูงของเทือกเขาชิงไห่-ทิเบต แบ่งออกเป็น 16 ประเภทดิน และ 29 ประเภทย่อย โดยดินทุ่งหญ้าบนที่สูงครอบคลุมพื้นที่ 47.7% ของพื้นที่ทั้งหมด

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

จังหวัดนี้เป็นพื้นที่เสี่ยงสูงต่ออุทกภัยบนภูเขาและภัยพิบัติทางธรณีวิทยา ในเดือนมิถุนายน ปี 2023 เหตุการณ์ดินถล่มในอำเภอลู่ติ้งทำให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงมูลค่า 10.14 ล้านหยวน (ประมาณ 1.41 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณทรัพยากรน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 139.783 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณสำรองพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำมากกว่า 50 ล้านกิโลวัตต์ และกำลังการผลิตที่สามารถพัฒนาได้ 41.3 ล้านกิโลวัตต์ ซึ่งอยู่ในอันดับสองของมณฑลเสฉวน สถานีไฟฟ้าพลังน้ำเหลียงเหอโข่วบนแม่น้ำย่าหลง ซึ่งมีเขื่อนสูง 295 เมตร เป็นสถานีไฟฟ้าพลังน้ำระดับล้านกิโลวัตต์ที่สูงที่สุดในประเทศจีน

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ชุ่มน้ำครอบคลุม 6,076 ตารางกิโลเมตร ป่าไม้ 74,259 ตารางกิโลเมตร และทุ่งหญ้า 55,142 ตารางกิโลเมตร

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 74 ชนิด โดยมีแหล่งแร่แข็ง 1,581 แห่ง จังหวัดนี้เป็นแหล่งแร่ที่สำคัญสำหรับลิเธียม เบริลเลียม ไนโอเบียม แทนทาลัม แพลทินัม เงิน และทองคำ

ทรัพยากรหมุนเวียน

แหล่งพลังงานแสงอาทิตย์มีมากกว่า 100 ล้านกิโลวัตต์ (คิดเป็น 67% ของปริมาณทั้งหมดในมณฑลเสฉวน) และแหล่งพลังงานลมมีประมาณ 10 ล้านกิโลวัตต์ แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพบาตังชาลั่วเป็นหนึ่งในสามแหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพที่สำคัญของจีน

ทรัพยากรชีวภาพ

มณฑลเสฉวนเป็นหนึ่งใน 34 แหล่งความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญของโลก เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า 652 ชนิด รวมถึงแพนด้ายักษ์ ลิงจมูกสั้นสีทอง และเสือดาวหิมะ (34 ชนิดอยู่ภายใต้การคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 1) และพืชชั้นสูง 5,223 ชนิด (103 ชนิดอยู่ภายใต้การคุ้มครองสำคัญระดับชาติ) พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 35.14% และพื้นที่ทุ่งหญ้าปกคลุม 85.13% ซึ่งอยู่ในอันดับหนึ่งของมณฑลเสฉวน เขตอนุรักษ์ที่สำคัญ ได้แก่ เขตอนุรักษ์กวางปากขาวฉาฉิงซงโด และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติหย่าติ้ง

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อาศัยอยู่ถาวรมีจำนวน 1.119 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 35.65% และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ 6.6 คนต่อพันคน

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

ประเทศนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 41 กลุ่ม โดยชาวทิเบตคิดเป็น 78.97% ของประชากรทั้งหมด

ความเชื่อทางศาสนา

ศาสนาหลักสามศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนาแบบทิเบต คาทอลิก และอิสลาม พุทธศาสนาแบบทิเบตเข้ามาในศตวรรษที่ 7 โดยมีนิกายหลักห้านิกาย ณ ปี 2023 มีวัด 262 แห่งที่ได้รับการกำหนดให้เป็นหน่วยคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม รวมถึงวัดการ์เซและวัดกาต็อกของไป่หยู

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 61.311 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% โดยภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วม 9.235 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 18.561 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.58 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 33.515 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.66 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ GDP ต่อหัวอยู่ที่ 54,987 หยวน (ประมาณ 7,637 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 7.186 พันล้านหยวน (ประมาณ 998 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 18.7%

อุตสาหกรรมหลัก

การเกษตรและการเลี้ยงสัตว์เป็นภาคส่วนหลัก โดยผลิตข้าวบาร์เลย์บนที่สูง มันฝรั่ง และสมุนไพร เขตปกครองนี้เป็นแหล่งผลิตข้าวบาร์เลย์บนที่สูงที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลเสฉวน (มากกว่า 70% ของผลผลิตทั้งมณฑล) และเป็นผู้ผลิตเห็ดมัตสึทาเกะรายใหญ่ (3,200 ตันต่อปี คิดเป็น 45.7% ของผลผลิตทั้งหมดในประเทศจีน) การเลี้ยงจามรีเป็นอุตสาหกรรมปศุสัตว์ที่โดดเด่นที่สุด ในปี 2025 ผลผลิตทางการเกษตรรวมทั้งหมดสูงถึง 14.961 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมรอง

พลังงานสะอาดเป็นผู้นำ โดยพลังงานน้ำผลิตได้ 47.158 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมงต่อปี (89.7% ส่งออกไปภายนอก) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ "การส่งกระแสไฟฟ้าจากตะวันตกสู่ตะวันออก" ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 17.115 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.9%

อุตสาหกรรมบริการ

การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเป็นเสาหลัก โดยมีกิจกรรมต่างๆ เช่น เทศกาล Danba Jiarong และสัปดาห์วัฒนธรรมภูเขาหิมะ Daocheng Yading ในปี 2025 ยอดขายปลีกอยู่ที่ 15.313 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และเงินฝากรวมอยู่ที่ 100.23 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.92 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

อุทยานป่าไม้สมัยใหม่สำหรับเพาะต้นกล้าบนที่สูงและปลูกสมุนไพรทิเบต-จีนในอำเภอไป่หยู ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2022 ครอบคลุมพื้นที่ 3,300 หมู่ โดยมีการลงทุนมากกว่า 10 ล้านหยวน

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2025 จังหวัดได้รับโครงการวิทยาศาสตร์ระดับชาติและระดับจังหวัดจำนวน 29 โครงการ และมีวิสาหกิจไฮเทคเพิ่มขึ้นเป็น 14 แห่ง (เพิ่มขึ้น 40%) โดยมีวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลักจดทะเบียน 55 แห่ง

การศึกษา

มีโรงเรียน 664 แห่ง นักเรียน 229,437 คน และครูประจำ 15,910 คน วิทยาลัยเสฉวนหมินจู ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1985 เป็นสถาบันระดับปริญญาตรีของรัฐแห่งเดียวในภูมิภาคคำปา

วัฒนธรรม

มีคณะศิลปะการแสดง 23 คณะ ห้องสมุดสาธารณะ 19 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 19 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 10 แห่ง การเผยแพร่ทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุม 98.86% และ 98.81%

การดูแลสุขภาพ

มีสถานพยาบาล 2,450 แห่ง และเตียงผู้ป่วย 4,487 เตียง โรงพยาบาลประชาชนการ์เซ่ ซึ่งเป็นเครือข่ายของโรงพยาบาลเวสต์ไชน่า เป็นโรงพยาบาลครบวงจรระดับ 3 ชั้น A เพียงแห่งเดียว

กีฬา

ในปี 2025 จังหวัดนี้ได้รับรางวัลเหรียญทอง 9 เหรียญ เหรียญเงิน 3 เหรียญ และเหรียญทองแดง 17 เหรียญ ในการแข่งขันระดับจังหวัด

ประกันสังคม

ในปี 2025 ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุมแรงงานในเมือง 115,500 คน และผู้อยู่อาศัยในชนบท 529,800 คน ประกันสุขภาพครอบคลุมผู้อยู่อาศัย 859,400 คน และเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำครอบคลุม 153,500 คน โดยมีการจ่ายเงิน 629 ล้านหยวน (ประมาณ 87.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การขนส่ง

ภาพรวม

มีสนามบิน 3 แห่ง ทางด่วน 2 สาย และทางหลวงสายหลักอีกมากมาย ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารสูงถึง 8.66 ล้านคน และสินค้าขนส่ง 5.52 ล้านตัน

ทางหลวง

ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 33,565 กิโลเมตร โดยรวมถึงทางด่วน 95 กิโลเมตร ทางด่วนยากัง ซึ่งเปิดให้บริการในปี 2018 มีอัตราส่วนสะพานและอุโมงค์สูงถึง 82% และช่วยลดเวลาการเดินทางจากเฉิงตูไปยังคังติ้งเหลือประมาณ 3 ชั่วโมง

ทางรถไฟ

ยังไม่มีทางรถไฟเปิดให้บริการ แต่ทางรถไฟเสฉวน-ทิเบตกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยมีช่วงเมืองการ์เซ่ระยะทาง 396 กิโลเมตร ผ่าน 6 มณฑล

การบิน

สนามบินทั้งสามแห่ง ได้แก่ คังติ้ง ต้าวเฉิงหย่าติ้ง และการ์เซเกซาร์ ล้วนตั้งอยู่ที่ระดับความสูงเกิน 4,000 เมตร ทำให้มณฑลนี้เป็นมณฑลเดียวในประเทศจีนที่มีสนามบินสูงเช่นนี้ถึงสามแห่ง

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ เดือนตุลาคม 2565 มีสถานีผู้โดยสารระดับเทศมณฑล 25 แห่ง สถานีระดับตำบล 302 แห่ง และจุดจอดรถประจำทางในหมู่บ้าน 2,736 แห่ง โดยมีรถโดยสารเชิงพาณิชย์ 1,755 คัน ให้บริการใน 299 เส้นทาง

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

ภาพรวม

การ์เซ่เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมคัมปา เป็นแหล่งกำเนิดของตำนานกษัตริย์เกซาร์ "เพลงรักคังติ้ง" และเป็นเส้นทางหลักของเส้นทางค้าชาและม้า การ์เซ่ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลเสฉวนทั้งในด้านโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ (640) และหน่วยมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ (1,103)

ภาษาท้องถิ่น

ภาษาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดคือภาษาจีน (แมนดารินตะวันตกเฉียงใต้) และภาษาทิเบต (โดยเฉพาะภาษาถิ่นคัม) ส่วนภาษาถิ่นเดเกถือเป็นภาษาถิ่นคัมมาตรฐาน

เทศกาลและประเพณี

เทศกาลสำคัญ ได้แก่ เทศกาลพุทธาภิเษกที่ภูเขาเปามา เทศกาลปีใหม่ทิเบต (โลซาร์) และเทศกาลหยางเล่อในบาตัง ประเพณีดั้งเดิม ได้แก่ พิธีเจียหรง ซึ่งเป็นพิธีบรรลุนิติภาวะของชาวทิเบต และเครื่องแต่งกายอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวคัมปา

วรรณกรรมและศิลปะ

เป็นที่รู้จักในฐานะ "มหาสมุทรแห่งบทเพลงและการเต้นรำ" เพลง "Kangding Love Song" โด่งดังไปทั่วโลก การเต้นรำ Batang Xianzi, การเต้นรำ Zhaba Mani และงิ้วทิเบตเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญ เช่นเดียวกับเครื่องปั้นดินเผาสีดำและงานทอจากขนจามรี

สัญลักษณ์ประจำภูมิภาค

ดอกไม้ประจำจังหวัดคือ ดอกแอปเปิ้ลป่ากงก้า ("โอเซอิ" ในภาษาทิเบต แปลว่า "ความสว่างไสว") และนกประจำจังหวัดคือ นกอินทรีทอง

แหล่งมรดกทางวัฒนธรรม

ณ ปี 2025 มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 18 แห่ง ระดับจังหวัด 83 แห่ง และระดับอำเภอ/ตำบล 1,224 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ สะพานลู่ติ้ง (ค.ศ. 1705-1706) วัดไป่หลี่ (ค.ศ. 1662) และวัดไป่หยูกาต๊อก (ค.ศ. 1159)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ครองอันดับหนึ่งในมณฑลเสฉวน ด้วยผลงานระดับโลก 4 รายการ ระดับชาติ 25 รายการ ระดับมณฑล 140 รายการ และระดับเมือง 471 รายการ มหากาพย์กษัตริย์เกซาร์ ซึ่งจารึกไว้ในปี 2549 เป็นผลงานชิ้นเอกของวรรณกรรมพื้นบ้านดั้งเดิม

พื้นที่ทิวทัศน์สวยงาม

ภาพรวม

เป็นแหล่งรวมทรัพยากรการท่องเที่ยวระดับโลกที่ยังไม่ได้รับการพัฒนาถึง 50% ของมณฑลเสฉวน โดยมีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 94 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ AAAAA จำนวน 2 แห่ง และสถานที่ระดับ AAAA จำนวน 25 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

อุทยานป่าธารน้ำแข็งไห่หลัวโกว (AAAAA): ตั้งอยู่ในอำเภอหลูติ้ง มีลักษณะเด่นคือยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ธารน้ำแข็ง น้ำตกน้ำแข็ง ป่าไม้ และบ่อน้ำพุร้อน

เขตทิวทัศน์เต๋าเฉิงหย่าติ้ง (AAAAA): รู้จักกันในชื่อ "แชงกรีลาแห่งสุดท้าย" ซึ่งประกอบด้วยภูเขาศักดิ์สิทธิ์สามลูก ได้แก่ เซียนเอ๋อรี หยางหม่ายหยง และเซียนหนัวตั่วจี

อุทยานทัศนียภาพคังติ้งเลิฟซอง (มู่เกว่ว) (AAAA): เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติภูเขากงก้า โดดเด่นด้วยทะเลสาบอัลไพน์และบ่อน้ำพุร้อน

อุทยานหินหมึกบาเหมย (AAAA): ภูมิทัศน์ป่าหินบนที่สูงแห่งเดียวของจีน

แหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติมู่ย่า: แหล่งท่องเที่ยวแห่งแรกของจังหวัดที่ผสมผสานประเพณีพื้นบ้านเข้ากับทัศนียภาพทางธรรมชาติ

เมืองคิงเกซาร์: สถานที่สำคัญด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตการ์เซ

อาหารท้องถิ่น

อาหาร

อาหารทิเบตเป็นอาหารหลัก โดยมีข้าวบาร์เลย์จากที่ราบสูง (ซัมปา) ชาเนย เนื้อวัวจามรี และผลิตภัณฑ์จากนมเป็นส่วนประกอบ อาหารขึ้นชื่อได้แก่ โยเกิร์ตกับผลไม้ดาซีโฟรา ไก่ตุ๋นเห็ดมัตสึทาเกะ และ "ซาลาเปาแห่งความสามัชชี"

ผลิตภัณฑ์พิเศษ

ผลิตภัณฑ์ที่โดดเด่น ได้แก่ Jiulong yak, Yajiang matsutake, พริกต้น Derong, เชอร์รี่ Luding, ขาหมูหอม Danba, ไก่ทิเบต Xiangcheng, ต้นหอม Daofu และวอลนัท Batang

การแลกเปลี่ยนภายนอก

บุคคลสำคัญ

เกียรติยศที่สำคัญ

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

จิ่วจ้ายโกว

จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 301 ในเมืองจางจา อำเภอจิ่วจ้ายโกว เขตปกครองตนเองชาวทิเบตและฉางอาบา มณฑลเสฉวน เป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติข…

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1375 ถนนแพนด้า เขตเฉิงฮวา เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ขอ…

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื้อกง

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื่อกงตั้งอยู่ที่ต้าซานปู่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองจื่อกง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเ…

เวินซูฟาง

เหวินซูฟางตั้งอยู่บนถนนเหวินซู่ ลานบ้าน เขตชิงหยาง เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ในย่านใจกลางเมืองเฉิงตู ที่นี่ผสมผสานวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ประส…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว