ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองปาจง

เมืองปาจง

เมืองปาจง (Bazhong City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน (หรือที่รู้จักกันในชื่อเมืองปาเฉิง) ตั้งอยู่ในแอ่งเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณเชิงเขามิชางทางตอนใต้ ในเทือกเขาต้าปา มีพรมแดนติดกับเมืองต้าโจวทางทิศตะวันออก และทางทิศเหนือ

เมืองปาจง

เมืองปาจง (Bazhong City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน (หรือที่รู้จักกันในชื่อเมืองปาเฉิง) ตั้งอยู่ในแอ่งเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณเชิงเขามิชาง (Michang Mountain) ทางตอนใต้ของเทือกเขาต้าปา (Daba Mountain) มีอาณาเขตติดกับเมืองต้าโจว (Dazhou) ทางทิศตะวันออก เมืองหนานชง (Nanchong) ทางทิศใต้ เมืองกว่างหยวน (Guangyuan) ทางทิศตะวันตก และเมืองฮั่นจง (Hanzhong) (มณฑลฉานซี) ทางทิศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 12,300 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2569 มีการปกครองเขตเทศบาล 2 เขต และอำเภอ 3 อำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2.578 ล้านคน ภาษาถิ่นอยู่ในกลุ่มภาษาเฉิงตู-ฉงชิ่งของภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ ในปี 1913 เมืองปาโจวได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอปาจง (Bazhong County) และในปี 1993 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งจังหวัดปาจง โดยแยกอำเภอ 4 อำเภอออกจากจังหวัดต้าเซียน (Daxian Province) เมืองปาจงมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน และภูมิประเทศลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ อุตสาหกรรมชั้นนำ ได้แก่ พลังงานและเคมีภัณฑ์ วัสดุขั้นสูง อาหารและเครื่องดื่ม ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ และเภสัชกรรม ซึ่งก่อให้เกิดระบบอุตสาหกรรมแบบ "5+2+3" ในเดือนพฤษภาคม 2025 เมืองปาจงได้รับรางวัลเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ ในปี 2025 เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 91.664 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.64 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ที่มาของชื่อ

ตามข้อมูลจากหนังสือภูมิศาสตร์ประจำอำเภอพาจงฉบับมีคำอธิบายประกอบ เดิมทีพาจงมีชื่อว่าพาโจว ซึ่งมาจากอาณาจักรพาโบราณ ต่อมาในปี 1913 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "พาจง" เนื่องจากตั้งอยู่ระหว่างเมืองปาตงและเมืองปาซี

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ราชวงศ์ฉินและฮั่น ไปจนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

การจัดตั้งเขตการปกครองของปาจงเริ่มต้นขึ้นในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ. 91) โดยเริ่มจากอำเภอฮั่นชาง ต่อมาในปี ค.ศ. 514 (สมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ) ปาโจวได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการ และเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในสมัยราชวงศ์เว่ยตะวันตกและราชวงศ์โจวเหนือ โดยมี 10 มณฑลและ 15 อำเภอ

จากราชวงศ์สุ่ยและถัง สู่ราชวงศ์ซ่งและหยวน

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย เมืองปาโจวปกครอง 9 มณฑล ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลชิงฮวา (14 มณฑล) ในสมัยราชวงศ์ถัง เมืองปาโจวอยู่ในเขตการปกครองซานหนาน และในปี ค.ศ. 1286 มณฑลเสฉวนได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยเมืองปาโจวอยู่ภายใต้เส้นทางกวงหยวน

ราชวงศ์หมิงและชิง

ในปี ค.ศ. 1376 (ราชวงศ์หมิง) บาโจวกลายเป็นอำเภอบาภายใต้การปกครองของมณฑลเป่าหนิง ต่อมาได้กลับมาตั้งเป็นบาโจวอีกครั้ง ในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างราชวงศ์หมิงและชิง ระบอบต้าซีของจางเซียนจงได้เข้าควบคุมพื้นที่นี้ชั่วคราว (ค.ศ. 1644) ตั้งแต่ต้นราชวงศ์ชิงจนถึงปี ค.ศ. 1912 บาโจวยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเป่าหนิง

ยุคสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1913 เมืองปาโจวได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอปาจง และในปี ค.ศ. 1935 ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองตรวจสอบที่ 15 ของมณฑลเสฉวน (ปัจจุบันคือเมืองต้าโจว)

หลังปี 1949

หลังปี 1949 บาจงถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองพิเศษต้าเซียน ในปี 1993 สภาแห่งรัฐอนุมัติให้จัดตั้งเขตปกครองบาจงขึ้น ในปี 2000 ได้มีการจัดตั้งเมืองบาจง (ระดับเขตปกครอง) ขึ้น โดยดูแลเขตบาโจว อำเภอถงเจียง อำเภอนานเจียง และอำเภอผิงชาง และในปี 2013 ได้มีการจัดตั้งเขตเอินหยางขึ้น

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2569 บาจงบริหารจัดการเขตเทศบาล 2 แห่ง และอำเภอ 3 แห่ง ประกอบด้วยตำบล 17 แห่ง เมือง 116 แห่ง และตำบล 6 แห่ง (รวม 139 หน่วยระดับตำบล) รวมถึงเขตพัฒนาเศรษฐกิจระดับจังหวัด 2 แห่ง และเขตสาธิตการบูรณาการด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว 1 แห่ง

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้ง

บาจงตั้งอยู่บริเวณชายแดนระหว่างมณฑลเสฉวนและมณฑลฉานซี ระหว่างลองจิจูด 106°20'-107°49' ตะวันออก และลองจิจูด 31°15'-32°45' เหนือ ห่างจากเฉิงตู 331 กิโลเมตร ห่างจากฉงชิ่ง 320 กิโลเมตร และห่างจากซีอาน 439 กิโลเมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อน มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 16.9-17.4 องศาเซลเซียส ฤดูหนาวเฉลี่ย 6.1-6.8 องศาเซลเซียส ฤดูใบไม้ผลิ 17.0-17.7 องศาเซลเซียส ฤดูร้อน 25.4-26.2 องศาเซลเซียส ฤดูใบไม้ร่วง 16.1-17.6 องศาเซลเซียส

ธรณีวิทยา

โครงสร้างทางธรณีวิทยาครอบคลุมหน่วยธรณีแปรสัณฐานรอง 4 หน่วย ได้แก่ โดมเทือกเขามิชาง แนวโค้งเทือกเขาดาบา แอ่งที่ราบสูงเสฉวนเหนือ และระบบนีโอคาเธเซียนเสฉวนตะวันออก การพับตัวเป็นลักษณะเด่น โดยมีแนวพับแบบซินคลินัลและแอนทิคลินัลมากกว่า 30 แห่ง

ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาชายขอบแอ่งทั่วไป ลาดเอียงจากทิศเหนือ (สูง) ไปทิศใต้ (ต่ำ) ทางเหนือมีภูเขาสูงปานกลางที่ถูกกัดเซาะ (1,500-2,000 เมตร) ตอนกลางมีภูเขาเตี้ย (800-1,000 เมตร) และทางใต้ประกอบด้วยเนินเขา (350-600 เมตร) และที่ราบ (268-400 เมตร) จุดที่สูงที่สุดคือภูเขากวางหวู่ที่ 2,507 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือภูเขาหวงเหมยซีที่ 268.3 เมตร ภูเขาคิดเป็น 90% ของพื้นที่ทั้งหมด

อุทกวิทยา

มีแม่น้ำมากกว่า 1,100 สาย โดยมีแม่น้ำสายหลัก 7 สายที่มีลุ่มน้ำขนาดเกิน 1,000 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำปา แม่น้ำหนานเจียง แม่น้ำเอ็นหยาง และแม่น้ำถงเจียง ความยาวรวมของแม่น้ำทั้งหมด 4,342 กิโลเมตร ณ ปี 2024 มีการสร้างอ่างเก็บน้ำแล้ว 825 แห่ง โดยมีความจุในการเก็บน้ำ 768 ล้านลูกบาศก์เมตร

ดิน

มีดิน 6 ประเภท 10 ประเภทย่อย 22 สกุล และ 61 ชนิด ดินนาครอบคลุมพื้นที่ 13,180 เฮกตาร์ (56.32% ของพื้นที่เพาะปลูก) ดินสีม่วง 78,968 เฮกตาร์ (33.74%) และดินสีเหลือง 14,914 เฮกตาร์ (6.37%)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1,189 มิลลิเมตร ปริมาณน้ำทั้งหมด: 7.168 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำต่อหัว: 1,611 ลูกบิดเมตร ลุ่มน้ำบาอยู่ในเขตพายุของเทือกเขาดาบา ซึ่งมีลักษณะน้ำท่วมรุนแรง

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูล ณ ปี 2022: พื้นที่เพาะปลูก 258,700 เฮกตาร์ (นาข้าว 165,800 เฮกตาร์, พืชไร่ 92,900 เฮกตาร์), ป่าไม้ 778,600 เฮกตาร์, พื้นที่ก่อสร้าง 69,600 เฮกตาร์ และพื้นที่น้ำ 30,300 เฮกตาร์

ทรัพยากรชีวภาพ

มีการบันทึกชนิดไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม 308 ชนิด หญ้าและไม้เลื้อย 421 ชนิด และสมุนไพร 1,386 ชนิด การสำรวจสัตว์ป่าทางตอนเหนือบันทึกชนิดพันธุ์ได้ 670 ชนิด รวมถึงนก 176 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 67 ชนิด

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุมากกว่า 50 ชนิด แหล่งสำรองที่สำคัญ ได้แก่ แร่กราไฟต์ (พิสูจน์แล้ว 4.72 ล้านตัน), แมกเนไทต์ (76.51 ล้านตัน), ถ่านหิน (37.93 ล้านตัน) และก๊าซธรรมชาติ (พิสูจน์แล้ว 80 พันล้านลูกบาศก์เมตร คาดการณ์ 1,400 พันล้านลูกบาศก์เมตร) ทรัพยากรหลัก ได้แก่ แมกเนไทต์ กราไฟต์ผลึก แร่เนเฟลีน-อะลูมิเนียม และก๊าซธรรมชาติ/ก๊าซหินดินดาน

ประชากร

ขนาดประชากร

ประชากรประจำ ณ สิ้นปี 2025: 2.578 ล้านคน (อัตราการขยายตัวของเมือง 50.43%) ประชากรที่ลงทะเบียน: 3.5131 ล้านคน การเกิด: 16,900 คน (6.17‰) การเสียชีวิต: 22,400 คน (8.19‰) อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -2.03‰

กลุ่มชาติพันธุ์

ส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น ณ ปี 2024 มีกลุ่มชาติพันธุ์ 44 กลุ่ม โดยมีชนกลุ่มน้อยประมาณ 35,000 คน ซึ่งถือเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์กระจายตัวอยู่ทั่วไป

ภาษา

ภาษาถิ่นบาจงอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ของกลุ่มภาษาเฉิงตู-ฉงชิ่ง โดยได้รับอิทธิพลจากการอพยพในอดีต บางพื้นที่ที่มีผู้อพยพชาวฮักกาจากสมัยราชวงศ์ชิงยังคงพูดภาษาฮักกาอยู่

ศาสนา

ศาสนาพุทธ คริสต์ศาสนา คาทอลิก ลัทธิเต๋า และอิสลาม ล้วนมีอยู่ในพื้นที่นี้ ในปี 2000 มีผู้ศรัทธา 56,807 คน (พุทธศาสนิกชน 37,500 คน คริสต์ศาสนา 18,200 คน คาทอลิก 1,100 คน) และสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 21 แห่ง

การเมือง

รัฐบาลท้องถิ่นมีอำนาจปกครองเหนืออำเภอและตำบลต่างๆ ของเมืองปาจง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

GDP ปี 2025: 91.664 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.64 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.0% อุตสาหกรรมขั้นต้น: 19.836 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.7%); อุตสาหกรรมขั้นรอง: 17.522 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.4%); อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ: 54.306 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.1%) โครงสร้างอุตสาหกรรม: 21.6:19.1:59.3 GDP ต่อหัว: 35,316 หยวน (ประมาณ 4,871 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% เศรษฐกิจภาคเอกชน: 55.448 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.65 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คิดเป็น 60.5% ของ GDP รายได้งบประมาณสาธารณะส่วนท้องถิ่นปี 2024: 6.541 พันล้านหยวน (ประมาณ 902 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.7%

อุตสาหกรรมหลัก

ผลผลิตธัญพืชปี 2025: 1.992 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.4%) จาก 5.149 ล้านหมู่ สุกรที่ถูกชำแหละ: 3.2991 ล้านตัว (เพิ่มขึ้น 1.6%); โค: 184,100 ตัว; แกะ: 584,700 ตัว ผลผลิตสัตว์น้ำ: 85,700 ตัน (เพิ่มขึ้น 5.1%)

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมในปี 2025: 9.469 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 10.8%) โดยมีวิสาหกิจขนาดใหญ่ 441 แห่ง รายได้จากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่: 18.38 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 11.0%) กำไร: 589 ล้านหยวน มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้าง: 8.088 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.5%) โดยมีวิสาหกิจที่ผ่านเกณฑ์ 274 แห่ง

อุตสาหกรรมบริการ

มูลค่าเพิ่มจากการค้าส่งและค้าปลีกในปี 2025: 6.358 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.8%); การเงิน: 5.051 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.4%); อสังหาริมทรัพย์: 5.733 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.2%); เทคโนโลยีสารสนเทศ: 1.227 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 10.8%) ยอดขายปลีกรวม: 54.303 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.49 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.6%) การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ: 10.05 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 43.6%) เงินฝาก: 238.378 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.9%); สินเชื่อ: 163.966 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.7%) เบี้ยประกันภัย: 6.239 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.0%)

กิจการสังคม

การศึกษา

มีโรงเรียน 655 แห่ง นักเรียน 405,200 คน และครู 35,100 คน ประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล 272 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 175 แห่ง (นักเรียน 166,000 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 152 แห่ง (นักเรียน 97,400 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 40 แห่ง (นักเรียน 63,500 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 9 แห่ง และวิทยาลัยอาชีวศึกษาชั้นสูง 1 แห่ง อัตราการจบการศึกษาระดับมัธยมต้น: 96.5%; ระดับมัธยมปลาย: 89.5%

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

สัญญาด้านเทคโนโลยีปี 2025: 1.66 พันล้านหยวน; สิทธิบัตร 802 ฉบับ (สิ่งประดิษฐ์ 43 รายการ) บริษัทไฮเทคระดับชาติ 166 แห่ง, วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐาน 519 แห่ง, บุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนา 1,238 คน

วัฒนธรรม

มีห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง (หนังสือ 1.2732 ล้านเล่ม), ศูนย์วัฒนธรรม 191 แห่ง, ร้านหนังสือ 377 แห่ง, โรงละคร 20 แห่ง, พิพิธภัณฑ์ 18 แห่ง และหน่วยงานคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม 7 แห่ง

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 2,907 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 72 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 145 แห่ง และศูนย์ควบคุมโรค 6 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 19,824 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 22,316 คน (แพทย์ผู้มีใบอนุญาต 6,468 คน) จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ทั้งหมด: 21.468 ล้านครั้ง

กีฬา

สถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 14,300 แห่ง สนามกีฬา 4 แห่ง จัดการแข่งขัน 364 รายการ ได้รับเหรียญรางวัลระดับจังหวัด 46 เหรียญ (เหรียญทอง 11 เหรียญ เหรียญเงิน 13 เหรียญ เหรียญทองแดง 22 เหรียญ)

ประกันสังคม

มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 33,536 ตำแหน่ง; แรงงานจากชนบทโยกย้าย 1.0749 ล้านคน (รายได้ค่าแรง 32.325 พันล้านหยวน) รายได้สุทธิต่อหัว: 30,523 หยวน (ประมาณ 4,211 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.6%); ในเมือง: 44,037 หยวน; ในชนบท: 19,527 หยวน ผู้เข้าร่วมโครงการบำนาญและประกันสุขภาพรวมกันกว่า 4.9 ล้านคน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

การปลูกป่าในปี 2025: 2,608 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า: 777,300 เฮกตาร์ (ครอบคลุม 63.2%) เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 7 แห่ง (137,100 เฮกตาร์) และอุทยานป่าไม้ 5 แห่ง คุณภาพอากาศดีหรือสูงกว่า 344 วัน (95.6%)

การขนส่ง

ภาพรวม

มีทางหลวงยาว 27,570 กิโลเมตร (ทางด่วน 473 กิโลเมตร) ทางรถไฟ 175 กิโลเมตร และสนามบิน 1 แห่ง ปริมาณการขนส่งสินค้าทางบก: 38.14 ล้านตัน ผู้โดยสารทางรถไฟ: 4.53 ล้านคน ผู้โดยสารทางอากาศ: 563,800 คน และยานยนต์ 672,300 คัน

ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินสาย G244, G245, G542, G347 และ G85 ตัดผ่านพื้นที่ โดยทุกอำเภอและตำบลเชื่อมต่อกันด้วยทางด่วน ทางด่วนสายแรก (กวางหยวน-ปาจง) เปิดให้บริการในเดือนพฤษภาคม 2553

ทางรถไฟ

ทางรถไฟกวงหยวน-ปาจง (ขนส่งสินค้าปี 2011, โดยสารปี 2012), ทางรถไฟปาจง-ต้าโจว (2016) และทางรถไฟความเร็วสูงปาจง-หนานชง (มิถุนายน 2024) รถไฟ EMU รุ่น CR200J Fuxing เริ่มให้บริการในเดือนตุลาคม 2019

การบิน

ท่าอากาศยานปาจงเอ็นหยาง (ระดับ 4C) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 โดยมีอาคารผู้โดยสารขนาด 13,000 ตารางเมตร รันเวย์ยาว 2,600 เมตร และให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ 14 เส้นทาง

ระบบขนส่งสาธารณะ

บริการรถโดยสารประจำทางในเมืองเริ่มให้บริการในเดือนเมษายน 2549 โดยมี 4 เส้นทาง ณ ปี 2568 มีรถแท็กซี่ 1,418 คัน รถโดยสารประจำทาง 431 คัน และรถสำหรับนักท่องเที่ยว 73 คัน

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

ภาพรวม

มรดกทางวัฒนธรรมของปาจงประกอบด้วยภาพแกะสลักบนหน้าผาถ้ำหนานกาน เส้นทางโบราณหมี่ชาง และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ในฐานะที่เป็นพื้นที่โซเวียตที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์จีน ปาจงมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติมากมาย จนได้รับฉายาว่า "พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งแห่งการปฏิวัติจีน" ณ ปี 2025 มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 7 แห่ง และระดับมณฑล 96 แห่ง รวมถึงมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 2 แห่ง และระดับมณฑล 24 แห่ง

เทศกาลและประเพณี

เทศกาลปีนเขาในวันตรุษจีน 16 วันนั้น เป็นกิจกรรมพื้นบ้านดั้งเดิมที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลเสฉวน โดยมีการจัดงานเทศกาลวัฒนธรรมและศิลปะของชาวปามาตั้งแต่ปี 2545 และเทศกาลใบไม้แดงบนภูเขากวงอู่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่เดือนตุลาคมปี 2545

วรรณกรรมและศิลปะ

ปาจงเป็นศูนย์กลางของฐานทัพปฏิวัติเสฉวน-ฉานซี ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผู้นำการปฏิวัติอย่างซูเซียงเฉียนและหลี่เซียนเนียนเคยต่อสู้กัน ศิลปะดั้งเดิมประกอบด้วยจิตรกรรม ประติมากรรม งานปัก ดนตรี การเต้นรำ ละคร (งิ้วเสฉวน หุ่นเงาปาจง) และกายกรรม งานฝีมือพื้นบ้าน ได้แก่ การแกะสลัก การตัดกระดาษ การทอผ้า การวาดภาพด้วยน้ำตาล และการปั้นดินเหนียว

สัญลักษณ์เมือง

ตราประจำเมืองมีสีแดง (มรดกแห่งการปฏิวัติ) และสีเขียว (เอกลักษณ์ด้านสิ่งแวดล้อม) โดยนำอักษรจีน "ปา" มาเขียนด้วยลายมือหวัดๆ เพื่อสร้างเป็น "ปาจง" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนความจงรักภักดีและความทุ่มเทของประชาชน

โบราณวัตถุและมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ข้อมูล ณ ปี 2024: มีพิพิธภัณฑ์ 18 แห่ง หน่วยงานด้านมรดกทางวัฒนธรรม 7 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 7 แห่ง และระดับจังหวัด 96 แห่ง มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ประกอบด้วย 16 หมวดหมู่หลัก และ 169 รายการย่อย โดยมี 2 รายการที่ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติ (เพลงคนแบกหามภูเขาปา และหนังสือบทกวีฟานซาน)

สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม

ภาพรวม

เป็นที่ตั้งของอุทยานธรณีโลกภูเขากวางหวู่-แม่น้ำหนูสุ่ย แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ภูเขากวางหวู่ อุทยานป่าไม้แห่งชาติ 4 แห่ง และเมืองโบราณเอินหยางและเมืองโบราณไป่หยี ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ณ ปี 2025 มีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A 1 แห่ง ระดับ 4A 21 แห่ง และระดับ 3A 8 แห่ง รวมถึงรีสอร์ทท่องเที่ยวระดับจังหวัดอีก 4 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

ภูเขากวงหวู่ (5A): ตั้งอยู่ใจกลางเทือกเขามิชาง บนเขตแดนภูมิอากาศเหนือ-ใต้ของจีน โดดเด่นด้วยภูมิประเทศหินปูนที่งดงาม ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ทัศนียภาพแห่งชาติ (2004) อุทยานธรณีโลก (2018) และแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A (2020)

ภูเขามิชาง (4A): ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอนานเจียง มีพื้นที่ป่าปกคลุม 97.3% มีชื่อเสียงในเรื่องใบไม้เปลี่ยนสีสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งได้รับการขนานนามว่า "พรมแดงที่ยาวที่สุดในเอเชีย" และ "แหล่งกำเนิดใบไม้แดงของจีน"

เมืองโบราณเอ็นหยาง: มีอายุย้อนไปถึงปี ค.ศ. 525 (กว่า 1,490 ปี) เดิมเป็นท่าเรือน้ำที่รู้จักกันในชื่อ "เซี่ยงไฮ้น้อย" มีถนนโบราณ 17 สายและอาคารแบบดั้งเดิม 589 หลัง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของจีน

เมืองโบราณเหมาหยู: เมืองปฏิวัติสีแดงที่กองทัพแนวรบที่สี่สีแดงจัดการประชุมครั้งประวัติศาสตร์ในปี 1934 ซึ่งได้กำหนดคติพจน์ของกองทัพแดงว่า "จงฉลาดและมั่นคง เอาชนะอุปสรรคด้วยนวัตกรรม สามัคคีและมุ่งมั่น อย่าหยุดพักจนกว่าจะได้รับชัยชนะ"

ถ้ำหนูสุ่ย (ระดับ 4A): ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอถงเจียง มีถ้ำหินปูนใต้ดิน 128 แห่งที่มีลักษณะทางธรณีวิทยาที่งดงาม และมีอุณหภูมิคงที่ 18 องศาเซลเซียสตลอดทั้งปี

อุทยานป่าไม้แห่งชาติคงซาน: ครอบคลุมพื้นที่ 11,511 เฮกตาร์ ที่ระดับความสูงสูงสุด 2,117 เมตร โดดเด่นด้วยป่าดึกดำบรรพ์และภูมิประเทศแบบหินปูน

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ผลิตภัณฑ์พิเศษ

ขึ้นชื่อเรื่องเห็ดหูหนูเงินตงเจียง (เห็ดสมุนไพร) แพะเหลืองหนานเจียง และผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรพื้นเมืองหลากหลายชนิด

อาหาร

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ ได้แก่ ปลาเจาหลิน ซุปบำรุงสุขภาพแพะเหลืองหนานเจียง เต้าหู้ปลาเจียงโข่วชิงหยง ขนมงาคาราเมลเอินหยาง ซุปเมล็ดบัวหูเงินถงเจียง และบะหมี่วุ้นหยกปาจง ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นอาหารท่องเที่ยวชั้นเยี่ยม

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก

เมืองปาจงรักษาความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมกับเมืองต่างๆ ทั่วประเทศจีน โดยใช้ประโยชน์จากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่อยู่บริเวณชายแดนเสฉวน-ฉานซี

บุคคลสำคัญ

เมืองปาจงได้ผลิตบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์และร่วมสมัยมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์การปฏิวัติ

เกียรตินิยมระดับสูง

ได้รับรางวัลเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ (พฤษภาคม 2568) และเมืองต้นแบบด้านนวัตกรรมการบริหารจัดการสังคมระดับชาติ นอกจากนี้ยังได้รับการกำหนดให้เป็นเขตพัฒนาพื้นที่ฐานปฏิวัติเก่าระดับชาติอีกด้วย

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

จิ่วจ้ายโกว

จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 301 ในเมืองจางจา อำเภอจิ่วจ้ายโกว เขตปกครองตนเองชาวทิเบตและฉางอาบา มณฑลเสฉวน เป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติข…

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1375 ถนนแพนด้า เขตเฉิงฮวา เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ขอ…

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื้อกง

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื่อกงตั้งอยู่ที่ต้าซานปู่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองจื่อกง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเ…

เวินซูฟาง

เหวินซูฟางตั้งอยู่บนถนนเหวินซู่ ลานบ้าน เขตชิงหยาง เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ในย่านใจกลางเมืองเฉิงตู ที่นี่ผสมผสานวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ประส…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว