ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเล่อซาน

เมืองเล่อซาน

เมืองเล่อซาน (Leshan City) เดิมชื่อเมืองเจียโจว (Jiazhou) และเมืองเจียติ้ง (Jiading) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลเสฉวน ในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของแอ่งเสฉวน มีพรมแดนติดกับเมืองเหมยซาน (Meishan City) ทางทิศเหนือ และเมืองจื่อกง (Zigong)

เมืองเล่อซาน

เมืองเล่อซาน เดิมชื่อเมืองเจียโจวและเขตปกครองเจียติ้ง เป็นเมืองระดับเขตปกครองในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลเสฉวน ในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของแอ่งเสฉวน มีอาณาเขตติดกับเมืองเหมยซานทางทิศเหนือ เมืองจื่อกงและเมืองอี้ปินทางทิศตะวันออก เขตปกครองเหลียงซานทางทิศใต้ และเมืองหย่าอันทางทิศตะวันตก ภูมิประเทศสูงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และต่ำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีสภาพภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนทางเหนือ พื้นที่ทั้งหมด 12,720.03 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2026 เล่อซานปกครอง 4 อำเภอ 6 ตำบล และ 1 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3.412 ล้านคน ในปี 1734 (ปีที่ 12 แห่งรัชสมัยหย่งเจิ้งของราชวงศ์ชิง) ได้มีการจัดตั้งตำบลเล่อซานขึ้น ณ ที่ตั้งของเขตปกครองเจียติ้ง เล่อซานเป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญในมณฑลเสฉวน เป็นศูนย์กลางภูมิภาคทางตอนใต้ของเขตเศรษฐกิจเฉิงตู เป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญ และเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมและเมืองท่าสำคัญในกลุ่มเมืองเฉิงตู-ฉงชิ่ง ทางรถไฟเฉิงตู-คุนหมิง ทางรถไฟระหว่างเมืองเฉิงตู-เมี่ยนหยาง-เล่อซาน และทางรถไฟความเร็วสูงเฉิงตู-กุ้ยหยางวิ่งผ่านเมืองนี้ ที่เล่อซาน แม่น้ำสามสายมาบรรจบกัน คือ แม่น้ำต้าตูและแม่น้ำชิงอี้ ไหลลงสู่แม่น้ำหมินที่เชิงพระพุทธรูปเล่อซาน เล่อซานเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ มีชื่อเสียงในฐานะ "ดินแดนแห่งแอปเปิ้ลป่าหอม" และเป็นหนึ่งในเมืองกลุ่มแรกๆ ที่เปิดรับโลกภายนอก เป็นเมืองต้นแบบด้านการปลูกต้นไม้แห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองสุขภาพแห่งชาติ และเป็นเมืองเดียวในจีนที่ร่วมมือกับศูนย์บริหารจัดการเมืองแห่งสหประชาชาติ เมืองเล่อซานมีแหล่งมรดกโลก 3 แห่ง ได้แก่ ภูเขาเอ๋อเหมยและพระพุทธรูปเล่อซาน (มรดกทางธรรมชาติและวัฒนธรรมโลก) และเขื่อนตงเฟิง (มรดกทางวิศวกรรมชลประทานโลก) นอกจากนี้ยังได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองนำร่องด้านทรัพย์สินทางปัญญาแห่งชาติ ได้รับเลือกให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านระดับชาติ และรวมอยู่ในขอบเขตการวางแผนของระเบียงการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมปาซู ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเล่อซานอยู่ที่ 250.154 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

เล่อซานเคยเป็นเมืองหลวงของเผ่าไคหมิงแห่งอาณาจักรฉู่โบราณ ในปี 309 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอู่แห่งฉินได้ส่งกองทัพลงใต้และก่อตั้งอำเภอนานอันขึ้นในบริเวณที่เป็นเขตเมืองหลักของเล่อซานในปัจจุบัน ณ จุดบรรจบกันของแม่น้ำชิงอี้และแม่น้ำหมิน ภายใต้การปกครองของมณฑลฉู่ ในปี 256 ก่อนคริสต์ศักราช หลี่ปิงได้รวบรวมชาวเล่อซานเพื่อขุดคลองผ่านอู่โย่วหลี่ตุ้ยและเปิดเส้นทางแม่น้ำมาฮ่าว ทำให้เกิดการพัฒนาการขนส่งทางน้ำตามแม่น้ำหมินและแม่น้ำต้าตู

ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เติ้งถง ชาวเมืองหนานอัน ได้ผลิตเหรียญกษาปณ์ ทำให้เกิดคำกล่าวที่ว่า "เหรียญของเติ้งถงแพร่ไปทั่วโลก" จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้พิชิตชาวอี๋ทางตะวันตกเฉียงใต้และก่อตั้งมณฑลเฉียนเว่ย ในสมัยสามก๊ก จูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ ได้ผลิตอาวุธและเครื่องมือเหล็กที่ภูเขาเทียนซาน (ภูเขาเหล็ก) ในมณฑลเฉียนเว่ย ทำให้เทคโนโลยีโลหะวิทยาของเล่อซานก้าวหน้าไปอีกระดับ

ในปี ค.ศ. 561 (สมัยราชวงศ์โจวเหนือ) ได้มีการก่อตั้งอำเภอผิงฉางและเมืองผิงฉางขึ้นบนพื้นที่เดิมของอำเภอหนานอัน ในปี ค.ศ. 579 เมืองนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเจียโจว โดยตั้งชื่อตามอำเภอฮั่นเจียในสมัยราชวงศ์ฮั่น ซึ่งมีความหมายว่า "แผ่นดินงดงาม" ในสมัยราชวงศ์สุย ได้มีการก่อตั้งอำเภอเอ๋อเหมยขึ้นที่เชิงเขาเอ๋อเหมยในปี ค.ศ. 589 และชิงอี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลงหยูในปี ค.ศ. 593 ตามตำนานมังกรนำทางกองทัพสุยบนแม่น้ำหมิน ในเวลานั้น เล่อซานได้กลายเป็นฐานการต่อเรือที่สำคัญ

ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618) พื้นที่นี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเจียโจว ภายใต้เส้นทางเจี้ยนหนาน การปลูกชาเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก และพระพุทธรูปเล่อซานที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็ถูกแกะสลักขึ้นในช่วงกลางราชวงศ์ถัง ในปี ค.ศ. 1196 (ราชวงศ์ซ่ง) เจียโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเจียติ้ง ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1276) ได้กลายเป็นเส้นทางเมืองเจียติ้ง ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1376) ถูกลดฐานะเป็นเมืองเจียติ้งโจว ในปี ค.ศ. 1734 ราชวงศ์ชิงได้ยกฐานะกลับขึ้นเป็นเมืองเจียติ้งอีกครั้ง และจัดตั้งอำเภอเล่อซานขึ้นที่ศูนย์กลาง โดยตั้งชื่อตาม "ภูเขาจือเล่อ" ซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 5 ลี้ และชื่อ "เล่อซาน" ก็ถูกใช้มาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เขตพิเศษเล่อซานก็ถูกจัดตั้งขึ้น ต่อมาได้มีการปรับโครงสร้างการบริหารหลายครั้ง จนกระทั่งในปี 1985 ได้มีการจัดตั้งเมืองเล่อซานซึ่งเป็นเมืองระดับจังหวัดขึ้น และในปี 1997 ได้มีการแยก 6 อำเภอรวมถึงเมืองเหมยซานออกมาจัดตั้งเป็นจังหวัดเหมยซาน

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 เมืองเล่อซานบริหารจัดการ 4 เขต (ฉือจง อู่ถงเฉียว ซาวาน และจินโข่วเหอ) 6 อำเภอ (เฉียนเหวย จิงหยาน เจียเจียง มู่ฉวน อำเภอปกครองตนเองอี๋เปียนอี๋ และอำเภอปกครองตนเองหม่าเปียนอี๋) และ 1 เมืองระดับอำเภอ (เมืองเอ๋อเหมยซาน) มีตำบลและเมือง 132 แห่ง คณะกรรมการชุมชน 264 แห่ง และคณะกรรมการหมู่บ้าน 1,107 แห่ง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 98 ถนนปินเหอ ตำบลไห่ถาง เขตฉือจง

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองเล่อซานตั้งอยู่ใจกลางมณฑลเสฉวน ในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของแอ่งเสฉวน ระหว่างลองจิจูด 102°50′–104°30′ ตะวันออก และละติจูด 28°25′–30°20′ เหนือ มีความยาวจากเหนือจรดใต้ 214.4 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 164.0 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 12,720.03 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 2.64% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลเสฉวน

ภูมิประเทศ

เมืองเล่อซานตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านจากแอ่งเสฉวนไปยังเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีภูมิประเทศสูงทางตะวันตกเฉียงใต้และต่ำทางตะวันออกเฉียงเหนือ จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาหม่าอันในอำเภอปกครองตนเองเอ๋อเปียนอี ที่ความสูง 4,288 เมตร ขณะที่จุดที่ต่ำที่สุดคือปากแม่น้ำหมินที่มาฉางปาในอำเภอเฉียนเว่ย ที่ความสูง 307 เมตร ซึ่งมีความแตกต่างของระดับความสูงสัมพัทธ์ 3,981 เมตร พื้นที่ภูเขาครอบคลุม 8,530 ตารางกิโลเมตร (66.5%) เนินเขา 2,694 ตารางกิโลเมตร (21%) และที่ราบลุ่มแม่น้ำ 1,603 ตารางกิโลเมตร (12.5%)

ภูมิอากาศ

เมืองเล่อซานมีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนทางตอนเหนือ มีฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณน้ำฝนมาก และช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนานกว่า 300 วัน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 16.5°C ถึง 18.0°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีเกิน 1,000 มิลลิเมตรในพื้นที่ส่วนใหญ่ และสูงกว่า 1,500 มิลลิเมตรในเมืองเอ๋อเหมยซาน ปริมาณน้ำฝนในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงคิดเป็นประมาณ 80% ของปริมาณน้ำฝนรวมทั้งปี

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

เมืองเล่อซานมีแม่น้ำหลายสาย รวมถึงแม่น้ำหมิน แม่น้ำต้าตู และแม่น้ำชิงอี้ มีปริมาณน้ำรวม 85.5 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพทางทฤษฎีของพลังงานน้ำอยู่ที่ประมาณ 8 ล้านกิโลวัตต์ โดยมีกำลังการผลิตที่สามารถพัฒนาได้ในเชิงเศรษฐกิจประมาณ 7.5 ล้านกิโลวัตต์ กำลังการผลิตไฟฟ้าที่ติดตั้งทั้งหมดอยู่ที่ 6.957 ล้านกิโลวัตต์ ซึ่งรวมถึงพลังงานน้ำ 5.272 ล้านกิโลวัตต์

ทรัพยากรพืช

เมืองเล่อซานมีพืชมากกว่า 3,000 ชนิด โดยภูเขาเอ๋อเหมยเป็นพื้นที่ที่เป็นตัวแทนมากที่สุด มีพืช 141 วงศ์ 585 สกุล และ 1,452 ชนิดที่เป็นพืชมีเมล็ด เมืองนี้มีพืชหายากและใกล้สูญพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครอง 39 ชนิด คิดเป็น 52.7% ของพืชทั้งหมดในมณฑลเสฉวน

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์ป่าในอุทยานเล่อซานประกอบด้วยสัตว์มีกระดูกสันหลัง 599 ชนิด จาก 37 อันดับ และ 112 วงศ์ โดย 9 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับหนึ่งของประเทศ ได้แก่ แพนด้ายักษ์ ทาคิน เสือดาวหิมะ และเสือดาวลายเมฆ ขณะที่ 29 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับสองของประเทศ ได้แก่ ลิงแสม แพนด้าแดง และนาก

ทรัพยากรแร่

เล่อซานมีทรัพยากรแร่ที่พิสูจน์แล้ว 34 ชนิด โดยมีแร่ที่ไม่ใช่โลหะที่สำคัญอยู่ด้วย ทรัพยากรเกลือหินที่พิสูจน์แล้วมีจำนวน 10.5 พันล้านตัน โดยมีการสกัดปีละ 2.53 ล้านตัน ทำให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ผลิตเกลือเค็มหลักของจีน เหมืองฟอสเฟตมาเปียนอยู่ในอันดับที่สี่จากเหมืองฟอสเฟตหลักแปดแห่งของจีน โดยมีทรัพยากรที่พิสูจน์แล้ว 803 ล้านตัน ทรัพยากรถ่านหินที่พิสูจน์แล้วมีจำนวน 285 ล้านตัน และมีการสำรวจเพิ่มเติมอีก 320 ล้านตันในพื้นที่เฉียนเหว่ย-จิงหยาน

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020) ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรของเมืองเล่อซานมีจำนวน 3,160,168 คน และเมื่อสิ้นปี 2025 จำนวนประชากรที่ลงทะเบียนไว้ลดลงเหลือ 3.412 ล้านคน ลดลง 28,000 คนจากปีที่แล้ว ในปี 2025 มีการเกิด 13,908 คน และมีผู้เสียชีวิต 28,388 คน เมืองเล่อซานมีกลุ่มชาติพันธุ์ 41 กลุ่ม โดยกลุ่มฮั่น กลุ่มอี๋ กลุ่มฮุย และกลุ่มเมี่ยว เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมที่ตั้งรกรากมานานแล้ว

การเมือง

ผู้นำปัจจุบัน

คณะผู้บริหารระดับเทศบาลประกอบด้วยเลขาธิการพรรค นายกเทศมนตรี และเจ้าหน้าที่อาวุโสอื่นๆ ที่ปกครองเมืองเล่อซาน

เมืองพี่น้อง

เมืองเล่อซาน ด้วยภูเขาเอ๋อเหมยอันเป็นสัญลักษณ์ ได้สร้างความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมกับพันธมิตรระหว่างประเทศ รวมถึงการแลกเปลี่ยนหินเชิงสัญลักษณ์กับภูเขาริกีในสวิตเซอร์แลนด์

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตเล่อซานมีมูลค่า 250.154 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.1% ในราคาคงที่ โดยภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นอุตสาหกรรม และภาคการผลิตขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วมคิดเป็น 26.828 พันล้านหยวน (3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%), 96.664 พันล้านหยวน (13.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 1.5%) และ 126.662 พันล้านหยวน (17.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.3%) ตามลำดับ โครงสร้างอุตสาหกรรมเปลี่ยนแปลงจาก 10.4:44.1:45.5 ในปีก่อนหน้า เป็น 10.7:38.7:50.6

รายได้ทางการคลังรวมอยู่ที่ 28.202 พันล้านหยวน (3.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.2%) โดยเป็นรายได้จากงบประมาณสาธารณะส่วนท้องถิ่น 17.216 พันล้านหยวน (2.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.6%) รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 35,999 หยวน (ประมาณ 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.6%) สำหรับประชาชนทั้งหมด 49,195 หยวน (6,833 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับประชาชนในเมือง และ 22,801 หยวน (3,167 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับประชาชนในชนบท การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 5.3% โดยการลงทุนภาคเอกชนเพิ่มขึ้น 13.4%

ภาคเอกชนสร้างรายได้ 151.893 พันล้านหยวน (21.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.0%) คิดเป็น 60.7% ของ GDP และเมื่อสิ้นปี 2025 จะมีหน่วยงานทางเศรษฐกิจภาคเอกชน 246,500 แห่ง คิดเป็น 97.2% ของหน่วยงานในตลาดทั้งหมด

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมหลักอยู่ที่ 26.828 พันล้านหยวน (3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%) ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 1.2739 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.7%) ผลผลิตพืชน้ำมัน 104,900 ตัน (เพิ่มขึ้น 4.7%) ชา 65,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 6.0%) และผลไม้ 309,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 5.6%) ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 281,900 ตัน (เพิ่มขึ้น 4.3%) โดยเนื้อหมูคิดเป็น 75.3% ผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 154,400 ตัน (เพิ่มขึ้น 5.4%)

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 80.315 พันล้านหยวน (11.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 2.1%) คิดเป็น 32.1% ของ GDP มีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ 797 แห่ง อุตสาหกรรมเบาเติบโต 8.8% ขณะที่อุตสาหกรรมหนักลดลง 11.7% เมื่อพิจารณาตามภาคส่วน การผลิตอุปกรณ์คอมพิวเตอร์และการสื่อสารเติบโต 38.1% ขณะที่ผลผลิตเซลล์แสงอาทิตย์ซิลิคอนผลึก ลดลง 65.6% วิสาหกิจขนาดใหญ่ผลิตโพลีซิลิคอน 113,600 ตัน (-66.4%) และซิลิคอนโมโนคริสตัลไลน์ 78,900 ตัน (-48.7%) รายได้จากภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 141.53 พันล้านหยวน (19.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 10.7%) โดยมีกำไรสุทธิ 10.26 พันล้านหยวน (1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 211.9%) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมก่อสร้างอยู่ที่ 16.463 พันล้านหยวน (2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 1.7%)

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 28.043 พันล้านหยวน (+9.4%) การขนส่งและบริการไปรษณีย์ 10.830 พันล้านหยวน (+6.4%) ที่พักและอาหาร 6.065 พันล้านหยวน (+7.6%) การเงิน 11.407 พันล้านหยวน (+8.8%) และอสังหาริมทรัพย์ 9.630 พันล้านหยวน (+0.8%) ยอดขายปลีกรวมของสินค้าอุปโภคบริโภคอยู่ที่ 100.410 พันล้านหยวน (13.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ, +6.5%)

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาเอ๋อเหมยมีนักท่องเที่ยว 6.7467 ล้านคน และแหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปเล่อซานมีนักท่องเที่ยว 8.1066 ล้านคน เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 40 แห่ง โรงแรมระดับดาว 12 แห่ง และสำนักงานใหญ่ของบริษัทท่องเที่ยว 94 แห่ง

ยอดเงินฝากออมทรัพย์ภาคครัวเรือนอยู่ที่ 358.156 พันล้านหยวน (49.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 9.8%) ผู้ใช้โทรศัพท์มือถือมีจำนวน 4.3114 ล้านคน ผู้ใช้โทรศัพท์บ้าน 672,800 คน และผู้ใช้บรอดแบนด์แบบใช้สาย 1.5974 ล้านคน

บริการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ภายในสิ้นปี 2025 เมืองเล่อซานมีศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัด 13 แห่ง และระดับเทศบาล 61 แห่ง มีวิสาหกิจไฮเทค 153 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐานระดับชาติ 450 แห่ง มีการจดสิทธิบัตรทั้งหมด 1,526 ฉบับ ซึ่งรวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 268 รายการ

การศึกษา

ในปี 2025 มหาวิทยาลัยเล่อซานนอร์มอล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเฉิงตู วิทยาลัยวิศวกรรมและเทคนิค และวิทยาลัยอาชีวศึกษาเล่อซาน มีจำนวนนักเรียนรวมกัน 52,594 คน และอาจารย์ประจำ 2,894 คน เมืองนี้มีโรงเรียนประถมศึกษา 193 แห่ง (นักเรียน 179,490 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 118 แห่ง (นักเรียน 91,866 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 30 แห่ง (นักเรียน 47,416 คน) โรงเรียนอนุบาล 486 แห่ง (เด็ก 62,906 คน) และโรงเรียนอาชีวศึกษา 16 แห่ง (นักเรียน 31,313 คน) อัตราการสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 100%

วัฒนธรรม

เมืองเล่อซานมีศูนย์วัฒนธรรมมวลชน 12 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 12 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 15 แห่ง และสถานีวัฒนธรรมครบวงจร 200 แห่ง เมืองนี้มีหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมทุกระดับรวม 321 แห่ง รวมถึงหน่วยงานระดับชาติ 12 แห่ง และมีการจัดทำบัญชีรายชื่อโบราณวัตถุเคลื่อนย้ายได้ทั้งหมด 12,322 ชิ้น

การดูแลสุขภาพ

เมืองเล่อซานมีสถานพยาบาล 3,061 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 87 แห่ง และศูนย์สุขภาพระดับตำบล 122 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 32,175 คน และเตียงผู้ป่วย 23,951 เตียง อัตราการเสียชีวิตของมารดาอยู่ที่ 6.84 ต่อ 100,000 คน และอัตราการเสียชีวิตของทารกอยู่ที่ 3.90 ต่อ 1,000 คน

กีฬา

ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 15 ในปี 2025 นักกีฬาที่เกิดในเมืองเล่อซาน 12 คน ช่วยให้ทีมเสฉวนคว้าเหรียญทอง 8 เหรียญ เหรียญเงิน 2 เหรียญ และเหรียญทองแดง 3 เหรียญ นักกีฬาฮอกกี้หญิงจากเล่อซานมีส่วนช่วยให้จีนคว้าแชมป์เอเชียนคัพได้สำเร็จหลังจากห่างหายไป 16 ปี เมืองเล่อซานเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาครั้งที่ 9 โดยมี 28 รายการแข่งขันและนักกีฬา 12,000 คน และจัดการแข่งขันกีฬาอีก 37 รายการตลอดทั้งปี

ประกันสังคม

ภายในสิ้นปี 2025 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานบริษัท 1.2344 ล้านคน โครงการประกันบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 1.1792 ล้านคน โครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานในเมือง 648,400 คน และโครงการประกันสุขภาพสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 2.3968 ล้านคน นอกจากนี้ยังมีผู้อยู่อาศัยในเมือง 15,800 คน และผู้อยู่อาศัยในชนบท 98,000 คน ที่ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ และเมืองนี้มีบ้านพักคนชรา 12 แห่ง รวม 3,782 เตียง

การขนส่ง

ภาพรวม

โครงการคมนาคมขนส่งมูลค่าแสนล้านตันของเมืองเล่อซาน ประกอบด้วยโครงการด้านการบิน 2 โครงการ (การพัฒนาการเดินเรือและผลิตไฟฟ้าในแม่น้ำหมิน และสนามบินเล่อซาน) ทางรถไฟ 5 สาย ทางด่วน 10 สาย และศูนย์กลางการคมนาคมแบบครบวงจร 1 แห่ง (ท่าเรือเล่อซาน) ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้ารวมอยู่ที่ 150 ล้านตัน (+11.5%) โดยมีปริมาณการขนส่งสินค้าคิดเป็น 16.297 พันล้านตัน-กิโลเมตร และการขนส่งผู้โดยสารรวม 180 ล้านเที่ยว เมืองนี้มีถนนยาว 17,311.49 กิโลเมตร และทางน้ำที่สามารถเดินเรือได้ 1,124.20 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

ทางรถไฟเฉิงตู-คุนหมิง ทางรถไฟระหว่างเมืองเฉิงตู-เมี่ยนหยาง-เล่อซาน และทางรถไฟความเร็วสูงเฉิงตู-กุ้ยหยาง วิ่งผ่านเล่อซาน ทางรถไฟระหว่างเมืองช่วยลดเวลาเดินทางจากเฉิงตูไปยังเล่อซานเหลือเพียง 40 นาที ส่วนทางรถไฟความเร็วสูงเฉิงตู-กุ้ยหยาง ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อปลายปี 2019 สามารถเดินทางไปยังเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล และเขตเศรษฐกิจปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ยได้ภายใน 8 ชั่วโมง

รถราง

โครงการรถรางสมัยใหม่ของเมืองเล่อซานวางแผนไว้ 3 สาย รวมระยะทางประมาณ 76 กิโลเมตร ได้แก่ สาย 1 (วิ่งในเมือง) สาย 2 (จากสถานีรถไฟความเร็วสูงไปยังสนามบิน) และสาย 3 (จากแหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปเล่อซานไปยังแหล่งท่องเที่ยวภูเขาเอ๋อเหมย)

การบิน

สนามบินเล่อซานอยู่ห่างจากสนามบินเฉิงตูซวงหลิว 100 กิโลเมตร สนามบินเล่อซานเริ่มก่อสร้างในปี 2017 ในเขตอู่ถงเฉียว มีงบประมาณการลงทุนรวม 6.836 พันล้านหยวน (ประมาณ 950 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และครอบคลุมพื้นที่ 6,823 หมู่ มีรันเวย์ระดับ 4C (สามารถอัพเกรดเป็น 4D ได้) และอาคารผู้โดยสารขนาด 28,000 ตารางเมตร คาดการณ์จำนวนผู้โดยสารต่อปีอยู่ที่ 1.8 ล้านคนภายในปี 2030 และ 3.8 ล้านคนภายในปี 2050

ทางหลวง

เมืองเล่อซานมีทางด่วน 7 สาย รวมระยะทาง 235 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วนเฉิงตู-เล่อซาน ทางด่วนเล่อซาน-หย่าอัน และทางด่วนเล่อซาน-อี้ปิน นอกจากนี้ยังมีทางหลวงระดับชาติและระดับจังหวัด 15 สาย รวมระยะทาง 1,298 กิโลเมตร และถนนในชนบทอีก 9,844 กิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 เมืองนี้มีรถยนต์ส่วนบุคคล 565,896 คัน ซึ่งรวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 52,552 คัน

ทางน้ำ

ท่าเรือเล่อซานให้บริการเรือท่องเที่ยวไปยังพระพุทธรูปเล่อซานทุกวัน และบริการเรือโดยสารไปยังฉงชิงและเซี่ยงไฮ้ ท่าเรือเฉิงตู ตั้งอยู่ในเขตอู่ถงเฉียว ห่างจากเล่อซาน 10 กิโลเมตร และห่างจากเฉิงตู 120 กิโลเมตร มีกำลังการขนส่งสินค้าต่อปีที่ออกแบบไว้ 50 ล้านตัน และตู้คอนเทนเนอร์ 3 ล้าน TEU โครงการพัฒนาแบบบูรณาการด้านการเดินเรือและพลังงานแม่น้ำหมิน ประกอบด้วยศูนย์กลางแบบเรียงลำดับ 4 แห่ง (เหลาหมูคง ตงเฟิงหยาน เฉียนเหว่ย และหลงซีโข่ว) ทำให้เรือขนาด 1,000 ตันสามารถแล่นจากเซี่ยงไฮ้ไปยังท่าเรือเฉิงตูได้ตลอดทั้งปี ขยายร่องน้ำเดินเรือในแม่น้ำแยงซีขึ้นไปทางต้นน้ำอีก 162 กิโลเมตร

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

หลังจากราชวงศ์ฉินรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ก็มีการจัดตั้งอำเภอนานอันขึ้นในบริเวณนั้น ในปี ค.ศ. 579 ได้มีการตั้งชื่อเมืองเจียโจว ซึ่งมีความหมายว่า "ดินแดนอันงดงาม" ราชวงศ์ซ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเจียติ้ง ราชวงศ์หยวนได้เปลี่ยนเป็นเส้นทางมณฑลเจียติ้ง และราชวงศ์หมิงได้ลดฐานะลงเป็นเจียติ้งโจว ในปี ค.ศ. 1734 ราชวงศ์ชิงได้ยกฐานะขึ้นเป็นมณฑลเจียติ้งอีกครั้ง และจัดตั้งอำเภอเล่อซานขึ้นที่ศูนย์กลาง โดยตั้งชื่อตาม "ภูเขาจือเล่อ" ซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 5 ลี้ — ชื่อ "เล่อซาน" ยังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้

ประเพณีพื้นบ้าน

เทศกาลเรือมังกรอู่ถงเฉียวมีประวัติยาวนานกว่า 300 ปี และเป็นเทศกาลเรือมังกรแห่งเดียวในประเทศจีนที่มีธีมเกี่ยวกับวัฒนธรรมเกลือบ่อน้ำ เทศกาลนี้เริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยซุนจือแห่งราชวงศ์ชิง และเจริญรุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยเฉียนหลงเมื่ออุตสาหกรรมเกลือถึงจุดสูงสุด ในปี 1988 อู่ถงเฉียวได้รับการประกาศให้เป็น "บ้านเกิดของเรือมังกร" โดยมณฑลเสฉวน และในปี 2007 การแข่งขันเรือมังกรของอู่ถงเฉียวได้รับการบรรจุอยู่ในมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ชุดแรกของมณฑลเสฉวน

จุดชมวิว

เล่อซานเป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวสำคัญกลุ่มแรกๆ ของจีนที่เปิดรับนักท่องเที่ยวจากภายนอก เป็นที่รู้จักกันดีจากคำกล่าวที่ว่า "ทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในโลกอยู่ในแคว้นฉู่ และทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในแคว้นฉู่ก็อยู่ในเมืองเจียโจว" เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศถึง 41 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ 5A สองแห่ง และสถานที่ระดับ 4A สิบสี่แห่ง

เมืองเล่อซานมีแหล่งมรดกโลก 3 แห่ง ได้แก่ พระพุทธรูปเล่อซาน ภูเขาเอ๋อเหมย และเขื่อนตงเฟิง ความหนาแน่นของแหล่งท่องเที่ยวระดับโลกและระดับชาติสูงถึง 25 แห่งต่อพื้นที่ 10,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของมณฑลเสฉวนถึง 3.6 เท่า พระพุทธรูปปางไสยาสน์เล่อซานที่ค้นพบในทศวรรษ 1980 ร่วมกับพระพุทธรูปเล่อซาน ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ "หัวใจคือพระพุทธเจ้า"

เมืองนี้มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 10 แห่ง รวมถึงพระพุทธรูปเล่อซาน สุสานผาหม่าเหยา โบราณสถานภูเขาเอ๋อเหมย วัดเฟยไหล วัดขงจื๊อเฉียนเว่ย และถ้ำผาพันพระพุทธรูป นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ธรรมชาติที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา เช่น หุบเขามู่เฉิง อัลโซฟิลา ซึ่งเป็นอาณาจักรฟอสซิลมีชีวิตของเฟิร์นต้นไม้โบราณ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น

เมืองเล่อซานมีผลิตภัณฑ์มากมายที่ได้รับการคุ้มครองโดยเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดสินค้าของจีน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงประเพณีการเกษตรและหัตถกรรมอันอุดมสมบูรณ์ของภูมิภาคนี้

อาหารท้องถิ่น

อาหารเล่อซานเป็นสาขาสำคัญของวัฒนธรรมการทำอาหารเสฉวน โดดเด่นด้วยรสชาติและวัตถุดิบเฉพาะถิ่น

บุคคลสำคัญ

เมืองเล่อซานได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์และร่วมสมัยมากมาย ผู้ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อวัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และสังคมของจีน

เกียรติยศและตำแหน่ง

เมืองเล่อซานได้รับรางวัลเกียรติยศระดับชาติมากมาย รวมถึงรางวัลเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองสุขภาพแห่งชาติ และเมืองต้นแบบด้านการปลูกต้นไม้แห่งชาติ

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

จิ่วจ้ายโกว

จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 301 ในเมืองจางจา อำเภอจิ่วจ้ายโกว เขตปกครองตนเองชาวทิเบตและฉางอาบา มณฑลเสฉวน เป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติข…

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1375 ถนนแพนด้า เขตเฉิงฮวา เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ขอ…

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื้อกง

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื่อกงตั้งอยู่ที่ต้าซานปู่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองจื่อกง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเ…

เวินซูฟาง

เหวินซูฟางตั้งอยู่บนถนนเหวินซู่ ลานบ้าน เขตชิงหยาง เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ในย่านใจกลางเมืองเฉิงตู ที่นี่ผสมผสานวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ประส…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว